 Mijn naam is Tila Pronk, ik ben universitair docent, Sociale Psychologie aan de Universiteit van Tilburg. En ik werk sinds 2014 in Tilburg met heel veel plezier. Mijn onderzoek richt zich voornamelijk op liefde en relaties, dat is mijn specialisme. Zo doe ik bijvoorbeeld onderzoek naar hoe mensen op lange termijn hun relatie goed kunnen houden. Dus hoe werkt vergeving, wat zijn risico's om vreemd te gaan bijvoorbeeld. En de laatste jaren heb ik ook heel veel onderzoek gedaan naar de beginfase van relaties. Ik heb bijvoorbeeld speed-date onderzoek gedaan en ook heel veel online-date onderzoek. Om te kijken hoe aantrengend kracht nou precies in z'n werk gaat. En waarom mensen bepaalde keuzes maken als het bijvoorbeeld aan tinderen zijn. Ik geef twee eerste-jaars vakken hier aan de Universiteit. Inleidingpsychologie-formaatschappijwetenschappen en Introduction to Psychology for International Students. En dit zijn dus vakken die gaan over inleiding in de psychologie. En dat is een thema waar ik heel erg graag met heel veel passie en enthousiasme over vertel. Mijn eigen onderzoek speelt daar ook wel een klein rolletje in. Het thema Liefde en Relaties. Maar het is echt veel breder thema. Het gaat echt veel meer over verschillende aspecten van de psychologie. Wat ik heel erg leuk vind aan deze vakken, is dat ik ze mag geven aan eerste-jaars studenten. Studenten die toch eigenlijk nog maar net kennis leren maken met het universitaire leven. En ik vind het heel erg leuk om ze nu al in hun eerstejaar een beetje enthousiast te maken voor het werk als onderzoeker aan de universiteit. Ik vind het heel erg leuk om les te geven. En ik zie mezelf als een hele enthousiaste en ook erg betrokken docent. Een uitdaging en misschien een beetje een valkel bij het geven van grotere eerstejaarsvakken is natuurlijk dat studenten in een grote groep een beetje anoniem kunnen zijn. En ook een wat passieve rol aan kunnen nemen. En ik probeer eigenlijk altijd in mijn colleges om ze een actieve rol in te laten nemen. Dat doe ik door heel veel vragen te stellen en ze ook opdrachtjes te geven tijdens de hore colleges om ze echt te activeren. En ik merk dat dat heel goed werkt. Soms moeten ze in het begin een beetje benden, maar na verloop van tijd merk ik echt dat studenten heel actief en betrokken worden. En dat is eigenlijk precies mijn doel. Eerlijk gezegd zag ik er best wel tegenop om een onderwijs te geven in coronatijd. Omdat voor mij het allerleukste aan het geven van onderwijs is het contact maken met studenten. En contact maken werkt natuurlijk het allerbeste als je elkaar ziet. En elkaar kan ontmoeten. En ik vind het altijd heel erg leuk als ik hore colleges heb gegeven dat studenten dan na afloop naar me toe kunnen komen, met persoonlijk vragen kunnen stellen. Ja, en dat vind ik juist echt een van de hoogtepunten van mijn onderwijs. En dat was dit jaar natuurlijk helemaal anders, omdat het onderwijs volledig online moest. Ik heb er heel goed over nagedacht wat nou de beste vorm was voor mijn vakken. Hoe ik die dan het beste online vorm kon geven. Ik heb ervoor gekozen om de hore colleges van te volledig op te nemen. Maar ze op te delen, eigenlijk op te knippen in kortere stukjes. Dus niet een hore college van anderhalf uur en één keer bam online gooien. Maar kortere stukjes, bijvoorbeeld zes verschillende onderdelen bij een hore college, allemaal ingedeeld op thema. Zodat het wat meer behappbaar werd voor studenten. En ze ook echt hun eigen moment konden kiezen om die verschillende hore college onderdelen te bekijken. En naast die hore colleges heb ik ook geprobeerd om zo goed mogelijk een setting te creëren. Waarbij studenten wel degelijk echt contact met mij kunnen maken. En dat heb ik onder andere gedaan door wekelijkse Zoom-cessies te organiseren. Q&A-vraagessessies waarin studenten eigenlijk alles konden vragen over de stof wat ze wilden. En ook waarin we gewoon met elkaar in gesprek konden gaan. En waarin studenten ook konden zeggen waar ze mee zaten of waar ze tegenaan liepen of als ze zorgen hadden. En ik merkte dat eigenlijk al best wel snel in het begin dat dat heel goed werkte. Dus studenten die kwamen ook echt op die Zoom-cessies af. Die waren niet verplicht, maar ze waren er wel. En er ontstonden ook echt gesprekken, studenten stelden veel vragen. En ja, ik heb echt het idee dat we op die manier wel dat werkelijk contact met elkaar hebben kunnen maken. Nou, dat vind ik wel een hele lastige vraag om te beantwoorden. Nou, laat ik zeggen dat ik al eerst heel erg vereerd ben. Dat ik nu voor de derde keer al verkozen ben tot beste docent van TSB. Dat vind ik al echt een enorm grote compliment. Dat geeft voor mij aan dat ik op de goede weg ben in mijn persoonlijke missie om een hele goede docent te zijn. En ook mijn missie om mijn passie en enthousiasme voor psychologie. Maar ook voor wetenschappen in het algemeen om wat over te brengen aan studenten. Ja, voor mij de meest waardevolle ervaring is als ik na afloop zelf van studenten hoor dat ze dingen hebben geleerd van mijn cursus, dat ze meer inzicht hebben gekregen in wat schappelijke problematiek, maar ook in hun eigen leven. En dat krijg ik heel vaak terug en dat ontroer me dan echt. Voor mij gaat het uiteindelijk daarom. Maar goed, als ik nu ook de titel van best de docent van Tilburg University mag winnesleven, dan ben ik natuurlijk wel heel erg gelukkig. Dus ja, let's hope so!