 μέρος το πρώτον γζενοφόντος κιούρου αναβάζεως. Χεδεστίν εχογραφέ, χουπότες λιμπριβόξ κοεινωνίας πεπωγεμένε. Πάντα δε τα αντάλθα τερρούμενα, χουπάρκε η τόε κοεινό κτεέματι. Αντεπλέον ειδέες, αντεποεθώες τερ κοεινωνία, ειθε επισκοποίας τόν του διεκδιτου τόπον λιμπριβόξ στιγμαία οργ. Γζενοφόντος, κιούρου αναβάζεως το πρώτον. Δαρέιου και παρουσάτιδος γείγνουν τα υπαίδες δυο. Πρεσβούτυρος μην αρταξέρξες, νεότερος δε κούρως, επαίδεες θέναι δαρέιος και χουπό όπτεου τελεουτέν του βιού, εμβούλετο το παίδε αμφωτερό παρέναι. Πέραδος, οδηγείο ο Ενέος Σ alternate γνώνεων, όπως παραδόσο πρόγραμμα επαγγένα, γυρίδον περπέσπαμε πρώτους φορές μήνες πέραδευμένες. Πολύ σιωθροί, μάχρι το Πανάτι και μάχρι εμβούλια, τερία οργάνομα θέχνε σκάλα, εχον οπλίτας ανέβε τριακοσιούς άρχοντα δε-αυτόν γσενίαν παράσειον. Επέδειε τελευταίζε δαρέειος και κατέστε εις τένα βασιλείαν αρταξέρξες, της αφέρνης διαβάλλεει τον κούριον προς τον αδελφόν, ως επιβουλεύει αυτοέ. Όδε πέθετας και στους λαμβάνες κούριον, ως αποκτενών, εδώ με έτερ εξαίτες αμένα αυτον από πέμπαιοι παλήν επίτεν αρχέν. Ότως απελθέ κινδυνέζας και ατιμαστείς, βουλεύετας οπός με εποταίτη αίστας επίτες αδελφόν, αλλά είνδυνέτας βασιλεούς ειντέκαινου. Περουσάτης μεν δε χεμέτερ, χουπέρχε τωε κύρω, φιλούζα αυτον μάλλον ειτον βασιλεούν τα αρταξέρξεν. Χώστις δαφυκνέιτο τον παρά βασιλεός προς αυτον, πάντας ο ούτω διατηθείς απεπέμπαιτο χώστι αυτοε μάλλον φιλούς εινέι ει βασιλεεί. Και τόν παρχε αυτοε δε μπαρβάρον, επεμελέιτο χώσ' πολεμέντε χικανόι ειζαν και ευνοι χώσ' εχογεν αυτοε. Τεν δε χελένικεν διούναμην, χεέθρωις δε χώσ' μάλιστα εδούνατο επικρυπτόμενος. Χώπωσ' χώτι απαράς' κεβότατον λαμβόι βασιλεία. Χώδε ουν επογέιτο τέν στο λογέν. Χώπωσ' ασ' ασ' αίκαι φυλακάς' εντά εις' πόλεση, παρέγγελαι τόις φρουράρχοις, χεκάστοις' λαμβάναιιν' άντρας' πελοπονέζιους, χώτι πλέιστους και βελτιστους. Χώσ' επιβουλεύοντος τις αφέρνους τάις' πόλεσης. Και γαρ' εζαν' χαι' γιονι' και' πόλες' τις αφέρνους τό' αρχαιον' εις' βασιλεως' δε δομέναι, τότε δε αφαιιστεί καιζαν' προσκούρων' παζα' πλέν' μιλέτου. Εν' μιλέτω' εδε' τις αφέρνες' προαιστομενος' τά' or τά' τά' μιλαιομενους' αποσθένναι προσκούρων' τους' μεν α outfits απέκτεν' τους' δεξεβαλεν. Χοδεκύρος' ο χωπόλαμβον' τους' φευγοντας' σου λέξας στράτευμα' επολιορκέι' μιλέτων' και' καταγέν' και' κατά' θάλαταν' και' επαιηράτω' καταγέν' τους' εκπέπτοκοτας. και χαούτε αυ-αλε-προφαζης είν' αυτοε του χαθρός δείν' στρατευμα. Προς δε-βαζιλαια-πέμπον εξιου' αδελφός ον' αυτο-δοθέναι, χοι τάωτας τα σπολαις μάλλον ει' της αφέρνην' αρχαιν' αυτον, και' χαί με' αίτερ' σι' νεπρατεν' αυτοε τάωτα, χοστ' βαζιλαιους τέν' μην' προς αυτον' επιβουλέν' ουκ ει' στάνετο. Τις αφέρνην' δενομις' δε πολεμούντα αυτον' αμφι τά στρατευματα' δαπανάν' χοστ' ουδέν' εξθέτο αυτον' πολεμούντον' και' γάρχο' κύρος' απεπέμπαι' τους γυγνωμένους' δασμούς' βαζιλαιοί' εκατ' ον' πολεον' ον' της αφέρνης' εντουχαν' εχον' αλλοδεστρατευμα αυτο' εσι' νελεγέτο' εν' χερονιζο' τε' κατ' αντιπέρας' αμμιδου' τόν' δε τόν' τρόπον' κλέρχος' λακεδαημόνιος' φιουγάς' εν' τ' ούτω' σ' ον' γεννωμένους' ο κύρος' ε' γάστεται αυτο' και' δίδος' αυτο' μυρίους' δαρεικούς' οδε' λαμβόντο' χρουζίον' στρατευμα' σ' ουν' ελεξεν' από τ' ούτω' τόν' χρεμάτο' και' επολέμει' εχ' χερονιζο' χορμωμένους' τόις' θραϊξι' τόις' χουπερ' ελαισποντ' ουκούζι' και' ο' φελαιι' τους' ελαινας' χωστε' και' χρεμάτο' σ' ουν' εμβάλλοντο' αυτο' εις' τένατροφεν' τόν' στρατιωτ' ον' χαι' ελαισποντ' εκαει' πόλαις' εχ' χουζα' τ' ούτω' δα ο' ούτω' τρεφόμενον' ελανθανεν' αυτο' ετος' στρατευμα' αριστοιπος' δε' χωθεταλός' γζένος' ο'ν' ετουχανεν' αυτο' ε και' πιες' δομινος' χουπό' τόν' ουκοι' αντισταζιωτ' ερχεται' πρόστον' κυρων' και' αι' τει' αυτο' εις' δισκυλιους' γζένους' και' τριον' μενον' μισθον' χως' χουθος' περιγενομινος' αν' τόν' αντισταζιωτ' οδε' κυρος' διδωσιν' αυτο' εις' τετραχις' κυλιους' και' εις' μενον' μισθον' και' δει' ται' αυτο' με' πρόσθεν' καταλιουζει' πρόστος' αντισταζιωτ' πριν' αν' αυτο' εσυμβουλαιουζε' ται' ούτ' οδε' αυτο' εις' θεταλία' ελανθαν' εις' αυτο' τρεφωμινος' στρατευμα' πρόξενον' δε τόν' βοειοτιον' γζένον' οντ' εκελευζε' λαβοντα' ανδρας' χωτιπλαιστους' παραγενεσται' ους' εσ' πιζιδας' μπουλωμινος' στρατευσται' ους' πραγματα' παραγχοντ' τον' πιζιδον' ται' αυτο' χωρα' σοφαίνεται δε τον' στουμφάλιον' και' σο' κρατεν' τον' αχαιον' γζένους' οντ' ασκαιτουτ' εκελευζε' ανδρας' λαβοντας' ελθαιν' χωτιπλαιστους' ους' πολεμιζον' τι σαφέρναιι' στωις' φουγασιτωις' μιλαιζιον' και' εποιον' ουτως' ουτωι' επει' δε δοκαιι' εεδε' πωρευσται' αυτο' εάνω' τεν' μην' προφαζιν' επογευτο' ους' πισιτας' μπουλωμενος' εγπαλαιιν' πανταπαζιν' εκτες' χωρας' και' αθρώις' δε ους' επίτου' ουτως' τότε' μπαρυκον' και' τω' ελαινικον' εντ' αυθα και' παραγγελαιι' τω' τεχλεάρχο' λαβοντι' εκείν' χωζον' ειν' αυτο' στρατευμα' και' τω' αριστήποε' σουν' αλλαγέντι' προς τους οικοι' αποπέμψα' προς' αιωτ' ο' εκες' τρατευμα' και' ξενία' τω' αρκάδι' ος' αυτο' προαίστ' εκείν' του' εντάις' πολιζιν' ξενικού' εκείν' παραγγελαιι' λαβοντι' τους' αλλους' πλεν' ο' πόζοι' χικανοι' εζαν' τας' ακροπολαιις' φυλατ' ειν' εκαλαιζεδε' και' τους' μιλετων' πολιορκούντας' και' τους' φυγάδας' εκελευζε' σουν' αυτο' εστρατευεστάι' ο' πόσκομενος' αυτοις' ει' καλός' καταπραξιν' εφα' εστρατευετ' με' προς' τεν' πωζεστάι' πριν' αυτούς' καταγαγόι' οικαδε' οι' δε' γε' δε' ως' επαίθοντο' επίστευον' γαρ' αυτο'ε και' λαβοντι' στα χοπλα' παρέζαν' εις' σάρδεις' γ' γζενίας μεν' δε' τους' εκτών' πόλεον' λαβον' παρέγεν' το εις' σάρδεις' χοπλίτας' εις' τετραχις' χιλίους' πρόξενος' δε' παρέν' εχον' χοπλίτας' μεν' εις' πεντακοσίους' και' χιλίους' γουμνέτας' δε' πεντακοσίους' σοφάινετος' δε' ως' τουμφάλιος' χοπλίτας' εχον' χιλίους' σοκράτης' δε' χο αχαιός' χοπλίτας' εχον' χος' πεντακοσίους' πασίον' δε' χο μεγαρέους' τριακοσίους' μεν' χοπλίτας' τριακοσίους' δε' πελταστάς' εχον' παρέγεν' το' ειν' δε' και' χουτός' και' χος' σοκράτης' τόν' ανφιμιλέτον' στρατευομένων' χουτός' μεν' εις' σάρδεις' αυτο' αφικοντο' της αφέρνης' δε' κατανοιζας' τάοτα' και' μεις' δωνα' εγγεσάμενος' ειναι' εχος' επιπισίδας' τέν' παρασκευεν' πορευετ' εχος' βαζιλαία' χαι' διούνατο' ταχιστα' χιπέας' εχον' χος' πεντακοσίους' και' βαζιλαίους' μεν' δε' πέι' εκουζε' της αφέρνης' τόν' κούρου' στόλον' αντιπαρασκευασδετ' κούρος' δε' εχον' χος' ειρ' κα' χορ' μάτω' από σάρδεον' και' εγγζελαύναι' διά τέσ' λουδίας' σταθμούς' τρέις' παρασάγγας' αίκοζι' και' δούο' επι' τόν' μάγανδρον' ποταμών' τού' τό' ευρώς' δυοπλέθρα' γεφύρα' δε' επεν' εσδεωγμέναι' πλόιω'ς' τού' τόν' αντιαβάς' εξελαύναι' διά φρουγίας' σταθμών' ένα' παρασάγγας' οκτώ' εις' κολώσσας' πόλιν' οικουμέναι' και' εουδαίμωνα' και' μεγάλα' εν' εντάωθα' έμεναι' χε' μέρας' χεπτά' και' χε' και' μένον' χο' θεταλός' χοπλίτας' εχον' χιλίους' και' πελταστάς' πεντακοσίους' δόλοπας' και' αινιάνας' και' ολουνθίους' εν' τέουθεν' εξελαύναι' σταθμούς' τρέις' παρασάγγας' εικούς' εις' κελαίνας' τέσ' φρουγίας' πόλιν' οικουμέναι' μεγάλα' και' εουδαίμωνα' εντάωθα' κουρό' μπασίλαια' εν' και' παράδεζος' μεγάς' αγρίον' θερίον' απλάρες' χα' εκείνους' εθέρεου' από χύπου' οπότε' γυμνάζα' μπουλοίτω' εαυτόν' τεκαίτους' χύπους' διάμεζου' δε του' παραδέζου' ρε' χω' μάιανδρος' ποταμός' χαιδε' πεγάει' αουτου' εις' εκτώνα' μπασίλαιον' ρε' δε' και' διάτες' κελαινών' πόλεως' εστιδε' και' μεγαλου' βασίλαιος' βασίλαια' ενα' κελαινά' ερυμνά' επίτα' πεγάει' του' μπασίου' ποταμού' οπότε' ακροπόλαι' ρε' δε' και' χουτός' διάτες' πόλεως' και' εμβάλλαι' εις' τόν' μάιανδρος' του' δε' μπασίου' ευρώ' σ' αιγούς' και' πεντ' ποδόν' εντ'αλθα' λέγαιτα' απολλον' εγδέγρα' μάρσουαν' νικαίζας' ερυς' δοντα' γοι' περί' σοφίας' και' τοδέρμα' κρεμάζα' εντ'ο' αντ'ρο' οθεν' χαι' πεγάει' διάδε' του' πό' ποταμός' καλαιτ' μάρσου' ας' εντ'αλθα' ξέρσες' οτι εκτ'ες' γελάδος' γε τεθές' ται' μάχεει' απεχώραι' λέγαιτα' οικοδομεζα' τα' τετα' παζίλαι' και' τεν' κελαινών' ακρόπολην' εντ'αλθα' εμέναι' κύρως' εμερά' στριάκοντα' και' χαι' κλέρχος' ο' λακεδαίμονιος' φιουγάς' εχον' χοπλίτας' χιλίους' και' πελταστάς' τραικας' οκτακοσίους' και' τοξότας' κρέτας' διακοσίους' χαμαδε και' σώση' παρέεν' χο σουρακώσιος' εχον' χοπλίτας' τριακοσίους' και' σοφάινετος' αρκάδας' εχον' χοπλίτας' χιλίους' και' εντ'αλθα' χύρως' εξέτας' και' αριθμόν' τόν' εποιασεν' εντ'αλθα' παραδέζω' και' εγεννοντ' χοι' συμπαντ' χοπλίτας' μεν' μύρειο' χιλίο' πελταστά' δε αμφιτους' δισκυλίους' εντ'αλθα' εξελαύνε' σταθνούς' δουο' παρασάγας' δέκα' εις' πελτας' πόλλην' χάις' ξενίας' χο' αρκάς' τα' λουκαία' εχθουζε' και' αγώνα' εθέκαι' τα' δε αθλα' εζαν' στλενγύδες' χρουζά' εθαιωρέ' δε τόν' αγώνα' και' χύρως' εντ'αλθεν' εξελαύνε' σταθνούς' δουο' παρασάγας' δόδεκα' εσ' κεραμόν' αγωράν' πόλλην' εξελαύνε' στ'αθνούς' παρασάγγας' τριακοντα' εσ' κα' ευστρου' παιδίον' πόλλην' εξελαύνε' στ'αθνούς' τριακοντα' εσ' κα' ευστρου' παιδίον' πόλλην' εξελαύνε' εντ'αλθέμαι' εμερασπέντε' και' τόι στρατιώτας' οφέλιτο' μισθός' λεον' ετριόν' μενόν' μισθός' οδε' ελπίδας' λεγον' διέγε' και' δελος' ειν' ανοιόμενος' ουγα' ειν' πρός' του' κιουρου' τρόπου' εχοντα' με' αποδητώνα' εντ'αλθα' αφυκνέιτα' εποιαξα' εσ' ουεννέζιος' γυναί' του' κιλικο' μπασυλαίος' παρακιουρον' και' ελεγετο' δουναί' χρέματα' πολλά' τε' δουναστρατία' τότε' απεδο' κιουρος' μισθόν' τετάρον' μενόν' ει' και' δεχε' κιλίσα' φυλακέν' και' φυλακας' περί' χαουτέν' κιλικας' και' ασπενδίους' ελεγετο' δε' και' σουγενέστα' κιουρον' ται' κιλίσα' εντ'αλθεν' δε' ελαουναί' σταθμούς' δουο' παρασάνγας' δέκα εις' θουμπριον' πόλιν' οικουμέν' εντ'αλθα' εν' παραθεν' χοδον' κρένε' χε' μιδου' καλουμέν' του' φουγόνα' βαζιλαιός' εφ' χαι' λεγετα' μιδας' τόν' σατρον' θε' ρεουσα' οινοι' κεράζας' αουτέν' εντ'αουθεν' εξελαουναί' σταθμούς' δουο' παρασάνγας' δέκα εις' θουρει' αιειον' πόλιν' οικουμέν' εντ'αλθα' εμέν' χε' μεραστρές' και' λεγετα' δε' θένα' χε' χιλίσα' χουρου' επειδέξα' τό στρατευμα' αουτέ' μπουλωμένος' ουν' επειδέξα' εξετα' σιν' δεύμα' τό' μπαρμβαρών' εκελαουζε' ντ'ους' εἱσ54 θ' δεύμα σπίτι- ντ' κτ. δεύμα' θεδεύμα' φαμε activate πουδες' τον' και μέζον χωή άλλοι στρατεγώοι. Εθεόρεει ούν χω-κύρος πρώτον μεν τούς μπαρβάρους, χωή δε παρελαύνον τεταγμένοι κατά υλάς καί κατά τάξεης. Είτα δε τούς Hellenas παρελαύνον εφάρματος, καί χέ κίλισσα εφάρμα μαξέες. Είχον δε πάντες κρανέ καλ-κά, καί χειτώνας φοενικούς, καί κνεμίδας, καί τάς ασπίδας εκεκά λυμμένας. Επιδέ δε πάντας παρέλαζε, στεζάς το χάρμα προτες φάλαγκος μέζες, πέμψας πίγρετα τον Γερμανέα, παρά τους στρατεγούς τον Hellenon, καί κέλευζε προβαλέσται τα χώπλα καί επί χωρεζα υπόλεν τένα φάλαγκα. Ωι δε ταύτα προέποιν τόις στρατιώτας, καί επί εσαλπινξε προβαλόμενοι τα χώπλα επέεσαν. Εκδέ του ούτου θάτων προϊόντων στους κραουγές, από του αυτομάτου, προμοσεγένετο τόις στρατιώτας επί τα σκένας. Τον δε μπαρβάρον φόβος πολλούς, καί χέτε κύλισσα εφούγεν επί τέσα χάρμα μαξές, καί χώι εκτές αγοράς καταλυπώντες τα όνια εφούγον. Όι δε Hellenes σουν γέλοτι επί τα σκένας αίλθον. Χέτε κύλισσα, ιδούζα τέν λαμπρότετα, καί τέν ταξιν του στρατιώματος εθαλμασέ. Κύρως δε χέστε τόν εκ τόν Hellenes τους μπαρβάρους φόβον ιδόν. Εν τέουθεν εξελαύναις τα θμούς τρες, παρασάγγας έκουζει εις εικόνιον, τέσ φρουγίας πόλην εσκάτεν. Εν τέουθεν έμενε τρες χέμερας. Εν τέουθεν εξελαύναι οι διάτατες λουκαωνίας, στα θμούς πέντε παρασάγγας τρειάκοντα. Τέουθεν τέν χώραν, επέτρεψε διαρπάσαει τόις Helles'ιν χώσ' πολεμίαν ούσαν. Εν τέουθεν κύρως τέν κύλισαν, εις τέν κυλικίαν, αποπέμπαιοι τέν ταχιστέν χώδον. Κάι συνεπέμψεν ούτε, στρατιώτας, χούς μένων είχε καί αυτόν. Κύρως δε μετά τόν αλλον, εξελαύναι οι διάκαπαδοκίας, στα θμούς τέττας, παρασάγγας έκουζει καί πέντε, προς δάναν, πόλην οικουμένεν, μεγάλεν καί εουδαίμον. Εν τ'αλθα έμεναν χέμερας τρες. Εν χώαι, κύρως απέκτενεν άντρα πέρσεν, μεγαφέρνεν, φοήνικης τέν βασίλαιον, καί χέτεροντίνα τόν χουπάρκον δουνάστεν, αιτιά σάμενος, επίπου λεωιν αυτόν. Εν τέουθεν, ειπέι ρόντο, εις μπαλέν, εις τέν κυλικίαν. Έδε εις βολέ, ειν χώδος, χαμαξητός, ορθία, εις χουρός, καί αμεέκανος, εις ελθέν στρατέοματι, ει της εκόλλουεν. Ελεγετώ δε καί σιουέννεςις, ειναι επί τόν ακρον, φιλάττον, τέν εις μπαλέν. Διω έμεναν χέμεραν εντω επαιδίω. Τραι δουστεράια, χέκεν αγελος, λεγον χώτι, λεωιπός, εις σουέννεςις, τά ακραν. Επι εις δε τω χωτι, τω μενωνος, στρατέομα, ειδε εν, κυλικίαν, εν, ειζο, των, ωρεον. Καί χωτι, τριαεραιις, εκουε, περιπλεουζας, αποιωνίας, εις κυλικιαν, ταμόν, εχοντα τας, λακεδαημονίον, καί αυτου κουρου. Κουρος δουν, ανοιμπαι επί τα ωρε, ουδενός κολλουοντος, καί ειδε τας ασκένας, χω χωι κυλικες εφυλατον. Εν τελθεν δε, κατεβαινεν, εις παιδιον μεγα καί καλον, επιρρουτον, καί δένδρον, παντοδαπον, σουμπλεον, καί αμπέλοον. Πολιουδε καί σεεσαμον, καί μελινεν, καί κένχρον, καί πιουρους, καί κριθασφαραιι. Όρος δαυτό, περιέχεν, ο χωρόν, καί χουψελον, πανταί, εκ θαλάτες, εις θαλαταν. Κατεβας δε διάτου, του του παιδιου, έλαζε σταθμούς τέταρας, παρασάνγας πέντε, καί είκουσι, εις ταρσούς, τέες κυλικίας, πολιν μεγαλεν, καί εουδαίμον, χω ειν τα, σου ενέσειος, βαζιλαιια, του κυλικον βαζιλαιος. Διαμέζου δε θες, πόλεως, ρε υποταμός, κυτνος ονομα, ευρος, δουο πλεθρον. Τα ο τέντεν, πολιν εξέλυπον, χω ενοικούντες, μετά σου ενέζειος, εις χωρίον, ο χουρόν, επίτα ώρα, πλεν χω τα καπελαιια, εχοντες. Εμευνανδε καί, χω παρατεν, θαλαταν, οικούντες, ενσόλωις, καί εν ειςσόις. Επιουαξαδε, εε, σου ενέζειος, γυναί, πρωτερα κουρου, πεντεχεμεραις, εις τ'αρσου σαφικετο. Ενδε ται, χουπερβολαι, των, ορεων, ται εις, τω πεδίον, δουο λοκοι, του μένονος, στρατευματος, απολοντο. Χω εμεν, χαρπασδοντας, τι κατακοπέναι, χουπο των κυλικον. Χω εδε, χουπολευθεντας, και ου δυναμενους, ευρειν, τω αλλο στρατευμα, ουδε, τας, οδους, ειτα πλανομενους, απολευσται. Εσαν, δουν, ούτωι, γεκατον, χωπλίται. Χω εδαλλωι, επει, γεκον, τέντε, πολιν, τους, διά, τον, ολεθρον, τον, σουστρατιωτον, οργισδομενοι, και τα βασιλεια, τα εν αυται. Κουρους, δεπαιι, ειζελας, εις, τέντε, πολιν, μετεπέμπαιτο, τον, σουένες, ειν προς, εαυτόν. Χω δουτε, πρωτερον, ουδε, πω, κρετονι, εαυτου, εις, χευρας, ελθαιν, πριν, γουνεε, αυτον, επιζε, και πισταιις, ελαβε. Μεταδεταοτα, επιζουν, εγγένοντον, αλλα ελωις, σουένες, μεν, εδω, κουρρο, κρεματα, πολλα εις, τεναστρατιάν. Χουρους, δε, εκείνο, δωρα, χα, νομις, δε, παρα, πασιλεη, τίμια, χιππον, χρουζοχαλιν, χρουζούν, και στωλέν, περσικέν, και τέν, χωραν, μεκετι, διαρπασδεστάι. Τα δε, χερπασμένα, ανδράποδα, εν, που εντουχανωσιν, απολαμβάνειν. Τελος του πρώτου, μερους. Μερος το δεύτερον, ξενοφόντος, κιούρου, αναβάζεως. Ε, δε, ε, χο, γραφε, χουπο, πιο εινονιασμεπό γεμ veuxγεμένο, που παρκαι το οεκοϊνοεκταίματι. Εντουλθα, έμενεν χω-κύρως, και έ, στρατιά, εμεράς εγκοζη. Χωιγαρ, στρατιώται, ουκ, εφαζαν i,ab του πρόσω. Πουπο, πτε, ουκ, ε, ε, eb, ε, ε, ε, εφαζαν. Πρώτος δε, τούς χαού τούς στρατιώτας εμβιάζεται το γένναι. «Οι δαωτών τε έβαλον καίτα χουποσδούγια τά εκένου, επέει αρξαν τόν προγένναι, κλέαρχος δε το τεμίν μικρόν εξέφυγε με καταπετροθέναι. Χυστρον δ' επέει έγνω χώτη ούτου νέζε τα εμβιάσασται, σ'ουναέγαγεν εκλεσίαν τόν χαού τούς στρατιώτας, καί πρώτον μεν εδάκρουε πολλούν χρόνον χεστός, οι δε χωρώντες εθαλμασδόν καί εσιώπον, έιτα δε έλεξε τωιάδε. Άνδρες στρατιώται με εθαλμασδέται, ότι χαλεπός φεερό τόις παρούζει πράγμασιν, εμώ η γαρξένος, κύρως εγένετο, καί με φεύγοντα εκατές πατρίδους τάτε άλλα ετήμεζε, καί μυρίους έδωκε δαραικούς. Χούς εγώ λαμπών ουκέιστο ίδιον κατεθέμεν εμώ, ουδε καθέ γιουπαθέσα, αλλαίς χιουμάς εδαπάνω. Καί πρώτον μεν προστούς θραϊκας επολέμεσα, καί χουπερτές ελλάδος ετοιμωρούμεν με θουμόν. Εκτες κερονιέζου αουτούς εξελάωνον, μπουλωμένους αφαειρέσταιθ τους ενοϊκούντας έλενας τέναγέν. Επιδέδε κύρως εκαλέι, λαμπών χιουμάς επορεόμεν, χινα αιτιδέοιτο οφελόιεν αουτον ανθχον ευεπαθον χουπεκέινου. Επιδέ χιουμές ουμπούλες θεσουμπορεοστάι, ανάγκαι δεμόι εχιουμάς προδοντα τέχιουρου φιλία εγχρέσται, επροσέκαινον ψευζάμενον με θουμόν αινάι. Ειμεν δε δικαιαποιαζο ουκοϊδα, χαυρεζο μάι δουν χιουμάς, και σουν χιουμιν οτιάν δεαι παιησομάι. Και ουποτεερε ουδέις, ως εγω Hellenas αγαγον εις τους barbarus πρωδους τους Hellenas, τένατον barbaron φιλίαν χελόμεν. Αλληπέι χιουμεις εμώι ουθέλετε παιηθέσται, εγώ σουν χιουμιν χεπσομάι και χωτιάν δεαι παιησομάι. Νομίζω γαρ χιουμάς εμώι εινάι, και πατρίδα, και φιλους, και σουν μάχους, και σουν χιουμιν μεν ανοιμαι εινάι τυμιους, οπου αν ο. Χιουμόν δε ερεμος ον, ουκαν χικανός ουμαι εινάι, ουτάν φιλον οφελεσσαι, ουτάν εχθρον αλεξασται. Χως εμώ ουν γιοντος οπεηαν και χιουμεις, ουτο τεν γνωωμεν εχεται. Ταύτα ειπεν. Χωι δε στρατιωται, χωι τε αουτουεκεινου, και χωι αλλοι ταύτα ακουσαντες, οτι ου φαιε παρα βαζιλαια πωρεουεσται, επεηνεσαν. Παρα δε ξενιου και πασιονος, πλαιιους ει δισχιλειοι λαβοντες ταχοπλα, και τασκεου φορα, εστρατοπαιδευσαντο παρα κλαιαρχο. Κουρως δε, του ουτοις απορον τε και λιπ ουμενος, μετεπέμπετο τον κλαιαρχον. Ωδε, γενναι, μην ουκ εθελε. Λαθραι δε τον στρατιωτον, πυμπον αουτοι αγγελον, ελεγεθα ρειν, χως καταστεζομενων, του ουτον εις τωδεον. Μετεπέμπεσται δε κελευεν αουτον, αουτος δουκεφε γενναι. Μεταδεταοτας, ουναγαγων τους θεαουτου στρατιωτας, και τους προζελθοντας αουτοε, και τον αλλον τον βουλωμενον, ελεξε τωιάδε. Άνδρες στρατιωται. Τα μεν δε κουρου δελον, χωτι ουτος εχε προς χεμας, χω σπερτα χεμετερα προς εκεινων. Ουτε γαρ χεμεις εκεινου ειτι στρατιωται, επεγε ουσουν επεμοθα αουτοε, ουτε εκεινως ειτι χεμειν μυστροδοτες. Χωτι μεντωι αδικαιθα νομις δε χουφε εμον ουτα, χωστε και μεταπενπομενου αουτοου, ουκ εθέλω ελθαιν. Τω μεν μεγιστον αισκουνομενος χωτι σουνοιδα εμαουτορε παντα εψευσμενος αουτον, επελτα και δε διος με λαμποων με δικαιν επηθαι, χω νομις δε χουφε μου εδικαις ται. Εμοι ουνα δοκει ουκ χωωρα εινα εμιν καθευδειν, ουδ αμελαιιν εμον αουτον, αλλα μπουλευσται, χωτι χρεποι ειν εκτουοτων. Και χεως γεμενομεν αουτοου σκεπτεων μοι δοκει ειναι, χω πως ασφαλαιστατα μενουμεν. Ειτε εδε δοκει απιέναι, χω πως ασφαλαιστατα απιμεν, και χω πως τα επητεεδεια εξομεν. Ανευγαρτουτων, ουτε στρατεγου, ουτε ιδιωτου οφελος ουδεν. Χω δανερ, πολλου μεν αξιος χωε αν φιλος ειν, χαλεποοτατος δεχθρος χωε αν πολεμιος ειν. Εχει δε δυναμιν και πεσδεν, και χιπικεν, και ναωτικεν, ειν παντες χωμόιος χωρό μεντε και επισταμεθα. Και γαρ ουδε πωρο δοκουμεν μοι αουτοου καθέσται. Χωστε, χωραλεγειν, χωτιτις γινωσκαιι αριστον ειν, τα οτα ειπον επαουσατο. Εκδετουτου ανισταντο χωι μεν εκτου αουτοματου, λεξοντες χα εγγυγνωσκον, χωι δε και χουπικενου, εγγελαιουστοι, επιδεγνιντες χωια ειε εαπορία, ανευτες κιουρου γνωομες, και μεναιν και απιέναι. Χαις δε δε ειπε προς πωιουμενος, ασπευδειν χωσταχιστα, πωρεουσθαι εις ταιν γελαδα, στρατεγουσ μεν γελαισθαι αλλους, χωσταχιστα, ει με βουλεται κλαιαρχος απαγειν. Τα δε επιτεε δε αγορας δεσθαι, χε δαγορα ειν, εντοε, μπαρπαρικο αστρατεωματι, και σου σκαιουας δεσθαι. Ελθοντας δε κυρων αιτειν πλωια, χωσ αποπλαιοιν. Ειν δε με διδωε ταοτα, χε γεμωνα αιτειν κυρων, χωστις διαφιλειας θες χωρας απαξει. Ειν δε με δε χε γεμωνα διδωε, στρατεσθαι ταιν ταχισθεν, πέμψαι δε και προκαταλεψομενους τα ακρα, χωσ με φθασοζι, με διδωε ταχισθαι, χωσ με φθασοζι, με αιτε κυρος, με αιτε χοικηλικες καταλαμβοντες, χωσ πολλους και πολλα χρεματα έχωμεν ανερπακώτες. Χουτος μεν τοιαοτα αιπαι, μεταδε τούτον, κλαιαρχος αιπαι το σούτον. Χωσ μεν στρατεγιεςοντα, εμε ταοτεν ταιν στρατεγιαν, με δε εις χωμον λεγέτο. Τω λαγαρ ενορωδι, χαεμοι, τουτοουποιατεον. Χωσ δε τωε ανδρυ, χον ανελεσθαι, παιζομα, ει γυνατον μαλυστα, χινα ειδέτε, χωτοικαι, αρχαισται, επισταμαι, χωσ τυσκαι, αλλος μαλυστα ανθρωπον. Μετατουτον, αλλος ανεσθαι, επαιδεϊκνιουσ μεν ταιν εωεθαιιαν, του ταπλωια αιτειν κελευοντος, χωσ περπαλιν τον στωλον κουρουποιουμένου. Επαιδεϊκνιουσ δε χωσ εωεθαις αιε, χαεγεμον αιτειν, παρατουου, χωε λυμα ενομεθα ταιν πραξιν. Ειδε και τωε, χαεγεμον υπιστευσομεν, χον ανεκουρος διδωε, τι κωλουευ και τα ακρα, χαεμιν κελευεν κουρον προκαταλαμπιν. Εγω γαρ οκνοιν μεν αν εις ταπλωια εμπανιν, χαεμιν δωε. Με χαεμας τα εις τριερεζι κατατουζε. Φοβοημεν δανατωε χαεγεμονι, χον δωε, επιστευ. Με χαεμας αγαγει, χωσεν ουκαισται εγσελθαιν. Βολλοημεν δανακοντος απιον κουρου λαθαιν, αυτον απελθωλ. Χοου δουνατων εστιν. Αλ εγω φαιμι τα οταμεν φλουαριας ειναι. Δω και δεμωι ανδρας ελθοντας προσκυρον, χοιτιν επιτεαιδειωι σιν κλεαρχοε, ερωταν εκεινον, τελεται εμιν χρεσται. Και εαν μεν χαεπραξις αιε παραπλεσια, χοια περ και προσθεν εχρετοτωις ξενοις, επεσται και χαεμας, και με κακιους ειναι, των προσθεν τουτωε σιν αναβαντω. Εαν δε μεις δον χαεπραξις, τες προσθεν φαινεται, και επιπονοτερα, και επικινδιουνοτερα, αξιον επεσαντα χαεμας αγειν, ει πεσταιντα προς φιλιαν αφιέναι. Χουτογαρ και επομενοι αν φιλωι ατωε, και προσθυμωι εποημεθα, και αποιοντες ασφαλωσαν αποιωιμεν. Χοτι δαν προσταωτα λεγει απαγειλαι δευρω, χαεμας δα κουουσαντας προσταωτα μπουλεου ασθαι. Εδοξεταωτα, και ανδρας γελωμενοι σουν κλαιαρχοε πέμπουςι χοι ερωτων κυρων τα δοξαντα τα εστρατιά. Χο δα πεκρίνατο χοτι ακουει αμπροκομαν εκθρον ανδραν, επιτωε ειου φραται ποταμωειναι, απεκοντα δωδε καστασμους. Προσθουτων ουν εφε μπουλεσθαι ελθαιν, καν μεν αι εκει, τεν δικεν εφε χρεςδειν επιθαιναι αωτοε. Εν δε φυγει, χαεμαις εκεις προσταωτα μπουλεου σομεθα. Ακουουσαντας δε ταωτα, χοι χαερετωι αγγελδουσι τοις στρατιοταις. Τωις δε χουπουψια μεν ειν χωτι αγγει προς βασιλεα, χομος δε εδοκαιι επεσται. Προσθαιτουσι δε μισθον. Χο δε κουρους χουπικς νειταιν, εμιολιον απαζει δωσαιιν, χου πρωτερον εφερον, αντι δαρεικου τρια εμι δαρεικα, του αμενως τω εστρατιοται. Χωτι δε επι βασιλεα αγγωι, ουδε εντσαυθα εεκουζεν ουδαιις εν τω εγε φανερωε. Εν τευθεν εξελαυναις ταθμος δωο, παρασσαγγας δεκα, εποι των ψαρν ποταμον, χου ενο τω ευρος τρια πλεθρα. Εν τευθεν εξελαυναις ταθμον χένα, παρασσαγγας πεντε, εποι των πυραμον ποταμον, χου ενο τω ευρος στατιον, Τα σμούς δύο, παρασάνγας πέντε καίδεκα, εις Ισούς, τεες κυλικίας εσκάθεν πόλην επίτε θάλατε οικουμέναν, μεγάλην και εουδάημοναν. Εντάωθα έμειναν χέμερας τρέης, και κύρω παρέσαν χάι εκπελόπον νέζου νέες τριάκοντα καίπιντε, και επαουτάς νάου αρχός πιουθαγοράς λακεδαημόνιος. Εγγέειτο δαουτάις ταμός αιγύπτειος εξεφέσου, έχον νάου σχετέρας κύρου πέντε καί έκοση, χάις επολιορκέι μίλετον, χώτε τις αφέρναι οι φίλαιοι έναν, καί στους επολέμει κύρω προσαουτών, παρέν δε καί χευρίσοφος λακεδαημόνιος επί τόν νέον, μεταπέμπτος, ουπό ο κύρου, επτακοσίους έχον χωπλίτας, χον εστρατεέγει παρά κύρω. Χάιν νέες, ο όρμουν παρά τέν κύρου σκέναιν, εντάλθα καί χώι παρά αμπροκόμα μισθοφόροι χέλενες αποσταντες ελθον παρά κύρω τετρακόζιοι χωπλίται, καί στρατεύοντο επί βαζιλαια. Εντεύθεν εξελαύνεις τθαθμόν γένα παρασάγγας πέντε επί πιούλας τες κυλικίας καί τες σούρειας. Εσαν δε τάρτα δουωτείχε καί τομέν αίσοθεν τό προ τες κυλικίας σουέννεςις αίκαι καί κυλικον φουλακέ. Τό δε έξω τό προ τες σούρειας βαζιλαιός ελέγεται φουλακέ φουλατέιν. Διαμέζου δε ρεειτουούτων ποταμός καρσός όνομα, ευρώς πλεθρού. Απανδε τομέσον τόν τεϊκόν εσαν στάδειο τρές. Καί παρελθέν ουκέν μπιαέ, εν γαρχέ παρόδος στενέ καί τατέχε εις τένα θαλαντάν καθέκοντα, ουπερθεν δέζαν πέτραι ελίβατοι, επί δε τόις τέχεζιν αμφωτέρωις εφαίστε εκεσανεπίουλαί. Τα ούτες ενέκατες παρόδου, κούρος τάς νάους με τεπέμψατο, όπως χοπλίτας από μπιβάζιεν αίσο καί εξω τόν πουλόν, καί μπιασσόμενος τους πολιμίους ει φουλατόιεν επί τάις σούριαις πουλάις. Χόπερ όγετοπογέζεν χοκούρος τόν αυροκόμαν έχοντα πουλού στράτεωμα. Αυροκόμας, δε ούτου τεπόγεσεν, αλλ' επέ η έκουζε κούρον εν κυλικία ούντα, αναστρέψας εξαφοινίκες, παρά βαζιλαία απέλαονεν, έχον, ως ελέγετο, τριάκοντα μουριάδας στρατιάας. Εντεύθεν εξελαούνε διασουρίας σταθμόν γένα, παρασάνγας πέντες μουριάνδον, πόλιν οικουμενεν ουπό φοινίκον επίτε θάλατε. Εμπόιον δέν τό χωρίον καί χορμούν αυτοθεί χολκάδες πολάι. Εν τάω θεμένεν χεμεράς σεπτά. Καί γσενίας χο αρκάς στρατεγός, καί πασίον χο μεγαρέους εμβάντες εισπλόιον καί τά πλαίστου αξία ενθέμενοι απεπλευζαν. Χο σμεν τόις πλαίστουις εδώ κουν φιλοτιμεθέντες, χο τούς στρατιώτας αυτον, τούς παρά κλέρκον απελθούντας, χο σαπιούντας εις τέν χελάδα παλην, καί ού προς βαζιλαία εία κούρος τόν κλέρκον εκείν. Επιδέζαν αφανέης, διελθελόγους χωτι διόκαιοι αυτούς κούρος τριέρεση, καί χο ημέν αιού χοντο χώς δε ηλούς οντας αυτούς λευθέναι, χο η δόικτυρον ει χαλώσοιντο. Κούρος δε σιουνκαλέζας τούς στρατεγούς αίπεν, απολαιλόιπασιν χεμας ξενίας καί πασίον. Αλλ' αιού γεμιντωι επισταστον χωτι ούτε από δεδρακασιν, ουδε γαρ χοπαιοι οιχονται, ούτε από πεφευγασιν. Εχο γαρ τριέρεης χως τεχελέντο εκείνον πλωιον, αλαματούς θεούς ουκ εγωγε αυτούς διόκσο, ουδε ρε η ουδέης χως εγω αιούς μεν αν παρέτης χρωμαι, επειδάν διαπιέναι μπουουλέται σου λαμπών καί αυτούς κακός πωιό, καί τα χρέματα αποσουλώ. Αλλ' αιτωσαν ειδότες χωτι κακίους ειζι περί χεμας, ει χεμαις περί εκείνους. Καίτοι εχο γε αυτον και τεχνα καί γυναικας εντραλζι φρουρουμένα, αλλ' ουδε του ούτουν στερεζονται, αλλ' απολεεψονται τεες προς τενακα περί εμε αρετές. Καί χωμεν ταοτα αιπεν, ουδε χέλενες ειτις και αθουμότερος εν προς τέν ανάπαζιν, ακουόντες τέν κουρού αρετέν, αιένιον και προθουμότερον σου νεπορεύοντο. Με τα ταοταν κουρούς εξελαυναιις ταθμούς τεταρας, παρασανγασεικουζι επιτων χαλονποταμον, ουντα το αιουρς πλεθρου, πλερε δικσουον μεγαλον και πρααεον, χους χοι σουροι θεούς εννομιζον, και αδικαιν ουκ αιον, ουδε τας περί στερας. Χαιδε κωμαι εν χαις εσκενουν, παρουσατιδος εσαν εις δωνεν δεδομεναι. Εν τευθεν εξελαυναιις ταθμούς πεντε, παρασανγας τριακοντα, επι τας πεγας του δαρδατος ποταμου, χου το αιουρς πλεθρου. Εν ταυθα εσαν τα βελεγιως, βαζιλεια του σουριας αρξαντως, και παραδευσος πανου μεγας και καλως, εχον παντα χωσα χωραι φουουσιν. Κουρος δαυτον εκεκοψε, και τα βαζιλεια κατέκαυσεν. Εν τευθεν εξελαυναιις ταθμούς τραις, παρασανγας πεντε καιδεκα, επι τον ευφρατεν ποταμον, οντατοευρος τεταρων σταδιωων, και πολης αυτοθι ο εκειτο, μεγαλαι και εουδαημον, θαψακος ονομα. Εν ταυθα εμενεν εμερας πεντε, και κουρος μεταπενψαμενω στους στρατεγους τον ελαιαινον, ελεγε χωτιε χωτος εσοιτο προς βαζιλεια μεγαλαι εις βαμβιλωνα, και κελευει αουτος λεγειν ταυταν τοις στρατιωταις, και αναπευθεν χεπεσται. Χοιδε ποιαζαντες εκκλαισιαν απεγγελον ταυτα, χοιδε στρατιωται αγελεπαινων τοις στρατεγωις, και εφαζαν αουτος παλλαιν ταυται δωτας κρυπτειν. και ουκ εφαζαν ειεναι, εαν μετεις αουτος κρεματα διδω, χοος περτωις πρωτερωις μετα κουρου αναπαζι, παρατον πατερα του κουρου, και ταυτα ουκ πημαχεν λιοντον, αλλα καλουντους του πατρος κουρον. Ταυτα χοι στρατεγωι κουρωι απεγγελον, χο δουπεσκετο ανδρει χεκαστωε δωζειν πεντε αργουριου μνας, επαν εις μπαμβουλωνα χεκωσι, και τον μισθον εν τελεε με χρυ αν καταστεζαει τους ελαινας εις ειονιαν παλλιν, τω μεν δε πουλειου του ελαινικου χουουτους επαιστεε. Μενον δε πριν δελον ειναι τυ, πουλειεσους ειν χοι αλλοι στρατιωται, πωτερον χεπσονται κουρωεου, σουν ελεξε τω χαουτου στρατευμαν χωρις τον αλλον και ελεξεταδε. Ανδρες, εαν μοι παιησθέτε, ούτε κυνδενεουσαντες, ούτε πονεσαντες τον αλλον πλεον, πρωτοι με εσαις θε στρατιωτον χουπω κουρωου. Τι ουν κελεουω πουλειεσαι? Ουν δειταικουρους χεπσθαι τουσ' ελενασε πιβασιλεα. Εγώ ουν εφαιμι χοιμα σκραιναιν διαβαναι τον ειουφρατεν ποταμων, πριν δελον ειναι οτι χοι αλλοι ελενες, αποκρυνουνταιν κουρωε. Εν μην γαρψε φυσονται χεπσθαι, ουμαίς δόξεται αίτι ουαίναιν, χαρξαντες του διαβάιναιν, και ουσ πρωθουμοτάτοις ουσιν ουμιν χαριν αισεται, κουρος και αποδοώσει, επίσταται δευτις και άλλος, εν δε αποψεφισονται χοι άλλοι, απιμεν μεν χαπαντες τουμπαλιν. ουμιν δε ουσ μονοις πεθομενοις, πιστωτάτοις χρεζεται, και εις φρουρια, και εις λοχαγγιας, και άλλου χουτινους αν δε αισε, ουδα χωτι χωσ φιλωι, τε οξεστε κουρου. Ακουζαν τεσταοτα επίθοιντο, και διαπευζαν πριν τους αλλους αποκρίνασται. κουρους δε παι αισε το διαπεπεκότας, χε αισε τε και το στρατεοματι παιμπσα σγλουν αιπεν, εγω μεν ο ου ανδρες εεδε χουμας επαινοω, χωπως δε και χουμες εμε επαινέσετε εμμοι με λεσε, εμε κετει με κουρον νομις δε. Χοι μεν δε στρατιοται εν ελπιση μεγαλα εις οντες ει οχοντο αυτον εουτουχεσαι, μεν ονι δε και δωρα ελεγε το πέμψαι μεγαλο πρεπός, τα οτα δε ποιαζας διεβαινε, συνέπετο δε και το αλλος στρατεομα αυτο εχα παν, και τωνα διαπαινων τωνα τωνα ποταμων ουδε εις εμπρεκθε ανοτερο τωνα μαστων χουπω του ποταμου. Χοι δε θαψα και νοι ελεγων χωτι ουπωθε χουτος χω ποταμος διαπατός γεινοι το παισδε ει με τωτε, αλλα απλωιωις χα τωτε αυροκομας πρωιωνα κατεκαουζεν χινα με κουρος διαπεε, εδω και δε θειον ειναι και σαφος χουποχωρεζαι τωνα ποταμων χουρωι χως βαζιλεουσοντι. Εντευθεν εξελαυναι δια ατες σιουριας σταθμους ενεα παρασαγγας πεντεεκοντα, και αφυκνουνταιν προστον αραξεν ποταμων, εν ταυθα αιζαν κομαι πολλαι με σται σιτου και οινου, εν ταυθα εμηναν χε μεραστρεις και επισηιτισαντο, τελος του δευτερου μερους. Μερος το τρύτον ξενοφοντος κουρου αναμπαζεως, χε δε χε εχω γραφε χουπο τες λιμπριβοξ κοεινωνιας πεπογιε μενε, χουπαρχε τω εχοεινοεκτεέματι. Εντευθεν εξελαυναι δια ατες αραβιας των εουφρατεν ποταμων εν δεξιά εχον, σταθμούς ερεεμους πιντε παρασάγγας τριακοντα και πιντε. Εν του τω δε τω τω πω ε, εν μεν χε γε παιδιον χαπαν χομαλαις χω ως περθαλατα, αψινθιου δε πλερες. Ειδετι και αλλο εν αιχουλαις εε καλαμου, χαπαντα εζαν εουωδε χω ως περ αρωματα. Δεδρο δουδέν εν αιχουλαις, θεερια δε παντοια, πλευστοι ονωι αγριοι, πολλαι δε στρουθοι, χαι μεγαλαι, αιχουλαις και οτιδες και δορκαδες. Τα οταδετα θεερια χοι χιπαιις ενοιωτε εδιωκον, και χοημεν ονωι, επεητις διωκοι προς δραμοντε εστασαν. Πολυ γαρτον χιππον έτρεχον θάτον, και παλιν επαι πλευσιαστοι εν χοη χιπποι τα οτον επωιουν, και ουκ εν λαμπαιιν, ει με διασταντες χοη χιπαιις θερωιεν διαδεχομενοι. Τα δε κρεατον χαλυσκομενον ειν παραπλευσια τωις ελαφέιωις, απαλοωτερα δε. Στρουθον δε ουδεις ελαμπαιν. Χοη δε διωοξαντες των χιπαιον τα χοο επαωοντο. Πολυ γαρ απεσμαφεωγουσα, τωις μεν πωζι δρόμωε, τα εις δεπτερουξιν αιρουσα, χοος περχιστιωε χρωμεναι. Τα ας δε οτιδας αντις τα χοου ανιστε εστι λαμπαναιιν. Πετων τα ειγαρ μπραχου χοος περπερδικες και τα χου απογορευουσι. Τα δε κρεαοτων χαιδις τα ειν. Πορε ουομεναι οι δι, δια τωτες τεες χοορας, αφυγνουν τα επιτων μασκαν ποταμον, τω ευρος πλεθριαιον. Εν τωθα ειν πολυς ερεμε, μεγαλε, ονομα δαωτε κορσο τε. Περια ρετω δαωτε, χουποτου μασκα κουκλωε. Εν τω θεμειναν, εμερα στρευς, και επεστισαν τω. Εν τεωθεν εξελαυναις ταθμους ερεμους τρισκαιδεκα, παρασανγας ενοιεκοντα, τω ευφρατεν ποταμον εν δεξιαεχον, και αφυγναιιτα επιπιουλας. Εν τω τω εις τω εις ταθμω εις, πολα των χουπος δουγειον, απολαιτω χουπολυμου. Οι γαρ ειν χορτος ουδε αλλο ουδεν δενδρων, αλλα ψηλε ειν χαπασαε χωρα. Χοη δε ενοικοντας, ονος αλετας, παρατων ποταμον ρουττοντας, και πωιοντας, εις βαβουλωνα εγον, και επολουν, και ανταγορασδοντες σητον εσδον. Τω δε στρατωμα χω σητος απελυπαι, και πριας ται ουκ ειν ει με εν ται λιουρια αγοραε, εν τω εκουουρου μπαρπαρικοε, ταιν καπιθεν αλλευρον ει αλφητον τεταρον σηγλον. Χοδε σηγλως γιονται χεπτα οβολους, και εμιο μπέλιον ατικους. Χε δε καπιθε, διου ο χοινικας ατικας εχωρει, κρεα ουν εσθιοντες χοι στρατιωται διε γυγνοντο. Εν δε τουτον τον σταθμον χους πανου μακρους εελαυνε, χοποτε ε προς χιουδωρ μπουλωιτο διατελεσαι, ε προς χιλον. Και δε πωτε στενοχωριας και πελου φανέντος, ταις χαμαξαις δουσπορεωτου, επαιστε, ο κιουρος σουν τωις περιαωτων αριστοις και εουδαιμονεστατωις, και εταξεγλον και πιγρετα λαμποντας του μπαρπαρικου στρατου, σουν εκβιβασδαιιν τας χαμαξας. Επι, δε δωχουν αωτοις χολαιος πωιν, ο ώσπερ οργει εκελευζε τους περιαωτων περσας, τους κρατίστους, σουν επισπέζαι τας χαμαξας. Ενθα δε μερωστι ταις εουταξιας ενα θεάζασται. Ρυψαντες γαρτους ορφιρους κανιους, οπου ετου χενεκαστως αιστεε κως, χιεντο ώσπερ αν δραμωι της επινικε, και μαλακατα πρανους γελωφου. Εχοντες τουτους τετους πωιλουτελες χιτωνας, και τας πωικίλας αναξιουρίδας, ενοιδε και στρεπτους περειτως τραχεελως, και ψελια περειτως χερζιν. Εουθους δε σουν τουτως, εις παιδεσαντες εις τον πελον, τω δε συμπαν δελως ειναι κυρως, χως σπευδον παζαντεν χωδον, και οου διατριμπωον, ὅπου με επισυτισμου χενεκα, ειτινος αλλου αναγκαιου εκαθέσδετο, νομιςδον χωζω εθαττον αιλθωι, τω σουτω εαπαραστης, τω δε στρεπτους περειτως, χωζω εθαττον αιλθωι, τω σουτω εαπαρασκευας τωτερωε, βαζιλαιει μαχευσται, χωζω εδε σκολαιατερον, τω σουτω επλαιον σουν αγγευρεσται, βαζιλαιει στρατευμα. και σουν ιδέιν δεν, τω επροσέκοντι, τον νουν, τω εις βαζιλαιω σαρχε, πλαιθαι μην χωρας, και ανθρωπον, εις κουρα οουσα, εις δε μεκζι, τον χωδον, και τω εδιες πασθαι, τας γινάμεις ασθεναιες, ει της διαταχεον, τω πόλεμονο πωιόιτο. Περαν δε του αιουφρατου ποταμου, κατά τους αιρεμους σταθμούς, ειν πόλις αιουδαημον, και μεγάλαι, ονομα δε χαρμανδεε. Εκταουτες, χω εις στρατιωται, εγωραστον τα επητεε, σκαιδιαις διαμπαινον τες χοδε. Διυθαρας χας ειχον στεγασματα επιπλανζαν χορτου κουφου. Ειτα σουναγον και σουνασπον, χως με χαπτεςθαι, τε σκαρφες, τω χιδω. Επιτουδον διεμπαινον, και ελαμπανον τα επητεε, οινον τε εκτες βαλανδε, τω πόλεμο, τω πόλεμο, τω πόλεμο, τω πόλεμο, τω πόλεμο, τω πόλεμο, τω πόλεμο,παραφθηκτη بهéfθρια, τω πόλεμο, άφηργετο, αναθιαβτη, κατ' οφεκτον για τις διελιάν, Ενέμβαλλεν, στρατιώτας ελθών προστοχεωτού στρατευμα έλεγεν, ακούζανται δεχοιστρατιώτας εχαλεπαίνων και οργείςδοντο εισχουρός τόε χλεάρχοε. Τε δεαυτέ χεμέρα, χλεάρχος, ελθών επίτεν διαβάζειν του ποταμού και εκεί κατασκεψάμενος τέν αγοράν, αφιπέουε επίτεν χεωτού σκέναν διά του μένωνος στρατεώματος στους ολίγωις τόις περιαυτών. Τον δεμένωνος στρατιώτον γζούλα σκύσδοντις, ως ειδέ χλεάρχον διελάωνοντα, χιέζει τέι αξινέοι. Καί χούτωσ μεν αωτού χέμαρτεν, άλλους δελίθωε και άλλος, ειταπολόι, κραουγές γενομένες. Ωδε καταφέουγε εις τόχε αωτού στρατεώμα, και ειουθουσ παραγγελαι εις τα χόπλα. Και τους μεν χοπλίθας αωτού εκελευζε μεινάι τας ασπίδας προσταγωναταθέντας, αωτούς δε λαμβόνα τους θραικας και τους χιπεας, χοι εζαν αωτού ετω εστρατεωματι πλαιης ε τετρακοντα, τουτων δε χοι πλαιης τωι θραικες, ελαωνονεν επί τους μενωνος, ως τεκείνους εκπεπλεκθαι και αωτούν μενωνα, και τρέχειν επί τα χοπλα. Χοι δε και ασταζαν απορουντες τωε πραγματι. Χοδε πρόξενος εθουκε γαρ χυστερος προσιον και ταξις αωτωε επωμεναι των χοπλι των, ειουθουσ ον εις τωμεζον αμφωτεερον αγων, εθε τω τα χοπλα και εδέιτω του κλεαρχου με υπογενταωτα. Χοδε χαλεπαινεν, χοτι αωτω ο λιγου δε εσαν τως καταλεουσθέναι, πραωσ λεγωι τω αωτω παθως, εκελεουσαι τε αωτων εκτω μεζου εξις τασθαι. Εν τω τωε, εδε παιγει και κιουρος, και επιθτω τω πραγμα. Ειουθουσ δελαπε τα παλτα εις τας χεγρας, και σουν τω εις παρουζι τω να πιστων, εκειν ελαωνον εις τωμεσον, και λεγει ταδε. Κλεαρχε, και προξενε, και χοι αλλοι χοι παροντες ελαινες, ουκηστε, ο τυπογειτε. Ει γαρτίνα αλλα ελωις μαγεν σουν αψετε, νομις δετε ενα ται δε ταε χεμερα, εμμετε κατακεκοψες ται, και χυμας ουπολου εμμου χυστερον. Κακος γαρτων, χεμετερον εχοντων, παντες χουτοι, χους, χορατε, μπαρπαροι, πολεμιωτεροι, χεμιν εσονται, τον παραβασιλει οντων. Ακουζας ταωτα, χο κλεαρχος, ενοι αυτοε εγεντω, και ποζαμενοι αμφωτεροι, κατα χωραν εθεντω τα χοπλα. Εντευθεν πρωιοντων εφαίνει τω ειχνια χυποων και κοπρος, ει κασδε τω δαιναι, χω στυπος χως δις χιλιον χυποων. Χουτοι πρωιοντες εκαιον και χιλον, και ειτι αλλο χρεσιμον ειν. Ορωντας δε περσες ανεερ, γενειτε πρωζαεχον μπαζιλει, και τα πολεμιαν λεγωμενος ενοτω εις αριστοις persον, ει πιβουλευ ει κουρωι, και πρωσταν πολεμιαζας καταλλαγεις δε. Χουτος κουρω ειπεν ει αυτοε δωιε χιπεας χιλιους, χωτι τους πρω κατακαιοντας χιπεας, ει κατακαινοι αν ενεδρευζας, εις δοντας πολλους αυτον ανεχελωι και κολλουζει, του και ειν εποιοντας, και πωιαζειν χωστι με εποτει δυνασται αυτοους ειδοντας, τω χιουρω στρατευμα μπαζιλει δυναγελαι. Τω δε χιουρω ακουζαντι τωτα, εδωκαιι οφελημα ειναι, και εκελεουεν αυτον λαμβανει μερος παρεχαστου των εγγεμονων. Χωτορωντας, νομιζας, ετοιμος ειναι αυτοε τους χιπεας, γραφει επιστολεν παραμπαζιλεα, χωτι αιεξοι εχον χιπεας, χωσ αν δυναται πλαιστους. Αλλα φρασαι τω εις αυτοου χιπεους ειναι, και εκελεουεν χωσ φιλιον αυτον χιποδεχασται. Εναι δε ενται επιστολαιι, και τες προς τρεν φιλειας χιπομ νεηματα και πισταιος. Τω τεν τεν επιστολεν, διδωσι πιστωε ανδρει, χωσ οιετο, ο δε λαμβον κουρωε διδωσι. Αναγνωσ δε αυτον χω κουρωσ σιου λαμβανει ορωνταν, και σιουνκαλαιι εις τεν αυτοου σκαινεεν, περσας τους αριστους, τον περει αυτον χεπτα, και τους τον ελεενον αστρατεγους, εκελεουσεν χωπλειτας αγαγειν, του τους δε θεσται τα χωπλα περει τεν αυτοου σκαινεεν. Οι δε τα οτα εποιαζαν αγαγωντες χω στρις χιλειους χω πλειτας. Κλε αρχον δε και εις ο παραικαλαισαι σιουμβουλον, χωσγε και αυτοε και τω εις αλλωις εδωκαιι, προτιμεθεναι μαλιστα τον ελεενον. Επει δε ξελθεν, απεγγελε τω εις φιλουις τεν κρυζιν του ορωντα, χω σεγεντω, ου γαρ απορετων ειν. Εφε δε κυρων αρχαιν του λογου χωδε. Παραικαλαιζα χιουμας ανδρες φιλουι, χωπω σουν χιουμιν μπουλε οωμενος, χωτι δικαιον αιστη, και προς θεον, και προς αντρωοπον, του τω πραξο περει ορωντα του του ει. Του τον γαρ πρωτον μεν χω εμος πατεερ εδοκεν χουπεεκον ειναι εμωι. Επει δε ταξθαις, χω σ' εφε ο τως, χω πω του εμου αδελφου, χου τω σ' επολεμες εμωι, εχον τεν εν σαρδεζιν ακροπολιν. Και εγω αωτον προς πολεμον, εποιζα χως τε δοξαι του τω, του προς εμε πολεμου παωσα στ' αι. Και δεξιαν ελαμον, και εδοκα, μετα τα τα εφε ορωντα, εστιν χω τυ σε ει δικεσα, απεκρινατο χω τυ ο. Παλιν δε χω κουρος ερωτα. Ο κουν χουστερον, χω σ' αωτος σου χομολογι εις, ουδεν χουπεμου αδει κουμενος, αποστας εις μυσούς κακός, εποι εις τέν εμεν χωρον, χω τυ εινω εφε ορωντας. Ο κουν εφε χω κουρος, χω πω τα ο εγνος τέν σαου του διονεμιν, ελθον επιτων τες αρτεμιντος μπομον, μεταμελαιιν τεσσοι εφεστα, και παιζας εμε πιστα παλιν εδοκασμωι, και ελαμπες παρεμου, και ταουθ χομολογι ει ορωντας. Τι ειν εφε χω κουρος, αδει και θεις χουπεμου, νιν τω τριτων επιβουλευον μοι φανερος γεγονας, ει ποντος δε του ορωντα χω τυ ουδεν, αδει και θεις, ερωτες ειν χω κουρος αωτον. Χομολογι εις ον περει εμε αδικος γεγενεσται, ει γαρ αναγκαε εφε ορωντας. Εκτουτου παλιν ερωτες εν χω κουρος, ειτι ον αναγγενωιω τω εμε αδελφωε πολεμιος, εμε οι δε φιλος και πιστως, χω δε απεκρινατο χωτι, ουδε γενοιμεν οω κουρας, σο ειγαν πωτε ειτι δοξαιμι. Προσταωτα κουρος ει πετω εις παρουσιν. Χωμεν ανοιερ τω ειωτα μεν πεποιακε, τω ειωτα δε λεγει. Χυμων δε σου πρωτος ο κλερχε, αποφε εναι γνωωμεν χωτισοι δοκει. Κλερχος δε ει πεταδε. Συμβουλεω εγω τον ανδρατου τον εκποδον πω εις θα χω σταχις θα, χω σμε κετι δε ει, του τον φυλατες θα, λασχολε ει εμιν, το κατατου τον ειναι, τους εθελοντας, του οωτους ειουποι ειν. Ταωτε δε τα γνωμε εφε, και τους αλλους προς θεσται. Με τα ταωτα εφε, κελευοντος κουρου, ελαμπονατες σδωωνες, των ορωνταν, επιθανάτωε, χαπαντες ανασταντες, και χωι σιουγεν εις. Τα ειτα δε ξεγον αωτον, χω εις προσετακθε. Επιδε ειδον αωτον, χω υπερ προςθεν προζεκουνουν, και τωτεν προζεκουνεσαν, και περ ειδωτες, χωτι επιθανατων αγωητο. Επιδε εις, τεν αρταπατου, σκεν ειν εις εκθε, του πιστοτατου, των κουρου, σκεπτουχον, με τα ταωτα οωτες δωντα ορωνταν, οωτε τεθναικωτα ουδεις ειδε πωπωτε, ουδε οπω σαπεθανεν, ουδεις ειδος ειγεν, ει κασδον, δε αλλω εις αλλω ως, ταφος δε ουδεις πωπωτε αωτο οεφανε. Τελω στου τρειτου μερους μερου στου τεταρτον, ξενοφοντω σκουρου αναβαζεως. Χε δε χε, χω γραφε, χω πω τελω τελω, εγγραφή, που ποτές Λιμπριβόξ κοεινωνίας πεπωγεμένε, που παρκέει το κοεινόεκ θέματι. Εντεύθεν εξελάβουνε ιδιά τες μπαμπιλονίας, σταθμούσα τρες παρασάνγας δώδεκα. Ενδέτω τρύτω σταθμόε, κύρος εξέταζει να πωγείταει τον ελεένον καϊκό, και τον μπαρβάρον εντω επίδιο, περίμεσα νύκτας. Εδώ και γάρ εις τέτοιν επίουζαν αιώ, εξευμπασίλεα σουν τωες τρατεόματι μαχουούμενον. Καϊκέλευε κλαιάρχον μεν του δεξιού κερός αιγέισα, μεν όνα δε τον θεταλόν του ευωνιμού. Αυτός δε τους αιώ του διέταξε. Μετά δε τέτοιν εξέταζειν χαματαί επίουζε χεμέρα, χέκονταις αυτομολοί παρά μεγαλού βαζιλέως, απέγγελον κούρος περίτες βαζιλέως στρατιάς. Κύρος δε σουν καλέζας τους στρατεγούς και λογαγούς τον ελεένον, στον εμβουλευότητο τεπός ανθένα μαχενποϊότου καί αυτος παραέναι θαρινώνα τοιάδε. Ο άντρες Hellenes, ούκ ανθρώπων απορών μπαρβάρον σου μάχους χυμάς αγώ, αλλά νομίζδον αμένωνας καί κρέιτους πολόν μπαρβάρον χυμάς αίναι, διατούτο προσελαμβον. Οπός σούν εσέστε άντρες αξιόι τέσ' ελευθερίας, χέσ' κέκτεσθαι καί χέσ' χυμάς αίγω ευδαίμονιζδο. Είου γαρήστε, οτι τέν' ελευθερίαν χελόιμεν αν αντίχον αίχο οπάντων καί αλλον πολλαπλασίον. Οπός δε καί αίδεται εις χωιον αρχέσθαι αγώνα, χυμάς αίδος διδάξω. Τωμεν γαρπλέθος πλου καί κραυγέ πολλαί επίεζιν. Αν δε τάωτα ανάσκέσθαι, τ' αλλα καί αισκούνες τάι μόι δοκώ, χωιούς χέμιν γνώζεσθαι τους εντά χωράι οντάς ανθρώπους. Χυμόν δε ανδρών οντων καί αίου τόν αίμον γενομένον, εγώ χυμόν τόν μεν οικαδεμβουλωμένον αποιέναι, τόις οικοί σδελωτών ποιαίζω απελθέν. Πολούς δε οίμαοι ποιαίζειν τά παραιμόι χελέσται αντί τόν οικοί. Εν τάωτα γαουλίτες παρόν φυγάς σάμιος πιστος δε κούρω αίπεν. Καημέν οικοίρε λεκουζιτίνες χωτι πολλά χουπιξνάι νιούν διάτον εν τογιούτο αίναι του κυνδιούνου προσιόντος. Αν δε αίου γενέταιτι, ου μεμνέζεσθαι σε φάσιν. Εν ή ο ιδέ ουδέι μεμνάιω τε καί μπουούλοιο νιούνσθαι αν αποδούναι χώζα χουπιξνάι. Ακούζα στουτα ελεξενχώ κούρως. Αλλ' αίστι μεν χαίμινα, ο άνδρες αρχαί πατροώια προς μεν μεζεμβρίαν με κρύχου διά καωμανού δυναντάι οικέιν άνθρωποι. Προς δε αρκτων, με κρύχου διά χαίμωνα. Τα δε μέζο αιτούτον παντα σατραπέουζιν χώτου αιμού αδελφού φιλόι. Εν δε μέζο νικαίσομεν χαίμας δε ητούς χαίμετέρους φιλούς τούτουν εγκρατές ποιασάι. Χώστε ούτουτο δέδοικα με ουκέχω οτι δω γεκάστοε τόν φιλόν. Αν αιού γέναι, αλλ' αλα με ουκέχω χικανούς χώης δω. Χυμόν δε τόν χελεένον χαί στεφάνον χεκάστοε χρουζούν δωσό. Χώη δε τότω ακούζαν τες αυτοί τε έζαν πλού προθυμωτερόι καί τόις αλλ' αλλ' αιξέγγελον. Εις έζαν δε παρά τόν χώη τε στρατεγώι καί τόν αλλ' αλλ' αλλ' αιλεένον τήνες αξιούντες αιδέναι τίες φύζιν αίσται εάν κρατεέσσωσιν οδέν πιπλάς απαίντων ατείν γνωόμεν απεπέμπε. Παρ' κελεύοντο δε αυτοε παντες χώσοι περ' διελέγοντο μ' αγκαστάι αλλ' οπιστεν αυτον τ' ατεστάι. Εν δε τόε καί ρωε τ' ούτωε κλέρχος οδεπός αίρετο τόν κύρον. Οι αιγελσόι αγκαστάι τόν αδελφόν. Νε διεύεφε ο κύρος. Ειπερ' γαρ' δαρέιου καί παρασύτειτος αιστοιπάις εμως δε αδελφός ουκ αμακέι τόν τεγό λεεπσομάι. Εν τόσα δε εντ' αιγζοπλισσία αριθμός αγένετο τόν μ' αγκαστάι ασπις μ' ορία καί τετρακωσία περ' τ' αστάι δε δισκύλειοι καί πεντακώσιοι. Τόν δε μετά κύρου μ' αρβάρον δε καμμυριάδες καί χαρματα δραπάνε φορά αμφιτά αίκωση. Τόν δε πολεμίον ελέγοντο αινέι χεκατόν καί αίκωση μυριάδες καί χαρματα δραπάνε φορά διακώσια. Αλλοί δε αιζαν χεξακυσχύλειοι χυπέις, χον αρταγέρσες ερχεν χουτωι δαου πρω αουτου βασιλεως τεταγμένοι εσαν. Του δε βασιλεως στρατεωματος εσαν αρκοντας καί στρατεγωι καί χεγεμονες τεταρες τριακοντα μυριάδον χεκαστος. Αμπροκώμας, τυσαφέρνες, γοβρουας, αρβάκες. Τόν δε παρεγένοντο εντ' αιμαχε ενέκοντα μυριάδες καί χαρματά δρεπάνε φορά χεκατόν καί πεντ' αικοντα. Αμπροκώμας δε χυστέρες τεες αιμαχες χεμεραισπέντε εκ φοινίκες ελλαούνων. Τότα δε αιγελον πρός κύρων χοί αωτομολεζαντες εκτον πολεμίον παρα μεγαλου βασιλεως πρω τεες αιμαχες καί μετά τένα μάχεν χοί χυστέρων ελεύθεζαν τον πολεμίον τ' αωτα εγγελον. Εντεύθεν δε κύρως εξελαούν ει σταθμών Παρασάνγας 3 Σου τεταγμένου τωε στρατεωματι παντι καί τωε ελλενικοε καί τωε μπαρπαρικοε. Οι ετω γαρ τωε τεχεμεραι χαί στα βασιλεα καταγγαρ μεζον τω σταθμών τωτων τ' αφρος 1 ορουκτεε βαθαία τω μεν ευρος οργουιαι 5 τω δε μπαθος οργουιαι 3 παρε τέτα τω τεχε ταφρος 1 διά τω παιδίου επειδοόδεκα παρασάνγας μέχρι τω με δειας τέχους ενθα χαει διόρουχες από τω τυγρετος ποταμου ρεουσαι εις δε τέταρες τω μεν ευρος πλαιι 3 μπαθαίαι δε ευσκουρως καει πλαια πλαιι εναουταις στ' αγωγα εις μπαλουζι δε εις των ευφρατεν διαλαιπουζι δε χαστε παρασάνγεν γεφυραι δε παιζιν εν δε παρατων ευφρατεν εις τω στεναι μεταξιου τω ποταμου καει τες ταφρου χω σ' εγκουζι ποδον τω ευρος τω τεν δε τεν ταφρων βαζιλαιους πω γει μεγας αντιερυματος επαιδε πουνθανεται κυρων προζελαωνοντα τω τεν δε τεν παροδον κυρος τε καει χε στρατεια παρελθαι καει εγγενντω ταφρου τω τε μεν ουν τε χεμεραι ουκ εμακεσα τω βαζιλαιους αλουπο χωρουντων φανεραεζαν καει χιππον καει ανθρωπον ειχναι πολλα εν τω τα κυρος σιλανων καλαιζας τω αμπριακιω τε εναμαντιν εδοκεν αωτωε δαραϊκους τρισκυλειους οτι τε απεκαιιναις χεμεραι πρωτερον θωωμενος ειπεν αωτωε χωτει βαζιλαιους ου μαχεηται δε κα χεμερον κυρος δειπεν ουκ αρα αετη μαχεηται ει εν τω ταις ου μαχεηται ταις χεμεραις εαν δα λαι θεωσαιες ουπιχς νουμαι σοει δε καταλαντα τω τω χρουζιον τω τε απεδοκεν επεει παρελθον χαι δε κα χεμεραι επεει δε πει τα ταφρο ουκ εκωλουε βαζιλαιους τω κυρου στρατεομα διαμπαιναιιν εδοξε και κυρο και τω εις αλλοις απεγνοκεναι του μαχεσται ους δε τε χυστεραια κυρος επορεωτο εμελεμενος μαλλον τε δε τρειτε επιτε του χαρματος καθεμενος τε πορειαν επογειτο και ολυγους εναταξει εχον πρω χαουτου τω δε πολλου αουτοε ανα τεταραγμενον επορεωτο και τω χοπλον τω εις στρατεοταις πολλα επει χαμαξον εεγοντο και χουποσδουγιον και εδε τε ειν αμφι αγορανα πλεεθουζαν και πλεζιον ειν χωσταθμος ειν θα εμελε καταλιουειν ειν καπατεγιουας ανεερπερσες των αμφιικουρον χριστος προφαινεται ελαωνον ανακρατος χιδρουν τω εχιποι και ειουθουσ παζιν χοις ενετουγανεν εμποα και μπαρπαρικος και ελαινικος χωτι βαζιλαιους στρατεομα τω λωε προζερκεται χωσ εις μαγιεν παρεσκευας μενως ενθα δι πλουσταρα χωσεγένετο αουτι και γαρ εδω κουνοχοι χελαινες και παντες δι ατακτοις σφιζιν επιπεσαιησθαι κουρος τε καταπαι διεζας απο του χαρματος τωναθωρακα ενεδιουετο και ανεβασαιπι τα παλτα εις τα σχευρας ελαβαι τω εις τε αλλου εις παζι παρεέγγελαιν εξοπλισθαι και καθυστασθαι εις τε αιωτουν ταξιν χεκαστον ενθα δι σουν πολλαι σπουδαι καθυσταντο κλε αρχος μεν τα δεξιά του κερατος εχον προς τω ειουφραται ποταμωε πρόξενος διεχωμενος οι δαλωι μετατουτον μενον δε και τω στρατεωμα τω ειουονιουμον κερασ εσκετου ελλενικου του δε μπαρπαρικου χιπαιις μεν παφλαγωνες εις χιλιους παρακλαιαρχον εστεζαν εν τωε δεξιωε και τω ελλενικον πελταστικον εν δε τω ειουονιουμον αριαιος τε ho κιουρου χουπαρκος και τω αλλο μπαρπαρικον κιουρος δε και χιπαιις του οουτου χωζον εξεκοζιωι κατατομεσον χω πλησμένοιν θωραξι μεν αουτοι και παραμεριδιωις και κρανιζι παντες πλένε κιουρου κιουρος δε ψιλέν εχον τέν κεφαλεεν εις τέν μάχεν καθιστατο λεγεται δε και τους αλλους περσας ψιλαις τάις κεφαλαις εν τω εγπολεμωε διακυνδυνεωιν χω διπωι παντες χω μετακουρου ειχον και πρωμετω οπιδια και πρωστερνιδια ειχον δε και μαχαυρας χω χιπαιις ελλενικας και εδε τε εν μεσον χεμερας και ουπο καταφανεις εσαν χω ειπολεμιωιν χαινικα δε δε ηλαι εγγυγνετω εφανε κονιωρτως χω σπερνεφελε λεγκε χρονοε δε συγγνωε χιστερον χω σπερμελανια τις εν τω επεδειωε επιπολου χω τε δε εγγυτερον εγγυγνωντω ταχα δε και χαλκωστις και λογχαι και χαι ταξεις καταφανεις εγγυγνωντω και εσαν χιπαιις μεν λεωκωθοωρακες επιτου ευονουμου των πολεμιωων τις αφερνες ελεγετοτωτων αρχαιν εγχωμενοι δε γεροφωροι εγχωμενοι δε χοπλοιται σουν ποδεερεζι γζουλιναις ασπισιν αιγυπτειοι ελεγετον ειναι αλλοι διπαιις αλλοι τοξωται παντες δουτοι καταεθναι εν πλαιζιωε πλαιρει ανθρωπον εγχαστον τωεθνος επορευετο πρωτε αωτον χαρματα διαλευποντα σουχνον απαλαιελον τα δε τραπανε φορα καλουμενα ειχον δε τα τρεπανα τω γζωνον εις πλαγιον αποτεταμενα και χουπο τω εις διφρωις εις γεν μπλεποντα χωσ διακοπτειν χωτοι εντουγχανοιν ει δε γνωμεν χωσ εις τα σταξεις των ελεενον ελοντα και διακοψοντα χω μεντοι κουρος ειπεν χωτε καλαιζας παρεκελευετο τω εις ελεζι τεν κραουγεν των μπαρβαρον ανοιχεσται εψευς δε τω ουγαρ κραουγει αλλα σιγει χωσ χανουστον και εζουχαι εις οις και μπραδευς προζαιζαν και εντουτοι κουρος παρελαωνον αωτος σουν πιγρετι τω εις ερμεναιι και αλλωις τριζιν ει τετταρσι και αρχοι εμβοα αγειντο στρατευμα καταμεζον τω των πολιμιον χωτι εκει βαζιλεως ειε καν του τεφε νικομεν πανθαιμιν πεποιεται χωρον δε χω κλαιαρχος τω μεζον στυφος και ακουων κουρου εξω οντα του ελενικου εωνοιμου βαζιλεα τω σου των γαρ πλευθει περιεν βαζιλεως χωστε μεζον των εαουτου εχον του κουρου εωνοιμου εξω εν αλλω χωμος χω κλαιαρχος ουκ εθελεν αποσπαζαει απο του ποταμου τω δεξιον κερας φοβουμενος με κυκλωθαιι εχατερωθεν τω εδε κουρω απεκρυνατο τω χωτοι αουτοι μελει χωποος καλως εχοι και εντου τω ετω και ρωε τω μεν βαρβαρικον στρατευμα χωμαλως προεγει τω δε ελενικον ειτι εν τω ε αουτοι μενον συνετατετω εκτω ειτι προσιοντω και χω κουρως παρελαωνον ου παινου προς αουτοι τω στρατευματι κατεθεατω εχατερωσε αποβλεπον εις τως πολεμιους και τως φιλους ειδον δε αουτον από του ελενικου γζενοφων αθενάιος πελάζας χω σουναντέζαι εερετω ειτι παραγγελωι οδε πιστεζας ειπε και λεγειν εκελευει παζιν καχιερακαλα και τα σφαγιακαλα τω τα δε λεγον θωρουμου εεκουσε διατων ταξεων γιοντως και εερετω της χω θωρουμος ειε χω δε κλαιαρχος ειπεν χωτι σουνθεμα παρερχεται δεωτερον ειεδε και χω σεθαωμαζε της παραγγελαιι και εερετω χωτι ειε το σουνθεμα τω δαπεκρυνετω σδεως σωτεερ και νικε χω δε κιουρος ακουζας αλλα δε χωμαιτε εφε και του τω εστω τω τα δε υπον εις τεν χαουτου χωωραν απελαωνε και ουκετητρια εε τεταρα σταδια διεγετεν τω φαλαγγε απαλαιελον εινικα επαγινεις δοντει χωιελενες και ερχον τω αντιωι ειεναι τω εις πολεμιωεις χως δε πωρευομενον εγζεκυμαι νετει τεες φαλαγγγως τω χουπολευπομενον εερξατω δρωμοεθαιν και χαμα ευθενξαν τω παντες χωιον τω εινουαλιωε ελελεισδουσι και παντες δε εθεον λεγουζι δε τινες χωσ και ται σασπιζι πρωστα δωρατα εδουουπεσαν φοβονποιοντες τω εις χυποις πριν δε τοξεμα ο εγζυκνεις ται εκλινουσιν χωι μπαρβαρωι και φευγουσι και ενταλθα δε εδειοκον μεν κατακρατως χωιελενες εμποον δε αλαιελωις μεθαιν δρωμοε αλλενταξαιι χεπαισται χαρματα εφεροντο τα μεν δι αωτον των πολεμιον τα δε και δια των χελεενον κεναχαινιοχον χωι δε παιι πρωιδωιεν δι ειςταντο εστι δωστις και κατελεευθαι χωσ περεν χυποδρωμοε εκπλαγεις και ουδεν μειντωιν ουδε τουτον παθαιιν εφαζαν τωνος δε των χελεενον εντωτε ται μαχαιι επαθαιν ουδεις ουδεν πλειν επιτωε εωνοιμοε τωξεωθαιναι της ελεγετω κυρος δωροντους χελενας νιχοντας τω καθχαωτους και διωκοντας χεδωμενος και πρωσκυν ουμενος εεδε χωσ βασιλευς ουποτων αμφαωτων ουδως εξαιεκθαι διωκαιιν αλλα σουν εσπευραμενν εχον ταιν των σουν χεαωτω εξακουζιον χιπαιον ταξιν επεμελειτω οτι πωιαιζαιι βασιλευς και γαρ αιδαιι αωτων οτι μεζον εκοιτου περσικου στρατεωματος και παντες δωι των μπαρβαρον αρχοντες μεζον εκοοντες τω αωτων γουνται νομιζοντες χουτο και ενοι ασφαλεστατοι ενοι ειςκουζ αωτων εκατεροθεν και αιτι παραγγελλαι χρεεςδοιεν εμιζαιι ανοχρονοι αιθανεσται τω στρατεωμα και βασιλευς δε τωτε μεζον τεες αωτου ασφαλεστατοι ασφαλεστατοι χωμος εξοεγεντω τω κουρου ειωνοιμου κερατος επει δουδεις αωτωε εμμαχετο εκτου αντιου οδετοις αωτου τεταγμενοις εμπροσθεν επεκκαμπτεν χωσ αις κουκλωσιν εινθα δε κουρος δειζες με οπιστεν γενωμενος κατακοψε τω ελλενικον ελλαωνει αντιως και εμβαλλονι σουντωις εξακωσιωις νικαετους πρω βασιλεως τεταγμενους και εις φυγεν ετρεψε τους εξαχησκηλιους και αποκτειναι λεγεται αωτως τε αωτου χευρι αρταγερσεν των αρκονταν αωτωον χωσ δε τρωπεε εγεντω διασπευρονται και χωι κουρου εξακωσιωι εις τω διωκειν χορμεεσαντες πλειν πανου ολυγουι αμφαωτων κατελευθεζαν σκεδονχοι χωμοτραπεστοι καλουμενοι σουντωτωις δε οων καθωραε βασιλεα και τω αμφεκεινον στυφος και εις ουθους ουκ ενεσκετω αλ ειπον αγων ανδρα ορω χιετο επαωτων και παγγει κατατω στερνον και ττρωωσκαιι διατου θωρακος χωσ φεζι και θεσιας χωιατρος και εασθαι αωτωσ τω τραομα φεσι παιοντα δαωτων ακοντις δευτεις παλτωε ουποτων ουθαλμον βιαιωως και εντωθα μαχομενοι και βασιλεουσ και κουρους και χωι αμφαουτους ουπερ γεκατερου οποζοι μεν τω αμφι βασιλεα απεθναιις κον κτεσιας λεγει παραικαιινοι γαρ ειν κουρους δε αωτω στε απεθναι και οκτω ο χωι αριστοι τω περιαωτων εκειντω επαωτω αρταπατες τω πιστοτατω σαωτω ετω ασκεπτ ουκω θεραπον λεγεται επειδαι επεπτοκωτα ειδαι κουρων καταπεεδαιζας απωτω χυπου περει πεσαιν αωτω και χωι μεν φαζι βασιλεα κελεουζα ειτίνα επισφαξαι αωτων κουρω χωι δε αωτων επισφαξασθαι σπασαμενον τωνακινάκεν εικε γαρ χρουζουν στρεπτων δε φωρει και ψελια και ταλα χως περχωι αριστοι περσον ετετιμετω γαρ χουπω κουρου διεωνοιαν τεκαι πιστο τετα τελους τω τεταρτω μερουους μερω στω πιμτω γζενοφοντω σκουρου αναβαζαιως ειδαι χωω γραπε χουπω τεσ λιβριβοξ κοινονιας πεπογεμεναι χουπαρκαιτω εκοινοεκ τεματι κουρως μεν ον χουτος ετελεωτεσεν ανεερ ον persoν των μετακουρων των αρκαιον γενωμενον βαζιλικοωτατος τεκαι αρχαιιν αγζιωτατος χως παραπαντων χομολογεηται των κουρου δοκουντων εμπευραι γενεσται πρωτο μεν γαρ αιτυπαις τω τεπαιδεωτο και σουντωι αδελφωι και σουντωις αλλωις παισι παντων παντακρατηστος ενομισδετω παντες γαρχωι των αριστον persoν παιδες επιταις βαζιλαιως θυωραις παιδευονται ενθα πωλεν μεν ασοφρουζιουν καταμαθωι αν τυς αισκρον δουδεν οωτακουζαι οωτηδειν αστι θεονται δωι παιδες και τυμωομενους οωπω βαζιλαιως και ακουζι και αλλους ατιμαστομενους χωστε οωθους παιδεσοντες μανθανουσι αρχαιντε και αρχεςται ενθα κιουρος αι δεμονεστατως μεν πρωτον των ελικιω των εδωκαιι αιναι τωις διπρισμιουτερωις και των αιωτου οωποδευστερον μαλωις των Ειπιτα δε φιλοιποτατος και τωις χειποεις αριστα χρέσται Εκρινον δωτων και των εις των πολεμον εργον τωξικαι αικαοντυσεως φιλομαθέστατον ειναι και με λετε ρωτατον Επε νδε τα Еχελικα και επρεπε και φιλοθερωτατος εεν και πρωσ ταθερεια με ντυοχα και προς τα θεερία μηντοιν φιλοκυνδυνότατος, και αρκτον ποτέ επιφερομένεν ουκέτρεσεν, αλλά σ'ου πεσόν κατεσπαστε από του χειπου, και τα μην επαθεν χον και τας οται λας αίκεν, τελους δε κατέκανε, και τον πρωτον μηντοιν βοηθέζαντα, πολλοις μακαριστων επωγεσεν, επαίδε κατεπένθε χειπώ του πατρός σ'ατράπε σ'ου λουδίας δε και χρουγείας τες μεγάλες και καπαδοκίας, στρατεγός δε και παντον απεδέκθε, χωής καθεέκαις εις καστωλού παιδίον χαθρός δεστάει. Πρωτον μην επαίδεξεν χαωτον χωτιπαιρή πλαίστου πωητο, ει τω εσπευσαειτο, και ει τω εσυνθωειτο, και ει τω εχουποσκωητο τι με εδεν ψεωδεσταει, και γαρ οον επιστευον μεν αωτοε χαι πωλεις επιτρεπωμεναι, επιστευον δωι ανδρες, και ειτις πολεμιους εγενετο, σπεζαμενου χωρου, επιστευε με εδεν αν παρατας σπονδας παθεν. Τω ειγαρ οον επαιτις αφαιρναιι επολεμες, παζαι χαι πωλεις εχουζαι κουρον χαιλοντο αντιτις αφαιρνους, πλαιν μιλαιζιον, χουτοι δε χωτι ουκ εθελε τους φευγοντας προεσθαι εφουμπουντο αωτον. και γαρ εργοε επαιδευκνιτο και ελεγεν χωτι ουκ ανποτε προωητο, επαι χαπαξ φιλος αωτοις εγενετο, ουδε ετοιμεν μειους γεννοιτο, ετοι δε κακιον πραξειαν. Φανερος δεν και ειτις τι αγαθον ε κακοναποιαζειν αωτον, νικανα πευρωμενος, και εουχεν δε τινες αωτοι εξεφερν, χως εουχοιτο το σουτον χρονος δεν, αιστε νικοοια και τους εου και κακος πωιουντας αλεξομενος. Και γαρ ον πλευστοι δε αωτοι χενιγεανδρι, τον εφερμον επεθουμεζαν και χρεματα, και πολεις, και τα αωτον σωματα προεσται. Ουμεν δε ουδε του ταντις ειποι, χως τους κακουουργους και αδικους εια καταγελαν, αλλα αφαιιδέστα τα παντον ετοιμορεητο. Πολακις δεν ειδειν παρατας αστευωμενας χωδους, και ποδον, και χευρον, και ουφθαλμον αστερωμενους ανθρωπους. Χως τενται κιουρου αρχαι εγεντο και ελλενι και barbaroi, με δεν αδικούντι, αδεός πορευεσται, ὁππαι της εεθελεν, εχοντι χωτι προχωρωιε. Τους γεμηντοιν αγαθουσ εις πολεμον χομολογετο διαφεροντος τιμαν, και πρωτον μεν ειν αυτοε πολεμος προσπισιδας και μουσους. Στρατευωμενους ουν και αυτος εις ταοτας τας χωρας, ὁς εωρα εθελοντας κυνδυνευ ειν, του τους και αρχοντας εποιει εις κατεστρεφετο χωρας, επειτα δε και αλλωις δωρωις ετοιμα. ὁς τεφαινεςθαι τους μεν αγαθουσ εις δαιμον εστατους, τους δε κακουσ δουλους του τον αξιουσθαι ειναι. Τω εγαρουν πολε ειν αυτονια αυτοε τον εθελοντον κυνδυνευ ειν, ὁ που οτις οιωιτο κυρων αις θεες εσθαι. Εις γε μειν δικαιουζουνεν ειτις φανερος γενοιτο επιδεικνουσθαι μπουλωμενος, περυπαντος εποιειτο του τους πλουζιωτερους, πω ειν τον εκτου αδικου φιλοκαρδουντων. Και γαρουν αλλα τεπολα δικαιος αυτοε διεχει ριζδετο, και στρατεωματι αλλα εθινοε εχρεεζατο. Και γαρ στρατεγωι και λοχαγωι, οι χρεματον γενεκαπροσσεκαινων επλαιουσαν, εκνοζαν κερδαλαιωτερον ειναιν, κυρωε καλος πειθαρχαιν, ετο καταμενα κερδος. Αλλα με ειν αιτις γετοι αυτοε προσταξαντι καλος χουπεραι τεεζαιιν, ουδενι υποποτε χαχαριστον ειζε τενε προσθουμιαν, τω ει γαρουν δε κρατηστοιν χουπεραιται παντος εργου, κουρωε ελεκθαιζαν γενεσται. Ει δε τινα χωρωε δεινων ονταν οικονομον εκτου δικαιου, και κατασκευας δοντα τε χαις αρχοι χωρας, και προζοδους ποιουντα ουδενα ανοποποτε αφαιλετο, αλλα ει πλαιο προσαιδιδου. Χωστε και χαιδαιους επονον, και θαραλαιος εκτωντο, και χω επεπατο αυτις χαιεκιστα κουρων εκκρουπτεν. Οι γαρφθονον τω εις φανερός πλου τουζιν εφαινετο, αλλα παιι ρωμενος χραισται τω εις τον αποκρουπτομενον χρεμασι. Φιλους γαιμεν χωζους ποιαιζαι το και εινους ακνοιε οντας, και χικανους κρυναιιε σουνεργους ειναι, χωτι τουγκανειν μπουλωμενος κατεργασδεσται, ομολογειται προς παντον κρατηστος δε γενεσται θεραπευειν, και γαρ αυτο τουτο χουπερ αυτος ειναι καφιλον οιετοδεισται, χω σουνεργους εχοι, και αυτος επεειρατο σουνεργος τω εις φιλουις κρατηστος ειναι, του οτου χω του αισθανοιτο εχαστον επιθουμουντα. δωρα δε πλαισται μην οιμαι χαις γεανεερ ελαμβανοι διαπολλα, ταοτα δε παντον δε μαλιστα τω εις φιλουις διεδιδου, προς τους τροπους εχαστοου σκοπον, και χω του μαλιστα, χωρωιε εχαστον δε ομενων, και χωσα τω εις οωματι αυτοου παιμποι της εχος εις πολεμον, και περει του οτουν λεγειν αυτον εφασαν, χωτι τω μην χεω του σωμα, ουκαν διουναι τω του τω εις παζιν κοσμεθέναι, φιλους δε καλως και κοσμεμενους, μεγιστων κοσμον ανδρυνομιςδοι. και τω μην τα μεγαλανικαν, του φιλους εουποιουντα ουδενθαυμαστον, επειδεγε και δε πλαιστα, τω δε τα επιμελαια περει εναι τω να φιλον, και τω προθουμειςθαι χαρισδεςθαι, τω τα εμοιγε μαλλον δοκε αγαστα εναι. Κι ουρος γαρ επεμπε μπικους οινου, εμιδε εις πολακης, οποτε πανου εδουν λαβωι, λεγον χωτι, ουπο δε πλαισται, ουπο δε πλαισται, ουπο δε πλαιλου χρονου 270 επιτουκοι. Τουτον απο unfortunate, και δεται σου θεμερον αηστησ message, ψτ的 madre they brought forth some crisis and平eness to him. Πολακης δε γενας αιμιγε μπιη었는데 και αρτων αιμιζεα και αλλα τω εαυτα, ειναι πολύ απlungsι~~ τόν φεροντα. Τουτωις χες θε κυρως μπουλαιται οον καυσαι τουτων γευσαισται. Όπου δε χιλως σπανιος πανου αιε, αυτος δε δουναιτο παρασκευαζασθαι, διατοπολους αιχειν χουπερετας και δια τέν επιμελαιιαν. Διαπέμπον εκελεουε τους φιλους τωις τα αιχεοτων σωματα αγγουζιν χιποις εμβαλλαιν τουτων των χιλων, χως με παινοντες τους αιχεοτου φιλους αγγωζιν. Ει δε δε πωτεπορευωτο και πλαιστοι μελωιαν οψασθαι, προσκαλων τους φιλους εσπουδαιολογητο χως δε λογε χους τυμαε. Ωστε εγώ μεγε εγς χον ακουω, ουδένα κρίνω χουπό πλαιιονων απεφιλαισθαι ούτε χελαινων ούτε μπαρπαρων, τεκμεριον δε τουτου και τωδε. Παραμενχουρου δουλου οντως ουδέις απεειει προς βαζιλαια πλαιν ορωντας επεχεγρεσε. Και χουτος δε χον αωια το πιστον χωι αιναι, τα χιου αωτον χεωρε κουρωε φιλτερων εχε αωτοωε. Παρα δε βαζιλαιως πωλωι προς κουρων απελθον, επαι δε πολεμιωι αλαιλωις εγενοντο. Και χουτοι μηντοι χωι μαλισταν χουπαωτου αγαποωμενοι, νομιζδοντες παραχουρωε οντες αγαθωι αγζιωτερας αντιμεες του χαναι επαραβαζιλαιι. Μεγα δε τεκμεριον και το εντετελευται του βιου αωτοεγενομενον, χωτοι και αωτος εγεν αγαθως και κρυναιν ορθως εγγιουντο, τους πιστοους και εωνους και βεβαιους. Αποθνες, κοντος γαρ αωτου, παντες χωι περιαωτων φιλωι και σουν τραπεστοι, απεθανον μαχωμενοι χουπερ χουρου πλαιν αριάιου, χουτος δε τεταγμενος ετουχανοι επειτοε οωνουμωε του χυπιχου αρχον. Χως δε εις τετο κουρων πεπτοκοτα, εφουγεν εχον και το στρατευμα παν χου εγγειτο. Εν τα οθα δε κουρω, αποτέμνεται χε κεφαλαι και χε χευρ χε δεξιά. Βαζιλαιους δε και χωι σουν αωτωε, διωκον εις πιπτει εις το κουρωιον στρατοπεδον. Και χωι μεν μετα αριάιου ουκέτη χιστανται, αλλα αφεωγουζι δια του χωτον στρατοπεδου εις τον σταθμον ενθεν χορμοντο. Τετταρις δε λεγοντο παρασανγαι ειναι τες χωδου. Βαζιλαιους δε και χωι σουν αωτωε, τα τε αλλα πολλα διαρπαστουζι, και τεν φω καιδα, τεν χουρου παλλακιδα, τεν σοφεν και καλεν λεγωμενεν ειναι λαμπανει. Χε δε μιλαισια, χε νεοτερα, λευθειζα χουπό τον αμφιβαζιλαια, εκφευγει γυμναι προς τον ελαινον, χοι ετουκον εντοις σκεουοφωρωις, χωπλα εκοντες, και αντιταξιντες πολλους μεν τον χαρπασδοντον απεκτειναν, χοι δε και αωτων απεθανον. Ουμεν εφουγωγε, αλλα και ταωτεν εσοσαν, και ταλα χοποζα εντος αωτον και χρεματα και ανθρωποι εγενοντο, παντα εσοσαν. Ενταλθαν διεσχον αλλα ελον βαζιλαιωστε και χοι ελαινες, χος τριακοντασταδια, χοι μεν διωκοντες τους καθαωτους χος παντας νικοντες, χοι δαρπασδοντες εχος εδε παντας νικοντες. Επι δε εσθοντο χοι μεν ελαινες, χοτι βαζιλαιως σουν τω εστρατεωματι, εντοις σκευοφωροις εγε, βαζιλαιως δαω εκουζε της αφέρνους, χοτι χοι ελαινες, νικογεντο καθαωτους, και εις τω προσθεν ουχοντα διωκοντες, ενθα δε βαζιλαιως μεν χαθρωις δε τε τους χαωτου και σουν τα τεται. Βαζιλαιως εμβουλευετο προξενον καλαιζας, πλευσιαητατος γαρ ειν, ει παιμπογεντίνας, ει παντες ειωιεν επιτω στρατοπεδον αρεεξοντες. Εντουτοις και βαζιλαιως δελος ειν προσειον παλιν χος εδωκαιι οπιστεν. Και χοι μεν ελαινες στραφεντε παρεσκευασδοντο χος τωτε προσειοντος και δεξομενοι. Χο δε βαζιλαιως τωτε μεν ουκ εγεν, χαι δε παρελθεν εξοτου ευονοιμου κερατος, τωτε και απεγεν, αναλαμβον και τους ενται μαχαιι προς τους χαιλαινας αυτομολιαζαντας, και της αφερνην και τους σουν αυτοαι. Χο γαρ της αφερνης ενται προτει σουνοδοι ουκ εφιουγεν, αλλα διελασαι παρατονο ποταμον κατα τους χαιλαινας πελταστας, διελαωνον δε κατεκανε μεν ουδενα. Διασταντες δωι χαιλαινας επαιον και εκοντισδον αυτοους. Επισθενες δε αμφιπολίτες ερχε τον πελταστον και ελεγετοφρονιμος γενεσται. Χο δουν της αφερνης χο σμειον εχον απελαγε, παλιν μεν ουκ αναστρεφαιι. Εις δε το στρατοπεδον αφικομενος, τω τον γελενον, εκει σουν τουν χαναι βαζιλαιι, και χομουλ δε παλιν σουν ταξαμενοι επορευοντο. Επιδέζαν κατά το ευωνιμον τον ελενον κερας, ετει σαν χο η ελενες με προζαγωγεν προς το κερας, και περιπτυξαντες αμφωτερωθεν αυτοους κατακοψειαν. Και εδοκαιι αυτοις αναπτυξεν το κερας, και πο η εζασθαι οπισθεν τον ποταμον. Ενχωε δε τω τα εμπουλευοντο, και δε βαζιλαιους παραμεψαμενος εις τω αυτο σχεμα, κατεστεζεν αντιαντεν φαλαγγα, χω σπερ τω πρωτον μαχουμενος σουν αιει. Χω στε αιδον χο η ελενες εγγους τεοντας και παρατεταγμενους, αυθις παιανισαντες απευζαν πλου αιτι προσθυμωτερον ετοπροσθεν. Χο η δα ο μπαρβαροι ουκαι δεχοντο, αλα εκ πλεονος ετοπροσθεν εφευγον. Χο η δε παιδιωκον μεχρι κοωμες τυνος. Εν τα οθα δεστεζαν χο η ελενες. Χο υπεργαρτες κοωμες γελοφωσεν, εφχο ο ανεστραφεζαν χο η αμφι βαζιλαια. Πεσδοει μεν ουκαιτη, τον δε χιπαιον χο λοφωσεν πλαισθαι, χω στε τω πωιουμενον με γυγνωσκαιιν. Και τω βαζιλαιιον σε εμειον χο ρα ανεφαζαν αγετοντυνα χρουζουν επι πελταιι, επι γζουλου ανατεταμενων. Επι δε και εν τα οθ εχο ορων χο η ελενες, λευπουζι δε και τον λοφων χο η χιπαιις. Ουμεν ετοι χαθροιοι, αλλαλλο η αλλωθεν. Εψιλουτο τω λοφωσ τον χιπαιον, τελος δε και παντες απεχωρεσαν. Χω ουνα κλαιαρχος ουκ ανεβιβασδεν επι τον λοφων, αλλη ουπα ουτον στε εζας τω στρατευμα, πέμπαιι λυκιον τω σιουρακωσιον, και αλλον επι τον λοφων, και κελευει κατιδοντας, τα χουπερ του λοφω, τι εστιν απαγγελλαι. Και χολλουκιος εελαζε τε και ειδον απεγγελλαι, χωτι φευγουσιν ανακρατως. Σκεδον δω τε τα εν, και χεελιος εδουετω. Εν τα οθα δε στεζαν χοι χελενες, και θεμενοι τα χοπλα ανεπαυοντο. Και χαμα μεν εθαυμασδον, χωτι ουδαμου κουρος φαινοιτο, ουδαλος απαωτου ουδεις παρεει. Ουγαρ ειδιζαν αυτον τεθνεκοτα. Αλλα εικασδον ε διωκοντα ουκαισται ε καταλευσομενοντι προελε λακεναι. Και αυτοι εμβουλευοντο ει αυτοομειναντες τα σκευοφωρα εν τα οθα αγωιντο, ε απιωιεν επιτο στρατοπεδον. Εδοξεν αυτοις απιεναι. Και αφικνοονται αυτοι δορπεστον επιτας σκενας. Τα ουτες μενετες γεμερας, το το τελος εγγένετο. Καταλαμβάνωση δε τον τε αλλον χρεματον τα πλευστα διερπασμένα. Και ειτις ειτιον εποτων ειν. Και τας χαμαξας μεστας αλευρον και ουινου, χας παρεσκευασσατο κουρος. Χινα ειποτες φοδρα το στρατομα λαμβοι ενδεια, διαιδητοι ετω εις ελεσυν. Εσαν δαωται τετρακωσιαι χως ελεγοντον χαμαξαι. Και ταωτας τωτεχοι στους βαζιλαιι διερπασσαν. Χως τε αδεπινοι εσαν χωι πλευστοι τον ελενον. Εσαν δε και αναριστοι. Πριν γαρδε κατελυζαι τω στρατομα προς αριστον βαζιλαιι ουσεφανε. Ταωτεν μεν ουν τεν νιουκτα χωτω διεγενοντο. Τελους του πεμτου μερους.