 De bender van Vier, Barosso, Draghi, Junker en Van Lompuy, die hebben de opdracht gekregen van hun regeringsleiders om een masterplan te ontwerpen. Daar zijn ze druk mee bezig geweest, dat is heel belangrijk. En we zien dus ook dat bij de hele ontwikkeling van het masterplan Nederland eigenlijk buitenspel staat. En dat is heel jammer. Dat masterplan bestaat uit een aantal delen, een bankunie met Europees toezicht en de Europees De Poster Grantsy Stadsel, een fiscale unie met, wel ligt ook, op termijn Eurobonds, maar ook met een minister van Financiën op Europees niveau en dus ook een politiek unie. Dat willen vooral de Duitsers. Dus de strijd is vooral tussen, enigszijds, de Franse, Spanjane, Itoane, die willen zo snel mogelijk de Eurobonds, die bankunie en anderzijds de Duitsers, die eerst gewoon de zaak goed geregeld willen hebben. Dit is een lange termijn. Gaat dit wat oplever op de lange termijn? Het gaat wel op de lange termijn wat opleveren, maar het duurt wel even, want kijk, de top, de Eurotop van 28 en 29 juni, daar wordt natuurlijk eerst de contouren van zo'n plan gepresenteerd. Nou, daar gaat iedereen daar zijn zegje over doen, dan gaat er druk omhandeld worden, vooral tussen de Duitsers en de Franse, maar ook het Spanjaarden en Italië. Helaas staat Nederland weer eens buitenspel. En dan gaan de toppenhamten aan het werk om dat verder uit te werken. Dus de eerste echte masterplan kunnen pas eigenlijk eind van dit jaar verwachten, in december van 2012. Zoals gezegd, dit is een plan voor de lange termijn, wat kan er op de korte termijn nog gebeuren? Op de korte termijn kan er hoop gebeuren, want bijvoorbeeld we hebben structuurfondsen, 60 miljard, wat voor een groot deel op de plank blijft liggen, dat komt door de regel van kofinassiering, dat maakt het erg ingewikkeld, om die structuurfondsen direct aan te wenden. Dat zou de Europese Raad gewoon direct kunnen aanwenden, die zou die verplichting voor kofinassiering even kunnen opschorten en daarmee stimuleert men de groei. En verder hebben we ook nog de Europese Investeringsbank, de EIB, met zijn solfabiliteitsradie van 27 procent. Die kan ook wat productieve worden voor investering in infrastructuur in Zuid-Europa. Dat zou natuurlijk de groei in die landen, die met een enorme recessie worden geconfronteerd, toch wat matige, in de zin dat ze gewoon iets minder dieper recessie hebben. En ik denk dat dat op korte termijn, zeg maar, in het crisis management echt moet gebeuren. Is het in ieder geval omdat Duitsland een kleine rol heeft gehad, misschien achter de schermen wel, maar niet op de voorgrond in de plannen van de bende van vieren? Ja, Duitsland en Frankrijk zullen natuurlijk, net zoals Spanje, Italia altijd geconfronteerd worden. Er was vorige week of vrijdag ook een mini-top onderleiding van Mario Montierome om de klokken gelijk te zetten. Daar kwamen de dame en de heren niet zo goed uit, want er was eigenlijk niet zo veel nieuws onder de zon. Maar wat erg opvallend is natuurlijk dat Nederland totaal afwezig is in dit dossier. En dat heeft met de verkiezingen wat waafseptember te maken. Mark Rutte, de historicus Mark Rutte, heeft geen bezoek te aan vergezichten, nog structuren oplossingen. Dat heeft natuurlijk hoger te maken, dat het een paar sedoertjes kan schelen die hij verliest aan de PVV. En dat vind ik toch eigenlijk wel buitengewoon bizar dat onze premier geen visiewenst ontvouwen op het masterplan. En ik denk dat de rol van Nederland hierbij ook marginaliseert. En dat is niet goed. Maar we kunnen toch onze hele Nederlandse politiek niet blijven afstemmen op verkiezingen die over een paar maanden gaan plaatsvinden? Ja, maar dan moet een premier ook boven zichzelf uitstijgen. En dus ook staatsvondschap betonen. Nou, we hebben gezien dat dat niet de sterkste kant is van onze premier. Ik vind dat onze minister van Financiën Stever in dit dossier opereert. Die heeft ook gezegd, wij willen niet de Bankenunie ingerommeld worden. Dat vind ik heel terecht. Want de Bankenunie gaat er natuurlijk wel komen. Maar de vraag is, in welke volgorde? Een Bankenunie kan je natuurlijk alleen maar hebben als je een goed Europees toezicht hebt. En het Europees De Post de Garantie Stelse goed geregeld is waarbij de burden sharing tussen de landen goed geregeld is. En anders kan je niet zomaar eventjes een Spaanse bank als bankia eventjes 50 of 60 miljard helpen uit het noodfonds. Dus met andere woorden, dan moet er gewoon heel veel zaken eerst geregeld worden. En dat betekent dus ook dat we zeker een half jaar bezig zijn met de verder ontwikkeling van dat masterplan. Waar alle pusselstukjes eigenlijk in elkaar moeten passen. De Bankunie, de Fiscalunie, de Politiekunie, etc. Dus het is een boorlijke klus.