 Əgər bu xalq azıq məqdadır. Haçimiyyətlə xalq arasında olan bax artıq qırılmaqdadır. Bu sözləri kanal olunca müsahəbəsi zamanı ədalət partiyasının sədir muavini mütəllim Rəhəmov deyib. Rəhəmov hazıcı məmurların vəzifələrini icra etmək əvəzinə xalqın haqlarını istismar etdiklərini bildirib. İnsanlarımız düşünməsin ki, ölkədə olan sosial narazılıq bir gün sosial patlayışla nəticələnəcək və dəyişiklik olacaq. Yalınırlar, bu narazılıqı təşkilatlandırmaq, nəticə elde etməyə çalışmaq lazımdır deyə mütəllim Rəhəmli əlavı edib. Kəgər bu xalq azlıqdan, səfalətdən, yoxsulluqdan, xəstəlikdən qırılacaqsa, bu hakimiyyət kimi əhbələyir deyəcək, hakimiyyətlə rehbələy eləməyə kifayət qədər bir zümrə tapacaq. Yəni, bunun bir qoxsu yoxdur. Bu olmayacaq 10 milyon ulacaq 5 milyon nəfəri rehbələyir deyəcək, bu hakimiyyət üçün də daha onlu bir var ya. Bakın, təkcə şuanın yenidən bərfa məsələsində, hökimiyyət nəzərdə tutub ki, orada maksimum 26.000 nəfəri yaşayacaq. Ustani şəhsət edir, minşi, lüdəy, minşi problemlə, minşi, problemlə. Nə qədər az insan varsa, o qədər daha zələt problem var? Yəni, ki, şuanın elə bərfası məsələsində bakanda, biz görürk ki, şuanları hesaplayanda vakti də şuanda yaşamış insanların niç oradan qaytması mümkün olmadır. Və hakimiyyət özünün idari edə biləcəyi və ona belə də müəyyən bir xüsusi gözəllik kətirə biləcək insanları. İnsanları müəyyən bir sahib gözəllik kətirə, ondan sonrası artıq xaosu şəhirləmdə umur və idari iləmək kətirə umur. O həbdə insanları yerləşdirir və bu idari etməyəndə həyata kezirir. Və məsələ, bundan ibarət ki, bu pəssimiz bir fikirdir. Yəni, biz bundan daşınmalıyıq. Yəni, biz daha çox kırılsak, fikirindən bu hakimiyyət etşimə rəhbəliyi eləyə bilməyəcək gədəcək, düşüncəsə doğru deyil. Biz daha çox olmalıyıq, daha bir olmalıyıq, daha tənqidi fikirlər söyləməliyik və öz haqqımızı tələbiləməliyik ki, hakimiyyətdən bu haqqımızı alabilək. Məsələ, bundan ibarət ki, hakimiyyət nəxil, xal qarasında ki, bağılıq artıq kırılmaxtat, bağılıq artıq kırılmaxtat. Siz özüz fikir verin, hakimiyyət məmurlarından sade vətəndaşların hərəkəklərlə, davranışlarına, öz nəfarmasına, biz orta səviyyələ bir məmuru belə, yəni icrabaşçısından tutmuş, polis rəhisi, prakru, məkəmə, buları və vətəndaşların arasında biz görə bilmək ki, kamutələr, dövlət agendilər, nazirdiklər, hamsında arxa qaplarım ölcü və nazirlər başlı olmaqla saydığım yüze aşağı icrabaşçılarına qələr bütün bu məmurlar arxa qapılan girirlər, hətta öz işçilərinin, öz muavinlərinin, köməkçilərinin girdiyi qapıdan iş otaqlarına girməyə özlə sığışdırmalar və bunu özlə aşaqlanmış bilirlər. Buların min deyil, iftə heç kim binə bilməz, buların otağa, oturduğu otağa heç kim girə bilməz, buların istirahiyyət otağına heç kim girə bilməz, bu qədər xaqna məmur arasında bir bölün bələ gəlir, biz nədən dansıq, biz deyirik ki, biz ölsək bular kimi əhbərli yiyirəcik. Buları əhbərli yələmirlər, bular istismar ilə yiyirlər, bular neyi istismar ilə yiyirlər, bular bizim payımıza düşən haqqımızı, var dövlətimizi istismar ilə yiyirlər, o var dövlətin bir səsin isə Allah bu haqqa verir və bu torpağın altında qazı, nefti, təbii sərvətləri, torpağın üzərində bitən, nadir nəymətləri, bax, bunu istismar ilə yiyirlər. Bunu burada da isə işlətməyə bulaq çifayət qədər insanı taparıcaqlar, məsələ buna yıbar et. Və biz bu gündə alışdıqsa və vəzət bu gəttikçə təbii ki, bu həmin insanları sərfi ilə də. Bir də onu demək istəyiləm, vətəndaşlarımıza üzünlət tutuq ediləmək istəyiləm. Həkər biz düşünsək ki, sosial vəzət ağırlaşdıqca ölkədə bir partla iş olacaq, sosial inglaq olacaq və biz bunu oturup gözləməliyik, bu da doğru deyiləm. Və həkər bu narazılığı, inkişaf etdirib aparım zirvə nöktəsini çıxarmak isteyən və bu əvzimdə olan insanlar olmayacaqsa sosial partla iş olmayacaq. Baxın, dünyanın bir çox ölkələr var, Afrikadan tutmuş Asiyaya qədər. Bu insanlar azından susundan əzab əziyyət çəkirlər. Hətta belə deyil. Üzerinə qonlugu milçayı qovmaq təqətləri yoxun. Bunlar interəcək bir şey yoxdur. Bu insanın evladı gözlünün qabandağcından ölür, qətlərikliklə ölür. Amu bunlar gələn baxaq karubzəlaşmış rejmə qarşı çıxıbinglə bilirlər mi, dələn içə bilirlər mi? Yox özlərinin artıq mənlən qəbul elədikləri və sarsıldıqları həyatlarını qəbul elədikləri.