 Goedemiddag, ja, je kunt mij zo ook horen. Ook namens mij welkom, mijn naam is Tom Wildhagen, mijn vak is de arbeidsmarkt. En ik wil graag met jullie over spreken. Eén aspect van de arbeidsmarkt is natuurlijk de nieuwe technologie, de robotisering. Daar wil het over hebben. De titel is natuurlijk wat confronterend. Kan de pedaal vervangen worden door een robot? Of het kan dat bespreken of het moet doen? Dat is natuurlijk de vraag die vervolgens overblijft. Nu is het zo dat die robot samenleving, die levert een heleboel spannende vragen op. En als je kijkt naar wat voor vragen dat zijn, natuurlijk gaat het over werk en over behoud van werk. Maar er zijn ook nog wat vragen die nog verder gaan. Dat zou ook heel goed kunnen, dat wij nu praten over mens- en robotinteractie. Maar de kans dat wij uiteindelijk zelf robotiseren doordat er steeds meer technologie in ons komt. En uiteindelijk misschien het probleem niet is hoe werken mensen en robot samen, maar langzaam transformeren naar die robot. Nou, dat scheidt ook er te kunnen. Kijk even, daar moet ik dat niet doen. Of we dat ook kunnen laten zien hoe dat er uitziet, dat zou dan ongeveer dit worden. Nou, dat wordt er ook niet vrolijker op. En we hadden juist bedacht dat het natuurlijk ook een vrolijker beinkomst moet worden vandaag. Dat wordt het ook. Het feit daar even terug naar, robots zijn onder ons. Robots zijn uit de kooi. We kennen robots al eerder van de industriele robots, die bijvoorbeeld in eind over de dafst maken, maar die staan in een soort kooi. Want dan moet je ook niet naast staan omdat die enorm krachtig zijn en bewegingen maken. En wat nu de ontwikkeling is, is dat de robots uit de kooi komen. Robots zijn niet alleen maar technologieën die lijken op mensen. Zoals deze lijken natuurlijk dan weer niet zo heel precies op een mens. Maar in onze voorstelling hebben we het vaak over wat humanoids heten, dus zeg maar Bart's middachtige robots. Maar dat is niet alles. Robots zijn ook softbots, zijn ook chatbots. Als je contact maakt met je internetprovider, je hebt een vraag, dan zit daar achter dat scherm, dat is eigenlijk software softbots. Dus we moeten ons niet blindstaren op dat we zeggen ja, ik zie zo weinig robots tot nu toe. Die robots zitten in uw telefoon, zitten in een smartwatch en dat is de ontwikkeling die we meemaken. Ik dacht vanochtend, ik moet even een net hemd aantrekken en voordat je het weet zitten er zo robot op dat hemd. Hoe dat nou zomaar kan is natuurlijk ook fantastisch, hoe de robot technologie zich onder ons verspreidt. We gaan het even hebben, als we het hebben over werk, mijn vakgebied over de positieve kanten van robotisering. Een effect is natuurlijk dat wij heel veel zwaar en gevaarlijk werk niet meer hoeven te doen. Dit is een heel indrukwekkend voorbeeld, je ziet het helaas steeds vaker, een bombrobot die dus onderzoekt of dit pakketje of daar een bommen zit of dat veilig is. Vroeger moesten dat mensen doen, dapperen, militairen of politieagenten en dat is één zegen van die technologie. De discussie is eigenlijk, is het nou een vloek of een zegen die ontwikkeling robotisering en kusmatige intelligentie. Dus minder zwaar werk, denk ik ook aan het spuiten van verf, bijvoorbeeld tillen van bouwmaterialen, is absoluut een pluspunt. Als we kijken naar de discussie, heeft hij twee kanten, daar is het gevaar dat de banen verdwijnen en dan kom ik zo op. Maar er is ook duidelijk het vooruitzicht dat er nieuwe banen komen en dat de robot voorlopig leidt tot meer werk. Als je kijkt naar enquêtes onder werkgevers, ook in Nederland is dat gebeurd en je zegt wat verwacht u nu? Want de robots-designer leidt dat nou tot minder werk of tot meer. Dan zegt de overwegende meerderheid van de werkgevers, zegt ja, ik denk dat dat voorlopig leidt tot meer werk. En dan kan je natuurlijk afvragen, hoe komt dat dan, dat er meer werk ontstaat? Nou ja, eigenlijk omdat aan de ene kant, kan je het werk in Nederland houden, want je verhoopt met de robots de productiviteit. Dat betekent dat je niet maar alleen op lonen hoeft te concurreren, dus er ging vroeger heel veel maakwerk weg naar de lage lonen landen. Maar met de robots kunnen we productiever zijn en daardoor ook goedkoper. Dus robots leiden tot een efficiëntere manier van produceren. Je kan ook meer producten maken, dus je kan ook meer werk kopen en daardoor heb je ook weer meer werk. Dus tot nu toe merk je bij bedrijven, ja, die robots die zullen uiteindelijk ook banen blijven creëren. Maar de grote vraag is natuurlijk zo meteen, wat voor banen zijn dat dan? Nou, het tweede punt, aan de positieve kant, en ik ben zelf betrokken bij de landelijke coalitie voor technologie en inclusie, dat je op het rij van werk ook nieuwe kansen kan schepen voor mensen die het moeilijk hebben om aan het werk te komen om te blijven, omdat ze beperking hebben, die hebben we natuurlijk allemaal, maar wat hebben we het over mensen met psychosociale beperkingen, maar ook met fysieke beperkingen. En wat we met die coalitie doen, wij onderzoeken hoe nieuwe technologie mensen kan helpen om toch aan het werk te komen of aan het werk te blijven. Nou, en dat kan dus in toenemende water met sociale robotassistenten, met augmented reality, dus iemand die bijvoorbeeld auto's moet maken, maar die heeft een bril en die kijkt naar die auto en die denkt, hoe zit het? Maar kan contact maken met zijn supervisor die meekijkt en die zegt, je hebt het goed, het is inderdaad dat draadje, daar moet je op door. Maar het gaat ook over manieren om het werk duidelijker te maken voor mensen, slimme beemers die een lichtstreepje trekken op het werkblad. Hier moet je even afsnijden. Daardoor is er ook een enorm potentieel dat er meer mensen zullen kunnen werken, juist dankzij die technologie, dankzij robotisering en dankzij kunstmatige intelligentie. Het andere beeld is natuurlijk dit beeld, het sombere beeld dat mensen uiteindelijk het zullen afleggen tegen de robot op de werkvloer, dat we eigenlijk de fabriek, de werkplaats uitgestuurd worden en die werkplaats van de toekomst zouden dan zo kunnen uitzien. Dat zijn die kantooren waar wij toch een heel wat tijd doorbrengen, ja, dat worden eigenlijk gewoon een soort musea met stofnesten. De robot komt nog wel eventjes kijken, maar de mensen zijn verdwenen. Dus dat is eigenlijk het dysutopische beeld, zou je kunnen zeggen, waar ook heel veel mensen bang voor zijn, waar politici over spreken. Een paar jaar terug was minister Asscher, het minister was sociale zaken en hield een robotspeech en die werd vooral door mensen opgevat als alarmerend. Van, kijk uit, die robot komt. Ubaan kan er natuurlijk op het spel komen te staan. Dat was niet zijn bedoeling, maar de interpretatie, dat was toch wel het aanjarige van de onrust, ben ik nog wel zeker van mijn baan door die robotisering. Ouderen worden eigenlijk al in de eerste instantie dan gezien als de groep die moeilijk gaat krijgen. Wat op zich natuurlijk niet onlogisch is, want als je opgroeit met robotisering, met digitaliteit, met smartphones, met computers, als je er helemaal mee bent opgegroeid, is het makkelijker. Voor ouderen is het natuurlijk het grote punt van, kan je die technologie beheersen? U zult dat misschien ook merken in uw familie, maar je merkt dan dat mensen op een gegeven moment, dat internetbankieren lukt dan nog, pinnen, dat verdwijnt, dat wordt vaak ook letterlijk opgeblazen, die faciliteiten. Maar dan gaat het naar de smartphone en dan moeten mensen met de app gaan bankieren en dan haken ze af. Omdat ze dachten, ja, met dat internetbankieren, met een beetje hulp van de familie lukt het wel, maar als dat nou verdwijnt en ik moet op een smartphone met zo'n hele kleine app dat doen. Dus ouderen lopen per definitie een risico. Dat betekent natuurlijk niet dat ze kansloos zijn in dit hele spel zonder grenzen, wat betreft technologie, maar het betekent wel dat ouderen zeker moeten worden ondersteund in die digitale transformatie, om letterlijk overeind te blijven en niet tot wan ook te worden gedreven, omdat je uiteindelijk ziet van, ja, ik deed dit werk al, maar het werk is heel sterk veranderd en kan het niet bedoelen. Want uiteindelijk is dat de grootste transformatie. Als we het hebben over verdwijntewerk, zeker. Hoeveel werk is steeds de vraag, is moeilijk te schatten. We hadden percentage's voor de komende 20 jaar in Nederland, schattingen dat 30 tot 40% van de bestaande banen zou verdwijnen. Dat was veel te veel, dat kan ook niet waar zijn. Je ziet dat die percentage's nu dalen. De schattingen zitten nu op 10 tot 14%. Maar dat is nog steeds veel. Als we 10 tot 14% van de banen vliezen de komende tijd in Nederland, dat betekent natuurlijk dat heel veel mensen geraakt worden. Dat gebeurt ook al. Je ziet dat met name bijvoorbeeld in de banken en verzekeringen. Die bedrijven zijn fintig bedrijf aan het worden. Die technologie leidt tot heel veel besparingen op arbeid. Omdat we uiteindelijk even terugkomen op dat interlekenbankieren, zijn we zelf de bankieren geworden. En zijn er wat IT-ers met wat financiële kennis, die in feite die hele zuidas kunnen bestieren. Dus zeker, er gaan banen verdwijnen. Ik zei net ook al, er komen ook banen bij. En het gaat uiteindelijk natuurlijk om het saldo, komen er nu meer banen bij dan er verdwijnen. Maar het gaat ook over de aard van de banen. En die grootste verandering is dus niet banen die verdwijnen, de banen die komen, maar het veranderen van het werk. En het bedriegelijke is soms dat die banen die houden dezelfde naam. De politieagent is nog steeds een politieagent. Een accountant is een accountant. Bedellen is een pedel. Maar dat laat niet zien, dat het werk binnen die beroep en functies zelf veranderd. Je werkt met andere technologie. Ook de schoonmaker of schoonmaakster moet digitaal inklokken. En moet ook zorgen dat de producten die op zijn, dat dat doorgelinkt wordt aan het voorraadbeheer. Dus die verandering is het allergrootste. Nou, als we nu kijken naar die effecten van robotisering en natuurlijk ook kusmatige intelligentie op de arbeidsmarkt, dan hebben we in de wetenschap daar een theorie over. En we spreken dan van skill bias technological change. En dat betekent die technologie die verandert en die verandert dus ook de vraag naar bepaalde skills, naar vaardigheden, naar competenties en naar opleidingen. En tot nu toe is het beeld daarvan dat dat met name werkende raakt, die niet helemaal aan de onderkant van de arbeidsmarkt zitten, maar laagmidden. Dus aan de middenklaswerkende en dan daar de onderkant van. Dan vinden we al een hele tijd, dat hebben we al een hele tijd hebben we die theorie en noemen we dat onderzoek. Het effect op die laaggescholden of lagergescholden werkende is twee ledig. De loonen komen onder druk. Dus de loonen worden lager of stijgen niet zoveel meer. Dat is een effect wat we in Nederland sowieso zien. De loontstijging is, in vergelijking met de economische groei, is laag en blijft laag. Dat heeft met die technologie te maken. En het tweede is dat de mensen, die zie je in het grafiekje, de mensen met de lagere opleidingen, die hebben meer kans op werkloosheid en ook op het blijven van werkloos. Dat is al een hele tijd de theorie. Maar er is eigenlijk een theorie bijgekomen, een nieuw inzicht. Dit is eigenlijk nog de oude theorie. Dus dit zijn de banen die verdwijnen, administratief werk, onderkant van het middenveld op de arbeidsmarkt. Dus dit is ook een typisch situatie die grappig lijkt, maar die bij de bank en verzekeraars afgelopen tijd niet leuk was voor mensen. Iemand is eigenlijk er blij met die automatisering, maar de baas heeft ons slagbrief al klaar, want deze meneer is niet meer nodig. Maar we hebben nu een tweede theorie. En die gaat ook over de bias die die technologie oplevert op die arbeidsmarkt. Maar die gaat niet alleen maar of dat bepaalde competenties niet meer gevraagd worden of minder, maar dat is een theorie en die is routine beest. En wat betekent dat nu? Die theorie zegt, ja, je moet niet alleen maar kijken of het nou handjeswerk is of toch cognitief. Dus cognitief, intellectueel, hoog niveauwerk. Je moet ook kijken of het routineuswerk is. En dan krijg je deze vierdeling. Dus je krijgt routine, ja, nee. En je krijgt cognitief of handmatig. En dan zie je dat het beeld verandert. Want als je cognitief werk doet, wat mensen vaak dus het meer verhevenwerk vinden, werk dat wij ook doen misschien, maar het is routineus, dan kom je ook in de gevarenzone. Dus de notaris die steeds maar koopcontracten opstelt, ja, die is cognitief bezig, maar routineus. De advocaat eigenlijk ook. We moeten hier ook met onze rechterstudenten bespreken hoe je daarop inspelt. Aan de andere kant heb je dus mensen die meer handarbeid doen, maar die zijn niet routineus. Dus bijvoorbeeld een iemand die op het terras over is. Dat is heel erg handmatig, glazen dragen, maar je moet inspelen op allerlei situaties. Mensen worden dronken, vervelend, vallen van een stoel, willen een ander drankje. Dus het weg robotiseren van manueel niet routineus, dat ligt veel minder voor de hand. Daarmee is er ook een soort nuance in het debat en is het niet alleen maar de mensen met lagere opleidingen of lagere skills, maar heeft het ook te maken met het routineaspect ervan. Nu stap over naar het allermooiste ambt, zoals director zei, dat van de pedel. Ja, dat is natuurlijk prachtig werk. Je ziet het, je kan op de foto met andere leuke mensen, links boven. We hebben net gezien, director, maar ook beroemde mensen. Kofi Anandi was hier, ik kwam nog op het NOS-journaal toen hij overleed. Dus het is een prachtig ambt. Je ziet ook dat onze pedel daar ook van geniet. Hij lacht bijna altijd op alle foto's, dat zal op die foto buiten, denk ik, ook zijn. Dat zullen we straks ook zien. Dus het is een prachtig, is het een beroep, is het een ambt, is het een functieambt, is misschien nog wel het allermooiste woord. En er is net al gezegd dat het heel oud is. Ik las dat het zelf teruggaat tot het bewaken van de Romeinse tempels, dat dat misschien zelfs de oerbasis is, de biedel, erbietwaardig. En het interessant is natuurlijk, als je kijkt naar de arbeidsmarkt, het is een functie waarin je eigenlijk multi-inzetbaar bent. Want als je kijkt waar die pedel voor stond, dat staat hier in kleine lettertjes, nou ja, hij organiseert sociale en ceremonische argw-neden, dat is een functie. Maar hij vond ook, vroeger ging hij ook stagiëres en leerlingen aanzoeken. Dus hij was ook een soort onderwijsco-dinator, zeg maar. Maar hij was ook een soort politie-man, mens zouden we nu zeggen. Een aanmoesunier, een vriend, dat zijn direct dan ook al, een social worker, een maatschappelijk werker en een communicatiedeskundig. Kijk, als jullie dat allemaal zijn, ben ik dus niet zo bang dat de toekomst straks voor jullie moeilijk wordt, want je kan eigenlijk, desnoot waar je weer aanmoesunier is, iemand nog weet wat het is, is wel steeds belangrijker weer, want er zijn helaas steeds meer werkende armen ook en mensen die toch heel lang in de bijstand verblijven. Dus het is eigenlijk het toonbeeld van de employable, multi-inzetbaar, duurzame, inzetbare persoon die alle kanten uitging in het verleden en misschien dat nu ook kan. Maar goed, we moeten toch verder onderzoeken hoe jullie toekomst eruitziet in relatie tot die robotisering en die kunstmatige intelligentie. Nou, we hebben een universiteit van Oxford die heeft met BBC een website gebouwd waarbij je een beroep kan invoeren en als je dat intiep krijg je de kans dat het beroep wordt weggerobotiseerd. Nou zit bedelbaar niet in, dus dat is jammer. Waarom dat zo is, dat weten we niet, moeten we Oxford vragen. Het is eigenlijk heel dom, die hebben zelf ook bedellen, dus waarom zet je de bedelden niet in. Hij is wel heel leuk, je moet deze website gewoon even onthouden. Will a robot take your job of je zoekt op BBC en Oxford University. Want de beroepen die er wel in staan, het is heel leuk om dat op zondagmiddag te doen met vrienden en familie, dan type je het beroep in. Ik gebruik dan een tijdje terug en maastricht bij een beinkomst van pensioenleskundigen en de uitkomst was 92% kans. Dat hele congres was daarna afgelopen, niet meer leuk en ik was bedankt. Mensen vragen ook altijd als hij dit gebruik en hoog leraar dan, kom op, kom op. En dat zal ik gewoon verklappen, want dat weet ik natuurlijk, omdat ik dat elk keer intiep voordat ik over dit soort zaken spreek, 3%. Nou, dat is heel erg weinig zou je denken, want ook ons onderwijs. We gebruiken ook steeds meer kennis clips, video clips van over de hele wereld, dus we hebben niet het monopoly per se op kennis. We moeten wel zorgen voor universele kennis, zoals de rector zei, maar 3%, nou ja, dat voelt comfortabel. Maar omdat we dus niet anders waren, we konden naar de volgende rondleiding. Maar dat kan niet, omdat bedel niet in deze website zit. Deze cijfers zijn dus ook van 2013 en er is meer kritiek, omdat dit een wat pessimistischer data set is dan we op dit moment hebben. Dus binnenkort wordt die ook geupdate. Nou, dus we moeten even een ander toetsingskade voor jullie maken, dat kan. Want we weten ook uit de literatuur, in het algemeen, wanneer wordt nou een functie of beroep wegrobotiseerd? Nou, één, als er veel tijd wordt besteed, dan activiteiten die makkelijk kunnen worden geautomatiseerd. Dus denk even na, jullie moeten nu bij die 5 nadenken, is dat bij mij het geval. Als je dat doet, en dat is natuurlijk dat routine mate karakter, dan loop je in risico. Twee, als automatiseren niet te duur is, dat is ook belangrijk. Dus dat betekent, kijk, als je iets moet gaan automatiseren, wat niet veel kost, maar het automatiseren kost veel, dan gebeurt het niet. Dus de slimste strategie is als jullie straks bij het college van bestuur vragen of dat salaris wat naar beneden kan. Want als dat zo is, dan is het eigenlijk de moeite niet. Als het salaris hoog is en het is te doen, wat we straks zo meteen pas weten, dan kom je in die fatale combinatie. Dan, als de functie relatief schaars is, dan loop je het risico om gerobotiseerd te worden, want er zijn gewoon te weinig mensen die het kunnen doen. Hebben jullie daar een beeld van? Is dat schaarste aan pedellen? Veet jullie dat zelf niet? Weet we niet. Nee, nou, wel even onthouden. Dus als het schaars is, meer kans op robotisering. Dus het is beter als het niet schaars is, want anders gaan de technuiten proberen daar een business model van te maken. Nou, dan wordt je ook weggerobotiseerd. Als robotisering leidt tot het betere uitvoering van het werk. Dus als de kwaliteit een moog kan, doordat jullie worden gerobotiseerd, en dat geldt natuurlijk ook voor noem maar op een verpleegkundige of iemand die natuurlijk zaken impact, dus in de distributie, als het sneller en beter kan kwaliteiten moog, wordt je weggerobotiseerd. Moeten jullie ook even overdenken of jullie denken dat dat een risicofactor is voor jullie? En het laatste is als het mag en als het sociaal acceptabel is. Er is ook nog iets van norm, besef. Als je bijvoorbeeld vraagt aan mensen waar moet je nou niet robotiseren, zeggen mensen in de gezondheidszorg. Dat willen we niet. Dat gebeurt wel overigens, maar er zit ook nog een normatief aspect. Dus dit is een eerste kadertje wat nog een beetje algemeen is om te kijken hoe het nou met die bedel gaat. Maar we gaan daar dieper op in. Er is nog een ander lijstje eerst even. En dat is wanneer is nou een functie of beroep bestand tegen robotisering? Dus welke skills moet je nou eigenlijk hebben in een functie of als mens om te zorgen dat je toekomst hebt op de arbeidsmarkt? Nou, één, dat hoef je niet als pedel te kijken, maar je betrekt het op jezelf als mens als er creativiteit wordt gevraagd. Dat is als bij jullie creativiteit wordt gevraagd in je functie. Nou, pedel is of rector, hoog leraar. Dan ben je bestand tegen robotisering. Twee, kritisch denkvermogen. Als dat belangrijk is in je werk en je bent aangenomen omdat je dat kunt, dan ben je bestand. Drie, cognitieve flexibiliteit. Je moet anders kunnen denken, ouder of de box kunnen denken. Dus je moet met veranderingen kunnen omgaan. Dit zijn dus allemaal zaken die robot niet zo makkelijk kunnen. Vier, effectief kunnen samenwerken. Als je dat kunt, dan... De robot leert dat wel, zeker in de verre toekomst, maar is ook een belangrijke tegenwicht tegen het verder worden gerobotiseerd. Je moet people management skills hebben. Dat is ook een belangrijk aspect. Het hangt met vier samen. En emotionele intelligentie. Dus als je dit hebt, dan ben je bestand. Dus denk even naar je competitie, profiel. Heb je dat in huis? Gaan we ook aan onze oog leraar vragen. Ik weet niet hoe dat bij rektoren zit. Die hebben dit, denk ik, hè? Allemaal. Allemaal, hè? Ja, ja. Anders waren ze natuurlijk nooit aangenomen als rector. Nou, dan gaan we wat specifieker nog, want we weten dat de uitkomst nog steeds niet. En die moeten we hebben. Dit is het resultaat van onderzoek waar jullie aan meegewerkt hebben. Wilco is de schuld van dit. Die heeft jullie gevraagd om het ufoprofiel in te vullen. Het zijn dus een aantal rubrieken met in totaliteit 32 competenties. En jullie hebben daarop gescoord. Weet je jullie dat nog? Ja. Ja. Nou, nee. Nou, daar hebben we dus hier een profiel. Dus ik kan eigenlijk, als we een beetje vertellen of het nou bij de Open Universiteit gaat gebeuren of het bij de UVA-waard gaat verdwijnen. Maar we hebben het nog wat ingedikt. Want dit zijn wel belangrijke rubrieken. Dus analiseren en bedenken. Dat is protectief. Communiceren en beïnvloeden ook. Realiseren en evalueren eigenlijk ook. Sturen en begeleiderpersoonlijke effectiviteiten zijn eigenlijk allemaal belangrijke afweerkapciteiten tegen die robotisering. Dus eigenlijk hoe meer kruisjes je hebt hier. Je moet maar even zelf kijken naar je eigen universiteit, hoe beter. Heb je weinig kruisjes? Moet je het gewoon eens op de universiteit hebben van kan ik nog wat werk erbij doen? Kan die functie worden verrijkt, zoals we dat noemen. Nou, we hebben dit natuurlijk ook allemaal even geklusterd met onze kunstmatige intelligentie. En uiteindelijk geconcludeerd dat er drie type bedellen zijn. Eén is de administrateur. De administrateur die verwerkt alle inkomen, de post, goed gekuurd, de manuscript, de commissie, uitnodigingen enzovoort, die heeft het vakje rood. Dat heeft natuurlijk te maken met dat dat eigenlijk routine werk is min of weer dat die datastromen binnenkomen, net als bij de banken. Dus ben je een puur administrateurpedel, dan moet je de komende tijd aan de bak. Want de informatietechnologie werkt tegen je, promovendie volkssysteem, misschien kan het systeem uiteindelijk zelf ook wel het maande script lezen om te kijken of het klopt. Want uiteindelijk doen we dat natuurlijk sowieso met plagiaat toetsen. Dus als je zo'n pedel bent, heb je toch een rood vlakje even naast je. Twee is de stafloper. Ja, die doet eigenlijk vooral dat decorumdeel. Dus die loopt letterlijk vooruit met de staf. En dan zou je denken, waarom heeft die dan niet rood? Want is het moeilijk om een robot te ontwerpen die van de toegakamer vooroploopt? Die moet wel dat trapje hier, daar. Maar eigenlijk is dat voor programmeurs, als het steeds dezelfde omgeving is, als we die ouder niet verbouwen, dan heeft hij die route. En dan zou je kunnen zeggen, ja, dat is een kwestie van tijd. Maar die stafloper, ja, die moet ook wel zaken behartigen die toch niet zo voorspelbaar zijn. En eigenlijk zei de rector dat net al. Je moet dat kortage opstellen. Dat valt niet mee met allemaal eigenwijze mensen. Er zijn hoogleraren die zouden achteraan moeten staan qua ancientiteit en ze komen niet van buiten, maar die willen altijd voordringen. Die hebben wij ook een paar. We noemen nu de namen niet, denk ik. Allemaal. Allemaal. Ja. Dus die robot moet wel weten dat deze oogleraar helemaal niet voorop moet lopen, want hij is helemaal niet aan de beurt. Hij is jonger, kostig geleden aangekomen. Er zijn ook oogleraaren die kloeien met koffie. Je hebt het beffie niet gestrikt. Dus die robot, die stafloper robot, die moet niet alleen maar een soort tomtom zijn, zoals ik net hoorde, maar die moet ook kunnen observeren, communiceren, corrigeren, beslissingen nemen. En daarom komt hij wat gelder over, want het is eigenlijk oranje bedoeld. Wie heeft nou de minste kans, de organisator? Want die heeft al die skills. Die heeft al die skills, die emotionele intelligentie natuurlijk ook, maar dat heeft de stafloper ook nodig. Maar die organiseert en die plant en die ontwerp, zeg maar, zo'n hele academische plechtigheid. Dus als je een stafloper bent, oranje lichtje, heb je aan je fiets hangen, dus even bedenken. Of je dus even, ja, moet kijken of je die functie ook wat anders kunt gaan invullen. Of natuurlijk denkt, ik maak een transitie naar nieuwwerk, op basis van mijn skills. En de organisator die heeft het minst de risico. Nou, dat is de belangrijkste conclusie. Al het onderzoek en zo is allemaal opvraagbaar, getoetst. Open Access, dat weet niet of we dat doen met al die namen van de universiteiten erbij. Dat zien we dan nog wel of dat gebeurt. En dan hebben we eigenlijk nog maar één iets nodig, denk ik. Wat toch misschien het meest duidelijk maakt, wat nou uiteindelijk de conclusie is. En laten we kijken of we dat gaan meemaken nu hier op Tilburg University. En ja, er komt al iemand binnen, een gast. En het zou zo maar kunnen zijn dat deze gast ook wat te zeggen heeft. En je ziet natuurlijk al hier de details. Dit is natuurlijk, is dit als de staflopen robot, zou dat misschien zijn? Nou, hij moet even acclimatiseren. Dat is dan ook wel weer even natuurlijk een deel van technologie, net als mensen natuurlijk. Als je zo maar wordt binnengebracht en je kijkt zo'n zalen met indrukwekkende gezichten, die je volspanning wachten, dan heeft deze robot ook even last van. Maar uiteindelijk denk ik dat hij zo meteen de slot conclusie van de presentatie zou moeten kunnen trekken. Hij denkt niet na, het is ook heel moeilijk natuurlijk, het finale oordeel wat moet komen. Het gaat wel een lampje branden, dat wil wel. Ik moet klikken. Ja, doe maar. Nou, en dat is de conclusie. Dank jullie wel, veel plezier vanmiddag. Van hoe moet ik nou verder? Of wat zou ik dan precies kunnen doen? Ja, als er mensen iets te vragen hebben. In Tilburg hebben we een catchbox. Dan gooien ik de microfoon aan je toe. En dan mag je die vraag stellen. Wie? Nou ja, dan zijn we allemaal overtuigd dat we niet weg te robotiseren zijn. Dan ja. Ton, heel hartelijk dank voor jouw voordracht. Het was helder, zonder vragen. Krijg gedaan. Ik dacht er komen heel veel vragen. Nou, maar die komen misschien wel bij de borrel. En uiteindelijk gaat het natuurlijk de vraag die we ons allemaal moeten stellen. Je moet in de spiegel kijken wat heb ik voor competenties. Allgemeen specifiek, dat is een T-profiel. Dus kijk in de spiegel heb ik een T-profiel, dat is niet van Ton. Maar elk mens moet kijken waar zou ik verder kunnen zetten en wat is mijn specifieke deskundigheid. Wij noemen dat hier bij de studenten kenniskunde en karakter. En die drie aspecten moet je als mens toetsen. Want anders dan je mobiele telefoon komt er niet een piepje. U moet nu updaten, anders werken er effe niet meer. Wij krijgen geen piepje. U moet zelf het piepje veroorzaken. Waardoor u denkt, what's next? Wat doe ik als dit onverhoop verdwijnt of verandert? Dat is eigenlijk de belangrijkste advies.