 De coronacrisis maakt dat ons leven plotseling en ingrijpend veranderd is. Wat betekent dat eigenlijk voor de dingen die we belangrijk vinden in het leven en voor onze doelen? Of anders gezegd, wat betekent het eigenlijk voor onze zingeving? In dit mini-college wil ik wat jullie nadenken over hoe godsimpsychologen geprobeerd hebben om een antwoord te geven op wat ingrijpende gebeurtdissen doen met onze zin en betekingsgeving. Crystal Park, een Amerikaanse godsimpsycholoog ontwikkelde een model, het meaning-maaging model, dat is een model dat gaat over de reizen waarop wij zin geven aan ons leven. En dat model ziet er zo uit. Bovenin dit model zien we in ons zingevingsysteem of in ons global meaning. De betekenis die naar een specifieke gebeurte is z'n geven, dat noemen we er ook wel de situational meaning, die staat hier links onder. Volgens dit zingevingsysteem model kan in ons global meaning door ingrijpende meestal negatieve ervaringen onder druk komen te staan. Dit soort ingrijpende gebeurtdissen kunnen dramatische gebeurtdissen zijn, bijvoorbeeld op gebeurtdissen rond geweld, ontziekte of dood. We weten natuurlijk nog niet wat de coronacrisis precies tot gevolg gaat hebben, maar het zou goed kunnen dat deze crisis voor sommigen van ons ook tot stresstijd. En dat kan natuurlijk leiden dat we actief op zoek moeten gaan naar hoe naar het leven, of niet opnieuw zin en betekenis moeten kunnen geven. Er wordt dan gesproken van een meaning-making-proces of in het banklans- en zingevings-proces. Zo kan deze crisis bijvoorbeeld gevoelens van angst oproepen, onzekerheid of kwetsbaarheid, waardoor we anders naar onszelf en naar onze doelen gaan kijken. Ook kan het zijn dat we op een andere manier naar relaties gaan kijken, bijvoorbeeld wanneer we niet bij de mensen kunnen zijn, waarvan we weten dat ze ook nodig hebben, of wanneer we niet afscheid kunnen nemen op de manier die volgens ons passend is en van belang is. En het kan onze overtuigingen over het leven uitwankelijk zijn, bijvoorbeeld omdat voorheen vanzelfsprekende zaken, zoals dat we naar werk, naar kerk of naar college gaan, nu ineens niet meer vanzelfsprekend zijn. De wereld kan daar een stuk onverspelbaar brengen te zijn dan we voorheen dachten. Maar hoe kom je nu eigenlijk bij die laatste stap, bij meanings-mate, zoals we dat noemen? Dat is natuurlijk voor iedereen verschillend en afhankelijk van waar je bent, wat je hebt meegemaakt, de veerkracht die iemand heeft, iemand's persoonlijkheid. Als we het model moeten geloven, kun je in grote lijnen twee dingen doen. Het eerste is dat je je global meaning, je zingevingsysteem aanpast en het andere is dat je de beteginess die je aan de situatie toe kunt aanpast, waardoor je anders meteen mee omgaat. Dat klinkt misschien eenvoudig, maar ik denk dat dat niet alles zo is. Voor sommigen betekent dit bijvoorbeeld dat ze hun algemene idee over hoe het leven is en hoe onverspelbaar het soms is, moeten aanpassen. Is het eigenlijk een proces van acceptatie waar tijd voor nodig is? Voor anderen betekent dit misschien dat je de doelen die je hebt bij je moet stellen. Dat dingen die je bijvoorbeeld in je studio van je werk eerst deed, dat je daar in je taken moet veranderen. En de doelen die mij wel helbaar zou moeten aanpassen. Het klinkt misschien makkelijk, maar is misschien best wel lastig als zo'n crisis betekent dat je de baan op de tog staat, dat je inkomen niet met je ingrijs. En voorweer andere betekent dit dat ze anders met de situatie moeten omgaan. Bijvoorbeeld door te gaan focussen op positieve dingen die uit de situatie gehaald kunnen worden. En dan kun je denken aan het kijken naar dat je door de crisis meer tijd met je familie of met je partner kunt doorbrengen. Of dat je misschien bepaalde contacten waar je voor gaat vinden dan je voorheen dacht bijvoorbeeld met de mensen in de beurt. In ieder geval is denk ik wel duidelijk dat hoe langer deze crisis duurt en hoe ingrijpender de crisis wordt, hoe groter de kans is dat zo'n gebeurtenis van mensen een proces van zingeving opgaan brengt. En dat we anders naar onszelf, naar onze relaties in ons heen en naar onze plek in de wereld gaan kijken. Misschien zie je in je eigen leven ook wel wat dat betekende.