 Anne, baba, bu akşam ne yiyeceğiz? Fırında tavuk. Ve yanında da patates. Uff, çok... Çocuklar, tabağınızda yemek bırakmamanız gerekiyor. Ama çok fazlaydı. Hepsini bitiremem ki. Peki, söyleyin o zaman. Bu kalan yemeklerle ne yapalım? Ardımıma ihtiyacınız var. Sen de kimsin? Ben, Cano. Gıdamızı korumak için çalışıyorum. Korumak niye bu kadar önemli? Bakın çocuklar, gıdaları üretirken bir çok doğal kaynağı kullanıyoruz. Mesela bitkileri yetiştirmek için suya ihtiyacımız var. Ama suyun az olduğu bazı yerlerde topraklar kuruyor ve araziler çölleşebiliyor. Yani siz bir yemeği köpeğı attığınızda bu suyu bu toprağı israf etmiş oluyorsunuz. Gıdayı markete, oradan da evlerimizi ulaştırmak için kullanılan yakıt da hava çirliliğine sebep oluyor. İnsanlar, hayvanlar ve bitkiler için bir çok soruna yol açıyor. Gıdaların bizlere ulaşması için harcanan tüm bu emi, gıdalarımızı israf ettiğimizde çöpeğı atmış oluyoruz. Düşünmemiştim Cano. Yani gıda israfını azaltarak gezegerimizi ve bütün canlıları korumuş oluyoruz. Peki ama ben tek başıma bunu nasıl yapabilirim? Tek başına değil, hep birlikte yapacağız. Öncelikle tabağımıza yiyebileceğimiz kadar koyuyor, küçük psiyonlar tercih ediyoruz. Tabağımızda kalan yemekleri buz dolabında saklamaya özen gösteriyoruz. Ayrıca her alışverişimizde sadece tüketebileceğimiz kadar gıda almaya dikkat ediyoruz. O zaman gıda israfımızı azaltarak gezegenimiz için gerçekten bir fark yaratabiliriz değil mi? Hem de nasıl? Hep birlikte israfı azaltarak gelecek için çok büyük bir fark yaratabiliriz. Ben de bitireceğim. Tabi. Tabi ki. Benim için de lütfen. Sofranıza sahip çıkacağız. Peki ya sen, sen de söz veriyor musun?