 pars trigesima unha operis de cibitate dei, heka transcripcio a societate libri voce fakta, bono publico usui est. quid hermes trismegistus de idololatria censerit, et un de shire potuerit superstitiones aegypsias auferendas. nam diversa de illis hermes aegypsius quem trismegiston vocant censit et escripsit. apuleius enim deos quidem illos negat, sed akum dicit ita interdeos et homines quadam medietate versari, hut hominibus apodipsos deos necesarii videantur, cultum eorum a supernorum deorum religione non separat, ille auto meagypsius alios deos es sedicit asumu deofactos alios habominibus. hok quiaudit, sicut ame positum est, putat dici de simulacris, quia opera sunt manum hominum, at ille visibilia et contractabilia simulacra velut corpora deorum esse asserit, inesse auto mehyis quozdam spiritus invitatos, qui valiant aliquid sieve ad anochendum, sieve at adesideria non nulla comprenda eorum, a quibus eis divini honores et cultus obsequia deferuntur. hos ergo spiritus invisibles per artem quandam visibilibus rebus corporalis materiae copulare, hut asint quazi animata corpora illis spiritibus dicata et subdita simulacra, hok ess sedicit deos facere, e amquemanyam et mirabilem deos faciendi acepisse homines potestatem. huius aegipti verba, sicute nostram lingwam interpretata sunt ponam, et quanyam de coniazione inquid, et consortio hominum deorunque nobis indicitur sermo, potestatem hominis o asclepi vinquem conioche, dominus inquid et pater, vel quad est summum deus et effektor est deorum celestium, ita homo fiktor est deorum, qui intemplis sunt humana proximitate contenti. et paul opost, ita humanitas inquid, semper memor nature et origini sue, inilla divinitatis imitazione perseverat, hut asicuti pater agdominus, hut asui similes essent, deos fecita eternos, ita humanitas deos suos ex sui vultus similitudine figuraret. hik kum asclepius ada quem maxime loquebatur, ei respondisset at qued existet, statuas dicis o trismegiste, tu mille, statuas inquid o asclepi, vides quatenus tu ipse di fidas, statuas animatas sensu et spiritu plenas, tantacque facientes et talia, statuas afuturorum apresias, eaque sortevate somniis, multisque alis rebus predicentes, imbecilitates hominibus facientes, easque curantes tristitiam leti zianque promeritis. an ignoras o asclepi, quad egiptus imago sita celi, autokuad estaverius, translatio aud desensio omnium qu'e gubernantur acque exercenturi in celo, acsi dicendum estaverius, terra nostra, mundi totius esta templum. etamen qu'oniam praishire cunta prudentem decet, istut vos ignorare fas non est, futurum tempus est, cum apareat egiptus incasum piyamente divinitatem sedula religione servasse. deynde multis verbis hermes hung locum executur, in qu'o videtur hoc tempus predicere, qu'o cristiana religio, quanto estaveracior acque santior, tanto vehementius et liberius, contapalacia figmenta subvertit, utagratia verissimi salvatoris, liberet hominem abeis diis quos facit homo, et ei deo subdat acqo factus est homo. sedhermes, cum esta predicit, velut amicus e isdem ludificatioonimus demnum locuitur, nec cristianum nomen evidentar eksprimit, sed tankwam ea tollerentur acque dellerentur, quorum observazione celestis assimilitudo custodiretur in egiptu, ita heca futura deplorans luctuosa quodamodo predicatioonetestatur. ere tenim dehiis de quibus dicit apostulus, quod coniocientes deum nonasicud deum glorificaverunt aud gracia sedgerunt, sed evanuerunt incogitatione bussuis, et obscuratum est incipiens cor eorum, dicentes enim css apientes studtifacti sunt, et imutaverunt gloriam incorrupti dei, insimilitudinem imaginis corruptibilis hominis, et cetera qu'e commemorare longum est. multa quip petalia dicit de uno verodeo fabrikatore mundi, qualia veritas habit, et necio quomodo illa obscurazione cordis adista delabitur, ut dehiis quos confitetur habominibus fieri, sempervelit hominis subdi, et hek futurotempore plangat auferri, quasi quiquam sit infelicius hominis, quui sua figmenta dominantur, qum sit facilius puta tanquam deus colendo, quos fecit, nec ipsesit homo, quamut pereius cultum dii pos sintesse, quos fecit homo. citius en infit, ut homo inono repositus pecoribus non-intellegens comparetur, quamut operi dei adeius imaginem facto, id est ipsi homini, opus hominis preferatur, quapropter merito homo deficit abillo qu'i eum fecit, qum si bi preficit ipse quad fecit. hek vana deceptoria perniciusa sacrilega hermes egyptius, quia tempus quo auferrentur venturum sciebat dolebat, sed tam imprudenter dolebat quam imprudenter sciebat. non enim hek ei revelaverat santus spiritus, sicuto profetis santis, quii hek previdentes, qum exultazione dicebant, si facet homo deus, et ecce ipsi non sunt dii, et alio loco, erit inillodie, dicit dominus, exterminabo nomina simula crorma terra, et non jam erit eorum memoria, propria vero de Egypto, quod ad hankerem atinet ita santus isaias profetat, ita santus isaias profetat, et movebuntur manufacta Egypti apace eius, et coreorum vinceturineis, etcetera huius modi. exquo gener et illi erant, quii venturum quod sciebat venisse gaudebant, qualis sumion, qualis anna, quii moks natum iesum, qualis elisabet, quae etiam conceptum in spiritu aniovit, qualis petrus, revelante patre, dicens, tu es Christus, filius dei vivi, hui cautem aegyptio, illis spiritus indicaveranta futura tempora perdizionis sue, quii etiam presenti in carne dominu trementes dixeront, quid venisti ante tempus perdere nos, sive quia subitum illis fuit, quod futurum quidem sed tardius apinabantur, sive quia perdizionis sue am hank ypsam dicebant, quaa fiebat, ut coniti spernerentur, et hoc erat ante tempus, idest ante tempus judici, quo eterna dominazione puniendi sunt cum omlibus etiam hominibus, quii eorum societate detinentur, sicut religio loquitur, quae nec fallit nec fallitur, non sicut iste, quasi omni vento doctrina hink at quae inde perflatus et falsis vera permissions, dolet quasi perituram religionem quem postea confitetur errorem. Caput vigesimun quartum, quomodo Hermes patenter parentum suorum sit confessus errorem quam tamen doluerit denstruendum. Postmulta enim ad hoc ypsum redit, ut iterum dikat dediiis, quos homine specherunt italoquens, sediam detalibus sind satis dictatalia. Iterum inquit at hominem razionem quedredeamus, exquo divinodono homo animal dictum estarazionale. Minus enim miranda et si miranda sunt quede homine dicta sunt, omniumenim mirabilium vicit admirazionem quod homo divinam potuit invenire naturam e anque efficere. Quonium ergo proavi nostri, multum errabant acirca deorum razionem increduli et non animadvertentes ad hocultum religionem quedivinam, invenerunt artem quae efficere dedeus. Quui invente adiunzerunt virtutem demundi natura convenientem, e anque emicentes quonium animas facere non-poterant evocantes animas demonum vel angelorum, eas indiderunt imaginibus santis divinisque misteriis. Per quas idola et bene facendi et male vires habere potuit sent. Nexio utrum sik confiterentur ipsi demones adiurati quomodo iste confessus est. Quonium inquid proavi nostri, multum errabant acirca deorum razionem increduli et non animadvertentes ad hocultum religionem quedivinam, invenerum artem quae efficere dedeus. Quonium inquid nam saltem mediocritere eos dixi terrasse utranq artem invenirent facendi dedeus aut contentus fuite dicere errabant, nisi adereet et dicereet multum errabant, iste ergo multus error et incredulitas non animadvertentium ad hocultum religionem quedivinam, invenit artem quae efficere dedeus. Et amen quod multus error et incredulitas et acultum ac religionem divinam aversio animi invenit ut homo arte facere dedeus hoc dolet vira sapiens tankum religionem divinam venturo certo tempore au ferri. Vide si non et vi divina mayorum suorum errorem preteritum prodere et vi diabolica penam demonum futuram doletere compellitur. Si enim prodavi eorum multum errando circa deorum razzionem incredulitate et aversione animi acultum ac religionem divinam invener un tartem quae efficere dedeus. Quid mirum si hek ars dede standa quid quid feicit aversa a religione divina au fertur religione divina cum veritas emenda terrorem fides redarguit incredulitate conversio corrigit aversionem. Si enim tacitis causis digsis et proavos suos invenis artem quae facerent dedeus. Nostrum fui tutique si quid rectum piyunquem saperemus atendere et videre ne quacuam illos ad hang artem perventuros fuis quae homo dedeus facit. Si averitate non aberrarent, si e aque dedeus sunt crederent, si animum adverterent ad cultum religionem quem divinam. Et amen si causas artis ujus nos diceremus multum errorem hominum et incredulitatem et animi errantis aque infidelis adivina religione aversionem ut quem ferenda esset impudencia resistencium veritati. Cum vero idem ipse, hui potestatem ujus artis super omnia cetera miratur in homine, quae illi dedeus facere concesum est, et dolet venturum essetempus quohac omnia dedeorum figmenta abominibus instituta etiam legibus yubeantur au ferri. Confite turtamen aque eksprimete causas quae adista perventum sit, dicens proavos suos multo errore et incredulitate et animum non advertendo ad cultum religionem quem divinam invenis e hang artem quae facerent deus. Nos quid oported dicere, velpothius quid agere nisi quantas possumus gracias domino deo nostru, quae hack contraris causis quam instituta sunt abstulit, nam quod instituit multitudo erroris abstulit via veritatis, quod instituit incredulitas abstulit fides, quod instituit a cultu divine religioni saversio abstulit ad unum verum deum santumque conversio, nec insola aljipto, quam solam in isto plangit demonum spiritus, sedinom niterra quae cantat domino canticum novum, sicut veri sacre et veri profetike litere prenunciarunt ubi scriptum est, cantat domino canticum novum, cantat domino om niterra. Titulus quipe psalmi huius est, quando domus edificavatur post captivitatem. Edificatur enim domus domino civitas dei, quae est sancta ecclesia, in om niterra post eam captivitatem quae illos homines, quibus credintibus in deum tankum lapidibus vivis domus edificatur, captos demonia posti deban. Neque enim quia deus homo paciebat idio non abeis posti debatur y quae fecerat, quando in eorum societatem colendo traducebatur, societatem dico non idolorum stolidorum sed versutorum demoniorum. Nam quid sunt idola nisi quod e adem scriptura dicit, oculo sabent et non fidebunt, ed quid quid tale de materis licet affabre effigiatis, tamen vita sensuque carentibus dicendum fuid. Sed in mundi spiritus e isdem simulacris arte illa nefaria colligati cultorum suorum animas in suam societatem redigendo miserabiliter capti vaveran. Unde dicit apostulus, shimus quia nigil est idolum sed a quae immolant gentes, demonis immolant et enon deo, no lo vos socios firi demoniorum. Postank ergo captivitatem, qua homines amaliniis demonibus tenebantur, deis domus edificatur in omni terra, Ilepsalmus acepit, uvi dicitur, cantate domino canticum novum, cantate domino omnis terra, cantate domino benedicite nomen eius, benenunciate diem ex die salutare eius. Annunciate ingentibus gloria meius in omlibus populis mirabilia eius, quonia manius dominus et laudabilis niniis, terribilis est superomnes deus, quia omnes edi gentium demonien, dominus autem celos fecit. Quie ergo doluita venturma fuisse tempus, quo aufer retur cultus idolorum et ineus, quia colerent dominatio demoniorum, malo spiritua instigatus, semper volebat istam captivitatem manere, qua transacta psalmuscanit edificari domum in omni terra. Prenunciabat illa ermes dolendo, prenunciabat hek profeta gaudendo, et quia spiritus victor est, quii hek per santos profetas canebat, estiam ermes ipse ea, quenolebat et dolebat auferri, non aprudentibus et fidelibus et religiosis, sedaberrantibus et incredulis et acultu divina religionis aversis, ese instituta miris modis coactus est confiteri. Quii quanvis eo sapellet deus, tamen cum dicit atalibus hominibus factos, quales ese utique non debemus, velit nollit, ostendit colendos non ese abeis, quii tales non sunt, quales fuerunt a quibus facti sunt, ochest aprudentibus fidelibus religiosis, simuletiam demonstrans ipsos hominis, quii eos fecerunt, sibimet importasse, ut eos haberant deus, quii non erant divi, verum est quipe illud profeticum, si facet homo deus et ecce ipsi non sunt divi. Deos ergo tales, talium deos, arte factos atalibus, cum apellasset hermes, ides idoris demones per artem nexio quam cupiditatum suarum vinculis alligatos, cum apellaret factos habominibus deus, non tamen eis dedit, quod platonicus apuleius, unde yam satis diximus et quamsit inconvenies absurdumque monstravimus, ut ipsi essent interpretes et intercesores interdeos, quosa fecit deus et hominis, quos idem fecit deus, hink aferentes vota inde munera referentes. Nymis enimes tultum est credere deus, quos fecerut hominis, plus valere apud deus, quos fecit deus, quam valent ipsi hominis, quos idem ipsi fecit deus. Demon quipe simulacro arte impia colligatus, abomin e factus est deus, sedatali homini, non omni homini, qualis est ergo iste deus, quem non faceret homo nisi errans et incredulus et aversus a vero deus, poro si demones quì colluntur in templis, per artem necio quam imaginibus inditi, hoquest visibilibus simulacris, abeis hominibus quì hak arte fecerunt deus, qum aberrarent aversicue estent acuntu et religione divina, non sunt internunti, nec interpretes inter homini et deus, et propter suos pessimus ac turpissimus mores, ed quod hominis quam vis errantes et increduli et aversi acuntu ac religione divina, tamen eis sinedubio meliore sunt quos deus ipsi arte fecerunt, restat ut quod possunt, tan quam demones possunt, vel quasi beneficia prestando magis nocentes, quia magis decipientes, vel aperte male faciendo, nec tamer quod libeth homo nisi quando permituntur alta et secreta dei providencia, non autem tam quam medi inter hominis et deus per amicisiam deorum multum apud hominis valiant, hi enime diis bonis, quos santos angelos nos vocamos, racionalesque creaturas, santes cialestis habitationis, sive sedes, sive dominationes, sive principatus, sive potestates, amici esse omnino non possunt, a quibus tam longe absunt animi afexione, quam longe absunt avirtutibus vitia et a bonitate malitia. Caput vigesimum quintum, deis quesantis angelis et hominibus bonis possunt esse comunia. Nullo modo, ijitura, perdemonum quasi medietatem ambiendum est ad benevolenciam seo beneficienciam deorum vel pocius angelorum bonorum sed per boene voluntatis similitudinem qua cumillis sumus et cumillis vivimus et cumillis deum quem colunt colimus et si eos carnalibus oculis videre non possumus inquantum autem disimilitudine voluntatis et fragilitate infirmitatis miseris sumus intantum abeis longe sumus vitae merito non corporis loco non enim quia interra condicione carnis habitamus sed si imunditia acordis terrenasapimus non eis yungimus cum vero sanamur otoquales ipsi sumt sumus fide illis interim propinquamus si abilo nos fieribiatus acuo et ipsi fakti sumt ethiam ipsis paventibus credimus Caput vigesimum sextum quodomnis religio paganorum circa homines sumortuos furit implicata sane advertendum est quomodo ista egyptius cum doleret tempus esse venturum quo illa auferrentur ex egypto quepatetur a multum errantibus et incredulis et acultu divine religionis aversis esse instituta ait intercetra tung terraista santissima sedes delubrorum acquetemplorum se pulcrorum erit mortuorunque plenissima quasi vero si illa non auferrentur non eisent homines sumorituri aut alibi eisent mortuoi ponendi quam interra et utique quanto plus volveretur tempori setedierum tanto mayoresset numerus se pulcrorum numerum mortuorum sed hoq videtur dolere quod memoria marturum nostrorum tempis eorum delubrisque succederent ut videlicet quie hec legunt animo anobis aversu acque perversu putent apagannis cultus fuis sedeios in tempis anobis autem coli mortuos in se pulcris tanta enim homines impiacitate in montes quod amodo ofendunt resque oculos suos aferrentes nolunt videre utanon attendat in omnibus litteris apagannorum autanon inveniri autavix inveniri deos qui non homines fuerint mortuisque divini onores delatisint omito quod varro dicit omnes deis mortuos existimari manes deos et probat perea sacra quie omnibus fere mortuis exibentur ubi et ludos conmemorat funebres tanquam hoxit maximum divinitatis indicium quod non soleant ludi nisi numinibus celebrari Hermes ipse dequon uncajitur ineodem ipsolibro ubi quasi futura prenunciando deplorans ait tunc terraista santisima sedes delubrorum atquetemplorum sepulcrorum eiritsa mortuorunque plenisima deos ejipti homines mortuos esetestatur cumenimendicis et probavos suos moltomerrantes circa deorum racionem incredulos et non animadvertentes adacultum arelisionemque divinam invenisve artem qua efficerent deos quui invente incuit adiungserunt virtutem demundi natura convenientem eam quemiscentes quoniam animas facere non apoterant evocantes animas demonum vel angelorum eas indiderunt imaginibus santis divinisque mysteris per quas idola et benepaciendi et male vires habere potuiscent de indeseqitur tankam hoc exemplis probaturus et edixit avus enimtuos o asclepi medicine primus inventor quui templum consecratum est imontelibia circa litus crocodilorum eus yacet mundanus homo idest corpus relicus enim velpotius totus si est homo totus incensuvithe mellior remeavit incelum omnia etiam nunc hominibus adiumenta prestans infirmis numine nunc suo que solebat medicine arte prebere et cedixit mortum coli prodeo in eoloco ubi habebat sepulcrum falsus ac fallens quod remeavit incelum adiungens et deinde aliut hermes incuit cuius abitum mici nomen est nonne insibi cognomine patria consistens omnes mortales undicue venientes adjuvat atque conservat ik enim hermes mayor idest mercurius em dicit avum suum fuis in hermopoli hoqest insui nominis civitate ese peribetur ece duos deos dicit homines fuis esculapium et mercurium sed dea esculapium et greci et latini okidem sentiunt mercurium autem multi nonaputant fuis mortalem quem tamen iste avum suum fuis et estatur atenim alius est ille alius yste quem vis eodem nomine nun cupentur non multum puño alius ille sit alius yste verum et yste sicut esculapius ex homine deus secundum testimonium tanti apud suos viri huius trismegisti nepotis sui aduq adit et deicit isin vero uxorem osiris quem multabona prestare propitiam quantis obesse shimus iratam deind utostendere ex hoc genere es sedeos quos illa arte homines paciunt onde dat entelegi demones se opinari ex hominum mortuorum animis ex titisse quos per artem quam venerunt homines multumerrantes increduli et irreligiosi ait inditos simulacris quia hi qu tales deus faciebant animas facere non utique poterant cum de iside diksiset quod co memoravi quantis obesse shimus iratam secutus adiungsit terrenis et nimdiis adquemundanis facile estirasi utpote quisint abominibus ex utraque natura facti atque compositi ex utraque natura dicit ex anima et corpore uto pro anima sit demon pro corpore simulacrum unde contigit inquit abegipthis heksanta animalia nun cupari colique per singulas civitates eorum animas quorum asunto consecrate viventes ita uta eorum legibus incolantur et eorum nominibus nun cupentur ubiestilut velut querela luctuosa quod terra agipti santisima sedes delubrorum atque templorum sepulcrorum futura est mortuorunque plenisima nimpe spiritus fallax cuius instintu hermes ista dicebat pereum ipsum coactus est confiteri jamtung ilam terram sepulcrorum et mortuorum cuos prodis colebant fuisse plenisimam seda dolor demonum pereum loquebatur qui suas futuras penas apud santorum marturum memorias inminere merebant inmultis enima talibus locis torquentur et confitentur et deposessi hominum corporibus eiciuntur caput vigesimum septimum demodo honoris quema cristiani marturibus impendunt nektamen nos eisdem marturibus ateimpla sacerdotsia, sakra et a sacrificia constituimus cuonion nonipsi seddeus eorum nobis est deus honoramus san memorias eorum tanquam santorum hominum dei qui usque atmortem corpurum suorum proveritate certarunt ut innotesheret vera religio falsis fictisque convictis quodetiam si qui anteasethyebant timendo reprimebant qui saltem audivit alliquando fidelium stantem sacerdotem adaltare etiam supersantum corpus marturis atdei honorem cultunque constructum dicere imprecibus offerotibi sacrificium petre velpaule velciupriane cum apudeorum memorias oferatordeo qui eus et homines et marturis fecit et santis suis angeles celesti honore sociavit utea celibritate et deo vero dei lorum victoris gracia sagamus et nos adimitatione metalium coronarum atque palmarum eodem invokato in auxilium exilorum memorie renovazione adortemur qui cunque igitur adiventur religiosorum marturum locis ornamenta sonta memoriarum non sacra vela sacrificia mortuorum tanquam deorum qui cunque etiam epulas suas eo deferunt quadquidem a cristianis melioribus non fit et implerisque terrarum nulla talis est consuetudo tamen qui cunque id faciunt quas cum aposuerint orant et auferunt ut vescantur vel exeis etiam indigentibus largiantur sanctificari sibeas volunt per merita marturum in nomine domini marturum non autem essse ista sacrificia marturum novit qui novit unum quad etiam ilik ofertur sacrificium cristianorum nos itaque martures nek divinis honoribus nek umanis criminibus kolimus siculto kolunt illi deos suos nek sacrificia illi soferimus nek eorum probra in eorum sacra convertimus nam de izide uxore oziris aegipthia dea et de parentibus eorum qui omnes reges fuis escribuntur intibus suis illa kum sacrificaret invenit hordei sedgetem atque inde spikas marito regi et eius consiliario mercurio demonstravit unde eandem et acererem volunt qui et quantamala non apoetis sedmisticis eorum litteris memori e mandatasint sicult leone sacerdote prodente empiadem matrema scribit alexander legent qui volunt velposunt et recolant qui legerunt et vidiant quibus hominibus mortuis velde quibus eorum faktis tanquam diis sacra fuirint instituta abzit u deos quanvis deos habent sanctis maratiribus nostris quostam deos non habemus u la eksparte audiant comparare sicenim non constituimus sacerdotes nec oferimus sacrificia maratiribus nostris quiya incongrum in debitum ilicitum est atque unideo tantum modum debitum ut nec hriminibus suis nec ludis eos turpissimis oblectemus ubi velflagitia isti celebrant deorum suorum si chum hominis essent talia qumizerunt vel conficta delectamenta demonum noxiorum si hominis non fuerunt eksisto genere demonum socrates non haberet deum si haberet deum sed fortasse homini ab illa arte faciendi deos alieno et innocenti illi importaverin talem deum qui adem arte excellere voluerunt qui dergoplura non esse spiritus istos colendos propter vita imbeatam què postmortem futura est nullus vel mediocriter prudens ambigit sed fortasse dikturi sunt deos quidem esse bonos demones autem allios malos allios bonos et deos per quos advitam in eternum beatam perveniamus colendos esse celebrunt quos bonos opinantur quod qualesit jam involumine seguinti videndum est finis partis trigesme unius partis trigesme altera decivitate dei heka transcriptio a societate libre vocefacta bono publico usui est liber nonus caputu primum adquem articulum disputatio premissa pervenerit et quid discutiendum sed deresidua questione et bonos et malos deos esse quidam opinatisunt quidam vero dediiis meliora sencientes tantum eis honoris laudisque tribuerunt utnullum deorum malum credere auderent sedilli qui deos quos dan bonos quos dan malos esse diczerunt demones quocque apellaverunt nomine deorum quankwam et deos sed rarius nomine itaut ipsum jovem quem volunt esse regem a caprincipem ceterorum abomero fateantur demonem noncupatum hiautem qui omnes deos non nisi bonos esse asserunt et longe prestanziores eis hominibus qui peribentur boni merito moventur demonum factis negare non posunt e aque nullomodo adiiis quos omnes bonos volunt comiti posse existimantes diferentiam interdeos et demones adibere cohuntur ut quid quid eis merito displicet inoperibus vel affectibus pravis quibus vim sua manifestant ocultis spiritus eis sedemonum non deorum sede qui a eosdem demones inter homines et deos ita medios constitutus putant tanquam nullus deus homimi misheatur ut hink perferent desiderata indereferent impetrata aque hoq platonici pracipui filosoforum acanobillissimi essentium quibus velut cum excelentioribus placuit istam examinare questionem utrum cultus plurimorum deorum prosit ada consequendam vitam beatam què postmortem futura est Libro superiore coesivimus cohpacto demones qui talibus galdent qualia boni et prudentes homines aversantur et damnant idest sacrilega plagitiosa facinerosa non dequolibet homine sede ipsis ediiis pigmenta poetarum et magicarum artium cheleratam puniendamque violentiam possint quasi propinkiores et amiciores diis bonis conciliare homines bonus et hoq nulla razione posse compertum est caput alterum an interdemones quiibus di superiores sunt sit alicu apars bonorum quorum presidio ada veram beatitudinem posit humana anima pervenire proinde hiq liber secut inilius affine promisimus disputationem eginere debibit de differencia si quam voluntesse non deorum interse quos homines bonus diqunt neq de differencia deorum et damonum quorum illos abominibus longe alteque se yungunt istos interdeos et homines collocan sed de differencia ipsorum damonum presentem pertinete questionem apu doplerosque anim usitatum est dedici allios bonus allios malos demones quesive sit etiam platonicorum sieve quorum liber sentencia neq quam eius est neglegenda discusio ne quisquam velut demones bonus ese arbitretur per quos tanquam medios diis quos homines bonus credit dum conciliari affectat et studet ut quasi qumeis posi tese postmortem irretitus malignorum spiritum deceptusque fallacia longe aberret aveirodeo qum quo solo edde quo solo anima humana idesd rationalis et intelectualis beata est capotertium que demonibus apuleius ascribat quibus kum rationem non subtrat nigil virtutis asignat que idsitur est differencia demonum bonorum et amalorum quando quidem platonicus apuleius de his universaliter disserens et tam multa loquens de aereis eorum corporibus de virtutibus takuit animorum quibus essent prediti si essent boni takuit ergo beatitudinis causam indicium vero miserie tacere non potuit confitens eorum mentem qua rationales esse peribuit non saltem inbutam munitamque virtute pasionibus animi irrationalibus ne quacuam cedere sed ipsam quoque sicut stultarum mentium mo osest procellosis quodam modo perturbationibus agitari verbananque eius dehak re istasunt exok ferme demonum numero inkuit poete solent aud quacuam prokul a veritate osores et amatores quodundam hominum deos fingere os prosperare et evere illos contra adversari et apligere icitur et tamisereri et indiñari et angi et letari omnenque humani animi faci empati simili moto corbis et salo mentis per omnes cogitacionum estus luktuare quae omnes turbele tempestatesque prokul adeorum celestium tranquilitate exulant num est in his verbis quod non animorum alicuas imperiores partes sed ipsas demonum mentes quibus rationalia sunt animalia velut prokulosum salum dixitapasionum tempestate turbari utene hominibus quidem sapientibus comparandisint qui hujus modi perturbacionibus animorum quibus humana non est in munis infirmitas ethiam cum eas hujus vitae condicione patiuntur mente imperturbata resistunt non eis cedentes ad aliquid aprobandu vel perpetrandum quod exorbitet ab itinere sapientie et elege justitie sed astultis mortalibus et iniustis non corporibus sed moribus similes utan non dikam deteriores eo quo vetustiores et debitapen insanabiles ipsijus quokuementis ut iste apelavit salo fluktuant nec in veritate atcoe virtute quaturbulentis atpravis apexionibus repuniatur exul animi parte consistunt caput quartum de perturbationibus que animo acidunt quesit peripateticorum stoicorunque sententia duesunt sententiae filosoforum de hisanimi motibus que greci pate nostri autem quidam sicut cicero perturbationes quidam afexiones velapectus quidam vero sicutiste de greco expresius pasiones vocant has ergo perturbationes sieve afexiones sieve pasiones quidam filosofii dikunt etiam in sapientem cadere sed moderatas racionicue subiectas uteis leges quodamodo quibus ad necesarium redigantur modum dominatio mentis imponat hoq quesentium platonici sunt sieve aristotelici qum aristoteles disipulus platonis furit quesectam peripateticam kondidit alis autem sicut stoicis cadere ulas omnino ujushe modi pasiones in sapientem hosautem ides stoicos siceru in libris de finibus bonorum et malorum verbis magis quam rebus adversus platonicos seu peripateticos certare convincit quando quidam stoici nollunt bona apellare sed komoda corporis et extrema eo quod nullum bonum voluntese hominis preter virtutem tanquam artem bene vivendi quë non nisi in animo est heq autem isti simpliciter et excomuni loquendi consuetudine apellant bona sed incomparazione virtutis quarecte vivitur parva et exigua excofit utab utrisque quod libet vocentur seu bona seu komoda paritam en estimazione pencentur nekin haq questione stoici de lectentur nisi novitate verborum videtur ergomigi etiam in hoq ubi quarectur utrum acidant sapienti pasione sanimi an abeis sit prorsus alienus de verbis eo spocius quam de rebus facere controversia nam etipsos nihil hink aliud quam platonikos et peripatetikos sentire existimo quantum advim rerum atinet non ad avocabularum sonum utenim alia omitam quibus idostendam ne longum faciam aliquid unum quada sit evidentisimum diqam in libris quibus titurus est noccium attekarum scribit aulus gelius vir elengantissimi eloquei et molte unde qunque scienzie se navigasse aliquando qum quodam filosofo nobili stoico is filosofus sicuta latius et uberius quad ego brevi terattingam narrat aulus gelius qum ilud navigium orribili celo et mari periculosissime yaktaretur vi timori expaluit id animadversum estabais qui adderant quanvis in mortis vicinia curiosissime atentis utrum necne filosofus animo turbaretur deinde tempestate transacta mox utas e curitas aparebut colloquendi veletiam garien di loqum quidam exis quos navis illa portabat dives luxuriosus asiaticus filosofum compellati iludens quod exti muisset atque palluisset qum ipse mansisset intrepidus ineo quod impendebat exitio atil aristipi socratici responsum retulit qui qum in re simili e adenverba abahomine simili audisset respondit illum pro anima nequissimi nebulonis merito non fuisset soligitum se autem pro aristipi anima timere devoisset hack illo divit responsione de pulso poste a quesivit aulus gellius a filosofo non exagitan di animo sed disendi quenam illa ratio esset pavoris sui qui ut doceret hominem shiendi studio naviteracensum protulit statim desarcinula sua stoici epicteti librum in quo ea scripta essent que congruerent decretis denonis et cruzipi quos fuisset stoicorum principes novimus in ea libro se legisset dicit aulus gellius hoc stoicis placuisset quod animi visa quas apellanta fantasias nekin potestate est utrum et quando inciden animo cumvenion exterribilibus et formidabilibus rebus necese est etiam ques animo moviant ita uto paulisper vell pavescat metu vell tristitia contrahatur tankuam his pasionibus aprevenientibus mentis eteracionis oficium nekin ideotamen in mente fieri opinionem mali nekin aprobari ista e isque concentiri ho kenim estse volunt in potestate entere se censent inter animum sapientis estulti quod estulti animus e isdem pasionibus celdit atque akkomodatamentis assensum sapientis altem quan vis eas necesitate patsiatur retinetamen de his que apetere vell fugere racionabiliter debet veram et stabilem inconcusa mente sententiam he kut potui non quidem komodius au logellio sed certe brevius et utputo planius expozui que il se in epicteti libro legisse eum ex-dekretis stoicorum digisse atque sensisse quesi itasunt auta penenihil intere stoicorum alliorunque filosoforum opinionem debepasionibus et perturbationibus animorum utrique enim mentem racionemque sapientis avearum dominazione defendunti etidio fortasse di kunt eas in sapientem non cadere stoici quie ne quakom eus sapientiam qua utique sapientis est ullo errore obnubilant aut labe subvertunt acidunt autan animo sapientis salva serenitate sapientiae propter illa quekomoda vel incomoda apellant quan vis ea nollint dicere bonavel mala nan profecto si nihili penderet ea sres ille filosofus amisurum se naufragio sentiebat sikuti ea sta vita ea sta salusque corporis non ea illuda periculum pero resheret utpalloris etiam testimonio proderetur verum tamen et ilam poterat permozionem pati et piksam tenere mente sententiam vitam ilam salutemque corporis quorum amisionem minabatur tempestatis imanitas non ese bona què illos quibus inessent facerent bonus sikut facit justitia quodautem ayunt ea necbona pellanda esse sedcomoda vervorum certamini non reerum examini deputandum est quidenim interest anavocentur ancomoda dum tamen ne his privetur non minus stoicus quam peripateticus pavescat et palliat ea non equaliter apellando sed equaliter aestimando ambosane si bonorum istorum seu comodorum periculis adaflagitium velfacinus urgeantur ut aliter ea retinere possint malle se dikunt haek amittere quibus natura corporis salva et incolumis habetur quam illa comittere quibus justitia violatur i tamens ubi fixa est ista sententia nunlas perturbationes etiamsi acidunt inferioribus animi partibus inse contra razzionem quinimo eis ypsa dominatur eisque non consentiendo et pocius resistendo renium virtutis exercet talem describit etiam vergilius aenean ubi haet minns imotamane lacrime volvunturinanes caput quintum quad passiones qu'e cristianus animus aficiunt non minus animus aficiunt non invithium trant sed virtutem exerceant non est nunc necese copiose a cadiligente rostendere quid de istis passionibus dociat scriptura divina qu'a cristiana eruditio continetur deo quipe illa ypsam mentem subicit regendam et yvandam mentigue passiones ita moderandas atque frenandas utin usum justitie convertantur denique in disiplina nostra non tam queritur ultrum pius animus irascatur sed quare irascatur nec ultrum sit tristis sed onde sit tristis nec ultrum timiat sed quid timiat irasi enim peccanti ut corrigatur contristari pro aflikto ut liberetur timere perikritanti nepereat necio ultrum quis quam sana considerazione reprendat nam et misericordiam stoicorum est solere culpare sed quanto honestius illa stoicus misericordia pertur baretur liberandi quam timore naufragi longe melius et humanius et piorum asensimus accommodatius cicero inaccesaris laude locutus est ubiaid nulla de virtutibus tuis nec admirabilior nec gratior misericordia est quid est ultum misericordia nisi aliene misericie quedam in nostro corde compasio qua uti que si posumus subvenire con pellimur servitautum motus ist rationi quando ita prebetur misericordia ut justizia conservetur sive cum indigenti tributur sive cum ignositur penitenti hank cicero locutur e gregius non dubitavit appellare virtutem quam stoicus intervitia numerare non pudet quid tamen ut doqit liber epicteti nobilissimi stoici ex decretis sdenonis et cruzipi qui huius secte primas habuerunt huius semodi pasiones in animum sapientis admitunt quem vitis omnibus liberum volunt un de fit consequence uta hek ipsa non putent vitia quando sapienti sic acidunt uta contra virtutem mentis rationenque nihil posint et unasit e adenque sentencia peripateticorum veletian platonicorum et ipsorum stoicorum sed utait tulius verbi contraversia yam dio torqiat homines greculos contenzionis cupidiores quam veritatis sed aduq merito què ripotest utrum adavit presentis pertiniat infirmitatem etiam in quibusque bonis officis huius semodi perpeti affectus santi vero angeli et e ira puniant quos accipiunt etterna dei lege puniendos et miseris sine miserie compassione subveniant et pericritantibus eis quos diligunt sine timore opitulentur et tamen istarum nomina passionum consuetudine locutionis humane etiam in eos usurpentur propter quam dam operum similitudinem non propter affectionum infirmitatem sicut ypsedeus secundum scritturas irasitur nectamen un la passione turbatur hoq enim verbum vindite usurpavit effectus non illius turbulentus affectus caput sextum quibus passionibus demones confitente apuleio exagitentur quorum ope homines apudeios acerit adjuvari quar interim desantis angelis questione dilata videamus quem admodum di canta platonici medios demones interdeos et homines constitutus istis passionum estibus fluctuare si enim mente habis vera eisque dominante motus huyushe modi paterentur non eos dicer et apuleios simili motu cordis et asalomentis per omnes acogitazionum estus fluctuare ypsa iditur mens eorum idest pas animi superior quar rationales sunt in quar virtus et sapiencia si ulla eis est et pasionibus turbulentis inferiorum animi partium regendis moderandisque dominaretur ypsa inquam mens eorum sicutiste platonicus confitetur salo perturbationum fluctuat subiecta est ergo mens demonum pasionibus libidinum formidinum eisque huyushe modi ceteris quar iditur pas in eis libera est composque sapiencia quar aplaciant dis et adbonorum morum similitudinem hominibus consulant qum eorum mens pasionum vitis subiecta et opressa quid quid rationalit erhabet ad fallendum et decipiendum tanto acreus intentat quanto eam magis posidet nocendi cupiditas capus septimum quod platonici figmentis poetarum infamatos aserant deus de contrariorum studiorum certaminem qum he partes demonum non deorum simt quod sicuisquam ditit non exomnium sed exmalorum demonum numero s quos poete quorundam hominum osores et amatores deus non prokul a veritate confingunt hos enim ditit apuleios salomentis peromnes cogitationum estus fluctuare quomodo istut intelligere poterimus quando cum hoca diceret non quorundam edest malorum sed omnium demonum medietatem propter a heria corpora inter deus et homines describebat hoca enim ait fingere poetas quod existorum demonum numero deus faciunt et eis deorum nomina imponunt et quibus voluerinth hominibus ex his amicos enimikosque distribunt ficti carminis impunita licentia cum deus abhis demonum moribus et celesti loco et beatitudini sopulentia remotos esse peribiat hecestergo fictio poetarum deus dicere quidii non sunt eosque subo deorum iminibus interse decertare propter homines quos prostudio partium diligunt vell oderunt non prokul autem a veritate dicit ang essem fictionem quoniam deorum apellati vocabulis quidii non sunt tales tamen describuntur demones quales sunt hecest dicit homericam illam minervam ques medis cetibus graium coibendo achilli intervenit quod ergo minerva illa furit poeticum vult esse figmentum quod minervam deam aputat eamque interdeos quos omnes bonus beatosque credit e teria sede collocat prokul a conversatione mortallium quod autem alikis demon furit greci faves trojanisque contrarius sicut alius adversus grecos trojanorum opitulatur quem veneris seu martis nomine idem poeta commemorat quos deos iste talia agentes in habitationibus celestibus ponit et hi demones proeis quos amabant contraeos quos odorant interse decertaverint hoq non prokul a veritate poetas dicis se confessus est deis quippe ista dicerunt quos hominibus simili motu cordis et salo mentis peromnes cogitationum estus fluctuare testatur ut posint amoris et odia non pro justitia sed sicut a populus similis eorum in venatoribus et aurigis secundum suarum studia partium pro alius adversus alius exerciere id enim vedetur philosofus curasse platonicus ne kum heq a poetis canerentur non a demonibus medis sed ab ipsis diis quorum nomina poete fingendo ponunt fieri crederentur finis partis trigesime alterius pars trigesima tercia operis heq transcriptio asocietate buono publico usui est caput octavum dedis celestibus et demonibus aereis hominibusque terrenis apolei platonici definitio quid ila ipsa definitio demonum parumne intuenda est ubicerte homnes quod ait demones esse genere animalia animo passiva mente racionalia corpore aereia tempore etterna in quibus quicque conmemoratis nihil dixitomnino quod demones kum bonis saltem hominibus id vederentur habere comune quod non esetim malis nam ipsos homines kum aliquanto latius describendo completeretur suo loco de illis dicens tanquam de infimis at queterrenis kum prius dixiset de celestibus diis uta comendatis duabus partibus exummo et infimo ultimis terzio loco de medis demonibus loqueretur iditur homines iditur homines inquit racione gaudentes o racione pollentes immortalibus animis moribundis membris levibus et angziis mentibus brutis et obnoxis corpore bus dissimilibus moribus similibus erroribus pervicaci audacia pertinaci espae casso labore fortuna caduca singilatim mortales kum titamen universo genere perpetui vicissime suficienda prole mutabiles volukri tempore tarda sapientia cita morte querula vita terras incolunt kum hic tan multa diceret què adaplurimos homines pertinent nun quid etiam illud takuit quod noverat esse paucorum ubiaid tarda sapientia quod si pretermisiset nun lo modo recte genus humanum descripcionis huius tam intenta diligencia terminaset kum vero deorum excelentiam komendaret ipsam beatitudinem quo volunt homines pervenire ineis afirmavit excelere proinde si ali quos demones bonos vellet intelligi ali quid etiam in ipsorum descripcioneponaret unde vel kum diis ali quam beatitudin ispartem vel kum hominibus qualem kum quesapientiam putarentur habere komunem nun qu vero memoravit quo boni dishernuntur amalis quam vis et eorum malitia liberius eksprimende pepercherit non tam ne ipsos quam ne cultores eorum apud quos loquebatur ofendaret significavit tamen prudentibus quid de illis sentire de beren quando quidem deos quos homines bonos beatosque creidi voluit abeorum apassionibus akwe utaitipse turbelis omni modo separavit solo illos corporum eternitate coniungens animo autem non ne diis sed hominibus similes demones apertissime inculcans et hok non sapienti e bono cuyus et homines possunt esse participes sed perturbation apassionum ques tultis malisque dominatur asapientibus vero et bonis itaregitur uta malint eam non habere quam vincere nam si non corporum sed animorum eternitate cum diis habere demones velet intelligi non utique homines abhuyus rei consortio separaret quia et hominibus eternos esse animus pro cul dubio sicuta platonicus sentit idio kuma hok genus animantum describeret immortalibus animis moribundis membris diksit esse homines akperok si propterea comunem kum diis eternitate non habent homines quia corpore sunt mortales propterea ergo demones habent quia corpore sunt immortales caput nonum an amicitia celestium deorum per intercesionem demonum posit homini provideri quales iditur mediatores sunt inter homines et deos per quos ad deorum amicitias homines ambiant quia hok kum hominibus habent deeterius quad est inanimante melius idest animum hok autem habent kum diis melius quad est inanimante deeterius idest corpus kum anim animans idest animal ex anima constet et corpore quorum duorum anima est utique corpore melior et si vitiosa et infirma melior certe corpore etiam sanisimo etque firmisimo quoniam natura eius excelentior nec labe vitiorum posponitur corpori sicut aurum etiam sordidum argento seu plumbu, licet purisimu carius estimatur isti mediatores deorum et hominum per quos interpositos divinis humana kum diis habent corpus eternum vitiosum autem kum hominibus animum quasi religio qua volunt diis homines per demones yungi in corpore sit non inanimo constituta quenam tandem istos mediatores palsos acque fallacias quasi capite deorsum nequitia velpena suspendit ut imperiorum animalis partem idest corpus kum superioribus vero idest animum kum inferioribus habent ete kum diis celestibus imparte serviente cognunti kum hominibus autem terrestribus imparte dominante sint miseri corpus quipe servum est sicut etiam salustius aid imperio corpori servitio magis ultimur adjunxit autem ille alterum novis kum diis alterum kum beluis kumune est quoniam de hominibus loquebatur quibus sicut beluis mortale corpus est isti autem quos internos ete deos mediatores novis filosofii providerunt possunt quidem dicere de animo et corpore alterum novis kum diis alterum kum hominibus kumune est sed sicut diissi tankwam imperversum ligati atque suspensi servum corpus kum diis beatis dominum animum kum hominibus miseris parte inferiori exaltati superiori deiecti unde etiam si quisquam propter hoque eos fut averit eternitatem habere kum diis quia nulla morte sicut animallium terrestrium animi eorum solvuntur a corpore nec sic existimandum est eorum corpus tankwam honoratorum eternum veiculum sed eternum vinculum dominatorum capudecimum quod secundum plotini sententiam minus miseris sind homines in corpore mortali quam demones in eternum plotinus certe nostre memorje vicinis temporibus platonem ceteris excelentius intelexis laudatur is kum de humanis animis ageret pater inkwit miserikors mortalia illis vincula faciebat hohipsum quod mortales sunt homines corpore ad miserikordiam de i patris pertinere arbitratus est ne semper huius vitae miseria tenerentur hak miserikordia indigna yudicata est iniquitas demonum quae in animi passivi miseria non mortales sicui homines sed eternum corpus acepit essent quipe feliti ores hominibus si mortale kum eis haberent corpus et kum diis animum beatum esset autem pares hominibus si kum animo misero corpus salte mortale kum eis habere meruiscent si itamen adquirerent aliquide pietatis utaberumnis vel in morte requiesherent nunc vero nunc vero non solum feliti ores hominibus non sunt animo misero sedetiam miseri ores sunt perpetuo corporis vinculo non enim aliqua pietatis et sapienti e disciplina proficientes intelligi voluit ex demonibus fieri deus kum apertissime dixerit demones eternos caputundecimum di opinione platonicorum qua putant animas hominum demones esse post corpora dicit quidem et animas hominum demones esse et ex hominibus fieri lares si boni meriti sunt lemures simali seu larvas manes autem deus dici si incertum est bonorum eos seu malorum esse meritorum incua opinione quantan voraginem aperiant sectandis perditis amoribus quis non vidiat si vel paululum attendat quando quidem quanlebet nequam homines furint vel larvas esse fieri dum opinantur vel dum manes deus quanto pei ores fiyunt quanto sunt nocendi cupidi ores utethiam quibus dham sacrificis tankam divinis honoribus post mortem se invitari opinantur utenocen larvas quip dicit esse noxios demones ex hominibus factos sed hink alia questio est inde autem peribet apelari grece beatos eudaimonas quod boni sint animi hoquest boni demones animus quoque hominum demones esse confirmans caput duodecimum deternis contraris quibus secundum platonikos demonum hominumque natura distinguitur sed nunk dehiis agimus quos in natura apropria deskripsit interdeos et homines genere animalia mente racionalia animo passiva corpore aerea tempore eterna nempi kuma prius deos insublimi e celo homines autem interra infima disjunktos loci et nature dignitates cerner ita conclusit habetis inquit interim bina animalia deos hab hominibus plurimum diferentes loci sublimitate vitae perpetuitate nature perfexione nullo interse propinkuo comunicatu kum et habitacula summa ab infimis tanta intercapedo pastigi dispescat et vivace eterna et indefectasit hic caduca ed subsiciva et ingenia illa adabea titudinem sublimata hic ad miserias infimata hic eterna videocomemorata contraria deduabus nature partibus ultimis irest summis atque infimis namatriaque proposo deduis laudabiliya e adem repetivit alis quidem verbis ut eis adversa alia tria ex hominibus reddere tria deorum hec sunt loci sublimitas vitae perpetuitas perfexione nature hec alis verbis ita repetivit ut eis tria contraria humane conditiois opponaret cum et habitacula inquit summa ab infimis tanta intercapedo fastigi dispescat qui adixerit loci sublimitate et vivacitas inquit ilic eterna et indefectasit hic caduca ed subsiciva qui adixerat et ingenia ila inquit ad beatitudinem sublimata hec ad miserias infimata qui adixerat nature perfexione tria igitur abeo positas sunt deorum i dest locus sublimis eternitas beatitudo et heis contraria tria hominum i dest locus infimus mortalitas miseria caput terthium decimum cuamodo demones si nec cum diis beati nec cum hominibus sunt miseri inter utranque partem sine utriusque communione sint medii inter hec eterna deorum et hominum cuoniam demones medios posuit de loco nulla est contraria inter sublimem quipe et infimum medius locus aptissime habetur et dicitur cetera bina restant quibus cura atentior adibenda est cuamad modum vel aliena ese a demonibus ostendatur vel sic heis distribuantur ut medietas videtur exposere sedabeis aliena ese non possunt ut dicimus locum medium nec sumum ese nec infimum ita demones cum sint animalia racionalia nec beatos ese nec miseros sicuti sunt arbusta vel pecorra qui sunt sensus vel racionis espertia recte possumus dicere cuorum ergoratio mentibus inest auta miseros ese beatos nec ese est item non possumus recte dicere nec mortales ese demones nec eternos omnia nanque viventia aut in eternum vivunt auta finiunt morte cuod vivunt jam vero iste tempore eternos demones dicit quiid iditur restat misi ut hi medii de duobus sumis unum habent et de duobus infimis alterum nam si utraque de imis habebunt aut utraque de sumis medii non erunt sed in alterutram partem vel resiliunt vel recumbunt qui ergo his binis sicut demonstratum est karere utrisque non possunt acceptis ex utraque parte singulis medii abuntu ac per hoque quia de imfimis habere non possunt eternitatem qui ibi non est unum hoque de sumis habent et idio non est alterum ada comprendam medietatem sumam cuod de imfimis habent nisi miseriam est itaque secundum platonicus sublimium deorum vel beata eternitas vel etterna beatitudo hominum vero infimorum vel miseriamortalis vel mortalitas misera demnum autem mediorum vel misera eternitas vel etterna miseria nam ete quiinque ilis hoe indefinitione demonum posuit non eos medios sicut prometeba tostendit koniam trisit eos habere nobiskum quod genere animalia quod mente raccionalia quod animo passiva sunt cum dis autem unum quod tempore etterna et unum oproprium quod corpore aeria quomodo ergo medii quando unum habent cumsumis tria cum imfimis quiis non vidiat reliquis quis non vidiat reliquta medietate quantum inclinentur ed deprimantura di infima sed plane etiam ibi medii posstunt ita inveniri quod est corpus aerium sicut etili desumis et quem infimis singula propria di corpus etterium hominesque terrenum duo vero quomunia sint omnibus quod genere sunt animalia et mente raccionalia nam et ipse cum dedii et hominibus locuretur habetis incuit bina animalia et nono solent isti deos nisi raccionales mente peribere duo sunt residua quod sunt animo passiva et tempore etterna quorum habent unum cum infimis cum sumis alterum uto proporcionali raccione liberata medietas neque sustolatur insuma neque infima deprimatur ipsa estautem ila demonum misera eternitas vel etterna miseria quienim ait animo passiva etiam misera diksiset nisi eorum cultoribus erubuiset porro quia providencia sumi dei ipsi fatentur nona fortuita temeritate regitur mundus numquem esset istorum etterna miseria nisi esset mania malitia si ijitur beati recte di cuntur eu demones nono sunt eu demones demones quod inter homines et deos isti in medio locaverunt quis ergo est locus bonorum demonum quii supra homines infradeos istis prebiant adiutorium illis ministerium si enimboni eterni quie sunt profecto ettebeati sunt etterna autem beatitudo medios eus esset non sinit quia multum cum diis multumque ab hominibus separat unde frustra isti quonabuntur ostendere quomodo demones boni si et immortales sunt ettebeati recte medii constituantur inter deos immortales ac beatos et homines mortales ac miseros qum enim utrumque habiant cum diis ettebeatitudinem silicet et immortalitatem nihil autem horum cum hominibus et miseris et mortalibus quomodo non posthius remoti sunt ab hominibus diisque conyunti quam inter utrusque medii constituti tung enim medii essent si haberent etipsi duo quedam sua non cum binis utrumque comunia si cut homo medium quidam est sed inter pecor et angelos utquia pecus est animal irrationale et quemortale angelus autem rationale et immortale medius homo est sed inferior angelis superior pecoribus habens cum pecoribus mortalitatem racionem cum angelis animal rationale mortale et aergo quem querimus medium inter beatus immortales miserosque mortales hoq invenire debemus quod aut mortales sit beatum aut immortales sit miserum caput quartum decimum an homines cum sint possint vera beatitudine esse felices utrum et beatus et mortales homo esse possit mania est inter homines questio quidam enim condicionem suma humilius inspexerunt negaverunque hominem capacem esse posse beatitudinis quan diu mortali ter vivit quidam vero extulerunt se etausi sunt dicere sapienti kompotes beatus esse posse mortales quod sita est quurnon ipsipotius medii constituntur inter mortales miseros et immortales beatus beatitudinem habentes quem immortalibus beatis mortalitatem quem mortalibus miseris profecto enim si deati sunt invident nemini nam quid miserius invidentia et ideo mortalibus miseris quantum possunt ad consequentam beatitudinem consulunt utetiam immortales valiant esse posse mortem et angelis immortalibus beatisque coniungi caput quintum decimum de mediatore dei et hominum siautem quod multo credibilius et probabilius disputatur omnes homines quandiu mortales sunt etiam miserii sint necesse est quarendus est medius qui non solum homo verum etiam deusit ut homines exmortali miseria ad beatem immortalitatem hujus medii mortalitas interveniendo perdukat quem neque non fieri mortalem oportebat neque permanere mortalem mortalis quip fattus est non infirmata verbi divinitate sed carnis infirmitate suscepta non altem permancit in ipsa carne mortalis quam resusitavita mortuis quoniam ipsa est mediationis eius ut neque ipsi probter quos liberandus mediator effektus est imperpetua vel carnis morte remanerent pro inde mediatorem internosed mortalitatem habere oportuit transiuntem et beatitudinem permanentem utperid quod transit quongrueret morituris et adid quod permanent transferret exmortuis boni ijitur angeli intermiseros mortalis et beatos immortalis medii est se non posunt quia ipsi quoque et beati et immortalis sunt posuntute medii estse angeli mali quia immortalis sunt cumillis miseri cumistis contrarius est mediator bonus quia adversus eorum immortalitatem et miseriam et mortalis ese ada tempus voluit ut beatus in eternitate persista repotuit aksik eos et immortalis superbos et miseros noxios ne immortalis iactanzia seducerent ada miseriam et sue mortis imilitate et sue beatitudinis beninitate destruxit ineis quorum corda persuam fidem mundans abilorum imundisima dominazione liberavit homo itaque mortalis et miser longe sejunctus abimortalibus et beatis quid eligat medium per quod immortalitati et beatitudini copuletur quod posset delectare indemonum imortalitate miserum est quod posset ofendere in christi imortalitate jam non est ibi ergo kavenda est miseria sempiterna, hik mors timenda non est, coe non ese potuit sempiterna et beatitud amanda est sempiterna adoc se quippe eponit medius imortalis et miser uta dimortalitate imbeatam transire non sinet quoniam persistid quod impedit i dest ipsa miseria adoc se autem interposuit mortalis et beatus ut mortalitate transacta ex mortuis facerit imortalis quod in se resurgendo monstravit et ex miseris ande nun quam ipsa dicessit alius est ergo medius malus qui separat amikos alius bonus qui reconciliatin imikos et idio multisunt medi separatores quia multitudo coe beata est unius dei participatione fit beata cuius participationes privatione misera multitudo malorum angelorum coe se oponit posius ad impedimentum quam interponit ad beatitudinis adiutorium etiam ipsa multitudine obstrepit quod am modo ne posid ad ilnud unum beatipicum bonum perveniri adac quod uta perducere mor non multis sed uno mediatore opuserat et hoq eo ipsu cuius participatione simus beati hoq est verbodei non facto per quod factasunt omnia nektame obok mediator est cuia verbum maksime quipe imortale et maksime beatum verbum longe est amortalibus miseris sed mediator utique ostendes adilnud nono solum beatum verum etiam beatipicum bonum nono portere queri alios mediatores per quos arbitremur nobis perventionis gradus est se moliendos quia beatus et beatipicus deus factus particeps humanitatis nostre compendium prebuit participande divinitatis neque enim nost amortalitate et miseria liberans adangelos imortales beatusque ita perducit ut eorum participatione etiam nost imortales et beatiisimus sed adillam trinitatem cuius etangeli participatione beatiisund ideo quando informa servi ut mediator est infraangelos et se voluit informa dei supraangelos mansit ide in inferioribus via vitae qui in superioribus vitae finis partis trigesime tertie