 Welkom Jessica en Matthijs. Jullie gaan vanuit een stukje ervaringstijdskundigheid, eigen ervaring aan ons vertellen met elkaar het gesprek aan. Ik heb een zeer minimale rol hierin en ik wil jullie graag het woord geven. We hebben daarlijk ook nog eventjes tijd voor een vraag, een suggestie, net zoals we de net hadden. Gaan jullie gaan? Ja, dank je wel. Vertel ik het wel of vertel ik het niet? Dat is eigenlijk het onwerp vandaag. Ja, ik heb het dus wel verteld al heel vaak, maar voor drie weken geleden vind ik een dag uit door werkstress. Dat was gereoteerd aan een aantal statiërs die heel druk aan mijn bureau kwamen en ik raakte daar over prikkelijk van. En dan is het dus ook weer de vraag, wanneer ga je dat vertellen? Ga je even tijdens de lunch op de avond staan en zeg ik van, dit is er aan de hand. Daarom zie je eigenlijk dus dat je open bent, op je LinkedIn profiel staat gewoon, maar dat je ook weer zo'n nieuwe keuze dan moet maken van, ja, ga ik het aan deze statiërs vertellen, hoe ga ik het vertellen op welk moment, wat vertel ik daarin wel, wat vertel ik daarin niet. Ik heb het wel altijd met mijn managers besproken, maar nu zijn zij ook weer afhankelijk van mij. Dus ja, dat is ook dat weer een nieuwe keuze en moet je daar ook weer keuzes in maken eigenlijk, iedere keer weer opnieuw. Ja, interessant, wat je zegt, want dan begrijp ik, want het onderwerp is het na het vertel ik het wel of niet, maar wat ik ben dan afvraagd minstens als wij erover spreken, want ik ben ook altijd wel open over mijn psychische kwetsbaarheid of meestal, want het is eigenlijk niet altijd wel of niet, het is niet zo zwart wit volgens mij, altijd van of je bent altijd open of niet, het is altijd dan weer maatwerk volgens mij en ik hoor je dan ook zeggen dat het ook weer, dat herken ik ook wel per misschien situatie op werk, ook dat je denkt, hey, ga ik het nu vertellen of wel aan iedereen? Precies, precies. En het is natuurlijk ook weer, ja, kijk, ga je het dan hebben over welke aanpassingen je nodig hebt of ga je het hebben over een diagnose of ga je het hebben over wat je dus eigenlijk nodig hebt van je collega's. Dat zijn allemaal andere dingen eigenlijk en op al die aspecten heb je dus, ja, vertel ik het wel, vertel ik het niet. En wat heeft een ander nodig eigenlijk? Wat moet die weten om goed met elkaar samenwerken? Want aan de andere kant, dus natuurlijk elke collega heeft iets over een manier van werken en zegt van zo wil ik het, zo wil ik met je samenwerken dit doen we wel, dit doen we niet. Ja, terecht broei, wat je zegt dat film ook op het filmpje van het UWV inderdaad, de dame die we beeld zeggen, dat zij wat zelfvertrouwen misten. Mooi dat jij dat ook dan zegt, geldt het eigenlijk niet voor elke werknemer. Dat is niet per se gekoppeld aan een psychische kwetsbaarheid. Eigenlijk zou de vraag misschien meer onderling van werkgevers naar werknemers mogen zijn of binnen teams misschien open, die wij erover denken van überhaupt, van zie je mij als mens en wat heb jij nodig los van of je van iemand weet dat iemand een psychische kwetsbaarheid heeft? Hoe zie jij dat met mij eens? Ja, ik denk dat ook en dat is eigenlijk natuurlijk gewoon waar ik steeds meer achter kom, is dat eigenlijk gewoon het gesprek gaat over wat heeft gewoon iedere werk een nemer nodig om goed te functioneren en dat mag en dan is dat bij mij, kun je daar heel goed een label op lakken van oh ja, dat is die psychische kwetsbaarheid. Maar aan de andere kant, iedereen heeft bijvoorbeeld bepaalde stress waar die goed mee om kan gaan, andere stress waar die niet goed mee om kan gaan en dan is het een beetje of een beetje vreemd dat we dat dan alleen maar gaan vragen als we een label te hebben. Het wel de vraag natuurlijk is, wat heb je gewoon nodig om goed te functioneren en daarin dus ook de keuze van wat vertel ik dan wel en wat vertel ik dan niet, want dat zie je ook wel of zij dat ik zat laatst met een oud collega te praten en die zei ik had mijn samensterk zonder stichtbaar momentje en die die zat in een overleg met een interview met managers en ja moeilijke collega had zij een andere manager ja en dus hij probeerde vooral de vragen en en dus toen door de vragen en het antwoord was ja eigenlijk is mijn vraag wat moet ik met die autist en en en hij zag dat hij het al die manager oh dit is de vraag nou daar gaan we het over hebben met z'n allen en hij zei nee nee dit gaan we niet doen we hebben het hier over een collega en toen werd er nog door gevraagd hij wist niet eens of het of het iemand met autisme was maar zo gaan we niet over iemand binnen onze organisatie praten en toen draaide het hele gesprek en ging het over van ja wat heb je nodig en hoe nou hij voelde zich dus onzeker over het gesprek aangaan en dat hebben ze besproken met elkaar maar en dit dus dit is precies waarop zit van het is een tussen ja managers was dit gesprek vond dit gesprekpaard en was er dus ook een stichtbaar op een aanname en ja en en door dat om te draaien en te zeggen van hey nee zo gaan we niet met elkaar om en en wat gaan we wat heb je nodig om met elkaar goed gesprek te voeren over hoe je met elkaar omgaat als collega's dat is belangrijk wat vond jij het eigenlijk lastig wat wij kennen elkaar en wij zijn in beide wel open het wisten wat ik van jou weet jij ook van mij dat het wel afhankelijk is van de situatie want het is niet over waar we binnenkomen dat we het ja maar vertellen want soms doet het ook helemaal niet te zaken dat denk ik ook heel vaak bij mijn werk van god doet het te zaken dat iemand dit weet we daar tussen mijn link in krijgt dan weet je dat maar soms dat ik denk ja volgens mij voor het communicatie vak wat ik uitvoel maakt het niet uit wat mijn diagnose ooit was en wat ik heb meegemaakt bedoel volgens mij doet me werk prima en jij hebt je hebt ook een baan maar voor je toen lastigd miste toen jij bij jouw werkgever vertelde want jij bent ergens in dienst vond jij het eigenlijk lastig om open te zijn nou het was ja ik ben er dus via de gz ingerold dus ik dus ze wisten al van te voren dat dat iemand naar deze diagnose kwam en mijn office manager had was psigiatisch legekundig geweest dus ik kwam echt in een warm bad kwaliteit aan gaat binnen dus ze wisten ze wisten wat ze daarin deden dus dat was eigenlijk een vrij makkelijk gesprek maar ja aan andere kant is het daar ook is het dus ook daar altijd een interactie in he ik werk nu zeven jaar en ik val af en toe uit door werk stress dingen en en en dan ga je gewoon met elkaar het gesprek aan dan ga je het even over hebben waarom is dit dan stressvol wat kunnen we aanpassen wat ga je doen en dat is eigenlijk gewoon volgens mij ook weer de kern dat je het is niet of zo van nou ja we hebben dan aan het begin zijn we open geweest en dan nou ja dan is het nu voor altijd goed ja en dat dat is ook het vertel ik het nou ja ik moet ook dus nu weer even van meer dan een barbecue van het werk en en dan ja moet ik ook eens even gaan kijken of of nog even een gesprek je met met de stagia of zo het erover gaan hebben van nou ja zo zit het of misschien ook weer niet als daar ruimte voor is of als dat onderwerp te sprake komt ja ja dat zijn wel heel herkenbaar ja en ik ook wel merk inderdaad van ik weet niet of jij of jij het herkent maar soms vind ik het nog wel ook lastig want dat kan natuurlijk in andere presentaties ook naar voren dat zelfstigma dat is ook best wel iets en ik weet niet of we daar ook nog iets in binnen meegeven inderdaad die hardnekkigheid van zelfstigma ik weet niet ik ik verbeeld het altijd en ik weet hoe jij dat doet met thuis met een soort poppetje dat dan zeg maar op je schouder zit en dat dan brult en dan bijvoorbeeld als ik op een opdracht ik ben dan zzp wordt wordt afgewezen ja afgewezen klinkt dan ook zo maar je kan niet alle opdrachten krijgen dat weet je als ondernemer bedoel je doet tien keer ergens actief gesprek en negen keer krijg je de opdracht niet en dat geldt voor iedereen maar mij zitten dan toch echt soms nog wel soms om zo'n poppetje hier en die zegt ja ze hebben natuurlijk je link in bekeken die denken ja die de eerste psychische kwetsbaarheid en die was tien jaar geleden zwaar depressief dus laten we het maar niet doen en dan moet ik mezelf altijd corrigeer om te denken nou dat zoals mijn psycholoog zei maar heb jij maar geen bewijs voor dat ze denken maar dat zelfstigma poppetje is zo hardnekkig en ik ja weet niet dat dat vind ik ook nog misschien wel belangrijk dat dat ook wel meegeeft hoe dat ook soms in het werk zoeken of op je werk zijn want ja wij hebben dan werk en zijn werk zoekend maar hoe dat zelfstigma ook nog wel rol kan spelen in werk en je eigen overtuiging en je zelfvertrouwen mis er bij mij is dat zelfstigma nog af en toe best aanwezig ja ja heel erg dat ik was altijd ook heel trots dat ik nog niet een niet door psychische kwetsbaarheid was uitgevallen zo dat was altijd het vond ik al het vond ik echt heel fijn om te zeggen dat ik dat van nee ik ik al ik ben alleen maar ziek van de grip geweest maar ik ben niet niet ziek van van stress en nou is het twee keer dit jaar is het wel gebeurd en ik merk gewoon dat dat dus echt een hele ingewikkelde vindt dat ik het wel wat wat ben ik afwees geweest misschien drie drie dagen we hebben er een goed gesprek over gevoerd we hebben aanpassingen gemaakt dus wat is er nou helemaal aan de hand maar ik vond ik vond dat echt een enorm verliezen dat ik dat moest toegeven van ik ben door mijn psychische kwetsbaarheid uitgevallen door werkstres het vond ik echt en dat is echt ja nou ja dat zegt dus iets van terwijl nou ja iedereen natuurlijk soms een mental health nodig heeft om even bij te komen en even te denken van het wordt maar allemaal te veel of ik moet even even aan de rem trekken maar ik vond het echt ja het vond het heel ingewikkeld en en dus ook raar dat je een soort van trots bent om niet uit te vallen door je ziekte ja ja heel herkenbaar toch raar hoe het systeem dan toch werkt denk ik van oh ja nee dat heb ik dan weer goed gedaan of zo terwijl ja dat is echt hoe dat dan in je hoofd werkt van dat je wel iets om trots op te zijn is ja terwijl nou ja als mij gaat het toch gewoon omdat je goed functioneerde in je werk in je team en met elkaar ja goed werk afleverd maar wat ik weet niet hoe jij ook het ziet maar ik bedoel ik voel mezelf niet als iemand met een afstand tot de arbeidsmarkt vind het ook wel begrijp dat dat een term is maar ik weet niet hoe je er naar kijkt maar ja ik begrijp dat dat wel wil niet en ik begrijp het ook uit bedrijfsleven dat je dat dat noemt als een doelgoed maar ik vind dat soms een beetje ook na dat je ook ook weet je niet iemand niet ziet als mens dat ik denk ja maar ik ik zie je helemaal niet als met iemand met een maar wij kennen elkaar lang als een persierings kwetspijd en van oh ja stempel en hij kan misschien hij heeft aanpassingen nodig ja ja nee ik merk ik merk ook dat ik hoe meer ik daar hoe verder ik of in mijn werk kom en hoe meer ik mezelf ja zie als een of als een van de collega's maar ja het in het begin was dat ik heb wel ik heb wel dat gevoel gehad hoor dat ik afstand tot de arbeidsmarkt had dus ik ben een tijd werkeloos geweest en en toen hadden we zaten we aan de lunchstafel en toen ging het voor het eerst over netflik series en toen wat dat was was zo bijzonder voor me omdat het al die jaar alleen maar over mijn psychose was gegaan en al die tijd was altijd het feit van ja die jong heeft psychose gehad en en alle ik merk het gewoon dat eigenlijk alle gesprekken daarover gaan terwijl het voor de eerste keer zat ik aan die lunchstafel en het ging gewoon weer over netflik series dat was zo belangrijk voor me dat was zo oh ja een van de collega's en en we hebben het over een netflik serie en ja dat zie ik ook echt wel als een moment van oh ja toen toen hoorde ik er weer bij nou dus dat is dus ik heb het wel gevoeld maar nu zou ik niet zeggen welke afstand op de arbeidsmarkt gelukkig maar inderdaad en ja ik ook niet maar ik begrijp die term wel maar ja ik denk dat wat ook straks wel wat gezegd dat al het belangrijk is dat om de persoon te zien als als mens en niet te denken in welke maatregelen moeten we nemen of problemen want misschien heeft iemand helemaal ook geen begeleiding nodig of heeft misschien iemand ook niet die drie jaar ips nodig niet iedereen met een psychose kwetsbaarheid heeft ook ips nodig of kan je een ander tekst in stroom inderdaad dus ik kan het volgens mij ook niet genoeg gaan halen bij als ambassadeurs van heen samesteksel dus dit maar ook van van leven echt maatwerk en en zie elkaar als mens en vragen het inderdaad en ik zit even schuim te kijken want we hebben al in de voorspring gezegd wij kunnen wel vier uur over het ondergraten maar onze tijd is ook al bijna op mijn thuis zie ik dus wat is heeft misschien kijken of er nog vragen zijn er misschien nog vragen aan ons of mensen die iets willen vragen over vooral misschien ook bij het of niet en wat onze visie erop is logo je morgen jenny silvano uit het ver België wat ik eigenlijk ik me eigenlijk afroeg is meneer ben beginnen werken een bedrijf en je bent aanvaard als zijnde werknemer hoe lang heeft het geduurd eigenlijk vooraleel gesprekken ging van psychose naar netflix hoe lang was die periode spreekt van drie maanden spreekt van drie jaar want tien jaar hoe hoe schat je er in ja nou dus ik ik ik was ik kreeg dus mijn eerste psychose ben daarna twee en een half jaar nee tussen aandachtstekers waren waar dus alle gesprekken wat voor mijn gevoel ging over psychose en toen was ik dus mijn eerste maand aan het werk denk ik en toen ging het de eerste gesprek over netflix en en toen realiseer ik me dat ineens van shit dat heb ik gewoon twee en een half jaar gemist tussen aandachtstekers ja ik ben jukke en ik heb zelf ook een psychische kwetsbaarheid en ben meerdere keren uitgevallen zeg maar in het arbeidsproces en wat bij mij heel erg blijft hangen en ik ben benieuwd hoe jullie daarna kijken want we hebben het ook over ga in gesprekken over wat je nodig hebt maar in mijn geval merkte ik ik ben bijvoorbeeld docent geweest en dat was een soort pakket dit hoort bij als je docent bent en gaat maar doen dus ik vind het ik merk waar ik mee moest vol is dat er soms soms zo moeilijk aanpassingen gemaakt kunnen worden dat we heel erg in een samenleving zitten waarin dit hoort bij de baan ja en als je dat niet kan dan stopt het gewoon het mis bij mij is het gestopt meerdere keren dus ik ben heel benieuwd hoe jullie daarna kijken en of dat ook niet een groot probleem is ja ik denk dat dat en dat we daar ook ik van andere ervaringsteenskunde gehoord ik dus die had een gebroken b en toen kreeg ze een taxi van het uv en de werk denk ik aangepast was helemaal in orde en toen viel ze dus uit door psychische kwetsbaarheid en ja toen was toen was ze niet meer welkom op de afdeling want ja je was psychisch kwetsbaar en dus je ziet dat dat dus aanpassingen met een taxi is en de werkplek aanpast is dan geen probleem maar die aanpassingen voor voor psychische kwetsbaarheid ja dan hebben we een heel ander gesprek blijkbaar en dat ze ziet die stigma is echt daar ook zo'n rol in spelen en dat is best wel best wel ingewikkeld ja dat dat dat we daar dus en ja ik voel die gesprek ook van wat nou als als iemand met psychische kwetsbaarheid iets mag dat jij niet mag bij werknemen en dan zie je ook wel dan wordt het wel of dan heb je vaak wel een leuke discussie want ja dan weet ik het wel dan weet ik het even niet meer of of of het ja maar je moet wel volgens mij die discussie aangaan want het volgens mij en en dan ook weer van moeten we niet naar het individu kijken en moet en als jij iets nodig hebt moet je dat ook niet vragen van je werk nemen dankjewel net voor je vraag mag ik dan gaan toevoegen dat ik denk dat het ook nog wel te maken heeft in mijn perceptie met ook cultuur van een bedrijf want we kunnen ook inderdaad heel veel investeren en het door ervaringstvader te vertellen daar geloven jij niet heel erg in en die hoe kun jij kent het ook wel uiteraard dat het bijdraagt aan aan stigma een gezicht geven op het verminderen van stigma maar we kunnen volgens mij nog heel veel praten over stigma en destigmatiseren en misschien werkbegeleiding als dat nodig is en we kunnen allemaal zeggen ja wij willen misschien iemand wel aannemen als het gaat over nog iemand in het traject van aannemen met een psychisch kwetsbaarheid maar het heeft ook te maken met de cultuur en de openheid en de veiligheid je kan zeggen ja dat willen we als bedrijf maar als de cultuur er niet naar is denk dat dat ook nog een belangrijk voorwaarde is in mijn perceptie over wat jij ook zegt van los van het takenpakket hoe hoe kijken we naar mensen en staan we er voor open het zit er misschien ook wat meer op de zachte kant noem ik het dan maar van een bedrijf ja maar denk dat de heel factoren nog nodig zijn om dat wat inclusiever te maken en ook dan ja maatwerk in dat geval te leveren voor jou als docent ja of in het verleden nu krijg je wel dankjewel je scha matijs super hoe jullie hier zo open hebben gezeten dit met ons hebben willen delen de verschillende aspecten die we eerder terugzagen in de presentaties ja kleur en beeld hebben gegeven door jullie behalen en speekt enorme kracht uit ben ja ik vind het echt heel erg mooi hoe jullie dit zo daarvoor brengen dank jullie wel ervoor