 Het idee in Nederland is om zoveel mogelijk beslissingen in de gezondheidszorg te decentraliseren naar de markt. Uit mijn onderzoek blijkt dat de beslissing om welke behandelingen vergoed moeten worden in de basiszekering juist niet ge decentraliseerd mag worden naar de markt, maar dat die eigenlijk door de overheid genomen moet worden. Het feit dat de zorgkosten stijgen in Nederland, want in de meeste westenlanden is op zich geen probleem. Het aandeel van uitgaven aan iPads is de afgelopen tien jaar ook sterk gestegen, maar daar wordt er niemand als een probleem gezien. Dus zolang we meer geld uitgeven aan onze gezondheid op een manier die meer gezondheid oplevert dan het kost, is het eigenlijk prima. Er ontstaat wel eens een probleem, op het moment dat we geld uitgeven zijn aan behandelingen die meer kosten dan aan gezondheidswinst opleveren. Het lijkt een zorg vooral om te gaan om een vraag wie beslist. Ja, dat is een groot probleem in de gezondheidszorg. Dus aan de ene kant is er een neiging om zoveel mogelijk beslissingen te decentraliseren, ook in Nederland, zoveel mogelijk de beslissing te leggen bij de markt, dus in dit geval bij de verzekeraar, maar hij heeft een onderzoek blijkt dat de vraag van wat zou je willen vergoeden in een baasverzekering, een probleem is wat niet door de markt opgelost kan worden. Dat zien we bijvoorbeeld in Amerika. Het probleem is dat op het moment dat een consument zijn zorgverzekering koopt, hij niet precies weet welke behandelingen gedekt worden door die zorgverzekering en hij helemaal niet weet wat die behandelingen opleveren. Dus een consument zou een neiging kunnen hebben om de waarde van bepaald behandelingen sterk te overschatten, dus de meerwaarde aan toe te kennen dan die behandeling feitelijk oplevert. En daarom wil ze ook een verzekering afsluiten voor die behandeling, terwijl die behandeling misschien meer kost dan ze oplevert. En in Amerika weten we dat het geval is, en uit Amerikaans onderzoek blijkt dat er behandelingen worden vergoed door verzekeraars die meer kosten dan ze aan gezondheidswinst opleveren. In Nederland is het anders op dit moment, het is de overheid die beslist wat er wordt vergoed in de baasverzekering en hij met een onderzoek blijkt dat dat eigenlijk een hele verstandige keuze is, dat de overheid die beslissing neemt en niet de markt. De waarde van een levensjaar wordt in Nederland gesteld op 80.000 euro. Waarom wordt dat niet duidelijk gecommuniceerd? Ja, dus je hebt in zekere zin een prijs per levensjaar nodig. Dus op het moment dat je wilt uitrekenen wat is de gezondheidswinst van een behandeling en hoe verhoudt hij zich tot de kosten, dan moet je gaan zeggen wat hoeveel is gezondheid waar. En de meerwaarde in de economie gebeurt is inderdaad dat gezegd wordt een vol levensjaar, dan plakken we een bepaald bedrag op en in Nederland is het bedrag wat het meest bekend is de 80.000 euro. En als er dus een behandeling een vol levensjaar oplevert, dan levert de 80.000 euro op. Kost die behandeling dan een ton, dan zou je als economie zeggen, dan maken we 20.000 verlies op, die behandeling moeten we niet vergoeden. Die behandeling wordt dan niet in het baaspakket vergoed. Maar levert diezelfde behandeling die dus ticht 80.000 euro oplevert een gezondheidswinst, maar kost die maar, wat we zeggen, 50.000, dan is het een behandeling die vergoed moet worden door het, door de basenverzekering. Is er een ander beleid nodig? Nee, op dit punt is Nederlandse beleid vrij goed. Dus het feit dat de overheid die beslissingen neemt, dan hebben we die beslissingen niet decentraliseren naar verzekeraars, is eigenlijk een hele verstandige beslissing. Het probleem is dat in de markt consumenten niet precies weten wat een behandeling waard is en daarom waarschijnlijk te veel behandelingen laten dekken door hun zorgverzekering, waardoor de kosten veel sneller oplopen dan op dit moment en heel in het geval is. En we krijgen een situatie die veel meer lijkt op de situatie in de VS, waar de zorgkosten veel sterker stijgen, terwijl de gezondheidswinst in de VS helemaal niet zo groot is ten opstand van de kosten die daar gemaakt worden. Dus wat Nederland betreft, zou ik zeggen, dat er geen reden is om het beleid op dit punt aan te passen.