 De vraag of je kapitaalinkomen economisch verantwoord kan belasten hangt af van de vraag welk vermogen die je eigenlijk gaat belasten en daar kunnen we onderscheiden tussen laten we zeggen het simpele sparen voor een leuk vakantiehuis later of voor een dure auto en het sparen voor uw latere pensioen. Het ligt namelijk maar aan waar dat kapitaalinkomen vandaan komt, waar het vermogen dat dat kapitaalinkomen oplevert voor bestemd is en hier maken economen een duidelijk onderscheid tussen de functie van het vermogen en ik kan het heel simpel toelichten dat wanneer u sparen het voor uw toekomstige pensioen dat het heel zinvol kan zijn om in de loon- en inkomste belasting die besparingen te ontzien en te wachten tot die uitkeringen uitmonden in pensioen uitkering. We hebben dan een heel concrete doel waarvoor de belastingheffing rustig terug mag treden. Maar wanneer u sparen of een gigantisch vermogen hebt voor wat dan ook voor eilige dingen, vakantiehuizen, dure auto's, Ferrari's, Maseratisch, dan is het zeer de vraag waarom wij in de belastingheffing daarvoor terug zouden moeten treden. Met andere woorden, als we dat doen krijg je een systeemvervuiling in onze hele inkomste belasting door bepaalde opbrengsten, door bepaalde voordelen te ontzien terwijl je andere voordelen zoals arbeidsinkomen bicklehard belast. Dat kan niet, dat is niet alleen onrechtvaardig maar ook, wat ik al zei, systeem vervuilend. Maar daarnaast moet u zich realiseren dat het tarief van 30 procent in werkelijkheid die 30 procent is, dat is degressief, hoe meer rondement u maakt in werkelijkheid, hoe lager u eigenlijk je effectieve tarief. Verliezen die u maakt zijn niet aftrekbaar, dat behoort in de draagkrachtheffing wel het geval te zijn. En zo zijn er een aantal aspecten die zowel, bijvoorbeeld het vier procent tarief, waar mensen eigenlijk nu van zeggen veel te hoog, let op de huidige economische situatie, dat alles bij elkaar maakt dat het in werkelijkheid een vervuiling is en ook in ons fiscale systeem een vervuiling bewerkt. Zijn er geen bezwaren in het administieve zin dat het te veel werk is? Als uw capitale inkomen gewoon zo willen belasten als eibandsinkomen, zoals winstinkomen, dan valt moeilijk in te zien waarom dat administief bezwaarlijk zou zijn. Vergelijkt u zelf bijvoorbeeld maar als vermogenbezitter met de kruiden hier op de hoek, dan zie je dat de kruiden hier op de hoek gevraagd wordt om van iede pak zaken wat die verkopt, een exacte minstberekkening bij te houden en de vragenijst dan waarom een vermogenbezitter dat niet zou kunnen doen, te meer waar die normaal een account manager heeft die dat voor hem doet en daar aan nog toegevoegd het feit dat het grootste gedeelte van het vermogen bij 10 of 15 procent van de gezinsen, huishoudens zit, dus die kunnen zich wel een account manager veroorloven. Welke beleidsveranderingen zijn er opzakelijk? Wanneer je zou willen overgaan en zou moeten overgaan om eens te maken ook van de huidige ogenschijnlijk simpele bocksdrichtsysteem naar een reale belastingheffing, dan zou ik beginnen met onroerende zaken om daar het inkomen reëel van te meten, vervolgens door te schuiven naar de normale portfoliobeleggingen, aandelen obligaties, met het inkomen daarvan reëel en de tweede stap is dan om vervolgens een 30% tarief wat overigens niet echt een 30% tarief is, te laat opschuiven in de richting van het tabeltarief wat we ook in box 1 hebben en wat op dit moment 52% aan de top bedraagt, maar wat vermoedelijk geleidelijk in de tijd ook zal zakken naar 50, 45 en dan denk ik dat we een goede ontwikkeling hebben om ook kwaterief uniformiteit te krijgen voor alle inkomend bestandelen.