 Ik open deze zitting met gebet, daarbij verzoek ik de hoogleraren om hun barret af te zetten. Mogen de geest van wijsheid en barmhartigheid in ons allen groeien en tot volle vastom komen. Amen. Ik heet u van harte welkom bij deze academische zitting ter gelegenheid van de openbare verdediging van het proefschrift Belgrimeren met een missie. Het palestijnse kom- en zie-initiatief in cultuurwetenschappelijk en historisch-theologisch perspectief van Egidius, Johannes, Joseph, Belgiër, Temberge. In de Promotie-kobisi hebben zitting prof. Kees van der Kooi van de Vrije Universiteit de Amsterdam die vanmiddag helaas niet aanwezig kan zijn, prof. Peter Nissen van de Rotboud Universiteit de Nijmegen van harte welkom, prof. Charles Casper van het Tietus-Bransma-Institut de Nijmegen van harte welkom en prof. Marcel Poorthuis van onze eigen Universiteit van harte welkom vanmiddag. Naast deze heren zullen vanmiddag drie andere opponenten vragen stellen aan de promoventes. Dat zijn Dr. Janneke Stegeman van harte welkom, Dr. Rami Izaak van de NHTV Breda en de Universiteit van Bethlehem van harte welkom en tenslotte prof. Fred van Iersel van onze eigen Universiteit ook van harte welkom. Achter deze tafel ziet u de beide promoteurs van de kandidaat en dat zijn direct links van mij prof. Paul Post en even verderop aan het andere uiteinde van de tafel prof. Paul van Geest. Al voerens de verdediging aanvangt, geef ik graag het woord aan de promoventes voor het geven van een beknopte samenvatting van zijn onderzoek in voor het publiek begrijpelijke bewoordingen. Ga je gang, Giet? Dat is de meekijkende aanwezigheid. Allereerst dank voor jullie virtuele aanwezigheid. Maak nog maar even een bruggetje, ik heb al een verhaalte welkom geheten. Ik mag beginnen, zoals de dekaal zei, met een korte inleiding op mijn boefschift dat gaat over een nieuwe vorm van pelgimere waardoor Palestijnse Christen in 2009 een wereldwijde oproep deden kon en ziet pelgimages. Pelgimere met een boodschap van vrede, verzoening en liefde in een vaak zo onheilig land. Ik heb met dit boek willen aantonen dat deze nieuwe vorm van pelgimere niet alleen in maatschappelijk maar ook in wetenschappelijk opzicht de moeite van de nadere bestudering waar het was. Ik zal eerst iets zeggen over de achtergronden van het ontstaan van dit boek. Daarna ga ik in op de opzet en enige bevindingen. En tensorten veroorloof ik mij een enkele opmerking over de mogelijkheden voor de type Belgimere in de huidige coronatijd. Dit is het boek dat ik straks ga verdedigen. En dit boek ging er aan vooraf. Een onderzoek naar de effecten op de deelnemers van een kon en ziet pelgimage in 2013 waarin ik als observerende participant mocht deelnemen. U ziet paus Franciscus in gebet bij de afscheidingsbuur in Bethlehem als een kon en ziet pelgim avant la lettre. Voor mijn proefschrift vond ik deze afbeelding. De paus op dezelfde plek nu geheel opgenomen tussen andere graffiti. Die graffiti ziet de israelische anthropoloog Feldman als een vorm van christianisering. De palastijnse theologi raahebt en ziet ze als een vorm van kunst om adem te kunnen halen. In 2000 bezocht ik als medewerker van Pax Christi het land voor het eerst. Ik was aanwezig bij de bijding van de Pax Christi pelgimziekoon met heilige figuren uit Judendom, Christendom en Islam. En centaal het beeld van de verzoening van de boers Ezo en Jacob. Ik ontmoette de latijnse patriarch Michel Sabah die mij uitdaagde om als pelgim ook maar eens te gaan bidden bij een checkpoint. En Jeremy Milgram van de israelische groep Rabbis for Human Rights. Die principiële kritiek heeft op de manier waarop de staat israel niet joden als tweede ramsburgers behandelt. Pelgims naar het land die zich inzetten voor vrede en ervaardigheid houden magaanden, ze hemmen. Vanuit Pax Christi organiseerde ik in die jaren daarna twee solidariteitspelgimages. Painting the Wall was daarin een vast onderdeel van het programma. In 2009 werd met steun van dertien kerkleiders in het land het zogenaamde Kairos document gepubliceerd. Kairos betekent het uur van de waarheid, met daarin de oproep tot compensiepelgimages. Het werd in vele talen vertaald waaronder het Nederlands is. Ten zotte noem ik nog de palestijnse vredesactiviste Noora Karmie. Die bevoeg of ik als socioloog en aankomendeeoloog geen onderzoek zou kunnen doen naar de praktijk en theologie van compensiepelgimages. Dit alles heeft geleid tot een boek bestaande uit twee delen. Deel één, belgimages, theoretische benaderingen en empirisch onderzoek. Deel twee, pelgims in historisch en theologisch perspectief. De vraag waar het mee omging was, hoe past het nieuwe fenomeen van de compensiepelgimages binnen het cultuurwetenschappelijke en het theologische denken over pelgimages. Een vraag terugkier een thema in de theoretische literatuur Topos noemt men dat, bleef het probleem te zijn of een pelgimage vandaag de dag niet als een vorm van toerisme moet worden beschouwd. Het lijkt evident, wie op dit plaatje de toerist en wie de pelgim is. Maar de kruisdrage de pelgim vindt het duidelijk leuk om gefotografeerd te worden. Hoort dat niet meer bij een toerist? En waarom is de toerist met de pet en het fototoestel naar Jerusalem gegaan en maakt hij daar het eetse foto? Wees dat toch niet op een fascinatie voor het fenomeen pelgim? Er lijkt vandaag sprake te zijn van een glijdende schaal van pelgim tot toerist en vieze verza, een soort horizon waarop verschillende deels in elkaar overvloeienden fenomeen zichtbaar worden. Eén van mijn bevindingen was dat het nieuwe fenomeen van de commensiepelgimage een duidelijke plek heeft binnen de veel algemene ontwikkeling van wat wel wordt genoemd wordt aangeduid als Responsible Tourism of Justice Tourism. Er zijn ook theoretici die primair benadrukken dat een pelgimage altijd plaatsvindt binnen een arena waar je uiteenlopende, vaak rivaliseerende soorten pelgims tegenkomt met uiteenlopende motieven. Hier enkelen van de uiteenlopende groepen pelgims die je in het land kunt tegenkomen. Links een groep christiansionistische pelgims die op het Lofhüttefeest geruld in israelische vlaggen hun onvoorwaardelijke steun aan de staat israal komen betuigen. Rechts een groep buitenlandse Joodse jongeren op een zogenaamde Bergerite reis bedoeld om hun Joodse identiteit en hun wajaditeit aan de staat israal te versterken. Ondra een groep moslimjongeren bij het Rotskoepel Heiligton op de Tempelberg een pelgimage of toch een toeristisch uitstapje met de kanttekening dat dit voor moslimjongeren in de palestijnse gebieden in feite een zogenaamde forbidden pilgrimage is waar ze alleen maar van kunnen droomen. De belangrijkste bevinding van mijn onderzoek naar pelgimsgroepen was dat het kemerkendste van een commensie pelgimage is dat daarin een boodschap van vrede, verzoening en liefde centraal staat. Opvallend aan de commensie pelgimage uit 2013 was dat het groepsproces alle kemmerken vertoonden die in theoretisch vitratuur als typisch voor een pelgimsgroep worden gezien zoals het ontstaan van een communicas, het doormaken van beproevingen en een transitie maar dat een aantal deelnemers in de praktijk niet erg genijfd was geweest om zichzelf als pelgim te beschouwen. Daaruit reek dat het voor een goed inzicht in dit nieuwe belgimage fenomeen niet voldoende was om alleen te kijken naar de horizon van de toppels en de ruimte van de arena maar dat ik ook de diepte van de geschiedenis van het theologisch denken over pelgineren in moest. Voor een goed inzicht in dit nieuwe fenomeen bleek dus een multidisciplinaire benadering nodig. Dat maakt het tot een ook in wetenschappelijk opzicht belangrijk fenomeen. In het historisch theologische tweede deel ben ik niet alleen op zoek gegaan naar de theologische discussies over pelgineren maar ook naar motieven die vanaf de ontstaansperiode van het Christendom tot en met het huidige fenomeen van de commensietpelgimage steeds weer terugkeren. Een belangrijke lijdraad in dat deel van het onderzoek was dat voor de vierde eeuwse kerkvader Augustines het hele leven van een Christend een pelgimstocht is naar het hemelse Jerusalem. Ik valt hier de drie motieven waar ik uiteindelijk op uitkwam samen. Het eerste is het missionaire motief verdragen door Augustines vision van het hemelse Jerusalem. De apostelen die met Jezus boodschap van liefde en vrede de wereld ingingen waarin feiten de eerste Christelijke pelgims. Het missionaire vision van de commensiegedachte is hier door een pelgim verbeeld als een vision van een gevallen muur met eindelijk weer zicht op het Aertje Jerusalem in een versoemd land. Het tweede motief is dat van de ontmoetingen. In pelgims zo slagen uit alle tijden spelen contacten onderweg een belangrijke rol. Vroeg grisselijke pelgims naar het land zochten bijvoorbeeld morele gesprekspartners onder de zogenaamde woestijnvaders met hun kritiek op de wereld. De katholieke en algelikaanse theologen doormerden afgelopen decennia bij pelgims op aan om in het land niet alleen de dodenstenen te gaan bekijken maar ook contacten leggen met de livingstones, de mensen die er wonen. En om juist met hen de eukverlastie te vieren niet alleen in een mooie historische kerk maar ook op plaatsen die voor ontrusten. Zoals hier, een plek waar een tracé voor de muur was gepland. Een derde is er ook motief van de Moral Pilgrim. Begonnen bij Augustines zijn steeds weer terug te vinden van hierasmus tot de heilige ignatius tot de protestantische theologen Boerne Bunye. Van de Moral Pilgrim wordt verwacht dat hij op zijn leven stof de christelijke waarde in praktijk breekt. Deze commensie pelgims doen dat door een palestijnse boer wie er land in gevaar is te helpen met de olijvenpluk. En zolder. Het heeft iets onwerkelijks. Een boek over een nieuwe vorm van pelgrimeren naar het land tijdens een corona-crisis die vliegrijzen onmogelijk maakt. Maar ik zag dat het Eukemenisch Centrum voor Bevrijdingsteologisch Sabiel in Jerusalem kort geleden een live stream bezinning organiseerde waar 800 deelnemers uit de hele wereld op inlochten. En dat er rabbis voor human rights zijn begonnen om activiteiten, live stream op internet te zetten. Dat soort ontwikkelingen biedt dus ook mogelijkheden voor virtuele commensierijzen in de toekomst. Ik kon dat niet meer meenemen in mijn snothoofstuk getiteld balans en perspectieven. Maar ik wilde in ieder geval deze inleiding met dit nieuwe perspectief afsluiten. Dank u wel, meneer de promovendus voor u deze interessante inleiding. Graag geef ik nu het woord aan professor Nissen voor u de eerste oppositie. Dank u wel, meneer de rector. Geachter promovendus, beste guide. Proficiat met dit veelzijdige proefschrift. Heel veel aspecten komen erin aan bod. Over een buitengewoon actueel thema. Ook weer in deze dagen. Net aan jou heeft aangekondigd per 1 juli deelen van de bezette palestijnse gebieden zonder simpelweg te willen annexeren. En die actualiteit heeft meteen duidelijk gemaakt hoe gevoelig kwesties zijn of de verhouding in het land. Het Raad van Kerken in Nederland had zich aangesloten bij een verklaring en oproep van de Wereldraad van Kerken. Maar dat leidde meteen collega van Iersal was daar woensdag ook bij. De Raad van Kerken in Nederland had 3 lidkerken. Van de Raad van Kerken zich niet achter die verklaring konden scharen. Emotioneel geladen thema. En het conflict gaat over grond, over land, over grondgebied. En dat brengt mij bij mijn vraag waarmee ik wil aansluiten bij de titel van uw proefschrift. Pelgrimeren met een missie. En bij de missionerende monneken waarover u op pagina 114 tot 116 spreekt. Die missionerende monneken, met name de Iersse monneken die op het Europese vaste land werkzaam werden, die hadden niet zoals veel andere pelgrims een reisdoel voor ogen. Of anders gezegd hun reisdoel was de thuisloosheid, de ontheemtheid. Het al oude Abrahamotief trek weg uit uw land naar het land dat ik u zal wijzen. En dat ideaal van die monnagie Peregrini, die monneken die pelgrim zijn in hun vreemdelingsschap, daar is mooi over gepubliceerd door Arnold Angenend, ministerse kerkhistoriek. Dat heeft zelfs nog doorgewerkt in een brief van de Nederlandse Bisschoppen bij gelegenheid. Van het Willi-Brogthjaag kan ik als ghostwriter van die brief verklappen. Dat motief van die ontheemtheid, van die thuisloosheid, dat mooi aansluit bij wat u shuteert van pater Emé Solignac, S.J. de Detachement de La Patrie, zou dat niet in uw historisch-theologische reflecties, dus het tweede deel van het proefschrift, naast de drie motieven die u uit die historisch-theologische reflecties haalt. Nog een vierde motief hebben kunnen opleveren dat precies voor de situatie in het land van groot belang zou kunnen zijn. Het is in ieder geval, namelijk, dat ideaal van de Detachement de La Patrie, het je losmaken van aanspraken op grond, op bodem, op land. Graag hoor ik uw reactie. Dank u wel, hooggeleerde opponent voor uw vraag. Ik vind het een interessante vraag om dit motief van de Detachement toe te voegen. Ik denk ook wel dat dat zou kunnen, maar ik denk tegelijkertijd dat die Detachement ook wel verwijst naar het algemene verschijnsel binnen de België maasje, dat er altijd een vertrekpunt is, dat er een weggaan is. Dat is meer een beschrijving van hoe de België maasje zich ontwikkelt. Men gaat weg, men gaat een proces in. Daar wordt ook door anthropologen, maar autoteologen verschillen tegenaan gekeken. Ko-Hen spreekt over het onderweg zijn als weg door de chaos, terwijl het over een wende senior zijn. Dat is iets anders. Ik merk ook dat veel mensen onderweg juist ervaringen zoeken om op die weg van transitie terecht te komen. Detachement als motief aangelegd tegen commissie vind ik interessant, maar dat zou ik dan ook wat verder willen invullen en ook verbinden aan het weggaan van dit soort pelgrims vandaag de dag uit hun kerkelijke gemeente, uit hun parochie, waar ze later dan ook weer in terugkeren en dan vaak was ook achterafmerken van wat ze verlaten hebben en waar ze dan weer met hun verhalen opnieuw terecht moeten kunnen zijkolokeren, dus ook weer duidelijk terug. Daarom zou ik ook weer aanzelen om dit echt als een motief te noemen, maar misschien toch meer een structurele kant van de beweging, waar je ook natuurlijk theologische gedachten over kunt hebben, dan een werkelijk terugkeren motief, zoals ik het ook dan weer heb gevonden, dat is proberen terug te vinden bij dit nieuwe type pelgrims. Is dit een antwoord op je vraag? Ja, zeker een interessante reflectie en ik zou, als het gaat om degene te midden van wie er gepelgemerd wordt, ook meteen op een gevaarlijke kant daarvan willen wijzen, want zich losmaken van het vaderland, detachement de la patrie, dat is in zekers in het voorrecht van wie dat vaderland al heeft, wie de grond in bezit heeft. En dat is natuurlijk precies de kwestie de staat Israël annexeert steeds meer grondgebied en is daardoor in een makspositie en dat zijn de Palestijnen niet. Die zijn eigenlijk beroofd van hun patrie. Dus dan zit meteen ook aan die detachement de la patrie, aan dat vreemdelingsschap van de monagie Peregrini zit ook een politiek gevaarlijke kant. Ja, ja, ja. Dank u wel. Dank u wel. Ik geef graag de tweede opponent de gelegenheid om zijn vraag te stellen en dat is Dr. Kaspers. Promo Venders. Ik ben te verstaan. Ja, zeker. Achter Promo Venders, de christelijke Palestijnen in het land zit in een benarde situatie, dat weten we. En in uw proefschrift lezen we dat ook heel duidelijk. Het is schrijnend. Het komt schrijnend naar voren. Ook de dingen die we al weten. Eens te meer. U zegt enkele malen. Voor christelijke Palestijnen is het onbegrijpelijk dat zoveel van hun medekristinnen in het Westen zich zo weinig van het lot van de Palestijnen lijken aan te trekken. Wat bovendien beidraagt aan een groeiend anti-Westers recentiement onder Moslem-Palestijnen. En op lastzijde 145, in nood 447, ziteert u ook de noodkreeg van de Palestijne christinnen, de noodkreeg die zij slaagten op 12 juni 2017, dus dat is vandaag precies drie jaar geleden. Dat gaat zo, die kreeg ik ziteer, kom ons te helpen. Wij, christinnen in het Heilige Land, staan op het punt ten onder te gaan. Wel nu, einde zitaat natuurlijk, deze noodkreeg kan net zo goed uitgaan van de christinnen in andere landen. Denken we bijvoorbeeld aan Asiirische christinnen of christinnen, elders in Aziël of in Afrika, etc. Nou, dat is bekend, dat weten we ook allemaal. En ik las vandaag nog eens een keer 80% van alle geloofvervolgingen op aarde betreft christinnen. Dat is ook allemaal bekend. En daarover verschijnen berichten, daarover verschijne documenten, daarvoor bestaan kerkelijke hulporganisaties, etc. Maar toch, toch is het op een of andere manier onder de radar. En daar hebben de Palestijnen denk ik gelijk in. En volgens sommigen, zoals ik wel eens kan lezen in bijvoorbeeld in het Rift Motorisch Dagblad, heeft dat te maken met politieke correctheid. Immers, de gemiddelde geanguiseerde Nederlander heeft, en ik denk terecht, de compassie met mensen die vervolgd worden om een geloofdenk aan de Oegoren en de Jezidis, de Rohingyas, weeselijk. Maar kan zich weinig, dus die geanguiseerde gemiddelde Nederlander, kan zich weinig voorstellen bij vervolgende christinnen. Dat heeft iets abstracts. Het opkomen voor vervolgende, of hier dan wat we zeggen verdrukte, is eigenlijk iets voor progressieve mensen. Maar wanneer het gaat om verdrukte christinnen, komt het juist rechtsover. Ja, in ieder geval klein rechts, dat is mogen duidelijk zijn. Wel nu, ik ga naar mijn vraag te horen. U eindigt uw proefschrift... Mag ik u verzoeken tot een afronding van uw vraag te komen? Ja, zeker hoor. Ik ben er ook mee bezig voorzitter. U eindigt uw proefschrift te zeggen dat de oproep kom en zie te maken heeft met het verlangen naar de schoonheid van gerechtigheid. En dan kan er misschien iets veranderen. Maar mijn vraag, zelfs al die kerken bij elkaar kunnen wel van alles het willen, ook op lokaal niveau en internationaal niveau, maar dan nog, is er die politieke correctheid? Is dat dan geen barriere om te komen tot andere inzichten, tot andere handelen? Of denkt u dat kom en zie iets op gang kan brengen dat zo krachtig kan doorwerken dat ook de politieke correctheid zal bijdraaien? Dus nogmaals eigenlijk, ja, hebben al die kerken bij elkaar eigenlijk nog wel iets te vertellen? Ik ben benieuwd naar u. Vier graag op een hand. Dank u zeer voor uw antwoord. Ja, ik heb mij in mijn proefschrift die vraag natuurlijk ook gesteld, niet als een lauter skepticus. Want ik denk als je eigenlijk al een gemiddelde skeptie is en naar het vraagstuk kijkt, dat je ook als onderzoeker bijna vanzelf op het ja, het toekomt om te zeggen van, nou, heeft u dit onderzoek überhaupt wel zin? Waar draag ik nu verder nog aan bij? Want alle lichters staan, moet ik dat zeggen, op roos en de cijfers lopen terug. Er is uit de feiten een soort weinig inspiratie te punten. Maar ik vind toch dat, ja, het is niet aan, denk ik, aan deze vorm van pelgiemage om, zeg je in ieder geval, om zelf politiek correct te zijn, wel om uit te dagen, maar is er niet aangehouden, denk ik, om grote alternatieven en perspectieven en strategieën uit te denken. Op een gegeven moment, dat heeft u ook kunnen lezen, ben ik uitgekomen op studies van Augustines en ik merkte dat ik Augustines inzichten over de obedience, ja, bijvoorbeeld, nodig had, ook om mijn eigen onrustige hart hierover tot kalm te brengen af en toe. Het pelgiem, ja, die kun je heel bezwerend toespreken, de theoloog Pata, die doet dat ook in het kar, was document, maar ik heb daar wel vraagtekens bij geplaatst. Niet omdat ik dat bestrijd, maar ik had daarbij bijvoorbeeld het gevoel van, nou, je kunt heel, heel stellig gaan zeggen van dat beeldoppoepen van een god die aan je kant staat, nee, die doet zich daar heel afwezig voor en niettemin heb je dan ook in spirituele zin een houding te kiezen. En ja, ik kwam daarvoor uit meer in de katholische spiritualiteit van Merton, van de Berrigans, het... het vliegen bijnacht. Opmerken we dat deze katholische spirituele denkers steeds weer terugkomen bij Johannes van Kruis om hunzelf door dat duist erheen te trekken. Dus nee, ik... ik heb geen echt antwoord op nog, ja, wel op de politieke correctheid die ik ook betreure, want ik wil denk van nou, men zou het wel zo noemiger onderhoog kunnen zien van wat eraan de gang is, dat zeker, maar ik beantwoord de vraag niet met een duidelijke politieke strategie van, het zou die kant op moeten. Dank u wel. Dank u wel. Het woord is aan professor Poorthuis, de derde operant. Uw onderwerp is fascinerend, welke maatjes, nou is er wel wat uitnodig in de compagnesorganisatie, en vooral omdat het een multireligieuze kant heeft. Dat sluit in zekere zin aan bij wat in nogal wat Arabische landen gebeurt, dat Jodekrisse en Moslims allemaal naar hetzelfde heilige plek gaan, niet in een soort religieuze dialogue, en dan besef dat die heiligheid gedeel wordt. En dat heb je ook in Israël, het graf van Rachel, je hebt een groep van Elia, waar Jodekrisse, Christelijke en Islamidische inscripties zijn. En er is veel studie over, maar wat mij verbaasd is dat u die sharing alleen ter sprake brengt in een soort politieke context. Dat gaat hierom een eeuwenout fenomeen met een echte geschiedenis. In plaats daarvan geeft u een uitvoerige geschiedenis van de westse pelgrimaatje, Christelijke pelgrimaatje, maar die blijft toch in al die eeuwen voorkomen monoreligieuze. Dus ik zie eigenlijk niet goed in wat die geschiedenis nou voor licht werkt op Hedendaagse initiatie, die multireligieuze zijn. En was het niet veel beter geweest om die multireligieuze context veel meer op qua geschiedenis te belichten. Bij het graf van Rachel is een Islamidische begraafplaat die nu door de muur is afgesneden. Dat is niet vanaf 1970, maar er komt in die muur die een lus maakt. Als je dus daar de geschiedenis legt naast de actualiteit, krijg je nog veel diepere dimensie. Dus mijn vraag is, is die westse geschiedenis van de pelgrimaatje wel zo relevant voor uw onderwerp? Progeer opronent, dank voor uw vraag. Ik denk dat er historisch sowieso een belangrijke tegenstelling verschillende onderscheid gemaakt moet worden tussen de westersetradities en datgene wat er in het land aan de gang is. Ik heb mijn boek geschreven beginnend met een onderzoek naar een groep westersen pelgrim. Dat heeft natuurlijk ook wel een beetje het ritme. Het zoekontwerp bepaalt. Maar ik ben me er wel erg van bewust geraakt, bijvoorbeeld in mijn behandeling van de kruistocht als gewapende pelgrimages en wat die hebben losgemaakt, het eerste enorme schokkende schandaal wat zich aandiend zo'n gauw westersen gewapende pelgrimstand in dat land aankomen en het eerste wat ze doen, dat is een medekristen uit een kerk zetten. Dat zijn zaken die mij zeker wel te zijn opgevallen en die ik ook wel heb benoemd. Maar zelf wil je toch niet gebruiken voor die interreligieuze kant? Nee, maar juist omdat we het laten zien van hoe belast dat dit hele onderwerp in de idnis is. Maar ik heb natuurlijk ook gekeken naar het interregierende voorbeeld van het graag van Rachel, maar ook de Well of Mary, de Bledenvaartsplaats van Elia. Bomen noemen al deze voorbeelden ook. Dus ik heb ook ze niet allemaal in extent beschreven en gezien de manier waar ik mijn proef zich heb opgezet. Daarom heb ik ook meer aandacht besteed, juist wel aan dat graag van Rachel en ook tot op het moment van nu wat daar aan het verander is. Dat je dan ziet, dat de politiek zo'n grote invloed heeft dat zo'n belangrijk interreligieuze plek als het gaat van Rachel in no time door het bouwen van een uur als het waarin van de wereld verdwenen is of maar aan één kant meer bezocht kan worden. Nou, die situatie heb ik mij ook wel in ogeschouw genomen en dat is inderdaad heel treurigmakend. En je ziet nu ook alweer dat dat toch weer belangstelling werkt. En ik kan nu zeggen, maar dat was niet echt in het kader aan het onderzoek, maar ik heb nog wel eens uitwisselingen van van Tevel in Bethlehem en zo en onder andere ook besproken van zou je, want om het graf van Rachel liggen daar geen kansen om ook een virtuele interreligieuze ondermoetingen weer te gaan organiseren. Maar hij vond dat een interessant idee. Op dit moment is het alweer zo veranderd dat je als je aan de Bethlehemse kant van de muur loopt dat je dan boerden aantreft waarin herinneren wordt aan de situatie zoals die was en ik denk dat dat goed is. Ja, is dat? Ja, ik heb gezien dat je elkaar aan het aanbesteedt en ik denk dat dat heel goed is. En ik denk eigenlijk dat daar nog veel te vinden zou zijn als het gaat juist ook om die interreligieuze kant, omdat eigenlijk Europa ook van de Islam eeuwelijk niets begrepen heeft. Nee, dat ben ik erg met u eens. En ik merk dus ook wel dat we nu eventjes gemangst halven, maar dat gaat niet altijd op in deze discussie in een links-rechts schema zetten van Christen aan de rechterkant die bijvoorbeeld menen dat de Kristelijke Palestijnen enorm leiden onder de islamitische medeblogers van Bethlehem. Nou, dat is ook zo'n voorbeeld van een bepaalde buildforming waarvan ik ook die kan ontkennen dat er geen problemen zouden zijn. Moet je ook in mijn... Natuurlijk is dat in dit soort situaties ontstaan spanningen, maar die zijn niet zo dadelijk dat ze elkaar wegkijken of proberen weg te krijgen. Nou, dus er is basis denk ik ook voor vele vormen van interreligieuze ontmoeting. Maar die vindt er ook plaats tussen Christen en Jodh-Israeli en moslimstoen daar ook in mee. Alleen, ja, dat weten we ook allemaal. Dat is niet... Dat bepaalt niet de discussie in de publieke sfeer. Dat is jammer, maar dat is wel zo. Dank u wel. Dank u wel. De oppositie wordt voor het gezet door Dr. Stegenma. Ik vind het promovendus goedergie. Ik kom meteen ter zaken en dat doe ik met heel veel genoegen. Ik wil je een vraag stellen over een zekere spanning die ik meen te zien in jouw prachtige boek. En die spanning zit tussen universaliteit en particulariteit of contextualiteit zou je ook kunnen zeggen en tussen inclusief zijn en exclusief zijn. En het is ook een vraag over hoe jij normatief bent in jouw boek. En dat begint... Of mijn vraag begint op paginaan 164. Daar zeg jij in nood 507. Daar beschrijf je iets wat ik maar ook nog heel goed herinner. Het was namelijk 2011. We waren bezig met de organisatie van de zogenaamde Kajros-conferentie over dat gelijknamige document dat ook al ter zaken is geweest vanmiddag. En het was dan zo dat de PKN, de Protestantische Kerk in Nederland, voorstelde dat met enige dwang voorstelde dat een joods-israelische rabijn zou plaatsnemen in één van de FORA. En zo is het uiteindelijk ook gebeurd. Jij schrijft dan op diezelfde pagina deelnemende palestijnse theologen vonden echter dat er voorrang had moeten worden gegeven aan het exclusief bespreken van de verschillen van inzicht tussen henzelf en die van hun Westerse medekristinnen. Oftewel palestijnse kristinnen vonden dat zij niet onderdeel moesten worden gemaakt van een gesprek dat eigenlijk te maken heeft met onze specifieke geschiedenis als Nederlandse kristinnen met Nederlandse joden en met het jodendom. Nou weet ik nog heel goed dat ik dat ook vond en er staat niet in de voetnote van Meld wat jij daar destijds van vond maar ik heb toch het gevoel dat jij het woord exclusief hier niet in negatieve zin gebruikt. Kortom dat share van de arena hoeft kennelijk niet altijd of inclusiviteit is niet altijd gewenst. Dan op pagina 55 vind je dat in tegenstelling tot de Burrfreit-reizen het Kyros-document een inclusieve orientatie heeft en dat is denk ik hoe je verder dat begrip inclusief ook gebruikt dus als een positief begrip. Dus mijn eerste vraag is herken jij die die zekere spanning die er zit tussen hoe jij inclusiviteit en exclusiviteit gebruikt en kun je dat uitleggen en in verband daarmee je verwijst ook nog en dat doe je op pagina 163 naar een indiaanse filosof Jarava Lal Mehta en die geef je als volgt weer het verlangen van westelingen naar universele waarde heeft volgens Mehta zijn oorsprong in het eigen, beperkte Europese, filosofische en koloniale denkraam. Dus volgens deze Mehta is juist ons universele verlangen kenmerkend voor onze eigen contextualiteit en mijn vraag aan jou is jouw aanzet voor een contextuele theologie van het progrimeren wil universeel zijn maar zou het ook zo kunnen zijn dat we juist in dat verlangen naar universaliteit iets zien van jou en dat is ook onze, ook mijn westersen provincialiteit vraagt daarop jouw antwoord. Ja. Dank voor uw vraag. Universiteit, particulariteit het was het wereldeerste collegeits religiewetenschappen, theologie die ik aan deze universiteit voelde en waar we werden ingeleid in dat fundamentale filosofische schema omdat dat zozeer deze tijd bepaalt dus het heeft mij zeer geïnteresseerd en ik merk zelf dat ik al regelmatig in dit soort voor dit soort vragen komt te staan de stijf je refereert aan de conferentie die we samen hebben georganiseerd en daar heb je dan ook het dilema je hebt aan de ene kant te maken met een voortreffelijke Joodse labijn Ron Klonisch die een van de labijnen is van de rembaars voor Juwen Reijns die zich inzet voor ook voor de Palestine zelf maar wat daar toen gebeurde was naar mijn smaak en ik meen me herinner naar uw smaak dat hij in de kring getrokken werd om het gesprek wat te neutraliseren en dat kan nooit het geval zijn er zijn discussies die je aan een brede tafel moet voeren en sommige discussies moet je aan een kleine tafel voeren en onze palastijnsegasten wilden hem graag aan voeren en dat hebben we toen niet meteen voorzien maar dat betekent niet denk ik dat onze palastijnsegasten geen universele waar we zouden nee maar het gaat als ik u even mag onderbreken het gaat me specific over uw waarde nou mijn waarde die zijn denk ik natuurlijk besters ook ontwikkeld maar ik geloof niet dat de universaliteit die in het Westerse Christendom meegekomen is dat dat ook per definitie ook alleen maar besters hoeft te zijn ik denk dat die dat verlangen naar zusterschap universaliteit gelijkheid dat dat een authentieke waarde is die ook trouwens bij meta wel terugkomt alleen verpakt hij die op een heel andere manier het komt op een cultureel totaal andere manier tot tot uiting en hij gaat een hele andere discussie aan een manier van van van België meren waarin hij niet naar gestreefd wordt om snel tot de verbinding en snel tot communietas te geraken maar eerder vindt hij dat de betere België maatje vanuit zijn eigen cultuur is dat je eerst een totaal verbinding aan gaat je gaat op de put van je van je van je belevingen en dan kan je dat contact maken maar mijn probleem met meta is inderdaad dat ik vind dat hij alle ruimte moet hebben zijn interessante kritiek op het westen te formuleren maar ik ben het theologisch niet met hem eens hoe hij praat over het christendom en wat centrale waarde van het christendom zijn dank u wel ik geef graag het woord aan dokter Izaak om zijn vraag te stellen dank u graag te bromewendis gezien dat de nederlands staat is als een zoonistisch staat heeft herkend en ook de jarenlang hier zijn de schuldgevoel wegen het gebeurtendste tijd is de tweede wereld alhoog mijn vraag is denk u dat de mensen uit Nederland met christene christelijke achtergrond die met de reis komen en zich meedoen zijn zij in staat of kunnen ze electieren over de confrontierende realiteit in balasina en mijn tweede deel van de vraag kunt u een voorbeeld geven van een verandering of een effect of een soort van effect die deze reis heeft pw gebracht zeer graag de oponens hartelijk dank voor uw vraag ik vind het heel bedig natuurlijk alle oponenten dat ze er zijn maar dat we ook achter de tafel iemand is die uit de directe ervaring zowel persoonlijk als wetenschappelijk naar dit fenomeen heeft gekeken nu heeft mij ook op weg geholpen om daar onderscheidend over te gaan denken ja ik u vraagt eigenlijk naar mijn eerste boek en dat komt natuurlijk in de algemeen inleiding wel terug daar heb ik een aantal van die ervaringen van mensen die ik toen in 2013 precies heb gevolgd door ze eerst vooraf tijdens en nog een keer twee jaar daarna zelf precies te ondervragen daar heb ik dus wel een beeld gekregen van de effecten die het op de mensen die aan dit kwalitatieve onderzoek deelname heeft gehad en daar zijn dus geduivenissen van dat mensen zeggen van ik ben ik ben ik ben hiernaal zo vaak voor dienstrijs geweest zijn NGO medewerkster en dit keer vallen pas de schuil van mijn ogen en dat is interessant dus je kunt inderdaad heel professioneel in dat land rondrijzen zonder en allerlei dingen bekijken en cijfers zien en begrotingen opmaken voor een project enzovoorts maar je bent nog niet echt onder de indruk geraakt nou dat was dus wel zo het voorbeeld van een kunstenaar die alleen maar zei van ik ja ik ging eigenlijk gewoon met Planco heen en ik wilde het wel zien en die daarna een een hele reeks kunstwerk aan maagde waarin hij ik zal zijn in het boek verbeeld maar waarin hij die hele werkelijkheid totaal omkeert en dat was in feite ook een projectie van wat er met hem gebeurd was onderweg en ja een predikant die op een gegeven moment inging op de uitnodiging ga zo'n 5 uur mee met de arbeiders naar Jerusalem op een eigen via Dolorosa ga maar mee door de Dranghekken laag je op dezelfde manier behandelen ik heb dat ook alles gedaan van de meest indrukwekkende ervaring dat zo ga we ze jou zien de toon en de behandeling anders wordt en dat is dat is schokkend dat is schokkend op een manier die we op het ogenblik ook in de Nederlandse media en internationaal zeer uitvoerig bespreken als ik mag nog doorgaan meneer ja, gaat u gaan? maar ook op bladzijde 195 de citaastaten de ervaringen zijn soms moreel en theologisch controversieel en misschien zelfspraken van een soort onthoogeling hoe kan dat bijdrag een positieve verandering ja, ik denk dat als je het in een educatief model zou zetten mijn mijn mijn eerste opleiding was die van macro sociologen, ook van onderwijs sociologen met grote belangstelling voor educatieve processen en ook wel een stukje ontwikkelings formings theorie en praktijken van het formingswerk ja, dan leerden ook daar wel onthutsende ervaringen en niet per se toe over te leiden dat mensen die daar aan deelnemen zich daar aan bloot stellen afhaken of gedemoraliseerd raken het is een fase waar men soms door moet en het kan je de adem benemen ook, het kan je hoop sprakeloos maken nou, in mijn theologische vorming later heb ik natuurlijk ook wel vaak met grote ja, ook ik zeg maar gewoon zo geïnspireerd het verhaal gelezen over de grote bekeringen die in de bible plaatsvinden ik noem bijvoorbeeld het voorbeeld van paulus die van zijn paard moest vallen nou, ik denk dat er nogal wat reizig zijn van condensie die van een paard vallen om het zomaar als te zeggen maar die staan wel door de sprakeloos, maar die gaan wel door en dat heb ik ook gezien mensen van die reis kom ik nog altijd tegen in diverse surprise dat is natuurlijk ook een antwoord denk ik toch wel op dat punt dat u noemt dank u wel graag het woord aan de laatste oponent professor van Iersel ja, achter probleven dus allereerst wil ik je hartelijk feliciteren met deze prachtige studie ik ben er zeer door geboeid dat deze onlangs de herkomst en de vredesbewegingen zich niet focussen op de internationaal rechtelijke aspecten van vrede maar juist op de religieus en houdelijke en naar de vragen die te dynamiseren is via Pilgrimages, zo heb ik dat als uw studie gelezen ik wil graag vragen over het gebruik dat u maakt van Thomas Merton's studie Ascent to Truth met daarin vertolk de apophatische traditie van de negatieve theologie met name op latzijde 184 en ook het gebruik dat u maakt van zijn SC van Pilgrimages to Lucer volgens mij laat u studie zien u studeerde vredespelgrim als het waren een pelgrimerende god zoekt of zou moeten zoeken die vooruit reist net als bij Abraham, Isaac, Jacob Moses maar ook ten tijde van de barbilonische ballingschap waar een gedwongen reis aan ter grondslag lag die niettemin juist door de ontworteling tot verdiept glos in zich leiden bij israels profeten nu in het land van aankomst van de commandiepelgrim pelgrimages treft de pelgrim bij aankomst sedentaire vorm van religiaan waarbij alle drie de monotheusische religies de verleiding hebben om god te accapareren en niet meer te zien als een deus absconditus die er tegenover is en blijft en daardoor bevrijdend kan werken ik ben even in de ogen kan het even niet wonen in even de laatste twee generaal graag in het land van aankomst treft de pelgrim sedentaire vorm van religiaan en daarbij zijn staande drie monotheusische religies en de verleiding om god te accapareren en hem niet meer te zien als een deus absconditus die u wel vermelt die er tegenover is en blijft en daardoor bevrijdend kan werken en ik verbind daardoor een vraag aan naar uw godsbeeld is uw stelling die u eigenlijk dat in het commandie initiatief in de geest van Thomas Murten gedynamiseerde vredespelgrims nodig zijn om de bewoners van het land in hun godsbeeld te dynamiseren of de bewoners van het land van herkomst of allebei en zichzelf en is dat gekoppeld aan de inzet van deze god voor gerechtigheid en vrede zoals is dat lijkt te schetsen op 183 dus ik vraag me af daar is u eigenlijk niet weg naar een meer dynamisch godsbeeld voor alle drie de monetarisische religies die sedentair zijn zegt u eigenlijk niet dat deze voor een verpelig gemuze nodig is om de verstarring en sedentair religies te dynamiseren welis een vraag naar uw godsbeeld de rol van het godsbeeld in uw studie ooggeleerde opende ponensierend bedankt voor deze vraag ja ik denk dat dat mijn godsbeeld zich ook al studerende op dit fenomeen en wat daar gebeurt en wat er met religies gebeurt en wat er met welgims gebeurt dat dat daar ook door bij invloed is ik denk dat ik al wel van huis uit een tamer dynamisch godsbeeld heb meegekregen maar dat dat nu wel verder is toegepunt en ik heb ik heb ook gemerkt dat pelgims maar dat heb ik ook al bij de beantwoording van een eerder vraag eigenlijk gezegd niet alleen behoefte hebben om te worden bemoedigd en stevig een klap op hun rug krijgen die is met jou dat is jouw gids dat is jouw activist maar inderdaad die afwezigheid van gods dat dat eigenlijk hoort ook bij de ontredering het rondom de grote vragen staan zoals die zich in dat land ook dagelijks aan mensen daar voor voortdoet en verder denk ik dat het qua godsdienst en godsdienstige verhoudingen erg belangrijk is om te onderkennen dat zich als je goed kijkt in het land dat zich daar binnen alle drie de religies eigenlijk zich een groot schismal afdekend en dat is dat is intrigiewend om te zien soms wel beangstigend en soms ook wel bemoedigend de verschillen en verschillen tussen jolen in het land tussen Christen die daarheen gaan maar ook tussen moslims is in herm en dat vraagt denk ik om zeer veel aandacht maar ook om niet alleen om bewerking van de situatie daar van uit te kerken en toch imagen kan daar aan bijtragen die kan dat niet in één keer veranderen niet het is geen strategie maar het is wel een houding die kan worden ingezet en gebruikt om om mensen ook hier bewust te maken en te laten beseffen van hoe diep dit probleem is ja, dus eigenlijk zegt u dat de pelgemaatie een volg van vredeseducatie is die beoogt het meerzijnige loyaliteit plus het dynamisering ik schors de zitting voor Berat de live stream wordt verbroken en u kunt over precies 15 minuten weer aansluiten op dezelfde live stream link ik verzoek u de terugkomst van de commissie af te wachten ik zie op dit moment de kandidaat nog niet, dat is even mijn eiseling hij is er wel dan heropen ik deze zitting meneer de kandidaat het college voor promoties van tilburg university heeft kennis genomen van het door uw bewerkte proefschrift gehoord uw verdediging heeft het college voor promoties besloten u het doctoraat te verlen de hoogleraar professor van geest is gemachtigd u met deze weinigheid te bekleden volgharne aanvaart ik de taak mij door director magnificus van de universiteit opgedragen uit kracht dan van de bevoegdheid ons bij de wet en de reglementen der universiteit verleent volgens het besluit van het college voor promoties van tilburg university verklaar ik bij deze u egidius johannes jozef melgioortembergen te bevorderen tot doctor u verwerft hiermee alle rechten die door de wet of gewoonte aan het doctoraat zijn of zullen worden verbonden naast de rechten zijn er ook plichten verbonden aan het doctoraat dat zijn op de eerste plaats plichten gericht op integer wetenschapsbeoefening het voorrecht als doctor bekend te staan in de samenleving betekent ook dat deze op uw onafhankelijke en betrouwbare oordeel moet kunnen vertrouwen ten bewijze van uw bevordering tot doctor stel ik u de oorkonden door rector en promotorees ondertekend en met het zegel der universiteit bevestigd ter hand daar staat ie ik kwijt mij van een aangename taak zeer geleerde heer door u ook namens het college voor promoties van tilburg university met de verworvenweidigheid geluk te wensen dan geef ik nu graag het woord aan de beide promotoren dus te beginnen met professor van geest voor het uitspreken van hun laudatio zeer geleerde oude man maar jonge doctor het zal niet vaak gebeuren dat een promotor aan het begin van zijn laudatio de promovendus tans de jonge doctor zal moeten bedanken omdat de promovendus hem de professor dus heeft leren schrijven en toch doe ik dit hier voordat ik giet in 1997 had leren kennen had ik veel duitse literatuur gelezen kant en tie zinnen en een paar jaar later in het jaar 2000 redigeerde giet ik samen met win Bartels in paks christie verband het niet al te best verkopen de boek Jerusalem stad van vrede vrede voor de stad giet splitste mijn zinnen en heeft mij voor mijn verdere carrière daardoor veel gebracht en mogelijk verklaart dit ook de hebbelijkheid van giet mij ik herhaal zijn promotor dus consequent als een baltje aan te spreken dat was ook wel handig omdat de andere promoter door zijn ouders eveneens naar de patroon van theologen, textielarbeiders en diamantslipers is genoemd en die werd natuurlijk keurig met pal met professor aangesproken hoe dit allemaal ook zij, nu ligt er een mooi proefschrift geschreven door een voormalig lid van het partijbestuur van de PSP voorzitter van het steunkomitee israelische vredes- en mensenrechtenorganisaties beleidsmedewerker van Pax Christi en mede oprichter van Kyros Palestina je zou denken dat zo'n activistisch persoon toch niet de rust in zijn huis en hoofd heeft om een dissertatie te schrijven maar wie dat denkt vergist zich de ervaringen opgedaan als rusteloos vredesactivist bleek juist van groot belang om het zo juist verdedigde onderzoek een boek van format te laten zijn en dat gelijkertijd ook weer een strijd tegen onrecht in aan te gaan je stelt namelijk hier in Vastal Palatein Palestijnse christijnen in Israël allermins de vruchtenplukten van pelgrims en religieuze organisaties die naar het heilig land trokken en vanuit deze invalshoek onderzoek je vervolgens de verbanden historische bronnen en op basis van sociaal wetenschappelijke theorieën die onderzoek je om op gemeenschappelijke patronen in en motieven bij het oude en het nieuwe pelgrimeren op het spoor te komen en om aanbevelingen voor toerism te doen en omdat hier meerdere metoden van onderzoek aan te pas kwamen was dit alles niet zo eenvoudig maar je hebt het goed gedaan en je hebt er goed aan gedaan dit boek te schrijven wat wens ik je nu toe de eerst volgende tijd dat is het berustende iets wat zware maar paradoxalerwijs vooral eigenlijk zo bevrijdende levensgevoel dat je vader behoorlijk ingrijpend heeft verwoord in een gedicht de kamer een gedicht dat Anton van Duinkeer getrouwens een van z'n besten vond en in het bewust zijn dat niet alleen de zoon activist en geleerde tembergen maar ook de vader dichter tembergen mij blijven herinneren aan mijn gebrekke schrijfstel citeer ik de vader zonder enig commentaar om jouw giet jonge doktor giet een vorm van vrede te wensen die wel echt iets anders is dan die waar je je in woord en daad zo voor hebt ingezet ik citeer seizoenen trekken langs mijn raam in grijzen en lichtdagen ik lees een boek ik schrijf een vers en wordt dan uitgedragen ook van mij giet de oproep kom en zie de jonge doktor en van mij geen poëtische verse maar twee woorden over jouw project twee sleutelwoorden dakpan en missie eerst die dakpan ik zie vandaag zo met verven verdedigde boek wat ik zou willen noemen een dakpans gewijzer constructie en dat bedoel ik dit mee er zijn mensen van maar één boek erwin rode is zo'n voorbeeld met zijn studie psychë en er zijn mensen die steeds hetzelfde boek schrijven zoals jan siebelink met excuus aan alle jan siebelink fans en er zijn mensen van de dakpan het boek is dan onderdeel van een stevige waterdichte constructie een even-out concept de pannen van de Santa Sabina in Rome liggen er nog altijd mooi in het gelid pan over pan een nieuw boek steunt heeft overlaap met een eerder dat zien we ook bij de boek van vandaag het leunt op, het steunt op eerder werk maar is zelf een mooie nieuwe pan en er is perspectief voor een volgende aansluitende pan een Engelse editie misschien of een mooi symposium ik wil maar zeggen het dak is misschien nog helemaal niet af en dan de missie we weten het allemaal Giet is een man met een missie ik vermoed een leven lang ik dacht de laatste dagen terug aan een bijeenkomst over pelgrimeren met een missie die we als caminoacademie november 2016 organiseerden in de Janskerk in Utrecht er was daar een bondgezelschap met ook onder andere om en zie je het land, missie ik zelf hiel daar toen een inleiding waarin ik een stelling poneerde die ik wat dik aanzette en zeker in het licht van jouw project moet nuanceren ik poneerde dat ritueel zoals pelgrimeren in essentie nutteloos spel is belangenloos handelen zoals Huizinga stelt in zijn homoluudens en ik ging verder dat nutteloze spel staat in onze opnut en noodzaak functie en rendement gerichte maatschappij sterk onder druk ritueel moet steeds nuttiger worden gemaakt de camino, de bedenvaart de pelgrimage worden een sponsortocht en insiders weten dat nu juist giet in 2005 de camino liep als een sponsortocht voor geld voor moslimkinderen in Bethlehem en terecht vraagt giet aandacht voor de andere kant van de medaille ritueel is niet enkel nutteloos, belangenloos spel bij ritueel staat er altijd wat op het spel het is gevaarlijk spel, vrij handelen maar nooit vrijblijvend je angageert je, je stapt in de spelcirkel en juist het ritueel van de pelgrimage legt dat bloot die ambivalente paradox van vrij spel en handelen met een missie en daarover zijn mooie passages te lezen in giet's boek vandaag over de pelgrim de reiziger en de toerist ik kan het nu ook aan de orde stellen via een concept dat ik ontleen aan Rami Izaak die zojuist opponneerde hij gebruikt vaak het woord risky risky journeys pelgrimage is een risky journey zoals misschien wel heel ons leven zoals we weer ontdekt hebben in deze tijden giet, jonge dokter wij, de beide Paulen promotores wensen jou en je naaste een behouden gezonde reis toe met veel komen en veel zien wij hebben gezegd graag had ik u al nu in de gelegenheid gesteld om de jonge dokter te feliciteren tijdens de receptie maar om bekende redenen is dat niet mogelijk en u zult uw eigen gelegenheid moeten vinden om dat later alsnog te doen wij zijn hier aan het einde van deze academische zitting gekomen en ik ga die zitting nu sluiten met gebet ik verzoek de heer en hoog leeraren om hun barret af te nemen voor al uw weldaden dan kunnen wij u die leeft en lief heeft door alle eeuwen der eeuwen amen de zitting is gesloten ja, ik denk dat het goed is dat wij nu een voor een giet feliciteren giet laat ik als voorzitter beginnen en jou van harte feliciteren met promotie die onder heel bijzonder omstandigheden heeft plaatsgevonden helaas kon ik op het moment dat jij het doctoraat vormeel kregen overhandigd kon ik niet jouw gezicht zien wat was jij bij ons uitbeeld maar je hebt vanmiddag ondanks die bijzondere omstandigheden kranig geweerd, je proefschift goed verdedigt, alle loft daarvoor het is een mooi boek geworden en je hebt het doctoraat van harte verdiend wij zijn als TST heel erg blij met dit doctoraat en dit proefschift en ik wil je van harte feliciteren de Statenvertaling zegt u vier dagen en ik hoop dat jij vandaag de rest van de dag een mooie feestelijke dag mag hebben en graag sluit ik bij deze felicitaties de promotoor is in dank jullie wel voor het verrichtenwerk, voor de beleiding van giet en alles wat jullie hebben gedaan om dit project tot een goede einde te brengen en ook te para neemven van harte gefeliciteerd eerst de commissie dan geef ik nu het voort aan de commissie leden en laten we maar weer beginnen bij Peter Dissen ja Gidec Hobbert Korglorn we worden de bitter ballen koud van harte gefeliciteerd mooi dat je hebt doorgezet we hebben er lang geleden samen eens een keer over gesproken over dit project en proficia dat er tot een goede einde gebracht is en geniet ervan in de nomine feliciter dank jullie wel, graag Sial Sial Kaspers ja ook van mij van harte profissie had met het behaal de resultaat afgelopen jaar was ik al een beetje in de stemming verder gekomen van je proefschrift omdat een hele goede vriend van mij als waarnemer ook is vertrokken naar israal en daar heeft is verbleven tussen de palestijnen en ook af en toe israelisch maar vooral palestijnen Joost Ijsselmuyden misschien ken je hem wel ik had ook de voorbereiding van deze verdediging, vond ik ook wel leuk heb daar nog eens een keer goed op de kaart gekeken van israal ik ben al geabonneerd op de nieuwsbrief van de beslootte tuin van het Hooglied natuurlijk van koning Salewal wie weet zal ik daar nog wel eens een keer terechtkomen in die beslootte tuin daar wil ik het bijleggen een klein opmerkingje nog je zegt dat Paulus van z'n paard is gevallen dat staat echt nergens in de Bijboren hij is gevallen maar dat paard dat was mijn interpretatie je lijkt wel een schilder je lijkt wel een schilder dat was het voor je thuis ja, giet uiteraard mijn felicitaties geweldig hoe je de wetenschappelijke reflectie heb gecombineerd met toch een duidelijk activisme de activisme ken ik al jaren van je maar in dit boek heb je het echt weet te combineren ik was even verbaasd dat ik zelfs Ratzingen als partijganger van jouw opvatting entegen kwam maar dat is natuurlijk ook even een activisme maar we maken er een hele mooie feestelijke dag van en ik vond het ook erg goed om te zien hoeveel achterband jij hebt mensen die met jou meeleven en dit ook een buitenensvan een project zien alle felicitaties dankjewel naast Jadakus Teegeman ja, goede giet van harte fantastisch dat jij dit hebt weten achterronden met veel hard werken bij dit onderwerp wat natuurlijk ook een onderwerp is dat wij delen dus dat maakte het ook een extra mooie ervaring voor mij om je boek te lezen ik kwam mezelf er ook een beetje entegen je schijft op een gegeven moment dat protestanten voor hen is het typisch dat ze altijd het land willen zien waar Jezus heeft gelopen en in de tijd dat ik in Jerusalem wone heb ik inderdaad ook heel veel gelopen door de Westbank maar ook zeker in Belgrim en ik heb met veel genoegen je boek gelezen en ook weer nieuwe inzichten verkregen ook over mijn eigen betrokkenheid dus dank en ik hoop van harte dat onze wegen zich nog vaak kruisen hier en misschien ook wel daar in dat band en hopelijk kan ik je ook snel personelijk feliciteren dat doe ik ook bedankt van harte proficiat en bedankt dat jij de gelegenheid hebt gegeven om openend in dit gelegenheid te geven dus nogmaals bedankt en ik kijk ernaar toe voor de Engelslaar boek die misschien aan Betlehemeroes tijd zult geven en misschien ook aan dat kasties in Betlehemeroes dank je wel dank je Fred van Iersel ja, giet van harte proficiat ik moest deze dagen natuurlijk denken aan de 46 jaar dat we elkaar kennen dat is geen gering een periode en in al die periode hebben we heel veel samengewerkt maar hebben we ook vooral die lezen samengwerken ook reflecties gedeeld en dat hebben we voor het gezet gedurende jouw promotietraject op terrasjes, gedachten uitwisselen stiekem een beetje meelezen maar ook wel niet te veel en ik moet zeggen dat ik genoten heb van jouw ontwikkeling in de richting van dit boek er zijn een aantal filamentele thema's uit de verenigingsbeweging uit de Paxchristie verenigingsbeweging ja, eigenlijk bij de kop heb ik gelomen Paxchristie is natuurlijk een verenigingsbeweging die met welke maasje begonnen is en daarin in de spiritualiteit altijd een heel belangrijke rol heeft gespeeld wat ik heel mooi vind is dat de profschrift in dit opzicht ook een hele mooie synthese is van begonnen lijnen in jouw werk en in jouw leven waarin ook zowel die spiritualiteit als je vermogen op te reflecteren maar ook je praktische kant allemaal mooi samenkomen en een mooiere synthese was bijna niet denkbaar het boek is zeker een Engelse vertaling waar ik twijfel er niet aan dat die er gaat komen en ik hoop dat we onze uitwisselingen en reflecties achter de witte ballen kunnen voortzetten op elke moment liest met meer mensen om je heen want dat hoort ook bij jou dankjewel Giet, nogmaals van harte profissie had goed gedaan en we hebben later wel contact en dan gaan we uitgebreid evalueren ja Giet, nee ik ben heel blij, dit is een fantastische afrondering maar je bewijst ook wel weer dat het bij jou nooit helemaal normaal gaat dat is ook weer typisch een Giet-actie om weer zo hybride digitaal reëel te promoveren ik vind het bijzonder ja die strik zit het ook weer niet goed het is een grote telt ik kon je ook opwachten, maar goed het ga je ontzettend goed en dikke kus voor Wantje ok het laatste woord is voor jou Giet ja hoge leerde zeer geleerde zeer geachte ik ben er alweer vergeten mijn laatste woord is dan toch dat ik mijn gerealiseerd heb het afgelopen dagen hoe goed het was om na mijn werk samenleven bij twee vredesbewegingen waar ik mij ook wel niet aan reflecties ontblak nu het is een keer echt de type in te gaan en mezelf ook wetenschappelijk op te frissen en dat ik gekozen heb voor de Catholic School nog geen Catholic School heten maar toen ook al een prachtige master in de aanbieding had wereldreligies in confrontatie en dialog en ik werd ingeleid in die vraagstukken van particularisme en universaliteit maar ook in de verschillende dialogsituaties die er zijn met andere religies dat heeft mij buiten gewoon goed voorbereid op het reing van wat ik dus niet verder heb gedaan en ja ik heb genoten ook onderweg ook van de contacten met universiteiten diverse symposia ik heb onderweg nog een prachtige cursus gevolgd over danten die ook zijn weg gevonden heeft in mijn boek en ja, soms denk je op deze leeftijd, misschien kijkt er ook wel jongen kijkers ik kan een studie religie wedenschap en theologie seren aanbeveden en zeker in Tilburg dank jullie wel allemaal dank je wel, het is jammer dat jij dit deel van deze inkomsten niet meer mensen mee konden kijken later vanmiddag kom ik de muil thuis brengen doen we het nog eens over