 Балканскот контекст на Евгоистошна Европа има много специфични предизвици. Пред се поради енергетското минато и сегашност на регионот, присутствувато големо на фосилни горива, кога во делот земите е посел на ягденот. Економскито е прилики общата состриба со снабдуванието на енергия, но се пак, како што и покажу ова книга, има големи можности и неизбежно, да се движиме во процесс на транзиција, на климатска транзиција, а за таа транзиција да не биде таква што ке создаде нови нееднаквости во обществото, за тоа да не се случи, мора да има тоа што го викаме праведна транзиција. Кога зборуваме за праведна транзиција, тук има два элемента, едниот е тоа што го велиме декарбонизација, тоа е процес на малување на емисиите на стакненишки гасови, а другиот е социалната момента, правда, тоа го правда, нело смисла на закон и тук социалната правда. Я смисла во таа смисла не е дека нело стасуваат по датација, може би е достасуваат по системазки пристав и во тоа не ова држава единствената проблема. Би деки е носта достануваат како идеја. Еве да го земеме дека има по датација може би треба по системазки пристав, за мене не е тоа основниот проблем. Оно и другиот элемент, социалниот элемент, е тамо каде што се уште не е ясно што треба да се прави. Замисете што значи затворање на овие сите капакцитети, што се за экстракција на Яглен, т.е. родниците за Яглен и термоцентралите на Яглен. Колко луѓе вработуваат сите тие капакцитети, колко дело економските потенциален, може би не потенциален, но предсто економскиот живот на тие региони го сочимуваат тие. Каде ке се заменат работните места? Дали постои прегред на вработувањата што се во тие компани и како може от пресепениот од една, и дали може во што се пресепениот од една индистрија во друга, што ке биде сега како потребно. Не може да биде во енергетскиот сектор, може да биде и во други грани. И това и со така.