 De levenssiclus van een bankbouillet. Jaarlijks bepalen de Europese centrale bank en de nationale centrale banken van het eurogebied... hoeveel bankbouilletten er nodig zijn, om aan de vraag te voldoen en slechte bouilletten te vervangen. De nationale centrale banken produceren de bouilletten dan. Ze ondergaan strenge kwaliteitscontrollers voordat ze naar commerciële banken worden vervoerd. Elke bank moet genoeg bouilletten hebben voor haar klanten. Die nemen de bouilletten op en doen haar aankopen mee. Een winkel die bouilletten ontvangt moet controleren of ze echt zijn. Winkelklanten krijgen weer bouilletten als wisselgeld. Alvorig niet te accepteren, kunnen ze ze gemakkelijk controleren met de voel, kijk en kantel methode. De bankbouilletten circuleren onder winkels, klanten en banken. Vuilen of versleten bouilletten gaan terug naar de nationale centrale banken. Daar worden ze zorgvuldig op echtheid en graafheid gecontroleerd. Slechte bouilletten worden vernietigd en vervangen. Goede bouilletten worden weer in omloop gebracht. Dat gebeurt meer dan eens, zolang ze in goede staat blijven. En dan begint de ciclus opnieuw. De euro, ons geld.