 Par s'prima operis sancti aureli augustini episcopi de civitate dei, hek est transcripzio vocis a societate Librivoce Facta, omnia kwa hek conservantur bono publico uzu i sunt, velut plus shias velut societate majuves, utinem refisas lokum interetialem Librivox.org. Libri Duo retraktacionum kaput un de septuagesimum. Interia Roma gotorum irrupzione agentium sub rege alarico atque impetu manje cladis eversa est, cuyus eversionem deorum falsorum multorunque cultores, quos huzitato nomine paganos vocamus in cristianam religionem referre conantes solito acervius etamarius deum verum blasfemare ceperunt. Un de ego exardesens zelo domus dei adversus eorum blasfemias vel errores, Libros de civitate dei scribere institui. Quod opus per ali quot anos me tenuit, eu quod alia multa intercurrebant, coe di ferre non oporteret, et me prius at solvendum ocupabant. Hok autem de civitate dei grande opus tandem viginti Duobus Libris est terminatum. Cuorum quinque primi eos refellunt, quie res humanas ita prosperari volunt, ut ad hoc multorum deorum cultum, quos pagani kolere consuerunt, necesarium esse arbitrentur, et quia proibetur, malaista exoriri atque abundare contendunt. Sequentes autem quinque adversus eos loquuntur, quie fatentur heke mala neke defuise unquam neke de futura mortalibus, et ea nunke manja nunke parva locis temporibus personisque variari, sed deorum multorum cultum, coe eis sacrificatur, propter vitam postamortem futuram esse utilem disputant. Hiss ergo decem Libris, due eis tevane opiniones cristiane religioni adversarie refelluntur. Sed ne quis quam nos aliena tantum redargwisse non autem nostra asserwisse reprehendret, id agit pars altera operi suyus, quie Libris duodecim continetur, quan quam ubi opus est et imprioribus decem, quie nostra sunt asseramus, et in duodecim posterioribus redargwamos adversa. Duodecim ergo Librorum sequencium, primi quattur continent exortum duorum civitatum, quaro eis una dei altera huyus mundi, secundi quattur excursum earum sive procursum, terti vero quii et postremi debitos fines. Ita omnes viginti et duod Libri, cum sint de utraque civitate conscripti, titulum tamen ameliore aceperunt ut de civitate dei potius vocarentur. In quorum decimo Libro non debuit pro miraculo poni in abrahe sacrificio flamma maceletus factam interdivisas víctimas currisse, quanyam hoq illi in visione monstratum est. In septimo decimo Libro, quod diqtum est de Samuele non erat de filius aaron, dicendum potius fuit non erat filius sacerdotis. Filius quippe sacerdotum defuntis sacerdotibus succedere magis legitimi moris fuit. Nam infiliis aaron, reperitura pater samuelis, sed sacerdos non fuit, neg ita infiliis, ut eum ipse genuerit aaron, sed sicut omnes illius populi dikuntur fili Israel. Hoq opus sic incipit, gloriosissimam civitate dei et cetera. Sancti aureli augustini episcopi de civitate dei contrapaganos Libri viginti duo. Liber primus. Prefatio te suscepti operis concilio et argumento. Gloriosissimam civitate dei sive in hoq temprum cursu, qum interimpios peregrinatur exfide vivens, cive in illa stabilitate sedis eterni, qum nunc expectat per pacienciam coadusque justizia convertatur in judicium, dei inceps adeptura perexcellenciam victoria ultima et pace perfecta, hoq opere institutu et mea adate promisione in debito defendere adversus eus, qui conditori eus deus suos preferunt fili carissime marcelline suscepti, manium opus et ardum sed deus adiutor nosteres. Nam shio quibus viribus opus sit, ut persuadeatur superbis quanta sit virtus humilitatis, qua fit ut omnia terrena cacumina temporali mobilitate nutanzia non humano usurpata fastu sed divina gracia donata celsitudo transcendat. Rex enim et conditor civitatis huyus, de qua loqui instituimus inscriptura populi sui sentenciam divina elegis aperuit, qua dictum est, deus superbis resistit humilibus autem datta graciam. Hoq vero quod dei est, superbe e quoque anime, spiritus inflatus adaffectat amatque cibi in laudibus dici, parchere subiectis et debellare superbus. Unde etiam de terrena civitate, que cum dominare atpetit et si populi serviant, ipsa ei dominandi libido dominatur, non est aprete reundum silencio quid quid dicere suscepti huyus operis razio postulat et facultas datur. Caput primum, de adversariis nominis Christi, quibus invastazione urbis propter Christum barbari pepercherunt. Exak nanque existunt inimici, adversus quos defendenda est dei civitas, quorum tamen multi, correcto impietatis errore, cives inea fiunt satis idonei. Multi vero inea am tantis exardescunt ignibus odiorum, tamque manifestis beneficis redemptoris eius ingratis sunt, uta hodie contraeam linguas nonmoverent, nisi ferrum hostile fuggientes in sacratis eius locis vitam, de quas superbjunt invenirent. Ann non etiam illi romani Christi nomini infestis sunt, quibus propter Christum barbari pepercherunt, testantur hoc martirum loca et basilice apostolorum, hoe in illa vastazione urbis adase confuggientes suos alienosque receperunt. Fugg usque cruentus ase viebat inimicus, ibi acipiebat limitem trucidatoris furor, illo ducevantur a miserantibus hostibus, quibus etiam extra ipsa loca pepercherant, ne ineos incurrent, quii similem misericordiam non habebant. Quitamen etiam ipsi alibi truces atque hostili more sevientes poste a quam adilla loca veniebant, ubi furat interdictum quod alibi belli yure likuiset et tota feriendi refrenabatur imanitas et captivendi cupiditas frangebatur. Sik evaserunt multi, quii nunca christianis temporibus detraunt et mala, quae illa civitaspertulit Christo imputant. Buona vero, quae ineos ut vivrent propter Christi onorem afactasunt, non imputant Christo nostro, sed fato suo, quum postius deberent si quid recti saprent, illa quae ab hostibus aspera et edura perpessi sunt, illi providenti edivine tribuere, quae solet corruptos hominum mores belli sementare atque conterere i temque, vitam mortallium justam atque laudabilem talibus afliccionibus exercere, proba tankue vel im meliora transferre, vel in his aduk terris propter usus alios detinere. Ilud vero, quod eis vel ubikunque propter Christi nomen, vel in locis Christi nomini dicatissimis et amplissimis, ac pro largiore misericordia ad a capacitatem multitudinis electis pretter bellorum morem troculentii barbari pepercerunt, hoq tribuere temporibus christianis, hink deo agere gratias, hink adeius nomen veraciter currere, ut effugiant penas ignis eterni, quod nomen multieorum mendaciter usurparunt, ut effugeren penas presentis exiti. Nam quos vides petulanter et procaciter insultare servis Christi, sunt ineis plurimi, qui ilum interitum clademque non evasissent, nisi servos Christi se effingsissent. Et nunk ingreata superbia, at qu impissima minsania eius nomeni resistunt, corde perverso, uta sempiternis tenebris puniantur, ad a quod nomen ore vel subdolo confugerunt, uta temporali luce fruerentur. Caput secundum, quod nulla un quabella ita gestasint, ut victores apropter deo seorum, quos vicerunt parcerent victis. Tot bel a gesta conscriptasunt, vel ante conditam romam, vel abeius exortu et imperio, legant et proferant sig abalienigenis alicuam kaptam essecivitatem, ut ostes quii ceperant parcerentheis, quos at deorum suorum templa confugisse comparerant. At alicuam ducema barbarorum precipisse, ut inrupto oppidu nullus feriretur, qui in illo vel illo templo fuisset inventus. Nonne vidit eneas priamum peraras sanguin efedantem, quos ipses acraveratignes. Nonne diomedes et ulixes cesis sum custodibus arcis, corripuere sacram effigem manibusque cruentis virgineas auzi dive contingere vitas. Nec tamen quod sequitur verubest, exilu fluere acretru sub lapsareferri spes danaum. Postea quipe vicerunt, Postea troiam ferro ignibusque delerunt, Postea confugientem adaras priamum obtrun caverunt. Nec ideo troia perit, quia minervam perdidit. Quid eneam prius ipsa minerva perdiderat uta feriret, anan forte custodes suos? Hoxane verumest, illis quipe intereptis potuit auferri. Neque eneam homines assimulacru sed simulacru abominibus serva batur. Cuo modo ergok olebatur, buta patriam custodiret et cives, coe suos non valuit custodire custodes. Caput terthium, quam imprudenter romani deus penates, quid troiam custodiret non potuerant, sibi crediderin profuturus. Ecce qualibus diis urbem romani servandam seco misisses gaudevant, onimium miserabilem errorem. Et nobis suscenset, qum dediiis eorum talia dicimus, neque suscenset auctoribus suis, quos ut edisherent mercedem dederunt, doktoresque ipsos insuper et salario publico, et honoribus diisimus abuerunt. Nempe aput a vergilium, quem proptere a parvuli legunt, ud videlicet poetamanius omniunque preclarissimus, atque optimus teneris e bibitus animis, non facile oblivione possi taboleri, secundum illud orathii. Quo semile est imbuta, recens servabit odorem testa dio. Aput hunk ergo vergilium, nempe yuno inducitur infesta troianis eolo ventorum regi, adversus eos inritando dicere. Gens inimica miki, tyrenum navigat ecuor, ilium in italiam portans victosque penates. Itaneistis penatibus victis, romam ne vinceretur, prudentes commendare debuerunt, sed hec yuno dicebat velut irata mulier, quid loqueretur ignorans, quid eneas ypse, pius totiens apellatus, nonne itanarrat. Pantus otriades, arcis febicoe sacerdos, sacramanu victosque deos parvunque nepotem, ypse trait cursuque amens ad elimina tendit, nonne deos ypsos, quos victos non dubitat dicere, si bipotius quam se illis peribet commendatus, cum ei dicitur. Sacra suosque tibi commendat atroya penates? Si icitur vergilius tales deos, et victos dicit, et utvelvicti cuo quomodo evaderent homini commendatus, existimare his tutoribus romam sapienter fuise comisam, et nisi eos amiziset non potuise vastari? Imovero victos deos tanquam apresides ac defensores colere, quid est aljud quam tenere, non numinabona, sed omina mala. Quanto eneam sapientius creditur, non romam ad istam kladem non fuise venturam, nisi prius illi periset, sed illos potium olima fuise perituros, nisi eos quantum potuiset romam servaset, namquis non cum adverterit vidiat quantasit vanitate, presuntum non posse vinci sub defensoribus victis, ed ideo periset, quia custodes perdit deos, cum vel sola esse potuerit causa pereundi, custodes habere voluise perituros, non itaque cum dedis victis illa conscriberentur aque canerentur, poetas libebat mentiri, sed cordatos homines cogebat veritas confiteri. cum ista opportunius alio loco diligentre copioseque tractandasunt nunc quod institueram deingratis hominibus dicere, parumper expediam ut posum, qui ea mala coe prosuorum morum perversitate meritopatiuntur, blasfemantes Christo imputant, quod autem illis etiam talibus propter nec diñantur adatendere, et eas linguas adversus eius nomen demencia sacrilege perversitatis exercent, quibus linguis usurpaverunt mendaciter ipsu nomen ut viverent, vel coas linguas inlocis ei sacratis metuendo preserunt, ut ilik tuti atcumuniti, ubi proptereum inlesi ostibus furant, inde ineum maledictis hostilibus prosilirent. Caput quartum deasilu junonis introia, quod neminem liberavit agrecis, et basilicis apostolorum coe omnes adse confugientes abarbaris defenderunt. ipsa ut dixitroia, mater populi romani, sacratis inlocis deorum suorum munire non potuit cives suos abignibus ferroque grecorum eosdem ipsos deos colentium. Quin etiam, junonis agilu, custodis lekti fenix et dirus ulixes predam acervabant hook undi quetroia gasda, incensis erepta, aditis mense coe deorum grateresque aurosolidi captiva coe vestis congeritur pueri et pavide longo ordinematres stantacircum. Electus est videlicet locus atante dee sacratus non unde captivos non liceret educhere sed ubi captivos liberet includere. Comparanung agilum ilud non coe usli bet dee gregalis vel de turba plebis sed jovis ipsios sororis et cognugis et regine omnium deorum, cum memoris nostrorum apostolorum. Iluk incensis templis et diiis ereptas polia portabantur non donanda victis sed dividenda victoribus hook altem et quod alibi ad ea loka pertinere compertumest cumonore et obzekio religiosisimo reportatumest. Ibi amissa hik servata libertas ibi clausa hik interdicta captivitas ibi possidendi a dominantibus hostibus preme bantur hook liberandi a miserantibus duce bantur. Postremo ilud nonis templum sibi elegerat avaritia et supervia leviun greculorum. Istas Christi basilicas misericordia et umilitas etiam imanium barbarorum. Nisi forte greci quidem inilla sua victoria templis deorum comunium pepercherunt atque illo confugientes miseros victosque trojanos ferire vel captivare nonausisunt sed vergilius poetarum more illa mentitus est immovero morem hostium civitates evertentium ille descripsit. caput quintum de generali consuetudine hostium victas civitates evertentium quid kato censerit. quem morem etiam kato sicut ascribid salustius nobilitate everitatis historicus sentencia sua quem decognuratis insenatu habuit quem morem non pretermitit. rapi virgines pueros divelli liberos aparentum complexu matres familiarum pati coe victoribus colibuiset fana atque domos spoliari cedem fia fieri postremo armis cadaveribus cruore atque luctu omnia compleri hik si fana takuiset deorum sedibus solere hostes parcere putaremus et hek non abaljeni genis hostibus seda catilina et soci eius nobilissimis senatoribus et romanis civibus romana templa metuebant sed hi videlicet perditi et patrie parricide. caput sextum quod ne romani quidem ita ullas ceperincivitatis ut in templis earum parcerent victis. quid ergo per multas gentes coe interse belagesserunt et nusquan victis indiorum suorum sedibus pepercerunt noster sermo discurrat. romanus ipsus videamus ipsus inkwam recolamos respicia musque romanus de cuorum precipu alaude dictum est parcere subiectis et develare superbus. et quod accepta iniuria ignosere quama perse quimalebant. quando tot tantasque urbes ut elate dominarentur expugnatas captasque everterunt legatur nobis coe templa excipere solebant utadea quisquis confugiset liberaretur. an ili faciebant et scriptores eara unde merrerum gestarum ista reticebant. ita vero, qui ea coe laudarent maximere quirebant ista preclarissima secundum ipsus pieetatis indicia preterirend e gregius romani nominis marcurs marcellus quis suracusas urbem ornatissimam cepit, refertu ea ma prius aflevisse ruituram et ante eius sanguinem suas ili lacrimas e fudisse jessi et curam pudicitie etiam in hoste servande nam aprius quam oppitum victor usisset invadi constituit edictu nequis corpus liberum violaret. eversa est tamen civitas more bellorum nec uspiam legitur ab imperatore tam casto at coe clementi fuis se preceptum ut quis quis ad ilud vel ilud templum fugiset abe retur il lesus. quod uti que nullo modo preteriretur quando nec eius fletus nec quod edixerat pro pudicitia minime violanda potuit taceri fabius tarentine urbis eversor assimulacorum depredatione se abstinuisse laudatur nam cum eius scriba suggestisset quid designis deorum coe multa capta furant fieri jubaret continentiam suam quando condivit coesivit enima cuius modi essent et cum ei non solum multa grandia verum essiam renuncia rentur armata relinkwamos inquit tarentinis deus iratos cum igitur nec ilius fletum nec huius risum nec ilius castam misericorgiam continentiam romanoarum reerum gestarum scriptores tacere poturint quando pretermiteretur si aliquibus hominibus inonorem coiuspiam deorum suorum sic pepercisent utin coquam templo cedem vel captivitatem fieri proiberent caput septimum quod ineversione urbis coe aspere gestasunt de consuetudine aciderint belli coe vero clementer de potentia provenerint nominis Christi quid quidergo vastazionis trucidazionis depredazionis concremazionis afflictionis inista recentisima romana clade comisumest fecit hoca consuetudu bellorum quod autem quod inusitata rerum facie imanitas barbara tam mitis apparuit ut anplissime basilice implende popolo cui parceretur eligerentur et decernerentur ubinemu feriretur undenemu raperetur coe liberandi multi a miserantibus hostibus ducerentur unde captivandi ulli nec acrudelibus hostibus abducerentur hoca christi nomini hoca christiano tempori tribuendum quisqui non videt cekus quisquis videt nec laudat ingratus quisquis laudanti reluctatur insanus est apsit ut prudens quisquam hoca feritati imputet barbarorum trukulentissimas et sevissimas mentes illeteruit ille frenavit ille mirabiliter temperavit qui per profetam tanto antedixit visitabo invirga iniquitatis eorum et inflagellis peccata eorum misericordiam aute meam non dispergam abeis caput octavum comodis atque incomodis que bonis acmalis plerunque comunia sunt dice taliquis kur ergoista divina misericordia etiam adimpios ingratosque pervenit curputamus nisiquia eam ille prebuit qui cotidie facitori risolem sum superbonos et malos et pluit superiustos et iniustos quam vis enim qui dameorum istacogitantes penitendo ab impietates e corrigant qui dan vero si cutapostulus dicit divizias bonitatis et longanimitatis dei contemnentes secundum duritiam cordis sui et acor in penitens tesaurisden sibi iram indie ire icii dei qui reddet unicuique secundum operaeius tamen patiensia dei adapenitensiam invitat malos si cuta flagellundei adapatiensiam erudit bonos itenque misericordia dei fovendos amplecti turbonos si cuta severitas dei puniendos corripit malos plakuita quippe divinem providensia preparare in posterum bona justis quibus non afruentur in justi et amala impiis quibus non excruciabuntur boni ista vero temporalia bona et amala utrisque voluitesse communia ut nec bona cupidius apetantur coe mali quoque habere cernuntur nec mala turpiter tentur quibus et boni plerunque afficiuntur interestautem plurimum qualis sit usus vel earum reerum coe prospere vel earum coe dicuntur adverse nam bonus temporalibus nec bonis extollitur nec malis frangitur malusautem ideo hujushe modi infelicitate punitur coe affelicitate corrumpitur ostendi tamen deus sepe etiamine hist distribuendis evidentius operatioonem sua nam sinung omne pecatum manifesta plekter et pena nikil ultimo yudicio servari putaretur rusus sinullum nunc pecatum punire taperta divinitas nulla esse divina similiter in rebus secundis si non eas deus coe busdam evidentisima largitate concederet non adeum ista pertinere diceremus itenque si omnibus eas petentibus daret non nisi propter talia premia serviendum illi esse arbitraremur nec pios nos faceret talis servitus set potius cupidus et avaros hec cum itasint coe cunque boni et mali pariter aflikti sunt non idio ipsi distinti non sunt coea distintum non est cood utrique perpessi sunt manet enim dissimilitudo passorum etiam in similitudin passionum et licet sub eodem ento non est idem virtus et vitium nam sicut sub uno igne aurum rutilat pale afumat et sub eodem tribula stipule cominuntur frumenta purgantur nec idio cum olio amurca confunditur coea eodem preli pondere exprimitur ita una eademque vis irruens bonus probat purificat eliquat malus damnat vastat exterminat unde ineadem afliktione mali deum detestantur atqueblas femant boni autem precantur et laudant tantum interest non coalia sed coali sqisque patiatur nam parimotu exagitatum et exalat horribili ter cenum suaviter fragrat unguentun finis partis prime par secunda operis decivitat edei ek transcripcio a societate libri vocefacta bono publico usui est caput nonum decausis correptionum propter quas et boni et mali pariter flagellantur quid igitur inilla reerum vastitate cristiani passi sunt non eis magis fideliter ista considerantibus adaprovectum valeret primum quod ipsa pecata quibus deus indignatus implevit tantis calamitatibus mundum humiliter cogitantes quanvis longe absint afacinurosis flagitiosis atque impis tamen non usque adeo se a delictis deputantalienus ut negatemporalia pro eis mala perpeti se judicent dinios excepto enim quod unosquisque quamlibet laudabiliter vivens cedit in quibus dam carnali con cupisciensie et si non adafacinurum imanitatem et gurgitem flagitiorum atque impietates abominationem adeali quatamen pecata eis rara veltanto crebiora quantum inora oc ergo excepto quis tantem facile reparitur qui eosdem ipsos propter quorum orrendam superbiam luxurianquem et avaritiam atque execrabliis iniquitates et impietates deus sicut minando predixit contrit terras sic habiat utabendisund sic cum eis vivat ut cum talibus est vivendum plerunque enim abeis docendis acmonendis ali quando etiam obiurgandis et corripiendis male dissimulatur velcum laboris pijet velcum os eorum verecundamur ofender velcum inimicitias devitamus ne impediant et nociant inistis temporalibus rebus sive quas adipisi aduk atpetit nostra cupiditas sive quas amitere formidat infirmitas ita ut quanvis bonis malorum vita displiciat et idio cum eis non incidant in illam damnazionem què post hanca vitam talibus preparatur tamen quia propteria pekatis eorum dilibus parkunt dum eos in suis licet levibus et venialibus metunt yure cum eis temporaliter flagellantur quanvis ineternum minime puniantur yure is tam vitam quando divintus afliguntur cum eis amaram sention cuyus amando dulcetinem pekantibus eis amari esse no luerunt nam si propteria quisque obiurgandis et corripiendis male agentibus parkit quia oportunius tempus inquirit vel eisdem ipsis metuit ne deteriores ex hoc aficiantur vel adbonam vitam et piam erudiendus impediant alios infirmus et premant atque aver tantafide non videtur esse dupiditatis occasio sed concilium caritatis ilud est culpabile quod hi cuy disimiliter vivunt et amalorum factis aborrent parkunt tamen pekatis alienis quede docere aut obiurgare deberent dum eorum ofensiones cavent ne si binociant in his rebus quibus licite boni in nocenter utuntur sed culpidius quam oportebat eos quin hoc mundo peregrinantur et spem superne patrie presegerunt non solum quipe infirmiores vitam ducentis coniugalem filios habentis vel habere quarentis domos acfamilias posidentis quos apostulus in eclesis alokitur docens et monens quem ad modum vivere debiant et uxores cum maritis et mariti cum uxoribus et fili cum parentibus et parentis cum filiis et servi cum dominis et domini cum servis multa temporalia multa terrena li benter adipiskuntur et moleste amittunt propter quae nonaudent ofendere homines quorum sibi vita contaminatisima et conceleratisima displicet verum etiam hi quii superiorema vitae gradum tenent neg coniugalibus vinculis irretiti sunt et victu parvo ac tegimento utuntur plerunque suefame ac saluti dum insidias at qu impetus malorum timent obiorum reprensione sese abstinent et quamvis non intantum eos metuant udada similia perpetranda quibus libet eorum terroribus at qu improbitatibus cedant ea ipsatamen quae cum eis non perpetrand nolunt plerunque corripere cum fortasse posint alikus corripiendo corrigere ne si non poturint suasalus ac fama impericulum existiunque perveniat neg ea consideratione qua suam famam ac salutem vident ese necesariam utilitati erudiendorum hominum sed ea posius infirmitate qua delectat lingua blandiens et humanus dies et reformidatur vulgi judicium et carnis excruciatio vel peremtium ho quest propter quedam cupiditatis vincula non propter oficia caritatis non miki ita que videtur hecparva ese causa quare cum malis flagellantur et boni quando deo placet perditos mores etiam temporalium venarum aflikzione punire flagellantur enim simul non quia simul agunt malam vitam sed quia simul amant temporalium vitam non quidem equaliter sed tamen simul quam boni cum temmere deberent ut ili correpti aque correcti consequerentur eternam ad quam consequendam sinollent ese socci ferrentur et diligerentur inimici quia donek vivunt cum est utrum voluntatem sinnt in melius mutaturi qua in re non uti queparem sed longe graviorem habent causam quibus per profetam dicitur ille quidem in suo peccato morietur sanguinem autem eius demanus speculaturis requiram ad hoc enim speculaturis hoc est populorum prepositi constituti sunt in ecclesi ut non parkant objurgando peccata nec idiotamen ab huius modi culpa penitus alienus est quii licet prepositus non sit in eis tamen quibus vitae huius necesitate coniungitur multamonenda velarguenda novit et negligit devitans eorum propter illa quibus in haca vitae non indebitis utitur sed plus quam debuit delektatur deinde habent aliam causam boni quare temporalibus afligantur malis qualem habuit yob ud sibi ypse humanus animus sit probatus et cognitus quanta virtute pietatis caput decimum quod santis in a missionererum temporalium nihil pereat quibus recte consideratis atque perspektis atende utru mali quid mali aciderit fidelibus et pis quod eis non imbonum verteretur nisi forte putandum est apostolikam illan vacare sententhiam ubiait shimus quia diligentibus teum omnia cooperatur imbonum amizerunt omnia quia habent nunqu infidem nunquid pietatem nunquid interiuris hominis bona qui est ante deum dives hees sunt opes christianorum quibus opulentus dicebat apostolus estautem questus manius pietas cum suficientia nihil enim intulimus in hunc mundum sed necau ferre ali quid postumus habentes autem victum et tegumentum hees contentisimus nam qui volunta divita esfieri incidunt intemtaptionem et alakium et desideria multa stulta et noxia quia emergunt homines in interitum et perditionem enim est omnium alorum avarizia quam quidam apetentes afide perre raverunt et inseruerunt sed doloribus multis quibus ergoterrene diviti e inil avastazione perierunt si hees sigabebant quemadmonum abisto foris paupere intus divite audierant idest simundo utebantur tanquam nonutentes potuerunt dicere quod il e graviter temtatus et minime superatus nudus exivi de uteromatris me nudus revertar in terram dominus dedit dominus avstulit sicut dominu plakuit ita factum est sit nomen domini benedictum utobonus servus manjas facultates haberet ipsam domini voluntatem cui pedis secus mente detesheret nec contris taretur eis rebus vivens relictus quas cito furat moriens relicturus illi autem infirmiores qui terrenis his bonis quan vis ea non preponerent christo ali quantu latamen cupiditate hoerebant quantum hec amando pecaverint perdendos enserunt tantum qui pedoluerunt quantum se doloribus inseruerant sicut apostulum digsisse supra commemoravi oportevatenim uteis aderetur etiam experimentorum disciplina a quibus tam dio furat neglecta verborum nam cundixit apostulus qui volunt divites ieri incidunt intentazione etcetera profecto in divites cupiditatem repreendit non facultatem quoniam precipit alibi dicens precipe divitibus huius mundi non superbe sapere neque sperare in incerto divitiarum sed indeo vivo qui prestat nobis omnia abundanter ad fruendum divites sint inoperibus bonis faciletribuant communicent tesauritsensibi fundamentum bonum infuturum uta prendant veram vita hec qui desuis divitis faciebant manis sunt lucris levi adamne solati plus queletati exhis coe faciletribuendo tutius acerva verunt non tristati exhis coe timide retinendo facilius amiserun ho kenin potuit interra perire quod apiguit inde transferre nam qui receperunt consilium domini sui dicentis no liite vobis condere tesauros interra ubitinia et rubigo exterminant etubi fures effodium et furantur sed tesaurizate vobis tesaurum in celo co fur non accedit nequetinia corumpit ubitinim est tesaurus tuus ilik eritet cortum tribulationis tempore prova verunt quam arrecte sapurint non contemnendo veracissimum preceptorem et tesauri sui fidelissimum invictissimunque custodem nam simulti gavisi sunt ibi se habuis edivithias asuas co contigit ut hostis non accedet quanto certius et securius gaudere potuerunt qui monitudei sui iluk micraverunt co accedere omnino non poset punde paulinus noster noleensis episkopus ex opulentissimum divite voluntate pauperrimus et copiosissime santus ando et ipsam nolam barbarivastaverunt quum abeis teneretur sic incordesuo ut abeo poste aconiovimus precabatur domine non excrucier propteraurum et argentum ubi enim sint omnia mea tuusis ibi enim abeibat omnia sua ubi eum conder et tesaurizare ille monstraverat quci hek mala mund oventura predixerat hakperok qui dominusuo monentio obedierant ubi et quomodo tesaurizare deberent nec ipsas terrenas divitias barbaris incursantibus amiserunt quos autum non obedisse penituit quid detalibus rebus facien du meset si non precedente sapientia certe conseguente experiencia dedicerunt atenim quid amboni etiam christiani tormentis excruciati sunt utbona sua hostibus proderen ilivero nec proderen nec perdere potuerunt bonum quo ipsi boni erant si autem torqueri quama mammona iniquitatis proderen maluerunt boni non erant admonendi autem furant quid tanta patie bantor pro auru quanta esset sustinenda pro christo ut eum potius diligere disherent quid pro se passos eterna felicitate ditaret non aurum et argentum pro quo pati miserimun fuit seum entiendo occulta retur seum verum dicendo proderetur nanque ente tormenta nemo christum confitendo amisit nemo aurum nisi negando servavit quacirca utili ora erant fortasse tormenta quae bonum incorruptibile amandum docebant quam ilabona quae sineullo utili fructu dominos sui amore torquebant sed quidam etiam nonabentes quod proderent dum non creduntur tortisunt et hi forte habere cupyebant neksancta voluntate paupere serant quibus demonstrandum fuit nona facultates sed ipsas cupiditates talibus diñas esse cruciatibus si vero vitae melioris proposito reconditum aurum argentunque nonhabebant neksio quidam utrum cui quam talium acidrit ut dum habere creditur torqueretur veruntamen etiam si acidit profectu qui inter il la tormenta paupertatem santam confitebatur christum confitebatur quapropter et si nona meruit abostibus credi potuit tamen sante paupertatis confessur sine celesti mercede torqueri multos incuit etiam christianos fames diuturnavastavit hok quokwe inusus suos bonin fideles pie tollerando verterunt quos enim fames necavit malis vitae hujus sicut corporis morbus eripuit quos autem nonnecavit doquit parcius vivere doquit produxius jeiunare caputun decimum define temporalis vitae sive longeoris sive brevioris sed enim multi etiam christiani interfectisunt multi multarum mortium feida varietate consunti hok si agere ferendum est omnibus qui in hancavitama procreatisunt utique comune est hok shio neminem fuisse mortum quinom fuerat aliquando moriturus finis autem vitae tam longam quama brevem vitae hok idem facit neque enim aliud melius et aliud deterius aut aliud mayus et aliud brevius est quod eiam pariter non est quid autem interest quo mortis genere vita ista finiatur quando ille cui finitur iterum mori non cogitur cum autem uni cuique mortallium sub cotidianis vitae huius acasibus inumerabilis mortes quod am modo conminentur quandium incertum est quenam earum ventura sit quero utrum asathius sit unam aperpeti moriendo an omnes timere vivendo neque inioro quamacitius eligatur diu vivere sub timore tot mortium quam semel moriendo nullam de inceps formidare sed aliud est quod carnis sensus infirmiter pavitus refugit aliud quod mentis ratio inter enucleata convincit mala mors putanda non est quam bona vita preceserit neque enim facit malam mortem nisi quod secuitur mortem non ita quemultum curandum est eis qui necesario morituri sunt quid acidat utmori antur sed moriendo quo ire cogantur cum igitur christiani noverint alonege meliore mafuisse religiosi pauperis mortem interlingentium canum linguas quam impiedivitis impurpura et bisso horrenda illa genera mortium quid mortus obfuerunt quibene vixerunt caput duodecimum dessepultura humanorum corporum coe christianis etiam si furit negata nil adimit atenim intanta strage cadaverum nec sepeliri potuerunt neque istuk pia fides nimium reformidat tenens predictum nec absumentes bestias resurecturis corporibus obfuuturas quorum capillus capitis non peribit nullo modo diceret veritas nolite timere qui corpus ocidunt animam autem non posunt ocider si quicquam obeset future vitae quid quid inimici de corporibus ocisorum facerevoluissent nisi forte quispiam sig absurdus est ut contendat eos qui corpus ocidunt non debere timeri antemortem ne corpus ocidant et timeri debere postmortem ne corpus ocisum sepeliri non sinant falsum estergo quodait Christus, qui corpus ocidunt et posthia non habent quid faciant si habent tanta quede cadaveribus faciant absit ut falsum sit quodveritas diksit dictum est anim aliquideos facere cum ocidunt quia corpore sensus est ocidendo poste a vero nichil habere quod faciant quia nullus sensus est incorpore ociso multa itaque corpora cristianorum a terra non teksit sed nullumeorum quisquam aceilo eta terra separavit quam totam implet presentia sui qui novit undere susitet quod creavit quidem im salmo posuerunt mortalia servorum tuorum eskam volatilibus aceli carnes santorum tuorum besti estere effuderunt sanguinem eorum si cuta quam incircuytum hierusalem et non erat quisse peliret sed magis ad exagerandam crudelitate meorum qui ista fecerunt ad eorum infelicitatem qui ista perpessi sunt quam vis enim hec inconspectu ominum dura eta dira videantur sed apretiosa inconspectu mors santorum eus proinde ista omnia idest curatio funeris condizio sepulture pompa exequiarum magis sunt vivorum solacea quam subsidi amortuorum si aliquid prodest impio sepultura apretiosa oberit pio vilis autonulla preclaras exequias inconspectu ominum exibuit purpurato illi ediviti turbafamulorum sed multo clariores inconspectu domini ulceroso illi pauperi ministerium prebuit angelorum quii eum non extulerunt in marmoreum tumulum sed in abrae gremium sustulerunt riden hec illi contra cos defendendam susepimus civitatem dei verum tamen sepulture curam etiam eorum filosofi contemserunt etsepe universi exercitus dum pro terrena patria morerentur ubiposte aiacherent vel quibus bestis escaferent non curarunt likit quedehacre poetis plausibiliter dicere celo tegitur quinon habeturnam quantuminus debend de corporibus insepultis insultare christianis quibus etipsius carnis membrorunque ominum reformatio solum exterra verum etiam exaliorum elementoruma secretisimo sinu quodilapsa cadavera receserunt intempo rispunto redenda et redintegranda promititur caputatertium decimum quesit ratio santorum a corpora sepiliendi nec ideo tamen contemnenda etabicienda sunt corpora defuntorum maximeque justorum atque fidelium quibus atanquam organis et vasis adomnia bona opera sante usus est spiritus si enim paterna vestis etanulus ac si quid huusmodi tanto carius est posteris quanto erga parentes mayor affectus nullo modo ipsas pernenda sunt corpora que utique multu o familiarius atque coniuncius quam quelibet indumenta gestamus hec enim non adornamentum vel adiutorium quod exibetur extrinsecus sed adipsam naturam hominis pertinent onde etanticuorum justorum funera officiusa pietate curata sunt et exequie celebrate et sepultura provisa ipsique cum vivrent de sepeliendis vel etiam trasferendis suis corporibus filius mandaverunt etobias sepeliendo mortus deum promeruise teste angelos commendatur ipse quoque dominus dietercio resurrecturus religiose mulieris bonum opus predicat predicandunque commendat quod ungwentum predtiosum supermembra eius effuderit atwe hoc adeum sepeliendum fecerit et laudabiliter commemorantur in evangelio qui corpus eius de cruce acceptum diligente acque honorifice tegendum sepeliendunque curarunt verum iste auctoritates non hoc admonent quod insit ullus cadaveribus sensus sed adeum providentiam qui placent etiam talia pietatis oficia corpora quoque mortuorum pertinere significant propter fidem resurrectionis astruenda ubi et ilud salubritardisitur quanta posit esse remuneratio pro eleemosines quas viventibus exibemus si neque hoc aput deum perit quod exanimis hominum membris ofici diligente acque persolvitur sunt qui de metalia que santi patriarche de corporibus suis vel condendis vel transferendis profetico spiritu dicta intelligi voluerunt nonautem hic locus est cum suficiantista qui dicimus sed si e acque sustentandis viventibus sunt necesaria sicut victus et amictus quanvis con gravi afliktione desint non frangunt inbonis perferendi tolerandicoe virtutem nec eradi cant exanimo pietatem sed exercitatam faciunt fecundi orem intomagis cum desunt e acque curandis funeribus condendisque corporibus defuntorum adiberi solent noneficiunt miseros inocultis piorum sedibus yam quietos acperoc quanto ista cadaveribus christianorum in illa manje urbis vel etiam aliorum opidorum vastatione defuerunt vivorum culpa est qui non potuerunt ista prevere nec fena mortuorum qui non possunt ista sentire caput quartum decimum decaptivitate santorum quibus nunquam divina solacea defuerunt sed multi inciunt christiani etiam captivi dukti sunt hoxane miserimum est si aliqo duci potuerunt ubideum sum non invenerunt sunt in scripturis santis hujus etiam cladis manja solacea fuerunt incaptivitate tres pueri fuit daniel fuerunt ali profete nec deus defuit consolator sic ergo non deseruit fideles suos subdominazione gentis licet barbare tamen humane non deseruit nec inviseribus belua hek quacu illi con quibus agimus malunti ridere quam credere quitamen suis litteris credunt arionem meti mneum nobilisimum citaristam cum eset deyectu senavi acceptum delfini dorso edaterras esse pervectum verum illud nostrum deyona profeta plane incredibilius quia mirabilius et mirabilius quia potentius caput quintum decimum dey regulo incuo captivitatis oba religionem ethiam sponte tolleranda ecstat exemplum quad tamen ili deus colenti prodesse non potuit haben tamen issi de captivitate religionis causa ethiam sponte tolleranda et insuis preclaris viris nobilisimum exemplum marcus regulus imperator populi romani captivus aput cartaginiensis fuit qui cum sibi mallent aromani suos redi quam eorum tenere captivus ad hoc impetrandum ethiam istum precipoe regulum cum legatis suis prius yuracione conscriptum si quod volebant minime peregiset rediturum esse cartaginem perrexitile atco insenatu contraria persuasit quoniam non arbitrabatur utile esse romani rei publice mutare captivus nec post hanca persuasionem asuis ad hoc tes redire compulsus est sed quia yuraberat idesponte complevit atili eum ex cogitatis atque horrendis cruciatibus necaverunt inclusum quipe angusto linio ubistare cogeretur clavisque acutisimis undique confixu utase inulam eius apartem sinepenis atrocissimis inclinaret etiam vigilando peremerunt meritocerte laudant virtutem tam mania infelicitate maiorem et perdeus ille yuraberat quorum cultu proibitu as generi humano clades isti opinantur infligi qui ergo proptere colebantur utistam vitam aprosperam redderent si verum yuranti as irrogari penas seu voluerunt seu permiserunt yurogravius irati facere potuerunt sed cur non razziocinatione me meam potius ad utrunque concludam deus certe ille sik colwit ud propter yuris yurandi fidem nec manere timpatria nec inde koolibetire sedat suos acerrimos inimikos redire minime dubitaret. hok si huik vite utile nabat cuius tam horrendum exitum merwit prokul dubio fallebatur suo qui pedokuit exemplo, nihil deus ad atistam temporalem felicitatem suis prodesse cultoribus kwando qui dem ille yurum deditus cultui et victus et captivus abduktus et quiya nolluit aliter quamper eus yuraberat facere acaprius inaudito nimiunque horribili suplici genere cruciatus extintus est. si autem deorum cultus postahank vitam velut mercedem reddita felicitatem kur kalumniantur temporibus christianis ideo dicentes urbi acidissem illam calamitatem quiya deus suos colere destitit kum potuerit etiam illos dili gentisime colens tam infelix firi kwam ille regulus fut nisi forte contra clarisimam veritatem tanta quiisquiam demencia mere cicitatis obnititur uta contendere audeat universam civitatem deus colentem infelicem esse non posse unum vero hominen posse kwod videlicet potentia deorum suorum multus potius sit idonia conservare kwam singulus kum multitudo constet ex singulus si autem dikunt mar kum regulum etiam in illa captivitate illisque cruciatibus corporis animi virtute beatum esse potuise virtus potius vera quieratur kwaa beata esse posit ete civitas neque enim alliunde beata civitas alliunde homo kum alliude civitas non sit kwam concors hominum multitudo kwam obrem nondum interim disputo kwalis in regulo virtus furit suficit nunk kwad isto nobilisimo eksemplo koguntur fateri non propter corporis bona vel earum rerum koe extrinsecus homini acidunt colendos deus kwando qui dem ille carere his omnibus maluit kwam deus perkos yuravit ofendere sed qui depaciamus hominibus qui gloriantur se talem habuise civem kwalem timet habere civitatem kwad si inontiment tale ergo aliquid kwale acid regulo etiam civitati tam diligenter kwam ille deus colendi acidere potuise pateantur et christianis temporibus non calumnientur verum quia de illis christianis orta questio est qui etiam captivati sunt ok intueantur et taciant qui saluberime religioni hing impudenter aqu imprudenter iludunt quia si diis eorum probro non fuit kwad attentisimo cultur ilorum dum eis yuris yurandi fidem servaret patria caruit kwam aliam non haberet captivusque aput hostes per longa mortem suplicio novae crudelitatis ochisus est multominus nomen criminandum est christianum incaptivitate sacratorum suorum qui superna patria veraci fide expectantes etiam insuis sedibus peregrinus se esse noverunt finis partis secunde partstertia operis decivitatedei heka transcriptio asocietate librivoce facta bono publico usui est kaput sextum decimum anastuprisque etiam sacrarum forte virginum est passacaptivitas contaminari potuerit animi sinevoluntatis asensu manium sane crimen seputant obicere christianis kum eorum exagerantes captivitate adun etiam stupra comisa non solo in aliena matrimonia virginesque nupturas sedetiam incas dal santimoniales hi ke vero non fides non epietas non ipsa virtus dicitur sed nostra pocius disputatio interpudorem atcoeracionem quibuzdam coartator angustis nektantum hi ke curamus alienis responsionem reddere quantum ipsis nostris consolacionem sit ijitur imprimis positum atcoe firmatum virtutem qua recte vivitur ab animi sede membris corporis imperare santunque corpus usu firi sante voluntatis qua inconcusa acastabili permanente quid quid alius de corpore vel incorpore fecherit quod sine peccato proprio non valeat evitari preter culpam ese pacientis sed e quia non soloun cuoda dolorem verumetiam cuoda libidinem pertinet incorpore alieno perpetrari potest quid quid etale factum furit et si retentam constantisimo animo pudicitiam non escutit tamen pudore incutit ne credatur factum cummentis etiam voluntate quod firi fortasse sine carnis aliqua voluptate non potuit caput septimus decimus demorte voluntaria obmetum pene eve dedekoris ac per hoc et quese ociderunt ne quicum huius modi paterentur quis humanus affectus eis nolit ignosi et quese ociderenoluerunt ne suo facinore alienum flagitium debitarent quis quis eis hock crimini dederit ipse crimen incipiencie non cavebit nam utique si non licet privata potestate hominem ocidere vella nocentem cuius ocidendi licentiam lex nulla concedit profecto etiam quise ipsum ocidit homicida est e tanto fit nocentior cum se ociderit quanto inocentior inea causa furit quase ocidendum putavit nam si factum merito detestamur eunque veritas ejudicat cum se laqueo suspendit shelerate ilius traditonis auxisse pocius quam expiasse comisum cuoniam dei misericordiam desperando existiabiliter penitence nullum cibi salubris penitence locum reliquit quanto magis a sua nece se abstinere debet quitali suplicio quod in se puniat non habit judas enim cum se ocidit sheleratum hominem ocidit et tamen non solum Christi verumethiam sue mortis reus finivit hankvitam qua licet propter suma shellus alio suo shellere ocisus est quotem homu cui mali nihil fecit cibi male faciat et se ipsum interficiendo hominem interficiat in nocentem ne alium apatiatur nocentem at qua in se perpetret pecatum proprium ne ineo perpetretur alienum caput duo de vicesimus de aliena violencia et libidine corpore mens invita perpetretur atenim nevel aliena polu at libido metuitur non poluet si aliena erit si autem poluet aliena non erit sed cum pudicitia virtus sit animi comitemque habiat fortitudinem qua apotius quelibet malatolerare qua malo consentire de cernit manjanimus et pudicus inepotestate habiat quid de sua carne fiat sed tantum quid adumat mente velreinuat quis e adem sanamente putaverit perdere se pudicitiam si forte in apreensa et opresa carne sua exerceatur et expleatur libido non sua sienim hoc modo pudicitia perit profecto pudicitia virtus animi non erit nek pertinebit adeabona quibus bene vivitur sed imbonis corpuris numerabitur qualia sunt vires pulcritudu sanavaletudu axiquid huius modi est quae bona etiamsi minuantur bonam justan quen vitam omnino non minuunt quod sitale aliquid est pudicitia quod sitale aliquid est pudicitia u dquid pro illa ne amitatur etiam cun periculo corpuris laboratur siautam animic bonum est etiam opresso corpore non amititur quin etiam sanamente continencie bonum cum immondizia carnalium concupi scienciarum non cedit etipsun corpuris santificatur et ideo cum eis non accedere inconcussa intenzione persititia eis inconcussa intenzione eis inconcussa intenzione persitit eis inconcussa intenzione persitit nek de ipso corpore etperit santitas quia eo sancte utendi perseverat avoluntas et quantum est in ipso etiam facultas neque enim eo corpurs santum est quod eius membra sunt integra quod nullo contractantur attactu cum possin diversis casibus etiam et medici ali quanto saluti opitulantes hek ibi faciant quhe horret aspektus obstetrix virginis coiusdam integritatem manu velut exploras sive malevolentia sive incitia sive casu dum inspicit perdidit non opinor quenquam tam stulte sapere ali quid existimet etiam de ipsiius corporis santitate quam vis membri elius integritate jam perdita quacirca proposito animi permanente per quod etiam corpurs sanctificare meruit nek ipsi corpori auffert santitatem violentia libidinis aliene quam servat perseverantia continentie sua vivero si ali quafemine mente corrupta violatoco e proposito quod deo voverat perdata vitianda ad deceptorem sum ad hoc etiam per gentem santam vel corpore dicimus ea santitate animi per quam corpus santificabatur amissa ad quedestrutta absit hik error amur ita non amiti corporis santitate manente animi santitate etiam corpore opresso sicut amittitur et corporis santitas violata animi santitate etiam corpore intacto quam obrem non habit quod in se mortes pontane apuniat femina sine ulla sua consensione violentero ea talieno compressa peccato quantominus ante quam hoc fiat ne admitatur homicidium certum cumipsum flagitium quam visalienum aduc pendet incertum caput unde vicesimum delucrezia quae se abillatum si bistuprum per emit anforte uic perspicoerazioni quadicimus corpore opresso quadicimus corpore opresso ne quacam aproposito castitatis ulla in malum consensione mutato ilius tantum ese flagitium quae oprimens concuburit non ilius quae opressa concubenti nulla voluntate consensirit contradicere audebunt hi contracuos feminarum cristianarum incaptivitate opressarum non tantum ese flagitium opressarum non tantum mentes verum ethiam corpora santa defendimus lucreziam certe matronam nobilem veterencoe romanam podiciti e manis eferunt laudibus huius corpore cum violentero presso tarquini e regis filius libidinose potitus eset illa shellus improbissimi latino et propinkuo bruto viris clarissimis et fortissimis indikavit e osque advinditam constrinxit de inde fedi in se commissi aegra atque impatians se peremit quide dicemus adultera hec an casta judicanda est quisin haca controversia laborandum putaveri e gregi e quidam ex hoc eraciterque declamans haid mirabile diktu duo fuerunt e dalulterium unus atmisit splendide atque verissime intuens enim induorum corporum convixione unius incuinatissimam cupiditatem alterius castissimam voluntatem et nonna quid conjunxione membrorum sed quid animorum quidate ageretur attendens duo incid fuerunt et adulterium unus atmisit sed quidest hoc quod ineam gravius vindicatur qued adulterium non atmisit nam ille patria cun patre pulsus est hec sumo est maktata suplicio si non est illa impudicitia qua invita oprimitur hec justitia qua castapunitur vossa pello leges judicesque romani neimpepost perpetrata facinora nec quenquam celestum indemnatum impune voluistis ocidi si ergo atvestrum judicium quiscam deferret hoc crimen vobisque probaretur non solum indemnatam verum etiam castam inocentem interfectam e semulirem non neium quid ed feciset severitate congura plecteretis hoc fecit illa lucretia illa illa sic predicata lucretia inocentem castam vim perpessam lucretiam insuper interimit proferte sententiam quod si propterea non potestis quia non atstata quam punire positis quur interfectricem inocentis et caste tanta predicazione laudatis quam certe apud infernos judices etiam tales quales poetarum vestrorum carminibus cantitantur nulla razione defenditis constitutam shilicet interillos quisi biletum insontes perperere manu lucenque perrosi proyecere manimas qui atsuperna redire cupienti fas obstata tristisque palus inamabilis onde alligat anforte ideo ibi non est quia non insontem sed male sibi conciam se peremit asienim quod ipsa tantum modov nosse poterat quam vis juveni violenter inruenti etiam sua libidine ilecta consensit idque inse puniens ita doluit ut morte putaret expiandum quankwam negsike quidem se ocidere debuit si fructuosam poset aput deos falsos agere penitentiam verum tamen si forte ita est falsunquem est illud quod duo fuerunt et adulterium unus admisit sed potius ambo adulterium commiserunt unus manifesta invasione altera latente consensione non se ocidit insontem et ideo potest a literatis eius defensoribus dici non esse aput inferos interillus quisibi letum insontes peperere mano sed ita hec causa ex utroque latere quartatur utsi extenuatur homicidium adulterium confirmetur si purgatur adulterium homicidium cumuletur neg omnino invenitur exitus ubidicitur si adulterata cur laudata si pudica cur o cisa nobistamen in hoc tam nobili femine huius exemplu adistos refutandos quis cristianis feminis incaptivitate compresis alieni ab omni cogitazione santitatis insultan suficit quod in apraeclaris eius laudibus dictum est duo fuerunt et adulterium unus admisit talis enim abeis lucretiam agis credita est quese nullo adulterino potuerit maculare consensu quod ergo se ipsam quoniam adulterum pertulit etiam non adultera ocidit non esta pudicitie caritas sed pudoris infirmitas puduit enim eama turpitudinis aliene en seco misse etiamsi non secum et romana mulier laudis avidanimium verita est neputaretur quod violenter est passa cum vivret li benter passa si vivret onde adoculos hominum atestem mentis sue illampenam adibendam putavit quibus conscientiam demonstrare non potuit sociam quipe fakti se credi erubuit si quod alius inea fecira taturpiter ferretipsa pacienter non hoca feceront femine cristiane coe passe similia vivunt tamen nekin se ulte sunt crimen alienum ne aliorum celeribus aderent sua si quoniam hostes aubis pisendo stupracomiserant ille in se y homicidia erubesendo comiterant habent quipe intus gloriam castitatis testimonium consciencie habent autem coram oculis dei sui nek requirun tamplius ubi quid recte faciant non haben tamplius ne deviant abautoritate cum male devitant ofensionem suspicionis humane caput vicesimum nullam esse autoritatem coe cristianis in quali betcausa jus voluntaria necis tribuat neque enim frustra in santis canonicis libris nunquam nobis divinitus aprecetum permisumve reperiripotest utvel ipsius adipisciende imortalitatis vel ulius cavendi carendive male causa nobis metipsis necem inferamus nam et proibitos nosesse intelligendum est ubi lexait non occides presertin quia non additit proximum tum sicuta falsum testimonium faret falsum inkuit testimonium non dices adversus proximum tum nec ideotamen si adversus se ipsum quisquam falsum testimonium dixerit abhok crimine se putaveritalienum quoniam regulum diligendi proximum asemetipso dilektor acepit quando quidem scriptum est diliges proximum tum quisquam te ipsum porro si falsi testimoni non minus reus est quide se ipsum falsum faretur quam si adversus proximum hok facerit quum ineo precepto quo falsum testimonium proibetur adversus proximum proibetur posicu non rekte intelligentibus videri non esse proibitum utadversus se ipsum quisquam falsus testis asestat quantomagis intelligendum est non lichere homini se ipsum ocidere quum ineo quod scriptum est non ocides nihilo deinde adito nullus nec ipse utique quie preceptur intelligatur exceptus onde quidem hok preceptum etiam vestias acpecora konantur estendere utex hok nullum etiam ilorum lichet ocidere quur non ergo et herbas ete quid quid humo radicitus alitur acfigitur nam et hokagenus ererum quan vis non asensiat dicitur vivere acper hok potest et mori proinde etiam qum vis adibetur ocidi onde et apostulus qum de huius modi seminibus loqueretur tu inquit quod seminas non vivificatur nisi moriatur et imsalmo scriptum est ocidit vites eorum ingrandine num iditur obhok qum audimus non ocides virgultum velere nefas ducimus et mani cheorum errouri insanissime acuiusimus his iditur derilamentis remotis qum legimus non ocides si propteria non accipimus hok dictum de frutectis esse quia nullus eis sensus est nec de irreacionabilibus animantibus volatilibus natatilibus ambulatilibus reptilibus quia nulla novis eracione sociantur qum non eis datum est novis qum habere comunem unde justissima ordinazione creatoris et vita et mors eorum nostris usibus subditur restat ut de homine intelegamus quod dictum est non ocides nec alteru ergo nec te neque enim quise ocidit aljud qum hominem ocidit caput unum et vicesimum de interfeccionibus hominum coe habomicidi crimine exccipiuntur quaslam vero excepciones e adem ipsa divina fecit autoritas ut non eliciat hominem ocidi sed heis exceptis quos deus ocidi jubet sive datalege sive ada personam aprotempore expressa usione non aute ipsa ocidit quii ministerium debete jubenti sicut adminiculum gladius utenti et idio ne quacuam contra hoca preceptum fecerunt coo dictum est non ocides quii deo auktore belagesserunt auta personam gerentes publice potestatis secundum eius leges hocest justissime rationis imperium celeratus mortepunierunt et abram non solum non est culpatus crudelitatis crimine verum etiam laudatus est nomine pietatis quod voluit filium ne quacuam celerate sed obedienter ocidere et merito coeritur utrum proius su dei sed habendum quod iefte filiam hoe patri ocurrit ocidit cum idese voviset i molaturu mandeo quod iei redeunti deprelio victori primitus ocurriset nec samson aliter excusator quod se ipsum cun hostibus ruina domus opresit nisi quia spiritus latenter hoc userat quii perillum miracula faciebat his iditur exceptis quos vel lex justa generaliter vel ipse fons justitia deus specialiter ocidi jubet quis quis hominem vel se ipsum vel quemlivet ociderit homicidii crimine innectitur caput alter et vicesimum han unquan posi tomorso voluntaria ada manitudinem animi pertinere et quicunque hoc in se ipsis perpetraverunt animi manitudinem fortasse mirandi non sapiencie sanitate laudandi sunt quan quam si razzionem diligencius e consulas ne ipsa quidem animi manitudo recte nominabitur ubi quisque non valendo tolerare vel quecque aspera vel aliena peccata se ipse interemerit magis enim mens infirma depreenditur que ferre non potest vel duram sui corporis servitutem vel stultam vulgi opinonem mayorque animus merito dicendus est qui vitam arrumnosam magis potest ferre quam fugere etumanum judicium maximeque vulgare quod plerunque caligine erroris involvitur quam obrem si manio animo fieriputandum est qum si bi homo injerit mortem il le pocius te ombrotus in haq animi manitudine reperitur quem ferunt lecto platonis libru ubi de imortalitate anime disputavit se precipitem dedisse de muro atqueita de haq vita emigrasse adeam quam credidit esse meliorem nikil enim arguebat aut calamitatis aut criminis se uverum se ufalsum quod non valendo ferre se auferret sedada capesenda mortem atque ad hujus vitae su avia vincula rumpenda sola atfuit animi manitudo quod tamen manye aqtus factum esse quam bene testis ei esse potuit plato ipse quem legerat qui profecto id precipu e potisimunque fecisset vel ethiam precipisset nisi ea mente qua imortalitate anime vidit ne quam faciendu quin ethiam proibendum esse judicasset atenim multis interemerunt anus hostium pervenirent non modo querimus utrum sedfactum sed utrum furet faciendum sana qui peratio ethiam exemplis anteponenda est qui quidem et exempla concordant sed illa quet tanto diniora sunt imitazione quanto excelenziora pietate non feceront patriarche non profete non apostoli quia et ipse dominus Christus quando eos si persecuionem paterentur fugere admonuit de civitate in civitatem potuit admonere utsibi manus inferrent ne in manus persecuentium pervenirent porro si hoc illen non yusit autumonuit ut eo modo sui exahac vita emigrarent quibus migrantibus quale eternas preparaturum esse se promisit queli bet exempla proponant gentes quae iniora antadeum manifestum est hoc non lichere co lentibus unum verum deum capota vicesimum terthium quale exemplum site catonis quise viktoriam ceseris non feres interremit sed tamen etiam illa pretterm lucretiam de quasuprasatis quod videbatur diksimus non facile reperiunt de cuyus autoritate prescribant nizi ilum catonem quise utice ocidit non cuya solus id fecit sed cuya virdoctus et probus habebatur utmerito putetur etiam recte fieri potuisse velposse quod fecit de cuyus facto quid potissimum dicam nizi quod amici eius etiam dotti quidam viri qui hoc fieri prudentius diswadebant imbecilioris quam fortioris animi facinus esse censuerunt quod demonstraretur non honestas turbia precavens sed infirmitas adversa non sustinens quato in suo carissimu filio judicavit nam si turpe erat sub victoria cesaris vivere quur autor huyus turbitudinis filio fuit quem de cesaris benignitate omnia sperare precepit quur non etillum secum coegitat mortem nam si eum filium qui contra imperium in hostem puñaverat quem victorim laudabiliter torcuatus ochidit quur victus victo filio pepercit kato qui non pepercit siwi an turpius erat contra imperium esse victorem quam contra decus ferre victorem nullomodo iditurkato turpe esse judicavit sub victoria cesaris vivere aliocuin abhaq turbitudin aterno ferro filium liberaret. Quidergo nisi quod filium quantum amavit, cui parci a cesare et asperavit et voluit, tantum glorje ipsiius cesaris, ne abilo ethiam sibi parceretur, utipsi cesar diksis sefertur, invidit, aut ut aliquid nos mitius di camus erubuit. Caput vigesimum quartum, qu'a regulus catone prestantior fuit, multo magis emini ant christiani. Nolunt autemisti, contra quos agimus, ut santum virum yob, qu'itam horrenda mala in sua carne perpeti maluit, qu'am illata si bimorte, omnibus carere cruciatibus, vel allius santos exlitteris nostris, celsissimis fideque dinissimis, qu'i captivitata en dominationemque hostium ferre quam sibi necem in ferre maluerunt, catoni preferamus. Set eges litteris eorum, e undem illum marco catoni, marcum regulum preferam. Cato enim nun quam cesarem vicerat, qu'i victus dedignatus est subici, et nesubiceretur ase ipso elegit ocidi. Regulus autem penus yam vicerat, imperioco e romano, romanus imperator, non excivibus dolendam, sed ex hostibus laudandam victoriam reportaverat. Abeis tamen postea, victus maluit eos ferre serviendo, qu'am eis se au ferre moriendo. Proinde servavit et sub cartaginensium dominatione patientiam, et in romanorum dileccione costantiam, nec victum au ferreens corpus ab hostibus, nec in victum animum achivibus. Nec quodase ocidre noluit, vite huius amore fecit. Hoc probavit qu'ma causa promisi yurisque yurandi ad eosdem hostes, cos gravius ensenatu verbis qu'am inembello armis offenderat, sine ulla dubitazione remeavit. Tantus ita qu'e vite huius contemtor, qu'ma sevientibus hostibus per quas libet penas e am finire quam se ipse perimere maluit, manium e gelus esse si se homo interimat procul dubio judicavit. Interomnes asuos laudabiles et virtutis insignibus ilustres virus non aproferunt romani meliorem, quem neque felicitas corruperit, nam in tanta victoria mansit pauperrimus, nec infelicitas fregerit, nam adatanta egizia revertit intrepidus. Porro, si fortissimi et preclarissimi viri terene, patrie, defensores, deorunque licet falsorum, non tamen falacis cultores, sed veracissimi etiam yuratores, qu'i hostes victos more a ca yure belli ferire potuerunt, hi avostibus victi se ipsos ferire noluerunt, et qu'un mortem minime formidarent, victores tamen dominos ferre quam ea massibi in ferre maluerunt, quanto magis cristiani, verum deum colentes, et superne patrie suspirantes, ab oak facinore temperabunt, si eos divina dispositio, vel probandos, vel emendandos, ada tempus hostibus subiugaverit, quos in illa humilitate non deserit, qu'i proptereos tam humiliter altissimus venit, presertim quos nulius militaris potestatis, vel talis militfia yura constringunt, ipsum hostem ferire superatum, quis ergo tam malus error obrepit, ut humo se ocidat, vel quia ineum pecavit, vel ne ineum pecet inimicus, cum vel pecatorem, vel pecaturum ipsum ocidere non audiat inimicum, caput vicesimum quintum, quod pecatum, non per pecatum, debiat declinari. Atenim timendum est et cavendum, ne li bidini hostili, subitum corpus, ille cebrusissima volutate, animum aliciat consentire pecato, pro inde inquiant non yama proptere alienum, sed propter suma pecatum, ante quam hoca quisque fumitat, se debet ocidere. Nullo modo quidem hoca facetanimus, ut consentiat li bidini carnis sue, aliena li bidine concitate, quideo potius eiusque sapienzie, quam corpori eiusque concupicenzie subiectus est. Verum tamen si detestabile facinus et damnabile shellus est etiam se ipsum hominem ocidere, sicuta veritas manifesta proclamat, quis ita desipiat ut edicat. Iam nunc pecemus, ne poste aforte pecemus, Iam nunc perpetremus homicidium, ne poste aforte incidamos in adulterium, nonne si tantum dominatur iniquitas, ut anon inocencia, sed pecata potius eligantur, sapius est incertum de futuro adulterium, quam certum depresenti homicidium, nonne sazius est aflagitium comitere quod penitendo sanetur, quam tale facinus ubilocus salubris penitenzie non relinquitur, hec dixi proptereus vel eas, quë non alieni sed apropri pecati devitan di causa, ne subalterius li bidine etiam excitate su eforte consensiant, vim si bi quam moriantur inferendam aputant, ceterum absit amente cristiana, quë deo su ofidit ineoque spe posita eius adiutorio nititur, absit incuam ut amens talis quibus li betacarnis voluptatibus ad a consensum turpitudinis cedat. Quod si illa concupisentialis in obedientia, quë aduq in membris moribundis habitat, preter nostre voluntatis legem quasi lege sua movetur, quantomagis absque culpa est incorpore non consensientis, si absque culpa est incorpore dormientis. Finis partis tertie.