 Hoogstuk 10 van Onder Moeders Vleugels. Dit is een opname voor LibriVox. Alle opnames van LibriVox zijn vrij van natuur's rechten. Voor meer informatie of als u vrijwilliger wilt worden, ga naar LibriVox.org. Onder Moeders Vleugels door Louisa M. Alcat. Hoogstuk 10. De PC en pp. Toen de lente aanbak kwamen er verschillende nieuwe vermakelijkheden aan de orde en de lengende dagen bracht er lange naamiddagen voor werk en spel van allerlei aard. De tuin moest in orde gebracht worden en ieder der meisjes had een klein lapje om mee te doen wat ze zelf wilde. Hannah zei altijd, ik zou je dadelijk kunnen vertellen van wie de tuintjes waren, al zag ik ze ook in China. En ze had gelijk, want de smaak der meisjes verschilde evenveel als hun karakters. Meten hadden roze en heliotrope, een meerte en een oranje boompje in. Dat van Jo was nooit tweemaal hetzelfde, want ze probeerde toch eens weer iets anders. Dit jaar was het een kwekerij van zonnebloemen. Van die vrolijke, hoogopstrevende planten had ze het zater tot voedsel bestemd voor Tante Kloek en haar familie Kuikertjes. Bets had ouderwetse bloemen in haar tuin. Heerlijke balsminen en reseda, riddersporen, anjadlieren, viooltjes, acolijen, muur voor haar vogel en kattenkruid voor de pushes. Emen hield een prijeltje in haar tuintje, wel klein en vol oorwormen, maar aarde voor het oog. Helemaal overdekt met kammervoelie en morgenschoon, die hun veelkleurige hoontjes en klokjes in zielijke kirlandes lieten afhangen. Voorts grote, witte lelies, fijne vares en zoveel schitterende, decoratieve planten als wel de goedheid wilde hebben daar te bloeien. Tuinarpijt, wandelingen, roei toch eens op de rivier en het verzamelen van wilde bloemen namen de mooie dagen in. En voor de regenachtigen hadden ze vermaakkelijkheden pinnenshuis. Sommige oud, sommige nieuw, alle meer of minder oorsponkelijk. Eén van deze was de PC, want daar geheimen genootschappen in zwang waren, vonden de meisjes het nodig er ook in te hebben. En daar ze alle vier met tikens dweepten, noemden ze zich de Pickwick Club. Een jaar lang hadden ze dit vrij geregeld volgehouden en waren ze elke zaterdagavond te samengekomen op de zolder, welke vergaderingen met de volgende plechtigheden gepaard gingen. Dries stoelen werden op een rij achter een tafel gezet. Op die tafel stond een lamp en lagen vier witte kaartjes, de clubinsignjes met een grote PC erop, in vier verschillende kleuren en het weekblad dat de Pickwick Portafilie werd genoemd en waarin ieder haar bijdrage moest leveren. Jo, nooit gelukkiger dan wanneer ze pen- en inkthanteerde, was redacteur. Om zeven uur trokken de vier leden naar de vergaderszaal, bonden zich de insignjes om het hoofd en namen met grote deftigheid plaats. Meten, als de oudste, stelde Samuel Pickwick voor. Jo, als de meest literarische ontwikkelde, Augustus Stockwell. Bets, omdat zijn bloos een tonnetje was, Tracy Tubman. En Amy, die al het probeerde te doen wat ze toch niet kon, met Daniel Winkle. Pickwick, de president, was het plat voor, dat gevuld was met oorspronkelijke verhalen. Dichtstukjes, plaatselijk nieuws, grappige advertenties en wenken, waarmee ze ook kander op een aardige manier opmerkzaam maakte op hun gebreken en tekortkomingen. Bij één deze gelegenheden zette de heer Pickwick zijn bril op zonder glazen, tickt op de tafel, kuchte en begon te lezen. Na eerste jaar Stockwell ernstig te hebben aangestaart, die achterover in zijn stoel gevallen was van het lachen en zo tot de orde moest geroepen worden. De Pickwick wordt te vijgen, 20 mei, 18 en nog wat. Rubriek Der Gedichte, op een verjaardag. Welkom lieve vrienden, welkom op deze heugelijke dag. Nu de Pickwick Club haar jaarfeest aan de Kimverijzen zag. Alle zijn we tegenwoordig, alle zijn gezond en blij. Voelen ons volmaakt gelukkig van verdriet en zorgenvrij. Onze ijverige Pickwick brengen wij de eerste goed. Hem die het welgevulde weekblad voorleest met zo'n warmt en gloed. Schoon hij zware kougevat heeft, schoor van Keelys hees van stem, wil hij toch het werk niet staken. Maar wie vrees dat ook van hem? Zes voetlange Stockwell zit daar met de gratie van een beer en zijn schalkse bruine trooni blikt lieftallig op ons neer. Dicht vuur doet zijn oogestralen, moedig voorwaarts is zijn leus. Eerzucht zetelt op zijn voorhoofd en een inkt vlek op zijn neus. Daarna volgt ons vriendje Tubman, zo teerhartig, lief en goed, die om onze aardigheden altijd vreselijk lachen moet. Tot besluit de kleine winkel, nadig ventje, keurig net, die al hadheid handen wassen, keurig is op zijn toilet. Het jaar vloog om, we bleven alle, onder pret en lach tezaam, langs het letterkundig voetblad strompelen naar de berg der Vaam. Mogen ons blad steeds floriseren, onze club, dat is mijn B, menig jaarfeest, vrolijk vieren, lang nog leven, de PC. Het gemaskerde huwelijk, een verhaal uit Venetie. De ene gondel naar de andere naderde, de marmere trappen en zette haar lieve last af om de statige, schitterend verlichte zalen van de graafde Adlon met haar gezelschap te vermeerderen. Ridders en edelvrouwen, elven en pages, monneken en bloemenmeisjes, allen mengen zich vrolijk in het dans. Liefelijke stemmen en welluidende melodieën vervulden de lucht en zo had de masquerade plaats onder vrolijke muziek. Heeft u hoogheid vanavond ook Lady Vile'en gezien? Voeg een riddelijk troubadour aan de elven koningin die aan zijn arm de zaal doorwandelde. Ja, is zij niet allerliefst, hoewel zij zo tuurig kijkt? Haar Japon is ook zo goed gekozen, want binnen een week trouwt ze met Geraf Antonio, die zei van gantzer harte haat. Bij mijn ziel, ik benijd hem, daar komt hij aan, gekleed als een bruidigom. Het zwarte masker niet medegerekend. Als hij dat er heeft afgedaan, kunnen we zien hoe hij de schoonemaagd aanziet, wie er hart hij niet kan winnen. Schoon haar strenger vader hem haar hand beloofde, antwoordde de troubadour. Men vertelt dat ze de jongen in onze kunstenaar beminnt, die haar volgt als haar schaduw, en door haar vader veracht wordt, zei de dame, terwijl ze zich weer bij de dansers voegde. Het feest had zijn toppunt bereikt toen een priester binnen trat, en het jonge paar wenkte hem te volgen naar hem met perper fluueel behangenis, waar hij hem verzocht neder te knielen. Diepe stilte heerst onmiddellijk in de vrolijke vergadering, en geen ander geluid verbrakte stilte dan het ruise der fontijnen of het gesuizel in de oranje bosjes die in het maan ligt sliepen. Toen graafde Adalon al dus sprak. Mijne heren en dames vergeef de list, die ik gebruikte om hem hierbij heen te vergaderen en getuigen te zijn van het huurlijk mijner dochter. Vader wil met de dienst een aanvang maken. Alle ogen wenden zich naar het bruidspaar, en een zacht gemurmel van verbazing liep door de menigte, nog de bruid, nog de bruidigom, ontdeden zich van het masker. Nieuwsgierigheid en verwondering vervulden allerhard, maar eerbied hield aller tong in bedwang totdat de heilige band gelegd was. Toen verzamelde de toeschouwers zich onder graaf en verzocht een verklaring. Gaarne zou ik die geven, zo ik maar kon, maar ik weet alleen dat het een griel was van mijn bedees te violen, en ik gaf toe. Nu, mijn kinderen, laat het spel nu geëindigd zijn. Doet de maskers af en ontvangt mijn zegen. Maar geen van beide pogte knie, want de jonge bruidigom antwoordde op een toon die alle toehorders deed verbleken, en toen hij het masker liet vallen, werd het edel gelaad zichtbaar van Ferdinand Deveru, de kunstenaar Mina, terwijl de schone viola schitterend van vreugde aan aanminnigheid het hoofd liet rusten tegen de borst, waar nu de ster van een engelsen graaf fonkelde. My lord, je hebt mij hoog harte gezegd, dat ik om de hand uur dochter mocht vragen als ik mijn beroemen kon op een even gevierde naam en een even groot inkomen als graaf Antonio. Ik kan meer doen dan dat, want zelfs uw eerzuchtgeziel kan voldaan zijn, nu de graaf, de Deveru en de Veren, zijn oude naam en weergaloze rijkdom in ruil aanbiedt voor de geliefde hand deze schone dame, nu mijn vrouw. De graaf zond als versteend en zich naar de verbaasde menig tekerend voeg de verlinant er met een vrolijk triumpheerende glimlach bij. U, mijn redelijke vrienden, kan ik slechts toewensen dat uw begeerte even schitterend vervuld mogen worden als de mijne en dat hij allen een even schone bruid mocht winnen als ik door dit gemaskerd huwelijk. S. Pickwick. Waarom is de PC gelijk aan naturen van Babel? Zij is vol onoordelijke leden. Geschiedenis van een meloen. Op zekere dag saai de hoven hier een zaadje in zijn tuin en na een poosje ontkiemde het en werd een flinke plant en door verschijde meloenen. Op zekere dag in oktober, toen ze rijp waren, plukte hij er een af en bracht die naar de markt. Een kruidenier kocht hem en legde hem in zijn winkel. Diezelfde morgen ging een klein meisje met een bruine hoed, een blauwe jurk en een stompeneus naar de winkel en kocht hem voor haar moeder. Ze bracht hem naar huis, sneed hem open, kookte hem in een grote pot en diende een gedeelte ervan op met suiker voor het middagmaal. Bij het overschieten deed ze een pintje melk, twee eieren, vier lepels suiker, wat noopmuskaat en een paar beschuiten. Deed het in een type schootel en pakte het totdat het lekker bruin was. En de volgende dag werd het opgegeten door een familie Marge Geheten. Tee de man. Aan de heer Pickwick. Meneer, ik heb u iets te schrijven over een overtreding. De zonder die ik bedoel is een man winkel genaamd die heel lastig is in de vergadering omdat hij lacht en soms geen stukken wil schrijven in dit bewonderde blad. En ik hoop dat u hem zijn zonder wilt vergeven en hem toe wilt staan een Franse fabel in te zenden omdat hij niet uit zijn hoofd kan schrijven en omdat hij zoveel lessen moet leren en daar geen hoofd voor heeft. In het vervolg zal ik proberen de tijd bij de horens te vatten en een stukje klaar te maken hoe kom Lafau zal zijn. Ik bedoel helemaal in orde. Ik eindig in haast, want het is bijna schooltijd. Uw diner en winkel. Het boven staan deze mannelijke en flinke erkenning van vroeger slecht gedrag. Als onze jonge vriend zich eens op de interpunctie wilde toeleggen zou dat niet kwaad zijn. Een dorvig ongeluk. Laatst leden vrijdag werden we opgeschikt door een hevige slag in onze benedinste verdieping gevolgd door een angstig geschreeuw. We vlogen gezamenlijk naar de kelder en ontdekten onze geachte president lang uit op de grond. Daar hij gestruikeld en gevallen was toen hij hout wilde krijgen voor huiselijk gebruik. Een waardtourneel van verwoesting ontrolde zich voor onze ontstelde blikken want de heer Pickwick was met hoofd en schouders in een toppe water terechtgekomen. Had een vaartje groene zeep over zijn kostbaar lichaam gekregen en zijn klederen erg gehavent. Toen hij uit zijn gevaarlijke positie verlosst was ontdekten men dat hem geen leed wedervaren was en halve enige lichte kneuzingen. We kunnen er tot onze vreugd te bijvoegen dat hij vrijwel is. Redactie Doodsbericht Het is onze treurige plicht, u het plotseling en ga je hem zinnig verdwijnen mede te delen van onze geliefde vriendin met vrouw Witvoet. Deze bemindenswaardige en bemindepoes was de lieveling van een groot kring warme en bewonderende vrienden. Haar schoonheid trok aller ogen tot zich. Haar bevalligheden en deugde verzekerde haar een plaats in ieders hart en haar verlies wordt door het gehele gezelschap diep gevoeld. Ze is het laatst gezien bij het hek waar ze de kar van de slagersjongen met haar opmerksamheid vereerden en wij vrezen dat de ene van de herlendeling verlockt door haar bekoorlijkheden haar heeft gestolen. Weken zijn voorbij gegaan maar geen spoor van haar is ontdekt. We geven alle hoop op binden een zwart lintje om haar mantje zetten haar schoot op haar zijde en haar als ene die ons voor altijd ontvallen is. Een medegevoelend vriend zent ons het volgende dicht kleinoot. Klaaglied op witvoet. Onze kleine witvoet is helaas niet meer. Ze is plotseling verdwenen en acht we treuren zeer. Het grafje van haar kleintje onder Ginze Eik gaan wij trouw bezoeken maar waar rust haar lijkt. Ledig staat dat mantje. Roerloos ligt haar bal. We weten dat ik nooit meer zal horen zacht mij ouwen vriendelijk gespin al of ze wou zeggen Toe laat maar in. Ach, een ander katje loert op rat en muis maar dat zal nooit worden speelpop in hier in huis. Want helaas haar kopje is niet mooi of lief en zij mist de gratie van mijn hartelief en waar vroeger witvoet oh zo rap en vlug vreemde honden wegjoeg rug achter veilige tradis nel naar het vreemd gespuis nee, zij zal nooit worden tiaraat van ons huis Ze is wel goed en nuchtig en het is waar haar plicht wordt heel trouw en ijverig, steeds door haar verricht maar zij streelt niet te ogen dus zo inegeteer als wij u beminden minnen wij nooit weer. A.S. Advertensies M'r je vrouw Ophelia Pennenlichster de beroemdste geletterde redenaarster zal haar uitstekend werkje over de vrouw en haar oppositie in de Pickwick club voorlezen aanstaande zaterdag na afloop de gewone werkzaamheden Er zal een wekelijks bijeenkomst gehouden worden in de keukenzaal om jonge dames te leren koken Hannah Brown zal presideren alle leden worden verzocht trouw op te komen naar wij vernemen zal de stoffervereniging aanstaande woensdag bovenste verdieping daar sociëtijd alle leden moeten in uniform precies de 9 uur met de stofferopschoudig verschijnen M'r je vrouw Betsy Poppen zal de volgende week haar nieuwe magazijn van Poppenmode artikelen openen De laatste Parijse modus zijn gearriveerd en alle bestellingen zullen met de grootste zorg worden aangekomen Een nieuw stuk zal binnen weinig weken opgevoerd worden in het Schuurtheater dat alles beloofde over treffen als een afspraak de Griekse slavin of Constantijn de Vreker is de titel van dit Roeren drama Wenken in die een SP niet zoveel zeep voor zijn handen gebruikten zou hij smorgens niet altijd te laat aan het om bij te komen A.S. wordt verzocht niet op straat te fluiten T.T. vergeet alsjeblieft Amy's servet niet N.W. moet niet mopperen omdat hij geen 9 opna is zoals in zijn York heeft weekberichten meta, goed yo, slecht Betsy, zeer goed Amy, middelmatig toen de president geëindigd had met het voorlezen van het weekblad een getrouwe kopie van een blad dat eens door werkelijk bestaande meisjes geschreven werd volgde er luide toejuigingen van alle kanten en daarna stond de heer Stockwell op om een voorstel in te dienen meneer de president en mijn heren begon hij het houding en toon aannemende waarvoor een parlementslid zich niet zou behoeven te schamen ik zou u gaan de toetreding van een nieuw lid in overweging geven een vriend die dat ten zeerste verdient er ten hoogste dankbaar voor zou zijn en veel zou bijbrengen zowel tot verhoging van het gehalte onze club als tot een letterkundige waarde van ons blad en die on tegenzegelijk heel vrolijk en gezellig zou wezen de heer Theodor Lawrence voor als erelid van de pc toe vindt het maar goed de plotseling en verandering in jouw stem maakte de meisjes en te lachen maar geef het alle juicht het plan dadelijk toe of zij een enkel woord toen Stockwell weer ging zitten we zullen het in rondvraag brengen zei de president alle die ten gunste van het voorstel willen stemmen worden verzocht ja te zeggen een luideuitroep van Stockwell tot ieders verbazing gevolgd door ja uit Bettsmond die het tegenstemmen worden verzocht hun neen uit te spreken Meta en Amy waren er tegen en de heer Winkel stond op om met grote deftigheid te zeggen we hebben er liever geen jongens bij ze maken maar gekheid en zijn zo wild dit is een dames gezelschap en we willen onder ons blijven ik ben bang dat hij ons weekblad gek vinden en ons achter de rug uitlag zal, zei Pickwick en trok aan het krulletje op zijn voorhoofd wanneer hij in het een of ander niet tot een besluit kon komen daar vloog Stockwell vol vuur op roepende mijn heer, ik geef je mijn eerderwoord dat Laurie niets van die aard zal doen hij schrijft graag en hij zei ons blad veel aardiger maken door zijn bijdragen en begrijp je er niet dat wij voor sentimentality bewaard blijven als hij erbij is we kunnen zo weinig voor hem doen en hij doet zoveel voor ons en ik vind het hem hartelijk welkom moeten heeten als hij komt met een zinspeling op beweze weldaden deed Tubman vast besloten opspringen ja, we moeten het doen zelfs al zijn we wat bang ik zeg dat hij komen mag en zijn groot papa ook als hij wil de flinke uiting van Betts bracht de andere clubleden in stomme verbazing en Joe verlieet haar plaats om haar goedkeurend te handen drukken nu dan, laat ons opnieuw stemmen ieder herinneren zich dat het onze Laurie geldt en zeggen ja Riepstak wel opgewonden maar plechtig ja, ja Riepen drie stemmen tegelijk goed, dankjewel en daar nu niets beter is dan tijd bij de horens te vatten zelfs winkelzeer juist heeft opgemerkt neem ik de vrijheid u het nieuwe lid voor te stellen en tot onsteltenis der overige leden rukte joden deur open van een klein kamertje waar Laurie op een voddelkist zat met een vuurood gezicht van het ingehouden lachen schurk, verrader joh, hoe kon je dat doen riepen de drie meisjes toen stok wel haar vriend segenvierend naar voren bracht hem een stoel en een insigne gaf en onmiddellijk installeerde de onbeschaamdheid van die twee is waarlijk verbazing wekkend begon de heer Pickwick en tacht er zijn gelaten in een zeer ernstige plooi te zetten het geen echter niet gelukte daar is ik slechts een bemiddellijk glimlach vertoonden maar het nieuwe lid was gewassen hij stond op, maakte een sierlijke buiging en begon op de innemendste wijze meneer de president en dames ik vraag ik scuus, heeren vergun mij mijzelf aan u voor te stellen als Sam Weller de zeer nederige dinaard daar club goed zo, goed zo ripio en stampte met de steel van de oude beddepan waarop ze steunde mijn trouwe vriend en edele beschermheer vervolgde Laurie met een bevallig manuaal die mij op zo vlijende wijze heeft voorgesteld verdient geen berisping over de laag hartige krijgslist van deze avond ik maakte het plan en hij gaf eerst naar Langplagen toe kom Laurie neem nu de hele schuld voor je arrekening je weet dat ik het kamertje verzonnen heb veel stok wel, die grote pret had hem in de reden luister niet naar wat ze zegt ik ben de ellendeling die het gedaan heeft meneer zei het nieuwe lid met een wellerachtig knikje tegen de heer Pickwick maar ik zal het op mijn eer nooit weer doen en mij voort aan wijden aan de belangen van deze onstervlijke club hoor hoor ripio en sloeg het deksel op de beddenwarmer open en dicht bij wijze van Beckins ga voort, ga voort voeg de winkel en tutman erbij terwijl de president wel willend boog ik wilde alleen nog maar zeggen dat ik als een gering blijk van mijn dankbaarheid voor de eer mij aangedaan en als middel om het vriendschappelijk verkeer tussen naar pure gevolken een postkantoor heb opgericht in de hech aan de achterzijde van de tuin een vrije ruim gebouw met sloot op de deur en alle mogelijke gemakken het is het oude konijnhok waar ik het deur dicht en het dak open gemaakt zodat het alles soorten van dingen kan bevatten en ons veel kostbare tijd zal besparen berieven, manuscripten boeken en pakjes kunnen herin en daar ieder volk een sleutel heeft zal het bijzonder praktisch zijn denk ik sta mij toe u de sleutel om daar club aan te bieden en met hartelijke dank voor de bewezengunst naar plaats weder in te nemen een luidgejuig volgde toen de heer Wellig een kleine sleutel op tafel neerlegde en weer ging zitten de beddepan klapte en zwaaide geweldig en het duurde en hele tijd eerder orde kon hersteld worden lange beratslagingen volgde en alle spraken verwonderlijk goed want alle deden hun best het was als een buitengewoon levenige vergadering die eerst laat gesloten werd en eindigde met drie luide hurra's voor het nieuwe lid niemand had ooit berouw over de toelating van Wellig want de getrouwen, fatsoenlijker en vrolijker lid kon in geen club gevonden worden hij bracht bepaald leven in de vergaderingen en pit in het weekblad zijn redenvoeringen deden zijn toehorders uitbarst inlachen en zijn bijdragen waren uitstekend afwisselend, vaderlandslivend klassiek, grappig of treurig maar nooit sentimenteel Jo vond ze een beken Milton of Shakespeare waardig en verbeterde haar eigen opstellen met goed gevolg naar het pk was een pracht instelling en bloeide buitengewoon want er werden bijna evenveel wonderlijke dingen door verzonden als door een werkelijk postkantoor treurspelen en dashes gedichten en ingemaakt zuur bloemzaad en lange brieven muziek en boeken gommelistiek, uitnodigingen de oude heer had er plezier in zond aardige pakjes geheimzinnige boodschappen en grappige telegrammen en zijn tuiman, getroffen door Hannas bekoorlijkheden zond haar een man een minne brief onder Jo's adres wat lachte de meisjes toen het geheim uitkwam niet dromende dat het kleine postkantoor in vervolg van tijd nog menige dergelijke brief zou bevatten einde van hoofdstuk 10