 Mensen vragen zich wel af of je fysiek onverklaarbare klachten hebt. En eigenlijk is dat niet zo. Alle lichamelijke klachten zijn te verklaren. Alleen het is voor artsen en patiënten wel eens moeilijk om te doorgronden hoe het dan te verklaren is. En ook wat je er aan kan doen. En daar doen wij veel onderzoek naar. Hoe je dat kunt aanpakken, hoe je dat kunt behandelen. En eigenlijk blijkt dat uiteindelijk klachten altijd wel te verklaren zijn. Ofwel, er is toch een lichamelijke oorzaak. Of er is een psychisch oorzaak of stress. Meestal is dat dan stress. En bij stress heb je als kenmerk dat je vaak zelf niet meteen de gaten hebt dat je gestrest bent. Dus daar gaat een periode overheen. En dat is heel belangrijk. Hoe ga je daarmee om? Als patiënt en als dokter. En we hebben een centrum voor lichaamgeestige zontheid waarin we veel dat soort behandelingen doen. En ook heel veel overleggen hebben met de verwijzers. Want het is vaak ook zo dat de communicatie tussen verwijzers onderlinkt. Dus de verschillende artsen die met iemand te maken hebben. En de patiënt dat hij beter kan. En dat hoeft niet per se aan de artsen of de patiënten te liggen. Maar het zijn heel complexe gevallen meestal. Als iemand het niet zelf zich realiseert dat de klachten stress gerelateerd zijn. Dan is daar een reden voor. Dan is het bijvoorbeeld zo dat het ook lichaamverklaarbare klachten zijn. Maar dat er ook nog stress bij komt. En dat is niet zo makkelijk te onderscheiden. Moet je als het ware ontravelen. We hebben in een grote database gekeken. Of mensen psychische klachten ook kregen daardoor door die lichaamelijke klachten. En dan blijkt inderdaad dat het meeste voorkomt bij die combinatie van lichaamelijk verklaarde. En nog, het noemen we dan maar even, nog onverklaarde klachten. Kennelijk belast dat mensen heel erg. En dat is ook wel geassocieerd met meer depressie en angstklachten. Ik denk dat men een fout heeft gemaakt. Heel lang door te zeggen je moet blijven zoeken. En je kan pas iets gaan doen als je weet hoe het zit. En dat vind ik echt een fundamentele fout. Want wij krijgen heel veel mensen in ons centrum verwezen. Die dus echt al jaren, allemaal artsen hebben bezocht op zoek naar een oorzaak. Omdat die dan nog niet bekend was. Is er ook niet behandeld of begeleid. En die mensen gaan daar erg ondergebukt. Dus mijn filosofie is, en dat werken we ook uit, het onderzoeken we ook hoe dat het beste kan. Is dat je tegelijk moet doen. Dus je kunt wel blijven zoeken naar oorzaken. Als je toch denkt, maak me toch zorgen. Maar je moet intussen wel begeleiding krijgen. Want het is gewoon belastend. Dat is eigenlijk de behandel filosofie die we aanhangen. En die we ook evalueren in behandel, onderzoek. Je gaat toch ook op in je boek het stressbeeld. Is er een duidelijke reden voor de werk of relaties, waardoor die stress ontstaat? Ja, meestal is de reden eigenlijk wel duidelijk. Alleen iemand realiseert het zich niet op het moment zelf. Maar als je in de tijd nagaat van wanneer is het nu begonnen, dan is er eigenlijk altijd wel een aanleiding of iets wat zich heeft voor gedaan. Alleen beseffen mensen niet altijd hoe gestresst ze zijn door iets. Ze weten heuswel, daar is er bijvoorbeeld iets gebeurd op mijn werk. Of heel hard werken een poosje. Maar dan ben je daar zo mee bezig, dat je als het ware daar niet meer bij stil staat. En dat is eigenlijk een kenmerk van stress. Dus het is helemaal niet vreemd, dat gesprekken voornodigend met iemand om te denken, ja, dat kan het dus toch wel zijn. En in mijn boek geef ik inderdaad aan wat zijn nou die meganismes van stress. De lichamelijke aspecten, want die zijn heel uitgesproken. We reageren lichamelijk heel sterk op stress. En wat heeft dat voor psychische consequenties? En eigenlijk bestaat het boek uit twee delen. Het ene deel leg ik dat uit. Hoe men daar de afgelopen jaren over heeft gedacht en onderzoek naar heeft gedaan wat daaruit is gekomen. En in de tweede deel vertel ik wat kun je er aan doen. Hoe kun je zorgen dat je het zelf beter herkent. En wat voor soort behandelingen heb je ervoor.