Loading...

les jours tristes sont passe

985 views

Loading...

Loading...

Loading...

Rating is available when the video has been rented.
This feature is not available right now. Please try again later.
Uploaded on Aug 15, 2009

recited by Akanthos
Μακριά κι όμορφη ήταν πάλι η νύχτα,
με τα μαλλιά σου ανέμελα στα χέρια του μελτεμιού.
Και τ΄ άγνωστο κορμί σου,
παραδομένο στων λέξεων τη μαγεία.
Βλέμμα απο κύμα,
κι άμμο ξανθιά,
κι απο κοράλια που έχασαν το δρόμο
κάτω απ τον ήλιο
του περασμένου καλοκαιριού.
Παράθυρα ανοιχτά, κι η θάλλασα η αυλή σου,
που κοίταζες? Θυμήσου....κι ήταν η όψη σου γλυκιά.
Πόσες στιγμές ? πόσες ζωές? περάσαν πάνω μας
μα οι λέξεις σκοτεινές κι απροσδόκητες,
κλεισμένες στα κάστρα των νησιών τα ερειπωμένα,
δεμένες με σιωπή, κι όρκους κενούς.
Θυμήσου τώρα,
το άλογο που ζήταγε ψωμί μέσα στη νύχτα
χτυπώντας το κεφάλι του στις πόρτες
των σπιτιών,
κι ύστερα πέταξε ψηλά.
Κοιμήσου μου είπες κι εγώ θα στείλω φώς ,
και είχα τόσα να σου πώ,
μα θα καθόμουν χρόνια εδώ κοντά σου να σ ακούω,
στου λιμανιού τ απόμερα.
Με των κουρσάρων τη γλυκιά και ένοχη σιωπή,
και την βαθειά ουλτραμαρίνα του πελάγου στα μαλλιά σου,
σαν όνειρο, που ήρθε πρωί μετά τη νύχτα
με του χορού το ξέσπασμα
les jours tristes sont passe

Loading...

to add this to Watch Later

Add to

Loading playlists...