 Salam değerli izleyicileriniz, her vaktiniz her anınız kıyır olsun. Bugün dilimizden danışacak. Bir milletin talihinde bir dilin öne mahkede danışacak. Elbette ki günümüzde dil meselesi tersifler olsun ki aktualığını koruyup saklıyız. Söyvet dilimizle bağlı yaşanan tehlikelerdendir. Biz, Azerbaycan'da, Azerbaycan'ın kuzeyinde, günüde yaşayan soğudaşlarımızın ana dilinde meştebler ve ters illarını olmaması ile bağlı. Gilegilenerek buna üsyan ederek, hatta ölke rehber seviyesinde bundan bağlı mesajların şahidi olur. Ama vetenimizin kuzeyinde gerçeğinden mi dilimizle bağlı hiçbir problem yoktur. Biz kuçalarımızda herhâlde öz ana dilinden imtine iliyen soylaşlarımızla şahidik. Tekste dil meselesi değil. Azerbaycan'da 340 Rus dilim eşdev var. Ben yine de tekrar gireyim. Hiçbir dilin erihine değilen ve dilin tedris olunması çok önemlidir. Ama aynı zamanda hemin dilin mensul olduğu milletin medeniyeti içerisinde ermenin erihini. Onu göre biz çalışırız ki dilimiz hakkında, dilimizin önemi hakkında velişlerimizi davamlı şekilde size tegdimi de ki bu hem de milletimizin bir mariflenmesine hikmet etsin. Buna ne derecede nail olacak? Bunu tabii ki değerli izleyicilerimiz özleri, öz hüküllerinde eksittirebilirler. Çok değerli konağımız var. Kuzey Kıbrıs'ta yaşayan soydaşımız. Fölu Gözüre Felsebe Doktoru Dasyin. Nazim Muradoğlu bizim canlı yayımızdadır. Nazim Bey'i selamlıyorum. Nazim Bey, Nazim Hoca'mız her vaktiniz hayır olsun. Her vaktiniz hayır olsun. Üfet Mellin, üfet Bey. Bütün tamam şahsularız, izler, izler, izler. Selamlıyorum. Selamlar olsun sizlere. Çok teşekkürler Nazim Hoca. Meşhur Alman Filosof'u Martin Haydi'ye gelir. Dili varlığın evidir diye. Bizim değerli flow oğlumuz. Ruhu Şadoğus'un bir önce bizi terk etti. Değerli Arif Rehm-i Oldağım. Milletin yaddaşı daha çok onun dilinde yatırdı yerde. Beletişir ki dil aradan giderse milletin yaddaşı da iter. Ben isterdim ki bir dilim, bir kaldın talihinde. Bekle biz Türklerin, biz Azerbaycan insanlığından, Azerbaycan'da bu dili özünün ana dili bilen herkesin ve en zamanda Türk coğrafiyasında dilin adı Türkçe'de bunu inkar etmeyin. Bunun üzerine dayanmalı demem. Tereftar değil. Bu dil Türkçe'de. Ve evveller de böyle olup 30. dilde Stalin değişip sonra tersler olsun ki Azerbaycan 1995. yıl kansursiyasında yeniden bu dilin adı, coğrafiyanın adıyla dil olmuyor. Ama mövzumuz bu değil. Bu vakit de bizim mövgeyimiz bellidir. Defelerle danışmış. Ama bir milletin yaşamasında, onun yaddaşının yaşamasında, onun varlığında dilin olu hakkında bir filolokyumuz simkimize eşitek. Çok teşekkür ederim. Mövziye buradan başlamamız yakış oldu. Sefilam Rehmse, Forkney değil ki edebiyet bir halkın hafızasıdır. Yani bu Forkney'in mükâfatı almış. Bir cız Amerika yazısıdır. Eleviyet bir halkın hafızasıdır. Demek hafize yaddaşıdır. Yaddaşın da temelini, esasını kuran ve hafizanında esasını kuran dilde. Yapıdı yani. Dilde. Demek ki dil aslında, dil olmadan hiçbir şey olmaz. Dil insanlar arasında en meşhur, en önemli ünitiyet vasitesi. Bunu zaten bildirdiği evvelerde dil kitaplarına var idi. Fakat dilin, aynı zamanda düşüneceğinin de bir vasitesi olduğunu sadece ifade etmenin değil, ifadenin değil düşünmeyen de bir vasitesi olduğunu unutmamalıyız. Çünkü dilin en temel malzemesi, materyalı, birisiz sözlüğü. Sözler de aslında bir manadaşıyor. Bir veya bir nese manadaşıyor. O manaların, bir kavram boyutu, dilin kavram boyutu, kelmanın kavram boyutu, mefun boyutu, dört temel üzerinde kurulur. Onlar birinci manadığı, ikinci muhtebadı, mahiyet, üçüncü harak derdi, dördünüzde şumuldu. Yani kapsam yani hayata dairesi. Biz dilin materyalarına böyle bakan da o zaman dilin en sizinle milletin yaddaşının esası olduğunu, üçünce vasitesi olduğunu, ifade vasitesi olduğunu daha azıcık şekilde görebilir. Yani dil olmadan hiçbir şey olmaz. Dil, yani insanları, yani hatta değiller ki, bu darbiniz, alimler bilirsiniz, değiller ki, insan danışan hayvan da. İnsan danışan hayvan da. Şurlu olmak bir terefe bir de bu Şur'u ifade etme vasitesi. Yani o manada dilin bütün insanın aleminde en önemli ünistiyet vasitesi olduğunu bilir. Siz bir Alman aliminden danıştınız, haydi erden. Ben de başka bir Wilhelm Humboldt'a adlı meşhur Dilselin Kurucusu olan Wilhelm Humboldt'da değişi. Kelme, yani söz bir dilin açmış çiçeğidir. Sizin o sözünüz, manada onu hatırlattı. Kelme bir halkın açmış çiçeğidir. Ve burada, yani halk halk Şur'un açmış bir cülüdü çiçeğidir. Dolayısıyla burada onun etini, rengini, boyunu, ondan sonra kesmişinin geleceğini, tokumunu veyahut gölgesini, her şeyini görebilir. Bu manada dilin ehemmiyetini anımız bilir. Dilimizin hidmetini de duran böyle alimler, böyle şeyler olup da kastarlı Muhamud'dan, her işin nebâiden, ziyek bir köpten, Elbü Hüseyin Zade'den, tutun, Kasbal İsmail Bey'e kadar, günümüze kadar, Arif Rehm'e oluyor kadar, onlar hamısı dilimizin hidmetinde olan kişilerdir, şahsiler oluplar. Arif Rehm'e oldu, onlar da biliydi. Allah rahmet eylesin, kesinlikle senin Afri'le aynı da bu ayın üstünde bitirdik. Dünyadan köstü, mekanı zennet olsun. O da hümmetle dilin azavacan tüstesinin, çok geniş ehate dairesi olduğunu dile getirdi defelerine, isteseniz onun hakkında biraz değillerdi daha aşağıda. Teşekkür ederim değerli Nazim Bey. Ben ama istiyordum ki ilk önce biz, Kıroloşa Ardızlılık'la gerek. Başkarlı Mahmut'tan günümüze dek dilimizin gayretini çekenler olup, bak hele kimler olup onlar, bu milletimiz de tansın ki kimler, ki dilimizin varlık uğrunda külüğün salıbılar. Buyurun size eşitek. Mahmut'tan başlamak olarak aslında, Kaşkarlı Mahmut'tan da evvel aslında, Ork'un yenisiye abidelerinden danışabiliyorlar, Ork'un yenisiye abideleri, ondan sonra talasa abideleri, yani göktükçe metinler. O metinler bilirsiniz, dilimizin ilk yadijarlar idi, elde olan ilk yadijarlar idi, büyük ihtimalle sindeki beyaz piramitler, ak piramitler el malemine asıldığı zaman, orada dilimizin milattan evvelçe tarihiyle bağlı dağın, konkret faklar ele kesecektir. Mütlek vardı orada, hatta o bilirsiniz, beyaz piramitler, indi yasahtı olarak oraya girmek, sinir hükümetinin kususu izni olmadan, üst yönetiminin. Oraya girmek mümkün değil. Yani beyaz piramitler, bence Tüksa'nın yaşına, heli ki evvele, gelinme apara zaktır. Bunu Reşit Rehmet'e arat da değildir. Reşit Rehmet'e arat meşhur, ordunals profesör, bangın öğrencisi, sonra tatar çökenli, yani Tüksi dünyasından gelip, Türkiye'de dili, dilsiliğe, sonra dili tarihine, böyle hizmet ediyen alimlerimizden biridir. Arat devrişit dilimizin yaşını, onun ortaya çıkılır tarihten, daha doğrusu, elde, geldiğiniz esirden, günümüze kadar ne kadar zaman kesipçisi, 14-15 esir kesipçisi, bir o kadar da gediği götürmem mümkün değil. Dolayısıyla dilimizin yaşını 3000 ile hesaplıyoruz. Çünkü değişit dilinde, tüç dilinde gelişmeler, inkişah o kadar yavaş yedir ki, o kadar yavaş değil, yani değişikler o kadar azdı ki, bunu ancak 3000 ile, en az 3000 ile hesaplama olurlar, yani dilimizin yaşını. Dilimizi 7.esire kadar, 7.esirden erbelki, tarihlerde bilirsiniz, korkun yenseye abdelerine görebiliriz. Korkun yenseye abdelerinde, talas abdelerinde, yani göktükçe metinlerde, biz o dilimizin mükemmel sistemini, fonetik sistemini, morfoloji sistemini, sintaktik sistemini, yeğimli, sonra hitabet gücünü vesaire, 7.esire kadar ki, metinlerde görülür. 7.esirden sonraki metinlerde ise, mesela diğer şey, kutatku bilir, 10.esirde, 11.esirde, 10.esirde, kutatku bilir. Başkanlı Muhammed'in, divan-ı rahatı tüçündeki, işte örnehler, alfertunda, akılsözlerimiz vesaire, tatmazılarımız, tekedim tatmazılarımız vesaire. Ondan sonra tabii, Ahmet Yüknek'inin, eserlerinde, sonra Ahmet Yeseb'in eserlerinde, sonraki esirlerde, 15.esirde, 10.esirde, 13.14.esirlerde, bunu simrenleyin. Ondan sonra, Aşık Paşa'nın, Nesim'inin, daha sonra Fizul'ünün, Bergamal'ı Kadir'inin, eserlerinde görebiliyor. Aşık Paşa'nın, gereknaması, başlı başına bir dil hat sesi değil. Veya, Yunus Emre'nin eserleri, başlı başına bir dil insiklopediyasıdır. Dil'in en güzel, fad-i şaşrını, Yunus Emre mesele değil ki, üzedakların başında, salfım, salfım olan bulut, yaşın, satsin çözüp benim için, yaşın yaşın ağlar mısın? Yani 13.esirde, tüksesine bakın. Sanki bu cümküt tüksede. Daha sonraki ileride, esirlerde, tabi 17.esirde, 18.esirlerde, Osmanlı'nıza da, fesahat, silihin, ilerleme esir sayesinde, dil köz, endazesinden çıktı, tabi farzsa, Arap cönüsürler, dil'i tükseni şakal etti. Ama 13.esirde, ağrı duru tükseni görüyor. Ondan sonraki esirlerde de, aynı zamanda görüyoruz. Bizim abidelerimiz, dede vurgut kimi abidelerimiz, vesaire abidelerimiz, dilimizin, heyketinde, mükemmel bir ifade vasitesi olduğunu, ana dilimizin, güclü olduğunu, ve bu cüzden şikayet edenlerin, özlerine bakmalarını, diyebiler. Belki naherzlerine gelmelerine, diyebiler. Teşekkürler hocam. Herhalde dil, esirler keşdikçe, inkar merelerine arkada koyup, mesela ben şahsen, ortak Türkçe hakkında, sövbe deliyerken, her zaman değilim ki, nece olur ki ben, 13.esirde yazılan metinleri, mesela Yunus İmran'ı, çok rahat anlayırım, çok güzel anlayırım, onun dilini çok güzel anlayayım, hiç felk görmürem, şimdi danıştırım dilinden, ama sonraki dileride, sanki, Osmanlı, döneminden sonraki dileride, Osmanlı'yı kılafet merkezidir, bu dağılıyız. Ama dilde, Karşılılar çok oldu, Herhalde Farz Karşılılar çok oldu, ama buna bakmayarak, ister Anadolu'da, ister Diğer Türk, Türk yurtlarında, Azerbaycan'da da, Halit Türkçe'nizde yazanlar olur, etraf etmediği gibi, Baldat'ta, Kervala'da, Huzuru Özü'de, ana dilimizi mümeyemeyen de, korumaya çalışıp, Azerbaycan'da 17., 18.esirde, Kasım Bey Zakir'in, Vakif'in, şeylerden okuyorum, gerçekten dilimize çok, dilimizin korumasında, önemli olayım da, ben isteyordum o, başkarlıdan sonra, İsmail Gazpralı'ya kadar, olan dönemde, bu dilimizden bağlı, emeği olanları daha değerlendir, ve sizin dilinizden aşağıda, buyurun. Tabii, elimizdeki yazılı abilerin, sahibi veya metinlerin, hacmi bize, bu arada, rahat danışma imkanı verir. Demek bizim dilimize aslında, kronoloji olarak, tahminen böyle diyebilirdi, eski Türkçe dönemini, benim Göktük Türkçesi dönemini, ondan sonra, Karahanlı Türkçesi dönemi, Karahanlı'dan sonra, Harezm Türkçesi dönemi, Harezm'den sonra, Çağatay Türkçesi, Çağatay yani, Harezm ile, Eskan Adolu, aynı zamanda, başka bir coğrafyada, Eskan Adolu Türkçesi dönemi, sonra da, tabii, Tümuliyet dönemi, daha doğrusu Osmanlı dönemi, Osmanlı döneminden sonra da, Türkçe Tümuliyet dönemi, yeni Türkçe dönemi. Şimdi, bunlara esirlere böldüğümüz zaman tabii, hem zaman hem de mekan, dikkate alınmalı. Gerçi, Göktük Türkçesi dönemi, bütün coğrafyanın, ortak dili olup, yani yazılı dili olup, hatta, sizin zahmetli hocamız vardı. Şimdi, Profesör Cüneyt Karagas diyebilir ki, Türkçenin en geniş dönemi, edebi Türkçenin en geniş dönemi, Göktük dönemidir. O, bilmediğimiz zamanlardan, onunca esirlere kadar, milletten sonraki, onunca esirlere kadar, bizim ortak edebi dilimiz olur. Ondan sonra tabii, Arap, yani bizim Müslüman olmağımızla, alakadır olurlar. Arapların, işte, hele kesirmelere veya, ne diyesizliğin adına, alakadır olarak, tabii Arap, Alipba'sınla birlikte bizim dilimizde de, Alipba değişikliği, dil değişikliğine de daha zaman isimde, seveb olur. Ama Kaşlarla, Muhammed'in divanlığı, Türkçü olsun, Yusuf Hazib'in, Bala Sagonu, Yusuf Hazib'in, Kutatko Biliyi olsun, Edeb-i Ahmet Yüknek'inin, Yüknek'inin, eserleri olsun, veya Ahmet Eseb'inin, divan işmeti olsun, bunlar hamısı, Arap alipba'sıyla yazılmış, metinlerde bilirsiniz. Arap alipba'sı, bu arada bize, minil hidmet yeliyip, ve bu hidmette, bu hidmetin doğrusu, dinkel elime, mümkün değil. Tabii, ondan sonra, 14.esirde özellikle, Kharazin tüsesi döneminde, Nehtül Feradis gibi bir muhabbet nametimi, ondan sonra Kıpçak Tüsesi döneminde diyelim, meşhur, Hökümdar var, Adıyalımdan çıktı. O Hökümdar'ın, eserleri vesaire, yani Kıpçak Tüsesi döneminde, Sultan Kayıt Bay, evet, Sultan Kayıt Bay divanıyım. Ondan sonra, Çağatay Tüsesi'nde tabii ki, çok büyük eserler, çok büyük eserler var. Özellikle El Şimnevay'ın, ve, Seyyin Bay Karan'ın, ve ondan sonra ki, Çağatay Tüksesi Geneneğinin, çok büyük eserleri var. Tabii, bunlar namısı, diye, Anadolu Tüsesi, onun iki kolu var idi, bir Anadolu kolu vardı, bir de Kafkasya-Azrabacan kolu vardı. Anadolu kolunda tabii ki, Yunus Emre özellikle bu, bir de siz, Selçuklar zamanında, öğlet dilin farz sahidiyse, aslında onlar biraz özenirdiler. O, Keykabuslar'a, Keykubatlar'a, vesaire Selçuklar Üçümdarları. Yani ki, Melis Şah'ın, Sultan Melis Şah'ın veziri, bilirsiniz, Nizamül Müştü. Nizamül Müştü, meşhur siyaset namesinde diye ki, farz da yazılmıştı. Fakat Nizamül Müştü, diye ki, Hasan Sabbah, katlediği zaman, diğer dişi, biz dünyanın, vesaireyle vesaireyle. Tabi o zaman farz canında, edebiyat dili olması, şehir dili olması, Arapçanın elim dili olması, ve tüsleninde her dili, ordu dili olması, söylene bile. Ee, böyle bir şey var ki, yani burada, üst dilde, divan yazan, insanların, gerçi senekçerlerin, tüşler olduğunu söylemiyorlar. Yani üç dilde divan olan şahsiler, genelde, tüşlerdi ve burada bir çok dilleri, çok dilleri söz konusunda, çok dilleri, yani bizim aslında, bir artımız, artı değerimizdir. Düşünün ki, bir Türk şairi, diye ki fizikleti, üç dilde, mükemmel şehir yazır ve hem tüslenin, hem farzcanın, hem de mükemmel dili örnehlerini şehir diliyle ifade ediyoruz. Yani bu sırada bir şey değil. Tabii bu dönemde Dilek Hikmet Eliyenlerden bir bayrahta dediğimiz için mi, Yunus Emre'dir. Behlihler dönemi, yani Selçuklar'ın sonu, Osmanlı Zaten Ön, Osmanlı Devletin Guruması'ndan önce, bir Behlihler dönemi var, Anadolu Behlihleri, Veyahut Azabacan Atabeyleri var ki, bu dönemde de Türkiye Büyük Hikmet Eliyen kişiler şahsiler oluptu. Bunları, Yunus Emre'di, ondan sonra Erzurumlu Kadı Bülhaneddin diye, Erzurum Hüsnüfe Züleyhan'ı yazan meşhur Erzurumlu Mustafa Dariz, yani Kör Mustafa'dı, Hak Ütliyi'yi, da başka senekârlardı. Daha sonra diye ki, Aşık Paşa'dı, Gari Füname yazan Aşık Paşa'dı vesaire. Bunlar hamsi, birbirimize hikmet edilen şahsilerdi. Orta Asya'da da, Asya'da mesela diye ki, Tesevruf'ün, daha doğrusu, İslam'ın Tesevruf şeklinde fadesini, yani Mehmet Yeseb'in, divan-ı içmet edilirsiniz. Mehmet Yeseb, İslam'ı öyle bir şekilde ifade etti ki, orda artık diye ki, Kötübe, Kötübe Tüç tarif alar, Kalkar, Tüç, Söylere gelbirleri de, İslam mühendis ediler. Yani, aslında divan-ı içmet bu menada, Mehmet Yeseb'inin sadece Tesevruf'e değil, aynı zamanda İslam'a yaptığı en büyük hikmetlerden büyüdü. Çok teşekkürler. Ben istiyordum biraz da maasür döneme gerek çatak. Maasür dönemde dilimiz diyarken, şahsen benim adımım, ağlıma, veya yaddaşıma, ilk gelen isimlerden biri ver, belki de birisi bakmıramı meseleye, millet adına çalışmalara bakram. İsmail Bey Gazpral'ın Kırım'da tercüman gazeti. Bütün Türk hudlarında okunurdu. Bu çok önemli meselelerdi. Bugün bir Azerbaycan-Türkiye'yle, bir Gazak Türk'ü arasında, birbirine anlaşma yüz faiz değil, elli faiz değil, bazen olur. Ama nece olurdu? Hemen dönemde ortak Türkçe kavramı, ortak Türkçe anlaşıyor. Hemen dönemde tepli konulur. En zamanda 19.esirde Müzeffed Akın Doğun, Anadilimiz'de dramaturgi eserdiler ortaya koyması. Esem Bey Zerdağabin'in Anadilimiz'de gazet şahbetmesi, vesaire vesaire. Hele biz Azerbaycan'da olanları değil, bu Osmanlı'da da olup, yani o kılafetin muhtelif yerlerinde, Peyrehan'ın muhtelif yerlerinde de değerlendirecek. Çok doğru buyursuz Zülfet Bey. Demek, Osmanlı döneminde tabii Osmanlı Geografiasında, dilde sadalaşma eleketleri 1830'lü ilerden itibaren başlayıp, çünkü 16.esirden sonra özellikle 17.18. esirlerde Osmanlı tütsesi aşırı derecede elef farz izafetler ile, tamlamalar ile doldurulmuştu. Yani düşünüm ki dil artık tanılmaz bir veziyete gelmişti. Burada 3 tane ceryan var. Demek ki 3 tane ceryan, aslında daha sonradan meşhuriyetten sonra ortaya çıktı. Var idi, bütüncüsü sonra ortaya çıktı. Bunlardan biri fesahatçilerdi, fesahatçiler. İkincisi fesahatçilerden sonra tasviyeciler, üstünüzde yeni lisancılar. Demek fesahatçiler kimlerdi? Fesahatçiler bütün Osmanlı Geografiasında, Osmanlı canın sadece yazı dili olmasının olmasıyla şüphayetlenmeler. Onlar istiyorlar ki, Osmanlıca aynı zamanda danışma dili olsun. Halk danışma dili olsun. Ama bu mümkün değil. Çünkü Osmanlıca aslında bir kere bilmeliy ki hiçbir zaman konuşma dili, yani halkın canlı, ünsiyet vasitesi oluyor. Diye ki, ben bir Osmanlı memuruya ben Osmanlı sarayında veyahut bir yerde bir çatibem ben danıştığım dilinde yazdığım dil birbirinden çok farklıydım. Yani ben evde hal biçimde halkla, canlı ana dolut üsesinde, bölgen ana dolut üsesinde diye ki danışılamam, İstanbul ağzıyla, Erzurumlu isem Erzurumlu isem diğer bakırlı isem, diğer bakırlı etsesiyle. Ama yazanda çok farklı yazdım. Yani bu çok normal bir şeydi. Yani normal bir şeydi. Çünkü Kasbalis Malve diyirdi ki, Rusya'da da da diyirdi. Böyle bir özelliği var diyip Rusya'da çok farklı çok farklı lehçeleri, diyaletleri, işiveleri var herkese öz diyaletlerinden, mucikler vesaire danışırlar. Ama yazanda mütla kalma edebedi Rusçı ile yazdım. Tek bir vahit bildiğindeyim yazdım. Yani Osmanlı sarayasında o vahitliği korumam için bir vasitelerden biriydi. Ama ifade edebilmedi. Çünkü misal çünkü Kasbalis Malve, Osmanlı zaman geliz ifadelerini, yani ağır ifadelerini çok tengi devirdim. Hatta bir yasında diye ki, bir yangın haberini, o hükmü başa düşene kadar o neyse o yangın çıkan yer yanık biter yani. Yangın haberini böyle ağır bir dilinden gazeteler yazardı. Oları tengi devirdim. Tabii ki Kasbalı'nın temel merkezi millet deriz, millet vahit bir tüş millet yaratmak. Yani dilde birliğin esas merkezi, keç bir tüş millet yaratmak. Ona göre diye çıktığında bildik, biçirde bildik, işte bildik, dilde biçirde işte bildik. En aslında dildiğinde Kasbalı içi şeyin nezeline tuturdu bence. Bir dil birliği, yani bir de könül birliği. Çünkü bilirsiniz, Kasbalı mesela Lisan'da bir dilde biçirde işte bildik diye ki üşüncede değil, biçirde değil misalsın. Yani o, veya mesela yeni lisansılar yeni dilsiler demirler özlerine, yeni lisansılar değil de genç kalemlerde ki Ziya Gökhaftı sonra Ali Canık Yöntemli, Ömer Seyfettin'de vesaire. Demek ki lisankelmesi artık tüsseleştiği için onu tüs, lisan diye de dildirmedi diye şeyin. Yani Kasbal da menze dilde birliği diyen de hem könül birliğin nezeline tuturduğu menevi olarak hem de onun könül deçi arzuların ifade şaşırı olan dilde birliği nezeline tuturdu. Biçirde birliği tabii ki önemliydi. Çünkü dili bil olmuyorlar, dilde yani dili duru olmuyorlarım biçirde duru olmaz. Eğer düşüncesi duru olmuyorlar nifadesi de duru olmaz. Arı duru olmaz. Biçirde birliği bu çok büyük bir ideal birliğidir aslında ve işte birliği de praktik adasında, bunun praktik boyutudur. Bu menede biz Kasbal'dan bu triadasını bu üçlü dilde biçirde işte birliği triadasını çok dikkatli bir şekilde çok ciddi bir söylem olarak yani yani bu bu ifade hala ciddi şekilde ciddi şekilde izahını açıklamasını menze gözlüğü bu derge. Biz bunu menze herkese cesirmeniz mükemmel. Çünkü biraz biz Kasbal'ını izleyicilerimize de tanıttıra. Çünkü biz öyle dilde fikirde işte birlik değilik. Ama Kasbal'ım da bir şutumayı hadim ediydi. Bak sarayda yaginki indi imkan vermezler. 2008'e getirmiştim. 2008'de de hemen getirmişim. Evet. Ruh şahı da olsun. Geri şeyden o mühde o şovnizmin, Belik'a Ruh şovnizminin eee formalaştığı ve yüzde olduğu bir dönemde İsmail Bey Kasbal'ı kim bir insanın eee Ruh şahının bu iddiaları ortaya koyması böyük bir hareketli. Ona göre biz o kişiye geri şeyden çok bozdu yok. Ve ben isteyordum ki Kasbal'ının İsmail hadimi, Devlet hadimi, Belediye Serdoğlu ben de orada. Onunla yanlış bir alem kim, bir mütefakir ve diliçi kimi ettiği hidmetler hakkında çok uzun dolmasa bir izleyicilere tanıttı mı diye lütfen. Evet Kasbal'ım 851. Yılda Baksasaraya yakın Havz-ı Şöğük kendinde andanılıp 1914. yılda Sentiyabrahe'nin 14. Yeni temmimden rüpefat ediydi. Eee yani el 63 yüzyıl yaşayıp sen mi 63 yüzyıl yaşayıp 63 yaş bilirsiniz. Hangisi meneğe gelir, Çinlil 63 yüzyıl yaşayıp aşağı yukarı bu bir tesadüf olabilmezdi. Yani tarihimizde büyük şahsiyetler hem İslam hem de tuş tarihinde büyük şahsiyetlerin 63 yüzyıl yaşadığını bilirsiniz. Demek Kasbalı İsmail ve aslında ilk defa radikal bir adımını 1866 veya 67. yılda atır. Orada o Varanejde ve maskıba her her bir lisede yani öğrenciyken demek ki onlarını tüşlerini kılaseleme için Adessa'dan İstanbul'a gelip İstanbul'dan da Mustafa Mirze Davidovi da birlikte. Oradan da Girit'e gitmesi değil özlerinin zabit sahilleri diye biz eski heriliği terlimi görmüş zabitleri ki de burada tüşlere çömeli Girit'e bilirsiniz. Böyle bir tüş katliamları vardı. 67'de de Oracede ne tutuklananlar ve eski heriliği senden atılırlar. Ondan sonra ilk ve tek radikal adımın budur. Ondan sonra herşeyi artık kullanmış şekilde hayata kesiyor. Çok büyük bir stratejisi değil meselesinde değiledi. Hatta onu tenge diriyenlere diyildi ki asbalı. Şimdi 1882'de Atverail'in onunda terzüman ilk sahisi çıkır ve 1917'de kadar devam ölüyor. Bu 35 yıl devam ölüyor. Kes bir zaman kapatılmıyor terzüman yağlı nolup metbesinde bilirsiniz. Yağını beğendim ama hiçbir zaman kapatılmıyor. Çünkü o diye sütten ağzı yanan yoğurdu üflü üfleyin yer bilirsiniz. Meşhur sözü var. O değildi ki yani radikal adımlar zarar verir millete. Yani siz büyük hedeflerinizden yayındırır. Ona göre de onun gazeti hiçbir zaman bağlamıyor. Hatta değildi ki her işin bir zamanı var. Her zamanın bir işi torfa hazır olmanıza buğday satsımız bir işi. Yani her şeye stratejiyat üzerine gururdu. Çok büyük bir futuralistiydi. Veyahut onu tenge deliyen vatan hadim için genç gazetesilere değildi. Gazetelere gazeten yazarlarına değildi. Oğum nişan orsaydı. Atım koşu ossaydı. Çapar idi çorabatır. Okum nişan urmaganda. Atım koşu osmaganda. Ayt nişlesin çorabatır. Yere her okum nişanı hedef vurabilseydi. Atım yarışlarda birinci olsaydı çapar idi çorabatır. Çorabatır birisi kıpçak düşlerinin meşhur dastan kahramandı. Yere hoş okum nişanı vurabilmişse yarışlarda birinci olabilmişse söyle nişelesin çorabatır. Yani biz diğer zamana göre hareketi elemehmez vuryetinde. Çünkü zaman ve coğrafya bilirsiniz edilgen değil de etken değil. İnsan üstünde etken büyük. Yani telsizli bir araşlardı. Hatta eski Türk yazıtlarında diğer diki dengri yaşar. Yani zamanı tanrı yaşar. Zaman üstü olan metakronik olan bir dene tanrıdır. Veyahut İbn-i Aldın diğeri dişi bilirsiniz. Son sözlü coğrafya söyle. İbn-i Aldın meşhur 14. meşhur sociologu. Bu menada zaman ve mekan gerisehlerinin asparalı çok ciddi şekilde kabul edildi. Hatta diğeri diki bir Müslüman'slı vesaire var. Birisi 281'de yazıp diğeri Rusya'ya hak ettiği doğal tabi sınırlarına seletlerine henüz ulaşmış değildir. Biz orada bize ele gelebilecek değiliz. Rusya'nın çağrılık Rusya'nın işhalsalık siyasetini destelliyor. Halbuki esas mekserde bütün tüş torpahlarının eğini sınırlar içinde olmasaydı. Çünkü Kasbalı yine Hemeneser'de deyir ki bizim, biz diye Ruslara ekvara bir devlet veririz. Ekvara bir devlet. Yani tek parça bir devlet verdi. O bilirsiniz. Diyeleri Altınordu İmparatorluğu'nun Rusya'nın haline kesmesin diye. Bizim bize bu menade büyük bir borcu var. Fakat biz bu borcu onların değil bize olan bu borçlarını Avrupa akçası ile ödemelerini isteyelim. Avrupa akçası ile ödemeyse bizim Anadilin'de tersilimiz demek. Yani biz Anadilin'de tersil almasak biz ne yakışı Müslüman olabiliyoruz. Bak yine strateji bakılmesele. Yakışı vatandaş olabiliyor. Değerli ki burada iki cephiye aslında İslam evliliğini gördük. Bir Müslüman din adamlarını iknelemeye çalışır ki usul-i cedip tersilinin yeni usul-i tersiliğin Müslümanlığı İslam dinine bir zararı yoktu. Ona göre diyelim ki biz yakışı Müslüman olabilmek için usul-i cedipteşeşmeli. İkinci de devleti ikneleyildi. Rusya çağrılık devletin ikneleyildi ki biz sabahlı Müslüman olmasak, cahil olsak İmparator'un fermanı alilerini yakışı başa düşmeni. Yakışı başa düşmeninden sonra da biz onları yakışı İsrail'e bilmeceği ve yakışı vatandaş olabilmeceği. Biz yakışı vatandaş olabilmek için usul-i cedipteşeşmeli. Göğsüz neyse cephede savaşır Kaslualık. Ve onun her bir hedefini sonraki başarısında bir vasitiyet yedir. Yer ki 1870'inci yıllarda yedir 73'de 74'de Fransa'ya yedir, Paris'e. Burada Turgenev'in bilirsiniz, meşhur şahsı İvan Sevgeviş Turgenev'in çatibi olur. Ve bence orada Yuvan Turgenev'in de onun üzerinde büyük tesirleri var. Ve Turgenev'le birlikte yaşadığı zaman yani bir onun yanında işlediği zaman en zamanda Fransa gazetelerinde şehr mutluluğu yapır ya da reklam sınıh yapır. Fransız dilimi geliştirir, işerleri ettirir. Bu da tarihindeki önemini görür. Yani gazetezilik hem de gazete ile bir şey edişir Lüfet Bey. Gazete günlük dilde yazılmasaydı onun ne hudusu olardı ne de demek ki alıcısı olardı albünetçisi olardı. Bu arada medvat bir milletin olmazsa olmazdı. Hatta resulzada diğerçiler milli medvati olan olmayan bir halkın devleti olabilmez. Veyahat diye ki Ömer Farid Nemanzada diyordu ki edebiyatı olmayan bir halkının devlet kurma hakkı yoktu. Nazim Bey bu mesele menü çok düşündürdü Gazpral'ın yanaşması ki ana dilinde tersil almasak Yahşi vatandaş olabilir bilmedi Yahşi insan olabilir ben belem anladım. Doğru anladınız. İki sefer de Bel buyurun ona bir açıklama verelim lütfen. Anadil'de tersil birisiz iftidayı tersilin ünlüme hale. Anadil'de olması meselesi bu günde aktual mesellerden bildi. Bayağı kedi yüz güzgür hüç mü, içi hüç mü azabı azın açılırsın mehdeli statistika böyledir. Deme o bilisiz mi? Üçsüz gırık hesabılanır hal hazırda. İnsan hans önünde ülkenin kardeşler naziri de maskeve giden de malumat vermişti Rus emkânı. Bu ifadenin bu ifadeni söylemek çok doğru mudur değil midir bilmiyorum ama bence insan hansı dildiğinde düşünürse yukusunu, göyasını hansı dilde görürse o millete mahsustu. Yani bu menada bizim uşaklarımızın balaza çörpelerimizin anadilini öğrenmeden Rus dilinde danışması çok ciddi bir problemim. Tehlikeli bir problemim. Çözümü zor olan bir problemim. Yani Rus dilinde danışmak ağrı şeydir. Rus dilini bilmeyi ağrı şeydir. Rus dilini de düşünmeyi ağrı şeydir. Yani Kasbalı bunu tehlikeli görürdü. Rus dilinin tabii ki önemini bilirdi. Rus dilini eserler, inki eserlerinin Rusya'ya hazırdı. Hatta Kasbalı İsmail ve Özgiz'i şefge hanıma mehdiplarını belaya Rusya yazmıştı. Minare hanım, minaret arkadaşımız minare liyabanı minare liyavetçiler onları Kürsü'ye çevirdiği kazanılırdı. İstaf çeşitini de çarpmıştı. Şimdi Kasbalı Rus dilinin Rus dilinin önemini çok yaşlı bir de. Hatta Seyyid Azim Şirvanı'dan başlayarak bilirsiniz. Seyyid Azim Şirvanı oğluma nasihat eser birisi eserliğinde. Bilme sehti el ağzımız yoktur. Değil. Ahut Sade yeni yeni şekilde. Ahut Sade ile de anlaştık. Ahut Sade öz komedyalarını ana dilimizde yazandıktan sonra ilk defa Seyyid'e Rusya koyulmuştu eserler. Rusya'yı sevilip Seyyid'e koyulmuştu. Ondan sonra Azabacan Tüsesi'nden Yağm-ı Minam'da almış eserler ana dilinde yazılmıştı. Yani Kasbalı Bel değildi ki yakışı vatandaş olabilme için tersinli olmalı. Tersinli olabilme için hanımlarımızın tersinli olması önemli. Çünkü uşaklarımızı böyleden hanımlar. O yüzden aile bir mevzudu Hüseyin Bey aslında. Bu başlı başına bir mevzudu gerçek hanımlarımızın bu uşaklarını ana dilinde tersinli vermesi için tersinli olması lazımdı. Ana dililerini bilmesi lazımdı. Laylaların önemlinden daşıyım. Bir saat için Hüseyin Bey Zerdağ'ı düşünün ilk gazetemizi yayınlanan kişi şahs, yani ikinci gazetini 1875'inizinde çapeliyen bir ptesbüklü maskulun mesleğinin mezun olan Hüseyin Bey Zerdağ'ı laylalarımızı şitap şeklinde çakmıştı. Niye laylalarını çakıyor? Çünkü laylalar bekler ve hapsat edildi ya anamızı sürdüğü ile bu dilde vermiştir. İç laylamız iç nermemiz laylanın anamızı sürdüğü ile içilmiş ruhumuza bu dilde gile gile. Ben laylalarla başlamak lazımdı. Düşünce o ömende diyordu. Kaspar İsmail Bey tabi çok haklıydı. Çünkü o hem devleti ikni elemenin dişi bilin dişi nusya devletinin bağlıdır. Diğer nusya devletinin yakışı katınlaşı olabilmen için sahil olmamak lazımdı. Çünkü ilminski diyelendi ki ilminski diyelendi ikalay ilminski vardı. Bu dilin başıda en büyük müsibeti getiren şahs. İkalay ilminski nusya devletinin pabbeden herşese var sonra teslimin hazırını vesaire cizdi mehtupları var. Hatta 1891'in zilde ilminski vefat eliyeminden sonra Kaspar Ali onun mektubatı mehvi mehtuplarını yayınladı. Orada diyordu ki Kaspar Ali'nin terzüman resitesi Bahtse saraydan Siviriye'ye uzanan bir bir araya gel de tek dilde danış. O yüzden diyelendi ki ilminski diyelendi her konuşma diline tuşlarını danıştık, her danıştık dilini bir edebi dil serbiyesine getirme lazım için dilbirliği pozulsun. Diliyordu. Her son yüzyılda biz onu yaşadık. Çok teşekkür ederim Nazım Hoca. Tabi ki biz bu meseleler teyze şeklinde üzerinden bilirik ama tanıttırırız. Kaspral'dan sonra hatta bizim milli liderimiz Mehmet Hemen Resul Zade filolog olmasa da dilimize büyük hidmetleri var. Onunla edebiyatımızla dilimizle bağlı yazları çok önemli, çok değerlidir. Sabit döneminde de dilimiz çok ağır dönemlerden keşke ama zahmet çeken insanlar olup, filologlar olup dedicilerimiz olup hemen isteyirdim bir de 21. Ardız Habir Velişimizin 15 Degesi kalıp sığdırak buna ve dilimizin gayretini çeken kişiler Veliş'in evvelinde de adlarını çektiniz. Merhum Arif Lahemoğlu, Tofi Acı'yı bunlar biz onu da bilmeliyiz. Ben istireyim ki Velişimizin son bölümünü muhasır döneme veya o şahsiyetlere hasredeyim. Buyurun Nazım Hoca. Aslında 15 Degede şahsiyetin ve Arif Lahemoğlu'nun fâriyetini 15 Deges satılmak mümkün değil birisiniz. Biz şüphesiz geher bir aklında ayrı ayrı Veliş'lerimiz olacak. Ama bir tanıtım olarak ki bu Veliş'in kanka istiğinde olay değerlendirir. Ben size deyim. Tofik Mellim, Kronocor'a Tofik Mellim hem de Arif Mellim'in Mellim olduğu için hocamız daha mı bizim hocamız ahsak kalmızı olup memnetti. 1936'in zildanından olup bilirsiniz. 2015'in zildelerine gidelim. Demek Tofik Mellim tüşler için orta ünsiyet diladı bir kitabı yayınlandı onun bir en son orta bu çıtak müsaade elimizdedi. Bu çıtak Ankara'da da çapolundu. Hem Ankara'dan bahçeler. Aslında tüşlerin orta Kasbal'dan farklı olarak orta kilden edemet dilinden, yaz dilinden söz etimiz. Tofik Mellim. Tofik Mellim Kasbalı'ndan da çok güzel inceliyiz. Habet değil ki, bu şerklere de, indişi şerklere de artık biz ilminin yakışı mı olup, pis mi olup onu düzeltireleme yolu var. Şimdi artık bir nese edabı dirlik kazanmış. Şimdi tembir vahit dilinden söz etmek, yazı dilinden edebiyat dilinden söz etmek biraz çetildi. Ama ünsiyet dilinden, iletişim dilinden alaka dilinden söz etmek mümkündü. Bu, demek, makdi, iktisarı veziyeti en yakışı olan salgın dil olma oldu. Veyahut, tarihi tecrübesi çok olan tüçhalkının biri olmalı. Ondan sonra da diğer tüçhalklarının dillerinin de onlara desteği olmalı. Bu da büyük ihtimalle tülçe tüksesi olacak. Ve tülçe tüksesinin orta-kınusiyet dil olduğunu Tofik Mellim'de kabul ediyoruz. Ama hansı tülçe tüksesi? Burada bir parantez asır, bilmi ve terzi asır. Öztükse ile tanınma sağa getirilen tülçe tüksesi bizim ortak dilimiz olabilmez. Yani Ziya Gökyalp'in dediği eline fesahatçi bir Osmanlı tüksesi bizim orta-kınusiyet dilimiz olabiler. Ne de yabancı usulların dilden afınlığı tasfiyezi bir dinanlığı şeyleme kurulan öztükse bizim tülçe tüksesimiz olabiler. Bizim ünsiyet dilimiz Ziya Gökyalp'in sonra Ali Zanip'in Temin, Ömer Seyfettin'in kullandığı dil olabiler. Yani o dil bizim orta-kınusiyet dilimiz olabiler ve tabi ki burada diye tüksesimiz biraz sonra biz açar değil, yazabacın tüksesinde açar değil, tülçe tüksesinde bunanıza anahtar değil. Yani tüm tüksler tarafının veya tatarları açgıç değil, açgıç. Açmak veriyle alakalı. Açarı veya açgıç'i terzihilemeli. Veyahutca biz şan değilik kardeş ülkede fare diller arabca. Tükses şan vardı onu demiyorlar, öyle değil mi olacağı? Elbette, elbette. Yani tüksesi var iken bir kavramın tüksesi tüksesi var iken onun başka bir dilden kesmesi doğru değil. Sen Ziya Gökhan diyebilse güzel dil türkse bize, başka dil geze bize. Yani başka dil bizim için bir karanlıktı. Karanlıktı. İstanbul konuşması en güzel ince bize yani en güzel İstanbul konuşması vesaire. Bu menada mesela biz ne şerp diyeceğiz geze var iken şerp de demeyeceğiz diye ki leylet leylet de demeyeceğiz leylet leylet de demeyeceğiz, şerp de demeyeceğiz gezemiz var gezemiz var ve yani bizim başka örnehler verir bilmesinden örneh verir. Ama türksel açmış her kelime türksel, indiğimiz olsun biz diye ki ters diyelim. Şimdi ters yerine veya aile diyelim diye ki aile kelimesi. Kavlamı kullanırken en sık kullanılmış. Şimdi aile kelimesinin eski tüksedeki karşılığı oguşuydu, oguş. Oguş. Şimdi oguş, oguş dese paşa düşünmedi. Ona göre biz oguşu artık Ziya Yükat diyirdi ki ölmüş fosilleri diriltmeyen menası yok. Onlar zaten hayata tutabilmezsiniz. Doğru. Yani aile diyeceği oguşu da bileceği. Yani Kaspral Kaspral'dan Kaspral'dan günümüze bu en ene geldi çattı Merhun Tofiyacı'ya birden bağlı fikirlerdi dediniz. Ama Arif Bey'le bağlı fikirlerinizi isteyelim. Arif Bey diyirdi ki ne diyirdi Arif Bey diyirdi ki milletin yaklaşı daha çok dilinde yatır bak çok önemli sözlüğü. Yani hemen Arif Bey'le Arif Mellin aslında dilin kelimenin tarihinden hareketle diyeti ki dilin milletin tarihini ortaya koyabilen bir nadir alimlerden alimlerimizden bir diyeti ki Arif Mellin etimolojya çalışmalarıyla etimolojya çalışmalarıyla sen Şumer Zeyle Tütsa arasında Şener hareketle Şumer'lerin Türk çökenli olduğunu yani Ural Altay haklarından biri olduğunu söylüyordu. Diye ki Vaykır Çelmesini, Eylis Çelmesini başka kelimelerin yer adlarının etimolojyasını açıklayırdı. Etimolojyalar için gayde kanunları çok güzel bilirdi. Dinfaklarına dayanırdı. Çünkü dinfakları inkar edilmez şeylerdi. Sonra Kaşgarlı Mahmud'un İbani Lugatit Türkçündeki murfemlerden hareketle dildeki rekan stüruksyalardan söz edildi. Arif Mellin diyeti ki eski atasözlerinin Kaşgarlı Mahmudtaş Atasözlerinin hareketle bir çok kelimemizi veya ırktığımız kelimemizi dilinize gayetarmıştı. Arif Mellin'in çalışmalarında Azerbaycanın güneyine özellikle kitap olmadığı daha çok. Yani böyle diyeti. Yani Azerbaycan Türkçesinin bir yazı dili olarak yaşamasını istiyor Arif Mellin. Yani bu konuda bu mesele de Türkçe Türkçesinin herhangisi bir taviz vermeyi istemedi. Hatta bizim bazı megalelerimiz var. Megaleler Türkçe Türkçesinin sonunda demişti ki bunu megalelere ana dilimize de uygunlaştı. Sanız yaşı olarak biri asızlardan insanlara hürriyet milletleri istiklal şuareyle bağlı, söylemeyle bağlı bizim bir analiz yazımız var idi. Onu Mehmet ve İsrahül Oğlu'yla birlikte Türkçesinin, Azerbaycan Türkçesinin uygunlaştırmıştı. Yani o ana dilinde ana dilimizin Azerbaycan Türkçesi olduğunu bilirdi ve bu Azerbaycan Türkçesinin sadece 10 milyonluk değil 50 milyonluğu Azerbaycan'ın yazı dili danışma dili olduğunu söylürdü ve diyordu ki bu dil mutluluk Latin erif basıyla yazılma aldı. Yani Latin erif basıyla yazılma aldı. Böyle değildi. Arif Mellin'in gilde bağlı görüşleri bütün Azerbaycan'a Azerbaycan'ın bütün coğrafyasına ilmet edildi. O bilirdi ki dilin sınırları veya kültürün sınırları siyasetin sınırlarından gelmişti. Yani Azerbaycan Türkçesinin siyasi sınırları Azerbaycan Türkçesinin kültür sınırlarından çok balacak. Çok dağıt, çok çizik. Ve ona göre Azerbaycan Türkçesinin sınırlarına kıtabilirdi ve o kıtafta da yani bütün örnehlerine diyerek herhangi bir dilin herhangi bir kategoriyadan söz edilirse afografya veya leksika morfolojiya vesaire dilinin herhangi bir sasıyla bağlı bir araştırmak vardıysa o verdiği örnehlerine bütün Azerbaycan'a bir sasıyla diğer dişi gence tileden bahsedilirse tileden sen diğer dişi gence urmüya reisi böyle bir reisi yok da aslında bu saat ama o hayal dünyasında veya diyerek ehmetli, yasuzluaların eserlerinin dil örnehleri verirdi el çıbanın eserlerinin dil örnehleri vesaire yani ağrı mirlim her an hayatın son anına kadar, son nefesine kadar mirli mirli yani hem dilin pedakar bir şekilde, pasyonar bir şekilde hidmetinde durduğun hem de mirli mirli onu tebrik ederdik ağrı mirlimin bu dil umdeleri bizce dil umdeleri, yani dil principleri bizce Kaşkarlı Mahmud'un Ali Şirnevayn'in Ziye Gökalp'ın Tohfik Hazyev'in Kasbalı İsmail Bey'in dil umdeleriyle yanaşı durmaya hak ediyoruz ben yanı durmaya hak ediyoruz bu arada ağrı mirlimin dil umdelerinin kankidet örnehlerinden sonraki vermişler de inşallah mütlek çok teşekkürler hocam aslında biz Kaşkarlı Mahmud'la başladık Arif Rehm-i Oğlu'yla bitirdik niye göre belki de bu özümüz tesadüf oldu ama hem de bir kanunla uygunluk oldu çünkü Mahmud Kaşkarlı'nın sizin ifadenizle diyelim divanının söz varlığını Azerbaycan Türkçesi'yi de karşılaştırıp ortaya koyan büyük bir dil bilginidir Arif Rehm-i Oğlu en eski kelimelerin en mentihli etmalu Arif Bey Ruhu şahdolsun diye günümüze geder belki de bu gün Azerbaycan'da dil ile bağlı çoğu zahmet çekenler ama bir had var o had Türk dünyasına bir tök bakmalı yani bütünlükte Türk dünyasına bir tök bakmalı yani bizim için Arif Rehm-i Oğlu kimdirse Mahmud Kaşkarlı'da olur bizim için İsmail ve Gazpralı kimdirse en zamanda dilimizi yaşadan Celemen ve Guza'da, Hüseyin, Cavit onları eğindir. Bunlara bütün kim bakır ki, hamisi dilimizin gayretine çekebilen o cümleden de değerli hocamız Nazım Muradogu bu gün o o neslin devamçılarındandır şerefle o yolu davam ettir. Nazım Oğuz'un size teşekkür ederim. Bir şey diyeyim, burada Arı Mahallemin nesliyle kil görüşleriyle Gazpralı İsmail Bey'in dil düşüncesi arasında bir benzerliği var. Dile sadece bir ücret vasitesi değil daha çok stratejik bir mesele kim bakır Arif Rehm-i Oğlu Gazpralı İsmail Bey kimdir? Çünkü hedefimiz Gazpralı İsmail Bey'in esir hedefi neydi? Dilbirliğiyle böyle bir Türk milleti yaratma. Çok doğru. Tüç milleti, sosyoloji olarak ve Arı Mahallem bunu çok güzel başa düşürdü çok güzel anlıyordu. Onun menasını, yani sertri altı menasını söylem menasını çok güzel bildiği için o da bilmeselesine tam bir strateji bilmesiyle kim bakırdı aynı zamanda. Çok teşekkürler. Ruhları şad olsun diye. Sağ olun değerli hocamız Nazım Muradoğlu İsmail'ı çünkü de yine Güzel Kıbrıs'ta uzun ileride akademik faaliyette olan dilimizin zenginliklerini nasıl öyleden? Örmetli bilim adamı pedagog, kasyon doktor, Nazım Muradoğlu ila tahminen bir sağda yakın dilimiz hakkında. Özellikle bu mesajı verme istiydi ki insan hansı dilde düşünürse o millete mensubdur. Bak bunu da önce değerli Nazım Ocağımız dedi. Dilimizin kendisinin bir dil bir daha tek ile giden dil bardağı evidir deir Martin Haydi'ye gir. Ve aynı zamanda bir rahme oğlu deyirdik ki milletin yadaşı daha sonra o dilinde yatır. O dil aradan gelirse milletin dili de aradan gider. Sağ olun sağ olun da kalın. Tanrı vetenimizi, Tanrı milletimizi, Tanrı dilimiz korusun. Allah havanında. Çok sağ olun.