 Μετά από δύο πανγκόσμους πολέμους σε λιγότερο από έναν αιώνα πολλοί αναζήτσαν το τρόπο να αποτρέψουν το ενδεχόμενο να επαναληθεί μία παρόμια καταστροφή. Μία ιδιαίτη την οποία εισιγήθηκε να σγάλωσε κρατικός λειτουργός ο Ζανμονέι και υποστήριξε ο τότε γάλος υπουργός εξωτερικών Ρόμπερ Σούμαν ήταν να τεθούν υποκοινή διαχείρηση βιομηχανίες που θεωρούνταν η κίνητήριος δύναμη του πολέμου. Του άνθρακα και του Χάλιβα. Το 1951 εξυχώρες η Γερμανία, το Βέλγιο Ιταλία, το Λουξεμβούργο και οι Κάτοχώρες υπέγραψαν τη συνθήκη των Παρισίων, εκαθυδρίοντας την Ευρωπαϊκή Κοινότητα άνθρακα και Χάλιβα υπό το πρώτο υπερεθνικό όργανο, την Ανότα της Αρχή. Οι Ευρωπαίοι γέντες δεν αρκέστηκαν σε αυτό και έτσι, στις 25 Μαρτίου 1957, υπέγραψαν τις συνθήκες της Ρώμης, δημιουργώντας την ΕΟΚ, την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα και την Ευρατών, την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας. Το 1968 ο πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου Πιερβέρνα πρώτην την καθιέρωση ενός Εννομίσματος. Η έκθεση Βέρναρ, που δημοσιεύθηκε το 1970, επεσύμενε την ανάγκη για μια δεκαετή σταδιακή πορεία προς τη νομισματική ένωση. Όμως, ένα χρόνο αργότερα οι νομμένες πολιτείες υποτίμισαν το δολάριο. Ακολούθησε πετρελαϊκή κρίση και η εφαρμογή του σχεδίου Βέρναρ Ανεστάλιο. Αντεί λοιπόν της νομισματικής ένωσης από τις ευρωπαϊκές χώρες καθιέρωσαν το λεγόμενο νομισματικό φίδι. Ένα σύστημα, το οποίο έθεται όριας της διακειμάνσης των συναλλαγματικών ισοτιμιών, τόσο έναν διαρρισμένον ευρωπαϊκό νομισμάτων όσο και έναντι το δολαρίου. Από τη δημιουργία του το 1972 ως την εγκατάληψή του 7 χρόνια αργότερα, το νομισματικό φίδι γνώρισε πολλές προσαρμογές των συναλλαγματικών ισοτιμιών και μία μακρά σειρά αλεπάλλιων συμμετοχών, αποχωρίσεων και εκ νέους συμμετοχών των χωρών. Το 1979 οι προσπάθειες για την οικονομική και νομισματική ένωση αναβίωσαν. Έτσι γεννήθηκε το Ευρωπαϊκό νομισματικό σύστημα και δημιουργήθηκε η Ευρωπαϊκή νομισματική μονάδα, η EQ. Ωστόσο το EQ δεν ήταν παρένα εικονικό νομισμα, μία απλή λογιστική μονάδα. Εντός του Ευρωπαϊκού νομισματικού σύστηματος, τα κράτη μέλη συμφώνησαν να διατηρήσουν την ισοτιμία των νομισμάτων τους, εντός ενός περιθωρίου 2,25% έναντι μία σηκεντρικής ισοτιμίας αναφοράς. Αυτό συμματοδότησε την έναξη του μηχανισμού συναλλαγματικών ισοτιμιών. Η προσπάθεια αυτή δεν ήταν πάντα εύκολη για τις κυβερνήσεις των κρατών μελών, αφού μεταξύ του 1989 και του 1987 πραγματοποιήθηκαν 37 επανευθύγραμμήσεις νομισμάτων. Το 1986 τα κράτη μέλη υπέγραψαν την ΕΝΕ Ευρωπαϊκή Πράξη που επέφερε τις πρώτες ουσιαστικές αλλαγές στη συνθήκη της Ρώμης. Στόχος της ήταν η δημιουργία μιας πραγματικής εσωτερικής αγοράς μέχρι το 1993, με βάση την ελεύθερη κυκλοφορία αγαθών, προσώπων, υπηρεσιών και κεφαλαίων χωρίς φραγμούς μήδας μολογικής φύσης. Το 1988 τότε πρόδρος Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ακτελόρ βιωρίστηκε επικεφαλής μιας επιτροπής της οποίας τα πορίσματα επρόκειτο να αποτελέσουν τη βάση της συνθήκης του Μάστρεχτο. Η έκθεση τελόρ προέβληπε μια πορεία τριών σταδίων προς την οικονομική και νομισματική ένωση. Το πρώτο στάδιο επικεντρονόταν στην ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των κετρικών τραπεζών και ξεκίνησε την 1η Ιουλίου 1990, οπότε και απελευθερώθηκε πλήρωση κυκλοφορία κεφαλαίων στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Η συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Εννος υπεγράφη κατόπιν στο Μάστρεχ την 7η Φεβροαρίου του 1992. Σε αυτήν διατυπώνονταν το πλαίσιο και τα περιτέρο βήματα για την επίτευξη και την επιτυχή λειτουρία της οικονομικής κοινομισματικής ένωσης. Η συνθήκη ορίζε το 1994 ως ημερομηνία Έναρξης του 2η Ιουλίου. Η φάση αυτή θα οδηγούσε στην οικονομική σύγκληση και στη θέσπιση των οργάνων και των διαδικασίων που απετούνταν για την επίτευξη της. Στη συνθήκη καθορίζονταν τα κριτήρια σύγκλησης που θα έπρεπε να πληρούν τα κράτη μέλη, προκειμένου να θεωρούνται έτοιμα να ιοθετήσουν το αένειεο νόμισμα. Το δεύτερο στάδιο προέβλεπε τη δημιουργία του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ιδρήματος στο οποίο ξεκίνησε να λειτουργεί στη Φραγκούρτη την 1η Ανουαρίου 1994. Το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ιδρυμα ολοκλήρωσε τις προπαρασκευαστικές εργασίες που ήταν απαραίτητες ώστε να μπορέσει η Ευρωπαϊκή Κυντρική Τράπεζ να αναλάβει την ευθύνη για την άσκηση της νομισματικής πολιτικής. Το Μάινο του 1998 οι Ιγέτες και η Υπουργή Οικονομικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης συναντήθηκαν στις Βρυξέλες προκειμένου να αποφασίσουν ποιά κράτη είχαν επιτύχει επαρκή βαθμός ίγλυσης ώστε να συμμετάσχουν στην νομισματική Ένωση. Διόρισαν επίσης τον πρώτο πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κυντρικής Τράπεζας Καθώς και τα υπόλοιπα μέλη της πρώτης εκτελεστικής επιτροπής. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ιδρύθηκε την 1η Ιουνίου 1998 αντικαθιστώντας το Ευρωπαϊκό Νομισματικό ίδρυμα και εγκαταστάθηκε στα Κεντρικά Γραφεία του στη Φρανφούρτη. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και οι Εθνικές Κεντρικές Τράπεζες των κρατών Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης συγκρούτσαν το Ευρωπαϊκό Σύστημα Κεντρικών Τραπεζών. Το βράδυ της 300ης πρώτης Δεκεμβρίου 1998 γεννήθηκε το Ευρώ και οι συναλλαγματικές ισοτιμίες των νομισμάτων που συμμετήχαν σε αυτό καθορίστηκαν αμετάκλητα. Η κομμισία καθεί τη βαλαιότητα σε κάποιον της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το τρίζο στάδιο ξεκίνησε την 1η Ιουνίου 1999 με την εισαγωγή του 9η νομισματος και τη μεταβίβαση της αρμωδιότητας για την άσκηση της νομισματικής πολιτικής από τις Εθνικές Κεντρικές Τράπεζες στο διοικητικό συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Τρία χρόνια αργότερα την 1η Ανουαρίου 2002 τέθηκαν σε κυκλοφορία εν μέσω εορτασμών τα νέα τραπεζογραμμάτια και κέρματα. Ουραίες χειματίζοντας τα μηχανήματα ανάληψη με τρίτων καθώς όλοι ήθελα να πιάσουν πρώτη στα χέρια τους των νομισμα. Για τρία χρόνια το Ευρώ ήταν το επίσημο νομισμα για τις τράπεζες της εταιρίες και τις χρήματοπιστοτικές αγωρές. Τώρα όμως ανήκες σε όλους.