 Çok teşekkür ederim. Benim ismim İvan Zükman, Brezilyalı'yım. 350'nin Latin Amerika bölge direktöreyim. Sizinle burada olmak çok güzel. Bir kriz karşısındayız. Birçok krizler karşısındayız ve bütün bu krizlerin hepsi doğrudan bizim doğayı olan davranışımızla ilintili. Enderin, kökleri, bütün bu krizlerin bizim doğayla bağlantımızın kopmasından geliyor. Doayla savaşıyoruz. Topraklarımızdan, alanlarımızdan bağlarımız kopmuş durumda. Bu panelde bu konuda konuşmak istiyoruz. Doğayla olan bağlantımızı nasıl düzeltebileceğimiz konusunda. Adriana Calderon var burada. Meksikalı genç bir iklim aktivisti. Gelecek için cumalar Meksikadan. Aynı zamanda MAPA, ki en çok etkilenen insanların kurduğu bir gençlik girişimi oradan. Aynı zamanda HIRIVERS Taslim Esop var bizimle. Biz Güney Afrika'lı, iklim fakirlik, enerji ve sosyal adalet uzmanı. Enerji Demokrasi İnişsi Yetifi'nin kurucu başkanı ve kan, yani iklim hareketi ağının başkanı. Bu da en büyük iklim hareketi orada. Sonra Ayutong Krenak var. Brezilyalı yerli bir yazar, ekolojist ve aktivist. Doktor Vandana Shiva var. Hintli bir fizikçi, sosyal aktivist yazar. Ve aktivizminin merkezinde karşı gelişme var. İnsan merkezli, taban hareketlerini destekleyen ekoloji, insan hakları ve yaptığı bütün inanılmaz işleri için birçok ödül aldı. Bunların arasında Altınark ödülü, global 500 ödülü birleşmiş milletlerin, dünya günü internasyonel ve alternatif nobel ödülü de var. Tecrübelerinizi ve çalışmalarınıza dayanarak nasıl ertelyebiliriz dünyanın sonunu ve insanlarımızı gezegenimizi koruyabiliriz? Ben bu soruyla ilk karşılaştığımda ilk olarak düşündüm ki, ben doğayla nasıl bir bağım var, bildiğim insanların benim aklıma ilk gelişti. Benim bir bahçem var. Ve düşünebildiğim tek şey buydu. Bir bahçem var. Peki bu yeter mi bana ve arkadaşlarına da aile bağlantıda olmak için? Hayır tabii ki. Biz çocuklar burada Meksika'da, bize şöyle öğretiliyor. Bu yeter. Yani biz bir çiçeği koparırsak, bir şey olmaz diye öğretiliyor. Başımız derde girmez. Eğer ben bir bitkiyi kopartırsam, bir ağacı kesersen başıma bir şey gelmeyecek. Kimse bundan rahatsız olmayacak. Niyanın sonu şu anda. Giterince ağacımız, suyumuz, kaynağımız yok. Evet. İlk önce bunları düşündüm. Sonra düşümeye devam ettim tek ötetler. İnsanlar, çocuklar neden dikkat etmiyorlar çevreyi? Ağaçları, çiçekleri kesiyorlar. Otları yoluyorlar istedikleri zaman. Bu eleştirel düşünce çocukken nasıl daysa öyle büyüyor bizimle geliyor. Biz büyüyoruz ve görmeye başlıyoruz doğayı. Sadece doğanın olup gerektiği gibi değil, takdir etmiyoruz onu. Ama kaynak olarak görüyoruz doğayı. Bu bizim derdimiz. Doğa bir kaynak olarak görülüyor. İnsanlar tarafından. Sadece gençler değil, çocuklar yetişkinler. Herkes bu zihniyetle büyüyor. Kimse, kimse önemsemeyecek ben çiçeklere zarar verirsem. İnsanlar böyle büyüdükleri zaman onlara kolay geliyor bu düşünce. O zaman alabilirim istediğimi diye düşünüyorlar doğadan. İstediğimi yapabilirim doğaya diye düşünüyorlar. Çünkü doğa benim zannediyorlar. İnanıyorum ki bu zihniyetle büyüyen yetişkinler de hükümet teşkil eden insanlar, politikaları yapan insanlar. Bunlar yerel insanlardan faydalanıyorlar, yerlileri atıyorlar. Topraklarından el koyuyorlar topraklara. Biz çocukken öğrenmediğimiz zaman doğanın değerini büyüdüğümüzde mesela Meksika'da bu çok oluyor. Toprak yerlilerin elinden alınıyor. Bir örnek var mesela, bir çok örnek var bu konuda. Topraklarını savunurken ölen aktivistler. Çünkü onlar biliyorlar ki yer yüzü ve doğa onlara ait ve doğa onlara sığınak verecek, ev verecek, yemek verecek ve topraklarına iyi bakıyorlar. Onların o topraklar, onların haklı. Hükümet ise, hükümet de doğanın kendine ait olduğunu düşünüyor. Ve bu yerlileri öldürüyor, susturuyor. Bir çok örnek var. Burada mesela Semir Flores var. Bu Meksika'nın koruyucusuydu. Şu anda orada bir termal sentral yapılıyor. Çok üzücü çünkü evin önünde öldürüldü. Sadece toprağını koruduğu için öldürüldü. Bu termik sentral insanlara çok fazla zarar veriyor. Topraklarını alıyorlar ve yerli insanları aktif etmiyorlar kültürlerini. Bu da bizim bir inancımız var sanki yerlilerin kültürleri bizim kültürümüzden daha aşağı diye düşünüyoruz. Ve onların kültürleri doğa gibi harcanabilir bir şey zannediyoruz. Yerlilerle doğa bir arada gidiyor ama biz onları bir arada harcıyoruz. Hükümetler, insanlar, herkes doğa ve yerli insanları harcanabilir olarak görüyor. Ve onların topraklarını alıyor, doğalarını öldürüyor. Benim söyleyeceğim şey, dünyanın sonunu nasıl erteleyebiliriz? Ben derim ki yerli halklarımızın haklarını kabul ederek, teslim ederek ve hükümeti de bunu yapmaya ikna ederek yerlilerin topraklarını korumaya hakları var. Çünkü onların toprağı ve aynı zamanda çocukları eğitmemiz de gerekiyor. Doğanın harcanabilir bir şey olmadığı konusunda, insanların da harcanabilir olmadığı sonuçta. Teşekkür ediyorum Adireya Hanım. Bu gerçekten çok ilham vericiydi. Ve ben de teşekkür etmek istiyorum 350'ye beni davet ettiği için bu oluşurma. Bu kadar şahane ve esimlerici insanlarla bu panelde olmak büyük bir ayrıcalık ve onur. Senin gibi ilham ben de Vandana'nın birçok kitabını okudum. Daha gençken artık genç değilim ve çok ilham verdi bana. Tabii ki bütün bu çevre demokrasisi kavramı hayatımda ve yaptığım işlerde çok faydalandım. Adireya Hanım'ın başladığı konudan devam etmek gerekirse tabii ki dünyanın sonunu engellemek bize düşüyor insanlara. Bu da başlangıç noktası olmalı. Bunu yapmak insanların gücünü inşa ederek o güç ve bu gücü kullanarak sistemi değiştirmek için bu krizleri dünyanın sonunu getirebilecek olan krizleri. Şimdiye benzemeyen bir gelecek nasıl olurdu hep beraber bunu hayal ederek işte bu bence değiştirebilir işleri. Bunu söylüyorum çünkü Güney Afrika'daki tecrübemiz böyle oldu. İnsanların gücü kitle hareketli ile bir apartheid'i yenebildik ve özgürlüğümüzü kazanabildik. Tabii ki hala meselelerimiz var ama özgürlüğümüzü kazandık ve apartheid'i yendik. Ve bu derslerle diyorum ki her zaman inandım ben insanların gücünü. Bu bir başlama noktası sanıyorum. Nasıl insanlar güç sahibi olur? Bu dünyada bizim şimdi ki politik sistemlerimiz, şimdiki liderlerimiz bizi daha da aşağı indirdiler bu yolda. Son sene de gördük onu. Antidemokratik demayürler çoğallıyor. Bu liderler insanlar tarafından seçiliyor ve yurttaşlar olarak yüzünü kendi gücümüzü kullanmanız gerekiyor. Sadece liderliği değil bu politik sistemleri de bu çeşit bir değişime yol açan bu geriye doğru ileriye değil. Şu anda şahit olduğumuz bunları değiştirme gücü insanlar da. Söylemek istediğim ilk şey bu. Çok çalışmamız gerekiyor. İnsanları örgütlemek, kolektif olarak bir vizyon etrafında birleşmiş ve kolektif olarak bu politik sistemi, ekonomik sistemi, sosyal sistemi değiştirilir. İkinci söyleyeceğim bir şey. Biz insanlar aynı zamanda kendi gücümüzü tüketiciler olarak kullanabiliriz. Tüketiciler olarak gücümüz var bizim ve şu anda kesinlikle isteyerek kabul ediyoruz. Kirli, kirleten endüstriyeleri, endüstriyelere bir sosyal ehliyet veriyoruz. Yaptıklarını yapmaya devam etmek için posilya kıtlar olsun. Çok sanayileşmiştir, rahat olsun. Toprağın kullanımı olsun. Hatta yanında dediği gibi yani tüketiciler olarak bizim durumları değiştirme gücümüz var. Ve şu anda var olan sürdürülemeyen üretim ve tüketim modellerini değiştirmek için bunlar açgözlü sistemler. En son söyleyeceğim şey de insanlar olarak bakmamız gereken son şey bu konuda. Şimdi kendi davranışlarımız ve kendi hayat günlerimiz. Tabii ki ayrıştırmadan çünkü bu krizin sebebi fakirlikte yaşayan insanlar değil. Bu konuda açık olmamız lazım. Zenginler, varlıklılar karbonun çoğunu kullanıyorlar. En çok dünyadaki en çok karbon ayırtısı onlara ait bu zenginle fakir arasındaki bu eşiksizlik. Bizim çevre krizinde de tecrübe ediyoruz bunu sosyal krizlerde de. Benim perspektifimden dünyanın sununu engelleme yolu kendi yolumuzdan geçiyor. Kendimizden geçiyor ve bir değişime olan ta ötümüzle iyiye doğru. Teşekkür ediyorum hepinizi. İlk defa karşılaşıyoruz. Biz daha önce tanışmıştık karşılaşmıştık merhaba. Ben benim kendi hayatlarımdan düşünüyorum hem de ekolojik perspektiften. Medeniyeti. Tabii çok eski bir medeniyet kendi kendini sürtülmüş. Gaya, paçamama, basundaray olarak bildiğimiz dünya sona ermiyor. Bir yere gitmiyor, burada kalıyor. Milyarlarca yıldır burada ve birkaç on sene daha insanların sorumsuzluğu, açgözlülüğü, endüstrileşmenin apsallı ve bu sanayi sanayileşmiş dirahatin daha çok verimli olduğu yalanına dair. Bu konudaki bütün hesaplar yanlış. Baştan beri hileli bütün bu hesaplar dünya devam edecek. Evrilmeye devam edecek. Dünyanın sonu meselesi belirli bir dünyanın sonu. Bu iki yüz bin yıldır gelişen ve bizim türümüze evrimleştiren dünya. Bazı insanları dünyanın merkezine alıyorlar. İnsanlar ilelebet domine edecek zannediyorlar. Hayır, eğer insanlar bir on sene daha dünyayı domine edecek olursa, hayvanlar alacak artık dominasyonu. Soru şu, bu bir yok olma anı mı? Yoksa hayatı sevmemiz ve hayatı savaşı açmış olan her şeye karşı direnişimiz. Bunları biz erteleyemeyiz. Gazi Port'a, Güney Afrika'da işbirliği yapmak yeredi. 1906'da birileri ve Gandhi ve sonra Hindistan'a geldi. 1911'de bu kanunlar değişmişti Güney Afrika'da. Biz emperyalizmin sonunu ertelemedik. Emperyalizmin sonu aradık. İnsanların gücüyle hareket tabii ki etkili. Sadece ertelemezsiniz, kurtulursunuz imparatorluktan. Bu imparatorluk bir soykırımdan da sorulmuş. Ben, Monsanto'nun tohumlara sahip olmak istediğini duydum da. Ezilya'nın büyük bir parçasını bunlar mahvettiler. Şemo çok etkili dediler. Ormanı kurtaracak dediler. Amazon kayboluyor. Oradaki küçük şehrikler ve yerliler yüzünden değil. Onlar binlerce yıldır orada sürdürüyorlar ziraatlerini. Monsanto'nun bioemperyalizmini Brezilya'da sadece ertelemedik, bitirdik. Sadece dört tane gide kaldılar. Yedi sekiz etti. Dünyanın birçok ölümü CMO'dan kurtuldu. Microsoft, Bill Gates şu anda Monsanto'yla el ele tutuşmuş durumda. Ve bu tohumların patenti olmasına karşı hareketle büyüyor. Yani sadece ertelemiyoruz. Bu insan türünün yaşayabildiği, bu dünyayı bundan sonraki 10 sene de sona erdirmeliyiz. Tenceremiz bilin bize gösteriyor ki sadece birkaç 10 senemiz kaldı. Ondan sonra yok olmak kaçınılmaz. Bir de her şeyin küçük bir şeyle başlayarak büyüdüğünü hafife alıyor. Tohum büyüyüp ağaç oluyor. Antia-partite hareketle çok minik hareketlerle başladı. Hindistan'ı kurtaran şey, iplik eğirme aleti. Yani bahçeler bence. Paris anlaşması sırasında, Paris'te biz bahçe yaptık. Ve bir anlaşma yaptık. Her yerde bahçeler yetiştireceğiz dedik. Çünkü her yerde zehirlenmiş mahvolmuş ormanları kesilmiş bir dünya mı? Yoksa her yerde ağaçlarımız olmasın. İşte akıntıyı, akışı değiştirmek. Çünkü bu akışın artık değişmesi gerekiyor. Bu insanlar yerliler, çiftçiler daha fazla soykırımı zahamül edemeyecekler. Alton Krenin. Herkese hoş geldiniz demek isterim. Adriana Tasneyim. İmkansız gibi görünen engelleri, aştığımız, beraber aştığımız şahane hatıralarımız var. Vandana. Bütün ekranlar ve teknolojik sorunlara rağmen, sınırlamakla rağmen. Burda bizimle olan bizrez diyaretini paylaşmak. Bizimle burada Brezilya'daydım doksanlarda. Sonra bio çeşitlilik konvensiyonları için yine geldi. Bu alanlar bizim için fikir paylaşacağımız bereketli topraklar oldu. Adriana'yı dinlediğime de çok mutlu oldum. Onun sesi bir kuşağı temsil ediyor. Onun kuşağının miras aldığı dünyanın gözlemliği bir kuşağı temsil ediyor. Onun kuşağı bu paketli dünyayı kazandığı hazır aldı. Dünyanın kurtuluşu için bir kurtuluş kapısı temiz olduğunu gözlemledi. Kurtarılacak dünyalar var. Birçok dünya var. Hatta iklim meselesini de tartışan bazı daha çadaş düşünürler diyorlar ki, hiç çok dünyalarımız var. Başka dünyalar da gelecek mi sorusunu soruyorlar. Bu Vandana'nın vurguladığı antroposcentrik insan merkezli olmayan dünyadan başka perspektifler açıyor. Sus konusu dünya, insanlığı için bir tatil parkı değil. Yeryüzü gezegininin biosferinden söz ediyoruz. Dünya gezegininin biosferi kendini yenileyebilir. İçin rahat olsun Adriana. O küçük çiçek ve gaya dediğimiz harika organizma yenilerler. Bitelim şu ki, insanlar 7-8 milyar insan yok oluşun eşliğindeler. Soyu tükenmekte olan türler listesine aptallıktan girecekler. Tebligatte aptallıktan ötürü soyu tükenmesi yazıyor. Çünkü atalarımız bu gezegende nasıl yaşayacağımızı dair bir çok ilgi bıraktılar. Atalarımız bize Yeryüzü'nün kendi canlı organize olan bu harikulada bahçeyi miras bıraktılar. Bu harikulada bahçede bitti, kaldı veya bitti, bitti de yok. Öfkeleri ve mirasları yeryüzünü delik teşekkür ediyorlar. Yeryüzü'nün organizmasını bozuyor ve deşiyor. 20. yüzyılda bir petrol medeniyeti olduk. Yani petrol medeniyeti bizi petrole boğdu. Ben artık bütün bu petrole dayanamayacak bir noktadayım. Nereye baksam petrol var. Arabalarda evlerimizde cep telefonlarımızda üstümde altında petrol var. Petrole batmış durumda ve absürt üresil sorumsuz petrol kazanların için hizat durabileceğin süt dememini bilmek istiyorum. Çünkü bu fosil yakıtlı toprağın altında gömülü kalmalıydı. Bilyonlarca yıl ideal koşullarda kolundu tam olarak bir covid aşısı gibi. Ve şimdi covid aşısının kazaya meydan vermemek için eksi 70 derecede korunması gerektiğini. Petrolünde zarar vermemek için eksi 1 milyar derecede yeryüzünün dibinde kalması lazım. Petroli yüzeye çıkartan bu aftanlar soykırımların sorumlusu var. Soykırımların sorumlusu var. Soykırımcılar. Balinaları, filleri, kutu payılarını, karıncaları ve arıları öldürüyorlar. Hayata öldürüyorlar. Ceset politikasının kumandanları var. Bu bir ölüm aracı olarak çalışan bir global yönetim biçimi. Ölüm aracı olarak şu anda çalışıyor. Bu herhangi bir hükümeti özgü değil. Meksikaya, Brezilya, Amerika veya Rusya hükümetine özgü değil. İnsanlar, korporasyonlarda yönetici gibi çalışan, validevlet başkanı ve bakan kalığındaki sahtekâr ve rahat, izin verdiler acımasız bir fikriyetle çalıştığım bir biçimi. Bu insanlar derhiçler. Sanedeki koklalar gibi kokla bu insanlar. Devlet başkanı, başbakanlar. Bunların hiçbir şeyi yok. Hepsi nirar korotu. O dereceki üfleseniz düşerler. Fakat bizim atalarımız çok güçlü bir cihaz olarak şahsız bir nirasıyım. Mahatma Gandhi'yi hatırlayalım. Afrika'da sevgili mandelamızı hatırlayalım. Dünyaya inan verici bir kimlerde düşünen değer katınları ve erkekleri hatırlayalım. Atalarımızdan gelen bu cihaz geçici olarak devre dışı. Geçici olarak devre dışı çünkü yurttaştan tüketiciye dönüşmeyi kabul ediyoruz. Tasmin bu global sürece tüketiciler olarak nasıl katılacağımız ihtimalini vurguladı değil mi? Pazarın bize arzu ve ihtiyaç fikirleri olarak attığı şeylere cevaben hareket ediyoruz. Ama aslında bizim öyle ihtiyaçlarımız yok. Bunlar bizim için pazar tarafından yaratılmalar. Peki tüketici değil yurttaş olarak korumaya nasıl katılacağız? Tüketiciler aptaldır. Tüketiciler müptelalara dönüştür. Onlar zaten uyuşturulmuş. Bize yurttaşlar lazım. Amerika kıtısının yurttaşları ile Aksiyadan Avrupa kıtısından yurttaşlarla bir daha girmek istiyorum. Tüketicilerle meşgul olmak istemiyorum. Pandemi sırasında gözünüzü görgözüne gelir değil. Sefil ülkeleriniz güzel değil, boydular bıraktıklarını, fırlattıklarını fark ettiğiniz. Ya Mars'ta bir çeşit sıfığa yaratmak? Bakın bu arzusa giden var. Tatillerini Mars'ta geçirmek isteyen çok insan var. Tüketici fikirleri materyalist ve sefil bir perspektif tarafından geçirilmiş. Atalarımızın hayalzerini yeniden bulmamız lazım. Yeniden şarkı söyleyebileceğimize, dans edebileceğimize, gökyüzünü askıya alıp bütün insanların kültürel miraslarıyla dolu olarak dünyayı ortak bir miras olarak gördüğü, dünyasal bir atmosfer yaratabileceğin ise emin olmuyor. Ve aynı zamanda küreselleşmenin mantığını da sorgulamalıyız. Küreselleşme mantığı 70'lerin, 80'lerin sonlarında sen bir daire çizdin. Ve kimse doksanlardan itibaren bulmuş, gençlerin gibi bu mekanizmanın nasıl aynı noktaya geldiğini görmedik. Globalizasyon denilen bu kocamaz hepimizi bu bir çeşit korku gösterisine yerleştirdik. Korporasyonların tek istediği bu korku gösterisini başlatmak gösteri. Yeryüzünün ekosistemlerini mahvettikten sonra, Mars'a, Piknik'e sorumsuz var ve suçlular ve onların toplumsal ehliyetini geri almamız gerekiyor. Onların bölgesel hükümetleri manipüle etmelerine son vermemiz gerekiyor. Korporasyonların manipüle ettiği kuklaların kimler oldu kuru? Yükselmemiz lazım. Bundan da ipuçları verdik. Hukuktalardan bazıları öyle aktifler ki sanki korporasyonların kontrolünde sanki korporasyonlar onların kontrolünde gibi görünüyor. Bunu gerçekten böyle bir belirtsizlik var ki demirleri kimin verdiğini bilmiyoruz, öyle değil mi? Eğer mikrosoft yüzü genemizin toplumlarını kontrol ediyor, bunlarla ortak olursun. Ve eğer kisi de silah evlisliğiyle ilintiliği, her şey bitmiş küresel koridatıcı. Yani sonunda tam olarak milyargarlar listesinde ismi olan bazı bireylerin açgözlülüğü ve bencilliğinden çıkan bir küresini başkışta kalacağım. En büyük milyargarlarının tıkını her sene yayınlayan bir dergi var. O listeyi bulun. Doğrudaki listonları sohbete davet edin. Onlara o milyargarlara, trilyonerlere sorun. Bilgiyette arkadaşlarını davet etmesini söyleyebilirsiniz. Onlara şöyle değil, ıssız bir adaya gidiyoruz ve küreselleşme, dünyanın sonu, dünyanın sonunu ertelemek, Mars'ta bir spa, Kozmos'ta tatiller üzerine konuşacağız. Onlarla başka fikirler de tartışacağız. Çünkü dayanışmaya, sevgiye, kucaklanmaya ihtiyaçları var. O pobresikoların oza vallıları. Bu sene kendinize bu harekete ve dünyaya nasıl bir tahütte bulunuyorsunuz? Benim tahütün, şu anda yaşadığım yerde köklü, eski kültürlerle zaten yani krenaklarla zaten yaşıyorum. Eski bir evdeyim, 500 metre aşağıda bir nehir var. Bu zaman nehir, Allah'ın cezası bir zehirli bir çamurla mahvolmuş durumda maden celik yüzünden. Ve bu güzel nehrin mahvoluşunu önümüzdeki yıllarda seyrediyor olacağım. Benim ilk tahütün bu nehri korumaya çalışmak. İkincisi ise benzer şeyleri veya benzer şeyleri yapan insanlarla bir araya gelmeye çalışmak. Mesela Adriana gibi, onun bahçeleri gibi. Benim vermek istediğim tahüt, 50 yıldır ne yaptıysam o. Yani Himalaya'da büyüdüğüm yerlerde dünyayı kucaklamaya devam edeceğim. Bilgeitse hepimizin bir not göndermesi lazım. Sen ne kadar zavallı, fakir bir adamsın ve bir chipkoda ihtiyacın var. İnşallah hepimizin birlikte yapacağı bir şey olmalı bu. Bilgeitse bir not göndermek. GDOL'u tohumlara karşı olmaya devam edeceğim. GDOL'u tohumlardan kurtulmayı hedeflemeye devam edeceğim. Bu dijital haritalama denen ve genetik tohumlara karşı bütün işleri rekarşı olmaya devam edeceğim. Burada Meksika'ya tebriklerimi gönderiyorum bu arada. Dünyanın tohumlarına sahip çıkmaya devam edeceğim. Kolonizasyonun yeni modeli olan bu dijital elektronik haritalama yöntemiyle ele geçirdikleri toprakları şimdi de dünyayı ele geçirmek için kullanıyorlar. Ve bu yeni kolonizasyon biçimini de karşı olacağım. 1987'den beri sürdürdüğüm türlülerin yok olması ve iklim değişikliğiyle mücadele eden zirayi faaliyetlerimi bunlara karşı olan faaliyetlere devam edeceğim. Ormaların yok edilmesine, ormaların yok edilmesiyle karşı mücadele edeceğim. Çölleşme ile mücadele edeceğim. Yerli ve köklü kültürlerin yaptığı gibi ihtiyaç kadar üretilmedi. Kararınca tüketmeye hedefleyeceğim. Amazon'dan elimizi bir çekelim. Amazon'dan bir rahat bırakalım. Karnımızı doğurmak için Amazon'u mahvetmemiz şart değil. Buna izin vermeyelim, hep birlikte vermeyelim. Fosil yakıtlara sadece karşı çıkmak değil. Fosil yakıtlarla birlikte yelem bütün o kimyasal ve endüstri ürünü tarım ve ziraatede karşı mücadele edeceğim. Bu mücadeleyi sürdüreceğim. Mars'a gitmeye çalışıyordu ya bu. Fosil yakıtlarıyla uğraşan insanlar. Aynı Kranak'ın dediği gibi süveş kanalında sıkışmış bir gemiden gelen dünyayı önümüzde tabakta istemek, kitten vazgeçmek zorundayız. Bu adamlar vazgeçmek zorundalar. Mesela bir de bu 350 ya da Fridays of the Future gibi örgütlerde bir sahte uyduruk hesaplamalara karşı olacağım. Mesela net zero amaç sıfırda olduğu gibi. Amazon'da mahvederim. Bütün tarım alanlarında mahvederim. Ama her şey doğu için olmalı gibi. Bizim şu anda sahip olduğumuz her şey bütün hayat doğanın ürünü doğanın parçası doğaya doğa yüzünden. Kökre eski kalçılar, indiciniz kültürler, yabanılaşmadan var olmayı, yüz yıllarca var olmayı bildiler. Biz de onların yaptığını geri dönebiliriz. Onların yaptıklarını yapabiliriz. Beslenme. Çünkü bizim gerçek yiyeceklere geri dönmemiz lazım. Gerçek olan yiyeceklere. Covid pandemisi denen şey aslında yiyeceklerimizin mahvolduğunun yiyeceklerimizin yoldan çıktığını göstergesi. O yüzden de bahçe, devrimin başladığı yer, bahçe çok çok önemli bir yer, harika bir yer, devrimin başlaması için. Vandana gibi benim de, benim de tafütün mücadeleye devam etmek. Ve sınırlı bir insan olmak, kendimi sınırlandırarak yaşamak. Aslında bütün bu iklim değişikliğiyle ilgili mücadelemeyiz, bütün bu kavga, adalet için, neden? Sanların, onların adına adalet sağlamak için. Ve doğaya ve insanlığa adalet getirmek gibi bir, biriliğe saklanıyor değilim. Fakat krizden sorumlu olmayan insanların adalet mücadelesinin bir parçası olmaya devam edeceğim. Yeniden, yeniden kendimi keşfetmek ve bu tür hareketlerin, bu tür mücadelelerin yenilenmesi, kendini yeniden tanımlaması için çalışmaya devam edeceğim. Aslında global networkten nefret ediyorum, maalesef öyle söylediğim için, özgünüm ama, bir taraftan da unutmayalım. Bu ayrıcalıktan, bu ayrıcalıktan yararlanmak ve bu ayrıcalığı kullanarak, adalet için çalışmak. Adalet için ilham edilmek mümkün, bunu ayararlanmak akıllıca bir şey. Bu hareketin içinde, mevcut sistemlerden uzaklaşarak, ve yeniden, başka türlü bir sistem inşa etmeye çalışarak varolun, varolun mücadelesine devam edeceğim. Yerel düzlemden başlayarak, yerel zeminden başlayarak ve küresel sisteme nasıl baskı uygulayabiliriz? Bunun yollarını araştırmaya devam edeceğim, adaleti aramaya ve onun için, bir başkaları adına da adalet mücadelesi verebilmeye devam edeceğim. Dünyaya bir tahüttü bulunmak istesem, vandana gibi, dünyanın hiç bir yere gittiği yok. Bunun bilincinde olmak ve haddimi bilmek, dünyanın büyüklüğü karşısında haddimi bilmek, benim yapacağım tahütler olsa olabilir. Bunu ek olarak, zamanımız kalmadığını, bunun aciliyetini, 1950'lerde, bu tahütlerde bulunan insanlar, insanları nasıl şimdi mahkeme edemiyorsak, ve bilim nasıl bize, bizim bilim nasıl bize bu 10 yılın sonunda artık zamanımız kalmadığını açıkça gösteriyorsa, benim tahütüm de vandana da farklı değil, fosil yakıtları için artık yerimliyiz ve zamanımız yok. Şimdi bitmek zorunda, fosil yakıtları kullanmak, şimdi bitmek zorunda. Nekahat, kendimizi tedavi etmek için zamanımız çok az kaldı. Benden öncekiler gibi, benim ilham aldığım büyüklerim gibi olmaya çalışacağım, benim bulunmak istediğim tahüt bu. Hayır, Adriana, biz asıl senden ilham alıyoruz, senin gibi gençlerden alıyoruz. Teşekkür ederim, teşekkür ederim. Benim tahütüm, kendime eğitmeye devam etmek, öğrenmeye devam etmek istiyorum. Ve sizler gibi olmak, bu paneli katılmış, katılan insanlar gibi olabilmek için elimden geleni yapmak istiyorum. Ben kapitalizmden nefret ediyorum, idoleştirdiğimiz, başımızın taci ettiğimiz bu sistem, tepenize çıkmış oldu. Ben, ben bahçemle ilgilen, ilgilenicem bu yıl. Ve herkesin kendi bahçesi olabilmesi için onlara yardım etmek istiyorum. Ve diğerlerinin, başka insanların, ikilin de hiç ikili konusunda perspektiflerini değiştirmek için çalışmak istiyorum. Üçünüze de benim için ilham kaynağı aldığınız için minnettarım. Hepinize teşekkürler. Bu paneli birbirimizi ve dünyayı kucaklayarak bitirelim.