 Κεφάλαιο πρώτο καταμανθέον Ευαγγέλιο. This is a LibriVox recording. All LibriVox recordings are in the public domain. For more information or to volunteer, please visit LibriVox.org. Καταμανθέον Ευαγγέλιο, κεφάλαιο πρώτο, πρώτη πατριαρχική έκδοση. Βίβλος, Γεννέσιο Ιησού Χριστού, Ιούδα Βίρ, Ιού Αβράμ. Αβράμ εγέννησε τον Ισαάκ. Ισαάκ δε εγέννησε τον Ιακόφ. Ιακόφ δε εγέννησε τον Ιούδαν και τους αδελφούς αυτού. Ιούδας δε εγέννησε τον Φαρές και τον Ζαρά εκτι Σταμάρ. Φαρές δε εγέννησε τον Andreas Rem. Αράν δε εγέννησε τον Αμίναδζα. Αμίναδάμ δε εγέννησε τον Ναάσσον. Ναάσσον δε εγέννησε τον σαλμόν. Σαλμόν δε εγέννησε τον Βαως εκτι Ραχάβ. Βόζ δε γέννησε τον οβήδ εκ της ρούδ. Οβήδ δε γέννησε τον Ιεσέ. Η Εσέ δε γέννησε τον Δαβήδ τον Βασιλέα. Δαβήδ δε ο Βασιλέφς γέννησε τον Σολομώντα εκ της Τουρίου. Σολομών δε γέννησε τον Ροβωάμ. Ροβωάμ δε γέννησε τον Αβιά. Αβιά δε γέννησε τον Ασά. Ασά δε γέννησε τον Ιώσαφάτ. Ιώσαφάτ δε γέννησε τον Ιωράμ. Ιωράμ δε γέννησε τον Ζίαν. Ο Ζίας δε γέννησε τον Ιωαθάμ. Ιωαθάμ δε γέννησε τον Αχάς. Αχάς δε γέννησε τον εζεκίαν, εζεκίας δε γέννησε τον μάνασσή, μάνασσής δε γέννησε τον αμμόν, αμμόν δε γέννησε τον Ιωσίαν. Ιωσίας δε γέννησε τον Ιεχονίαν και τους αδελφούς αυτού, επί της μετικεσίας βαβιλώνος. Μετά δε την μετικεσίαν βαβιλώνος, Ιεχονίας, γέννησε τον σαλαθείλ, σαλαθείλ δε γέννησε τον ζωροβάβελ, ζωροβάβελ δε γέννησε τον αβιούδ, αβιούδ δε γέννησε τον ελιακήμ, ελιακήμ δε γέννησε τον αζόρ, αζόρ δε γέννησε τον σαδόκ, σαδόκ δε γέννησε τον αχήμ, αχήμ δε γέννησε τον ελειούδ, ελειούδ δε γέννησε τον ελαιάζαρ, ελαιάζαρ δε γέννησε τον ματθάν, Ματθάν δε, εγέννησε τον Ιακόβ, Ιακόβ δε, εγέννησε τον Ιωσήφ, τον Άντρα Μαρίας, εξής εγενείται Ιησούς, ο λεγόμενος Χριστός. Πάσε ούν εγενέ από αβράμ έως Δαβίδ, γενέ 14. Και από Δαβίδ έως της μετικεσίας βαβιλώνος, γενέ 14. Και από της μετικεσίας βαβιλώνος, έως του Χριστού, γενέ 14. Του δέη Ιησού Χριστού η γέννησης ούτως είναι. Νιστευθείς γάρ της μητρός αυτού Μαρίας, το Ιωσήφ, πριν ή συνελθήν αυτούς, ευρέθει εγγαστρή, έχουσα εκπνεύματος αγίου. Ιωσήφ δε ο Ανήραυτής δίκεωσον. Και μη θέλω ναυτήν παραδειγματίσε, εβουλήθει λάθρα, πολίσε αυτήν. Ταύτα δε αυτού ενθυμηθέντος, ηδού. Άγγελος Κυρίου Κατώνα, εφάνει αυτό, λέγον. Ιωσήφ, Ιωσ, Δαβίδ. Μη φοβηθείς παραλαβήν Μαριάμ, την γυναίκα σου. Το γάρ εναυτή γεννηθέν, εκπνεύματος εστήν αγίου. Τέξετε δε Ιών, και καλέσεις το όνομα αυτού Ιησούν. Αυτός γαρσώσει τον λαόν αυτού, από τον αμμαρτιόν αυτού. Του το δε όλον γέγονεν, είναι απληρωθεί το ρηθέν, υπό του Κυρίου, για του προφή του, λέγοντος. Ιδού, υπαρθένος, εργαστρίαξει, και τέξετε Ιών, και καλέσουση το όνομα αυτού Εμμανουήλ, ο εστή με θερμινευόμενον, με θυμόν ο Θεός. Διαγερθείς δε ο Ιωσήφ από του ύπνου, επίησεν, ως προσέταξεν αυτό ο άγγελος Κυρίου, και παρέλαβε την γυναίκα αυτού. Και ούκο εγίνωσεν αυτήν, έως ού, έτεκε τον Ιών αυτής, τον πρωτότοκον, και κάλεσε το όνομα αυτού Ιησούν, τέλος κεφαλαίου πρώτου, κεφαλαίου δεύτερο, κατά μαθαίων Ευαγγέλιο. This is the LibriVox recording. All LibriVox recordings are in the public domain. For more information or to volunteer, please visit LibriVox.org. Κατά μαθαίων Ευαγγέλιο, κεφαλαίου δεύτερο, πρώτη πατριαρχική έκδοση. Του δέη Ιησού, γεννηθέντος ενβυθλεάμτης Ιουδέας, ενημέρες ιρόδου του Βασιλέος, είδου μάγοι από ανατολών παρεγένοντοις Ιεροσόλημα, λέγοντες, πούες την οτεχθείς Βασιλέυς των Ιουδέων, είδομεν γάρα αυτού τον αστέρα εν τη ανατολή, και ήλθομεν προσκυνήσε αυτό. Ακούσας δε ηρόδης ο Βασιλέυς, εταράχθη, και πάσα η Ιεροσόλημα μεταυτού, και συναγάγον πάντας τους αρχιερείς και γραμματής του λαού, επημθάνετο παραυτόν, πού ο Χριστός γεννάται. Ηδεή πον αυτό, ενβυθλεάμτης Ιουδέας, ούτο γάρ γέγραπτε δια του προφήτου, και εσύ βυθλεέμ, γι Ιουδα, ούταμός ελαχής της Ιουδέας, εξού γάρ εξελεύσετε ηγούμενος, ώστες τιμάνει των λαών μου, των Ισδραήλ, τότε ηρόδης, λάθρα καλέ σας τους μάγους, η κρύβος επαραυτόν, των χρόνων του φαινομένου αστέρος, και πέμψας αυτούς Ισβυθλεέμ, είτε, πορεθέντες, ακριβώς εξετάσατε περί του παιδίου. Επάνδε, έβριτε, Απαγγύλα τέμμη, όπως καγό ελθόν προσκίνησο αυτό. Οι δαιακούσαντες του Βασιλέος, επωρέφθησαν, και ιδού, ο Αστήρ, ο Ιδον, εντία, ανατολή, προήγεν αυτούς, έως ελθόν, έστη, επάνω, ο Ιντοπαιδίον. Οι δόντες δε των Αστέρα, εχάρισαν, χαράν, μεγάλην, σφόδρα, και ελθόντες εις την οικίαν, είδον το παιδίον, μεταμαρίας, της μητρός αυτού, και πεσόντες, προσκίνησαν αυτό, και ανοίξαντες τους θησαυρούς αυτούν, προσύνεγαν αυτό, δόρα, χρυσόν, και λίβανον, και σμήρναν, και χρηματισθέντες κατ' όναρ, μη ανακάμψε προσιρόδιν, διάλεισοδού, ανεχόρησαν εις την χώραν αυτούν. Αναχωρησάν τον δε αυτούν, ειδού, άγγελος κυρίου, φαίνεται κατ' όναρ, το Ιωσήφ λέγον. Εγερθείς, παράλαβε το παιδίον, και την μητέρα αυτού, και φεύγε εις έγιπτον, και εις θυεκή, έως αν είποσή, με λίγαρ η ρόδης ζητήν το παιδίον, του απολέσει αυτό. Ο δε εγερθείς, παράλαβε το παιδίον, και την μητέρα αυτού, νυχτός, και ανεχόρησαν εις έγιπτον, και εις εκεί, έως της τελευτής ειρόδου, εις να πληρωθεί το ρηθέν, υπό του κυρίου, για του προφή του, λέγοντος, εξεγήπτου, εκάλεσα τον ειών μου. Τότε η ρόδης, ηδόν, ότι ενεπέχθη υπό των μάγων, εθυμώθει λίαν και αποστήλας, ανοίλε πάντας τους πέδας τους ενβυθλεέμ, και ενπάσει της ορίης αυτής, αποδιετούς και κατοτέρω, κατά των χρόνων, όν η κρύβωσε παρά τον μάγο. Τότε, επληρώθη το ρηθέν, υπογερεμίου, του προφή του, λέγοντος, φωνεί ενραμά η κουσθή, θρίνος και κλαθμός, και ο δυρμός, πολλής, ραχείλ κλέουσα τα τέκνα αυτής, και ούκη θελε παρακληθείνε, ότι ούκησιν. Τελευτισάντος δε του ηρόδου, είδου, άγγελος κυρίου Κατόναρ, φαίνεται το Ιωσήφ, ενεγύπτο, λέγον. Εγερθείς, παράλαβε, το παιδίον και την μητέρα αυτού, και πορεύου, εις γιν, εις δραήλ. Τεθνήκα σιγάρ, ειζητούντες την ψυχήν, του παιδίου, ο δε εγερθείς, παράλαβε, το παιδίον και την μητέρα αυτού, και ήλθεν, εις γιν, εις δραήλ. Ακούσας δε, ότι η αρχαίλαος βασιλεύει, επί της Ιουδέας, αντί η ηρόδου του πατρός αυτού, εφοβήθη εκεί απελθείν. Χρηματιστής δε Κατόναρ, ανεχώρησεν εις τα μέρη της Γαλληλαίας, και ελθών, κατόκισεν εις πόλην, λεγόμενην Ναζαρέτ. Όπως πληρωθεί το ρυθέν, για των προφητών, ότι, Ναζωρέως, κλειθήσετε. Τέλος, κεφαλαίου Δευτέρου, Αθήνα, Φεβρουάριος, του 2009, κεφαλαίου Τρίτο, καταμανθέον Ευαγγέλιο. Αυτή, είναι η Λιμπριβόξη. Όλοι οι Λιμπριβόξης είναι στον Παπληκτικό Δωμάι. Για περισσότερες δημιουσίες, ή για να εμπορύνουμε, παιδίτε, visit LibriVox.org. Καταμανθέον Ευαγγέλιο, κεφαλαίου Τρίτο, πρώτη Πατριαρχική Έκδοση. Ενδέεται σημέρες εκείνες, παραγίνεται Ιωάννης ο Βαπτιστής. Κυρίσσον, εντιερήμο της Ιουδέας και λέγων. Μετανοείται, ίνκι και γάρ, η βασιλία των ουρανών. Ούτως γάρ εστίν ορυθείς, υποϊσαίου του προφή του λέγοντος, φωνεί βοόντος εντιερήμο. Ετοιμάσατε την οδόν κυρίου, ευθείας πείτε, τα στρίβους αυτού. Αυτός δε ο Ιωάννης, είχε το ένδυμα αυτού, αποτριχών καμίλου, και ζώνειν δερμάτινην, περί την οσφήν αυτού. Η δέτροφη αυτού, είναι ακρίδες και μέλη άγριον. Τότε, εξεπορεύε το προσαυτόν και πάσα η Ιουδέα, και πάσα υπερήχορος του Ιορδάνου, και ευαπτίζοντο εν το Ιορδάνη υπαυτού, εξομολογούμενη τα σαμαρτίας αυτούν. Ήδονται πολλούς των φαρισέων και σαδουκαίων ερχομένους, επειτοβάπτησμα αυτού, είπεν αυτής. Γενήματα εχινδόν. Τις υπέδειξεν η μήν φυγήν από τις μελούς της οργής, πίσατεουν καρπόν άξιον της μετανοίας, και μη δόξητε, λέγει εν εαυτής, πατέρα έχωμεν τον Αβραάμ. Λέγω γάρη μήν, ότι δίνατε ο Θεός, εκ των λύθων του τον, ο Αβραάμ. Ήδη δε και η αξίνη προς την ρύζαν των δέντρων κείται. Πάνουν δέντρων, μη πιουν καρπόν καλών, εκόπτεται και η σπήρ βάλεται. Εγώ μεν βαπτίζω ειμάς εν είδα της μετανοίαν. Ο δεοπίσω μου ερχόμενος, εις χειρότερός μου εις την. Πού κυμή κανός τα υποδίματα βαστάσε. Αυτός, ημάς βαπτίσει, εν πνεύμα τη Αγίω και πυρί, ού το πτίον εν τη χειρή αυτού, και διακαθαρεί την άλλον αυτού, και συνάξει τον σύ τον αυτού, εις την αποθήκην. Το δεάχυρον κατακάψει, πυρί άσβεστο. Τότε παραγίνεται ο Ιησούς από της Γαλληλαίας, επει τον Ιορδάνιν, προς τον Ιωάνιν, του βαπτισθήνε υπαυτού. Ο δε Ιωάνις διεκόλλιεν αυτούν, λέγον, εγώ χρειάν έχω υποσού, βαπτισθήνε, και εσύ έρχει προς με, αποκρυθείς δεο Ιησούς, είπε προς αυτόν. Άφες άρτη, ούτο γάρ πρέπονε στην, ημήν πληρώσε, πάσαν δικαιοσύνην. Τότε αφήσιν αυτόν, και βαπτισθείς ο Ιησούς, ανέβη ευθείς από του ίδατος, και η δού, ανεόχθησαν αυτό Ιωράνι, και είδε, το πνεύμα του Θεού, καταβαίνον, και ερχόμενον επαυτόν, και η δού, φωνεί εκ των ουρανών λέγουσα, ούτος εστίν, ο Ιώσμου, ο αγαπητός, εννοο ευδόκησα. Τέλος κεφαλέου τρίτου, Αθήνα Φεβρουάριος, του 2009. Κεφάλαιο τέταρτο, καταμανθέον Ευαγγέλιο, This is a LibriVox recording. All LibriVox recordings are in the public domain. For more information or to volunteer, please visit LibriVox.org. Καταμανθέον Ευαγγέλιο, κεφάλαιο τέταρτο, πρώτη πατριαρχική εκδοσή. Τότε ο Ιησούς ανοίχθει στην έρημον υποτουπνεύματος, πειραστείνε υποτουδιαβόλου και ενισθέψας ημέρας τεσαράκοντα και νύχτας τεσαράκοντα ύστερον επίνασε. Και προσελθών αυτό ο πειράζων είπεν, ή Ιώσ ή του Θεού, είπε, η ναυλήθει ούτε άρτη γένονται. Ο δε αποκρυθείς είπε, γέγραπτε, ούκαι πάρτο μόνο ζήσεται άνθρωπος, αλλά επιπαντήρήματοι εκπορευομένο, διαστώματος Θεού. Τότε, παραλαμβάνει αυτόν ο διάβολος εις την Αγίαν Πόλην και είστησην αυτόν επιτοπτερήγιον του ιερού και λέγει αυτό, ή Ιώσ ή του Θεού. Βάλεσε αυτόν κάτω. Γέγραπτε, γάρ, ότι της Αγγέλης αυτού εντέληται περισσού και επιχειρών άρουσης σε, μήποτε, προσκόψεις προσλήθων στ' αυτού, έφυγε αυτό ο Ιησούς. Πάλιν, γέγραπτε, ούκ εκπηράσεις κυριών των Θεών σου. Πάλιν, παραλαμβάνει αυτόν ο διάβολος εις όρος υψιλών Λίαν και δείκνεισιν αυτό, πάσα στ' ας βασιλείας του κόσμου και δείξαν αυτόν και λέγει αυτό. Ταύτα πάντα σί δώσω εάν πεσών προσκυνήσεις μή. Τότε, λέγει αυτό ο Ιησούς. Είπαγε ο πίσω μου σάτανα, γέγραπτε, γάρ, κυριών, των Θεών σου προσκυνήσεις και αυτό μόνο λατρέφσεις. Τότε, αφήσει συν αυτόν ο διάβολος και ειδούν, άνκελοι προσύλθων και διικώνουν αυτό. Ακούσας δε ο Ιησούς, ότι Ιωάννης παρεδώθει, ανεχώρησεν εις την Γαλλιλέαν και καταλυπών την Ναζαρέτ, ελθών κατόκησεν εις καπέρναου, την Παραθαλάσσιαν, ενωρί ζαβουλών και νεφθαλείμ ή να πληρωθεί το ρυθέν διαησαίου του προφή του, λέγοντος. Γι ζαβουλών και γι νεφθαλείμ. Οδόν θαλάσεις πέραν του Ιορδάνου Γαλλιλέα των εθνών ο λαός ο καθήμενος ενσκότη ή δε φως μεγά και της καθήμενης εν χώρα και σκιά θανάτου φως ανέτυλεν αυτής. Από τότε ήρξα το ίσους κυρίσιν και λέγην μετανοείται ίνκι και γάρ η βασιλία των ουρανών. Περιπατών δε παρατηνθάλασαν της Γαλλιλέας ήδε δύο αδελφούς σήμωνα των λεγόμενων πέτρων και ανδρέαν των αδελφών αυτού βάλλοντας αν φίβλιστρον στην θάλασσαν ήσαν γάρ αλλίης και λέγει αυτής δεύτε ο πίσω μου και πίσω ημάς αλλίης ανθρώπων ηδε ευθέως αφαίντες τα δίκτια οικολούθησαν αυτό και προβάσε κύθεν ήδεν άλλους δύο αδελφούς οι άκοβον των του ζεβαιδαίου και οι οάννην των αδελφών αυτού εντοπλείο με τα ζεβαιδαίου του πατρός αυτούν καταρτίζοντας τα δίκτια αυτούν και εκάλεσαν αυτούς ηδε ευθέως αφαίντες το πλείον και των πατέρα αυτούν οικολούθησαν αυτό και περίγγεν όλην την γαλλιλέα ο Ιησούς διδάσκον εντεσυναγωγές αυτούν και κυρίσουν το Ευαγγέλιον της Βασιλείας και θεραπεύον πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν εντολαό και απίλθεν η ακοή αυτού εις όλην την Συρίαν και προσύνεγαν αυτό πάντας τους κακώς έχοντας πικίλες νόσεις και βασάνεις συνεχωμένους και δαιμονιζομένους και σελληνιαζομένους και παραλυτικούς και εφεράπευσεν αυτούς και οικολούθησαν αυτό όχι πολύ από τις Γαλληλαίας και Δεκαπόλεως και η Εροσολήμον και η Ιουδέας και πέραν του Ιορδάνου τέλος κεφαλαίου τετάρτου Αθήνα Φεβρουάριος του 2009 κεφάλαιο πέμπτο καταμανθέον Ευαγγέλιο This is the LibriVox recording in the public domain For more information or to volunteer please visit LibriVox.org καταμανθέον Ευαγγέλιο κεφάλαιο πέμπτο πρώτη πατριαρχική έκδοση Η δόν δέα τους όχλους ανέβει στο όρος και καθισάντος αυτού προσύλθον αυτό οι μαθητές αυτού και ανήξα στο στόμα αυτού εδίδασκεν αυτούς λέγον μακάρι υπτοχή το πνεύματι ότι αυτόν εστίν η βασιλεία των ουρανών μακάρι υπενθούντες ότι αυτοί παρακληθήσονται μακάρι υπραής ότι αυτοί κληρονομίσουση την γίνει μακάρι υπινώντες και διψώντες την δικαιοσύνη ότι αυτοί χορταστήσονται μακάρι οι ελεήμονες ότι αυτοί ελευθήσονται μακάρι η καθαρή την καρδία ότι αυτοί των θεών ώψονται μακάρι η ηρυνοποιή ότι αυτοί ή θεού κληθήσονται μακάρι οι δεδιωγμένοι ένεκεν δικαιοσύνης ότι αυτόν εστίν η βασιλεία των ουρανών μακάρι η εστέ ο νιδίσος συνημάς και διόξωση και υπόση πάνε πονηρόν ρήμα καθυμών ψευδόμενη ένεκεν εμμού χαίρετε και αγαλιάστε ότι ο μισθός ημμών πολύς, εντύς ουρανής ούτο γάρ εδίωξαν τους προφήτας τους πρόημων ημμείς εστέ το άλλας της γης εάν θέ το άλλας μορανθεί εντύνη αληστήσετε η σου δεν ισχύει ότι ημμεί βληθύνε έξω και καταπατήστε υπό τον ανθρώπον ημμείς εστέ το φως του κόσμου ούδυνατε πόλης κρυβίνε επάνω όρους κυμένη ούδε κέουσι λίχνων και τη θέα συναυτών υποτομόδιων αλλά επει την λιχνίαν και λάμπι πάσει της εντυγικία ούτο λαμψά το το φως ημών έμπροσθεν των ανθρώπων όπως ιδώσιν ημών τα καλά έργα και δοξάσουσι τον πατέρα ημών τον εντύς ουρανής μην ομήσετε ότι ήλθον καταλήσε τον νόμον ή τους προφήτας ούκ ήλθον καταλήσε αλλά πληρώσε αμήν γα λέγω ημήν έως αν παρέλθει ο ουρανός και η γη η ότα εν ή μία κερέα ού μη παρέλθει από τον νόμον έως αν πάντα γένεται ως εάν ούν λύση μίαν τον εντολόν του τον ελαχής τον και διδάξει ούτο τους ανθρώπους ελάχιστος κλειθήσετε εν τη βασιλεία των ουρανών ως διανπηήσει και διδάξει ούτος μεγάς κλειθήσετε εν τη βασιλεία των ουρανών λέγω γαρ ημήν ότι εάν μη περισσεύσει η δικαιοσύνη ημών πλέον των γραμματέων και φαρισέων ού μη εισέλθειτε εις την βασιλεία των ουρανών ουκούσατε ότι ερέθει της αρχαής ού φωνέυσης ως διανφωνέυση εννοχώς εστέ την κρίση εγώ δε λέγω ημήν ότι πας ο οργιζόμενος το αδελφό αυτού ουκεί εννοχώς εστέ την κρίση ως διανηπεί το αδελφό αυτού ρακά εννοχώς εστέ το συνέδριο ως διανηπεί μωρέ εννοχώς εστέ εις την γέναν του πειρός εάν ούν προσφέρεις το δόρον σου κακή μνηστής ότι ο αδελφό σου έχει τι κατασού άφες εκεί το δόρον σου έμπροσθεν του θυσιαστήριου και είπαγε πρώτον διαλάγιθη το αδελφό σου και τότε ελθών προσφερε το δόρον σου είστε ευνόν το αντίδικο σου ταχεί έως ο του ή εντιοδό μεταυτού μήποτε σε παραδό ο αντίδικος το κριτή και ο κριτή σε παραδό το υπηρέτη και η σφυλακή νυμπληθήσει αμήν λέγω σήν ού μη εξάλθησε κύθεν έως σου αποδώς τον έσχατο κονδράντιν οικούσατε ότι ερέθει της αρχαής ού μηχεύσεις εγώ δεν λέγω ημήν ότι πας ουλέπουν γυναίκα προς το επιθυμίσαι αυτήν ήδη εμήχευσε αυτήν εν την καρδία αυτού είδε ο ουθαλμός σου ο δεξιός σκανδαλίζει σε έξελε αυτόν και βάλε από σου συμφέρει γαρσί είναι απόλυτε εν τον μελόν σου και μη όλον το σώμα σου βληθεί εις γέναν και ή η δεξιά σου χείρ σκανδαλίζει σε έκοψον αυτήν και βάλε από σου συμφέρει γαρσί είναι απόλυτε εν τον μελόν σου και μη όλον το σώμα σου βληθεί εις γέναν ερέθει δε ως αν απολύσει την γυναίκα αυτού δω το αυτή αποστάσιον εγώ δε λέγω ημήν ότι ως αν απολύσει την γυναίκα αυτού παρεχτός λόγου πορνίας πει ει αυτήν μη χάστε και ως αν απολελημένην γαμίση μη χάτε πάλιν οικούσατε ότι ερέθει της αρχαής ούκαι ποιοκύσεις αποδώσεις δε το κυρίο του σόρκου σου εγώ λέγω ημήν μη ομώσε όλος μητε εν το ουρανό ότι θρόνοσε στι του Θεού μητε εν τη γη ότι υποποδιονε στι των ποδών αυτού μητε εις ιεροσόλημα ότι πόλησε στι του μεγάλου βασιλέος μητε εν την κεφαλή σου ομώσεις ότι ουδίνασε μη αν τρύχα λευκήν η μέλεναν πει είσαι εστο δε ο λόγο σημών ναι, ναι ού, ού το δε περισσόν τούτον εκ του πονηρού εστιν ουκούσατε ότι ερέθει ουθαλμόν αντί ουθαλμού και ο δόντα αντί ο δόντος εγώ δε λέγω εμείν μη αντιστύνε το πονηρό αλλ' ώστις σεραπίσει επει την δεξιάνση αγώνα στρέψον αυτό και την άλλην και το θέλον της ή κρυθείνε και τον χειτώνα σου λαβεί άφες αυτό και το ημάτιον και ώστις σε αγκαρέψει μίλιον εν είπαγε μεταυτού δύο το ετούντις σε δίδου και τον θέλοντα από σου δανίσαστε μία αποστραφής ουκούσατε ότι ερέθει αγαπήσεις μπλυσίον σου και μισίσεις των εχθρών σου εγώ δε λέγω εμείν αγαπάτε τους εχθρούσιμων ευλογείτε τους καταρώμενους ημάς καλώς ποιείτε της μισούς ημάς και προσέφιεστε υπέρ των επηρεαζόντων ημάς και διοκόντων ημάς όπως γέννηστε ή του πατρόσιμων του εν ουρανής ότι τον ήλιον αυτού ανατέλει επιπονειρούς και αγαθούς και βρέχει επειδικαίους και αδίκους εγγάρ αγαπήσετε τους αγαπώντας ημάς Τι να μισθώ έχετε ούχι και η τελόνε το αυτοπιούσι και αν ασπάσειςτε τους φίλους ημών μόνον Τι περισσών πείτε ούχι και η τελόνε ούτοπιούσιν Έσαιστε ούν τέλει όσπερ ο πατήρημ μόν ο εντής ουρανής τέλειος εστήνη τέλος κεφαλαίου πέμπτου κεφαλαίου έκτο καταμανθέον Ευαγγέλιο αυτό είναι ένα λιβριβόξο γραμμή όλες λιβριβόξο γραμμή είναι στον κοιμή και στον κοιμή της κεφαλαίου για να εξηγήσει εξηγήσει το κοιμή και το λιβριβόξο καταμανθέον Ευαγγέλιο κεφάλαιο 8 πρώτη πατριαρχική έκδοση Προσέχετε την ελευμοσύνη ημών μην πειν έμπροσθεν των ανθρώπων προς το θεαθήνε αυτοί η δεμήγε μιστών ούτε έχετε παρατοπατρήμων το εντής ουρανής όταν ούν πεις ελευμοσύνη μην σαλπήσεις έμπροσθεν σου ως πέρ υποκριτές πίουσιν εντεσυναγωγές και εντεσρήμες όπως το ξαστώσιν υπό των ανθρώπων αμήν λέγω αμήν λέγω ημήν απέγουσι των μιστών αυτών σου δε πιούντος ελευμοσύνη μην γνώτο η αριστερά σου τι πειει η δεξιά σου όπως η σου η ελευμοσύνη εντοκρυπτό και ο πατήρ σου η ελευμοκρυπτό απο δώσει εσύ εντοφανερό και όταν προσέφχει ούκ εσύ ως πέρ υποκριτές ότι η φιλούσιν εντεσυναγωγές και εντεσγονίες των πλατιών εστώτες προσέφγεστε όπως αν φανώσει εις ανθρώπις αμήν λέγω ημήν ότι απέχουσι των μιστών αυτών σου δε όταν προσέφχει είσαι ελθέ εις τοταμίον σου και κλείσας την θύραν σου προσέφξε το πατρύ σου το εντοκρυπτό και ο πατήρ σου ο βλέπων εντοκρυπτό αποδώσει εσύ εντοφανερό προσεφχόμενη δε μη βατολογίσσετε ως πέρ η εθνική δοκούσιγάρ ότι εντυπολιλογία αυτών εις ακουστήσονται μη ούν ομοιώθητε αυτοίς είδε γάρο πατήρ ημών ούν χρήαν έχετε πρότου ημά σε τίς εαυτών ούτως ούν προσέφχεστε ημής Πάτερ ημών ο εντύς ουρανής αγιαστήτο το όνομά σου ελθέτο η βασιλεία σου γεννηθείτο το θέλημά σου ως εν ουρανό και επιτυσγής τον άρτων ημών των επειούσιων δός ημήν σήμερον και άφεσημήν τα οφιλήματα ημών ως και ημής αφήμεν τις οφιλέτες ημών και μη εις ενέγγισημάς εις πυρασμόν αλλά ρίσαι ημάς από του πονηρού ότι σου εις την η βασιλεία και η δύναμης και η δόξα αμήν εάν γραφείται τις ανθρώπις τα παραπτώματα αυτόν αφήσει και ημήν ο πατήρημον ο ουρανιείους Εάν δε μη αφείται τις ανθρώπις τα παραπτώματα αυτόν ούδε ο πατήρημον αφήσει τα παραπτώματα ημών όταν δε νυστεύorde Μη γίνεστε όσπερ υποκριτέ σκυθροπή. Αφανίζω σιγάρ τα πρόσωπα αυτών, όπως φανώσει τις ανθρώπις νηστεύοντες. Αμήν, λέγω, ημήν, ότι απέχουσι των μισθών αυτών. Σίδε νηστεύον, άλυψε σου την γεφαλήν και το πρόσωπόν σου νύψε. Όπως μη φανείς τις ανθρώπις νηστεύον, αλλά το πατρί σου, το εντοκρυπτό και ο πατήρ σου, ο βλέπων, εντοκρυπτό. Αποδώσεις σι, εντοφανερό. Μη θυσαυρίζεται ημήν θυσαυρούς επιτισγής, όπου σις και βρόσεις αφανίζει και όπου κλέπτε διαρίσουση και κλέπτουση. Βυσαυρίζεται δε ημήν θυσαυρούς εν ουρανό, όπου ούτε σις ούτε βρόσεις αφανίζει και όπου κλέπτε ούτε διαρίσουση ούτε κλέπτουση. Όπου γαρε στην οθυσαυρώσημον εκεί έστε και η καρδία ημών. Ο λίχνος του σώματος εστιν ούθαλμό. Εάν ούθαλμό σου απλούς ή όλον το σώμα σου σκοτεινώνεστε. Εάν θε οθαλμό σου πονηρός ή όλον το σώμα σου σκοτεινώνεστε. Ή ούν το φως το ενσύ σκότος εστί. Το σκότος πόσον ουδής δίνεται δυσή κυρίς δουλεύει ήγαρ τον ένα μισήση και τον αίτερον αγαπήση ή ενός ανθέξεται και του αιτέρου καταφρονήσει. Ούδηναστε Θεό δουλεύει και η μαμονά. Για τούτο λέγω ημήν. Δεν ρυμνάτε την ψυχή ημών. Τι φάγεται και τι πείτε. Μη δε το σώμα τι ημών τι ενδύσηστε. Ούχη η ψυχή πλέον εστί της τροφής και το σώμα του ενδύματος εμβλέψατε στα παιτεινά του ουρανού ουσπύρουσιν ουδε θερίζουσιν ουδε συνάγουσιν εις αποθήκας και ο πατήριμον ο ουράνιν τρέφει αυτά. Ούχη μης μάλλον διαφέρεται αυτόν. Τις δε εξυμών με ρυμνών προσθύνε επί την υλικία αυτού πήγην ένα. Και περιενδύματος τι με ρυμνάτε. Καταμάθεται τα κρίνα του αγρού πώς αυξάνει ουκοπιά ουδένιν. Λέγω δε ημίν ότι ουδές ο λομών ενπάσει τη δόξη αυτού περιεβάλετο ως εν του τον. Ήδε των χόρτων του αγρού σήμερον όντα και αύριον εισκλίβανον βαλόμενον. Ο Θεός ούτος αμπιένισιν. Ούχη μάλλον ημάς ο λιγόπιστη. Μη ούν με ρυμνήσετε λέγοντες τι φάγομαι ή τι πείομαι ή τι περιβαλόμεθα. Πάντα γαρ ταύτα τα έθνη επιζητή. Ήδε γαροπατήρημόν ο ουράνιος ότι χρήζεται του τον απάντον. Ζητε δε πρώτον την βασιλία του Θεού και την δικαιοσύνη αυτού και ταύτα πάντα προστεθήσετε ημίν. Μη ουν με ρυμνήσετε εις την αύριον. Η γάρ αύριον με ρυμνήσει τα εαυτής. Αρκετών τη ημέρα η κακία αυτής. Τέλος κεφαλαίου έχτου Αθήνα Μάρτιος του 2009 κεφάλαιο έβδομο Καταμανθέον Ευαγγέλιο This is a LibriVox recording. All LibriVox recordings are in the public domain. For more information or to volunteer please visit LibriVox.org Μη κρίνετε ή να μη κρυθείτε. Εν όγαρ κρύματι κρίνετε κρυθήσεστε και εν ό μέτρο με τρύτε μετρυθήσετε ημίν. Τι δε βλέπεις το κάρφος το εντοφθαλμό του αδελφού σου την δε εντοσοφθαλμό δοκών ου κατανοείς. Ή πώς ερίς το αδελφό σου άφεσαι κβάλω το κάρφος από το ουθαλμού σου και είδω η δοκός εν το ουθαλμό σου. Υποκρυτά έκβαλε πρώτον την δοκών εκ του ουθαλμού σου και τότε διαβλέπεις εκβάλει το κάρφος εκ του ουθαλμού του αδελφού σου. Μη δώτε το Άγιον της Κυσή. Μη δε βάλετε τους μαργαρίτασιμμόν έμπροσθεν των χείρων. Μη ποτέ καταπατήσω συναυτούς ενδισποσύν αυτών και στραφέντες ρίξω σύνημάς. Ετείτε και δοθείσετε ημίν. Ζητείτε και ευρίσετε κρούεται και ανοιγήσετε ημίν. Πάς γάρω ετών λαμβάνει και ο ζητών ευρίσκει και το κρούοντι ανοιγήσετε. Ή τίσε στην εξυμόν άνθρωπος ον εανετήσει ο γιος αυτού άρτων. Μη λιθών επιδώσει αυτό αν ηχθεί νετήσει. Μη οφείν επιδώσει αυτό ή ούν ημής πονηριώντες. Ήδατε δόματα αγαθά διδώνε τις τέκνησιμόν. Πόσο μάλλον ο πατήρημόν ο εντής ουρανής δώσει αγαθά της ετούς συναυτών όσα αν θέλετε να πιώσει νημήνη οι άνθρωποι ούτο και ημής πει είτε αυτοίς. Ούτος γάρε στην ονόμος και υπροφείται. Ισέλθετε για τις τενείς πίλεις οτι πλατία η πίλη και βρήχορο σιωδός η απαγούρσα εις την απόλιαν και πολύ εις ερχόμενη για αυτής. Τι στενεί η πίλη και τεθλημένη η οδός η απαγούρσα εις την ζωήν και ο λίγης εις ευρίσκονται σε αυτήν. Προσέγεται δε από τον ψευδοπροφητών ή την εσέρχονται προς ημάς εν ενδύμαση προβάτων. Έσωθεν δε εις η λίκη άρπαγες Από τον καρπό ναυτών επιγνώσες δε αυτούς μη τη συλλέγουση από αγκανθών στα φίλην ή από τριβόλων σιικά ούτο πάντ δένδρον αγαθών καρπούς καλούσπι το δε σαπρών δένδρον καρπούς πονηρούσπι ούτον δένδρον αγαθών καρπούς πονηρούσπι ούτον δένδρον σαπρών καρπούς καλούσπι πάντ δένδρον μη ποιούν καρπούς καλών εκόπτεται και εισπυρβάγεται άραγε από τον καρπό ναυτών επιγνώσες δε αυτούς ούτας ο λέγον μη κύριε κύριε εισελεύσετε στην βασιλεία των ουρανών αλλά οποιών το θέλημα του πατρός μου του εν ουρανής πολύ ερούσιμη ενεκίνη την ημέρα κύριε κύριε ούτον σώο νόματι προεφιτεύσαμε και το σώο νόματι εξεβάλλομε και το σώο νόματι δυνάμεις πολλά σεποιήσαμε και τότε ομολογήσω αυτοίς ότι ουδέποτε έγνωνοι μας αποχωρείτε απ'ε μου η εργαζόμενη την ανωμίαν πας ούν ώς της ακούειμου τους λόγους του τους και πειει αυτούς τον ανδρύει φρόνημου ώς της οκοδόμησε την οικίαν αυτού επει την πέτραν και κατέβει η βροχή και ήλθον οι ποταμοί και έπνευσαν οι άνεμοι και προσέπεσον τη οικία εκείνη και ουκέπεσε τεθεμελεί ο τωγάρ επει την πέτραν και πας ο ακούειμου τους λόγους του τους και μη πειών αυτούς ομοιωθήσε τη ανδρύει μωρό ώς της οκοδόμησε την οικίαν αυτού επει την άμμον και κατέβει η βροχή και ήλθον οι ποταμοί και έπνευσαν οι άνεμοι και προσέκοψαν τη οικία εκείνη και έπεσαι και είναι υπτώσης αυτοίς μεγάλη και γένετο ότι συνετέλεσαν ο Ιησούς τους λόγους του τους εξεπλίσοντο η όκλη επει τη διδαχή αυτού είναι γαρδιδάσκον αυτούς ως εξουσίαν έχον και ούχ ως η γραμματής τέλος κεφαλαίου εβδόμου Αθήνα Μάρτιος το 2009 κεφαλαίου οκδό καταμανθέον Ευαγγέλιο This is a LibriVox recording All LibriVox recordings are in the public domain For more information or to volunteer please visit LibriVox.org Καταβάντηδε αυτό από του όρου οικολούθησαν αυτό όχλοι πολύ και είδου λεπρός ελθών προσεκίνει αυτό λέγον Κύριε Εάν θέλεις δίνασαι με εκαθαρίσαι και εκτύναστην η χειρά ύψα το αυτού ο Ιησούς λέγον Θέλω και ευθέως εκαθαρίστη αυτού η λέπρα και λέγει αυτό ο Ιησού ώρα μη δεν είπεις αλλά είπαγε σε αυτόν δείξον το ιερεί και προσένεγε το δόρον ο προσέταξε μοησής εισμαρτήριο ναθής Ελθώντιδε αυτό εισκαπέρναου και εναυτό εκατόνταρχος παρακαλών αυτόν και λέγον Κύριε ο πες μου βέβληται ενδιικία παραλυτικός δινός βασανιζόμενος και λέγει αυτό ο Ιησού εγώ ελθών φεραπεύσω αυτόν και αποκριθείς ο εκατόνταρχος έφυγε ουκημή ικανός ή να μου υποτινιστέγει η σέλθης αλλά μόνον υπέ λόγο και υιαθήσετε ο πες μου και γάρ εγώ άνθρωπο σημεί υποεξουσίαν Έχω υπεμαυτόν στρατιώτας και λέγω τούτο πορεύθητοι και άλλο έρχου και έρχεται και το δούλο μου πίσω τούτο και πίει ακούσας δέο Ιησού εθάγμασε και είπε της ακολουθούς αμήν λέγω ημήν ουδέ εν το Ιστραείλ το σάφτην πίστην λέγω δε ημήν ότι πολύ από ανατολών και δισμών ήξουσι και ανακληθήσονται με τα βράμ και η σάκ και η ακόβ εν τη βασιλεία των ουρανών η δέη της βασιλείας εκβληθήσονται εις το σκότους το εξότερον εκεί έστε και ο βρυγμός των οδόντων και είπε ο Ιησούς το εκατόνταρχο είπαγε και ως επίστευσας γεννηθεί το εσύ και η άθιο πες αυτού εν τη ώρα εκείνη και ελθών ο Ιησούς εις την οικίαν πέτρου είδε την πενθεράν αυτού μείνην και πηρέσουσαν και ύψα το της γυρός αυτής και αφήκεν αυτήν ο πηρετός και η γέρφη και διηγώνει αυτό οψίας δέγενομένης προσύνεγαν αυτό δαιμονιζόμενοι πολλούι και εξέβαλε τα πνεύματα λόγο και πάντας τουρ κακός όπως πυρωθεί το ρυθέν δια Ισαίου του προφήτου λέγοντος αυτός τα σασθενία σημώνε λαβε και τα σνόσους εββάστασεν Ιδώνδε ο Ιησούς πολλούς όχλους περιαπτών εκέλευσε απελθείν εις το πέραν και προσελθών εις γραμματεύς είπεν αυτό διδάσκαλε ακολουθήσωσή όπου αναπέρκει και λέγει αυτό ο Ιησού εαλόπεκες πολλούς έχωσης και τα παιτεινά του ρανού κατασκυνώσεις ο δέιος του ανθρώπου ούτε έχει που την κεφαλήν κλίνει έτερος δε των μαθητών αυτού κύριε επίτρεψον μη πρώτον απελθείν και θαψε τον πατέρα μου ο δέις ους είπεν αυτό ακολούθει μη και άφθες τους νεκρούς θαψε τους εαυτών νεκρού και εμβάντη αυτό εις το πλοίον ουκολούθησαν αυτό οι μαθητές αυτού και η δού συσμός μεγάσε γένετο εν τη θαλάση ώστε το πλοίον καλύπτες θε υποτωνγυμάτων αυτός δε εκάθε δε και προσελθόνται οι μαθητές αυτού ήγυραν αυτούν λέγοντες κύριε σώσον ειμάς κύμεθα και λέγει αυτοίς τι δηλίεστε ο λιγόπιστη τότε εγερθείς επετοίμησε τις ανέμεις και τη θαλάση και γένετο γαλίνι μεγάλη ιδέα ανθρωποι εθάβμασαν λέγοντες ποταπός εστίν ούτον ότι και οι ανέμοι και η θάλασσα υπακούσουν αυτό και ελθόνται αυτό εις το πέραν εις την χώρα των γεριασσινών υπήνδισαν αυτό δύο δεμονιζόμενοι εκτομνημείων εξερχόμενοι χαλεπεί λίαν ώστε μη ισχύει την άπαρευθή για τη σωδού εκείνης και ειδού έκραξαν λέγοντες τι μην και εσύ Ισού Ιε του Θεού ήρθες ώδε πρόκερου βασανίσει μας ειν δε μακράν απ' αυτόν αγέλι γύρον πολλών βοσκομένοι ειδε δέμονες παρεκάλλουν αυτόν λέγοντες ή εκβάλισι μας επιτρεψον ειμήν απελθιν εις την αγέλιν τον χύρον και είπεν αυτοίς υπάγεται ειδε εξελθόντες απείλθον εις την αγέλιν τον χύρον και ειδού ορμησε πάσα η αγέλι τον χύρον κατά του γκρυμνού εις την θάλασαν και απέθανον εν της είδαςν ειδε βοσκοντες έφυγον και απελθόντες εις την πόλη απείγκυλαν πάντα και τα τον δεμονιζομένων και ειδού πάσα υπόλοις εξίλθεν εις συνάντησην το Ιησού και ειδόντες αυτό παρεκάλλεσαν όπως μεταβεί από τον ορίον αυτον τέλος κεφάλαιο Αθενσκρίζ Μαρτζ 2009 κεφάλαιο ένατο καταμανθέον Ευαγγέλιο αυτό είναι το Λιβριβόξο όλοι το Λιβριβόξο είναι στον κοιμή για περισσότερη εξίλθεν παρακολουθήστε το Λιβριβόξο καταμανθέον Ευαγγέλιο κεφάλαιο ένατο πρώτη πατριαρχική έκδοση και εμβάς εισπλίον διαπέρασε και ήλθεν εις την ίδιαν πόλην και ειδού προσέφερον αυτό παραλυτικών επικλίνεις βεβλημένων και ειδόν ο Ιησούς την μπή στην αυτόν είπε το παραλυτικό θάρση τέκνον αφέονται ει αμαρτίες σου και ειδού την έστων γραμματέον είπων εαυτής ούτως βλασφημεί και ειδόν ο Ιησούς τα σεμθυμήσεις αυτόν είπε εινά τι ειμής εμθυμίσθε πονηρά εντεσκαρδίες ημών τι γαρεστήν ευκοπότερον υπήν αφέονται σου εαμαρτίε ή υπήν έγιρε και περιπάτει εινά δε ειδείτε ότι εξουσίαν έχει ο Ιός του ανθρώπου επιτισγείς αφιένε αμαρτίας τότε λέγει το παραλυτικό εγερθείς άρων σου την κλίνειν και είπαγε εις τον ήκον σου και εγερθείς απίλθεν εις τον ήκον αυτού οι δόντες δειόκλη εθάυμασαν και δόξασαν τον Θεό τον δόντα εξουσίαν τη άφτην της ανθρώπης και παραγών ο Ιησούς εκείθεν είδεν άνθρωπον καθήμενων επιτοτελώνιων μαθαίων λεγόμενων και λέγει αυτό ακολούθει μη και αναστάγας οικολούθησεν αυτό και εγένε το αυτού ανακυμένου εντυγκία και ειδού πολύ τελών και αμαρτολή ελθόντες συνανέκυντο το Ιησού και τις μαθητές αυτού και οι δόντες οι Φαρυσέοι είπον τις μαθητές αυτού γιατί μετά των τελονών και αμαρτολών εσθεί ο διδάσκαλος ημών ο Δέησους ακούσας είπεν αυτής ούχριαν έχουσιν οι ισχύοντες οι ατρού αλλά οι κακώς πορευθέντες δε μάθεται τι ειστίν αμαρτολούς ησμετάνιαν τότε προσέρχονται αυτό οι μαθητές Οιωάννου λέγοντες γιατί εμείς και οι Φαρυσέοι νιστεύομεν Πά, ιδέ μαθητές σου, ού νηστέβουσι, και είπεν αυτοίς ο Ιησούς, μη δίνανται η Ιη του νηφόνος, περθύν, εφόσον χρόνο με ταυτόν εστίν ο νηφίος. Ελεύσονται δε ημέρε, όταν απαρθεί από αυτόν ο νηφίος, και τότε νηστέφσουσι. Ουδείς δε επιβάλλει επίβλημα ράκους αγνάφου επιηματεί ο παλαιό, έργαρ το πλήρωμα αυτού από του ηματείου, και χείρον σχίσμα γίνεται. Ουδε βάλουσιν είνων νέων εισασκούς παλαιούς, ή δε μήγε, ρίγνινται η ασκή, και ο είνος έκχηται και η ασκή απολούνται, αλλά είνων νέων εισασκούς βάλουσιν και νούς, και αμφότεροι συντηρούνται. Ταυτά αυτού λαλούντος αυτής, ήδου, άρχον, ής, προσελθών, προσεκίνει αυτό, λέγον, ότι η θυγάτηρ μου άρτιε τελεύτισεν, αλλά ελθών επίθες την χείρα σου επαυτίν και ζήσετε, και εγγερθείς ο Ιησούς, οικολούθησεν αυτό, και η μαθητέ αυτού, και η δού γιννεί, εμορωούσα δώδεκα έτοι, προσελθούσα όπισθεν. Ήψατο του κρασπέδου του ηματίου αυτού, έλεγε γάρ εν αυτοί, εάν μόνον άψομαι του ηματίου αυτού, σωθήσομαι. Ο δε Ιησούς επιστραφείς, και η δόν αυτήν είπε, θάρσι θυγάτηρ, υπίστησου σε σωκέσαι, και εσώθει η γιννή από τις ώρας εκείνης, και ελθών ο Ιησούς εις την οικείον του άρχοντος, και η δόν του σαβλητάς, και τον όχλον, θοριβούμενον, λέγει αυτής, αναχωρείται, ούγαρα πέθανε το κοράσιον, αλλά καθέβδει, και κατεγγέλον αυτού. Ότι δε εξευλήθει ο όχλος, εις ελθών, εκράτησε της χυρός αυτής, και η γέρθη το κοράσιον, και εξίλθεν η φύμη αυτή, εις όλην την γινν εκείνη, και παραγόντι εκείθεν το Ιησού, οικολούθησαν αυτό δύο τυφλί κράζοντες, και λέγοντες, ελέησον ειμάς, η αίε δαβήτ, ελθώντιδε εις την οικίαν, προσήλθον αυτό η τυφλί, και λέγει αυτής, ο Ιησούς, πιστεύετε ότι δύναμε του τοπί είσαι, λέγουσιν αυτό, ναι, κύριε, τότε, ύψατο, τον οφθαλμόν αυτών, λέγον. Κατά την πίστην ημών, γεννηθεί το ημίν, και ανεόχθησαν αυτόν η οφθαλμή, και ενευριμίσατο αυτής ο Ιησούς, λέγον, οράτε, μη δεις γινωσκέτο, ιδέ εξελθώντες, διεφήμισαν αυτόν, εν όλη τη γη εκείνη, αυτόν δεξερχομένων, ιδού προσύνεγαν αυτόν, άνθρωπον, κοφών, δαιμονιζόμενων, και εκβληθέντος του δαιμονίου, ελάλησεν ο κοφός, και θαύμασαν οι όχλοι, λέγοντες, ότι ουδέποτε φάνει ούτως, εν το Ιστραήν, ιδέ φαρυσέει, λέγον, εν το Άρχοντι των δαιμονίων εκβάδει τα δαιμόνια, και περίγγεν ο Ιησούς, τα σπόλεις, πάσας, και τα σκόμας, διδάσκον εντεσυναγωγές αυτόν, και κυρίσον το Ευαγγέλιον της Βασιλίας, και θεραπεύον, πάσαν νόσον, και πάσαν μαλλακίαν εν το λαό. Οι δόνδε τους όχλους εσπλαχνεί στι περιαυτόν, ότι είσαν εκλελημένοι και ερημένοι, ως πρόβατα, μη έχοντα πειμένα. Τότε, λέγει τις μαθητές αυτού, ομέν θερισμός, πολλής, η δε εργάται, ο λίγη. Δε ήθεται ούν, του κυρίου του θερισμού, όπως εκβάλει εργάτας εις των θερισμών, αυτού, τέλος, κεφαλαίου ενάτου, Αθήνα, μάρτιος του 2009, κεφαλαίου δέκατο, κατά μανθέον Ευαγγέλιο. This is a LibriVox recording. All LibriVox recordings are in the public domain. For more information or to volunteer, please visit LibriVox.org. Κατά μανθέον Ευαγγέλιο, κεφαλαίου δέκατο, πρώτη πατριαρχική έκδοση. Και προσκαλεσάμενος τους δώδεκα μαθητάς αυτού, έδω και ναυτής εξουσίαν, νευμάτων ακαθάρτων, ώστε εκβάλειν αυτά και θεραπεύειν, πάσαν νόσων και πάσαν μαλακίαν. Τον δέ, δώδεκα αποστόλων τα ονόματα, εις ή τάφτα, πρώτος σήμων, ο λεγόμενος πέτρος, και ανδρέας, ο αδελφός αυτού, η άκοβος, ο τουζεβεδέου και η Ιωάννης, ο αδελφός αυτού, φίληπος και βαρθολομέος, δωμάς και μανθέος, ο τελώνης, η άκοβος, ο του αλφέου και λεβαίος, ο επικληθής θαδέος. Τον ο καναννήτης και η ούδα, ο ισκαριότης, ο κεπαραδούς αυτον. Τους τους δώδεκα πέστηλε ο Ιησούς, παραγγύλα σ' αυτής, λέγον. Οι σοδόν εθνών, μία πέλθητε και εις πόλην σαμαριτών, μη εισέλθητε. Πορεύεστε δε μάλλον προς τα πρόβατα, τα απολολότα, τα ύλ. Πορευόμενη δε κυρίσετε, λέγοντες, ότι η βασιλία των ουρανών ουρανών. Ασθενούντας θεραπεύεται, λεπρούς καθαρίζεται, νεκρούς εγύρεται, δαιμόνια εκβάλλεται, δωρεάν ελάβεται, δωρεάν δώται. Μη χτισίστε χρυσών, μη δε άργυρων, μη δε χαλκών στα ζωνασιμών, μη πήραν ισοδών, μη δε διουχητώνας, μη δε υποδείματα, μη δε ράβδων. Άξιος γαρεστίν ο εργάτης της τροφής αυτού, εις ειν διάν πόλην εικόμην εισέλθητε, εξετάσατε της εναυτοί αξιωσες τι κακή μήνατε έως αν εξέλθητε, εις ερχόμενη δε εις την εκείαν, ασπάσαστε αυτοί λέγοντες. Ειρήνη το οικοτούτο κι αν μεν η εικία άξια ελθέ το ειρήνη ημών επαυτήν, εάν δεν μη η η άξια, η ειρήνη ημών να σε επιστραφείτο. Και όσοι αν μη δέξετε ημάς, μη δέ ακούσει τους λόγους ημών εξερχόμενη έξω της οικίας ή της πόλεος εκείνης, εκτινάξατε των γονιωρτών των ποδών ημών. Αμήν, λέγω ημήν, ανεκτότερον έστε, γείς ο δόμων και γομόρας, ή τη πόλη εκείνη. Εδώ εγώ αποστέλω ειμάς ως πρόβατα εν μέσω λίκων. Γίνεστε ούν φρόνημη ως η όφης και ακέρεη ως επεριστερέ. Προσέχετε δέα από τον ανθρώπον. Παραδόσους υγάρημάς εις συνέδρεια και εντε συναγωγές αυτον μας τηγώσουσιν ειμάς και επηγεμόνας δε και βασιλείς αχθίσεστε εν και νεμού εις μαρτήριον αυτοίς και της έθναις ειμ. Όταν δε παραδόσους ειμάς μη μεριμνήσετε πως ει τι λαλίσετε δοθήσετε γάρη μήν εν εκείνη τη ώρα τι λαλίσετε. Ούγαρη μής εις τευλαλούντες αλλά το πνεύμα του πατρόσιμον το λαλούν εν ημήν. Παραδόσιδε αδελφός αδελφών εις θάνατον και πατήρ τέκνον και επαναστήσονται τέκνα επιγονής και θανατώσουσιν αυτούς και έσαιστε μισούμενοι υποπάντον για το όνομά μου. Ο δε υπομήνας εις τέλος ούτως σωθήσετε. Όταν δε διώκωσιν ειμάς εν την πόλη τάφτη, φεύγεται εις την άλλην. Αμήν, γάρ, λέγω ημήν. Ούμοι τελέσιτε τα σπόλεις του Ισραήλ έωσαν έλθι ο γιος του ανθρώπου. Ουκέστη μαθητής των διδάσκαλων ουδέ δούλος υπέρ των κύριων αυτού. Αρκετών το μαθητή ειναγένεται ως ο διδάσκαλος αυτού και το δούλο ως ο κύριος αυτού. Ή τον οικοδεσπότην Βελζεβού, λέγαν, πόσο μάλλον τους οικιακούς αυτού. Μη ουν φοβηθείτε αυτούς. Δεν γαρεστεί και καλημένον ο ουκ αποκαλυθήσετε και κρυπτών ο ουκ γνωστήσετε. Ο, λέγω, ημήν εν της κωτίας είπατε εν το φωτή. Και ο, εις το ουσ ακούετε, κυρίξατε επί των δωμάτων και μη φοβήθητε από τον αποκτενόντον το σώμα, την δε ψυχήν μη δυναμένων αποκτήνε. Φοβήθητε δε μάλλον, τον δυνάμενον και ψυχήν και σώμα, που λέσε εν γένοι. Ούχι διωστρουθία ασαρίου, πολύτε και εν εξαυτόν, ού πεσήτε επί την γίν άνευ του πατρός ημών. Ημών δε και ετρίχες της κεφαλής πάσε η ρυθμιμέναι εις ει. Μη ουν φοβηθείτε, πολλον στρουθείον διαφαίρετε ει. Πάσουν ως της ομολογήσει εν εμοι εμπροσθεν των ανθρώπων, ομολογήσω καγό εναυτό εμπροσθεν του πατρός μου του εν ουρανής, ως της δει αν υψητέ με εμπροσθεν των ανθρώπων, αρνίσω με αυτόν καγό εμπροσθεν του πατρός μου, του εν ουρανής. Μη νομίζετε ότι ήλθων βαλίν ειρήνην επί την γίν ουκ ήλθων βαλίν ειρήνην, αλλά μάχεραν. Ήλθον γάρ διχάσε ανθρώπων αυτού και θυγαντέρα κατά της μητρός αυτής και νύμφι κατά της πενθεράνς αυτής και εχθρεί του ανθρώπου η οικιακή αυτού. Ο φιλών πατέρα ή μητέρα υπέρ εμέ ουκέστημο άξιος και ο φιλών ειών ή θυγαντέρα υπέρ εμέ ουκέστημο άξιος και ως ού λαμβάνει τον σταυρών αυτού και ακολουθεί ο πίσω μου ουκ αίστη μου άξιος Ο ευρών την ψυχήν αυτού απολέσει αυτήν και ο απολέσας την ψυχήν αυτού ένεκεν εμού ευρίσει αυτήν ο δεχόμενος ημάς εμέ δέχεται και ο εμέ δεχόμενος δέχεται τον αποστηλαντάμε ο δεχόμενος προφήτη εις όνομα προφήτου μιστών προφήτου λείψεται και ο δεχόμενος δίκαιον ο όνομα δικαίου μιστών δικαίου λείψεται και όσαι αν ποτήσει ένα τον μικρόν τούτον ποτήριον ψυχρού μόνον εις όνομα μαθητού αμήν λέγω ημήν ού μη απολέσει τον μιστών αυτού τέλος δεκάτου κεφαλαίο Αθήνα 2009 κεφαλαίο 19 καταμαθαίον Ευαγγέλιο This is the LibriVox recording All LibriVox recordings are in the public domain For more information or to volunteer please visit LibriVox.org καταμαθαίον Ευαγγέλιο κεφαλαίο 11 πρώτη πατριορχική έκδοση και εγένετο ότι τέλες εννοησούς διατάσουν τις 12 μαθητές αυτού μετέβει εκείθεν του διδάσκην και κυρίσιν εντεσπόλεσιν αυτούν ο δέη οάννης ακούσας εντοδεσμοτηρίου τα έργα του Χριστού πέμψας δύο των μαθητών αυτού είπεν αυτό σί ή ο ερχόμενος ή έτερον προσδοκόμεν και αποκρυθείς ο Ιησούς είπεν αυτής Πορευθέντες Απαγγύλατε ο Ιωάννη Α ακούετε και βλέπετε Τυφλή αναβλέπουση και χωλή περυπατούση Λεπρή καθαρίζονται καθαρίζονται καθαρίζονται λεπρή καθαρίζονται και κοφή ακούσουση νεκρή εγύρονται και πτωχή ευαγγελίζονται και μακάριος εστίν ως εάν μη σκανδαλιστή εν εμή Τούτον δε πορευομένων ήρξα το Ιησούς λέγειν της όχλης Τι εξίλθεται στην έρημον θεάσαστε κάλαμον υποανέμου σαλευόμενων αλλά τι εξίλθεται ειδείν άνθρωπον εμμαλακείς ήματοις συμφιεσμένων ήδου οι ταμαλακά φορούντες εν της ήκης εξιλέον εισύν αλλά τι εξίλθεται ειδείν προφητήν ναι λέγω ειμήν και περισσότερον προφήτου ούτως γάρεστη περιού γεγραπτε ειδού εγώ αποστέλω των άγγελών μου πρό προσώπου σου ως κατασκευάσει την οδόν σου εμπροσθένσου αμήν λέγω ειμήν ούτ εγγύγερτε εν γεννητής γυναικών μίζων Ιωάνου του βαπτιστού οδε μικρότερος εν τη βασιλία των ουρανών μίζων αυτού εστίν από δε των ημερών Ιωάνου του βαπτιστού έως άρτη η βασιλία των ουρανών βιάζεται αρπάζου συναντίν πάντες γάρη προφείτε και ο νόμος έως Ιωάνου προεφείτευσαν και ή θέλετε δέξαστε αυτός εστίν ηλίας ο μέλλον έρχεστε ο έχον ότα ακούειν ακουέτο Τι νηδε ομιώσω την γενναία αντάφτην ο μία εστίν παιδείς καθημένεις εναγορές ά προσφωνούντα της ετέρης αυτόν λέγουση ειβλήσαμεν ημίν και ούκ ορχήσαστε εθρυνήσαμεν ημίν και ούκ εκόψαστε ήλθε γάρ Ιωάννης μητε αστειών μητε πίνων και λέγουση δαιμόνιον έχει ήρθεν ο Ιως του ανθρώπου εστίων και πίνων και λέγουσην ειδού άνθρωπος φάγος και εινοπότης τελονών φύλος και αμαρτολών και εδικαιώθη η σοφία από τον τέκνον αυτοίς τότε ήρξατον και ας πόλεις εναίς αγγένοντο επλύστε δυνάμεις αυτού οτιού μετενόησαν ουεσή κοραζίν ουεσήβιθθαϊδά οτι ή εντείρω και σηδόνι αγενήθησαν εδυνάμεις αγενόμεν εμήν πάλι αν ενσάκω και σποδό με ταινόησαν, πλήν λέγω ημήν, τύρο και σιδόνι, ανεκτώτερον έστε ενημέρα κρίσεως ή ημήν, και εσύ καπερναούν ή έως του ουρανού υψωθήσα, έως άδου καταβιβαστήσει, ότι ενσοδόμεις εγενήθησαν εδυνάμεις, εγενόμενε εσύ, έμειναν αν μέχρι της σήμερον, πλήν λέγω ημήν, ότι γείς ο δόμον, ανεκτώτερον έστε ενημέρα κρίσεως ή εσύ. Εν εκείνο τον καιρό αποκρυθείς ο ίσους είπεν, εξομολογούμε σύ, πάτε, κύριε του ουρανού και της γης, ότι απέκρυψας τα αυτά από σοφών και συνετών και απεκάλυψας αυτά νυπείς. Ναι, ο πατήρ, ότι ούτος έγινε το ευδοκία έμπρος θέν σου. Πάντα μην παρεδώθει υπό του πατρός μου και ουδείς επιγεινώσκη των Ιών, ημή, ο πατήρ, ουδέ τον πατέρα της επιγεινώσκη, ημή ο ίως και ο, εάν βούληται ο ίως, αποκαλύψε. Δεύτε προς με πάντες οι κοποιώντες και επεφορτισμένοι, καγώ αναπαύσω ημάς. Άρατε των ζυγών μου εφημάς και μάθετε απ'ε μου, ότι πράω σημεί και ταπεινώστε καρδία και ευρίσετε ανάπαυσην τις ψυχές ημών. Ο γάρζιγός μου, Χριστός, και το φορτίον μου, ελαφρών εστίν, τέλος κεφαλαίου εντέκατου. Αθήνα, Απρίληος του 2009, κεφάλαιο 12, καταμανθέον Ευαγγέλιο. This is a LibriVox recording. All LibriVox recordings are in the public domain. For more information or to volunteer, please visit LibriVox.org. Καταμανθέον Ευαγγέλιο, κεφάλαιο 12, πρώτη πατριαρχική έκδοση. Εν εκείνο τον καιρό, επωρέφθει ο ίσους της Σάββαση, για τον σπορήμον. Οι δέα μαθητές αυτού επίνασαν και ήρξαν το τίλιν στάχειας και εσθύειν. Οι δέα φαρυσέοι, οι δόντες, είπον αυτό. Είδου, οι μαθητές σου πειούσιν, ο ούκ εξέστη πειείν εν Σαββάτο, ο δέ είπεν αυτής. Ούκ ανέγνωται, τι επεί σε Δαβίδ, ούτε επίνασεν αυτός και η μεταυτού, πώς εισύλθεν εις τον οίκον του Θεού και τους άρτους της προθέσεως έφαγεν. Ούς, ούκ εξών είν αυτό φαγίν, ουδέ της μεταυτού, ή μη μόνης της ιρεύση, ή ούκ ανέγνωται εν τον όμο, ότι της Σάββασην η ιερής εν το ιερό, το Σάββατον βεβιλούσι και ανέτιηση. Λέγω δε ημίν, ότι του ιερού μίζον εστίν οδε, ή δε εγνώκηται, τι εστίν έλεον θέλω και ούτι σίαν, ούκ αν κατεδικάσατε τους ανετίους, κύριος γαρεστίν ο ιός του ανθρώπου και του Σαββάτου. Και με τα βάση κύθεν ήρθεν εις την συναγωγήν αυτών, και ειδού, άνθρωπος είναι εκεί, την χείρα έχουν ξυράν και επιρώτησαν αυτών λέγοντες, ή εξέστη της Σάββασην θεραπεύειν ή να κατηγορήσω συναγτού, οδε, είπεν αυτής. Τις έστε εξυμών άνθρωπος ως έξι πρόβατων εν, και αν εμπέσει τούτο της Σάββασην εισβόθηνον, ούχι κρατήσει αυτό και εγγερεί, πόσο ούν διαφέρει άνθρωπος πρόβάτου, ώστε εξέστη της Σάββαση καλώς πει. Τότε λέγει το ανθρώπο, έκτην όν σου την χείρα, και εξέτηνε, και αποκατεστάθει η γη εις ως η άλλη. Εξελθώντες δε ηφαρισσέει συμβούλειων έλαβων καταυτού όπως αυτόν απολέσσουσιν, οδε ίσους γνούς ανεχώρησε νεκίθεν, και οικολούθησαν αυτό όχλοι πολλοί, και θεράπευσαν αυτούς πάντας, και πετήμησαν αυτοίς, η να μη φανερών ποιησούσιν αυτον, όπως πληρωθεί το ρηθέν για ησαίου του προφήτου λέγοντος. Ήδου ο πες μου, όν ηρέτησα, ο αγαπητός μου, εις ων ευδόκησαν η ψυχή μου, θυσώ το πνεύμα μου επ' αυτόν και κρίσιν της έφνεσης απανγκέλη, ουκαιρήσει, ουδε κραυγάσει, ουδε ακούσει τις εντεσπλατείες την φωνήν αυτού, κάλαμον συντετριμένον ουκατεάξει, και λίνον τυφόμενον ουσβέση, έως αν εκβάλει νίκος την κρίσιν και το ονόματι αυτού έθνει η ελπίουση. Τότε προς συνέχθη αυτό δαιμονιζόμενος, τυφλός και κοφός, και εθεράπευσεν αυτόν, ώστε των τυφλών και κοφών και λαλίν και λαπίν, και εξύσταν το πάντες οι όκλοι και έλεγον, μη τιούτος εστίν ο Χριστός, ο Ιως Δαβίδ, οι δέφαρησέοι ακούσαντες, είπον, ούτος, ούκαι εκβάλει τα δαιμόνια, η μη εντοβελζεβού, άρχονται των δαιμονίων. Ήδως δε ο Ιησούς τα σενθυμήσεις αυτών, είπεν αυτής. Πάσα βασιλεία, μεριστήσα καθεαυτήν, ερημούται, και πάσα πόλης, ή οικία, μεριστήσα καθεαυτήν, ούσταθήσετε, και ή ο σατανάς, των σατανάν εκβάλει, εφεαυτόν, εμερίστε, πόσον σταθήσετε η βασιλεία αυτού, και ή εγώ, ενβελζεβού, εκβάλω τα δαιμόνια, η Ιημόν, εντίνει εκβάλωση, για τούτο, αυτή, κριτέσονται ημόν. Ήδε εγώ, εν πνεύματη, Θεού, εκβάλω τα δαιμόνια, άρα, έφθασεν εφυμάς, η βασιλεία, του Θεού, ή, πώς δίνατε της, εισελθήν, εις την οικίαν του εισχυρού, και τα σκεύει αυτού αρπάσε, εάν μη πρώτον δύση των εισχυρών, και τότε, την οικίαν αυτού διερπάσει, ομίον μετεμού κατεμού εστι, και ομί συνάγον μετεμού, σκορπίζει, για τούτο, λέει εγώ ημίν. Πάσα αμαρτία και βλασφημία, αφεθήσετε τις ανθρώπεις, η δέτου πνεύματος, η μία, ού καφεθήσετε τις ανθρώπεις. Και όσαι ανειπή λόγον κατά του Ιού, του ανθρώπου, αφεθήσετε αυτό, όστι ανειπή κατά του πνεύματος, του Αγίου, ού καφεθήσετε αυτό, ούτε εντονιν εώνι, ούτε εντομέλοντι, ή πίσατε το δένδρον καλόν και τον καρπόν αυτού καλόν, ή πίσατε το δένδρον σαπρών και τον καρπόν αυτού σαπρών. Εκγάρ του καρπού το δένδρον γινώσκεται. Γενήματα εχυδνών. Πώς δίναστε αγαθά λαλήν, πονηρίοντες, εκγάρ του περισσέβματος της καρδίας, το στόμα λαλήν. Ο αγαθός άνθρωπος, εκ του αγαθού φισαυρού, εκβάλλει αγαθά και ο πονηρός άνθρωπος, εκ του πονηρού φισαυρού, εκβάλλει πονηρά. Λέγω δε ημίν, ότι πάνε ρήμα αργών, ό, εάν λαλήσωσιν οι άνθρωποι, λόγων εν ημέρα κρίσεως, εκγάρ τον λόγον σου δικαιωθήσει και εκ τον λόγον σου καταδικαστήσει. Τότε, απεκρίθησαν τηνέστον γραμματέων και φαρισέων, λέγοντες, διδάσκαλε, θέλω με να πω σου σημείον ειδίν, ο δε αποκριθείς, είπεν αυτής. Γενεά, πονηρά και μυχαλής, σημείον επιζητή και σημείον, ουδοθήσετε αυτή ημή, το σημείον Ιωνά του προφήτου. Ως περγάρε γένε το Ιωνάς, ο προφήτης, εν την κυλία του κείτους, τρεις ημέρας και τρεις νύχτας, άντρες γυνεύονται, αναστήσονται εν την κρίση, μετά τις γενεάς ταύτης και κατακρίνωσιν αυτήν, ότι μετενόησαν εις το κύριγμα Ιωνά και ειδού, πλήον Ιωνά, οδε, οδε, οδε, οδε, οδε, οδε, βασίλισαν ότου, εγγερθήσεται εν την κρίση, μετά τις γενεάς ταύτης και κατακρίνωσιν αυτήν, ότι ήρθεν, εκ των περάτων της γης, ακούσε την Σοφίαν Σολομόντως και ειδού, πλήον Σολομόνως οδε. Όταν δε το ακάθαρτον πνεύμα εξέλθει από το ανθρώπου, διέρχεται στον τόπον, ζητούν ανάπαυση και ούχα εμπρίσκει. Τότε λέγει, εις τον νίκον μου επιστρέψω, όθεν εξέλθον και ελθών, εμπρίσκει σχολάζοντα και σε σαρωμένων και κοσμημένων. Τότε, πορεύεται και παραλαμβάνει με θεαυτού, κατά έτερα πνεύματα, πονηρότερα εαυτού και εις ελθώντα κατοικοί εκεί και γίνεται τα έσχατα του ανθρώπου εκείνου χείρονα των πρώτων, ούτως έστε και τη γενεά τη πονηρά ταύτη. Έτηδε αυτού λαλούντος της όχλης, ειδού, η μύτυρ και η αδελφή αυτού ειστήκησαν έξω, ζητούντας λαλής σε αυτό, είπε δε της αυτό, ειδού, η μύτυρ σου και η αδελφή σου ειστήκα στην έξω, ζητούντας σε η δίν. Ο δε αποκριτής είπε το λέγοντι αυτό, τι σε στην η μύτυρ μου και τι είναι συσύν η αδελφοί μου και εκτίνας την χείρα αυτού επιτουσμαθητάς αυτού έφτει. Ειδού η μύτυρ μου και η αδελφοί μου. Όστης γαρά αν πίσει το θέλημα του πατρός μου του εν ουρανής, αυτός μου αδελφός και αδελφή και μύτυρε στην. Τέλος, το δεκάτου κεφαλαίου, Αθήνα Απρίλειος του 2009. Κεφάλαιο, 13. Κατά μανθέον Ευαγγέλιο. Αυτό είναι το Λιμπριβόξι. Όλοι οι Λιμπριβόξιες είναι στον κοινό δημιουσμό. Για περισσότερες δημιουσμό ή για να βοηλήσεις, παρακολουθείτε το Λιμπριβόξι. Κατά μανθέον Ευαγγέλιο, Κεφάλαιο, 13. Πρώτη Πατριαρχική. Έκδοση. Ενδέτη ημέρα εκείνη εξελθώνω Ιησούς της Εικίας εκάθητό παρατινθάλασαν και συνήκθησαν προς αυτόν όχλη πολλή, ώστε αυτόν εισπλείον εμβάντα, καθίστε και πάσω όχλος επειτοεγιαλών ειστοίκη. Και ελάλησεν αυτής πολλά εμπαραβολές, ειδού, εξήλθεν ο σπήρων του σπήρε και εντοσπήριν αυτόν, άμεν έπεσε παρατινοδόν και ελθώντα τα παιτεινά κατέφαγεν αυτά. Αλλά δεν έπεσεν επειταπετρόδι, όπου ούκηχε γίνει πολύ και ευθέως εξανέτυλε, γιατομία έχει βάθος γης. Ήλιου δε ανατήλαντος εκαυματίσθη και διατομία έχει ρύζαν εξυράνθη. Αλλά δεν έπεσεν επειτασανκάνθας και ανέβησαν εακάνθε και απέπνηξαν αυτά. Αλλά δεν έπεσεν επειτιν γίνει την καλήν και εδίδου καρπόν ο δε εξίκοντα ο δε τριάκοντα. Ο έχον ότα ακούει ακουέτο. Και προσερθώντες οι μαθητές είπον αυτό. Γιατί ενπαραβολές λαλής αυτής, ο δε αποκριθείς είπεν αυτής. Ότι η μήν δέδοτε γνώνε τα μυστήρια της βασιλείας εκείνης δε ουδέδοτε. Όστις γαρέχει δοθήσετε αυτό και περισευθήσετε. Όστις δε ουκέχει και ο έχει αρθήσετε από αυτού. Γιατί το ενπαραβολές αυτής λαλώ είναι βλέποντες μη βλέποση και ακούοντες μη ακούωση, μη δε συνώση μη ποτέ επιστρέψωση και τότε πληρωθήσετε αυτής η προφητεία Ισαίου ή Λέγουσα ακοεί ακούσετε και ού μη συνήτε και βλέποντες βλέψετε και ού μη είδητε. Επαχήν θυγάρη καρδία του λαού του και της όση βαρέωσήκουσαν και τους οφθαλμούς αυτών εκάμισαν μη ποτέ η δώση της οφθαλμής και της όσην ακούσωση και την καρδία συνώση και επιστρέψωση και η άσω με αυτούς. Ιμών δε μακάρη η οφθαλμή ότι βλέποση και τα ότα ημών ότι ακούσουν αμήν γάρ λέγω ημήν ότι πολύ προφήτε και δίκαιη επιθήμισαν ηδήν α βλέπετε και ούκ ήδων και ακούσε α ακούέτε και ούκ ήκουσαν. Ημής ούν ακούσατε την παραβολήν τους πήραντος πάντως ακούοντος τον λόγον της βασιλείας και μη συνιέντος έρχεται ο πονηρός και έρει το εσπαρμένον εν την καρδία αυτού ούτωσε στην οπαρατινοδόν σπαρής οδέεπει τα πετρώδεις σπαρής ούτωσε στην ο τον λόγον ακούον και ευθέος με τα χαράς δεχόμενους και λαμβάνων αυτόν ούκ ήδε ρίζαν εν εαυτό αλλά πρόσκερο σεστή γεννόμενης δεθλίψεως ηδιογμού δια τον λόγον ευθύς σκανδαλίζεται οδέε εις τα σακάνθα σπαρής ούτωσε στην ο τον λόγον ακούον και η μέρη με να του αιώνος του του και η απάτη του πλούτου συμπνήγει τον λόγον και άκαρπος γίνεται οδέεπει την γίνν την καλήν σπαρής ούτωσε στην ο τον λόγον ακούον και σινειών ως δει καρποφορεί και πει ομέν εκατών οδέ εξίκοντα οδέ τριάκοντα άλλην παραβολήν παρέθηκε ναυτής λέγον ομοιώθει η βασιλεία των ουρανών άνθρωπος πήραντι καλόν σπέρμα εν το αγρό αυτού εν δε το καθεύδιν τους ανθρώπους ήλθεν αυτού ο εχθρός και έσπυρε ζυζάνια αναμέσουν του σίτου και απαίλθεν ότε δε ευλάστησε νοχόρτος και καρπον επίησε τότε εφάνει και τα ζυζάνια προσελθόντας δε η δούλη του οικοδεσπότου είπον αυτό κύριε ούχι καλόν σπέρμα έσπυρας εν το σώ αγρό πόθεν ούν έχει ζυζάνια ο δε έφυ αυτού εχθρός ανθρώπους του το επίησεν η δε δούλη είπον αυτό θέλεις ούν απελθόντες συλλέξομεν αυτά ο δε έφυ ού μη ποτέ συλλέγοντες τα ζυζάνια εκριζώσηται άμα αυτής των σήτων άφεται συναυξάνεστε αμφότερα μέχρι του θερισμού και εν καιρό του θερισμού ερώ τις θεριστές συλλέξατε πρώτον τα ζυζάνια και δίσατε αυτά εις δες μας προς το κατακάφσε αυτά τον δε σήτων συνάγεται εις την αποθήκυν μου άλλην παραβολήν παρέθηκε ναυτής λέγον ομία εστήν η βασιλεία των ουρανών κόκος συνάπεως όν λαβών άνθρωπος έσπυρεν εν το αγρό αυτού μικρότερον μέν εστήν πάντον των σπερμάτων όταν δε αυξηθεί μίζων πάντον των λαχάνων εστήν και γίνεται δένδρον ώστε ελθείν τα πετυνά του ουρανού και κατασκυνούν εν της κλάδης αυτού άλλην παραβολήν ελάλης εναυτής ομία εστήν η βασιλεία των ουρανών ζύμη ειν λαβούς αγινή ενέκρυψεν η σαλεύρου σάτα τρία έως σου εζημώθει όλον τα αυτά πάντα ελάλης εν ο Ιησούς εν παραβολές της όχλης και χωρίς παραβολής ουδέν ελάλη αυτής όπως πληρωθεί το ρυθέν για του προφή του λέγοντος ανοίξω εν παραβολές το στόμα μου ερεύξομαι και κρυμμένα αποκαταβολής κόσμου τότε αφήσ τους όχλους ήλθεν στην οικίαν αυτού και προσύλθον αυτό οι μαθητές αυτού λέγοντες φράσον ημήν την παραβολήν των ζυζανίων του αγρού ο δέαποκρυθής ο σπύρον το καλόν σπέρμα εστιν ο Ιως του ανθρώπου ο δέαγρός εστιν ο κόσμος το δεκαλόν σπέρμα ούτε η σύν η Ιη της βασιλίας θα δέζει ζάνια η σύν η Ιη του πονηρού ο δέαχθρός ο σπήρας αυτά εστιν ο διάβολος ο δεθερισμός ο δεθερισμός ο δεθερισμός ο δεθερισμός συντέλεια του αιώνου στιν η δεθεριστέ άγγελη η σύν όσπερ ούν συλλέγεται τα ζυζάνια και πυρίει και έτε ούτως έστε εν τη συντέλεια του αιώνου στού του αποστέλει ο Ιως του ανθρώπου τους αγγέλους αυτού και συλλέξουσιν εκ της βασιλίας αυτού πάντα τα σκάνδαλα και τους πιούντας την ανωμίαν και βάλουσιν αυτούς εις την κάμμινον του πυρός εκεί έστε ο κλαθμός και ο βρυγμός των οδόντων τότε η δίκαιη εκλάμψουσιν ως ο Ιως εν τη βασιλία του πατρός αυτούν ο έχον ότα ακούει την ακουέτο πάλιν ομία στην η βασιλία των ουρανών ανθρώπω έμπορο ζητούντι καλούς μαργαρίτας ως ευρών ένα πολίτιμον μαργαρίτην απελθόν πέπρα και πάντα ωσα είχε και υγόρασε ναυτόν πάλιν ομία στην ουρανών σ'αγίνει βλυθήσει στην θάλασσα και εκπαντός γένους συναγάγουση είν' ότε, επληρώθη, αναβιβάσανται σε αυτήν επιτοεγελών και καθίσαντες συνέλεξαν τα καλά ισανγγία τα δέσα πρά έξωεβαλών ούτως έστε εν τη συντέλεια του αιώνους εξελεύσονται οι άγκελοι και αφορίουση τους πονηρούς εκ μέσου των δικαίων και βάλουσιν αυτούς εις την κάμινων του πυρός εκεί έστε ο κλαθμός και ο βριγμός των οδόντων λέγει αυτοίς ο Ιησούς συνήκατε ταύτα πάντα λέγουσιν αυτό ναι, κύριε ο δε είπεν αυτοίς για τούτο πας γραμματεύς μαθητευθείς εις την βασιλίαν των ουρανών ομιωσε στην άνθρωπο οικοδεσπότη ως της εκβάλει εκ του θυσαυρού αυτού κενά και παλαιά και εγένετο οτε τέλεσεν ο Ιησούς τα σπαραβολάς ταύτας με τύρεν εκείθεν και ελθών εις την πατρίδα αυτού εδίδασκεν αυτούς εν τη συναγωγή αυτούν ως τε εκπλείτες θεαυτούς και λέγει πόθεν τούτο η σοφία αύτη και εδυνάμης ούχ ούτος εστήν ο του τεκτόν οσιός ούχ η μύτηρα αυτού λέγεται Μαριάμ και η αδελφή αυτού Ιάκοβος και η ουσής και σήμον και η ούδας και η αδελφή αυτού ούχ η Πάσε προς ημάς εις ει πόθεν ούτο ταύτα πάντα και σκανδαλίζοντο εναυτό ο δέησους είπεν αυτοίς ουκ έστει προφήτης άτοιμος ή μη εν τη πατρίδη αυτού και εν τη ουκία αυτού και ουκ επείσεν εκεί η δυνάμης πολλάς για την απιστή αναυτόν τέλος κεφαλαίο 13 του Αθήνα