 Ξέρετε κάποιο κόμμα εδώ στη Βουλίη, πέραν του Μέρε 25, που να έχουμε 130.000 μέλοι από όλοι την Ευρώπη, Γερμανούς ή Ταλούς ή Ρελανούς που έχουν δικαίωμα ψήφου και που θα ψηφήσουν στις επόμενες δύο δομάδες υπέρ ή εναντίον των υποψηφιωτήτων για τα Γρεβενά, για τη Ρόδω, για την Κρήτη, για τη Βητατρία Αθινών. Ξέρετε κάποιο άλλο εις ευρωπαϊκστικό κόμμα με τέτοια δομή και εσωτερική πανευρωπαϊκή δημοκρατία, πείτε τόμου. Ποιο άλλο κόμμα εδώ μέσα, κύριε και κύριε συναδεύει, έχει παραρτήματα με το όνομα Μέρε 25. Στη Γερμανία, όπου θα κατέβουν οι σύντροφοι μας με το όνομα Μέρε 25 στις πολιτιακές εκλογές της Βρεμπής σε δύο βλαμάδες. Με το ίδιο όνομα Μέρε 25 στην Ταλία. Θέλεικα προκύπτω την ερώτημα τι εις τη Ευρώπη, γιατί δεν υπάρχει μία Ευρώπη, όπως γνωρίζουμε, όπως δεν υπάρχει μία Ελλάδα. Πάντα υπήρχε η Ευρώπη του Μέτρνηχ κόντας στην Ευρώπη των Φουλιαλήνων. Πάντα εδώ υπήρχαν δικοί μας που έσκουζαν Βαστα Μέτρνηχ ή Βασταγερούν, κόντρας επατριώτες διεθνιστές που κατανοούσαν την ευρωπαϊκή προπτική της Ευρώπης κόντρας στα διεθνιτήρια, κόντρας τις τρόικες, κόντρας τους Μέτρνηχ, κόντρας τους Γερούν. Αλλά για να μην μιλάω έτσι μόνο ιστορικά και θεωρητικά, επειδή πρακτέω. Και τα μεγάλα πράγματα που γίναν τα τελευταία τέσσερα χρόνια στην Ευρώπη. Το 2019, εμείς το Μέρε 25 και το DM25 Πανευρωπαϊκά, σε 11 χώρες ταυτόχρονα, κατεβήκαμε με ένα μανιφέστω, μία πρόταση οικονομικής πολιτικής, κοινωνικής πολιτικής, οικολογικής πολιτικής, την πράσινη συμφωνία για την Ευρώπη. Αυτό που πέρασε στη Ρεξέλαιση, κυρία Ρουσιαφώντα Λάιον, είδε μια σκιά της πράσινης συμφωνίας για την Ευρώπη που εμείς καταθέσαμε και κατεβήκαμε στις Ευρωκλογιές τη νόη που εσείς απλά γλυσηδράγαται ψυφαλάκια, ως προπονιση για τις εθνικές συγκλογές. Εμείς είμαστε αυτοί που είχαμε πάρει σοβαρά τις πανευρωπαϊκές συγκλογές, εγώ προσωπικά είχα κατέβει υποψήση ευρωβουλευτής στη Γερμανία και είχα πάρει 135,000 αισθρύπους, 135,000 αισθρύπους, που δεν είναι παραβολοί αλλά δεν είναι και αν μελλητέει. Αυτά για ευρωπαϊκή προοπτική και ευρωπαϊκή ταυτότητα. Το 2020 στον Ιούνιο, εδμέσο πανδημίας, ήρθε ο κύριος Μησοτάκης εδώ και 3 αμβολογούς εζητούσε να τον δοξάσει ο ελλητικός λαός για το ταμείο ανάκαμψης και μάλιστα όλοι εδώ το μνημοριακό τόξο και ο Σύνηζα και το Πασό και εσείς, λέγατε ότι το ταμείο ανάπτυξης, επειδή έχει κοινό χρέος, είναι η χαμηλητονική αλλαγή της Ευρώπης, ότι θα αποτελέσει την αρχή για τη δημοσιονομική ένωση και άλλες τέτοιες υληθιότητες. Είμαστε ανημόνοι που σηγωθήκαμε εδώ και σας είπαμε ότι είναι ταθόπλακα της δημοσιονομικής ένωσης. Είναι ταθόπλακα ένας κοινού Φετεραλιστικού Υπουργείο Οικονομικών. Ποιος αποδείχθηκε τι είχε δίκιο εσείς ή εμείς? Είναι ξεκάθαρο ποιος είχε δίκιο. Πρωθήστε τον κύριε Λίντερ σήμερα. Αυτά όλα οδηγούν σε ένας ασφαλέστατο συμπέροσμό. Ο Ευρωπαϊσμός, δείχναν Ευρωπαϊσμός, του νέσε όλα, σύνθληβει την Ευρώπη. Σύνθληβει τους λαούς της Ευρώπης. Από δομή ακόμα κι αυτούς, τους αθρούς, τους τρισάθλιους θεσμούς της Ευρωπαϊκής Έμεσης. Κάνει την Ευρώπη, κάθε φορά που έχουμε μια κρίση, είτε είναι το Ευρώ, είτε είναι η πανδημία, ή διακρίσινε, αλλά θέλεις πάντων, κάνει την Ευρώπη σε κάθε φάση, έκφανση της κρίσης της ίδιας κρίσης, να μένει πίσω, αυτοί υπηρος, τεχνολογικά, οικονομικά, γεωστρατικικά, κοινωνικά, οικολογικά, σε σχέση με τις συνομένους πολιτείες, με την Κίνα, αλλά και χώρες, όπως η Ινδία, όπως το Μεξικό. Μόνο η προσέγηση του Μαριακοσπέντε, και του Διεμικοσπέντε, είναι μία πραγματική, Ευρωπαϊκή προοπτική.