 Ang short film ko ay kinalimutan natin ang mga bata at isa itong animation film. Jaring kasi na ginagawa ko yung animation ko. Yun yung Marcos Bural. Tapos parang ne-isip ko na, bakit gina ito yung tiyuturo natin sa mga bata? I mean, kung nangyari siya ngayon, di ba ganoon yung reality natin yung tiyutur natin sa mga bata ngayon? So ginamit ko yung animation na medium bilang pinakamalapit sa mga bataan para sabihin na, gusto ko isa mo sa dialogo yung mga bata sa discussion ng pag-uulit ng kasaysay ng Pilipinas. Sa pragmaticong pagbasa sa pelikula ko, nagsimula siya sa mga bata nganod sa television during proclamation ni Marcos ng Marshall. Tapos nagtapos naman siya with Duterte Administration. Na, same pa rin na nangyari na, pinaprod pa rin siya ng mga bata. At sa tin ko, yung sense ng pag-uulit is nagnagmulado on sa kung anong nakita ng mga bata dati, is ganoon pa rin yung nangyari ngayon dahil nakita nila yun sa matatanda. Gusto sabihin ng pelikula ko na, ito yung nangyari, ito yung nangyari ngayon at kila natin gumawa ng aksyon na ang rason kung bakit na uulit yung maras na kasaysayan ay dahil yun yung naging normal na lumalabas, matatanda sa television at yun yung pumapasok sa mga bata ngayon na. Aokay kung nangyari siya before at tula naman nangyari, ay di ma-uulit at ma-uulit siya. Kung may kwento man siya, kung may kwento mas mas animation siya. Pero yung nangyari kasi before, yung diktador yan ng Marshall Loh, nabuwag siya ng people power. Pero yung mensahan ng people power niya, parang tumawid lang siya sa mga presidente, parang tumawid lang siya sa mga administration at di siya na panatili, kaya siya umuulit ngayon. Una kaya po animation kasi kaya yun nga po yung malapit dun sa, parang yun yung nakapanod ng mga bata, nila panoorin, yun yung kagilu-gilu sa kailang panoorin. Kaya gusto kung ipasok yung discurso ng diktador yan ng Marshall Loh dun, parang may intindihan nila, kahit pa paano, kung may intindihan nila. Pangalawa is yung mesmong porma na animation na kaya niya mag, sa pamagita lang ng drawing, kaya niya mag-transform into another frame. Yung ginawa, yung ginawa ko po is kung mga po ko nang video clips from different eras, parang clips from television, clips ng military, clips ng people power, tapos nag-rotoscope ko ako, yun mainly. Kusigramit ko rin yung sound bites na yun to to signify na nag, ito yun nangyari during that time. So balay ano po yun, frame by frame animation po. Yung binigyan ko po ng focuses, of course, yung animation na sa form, tapos yung sound darin po. Siyung una sa animation, ginamit ko yung kapangyarihan niya para iba-ibahin, begin pa nang mas detail, mas desenyo sa frame, yung mga kulay, yung symbolism mo ng kulay, yung bakit pula, bakit nilao, bakit pute, yung, yung pagkakaron ng control sa ganung, ganung detali sa animation, frame by frame po. Pangalawa sa sound yun yung paggamit ko ng sound bites from different eras, sound bites ni Gloria, sound bites ni Marco, sound bites ni Duterte, para ipakita ko, para tulungan ko anong nasa frame, para mas itaas pa yung mensahi, para mas mitindihan ng mga tako. Para sa mga manunod po, gusto ko lang sabihin na may mga sector tayo nalip na nakinakalimutan. May mga, may mga kabataan tayo na na abuso, na yung kabataan natin is mali yung atututunan nila. Yung kabataan natin, kinakalimutan natin sila. Parang hindi sila kas, parang hindi sila siya nasama sa discurso ng kasaysayan at nang kinabukasan, kasi kung aning nangyari, kung aning nangyari dati, at kung aning nangyari ngayun, kung kakalimutan, kung kakalimutan natin yung kabataan bilang, susurod na generation, maulit at maulit parin, kung aning nakitangan lang ayun sa television at sa mga sa gobierno. Una sa formis mo na animation, kailangan ng matinding pasensya doon, inabota ko ng isang buong sim para idrawing lang yung 1 minute and 40 seconds na yun. Kasi ako lang nang mag-isa, pero kailangan ng matinding pasensya sa animation na medium, pangalawa doon sa concepto, kailangan natin maging matapang, kailangan natin kunin yung pananaw na hindi kinukuha ninyuman, kailangan natin kunin yung pananaw na hindi nilakaya magsalita para sarili nila. Kailangan natin umintinde, ati paintinde sa mga tao sa pamagitan ng pelikula. Ang may papayok sa mga gumagawa ng pelikula, ay hanapin yung bosses nyo sa medium kasi sa makeling pelikula na ginawa ko, kailalimut natin ang mga bata. Alam ko na sa sarili ko, ano yung gusto ko sabihin, kaya tingin ko, kaya ko na mag-isa. Kaya ko na rin naman gawin, at iton, ito na yung pelikula ko. Pero para sa, para sa mga, hindi naman animation, sa mga narrative film, may mga, may mga pagakatong dalaga, hindi ating kaya mag-isa. Yon, basa, basa buon naman yung mensahi natin, sa sarili natin, bilang director, basa buon naman yung vision natin, kaya natin itranslate yung sa part ng crew natin ng staff. Basa collaborative. My continent, I signed Proclamation number 1081, placing the entire Philippines under martial law. Both men were tortured I'm happy to see that the ructions throughout the country is favorable. In 1972, Mr. Marcos declared martial law. He wanted to prolong his stay in Malacanyang sa pagkat napakasarap. A president turned dictator. Perhaps the coalition of people's power. I am again, term extent. I am now, pang mapabilis ang pagangat sa kabuhayan. I am kayo ang boss, co. President, habisobo yung asin staff. Ayong rana, ayong asking nga pa. This is a dilemma, pa't ayong ayong rapporteur. Mayroon legitimate encounters. I will assume po responsibility. We will explain. Manjan yung mga papel penadala ko.