 Pars una e septuagesima operis de civitate dei, heka transcripcio a societate li bivoce facta bono publico uzu yest. Caputo vigesimum terzium. De subilla erusrea, qu'e inter alias subillas konyoshitur de Christo evidencia multa ce cinisse. E o den tempore non nulli subilla erusream vaticinatan ferunt. Subillas auten varro prodita plures fuise non unam. Hekasane erusrea subilla quedam de Christo manifestakonskripsit, qu'odetiam nosa prius in latina lingua versibus male latinis, et non stantibus legimus pernexio kuyus interpretis imperitiam, sicut post konyovimus. Nam vir clarisimus flacianus kuy etiam prokonsul fuit, homo facile me facundie, multaque doktrene, kum de Christo colloque remur, grecum nobis codicem protulit, karmina e sedicem subilla erusrea, ubi ostendit quodam loku in capitibus versum ordinem literarum, ita se habentem, huthaek ineo verba legerentur. Jezus Christos, kuyos tu theu sother, quades latine, Jezus Christus, dei filius salvator. Hi autem versus, quorma prime litare istum sensum quem diksimus reddunt, sicut eus quidam latinis et stantibus versibus est interpretatus, hock continent. Judici signum tellus sudore madeshet, ecelo rex adveniet persecla futurus, shilicet ut karnem apreses ut judicet orbem, unde deum cernet incredulus atque fidelis, celsum qumsantis evi jam termino inipso, sicanime qum karne aderont quas judicatipse qum yacet incultus densis invepribus orbis. Reici enta simulacra viri, qungtam quque gazdam, exuret aterras ignis pontunque polunque, incuirens tetri portas effringet averni, santorum sed enim cuntel lux libera karni, tradetur sontes etterna flamma cremabit. Ocultus actus retegens tunque quisque loquetur, secreta atque deus reserabit pectora luci, tunque eritet luctus stridebunt dentibus omnes, e ripitur solis yubar et corus interitastris, volvetun celum lunaris splendoro bibit, deici et coles vales ekstolle tabimo, non erit in rebus hominum sublime velaltum, yame quantur campis montes et cerul apunti, omni acessabunt tellus confracta peribit, sik parit erfontes torrentur flumina qu'igni, sed tuba tum sonitum tristem de mitet abalto, orb gemens facinus miserum variosque labores, tartare unque chaos monstrabit etterra deiciens, et coram hik domino reges sistentur adunum, recidete celo ignisque et sul furisamnis. In his latinis versibus de greco utcunque traslatis, ibi non potuit ille sensus ocurrere, qu'ifit con littera qu'esunt in eorun capitibus connectuntur, ubi yu littera in greco pogitast, qu'ye non potuerunt latina verba inveniri, qu'a abe adem littera inciperent et sentencia convenirent, hi autensun versus tres, quintus et octavus decimus et nonus decimus. Denique si litteras qu'esunt in capitibus omnium versum connectuntes horum trium qu'escriptes sunt non legamus, sed proeis yu litteram tankum in eisdem lotis ysasit posita, recordemur eksprimitur in quinque verbis yesus christus dei filius salvator, sed cum grece hoc dicitur non latine, et sunt versus viginti et septem, qu'i numerus quadratum ternarium solidum reddit. Tria enimenter dukta fiunt novem, etipsa novem si ter ducantur, u texlato in altum figura consurgat, adveginti septem perveniunt. Horum autem grecorum quinque verborum, quesunt yesus christos yu yos atu yus deu sotèr, qu'ades latine yesus christus dei filius salvator, si primas litteras yungas erit xtus, id est pisis, in qu'o nomine mystice intelegitur christus, e o quod in yu yus mortalitatis abusso velutina quarum profunditate vivus, o kest sinepeccato eisse poturit. He kautem subilla, sive eritrea, sive utquida magis credum kumea, ita nighil habitin totokarmi nesuo, cuyus exigua yista particula est, quada deorum falsorum sive factorum cultum pertiniat, qu'inimo ita etiam contra eos et contra cultores eorum loquitur, utin eorum numero deputanda videatur, qu'hi pertinet adacivitatem dei. Inserit etiam lactanthus operi suo quedam de christos vaticinia subilla, quanvis non exprimat cuyus. Sed què ys'e singilat in poswit, ego arbitratus sum coniunta eisse ponenda, tanquam unum ys'ita prolixum, què ille plura komemoravitet brevia. In manus iniquas inkit infidelium postea veniet, davunt autemdeo alapas manibus incestis et impurato ore expuent venenatus sputus. Dabit vero adverbera simpliciter santum dorsum, et colafos accipiens tacebit, ne quis annioscat quod verbum vel undevenit, utinferis loquatur et corona spinea coronetur. Adacivum autem fel et at sitim acetum dederunt, in ospitalitatis hank monstrabunt mensam, ipsa enim incipiens tum deum non intelexisti, ludentem mortallium mentibus sed et spinis coronasti et horridum fel misquisti. Templi vero velum shindetur et mediodie noxerit tenebrosa nimis in tribus horis. Et morte morietur, tribus diebus somnosusceptu, et tum cabinferis regressus at lucian veniet primus resurexionis principio revocatis ostensu. Ista lactanthius carpitin per intervalla disputationis sue, sicut ea poshere videbantur, què probare intenderat adivuit testimonia subellina, què nos nigil interponentes sed in unam serium connexa ponentes solis capitibus, si tamen scriptores deinceps ea servare non neglegan, distinguenda curavimus. Non nullisane eruitream subellam non romuli sed belli troyani tempore fuise scriptseront. Caput vigesimun quartum, quod regnante romulo septem sapientes klaruerint, quo tempore decems tribus, què Israel dicebantur, incaptivitatem a chaldeis ducte sunt, idenque romulus mortus divino honore donatus est. Eodem romulo regnante tales milesius fuise peribetur, unos e septem sapientibus, quì post-theologos poetas, in quibus orfeus maxime omnium nobilitatus est, sofoi apellatis sunt, quad est latines sapientes. Periden tempus decems tribus, què indivisione populi vocate sunt Israel, debellate a chaldeis et ineas terras captive ducte sunt, remanentibus in yudea terra duabus illis tribubus, què nomine yude vocabantur sedenque regni habebante Jerusalem. Mortum romulum kum etypse non comparuist, indeos quod et vulgo notissimum est, retulere romani, quod usque adio firi yam desierat, neg postea nisi adulando, non errando, factum est temporibus cesarum, ut cicero manis romuli laudibus tribuot, quod non rudibus et indottis temporibus, quando facile homines faldebantur sed yam ekspolitis et eruditis meruerit hosonures, quan vis non dum efferbuerat aqpullu laverat filosoforum subtilis et acuta lo quacitas. Sed etiam si posteriora tempora deos homines mortuos non instituerunt, tamen abantiquis institutus cholere ut deos et habere non destiterunt, quine etiam simulac, qu'e veteres non habebant, auxerunt vane at qu'e impie superstitonis illecebram, id efficientibus imundis ineorum corde demonibus per fallacia quoque oracula decipientibus, ut fabulosa etiam crimina deorum, qu'e yam urbaniore seculo non fingebantur, perludos tamen ineorumdem falsorum numinum obsekium, turbiter agerentur, reñavit deinde numapost romulum, quicum ellamcivitatem putaverit deorum profecto falsorum numerositate muniendam, ineamdem turbam referri mortus y non meruit, tamquam id aputartus sit acelum multitudinem numinum constipasse ut loquum ibi reperire non posset. Hoca reñante Rome et aput hebreus initio reñi manasse, a quo impi orege profeta isaias peribetur ocisus, samiam fuisse si bilam ferunt. Caput vigesimum quintum, qu'i filosofi eni tuerint reñante aput romanos tarquinio prisco, aput hebreus sedekia, cum Jerusalem capta est templumque subversum. Reñante vero aput hebreus sedekia et aput romanos tarquinio prisco, qu'i suceserat anco martio, ductus est captivus in babuloniam apopulus judeorum, eversa Jerusalem et templu illo asolumone constructo. Increpantes eni meos profete de iniquitatibus et impietatibus suis, hek eis ventura predixerant, maksime jeremias, qu'i etiam nuvrum definivita norum. Eotempore pittacus mutuleneus alius e septem sapientibus fuisse peribetur. Et qu'in qu'e ceteros qu'i utsepten numerentur taleti qu'em supracome moravimus ed huik pittaco adduntur, eotempore fuisse scribit eusebius, qu'o captivus dei populus in babulonia tenebatur. Heis untautem solon ateniensis, hilon lacedemonius, periandrus corintius, cleobulus lindius, bias prianeus. Omnes hi septem apellatis sapientes, postpoetas theologos claruerunt, qu'i agenere vitae quodam laudabili prestabant hominibus ceteris, et morum nonulla precepta sentenciarum brevitate complexisunt. Nilautem monumentorum quodad literas attinet posteris reliquerunt, nisi quod solon quas damleges ateniensibus te disse peribetur. Talis vero fusicus fuit, et suorum dogmatum libros reliquit, eo captivitatis judaige tempore, et anaximander, et anaximenes, et xenofanes fusici claruerunt. Tu che pythagoras exquocce perunt apellari philosofi. Caput vigesimum sextum, quod eo tempore quod impletis septu aginta annis judaorum est resoluta captivitas, romani quoke a dominatu sint regio liberati. Peridem tempus cirus rex persarum, quietiam caldeis et asyriis imperabat, relaxata aliquanta captivitate judaorum, quicoaginta milia hominum exeis ad instaurandum tempum regredi fecit. Acquibus tantum prima cepta fundamina et altare constructum est, incursantibus autem hostibus ne quakwan progredi edificando valuerunt, dilatatunque opus est usque ad darium. Peridem tempus etiam il asungesta quä conscriptasunt il libro judit, quem sane incanunem scripturarum judae non recepisse di kontur. Sub darium ergo rege persarum, impletis septu aginta annis, quos iarremias profeta predixerat, reddita est judaeis soluta captivitate liberatas, renyante romani quom septimo regge tarquiniu. Quo expulso etiam ipsi a regum suorum dominatione liberi est ceperunt. Usque dad hoqa tempus profetas habuit populus Israel, quicum multifuerint paucorum etapod judaeus etapod nos canunica scripta retinentur. De quibus me aliqa positurum esse promisi in hoqa libro, cum claudrem superiorem, quad jam video esse faciendum. Caput vigesimum septimum. De temporibus profetarum quorum oracula habentur in libris quicuetung devocatione gentium multa cecineront, quando romanorum oregnum cepit asiriorunque defecit. Tempora igitureorum utaposimus advertare in anteriora paululum recurramus. In capite libri ose e profete, quigprimus induode cimponitur ita scriptum est. Verbum domini, quad faktum est adose e indi ebus ozie ete yotan etakas ete zekia regum yuda. Amus quoku ediebus regis ozie profetasse se escribit, additetiam ieroboham regem israel quiper eosdem diyes fuit. Nek non isaias filiusamos sive supradikti profete sive, quod magis peribetur, alterius qui non profeta e oden nomine vocabatur, eosdem regis quatur quos posuit ose, in capite libri suiponit, quorum diebus se profetasse preloquitur. Mickeas etiam eadem sue profetie quom memora tempora posthedie es ozie. Nam tres qui secuuntu reges nominat, quos etosee nominavit, yotam etakas ete zekia. Hiisuntu quos e oden tempora simul profetasse ex eorum literis invenitur. Hiis adiungitur ionas e odem ozie regge renyante ete yoel, quomiam renyaret yotam, qui sucesit, ozie. Sed istorum profetorum duorum tempora incronicis non in eorum libris potuymus invenire, quoniam de suis diebus tacent. Tenduntur autem hii dies a regge latinorum proka, sive superiora ventinu, usque ada regge romulum yam romanum. Veletiam usque adrengi primordia sucesoris eus nume pompilii. Es de kias qui perex yuda e usque renyavit, akperok perea tempora isti velut fontes profetie pariter eruperunt, quando regnum de fecit assurium cepit quer romanum. Ut e shilicet quemat modum renyi assuriorum primordempore extiti tabram, qui promisiones apertissime firent in eius semine benediktionis omnium gentium, ita occidentalis babelonis exordio, qua fuerat cristo imperante venturus, in quo implerentur ila promissa, ora profetarum non solum lo quentium, verumetiam scriventium in tante rei future testimonium sol verentur. Cum en improfete nun quan fere de fuysen populo israel ex quo ibi reges assurior perunt, in usum tantumvodo eorum fuere, non gentium, quando auten scriptura manifestius profetica con debatur, quae gentibus quandoque prodesset, tuk oportebat in ciperet, quando con debatur haek civitas quae gentibus imperaret. Caput duodetricesimum, de hisque adevangelium Christi pertinent, quid ose etamos profet averind, ose eigitur profeta quanto profundius quidem loquitur, tanto operosius penetratur, sed aliquid inde sumendum est et heek ek nostra promissione ponendum. et erit inquit in loco quo diq tumest eis non populus meus vos vocabunture tipsi fili dei vivi. Hoq testimonium profeticum dei vocatione populi gentium, quii prius non pertinebat ad deum etiam apostoli intelexerunt. Et quia ipse quoque populus gentium aspiritaliter est in fili isabre, ak perok recte dicitur israel, proptere asseqitur et dicit, et co gregabuntura fili ejuda et fili israel in idipsum, et aponentasibi principatum unum et ascendentaterra. Hoq si adu qavellimus exponere, e loquii profeticis obtundetur sapur. Recolatur tamen lapisile angularis et duo parietes, unus exjudeis, alter exgentibus, il nomine filiorum juda, iste nomine filiorum israel, e idem unii principatu i suo in idipsum in nitentes et ascendentes annioscantura terra. Istosautem carnaliter israelitas, quii nunq nollunt credere in Christum, poste acrediturus, idest filioseorum nam utique isti in suum loquum moriendo transibunt, idem profeta testatur dicens, quoniam diebus multis sedebunt fili israel sinne rege, sinne principe, sinne sacrificio, sinne altari, sinne sacerdotio, sinne manifestationibus. Quis non vidiat nunq siq esejudeos, sede quid adiungat audiamus, et postea inquit revertentur fili israel et incuirent dominum deum suum et david regem suum, et stupecient indomino et imbonis ipsius in novissimis diebus. Nihil est ista profetia manifestius, qum david reges nomine significatus intelegitur Christus, quia factos est, siquet dici tapostulus, exsemini david secundum karnem. Prenunciavit iste profeta etiam tertio die Christi resurexionem futuram, siquet eam profetica altiturine prenunciari oportebat ubiait, nabit nos poste bidum indii et tertio resurgemus. Secundum hoq enim novis dici tapostulus, si resurexistis con Christo, quae sursum suunt querite. Amos quoque derebus talibus sik profetat, prepara incuet te ut invoces deum tum Israel, quia ece ego firmans tonitrum et creans spiritum et annuncias in hominibus Christum sum. Et talio loco, in illa die incuet resursitabo tabernaculum david, quada cecidit et reaedificabo, quae ceciderun teius, et destructa eius resursitabo et reaedificabo ea sikut diyesa seculi. Ita ut exquirant me residui hominum et omnes gentes, in quivus invocatum est nomen meum supereus, dicit dominus faciens hec. Caput undetricesimum, quae ab Ezeia de Christo et ecclesia presint predicta. Ezeias profeta non est in libru duodecin profetarum, quii proptere adicuntur minores, quia sermones eorum sunt breves, in eorum comparazione, quii majores idio vocantur, quia prolixa volumina condiderunt. Exquivu est hik Ezeias, quen proptere adem profetie tempora subiungo supredictis duobus. Ezeias ergo interilla hoe arguit iniqua, et justa precepit, et pecatori populo mala futura prediccit, etiam de Christo et ecclesia, ho quest derege et ea quam condidit civitate, multo plura quam ceteri profetavit. Ita ut a quibusdam evangelista quam profeta potius diceretur, sed propte radionem operis terminandi unum de multis hoq loco oponam. Ex persona quipe dei patris loquens, ecce inguit, inteleget puer meus, et exaltabitur, et glorificabitur valde. Quem admodum stu pecient super te multi, Ita gloria privabitur abominibus aspeci estua, et gloria tua abominibus. Ita mirabuntur gentes multe supereum, et continebunt reges os suum. Quoniam quibus non est anunziatum dei ilo videbunt, et qui non audierunt intelligent. Domine, qui credidit auditui nostru, et brachion domini qui revelatum est. Anunziavimus cora milo, ut infans, uta radix interra sitienti, non est aspeci est illi neque gloria, et vidi museum, et non abebat aspeciem neque decorem, sed aspeci est eius asine honore, deificiens pre omnibus hominibus. Homo implaga positus etesciens ferre infirmitatem, quoniam aversa est apace es eius, inonoratus est nek mani estimatus est. Hic pecata nostra portat, et apronobis dolet, et nos existimavimus illum esse indolore et implaga et inafliktione. Y-auten vulneratus est proptere iniquitates nostras, et infirmatus est proptere pecata nostra, eruditio pacis nostre ineo, livore eius nos sanatis sumus. Omnis utoves erravimus, Homo avia sua erravit, et dominus tradidilum propecatis nostris, et ipse proptere quod afliktus est non aperuitos, utoves adim molandum ductus est, et utagnus anteum quise ton deret sinevoce, sig non aperuitos sum, inumilitate judicium eius asublatum est, generazione meius quise narravit, quoniantoletur de terra vita eius, aviniquitatimus populi mei ductus estad mortem, et dabomaliños prosepultura eius, et divites proa morte eius, quoniam iniquitate non fecit, necdolum inore suo, et dominus vulto purgare eum de plaga. Si dedetis propecato animan vestram, videbitis semen longevum, et dominus vulta oferre adolore anima meius, ostendere illi lucem et formare intelectum, justificare justum bene servientem pluribus, et pecata eorum ipse portabit, propterea ipse hereditabit plures, et fortium dividet spolia, propter quod tradita estad mortem anima eius, et interiniquus estimatus est, et ipse pecata multorum portabit, et propter pecata eorum traditus est, hec de Christo. Ian vero de ecclesia quod secuituraudiamus, letare inquit esterilis quenon paris, erumpet et exclama quenon parturis, quonia multifili deserte magis quam eius qu'e habet virum, dilata locum tabernaculitui, et aulearum tuarum, fidge no li parcere, prolonga funicolus tuos et palos tuos conforta, aduk in dextram et sinistram partem extende, et sementum hereditabit gentes, et ecivitates desertas henavitabis, ne timias quoniam confusa est, ne quereveriaris quia exprobrata est, quoniam confusione meternam oblivisheris, et obrobrium viduitatis tue non eris memor, quoniam dominus facieste, dominus sabaut nomenei, et te quii eruit te, ipsed eus isral universe ter revocabitur, et ecetera, verum ista sin tesatis, et ineis sunt exponenda non nulla, sed suficere arbitror quae ita sunt aperta, utetiam inimici intelligere co gantur inviti. Caput trigesimum, quee mikeas et eonas et eoel novo testamento congruentia profetaverin. Mikeas profeta christum infigura ponens manny cuius damontis hecalocuitur, erit in novissimis diebus manifestus monso domini, paratus supervertices montium, et exaltabitur supercolles. Et festinabunt adeon plebes, et ibunt gentes multe et dicent, venite ascendamos in montem domini et indomum dei jacob, et ostendet novis viem suam, et ibimus insemitis heius, quee exsionu procedet lex, et verbunt domini exe Jerusalem, et judicabit interplebes multas, et redargwet gentes potentes usquei lonjinkuum. Predicens iste profeta et locum in cuo natus eschristus, et tu in quit betlem domus efrata, minima es, utesis in milibus juda, ekste emiki prodet utesit in príncipe Israel, et egresus heius abinitio, et ex diebus eternitatis. Propteria dabit eos usque at tempus parturientis, parjet et residui fratres heius konvertentur ad filios Israel. Et stabit et videbit et pashet gregem sum in virtute domini, et in onore nominis domini dei sui erunt, konjum nunc magnificabitru usque ad sumum terre. Yonas autem profeta non tam sermone Christum, quam sua quadan pasione profetavit, profecto apertius, quam si heius mortem et ressurexionem voce clamaret, ut quidenim exceptus est ventre beluino et die tertio redditus nisi utes significaret Christum de profundo inferni die tertio redditurum. Yol omnia quee profetat, multis verbis compellit exponi, ut quee partinent ad Christum et ecclesiam di lucescant. Unun tamen quadetiam apostoli kon memor averunt, quando incongregatus credentes spiritus santus, sicuta Christo promissus furat, de supervenit, non pretermitam. Et erit in quet apost haek, et effundam de spiritum eo superomlem karnem, et profetabunt fili vestri, et fili vestre, et senyore vestri somnia somniabunt, et juvenes vestri visavidebunt, et quidem inservos et anchillas meas in illis diebus effundam de spiritum eo. Capotonum et trijesimum quee in abdia et naum et abacu desalute mundi in Christo pre-nuntiata reperiantur. Tres profete de minoribus abdias naum abacum nec temporasua di contipsi, nec incronicis eusebi et vironumui quando profetaverint invenitur. Abdias en impositus est quidem abeis kum mikea, sed non eo loco ubinotantur tempora quando mikea profetasse exeius literis constant quando errore neglegentre discrebentium labores alienus existimo contigisse. Duos vero alios komemoratos incodicibus cronicorum quos habuimus non potuimus invenire. Taman quia cano necontinentur necipsi oportet pretere antur anobis. Abdias quantum al descriptur meius atinet omnium brevissimus profetaru, adversus idumeam loquitur, gentem shilicet ezau, exo duobus geminis filius isaak, nepotibus abrae, mayoris ilius reprobati. Porro si idumeam modu locozionis quo inte legitur aparte totum accipiamus posit amesse progentibus posumus de Christo agnoshere quod ait intercetera. In monte autem sion erit salus et erit santum. Et paulopost infine i psius profetia et ascendent incuit resalvati ex monte sion, ud defendant montem ezau et erit domino reynium. Aparet quipe idese completum cum resalvati ex monte sion, idese ex judea credentes in Christu, quì precipue agnoshcuntur apostoi, ascendent, ud defenderent montem ezau. Cuomodo defenderent nisi per evangelii predicationem salvos faciendoeos quì crediderent, ud eruerentur de potestate et trasferrentur in reynium dei, quod consequenterexpresit addendo et erit domino reynium. Monsa enim sion judea significa ubifutura predicta est salus et santum quod est Christus iesus. Monsa vero ezau idumea est per quam significata est ecclesi aggentium, quam defenderent, incuit exposui, resalvati untesion, uteset domino reynium. Okobuskurum erat ante quan fieret, sed faktum quits non fidelis agnoshcat. Naun vero profeta immo perillum deus, exterminabo incuit skultilia et conflatilia, ponam sepulturam tuam, quia veloces ecce supermontes pedes evagelizantis et anuntiantis pacem. Ebra yuda dies festos tuos reddevota tua, quia yam non adici entultra, uta transiant invetustatem, consummatum est, consumtum est, ablatum est, ascendit qui insuflat infacem tuam, e ripiens te extribulatione. Quits ascendiritabinferis et insuflaverint infacem yude, okeste yudeorum discipulorum, spiritum santum, recolat qui meminit evangelium. Atanovum enim testamentum pertinent, quorum dies festi ita, spiritaliter innovantur, utin vetustatem transire non possin. Porro, per evangelium exterminata skultilia et conflatilia, idest idola deorum falsorum et oblivioni tanquam sepulture tradita, yam videmus, et ankhetiam in haakare profetiam confleta messe cognoshimus. Ambakum de quo alio quam de christia dventu qui futurus furat inte legitur dicere, et trespondit dominus ad me et diksit, scribe visum aperte im bukso, utasequator qui legitea, qui aduk visio at tempus, et orietur infine et non invakum, si tardaverit sustineeum, qui venis venit et non morabitur finis partis unius et septuagesime pars septuagesima altera operis decivitatedei ek transcripsio asocietate libri voce fakta, bono publico usui est. Caput trigesimum alterum de profetia qui inorazione ambakum et cantico continetur. Inorazione sua cun cantico qui nisi domino Christo dicit, domine audivi auditione tuam et timui domine consideravi opera tua et ekspavi qui denim hoqest nisi precognite nove ac repentine salutis hominum inefpabilis admiratio. I medio duorum animallium cognosceris, qui dest nisi autimedio duorum lamentorum, autimedio duorum latronum, autimedio moisi et elie cumillo imonte cermocinantium. Dum apropin quatanni nosceris, inadventu temporis ostenderis, neq eksponendum est. I neo conturbata fueritanima mea inira misericordie memoreris, qui dest nisi cuod judeos in se transfiguravit, duorum gentis fuit, qui cumania iraturbati crucifigeren Christum ille misericordie memor diksit. Pater, ignosce illis, qui annescient quad faciunt, deos de teman veniet et santus de monte umbroso et condenso. Quod hik ditum est de teman veniet, ali interpretati suntabaustro vella bafrico, per quod significatur meridies, i dest fervor caritatis et splendor veritatis. Monden vero umbrosum et que condensum, quan vis multis modis posit intelligi, li bentius aceperim scripturarum altitudinem divinarum, qui bus profetatus est Christus. Multa ibi quipe umbrosa et que condensasunt quae mentem quarentis exerciant. Inde auten veniet qum ibi eum qui intelligit inveniet. Operuit celos virtus eius et laudis eius plena est terra, qui dest nisi quad etiam im psalmo digitur, exaltare super celos deus et superomnem terram gloria tua, splendoreius ut lumenerit, qui dest nisi fama eius credentes iluminabit, cornua im manibus eius sunt, qui dest nisi tropaeum crucis, et posuit caritatem firman fortitudinis sue nekexponendum est. Ante facem eius ibit verbum et prodjet in campum postpedes eius, qui dest nisi quad et ante quam hook veniet para enunziatus est et poste acuam hink reversus est anunziatus est. stetit et terra comota est, quid est nisi stetit ad subveniendum et terra comota est ad credendum, respexit et tabuerun gentes hook est misertus est et feicit populus penitentes, contriti sunt montes violencia, hook est vim facientibus miraculis elatorum est contrita superbia. defluxerund hook est humiliati suntad tempus ut erigerentur in eternum. ingressus eternus eius pro laboribus vidi hook est non sinemercede eternitatis laborem caritatis aspexi. tabernacula etiopum expavashient et tabernacula terra madiam hook est gentes repente perterite mirebiliun tuorum etiam quenon suntin yure romano eruntin populo cristiano. nuncu din fluminibus iratus est domine autin fluminibus furor tuus autin mari impetus tuus hook idio dictum est quia non venit nunca ut yodicet mundum sed ut salvetur mundus peripsum quia ascendes superecoastuos et equitatio tua salus hook est evangelista tui portabunte quia regunturate et evangelium tuum salus eriteis quia creduntinti intendes arkum tuum superceptra dicit dominus hook est conminaveris yudicium tuum etiam regibus terrae fluminibus shinde tur terra hook est influentibus sermonibus praedicantium te aperientur ad a confitendum hominum corda quibus est dictum shinde te corda vestra et non vestimenta qui dest videbonte et dolebunt populi nisi ut elugendo sint beati qui dest dispergents aquas incesu an ambulando ineis qui te usque quacque annunciant hook atque hook disperges fluenta doctrina qui dest deditabusus vocem suam an profunditas cordis homani qui dest videretur expressit altitudo fantasi e sue tanquan versus superioris est expositio altitudo enim estabusus quod autem ait fantasi e sue quod autem ait fantasi e sue subaudiendum estabusus vocem dedit ochest quad ediximus quidei videretur expressit fantasi a quippe visio est quam non tenuit non aperuit sed confitendo eruktavit elevatus est sol et lunastetit in ordine suo ochest ascendit christus en celum et ordinata este clesia subredge suo jesuo, in lucem yakola tua ibund, hoqest non ino kultum, sad immanifestum tua verba mitentur. In splendorem coruscationis armorum tuorum subaudiendum est yakola tua ibund, dixerat enim suis, kwa edico vobis in tenebris, dicite in lumine, incominatione minorabis terram, idest cominando humileabis homines, et infurore deicis gentes kia eos qui se exaltant vindicando colides. Existi insalutem populi tui ut salvos facias Christos tuos, misisti in capita ini quorum mortem, nihil quorum est eksponendum, eksitasti vincula usku et kolum, et bona hik poshunt inteligi vincula sapiencie ut iniciantur pedes in kompedes eios et kolum in torqem eios. Precidisti instupore mentis subaudimus vincula, eksitavit enim bone, precidit mala, deqibus ei dicitur, disrupisti vincula mea, et ok instupore mentis idest mirabiliter. Capita potentium movebuntur inea, inea shilicet admirazione. Adaperient morsus suos sicut edens pauper absconse. Potentes enim qui dan yudeorum venyebant ad dominum facta eius et verba mirati, et ezurientes panem doctrinemandu cabant absconse proptermetum yudeorum, sicut eos prodidit evangelium. Et imisisti imare ekos tuos turbantes aqas multas, qu'enigil shunt alyud qu'an populi multi. Non enim aly timore converterentur, aly furore persecuarentur nisi omnes turbarentur. Observavi et expavit ventermeus a voce oraccionis labiorum meorum, et introivit tremori nosa mea, et subtus me turbata est habitudo mea. Intenditi nea qui e dicebat, et ipsa sua est oraccione per territus, qu'anma profetice fundebat, et in qu'a futura cernebat. Turbatis en im populi multis vidit iminentes ecclesi et tribulationes, continuoco e sé membru meius añovit at queaid, requiescam indi et tribulationes, tankam adeos pertinens qui sunt aspe gaudentes in tribulatione patientes. Utasendam inquit im populi un peregrin azzionis mea, recedes uti qu'a populi o maliño carnalis cogn azzionis sua, non peregrinante in haqaterra, nec supernan patriam requirente. Qu'on yan ficus inquit non afferet fructus, et non erunt nativitates invineis, mentietur opus olive, et campi non faci entescam. Defecherun tabesca oves, et non super sunt imprezepibus boves, vidit eam gentem qu'a Christum furatoccisura, ubertatem copiarum spiritallium perdituram, quas pertinem fecunditatem more profetico figuravit. Et qu'ia iram dei talem propteria passas est illa gens, qu'ia ignorans dei justitiam suam voluit constituere, iste continuo, ego autem inquit indomino exultabo, gaudebo indeo salutari meo. Dominus deus meus, virtus mea, statuit perex meus in consumatioonem, super excelsa imponent me, udvinkam incantico eius, illo, shilicet cantico, de quo similia quedam di cuntur im salmo, statuit superpetram perex meus, et edirexit grexus meus, et invisit inos meum canticun novum, himnum deo nostro. Y, ergo, vincit incantico domini, qui placet ineius laude, non suwa uta qui gloriatur indomino gloriatur. Melius autem ichi videntur quedam codices habere, gaudebo indeo Jesumeo, quam hi qu'i volentes id latine ponere, nomen Y non posuerunt, quad est novis amicius et dulcius nominare. Caput trigesim muntertium, de Christo et vocazione gentium, quae Yeremias et sofonias profetico spiritu sint prefati. Yeremias profeta de maioribus est sicut isaias, non de minoribus sicut ceteri de quorum scriptis non nulla yan posui. Profetavit autem renyante Josia in Jeruzalem et apud romanus anco omartio, yan propinkwante captivitate judeorum. Tetendid autem profetia musque ada quintum mensem captivitatis, sicut ineius literis invenimus. Sofonias autem unus de minoribus adiungiturei, nam et Y indiebus Josia profetas se edicit, seda quausque non dicit. Profetavit ergo Yeremias non solum ance imarti, verumetiam tarquini prishitemporibus, quem romani habuerunt quintum regem. Y enim quando illa captivitas facta est, renyare yam ceperat. Profetans ergo de Christo Yeremias, spiritus inquit oris nostris Christus dominus captus est impecatis nostris, sic brevitero stendes et dominum nostrum Christum et passumesse pronobis. Item alio loco, hic deus meus inquit, et non estimabitur alter adeum, qui invenit omnem viyam prudentie et deditiam Yakub puero suo, et Israel dilecto suo. Post hek interra visus est, et qum hominibus conversatus est, hoct testimonium quidem non Yeremia, seda scribe eius atribunt, qui vocabatur baruk, sed Yeremia celebratius habetur. Rursus idem profeta de Y, et che inquit dies veniunt aite dominus, et susitabo david German Justum, et renyabit rex et sapiens erit, et facet judicium et justitiam interra. Indiebus illis salvabitur judas, et Israel habitabit confidenter, et hoq est nomen quod vocabunteum, dominus justus nostr, de vocazione etiam gentium, què fuerat futura, et eam nunk inpletam cernimus, sic locutus est. Domine deus meus et refugium meum indie malorum, adate gentes veniunt ab ekstremoterre et edicent, vere mendacia coluerunt patres nostri simulacra, et non est in illis sutilitas. Quia vero non erant eum agnituri judei, aqibus eum et occidi oportebat, sic idem profeta significat. Grave corperomia et homo est et quis agnositeum. Quius est etiam illud quod in libru septimo decimo posui de testamento novo, quius est mediator Christus, ips equipe ieremias ait, et cedi es veniunt dicit dominus, et consumabo superdomum yakob testamento novo, et cetra què ibileguntur. Sofonia autem profete, quii qume ieremia profetabat heka predicta de Christo interimponem. Expectame, dicit dominus, indie resurexionis me infuturum, quia judicium meum ut congregem gentens et colligam reina, et iterum, horribilis inquit dominus asupereus et exterminabit omnes deosterre et adorabit eum vir de loco suo omnes insulegentium. Et paulopost, tung inquit, transvertam in populus linguam et progenius eius, ut imvo centomnes nom endomini, et serviantei sub yugo uno, affinibus fluminum etiopie afferent hostia smiki. In ilu di iernon confunderis exomnibus adiventionibus tuis, quas impie egisti imme, quia tung alferam abste pravitates iniuri etuè, et iiam non adicies utta magnificeris asupermontem santum meum, et sub relinkuam in te populum ansuetum et humilem, et everebuntur anomine domini, quii reliqui furinta israel. He sunt reliquie de quibus alibi profetatur, quad apostulus etiam conmemorat, si furit numerus filiorum israel sikut harenamaris, reliquie salve fient. He quip inchristum illius gentis reliquie crediderunt. Caput trigesimun quartum, de profetia danielis ete zekielis, quae inchristum ecclesianque concordat. In ipsa porro babuloni e captivitate prius profetaverunt daniel ete zekiel, ali shilicet duo ex profetis mayoribus. Quorum daniel etiam tempus quo venturus furat christus atque passurus numero definivitan norm, quad longum est computando monstrare, et ab alis factitatum est antenos. Dei potestate vero eius et ecclesie sik lokutus est. Vid ebam inquit in visu noktis et ecce kum nubibus aceli et filius hominis veniens erat, etus quad vetus tum dirum pervenit, et i conspectu eius aprelatus est, et ipsi datus est principatus et honor et renium, et omnes populi tribus lingue ipsi servient. Potestas eius potestas perpetua, quae non transibit, et renium eius non corrumpetur. Ezekiel quo quemore profetico per david christum significans, quia carnem de david seimin e asumsit, propter quam formam servi qua factus est homo, etiam servus dei dicitur idem dei filius, sik eum profetando preenunthiat eks persona dei patris. Et susitabu inquit superpecora mea pastorem unum quii pascatea servum meum david, et ipsi pascetea et ipsi erit his in a pastorem. Ego auten dominus eero eis in deum, et aservus meus david e princeps immedio eorum, ego dominus locutus sum, et alio loco. Et rex inquit unus erit omnibus imperans, et non erunt ultraduae gentes, nec dividentur amplius in du oreña, nec quepo luentur ultrae in idoli suis et abominattionibus et incuntis inquitatibus suis. Et salvo seus faciam deuniversis sedibus suis, in enquibus pecaverunt et mundabo eus, et erunt michi populus, et ego eero eis deus, et aservus meus david rex supereus, et pastorumus erit omnium eorum. Caput trigesimun quintum, de triun profetarum vaticinio, idesta gei, zakarie et malachie. Restan tres minures profete, qui profetaverunt infine captivitatis, a geus zakarias malachias. Quorum a geus, christum et ecclesiam haq apertius brevitate profetat. Hec dici domnius exercitum, aduk unum modicum est, et ego conmovebo celum et terram et mare et aridam, et movebo omnes gentes, et veniet desideratus kuntis gentibus. Hec profetia partim completa yam cernitur, partim speratur infine comprenda. Move tenim celum angelorum et asiderum testimonio, quando incarnatus est christus. Move terram ingenti miraculo de ipso virgini spartu. Movet mare et aridam kum etten insulis et inorbetoto christus annunciatur. Ita moveri omnes gentes videmus adfiden, yam vero quod seqitur, et veniet desideratus kuntis gentibus, denovissimo eius expectatur adventu. Uteni meset desideratus expectantibus prius oportuit eum dilektum esse credentibus. Zacharias de christus et ecclesia, exulta inquit valde filia sion, jubila filia Jerusalem, et che rextus venit tibi justus et salvator, ipsepauper et ascendes superasinum et superpullum filium asine, et potestaseius amari usquiat mare et afluminibus usquiat fines terre. Hoque quando factum sit uta dominus christus initinere yumento huius geni risuteretur, inevangelio legitur, ubiet heca profetia conmemoratur eksparte, quantum ili loco suficere visum est. Alio loco adipsum christum ina spiritu profetiae loquens de remisionen pecatorum pereius sanguinem, tu quoke inquit in sanguinetestamenti tui emisisti victos tuos delaku, inquon non est aqua. Quid per hunk lakum velit intelligi, poshunt diversa sentiri ethiam secundum rextam fidem. Mi hitamen videtur non eo significari melius nisi humane miserie profunditatem sikam quodam modo esterilem, ubi non sunt fluenta justitia, sed iniquitatis lutum. Dehok quipe etiam emsalmo dicitur, et eduxit me de lakum miserie, et deluto lini. Malachias profetans ecclesiam, quan per christum cernimus propagatam, yudeis apertissime dicit ekspersona dei. Non est miki voluntas invobis, et munus non sushipiam demanu vestra. Abortu enim solis usque adoccasum manium nomen meum in gentibus, et inomni loko sacrificabitur et offaretur nomini meo oblatio munda, quia manium nomen meum in gentibus, dicit dominus. Hok sacrificium per saciardotium christi, secundum ordini melchisidek, kumi nomli loko a solisortu usque adoccasum, deo yam vidiamo soferri, sacrificium autem yudeorum quibus dicitum est. Non est miki voluntas invobis, nek achipiam munus de manibus vestris, cesasse negare non possint. Quid aduque expectant alium christum, kum hok quod profetatum legunt et inpletum vident, inpleri non potuerit nisi per ipsum? Dicit enim paulo post de ipso ekspersona dei, testamentum meum erat kumeo vitae et pacis. Et dediei utatimore timeret me, et afacie nomini smei revereretur. Leks veritatis eratinore ipsius, impace dirigeens ambulavit mekum et multos konvertit ab iniquitate. Quoniam labia saciardotis cu stodient asientiam et legem in quirent exoraius, quoniam angelus domini onnipotentis est. Neke mirandum est, quia domini onnipotentis angelus dictus est christus e jesus. Si cutenim servus propter formam servi, in quà venitad homines, sik angelus propter evangelium quod nunthiavit hominibus. Nam si greca ista interpretemur et evangelium bona nunthiathio est, et angelus nunthius. De ipso quippe iterum digit, etce mittam angelum meum et prospiciat viam antefaciam meam, et subito venit in templum sum dominius quem vos quertis, et angelus testamenti quem vos vultis. Etce venit digit dominius onnipotentis, et quis sustinebit diem introytus aeus, aut quis resistet in aspectus aeus. Hoc loco et primum et secundum christiu praenunzi avitad ventum, primum shilicet de quo aeit, et subito venit in templum sum, i dest incarnem sum, de quà dixit in evangelium, solvite templum hoc et intriduo resusitabo illud. Secundum vero ubiait, etce venit digit dominius onnipotentis, et quis sustinebit diem introytus aeus, aut quis resistet in aspectus aeus. Vodautem dixit dominius quem vos quertis, et angelus testamenti quem vos vultis, significavit uttike etiam iudeus secundum scripturas quas legunt, christum querere et velle. Sed multie orum quem quais ierunt et voluerunt venis se non anioverunt, exchekati incordibus aeus, precedentibus meritis aeus. Qua desane hic nominat testamentum, vel supra uttait testamentum meum eerat kumeo, vel hic ubiaum dixit angelum testamenti, novum prokuldubio testamentum debemus accipere, ubis empiterna, non vetus, ubitemporali asunt promissa. Quae promaño habentes plurimi infirmi, et deo vero talium rerum mercede servientes, quando vident aeis impyo sabundare tur bantur. Propter quod idem profeta, uttanovi testamenti aeeternan beatitudinem, quae non dabitur nisi bonis, distinguere ta veteris terreina felicitate, quae plurum quedatur et malis. In gravastis, in quid super me verba vestra, dixit dominus, et dixitis, in quod etraximus dete. Dixitis, vanus est omnis qui serviddeo, et quid blus quia custodivimus observatio aeus, et quia ambulavimus suplicantes antefaciem domini omni potentis. Et nunc nos beatificamus aeenus, et reedificantur omnes quii faciuntiniqua, et adversati sunt deo, et salvi facti sunt. Hek oblokuti sunt quit ime bant dominum, unos quisque aproximus sum, et animadvertit dominus et audivit, et scripsit librum memoriae incospectu suo aeis quitiment dominum et reverentur nomenaeus. Isto libru significao tum est testamentum novum, deni quid sequitur audiamus, et erunt miki, dixit dominus omni potentis, in diem quam ego facio in acquisitione, et elegam aeus, sikut elegit homo filium sum servientem sibi, et aconvertimini et videvitis interiustum et iniustum, et inter servientem deo et non servientem, quoni ametce dies veni tardens sikut klibanus et concremabiteus, et erunt omnes aeanigene et omnes facientes iniquitatem stipula, et incendet illos dies quii advenet, dixit dominus omni potentis, et non derelinquetur eorum radix neque sarmentum, et orietur vobis timentimus nomen meum soliustitie, et sanitas impinnis aeus, et exibitis et exultabitis sikut vituli exvinculis resoluti, et concul kabitis iniquos, et erunt cinis supedibus vestis in diem in quo ego facio, dixit dominus omni potentis. Hi kest quii dixitur dies judici, de quo suvo loko si deos voluerit lo quemur uberius. Caput trigesimun sextum de Ezdra et Libris makabeorum. Post hos tres profetas aggeum, zacariam, malakiam, peridem tempus liberacionis populi ex babloniae servitute, skripsit etiam Ezdras, quii magis rerum gestarum skriptur est habitus quam profeta. Sikuti est et liber quii appellatu rester, cuyus res gesta in laudem dei non longe ave his temporibus invenitur. Nisi forte Ezdras ineo Christum profetas entelege indus est, quod interquozdam juvenes orta questione, quid amplius valeret in rebus, cum reges unus dixiset, alter vinum tercius mulieres, quae plerunque regibus imperarent, idem tamen tercius veritatem superomnia demonstravit esse victriciem. Consulto autem evangelio Christum esse cognoshimus veritatem. Abok tempore aputo judeus restituto tempo non reges sed principes fuerunt usque adaristobolum, quorum suputatio temporum non inscripturis santis quae appellatur canonice sed in alis invenitur, in quibus sunt et macha beorum libri, quas non judei sed ecclesia pro canonicis habit propter quorundam martirum passione se vehementes ad quemirabiles, quae ante quan Christus veniset in carne usque ad mortem pro dei lege certaverunt et mala gravissima aque horribilia pertulerunt. Caput trigesimum septimum. Quod profetica autoritas, omnis origine gentilis filosofia inveniatur antiquior. Tempore igitur profetorum nostrorum quorum jam scripta ad notitiam fere omniun gentium pervenerunt, et multum agis posteus fuerunt filosofi gentium, quee hoc etiam nomine vocarentur, quod ceipit asamio putagora, quee eotempore quo judeorum estasoluta captivitas, ceipit excellere aque cognosi. Multum agis ergo ceteri filosofi poste profetas reperiuntur fuisse. Nam ipses socrates ateniensis magisteromnium, quee tung maxime claruerunt, tenes inea parte quee moralis vel activa dicitura principatum, poste estram incronicis invenitur. Non multo poste etiam plato natus est, quee longe ceteros socrates dicipulos anteiret. Quee bus si adamus etiam superiores, quee non dum filosofi vocarentur, septem silicet sapientes agdeinde fisicos quee taleti succeserunt in perscutanda natura reerum studium eius imitati, anaximandrum silicet et anaximenem et anaxagoram e aliosquenon nullos, ante quam putagoras filosofi umprimus profiteretur, ne quee li profetas nostros universos temporis antiquitate pracedunt, quando quee de metales post quee macetteri fuerunt, renyante romulo e minuise pertur, quando de fonti bus Israel ineis litteris quee toto orbe manaret, profetiae flumen erupit. Soli ijitur ili theologii poete, orfeus linus museus et secuis alius apod grecos fuit, his profetis hebreis quormus krypta in autoritate habemus, annis reperiuntur priores. Set ne quipsi verum theologum nostrum oisen, quee unum verum deum veraciter predicavit, quee us nun scripta in autoritate scanone primasunt, tempore prevenerunt, acperok quantum ad grecos atinet, in quaa lingua litere huius secuile maksime ferbuerunt, nihil habent unden sapiencian suam yaktent, quo religione nostra u bivera sapiencia est si non superior saltem videatur antiquior. Verum quoda fatendum est, non quidem ingracia sed im barbaris gentibus, secutin aegypto, yam fuverat antem oisen, non nun la doctrina, quee ilorum sapiencia diceretur, aliokin non scriptum est et in libris sanctis, moisen eruditum fuise omni sapiencia aegyptiorum, tung utique quando ibinatus et afilia paraonis adoptatus, at quenutritus etiam libera litere edukatus est. Sed neka sapiencia aegyptiorum sapiencian profetarum, nostrorum tempore antecedere potuit, quando quidem et abram profetafuit, quidautem sapiencian potuit est in aegypto, ante quam eis eisis quam mortuam, tankuam maniam deam, kolendam puta verut, literas traderet, eisis porro in aegy filias fuise proditur, quee primus regnare cepit ar jivis, quando abra yam nepotes reperiuntur exorti. Caput duode quadragesimum, quod quedem santorum scripta, ecclesiasticus canon propternimiam non receperit vetustatem, ne per ocasione meorum falsa veris insererentur. Yam verus silonge anticuioran repetam, et ante illud grande diluvium nostere era tuti quenoa e patriarca, quen profetam cuoque non immeritodixerim. Si quidem ipsa arca quam feisit, et in quacum suis evasit, profetia nostrorum temporum fuit. Quid enoc aseptimus abadam, non ne etiam in canonica epistula apostuli yude profetasse predicatur, quorum scripta utapod yudeus etapod nost in autoritate non essent, nimia feisit anticuitas, propter quam videbantur habenda esse suspecta, ne proferentur falsa proveris. Nam et proferuntur quedam quae ipsorum esse dicantur abeis o suo sensu passim quod volunt credunt, sed e acastitas canonis non recepit, non quod eorum hominum, quideo plakuerun, reprobetur autoritas, sed quod issa esse non credantur ipsorum. Nek mirum debet videri, quod suspecta habentur, quae subetante anticuitatis nomine proferuntur, quando quidem in ipsa historia regum yuda et regum israel, quae res gestas continent, de quibus e idem scripture kanonice credimus, quem morantur plurima, quae ipsi non explicantur et in libris dicuntur alis inveniri, quos profete scripterun, et alicubi eorum quokque profetarum nomina non tacentur. Nek tamen invenuntur in kanone quem recepit populus dei, cuyus rei fateur kausa me elatet nisi quod existimo etia ipsos, quibus ea quae in auktoritate religiunis esse deberent, santus utique spiritus revelabat, alias sicut homines historica diligentia, alias sicut profetas inspirazione divina scribere potuise, atque hek ita fuise distinta, utila tanko ipsis, ista vero tanko amdeo per ipsos loquenti judica rentur esse tribuenda, aksik ila pertineren ad ubertatem cognitionis, hek ad religiunis auktoritatem, in quae auktoritate custo di turkanon, preter quem jam si quae etiam subnomine verorum profetarum scripta proferuntur, nek ad ipsom copiam scientie valent, quem utrum eorum synt quorum esse di kuntur incertum est, edob hoq eis non habetur fides, maxime his in quibus etiam contrafidem librorum kanonikorum queda leguntur, preter quad e aporsos non esse aparetilorum, caputum de quadragesimum, de hebraicis litteris quae nunquem in sue lingue proprietate non ita quae credendum est, quod nunnulli arbitrantur hebreiam tantum linguam perillum quii vocabatur heber, unde hebreorum vocabulum est fuysse servatam, ad qu'inde pervenisi adabram, hebreas autem litteras alege cepisse, quae data est permoisen, sed potius perillam sucesionem patrum, memoratam linguam deni quem oises in populo constituit quae docendis litteris preesent, preusquam divine legis ulas litteras nosent, hos apellat scriptura grammato eisago augus, quae latine dieci possunt litterarum inductores vel introductores, e o quod eas inductant, idest introductant, quod a modo incorda dicentium, vel ineas potius ipsos quos docend. Nulla egeturgens de antiquitate sue sapiencie superpatriarchas et profetas nostros, quibus divina ineratsapiencia, ulas e vanitate iactaverit, quando neg Egyptus invenitur, quae solet falso et inaniter de suarum doctrinarum antiquitate gloriari, quae licunque sapiencia sua, quae solet falso et inaniter a Qucunque sapiencia sua, patriarcharum nostrarum tempore, prevenis ese sapiencia, Neque enim quiz quam dicere audebit mirabilium disciplinarum eos aperitisimo so fuiset, ante quam litteras nosent, idest ante quam izis e o veniset, e asque ibedo quiset. Ipsporro eorum memorabilis doctrina, quae apellata es sapiencia, quid erat nisi maxime astronomi et iso, quid erat nisi maxime nisi maksime astronomia, etesi quid alju detallium disciplinarum magis ad exercenda ingenia kwam adilluminandas vera sapientia mentes solet valere. Nam kod attinetada filosofiam, kwa e se docere profite eturaliquid, un defiant homines beati, cirka tempora mercurii, kwem trismegistum vocaverunt, in illis terris e jusmo di studia klaruerunt, longe quidem ante sapientes val filosofos gracie, sed tamen post abram et Isaac et Jacob et Jose, nimirum etiam post Y moise. E okwipe tempore, kwo moises natus est, fuise reperitur atlans illemanyus astrologus, promete i frater, maternus avus mercurii majoris, kujus nepos fuid trismegistus iste mercurius. Finis partis septuagesime alterius.