 دوستان گرامی، سروران آلی قدر، مجه به کمال افتخار بند است که شرفه حضور لرین انجومن دانش و فرهنگ را حاصل کردن. و هر چند کم سر احجمندم ده کنارم نیست، اما یقین دارم که او که از بنیاد گزاران اینجومن مطالات بهایی در اوروپای فرانس زبانبود و بندانش و فرهنگ اشکمی ورزید برای معفقیت اینجومن ما در ملکو تاوها دعا می کند. تره موزو ای مدنیت جهانی آینده، در انجومنی که موزو اصلی آن، طبییت دوگان اینسان است شاید قریب نمایت، اما بیانات امیق و روح بخشه جنابه و پر دنبار در جلسی دیشب معلوم داشت، که اینسان به ارادی خیر ممتاز است. و چنان که از اتز اردو اشت، حدود دوه دوه زار و شکست یا حفتت سال پیش فرمو دو بودند، اینسان می تواند با پراکندن نیکی و روشنی در جهان بیاری طبییت الاحی خود جهان را بهشت برین کند. و علبت هر اینسانی در نشر خوبی در برا و بره تاریخ مسئول است، و اگر به زبان سدیس و خنگویم می تواند امنده برا و برد که رسد آدمی به جا و ای که به جوز خدا نبیند. بینگر کتا چه حد است مکان آدمیت به زبان روشنتر اینسان غادر است که با تربیج فرهنگ سول، با بست طالیم و تربید برای سول، با تجلیل از زیبائی و هونر به هم و تجلی اندر همه جنبهای زندگی، با تقویت استداد دیگر دوستی. با تصیص اختصادی مطوف به تدیل محیشت همگان، با اجاد نظام سیاسی که مارفج ادالت و خیرد بندید از سراسل جهان باشد، از ورطه کنونی ستیز میان تمدونها بغول سمول هنٹنگتان بیرو ناید. با بی تمدون همه هنگی و وحدت جهانی رویا ور شود، یعنی ملکوتولا رو بزرمین خواکی مستغر سوزد، بگول شایر حلعا و شغن بشاورت که نماو ندین جدایی برسد زمان و وحدت بیکند خدا خدایی. حال به موظوه اصلی خود بر یدیم. موظوه عراهز بنده ترح مدنیت جهانی آغنده در کتاب مستتاب اغدس است. همه شما میدانه کتاب اغدس اعظم کتوب امر با هایی اوم ملکتاب زهور جدید است. اغلب مو ایرانیان کتاب اغدس رو فقط جنجینه هدود و احکام میدانیم به فرموده جناب شخالدی. یعن مخزن احکام و شریهت ربانیه بناب توغی موارک قرنبدی ازت بلی ازیز امرولا. در حالی که به فرموده از ازت بلی امرولا در همون توغی قرنبدی کتاب اغدس هم منشور نظم بدی از ازت بهاولا است و هم منشور مدنیت جهانی آغنده. نظم بدی متکیز بر معاستساتی نظیر معاستسی ویلاغت بیتولد از ام مشور از کار هوغولا میساق ازت بهاولا و خود نظم بدی حکم تکیگا و زیر بناگ مدنیت آغنده را داره. حزت بهاولا تنها واضع ایک شریت جدید نیستن. بلکه در درجه اول بنیاد گزار نظم بدی و مدنیت جدید یاستن. چنان که مثلان در غانون اصاستی بیتولد ازم آمده. که کلماتی از او عباراتی از اوند رنجا هزور تن نخل میکنم. در غانون اصاستی بیتولد از ام آمده حزت بهاولا مستر وحی الوحی در ان دور افخم و مطل امر و منشه اادل و روفی سلح ازم و بانی نظم بدی در انجمان بنی اودم و منبه الهم و واضع اصاست مدنیت الوحی در اولم و مؤلف قلوب و موهی اومم و داور کردگار و شاره امر پروردگار استغرار ملکوطولا هرا در بسیت قبران اعلان و اعلان و هدود و احقام اشرا نوزل و اصول اشرا معین و مؤسسات اشرا اجات فرموت دیانت با های اول آئین ایس که موظوه تمدون و تمدون حقیغی را مطرح گدست اگر بکتوب مقدسه ادیان سابقه نظر بفرموتید میبینید که تنهاب نقد تمدون گزشته با اشارات اقتفا شده مثلا در قرآن مجید بسیاری از آدا و رسوم جاہلیت احد جاہلیت محکوم شده ولی در آسار با های فقط رد یا نقد تمدون قبلی مطرح نیست بلکه علاوه برین دیانت با های موزه گری یا بگول امروزیها روی کر دیخاص نصفت به تمدون قالب یعنی تمدون قربی دارد حزت با هالا تمدون قرب رو از بزی جهات ستودند مثلا از جهت ترویج علمو سنهت، ترویجی دموکرسی، آزادی بردگان و بندگان و از جهات نیز نقویدند، چون ادم تعادل بین مادیات و روحانیات، مصرف جراعی مفرد، تمائیل به سلطه نظامی اختراعی عالات جهنمی هم هزت با هالا، هم هزت عبدالبا ها و بعد حزت ولی عزیز امرولا ملاقای مطلوبیت یک تمدون رو مشخص فرمودند یعنی تمدون حقیقی چه اوسافی دارد تمدون حقیقی، تمدونیش که مغرون از به اتدال، مغرون از به سوله بین و ملالی، مغرون از به ادالت و نظائران دو سی عبارت از نفسو سمباركه مناصل به هال و مغال از هزت ولی عزیز امرولا در نزم جهانی با هایی که به ترجمه اوستادانه جناب حوشمند فتازم رسیده دا سفه هشت، میفرموین، الواه و سایان تو ام با کتاب اغدس به منزله گنجینه یه گران با هاییست که اناسر بینازیر مدانیت علاهیرا که تحسیس اش مقصد اصلی دیانت با هاییست در بر دارد و در مورد مشخصات ایک تمدونه حقیقی که لزومن با تمدونه قربی یکی نیست زیرامی دونیت در ساله مدنیه هزت عبدالبا ها به وصفه تمدونه حقیقی پر داختن و ام بفرمان تمدونه حقیقی تمدونیست که در او سله بینور ملالی مستغر میشارد هزت بحولا در الوان نازله بعد از کتاب اغده از که بعد با ان اشارت خاهم کرد از یه جهت فرمودن قدر ایلم و سنعت رو که مانند نهر از بحر قرب جاریس باید دانیست و شرط این صاف از که از این تمدونه ایلمی و سنعتی بحر من بشه بین و ازت عبدالبا ها در ساله مدنیه مشخص فرمودن که این پیشرفت ایلمی و سنعتی محسول مشارکت همه ملال است بنابرا این اقتباس تمدونه قرب نباید برای ما یک اغده قرب زدگی اجاد بکنی زیرا همه یه تمدونها در ساخدن تمدونی که امروز بنام تمدونه قرب نامیده میشه بد مشارکت داشته حزت بحولا همه شما میدانید در وصف تمدونه قرب بد از ستایشش میفرماید براستی میگویم هر امری از امور اعتدالش محبوب چون تجاوز نماوید سبب زر گردد در تمدونه اهل قرب ملاوز نماوید که سبب استرا و وحشت اهل اولم شده اولت جهم نمیه بمیان آومده و در قتل ووجود شغاووط زاوه شده که شه پیان رو چشم اولم و اوزان اومم نا دیده و نا شنیده اصلاح این مفاوص دقاوییی قاویر ممکن دن مگر به اتهاود احزاب اولم در امور و یا در مزهبی از مزاهب بش نوید نداوی مظلوم رو و بسول اکبر تمصق نماید بنده نمونهای دیگر و خدمتون محرحنه بکنم برایت این که شاید وقت ما از این بابت کفایت نکند مخصر هم این بود که در آسار وحائی مسئلی تمددون و مشخصات تمددون مطلوب و مشخصات تمددون نامتلو به این وان این مبحس مستغل مترح شده بنده نمونهای رو از آسار ازهت و لیامر الله اینجای داش کردم که فقط به یک اش اکتفامی کنم در همون توغی نزم جهانی بحایی سفهی سدو یک. می فرموین امره حزت بحاله که مقصد اقصایش اتحاد سوری و معنوی اقوان و ملال اعالم است آغاز دوران بلوغ نوع بشر محصوب میگردد آعین بحایی را باید مزهر آخرین و آولیترین مرحله تکامل عزیم حیاط اشتماعی بشری در کوره زمین دانست پیدایش یک جامعی جهانی اعتقاد ویجدانی به یک وطن مودن آولم و تحسیس مدنیت و فرهنگ جهانی که باید با اولی مرحل اصر زهبی دور بحایی مغارین باشد هر چند از آزه اشتماعی بالا تلنهد پیشرفت در سازمان یا افتن جامعی بشری محصوب می شود ام ما یقینن ترقی بشر ادلهاز این فرادی براسر تحقوق ان جامعی جهانی مطواقف نخواهت شود و ایلا قیرن نهاویه به پیشرفت و تقدوم ادام خواهت دو یعنی در حیغت از اتبه آولا کاملترین آولیترین و آولیترین نمونه تمدون بشری رو که مقرون به وحدت آولم انسانیس برای این کوری خاکی مستغر خواهن فرده ولی ترقی اخلاقی و روی افراد ایل الابد ادام خواهت داش در زل زهورات آیند خوتوت اصلی اتمدون آینده به اتغاد بنده در کتاب مستتا و اغدست ترسیم شده و اخکام کتاب و اغدست در ارتباط با این خوتوت کلی اتمدونی است ارس کردم ما چون از یک جامعی شریعد ما آب بیرو نامدیم همیشه تکیدون به روی غوانین شر است و با اجازه شما بنده میخواهم یک سوی دیگر سکره با شما مترحب بکولم و اون از کتاب اغدست در درجه اول بایان خوتوت اصلی اتمدون آینده بنده با یک استغراه سری بستو هشت خصیصه یا مشخصی تمدون آینده در کتاب اغدست بنظرم رسید که یاد داش کنم و تمام اخکام کتاب مستتا و اغدست در حیقد در ارتباط با این خوتوت کولی تمدون آینده است حالا نیمونه از این خوتوت و نیمونه از اون اخکام نیمونه از این اصول و نیمونه از اون حدود رو خدمتون عرضه میدارم مثلا از جمله خصوصیات تمدون آینده اگر با کتاب مستتا و اغدست نظر کنیم دوستی و برادری جهانیست احترام به حیات است احترام به شخصیت و کرامت اینسان هست احترام به حقوق بشر است گرامی داشت زیبائیست که تکیگانگ سوخان دیروز جناب مواندست فریبورز سحبا بود ارج نهاودن به اونر منجوبل موسیقیست تجلیل لتافت و زرافت در همه شعون و جنبهای زندگیست تجلیل از ایلم و علمانست اشتناب از نزا و جداول است پرحیز از عادات موزر ریست امران و آبادی بلاد است پذیرش جایگاه والای براه شاودی و جشن است دوست نقطه مغابل شیوه و رویه شیئه که بنیاد کار بر روزه و تعزیه و نظار اون نهادی شدست افرح بسورور قلبی که لتکون قابلن للغاوی و مراغتن لجمالی خدا عبوز نیست خدا دوست داره که ما جلوگاه اوصاف الاهی باشیم با فرح و سورور اهمید دادن به عبادت در حیات اشتمایی مغان و منزلت مشغل از کار در مدینه در شهر سل همومی لسان بینوملری روهی خدمت لتافت احساس حکتا راویت هیوان که بتبای اون میتوان گوف احترام بتبیت هم مستتل است حورمت مالکیت اهمیت تعلیم و تربیت لزوم سازمندهی به جامهه به سورتی دموکراتیک که احکام مختلفه کلن به همین خطوط اصلي که میقداری از اونها مترا شد مرتبط میشه مثلا کرامت اینسان هیسیت و شرافت اینسان احکام از قبیل عدم تقبیل عیادی دنی دست نبوسیدن اخوند و امسال اونها عدم اعتراف به گناه در مغابل اینسانی مثل خود مثل کشیش حکم تعلیم و تربیت حتا حورمت داشتن جسد اینسان برین که در حقیقت محمل روه هودست این ها گواهی چیز گواه این خط تا اسافسی تمدونی یعنی احترام شخصیت و حسیت انسان زنو مرد از ارس متساوین برخودار میشه واند یعنی دختر و پسه از حق تعلیم و تربیت متساوین برخودار میشه واند که اینها همه جلوگاه اصل روایت حوق بشر از لطافت و زرافت در همه شغون زندگی منکس از حکم همان گرفتن مورد تب استعمال اتل و جواز استعمال زروف نغرب و تلا تجدید اصلاص بیت هر نوزد اصلا این احکم رو اگر این فرادن نگاه کنیم و بر نگر دنیم به اون خطوط تمدونی شاید هم تعجوب بکنیم چرا میانه این همه مطالب و از اتبا حالا به این احکم تا و جو فرمدن بنده شنیدم خب کسانی گفتن که طبعن انسان همان میگیده اربطه همه ما میدونیم که در قدیم همام گرفتن کار اصانی نبود و رائج نبود متداویل نبود ولی به هر حال امروز در همه جای دنیا دوش هست عرص کنم که و سایل استهمام هاید چرا استبا حالا یه مطلب به بخشید پیشه پا افتاده رو متحفر مده اگر از این منظر نگاه کنیم شاید به این نتیجه برستیم هر چند که این نتیجه صحیح نیس ولی اگر به اصل نگاه کنیم اصل لتاغفت اصل لتاغفت اصل این که از همه کس راوهی خوش متزب بشه ود وقت سلازالی گرامی داستن هنر گرامی داستن زیبایی گرامی داستن موسیقی جای گاست سرور مثلا هرمت جزع و فضا اهمیت اعیام ها کبر میگرده به آئین زردوشتی بزوگ داست نوروز این ها همه نرایگت تجلی همین اصل جایگاه جشت و سرور دا زندگی آدمیست به همین ترتيب اگر مثال خدمت تون ارز بکنم ملازی میکنید احقام مثل هرمت همل اصله ادم اعتراز افراد به اختیگر همه بر میگرده به اصلی و اونیز جهان آگنده جهان ستیز و پرخاشگری نیست بنده مثلا این گرفتن این خوتوت و ارتباد دادن احقام به کتاب مستتا و وقت داست به این خوتوت تمدونی رو به متالات شخصی شما باگوزار میکنم اگر اجازی به فرمایی چون وقت ماقلیل محدود است ولی به نظر من واقعا شمای از اون تمدون آگنده رو در کتاب مستتا و وقت داست میتبندی امه شما همه میدانید کتاب و وقت داست متممی میدارت هزد ولی عزی زمرولا هفت یا حش لو از علوه نازله بعد از کتاب اقدست رو مثل بشارات ترازات تجلیات کلموتفه دوستیه و نظاهیر اون رو دقیقا و سریحا به امان علوه مطمم که هم شاره کتاب مستتا و وقت داست و هم در حیقت اکمال میکند اتمام میکند کتاب اقدست رو در توغی منی قرنبدی زکش فرموده به نابرین تردی دی نداریم که نگاه کرنن به این علوه مبارکه نهایت اهمیت رو دارد با فشور دیگی وقتی مون بندی فکر دم شما رو از این که به جوزیات امام مزور به دارم و اجازی به تلبم که فشور دی و امدی مطالب مربوط به تمدون آيندر رو که در حفت لوه نازل بعد از کتاب مستتا و وقت داست خدمتون ارز بکند پاری از این خطوت تکراریس به نظر حقیر مؤکد بودن و اهمیت این هارو از منظر حزت بحاله نشان میدهد در لوه تجلیاد اصولاً بزی از مسائل کلومی یعنی حکمت ایلاحی امرو مبارک مطرح میشرد مثل لزوم مرفت حق از طریق مزهر امرش مثلان قبول اصل یف علو مایشا یعنی ان چه مزهر ایلاحی بکند در حیغت سهیه و وقت بگه اسمت زاوطی مزهر امرش ارج نهادن به علم و دانش و دانوی مغام اولوهیت مزاهر ایلاحی تمام این مطالب در لوه تجلیاد فل حقیق زمین سوزیس برای یک تمدون روحانی آیند یعنی در حیغت لوه تجلیاد رو میشه ود منحصرن از دید کلامی نگاه نکنیم بل که اون روحانیتی که باید شالودی تمدون آینده باشت در این لوه مبارک بینیم و در حیغت بپزیدیم که مهور روحانیت از به وصفی که هزت بحالا دلوه تجلیاد فرمده دلوه اشغرغات هرک از اینها دستان مفصلی دارد مخاطبش که بوده ساله تقریبی یا تحقیقی نظولش شه بوده این هارو وقت نداریم دنجا با هم اترح کنیم فقط اجمالا نرز می کنم که مردی که بعدن ناغس شود از هزت ار مرد اسمت کبرا سوالی که دست هی کل مبارک جواب اورو می دهن و در زم نور جواب سوال چیس اسمت کبرا در زم نور اصولی مملكت داری نهوی مدیریت جهان آگندر و مرصرح می کنن از قراع بزهور مبارک که شاید کمتر و اشتبجوه کردیم این از که در زهورات گزشته مزهر الاهی از خلق جودان می شود و در هدی که می دانیم یا بلای که می رفت الواهی رو دهفرمان رو فل مثل با خود همراه می ها بود یا حزت رسولاکرم ممولن تب می کردن که شه پیدا می کردن جودان می شودن از دیگران و اینگام نظول وحی بود ولی مغام اینسان کرامت اینسان بزورگواری اینسان که مورد تصدیغه حزت با حالا غرار گرفته مغام اینسان بزورگست هتدر لوه احدی تکرار می فرماین بدرجهی بوده که اینسان در مغابل خرار می گره یعنی اکستر هلوه مبارکه در جواب سوال افراد است رساله نیست کتاب جدابانه نیست همه در گفت گوست با اینسان حزت با می توانستن همه هروف های رو از نوع تاهره یا از نوع قدوست برگوزینان که بمشاهده خرام و مشه باب چناب قدوست مزهر الاهیر و شناخت تاهره از دور شناخت می توانستن امه اولین من آمن کسیس که حزور مبارک میرسه با حزورته با بگول شما امرکایها ارگیو میگونه یعنی می گویت خوب بل خیلی ممان نوازیر شما رو گرامی می دارم خیلی مفتخرم بوزورتون امه این الائمی که در احاديست های در شما حسیان های یعنی چه یعنی اینسان بدر جیر سیدست در این زهور بجازه دادم شود که خدا رو مورد سعال خرارت با خدا مقاتب کنه و اکسریت عزیم آسارون بارکه اکسریت عزیم الوا اکسریت عزیم مقاتب چیز در پاسوخ سعال افراد یعنی انسان به این مرتبه از عزیمت ریسید است که اما حزت با حالا بسعال مقاتب اکتفانه می فرمت و از عزیمت کبره سعال می کنه جوابش می فرمون با سراحت ولی بلا فاصله وارد مباهسی از این قبیل می شرن اهمیت تقوا و امانت در دنیای فرد فرده نگه داری حورمت دین امانه به اهل سرود و اصحاب از ذت و قدرت اجراه سلح اکبر جلیل خویت چی می فهمیده از سلح اکبر امان جلیل خویماند باانست برنگ است با حالا با انسانیت سوبت کنه از خلال شخص با انسانیت سوبت کنه تقید بر دو اصل مشورت و شفقت که بنیا دیموکرسیست خود این مبهست مشورت و شفقت مشورت تنانیت مشورت و شفقت مشورت و احترام برای شخصیت ریگره مهربانی راوایت دیگران اتخاز زبان و خت باهد بینور ملالی لزوم مارفت دوول بر احوال معمورین خود و اعتاق منخصب و مغامات بر اصلاص شایستگی یعنی به اندازه و مقدار وزایف بیتولد لعظم و اسمت مهوبی بیتولد احتراز از خشوند و فیصاد و نزا و بلخر اولویت تربیت عمومی اطفال ملازه کنه همه این ها در لوه اشرغات ظاهرن لوه است در جواب جلیل خوی از اسمت کبراد شیس ولی هی کلم بارک مدیریت جهان آیندر و فل حقیقه در اینجا توصیف فرموده در لوه ایترازات اصول اخلاق اشتماعی اعالم اینسانی مترا شد چون اجرای امانت هفز و سیانت مغامات دیگران ما این ها رو از کنارش خیله آسوم میگداریم ولی بنده در این جم محققان بیسیار ارجمندی هستن دانشویان بیسیار پجوهندی هستن اگر ملاعظه بکنن که اگر خطانا کنم چهارومین کنگره بینومدلی کنفرانس بینومدلی راجب کراب شن فساد فساد اتجارت فساد در سیسنمهای ایداری تا حالات اشکین شد یعنی بیبان ایک مسعلی جهانی مسعلی فساد متره این از که از اتبه حالا شاید در این الواه نازل علاوه بر خیرد خیلی روش تکید خیرد و خیردمندی و همچه عدل و ایدالت کنفران مقصود داد و عد زهور اتاهاد سفت دیگر که فوق علاوه ده مرد تکید ای کلم بارک هست امانت بیتوری که وقتی وصف امانت و میکنن پیداس که خلاغیت زهن ازرده با حالا خلاغیت عدبی زهن ازرده با حالا بهارکت میاد امانت رو تشویه میکنن استعارات بکارم برن کنایات بکارم برن که این ایدالت واقعا ارجش شکد زیاده این امانت ببخشید و این امانت بایت عرز که دم قرنی بگوز هرد که ببینی دیگر مسائل اساسی عالم بنده باره تجسیلنج در این مجلس نمیشه ومسئل کورربشن شما بخشی از حیات بشه دیر نمتونید ببینید که در این کورربشن نباشه و خوشبخدانه چون ایران الان از پیشتاسترین جوامه بشه دیست در مئیار دو چیس یکی دموکرسی و یکی کورربشن جوز پیشرفترین یه کشفر هاست یعنی هم در دموکرسی زبابت دموکرسی کشفر الان بنده اون سورت رو ندارم این دکس دموکرسی ایران سدو چهلو اندومیس خیلی خیلی از نظر دموکرسی بالاست و بعد از نظر کورربشن جوز ممالکی از که تا وات از دست نایا و گنهی باوگت کر در دل دوست در دل دوست در دل دوست به هر حیل رحی بایت لد مولازه کنید حزد با حالا اون زمان در لوه ترازاد اصول اخلاق اشتماعیرو بیان فرمودند و در رسش مثل امانت رو میفرمن هیفس و سیانت مغامات دیگران میفرمن اجر هر بروهی هر تبغیر بایت دونس و اجر شن دانس موانشرت دوستانه با همه اهل ادیان در این باب دو باره برخواهیم گشم معرفت انسان به نفسه خود این هکایت ایس ایک کاش فرصت بود بیتون ارز می که دم کشما اولین احساس تون اینه که برگشت از به هدیس مروف این که هر که خودش و شناخ خوداره شناخ اما این معرفت انسان به نفسه خود از منذر به درون نگری و ارفانیات مختوم نمیشه بلکه میفرمن این معرفت نفس برای آگاهی به اصواب ازدت و رفت و سرفت سرفت اصد یعنی حصول اماودیگی بیشتر برای خدمت جامعه وشر ازیز ما خیلی مبارد میان با سال خودگان مثل بنده مشورد میکنن که خوب ما چی رشتهی بخونیم بزیو شون میگوین که میخوایم یه رشتهی باشه که در آمد کافی داشته باشه اما واقعاً خیلی از خانوادها فرزندان شن بیاین میگوین یه رشتهی میخوایم که بیتونم بیشتر زمنن خدمت و عام بکنن و شما در مغایسف با سالاً در رشته های میدیکال و پرامیدیکال در رشته های پیزشکی و با با سه پیزشکی چی تو سی میکنیم یعنی دنبال مارفت نفس میگدند یعنی که چی چیزی سبب ازدد و رفعد و سربت و چتور انسان بیتونه با شناسای خودش خالا کسانی هستند که از اول اسمی کنن که اهلی کسب سربت نیستند برای ایتلا و ازدد جامی تلاش بکنن میفرمان روایت عدل و اینصاف آرستن خود بیتراز ایلم و دانوی شاید در قرآن و در روایات اسلامی دو یا سی ابارد در ستایش ایلم باش ولی در تمامین علوان نازل از کتاب مستطاب اغدس باز به اهمیت ایلم و دانوی و کاربورد اقل انسانی مغام اول روغایل نمیدونم این بست ببقیشید فتح بابه برای چه تمد دونید کتاز اختراقات و اقتشافاته گزشته در مغابل اون چیکه نتیجه عزت با حلاص به ایلم و خیرد دانوی نا چیز خوادب امتر که عزت ولی عزی زمرولا در توغی منی ازارو نوستده سیوشش بیشبینی فرمودن مسئله دیگر اهمیت اقتباس اولون و فنون از مغرب زمین مسئله دیگر روایت بیغرزی در کاری امتر کاری از کدم که ما این قد لابد زندگیان من فشورده از که از زیارت نوستده سنباره که خیری سریع میگزاریم وقت عزت با حلام میفرموین این متواد این جریده این روزنامه اختراه عجیبیست میرعات جهان است میفرمان هم می نماعید و هم می شنباند میتون این قیر از رایدیو و تیلیفزیون باشی هم می نماعید و هم می شنباند میدونید در خیل از لغل در از آبون فرنسی که بند مختصری و شاشنای دارم وقتی مگن پریس ممانی فقط چیز چاپی نیس مدبوات چاپی نیس شامل در ای قد میدیه هم می شنبد میدیو و تیلیفزیون هم می نماعید و بعد مشخصات چی می فرمن که باید بیغرز باشن باید کوشش بکنن برای کشفه حقیقت و بعد هم از اقراز نفصانی از هوای نفصانی آزاد باشن کاری روح سای مطواد و مصولان از شما دوسی کلمی دیگر ارز می کنم و پجد اگه بعد زاهرن یک موسیقی برای تجدید غوگاهی شما چند اگه نواخت خاحت شد که بندم یه تجدید نفصی بکنم یه لیوان آب دیجای شما سرف بکنم و انشالله دومبالی مطلب رو بگیر تا اینجا تجلیات اشغات و ترازات از کدم که چطور خوتوت اتماددون آینده در این الواه امبارکه مطجلی است و انشالله شما با مطالات شخصی خودتون این گفته نارسار و تکمیل می فرماید سوخان بعدیما در باند کلمات فردسی هست خیلی موچکر مزین موسیقه بسیار دل پذیر که همه مارو بفضای قد سلاحی پرواز در کلمات مکنونه در کلمات فردسیه حضر با لا سریحن اعلام می فرمایدن که عالم یک وطن محسوب هست باید به اشرای داد یعنی عدل که مقصود از ان اتهاده از پداخت اهمیت یگانیی ملل و خیرخواهی عموم نوع بشر رو یاداور می شوان اعتدال در همه عمور منجومل آزادی و تمدون رو متزکر می شوان تمدون غرب رو اجهت ساخت عالات جهنمی و زیان رسندن به حیاط و عالم از دی مورد انتقاد خرار می ده لزوم مسمر سمربودن انسان و خروج از انزوا و ریازات رو برای پرداختن به عمور عمول منفعه متزکر می شوان اولویت عقب و عد رو تأکید می فرمایدن قلیم مدارس رو با تربیت روحانی می فرماید باید آغاز قد بدونه تحرو که بدونه تحری که تصوب جاهلی مولازید فرماید که چگونه خطوت مختلف تمدون آینده و جامه آینده در این بیانات ام بارک یاداور شدست بشارات لوه قریبیست لوه قریبیست از این بابت که ازیت با هولا بیوان مزهر کلی الاهی در اواخر حیاتشو وقت می خواهن با عالم بشدی بگویند که من چا عبوردن چی بشارتی برای شما دارم چی چیز رو اینتخاب می فرمن نهوی اینتخاب جمال بارک در این لوه از میون همه بشارات خودش هاویه معانیه بسیار لتیف که انشاله اوغات فراغت شما رو در تفکور به خودش مشکل خاحت داشن هسته با الا بیشارت می دهن که بیسیاری از احکام و رو سومه گذشتره نسخ فرموده مثلان الغا و حکمه جهاد یعنی حکمه جهاد بود هست اگر خطان کنم اشتاد بار در غوران مجید حکمه جهاد تکید شده رف این نجاست از احل عدیان سائره در اوغا خی عیام جمال اغد سبها زردوشدیان و کلیمیان یا یهودیان به امره ومبارک اقبال نبی سندگان یهودی می نیستند که این کسانی که رفتن به طرف دیانت بای این هم ممولان اتلاعات شن خیری کم بوده و وفادار به قومیت خود شن تو گویه که یهودی نجاد و جزاست وفاداری شن به قومیت خود شن کن بوده دکتر لاوی در کتاب تاریخی یهود در ایران و همه تحجب می کنن در حالی که از یهودی بودن به باهای شدن رفتن مشکلات فرد رو خطرات خطرات و قتل و نهب و آزار رو بشترمی کد ولی ارغام از طرق ایران شنانسان زمان هکایت می کنه که در بسیاری از نقات نفقا در همدان کاشان در خیلی از جهایی که شد اسمشم ازان در زهن شما نباشه اکسرییت باهاییمشن اکسریت در یه شهری از که تمام یهود باهایمشن هالا چه سر ری بوده در حالی که می دونستن هالا بز از یهودیان شندم که می گویند باهایا پول می دادن به این که یهودیا تخییر مزهب بدن که به نظر بنده خود اون نویسند هم باور ندارد که خانات مالی داشتن که بیتونن خرج این جو چیس ها بکنن به هر حال جامعی یهود در ایران اکسرییتش در قد به ترف امروم بارک گراید چرا در جه اول به خاطر مشاهده رفتار باهایان که خیر به نگیم احترام می گوزاشتن چای پذیرای می کدن و قزای خوده شنو با اونها تقسیم بتسیم می کدن چه این چیزی در رفتار اکسریت شیی پلغه قابل مشاهده نبود رف نجاکست از اهل عدیان جباز تلیم علصنه مختلفه خدا می دانت که اولمان چه برسر ایران ما در گوزاشت و امروز آور ده هتا خوندن زبان کفار زبان خارجی ها نرحیقت بی وفای به حقیقت دین اسلام بود است جلوی دارفونون رو گرفتن در مورد برغ گفتن که این عمل شیطان اولم بار که برغ رخواستن در ایران بگزالن گفتن که عمل شیطان از اش پرهیز کنه و باقا هن امروز که با محققان با چشم تازه دارن به تاریخ غالجاریه نگامن کنن ملازه می کنن که چطور این جامعیه مؤممین در براوره پیشرفت و تجدود ایران گزوشتی روایت سیدخ و امانت در ارتباط با دوله تجوب خایتیت چه رزد با حاله این فرمودن برای این که تمام دوران تاریخ تشایو جوز دوره سفویه که خود سفویه قدرته از اولمان بدس گرفتن تمام مقرون بودس به ستیز اولمان دین با اهل اکومت که اکومت ماله ماست برای که ما نماینده امام دبازده هم امام قایب است و این افسانه امام دبازده هم امام قایب بند رحاشیه از مکنم که ترجو بکه انسان چه قدر تاریخه خودش اوستوره ها بود از سیر نجاد پرستی بود از دیده سایر افسانه ها هالا هم مثلا نولیبرالیزم اختصادی افسانه جدی دیست که دنیا در خود چه بچاره میکنه بخاطر آزادی ببندو بار اختصادی آزادی که هیچیزی جوز یک قانون نمشا سیر نفه اکسر دا کتافتری که علم داره شم خیلی از شهر ما دور نیست ورحال قرهز بنده این از که این افسانه امام دوازده هم امام قائب که ملوم نیس عزاد چگونه با بیماری و شراهیتی که دلش بودند توانستند صاحب فرزندی بیشه بند حتان نقل این که امام ایازده هم با نگاه هم سر خود شنو بارورجد ولی این نگاه از اون نگاه های خیلی مقرون به تقبان ها بود در هم این بشارات هکل بارک میفرماین آزادی در علبسه ترتيب لحیه و مثلا سر سورت ببشت دادشت چه قدر علان مثله هجاب در مغرب زمین مشکله بیشاره دولتها از سیرنده میدونن چکا کن از یه طرف میگاید ما به آداب ملال مختلف احترام میگزاریم از یه طرف دیگر میدونن که این هجاب اسلامی بیشاره در آزادی و هوق بشار در تمدون قرب چکار بکنن بایم ای کل مبارک میفرماین اگر در حد اعتدال باشه سبب تمسخور نشه آزادی در علبسه و ترتيب لحا لزومن محاسن محاسن بنا برین خاصلا رش نگوزارن اشکالی ند حرمت گدایر در يوزگی ممکن از باز در زین شما بیات خوب بیشارت خوب مسلمان در يوزگی چیز خوبی نیس ولی اگر شما ارغام رو ملازیف هم دا باشید کچن ملیون نفر در دنیا مفتخوری میگنن یعنی به اموان کشیش به اموان مثلا کلیسا های مختلف به اموان کسی که حق بر خوم سو زقاد داره کار نمی کنن ولی انظار دارن دیگرن کار کنن دو زندگه اونها رو بگر دونن این اقضیه خیلی بیش از این از که محدود در کسانی باشیده در خیابان به اموان در يوزه و گدا شما ملازی مفرمن گرامی دا اوشد و فنون بر اینکه از کدم که اولون و فنون در بعضی از افکار و بعضی از مشارب به اموان ای چیز نامتلوب بر اینکه از مغرب زمین آمده و این رو به خصوص ما در ایران شاهد بودیم بعد شخصا هم کلاس جلاله علامد بودیم بیش فراموشنیم کنم که ایشون با علاقه تمام در یه جلسیی در بزارت آموزش پر بر ایش ما راجه به آینده تلیم کربیت ایران مشورت داشتیم ایشون برا اولیم بار اون رسالی مروف قرب زیدیگیر آغور دو مترح کرد و بنده هم کتای نکدم خدمت ایشون گفتم که میفرموید اوتمو بیرو بگزاریم سبار اولاقه استربیشیم و چی میخای بگوید علم و سنات غرب رو که خود جامه اسلامی در ساخدن نقش مهم میداشتی برای که در قد تمدون غرب بعد از رون ایسانس بیشیار چی ساره از تمدون اسلامی گرفتیم آیم میفرموید اینار هماره ما نفیبو کنیم خیلی دستان ارزیم کنه ولی بهرحال ایشوی که بوتای فیلی جامه ایران هستن علاوه برای این بیشارات که نسخه گزشت از فسخه گزشت از حضرت با حالا در همی لوه بیشارات میخدار بیشارتای نومیدن از جمله تحسیس بیطولت از جمله برغراری سوه اکبر از جمله استغرار دموکرسی پارلمانی از جمله تبدیل استلاح بیسلاح از جمله رفه فساد و جدال از بین ایباد یعنی در حیقد شما اگر میخاید بدونی وزنی بیشارات از دیتگا از تبا حالا در پایان حیات اون سوریش اون چی بوده یکی این که بسیار از اون عبامل کندی پیشرفت یا منه پیشرفت گزشتر و که در عدیان بوده متروت کردن و با تحسیس بیطولت با تحسیس دموکرسی پارلمانی با برغراری سوه اکبر و رف اینزا و رف ستیزه پایها یک مدنیت جدید رو گزشتن در لوگ دنیا مسئولیت بیطولت رو در برغراری سوه و خل اصلاح و امومی اتخاز خط و زبان به نملالی اقدام در اولفت و اتحاد مردم کومک به تربیهت اطفال روشن می کنند عبتی هیچ که از ما دنیم پیشمینی کنیم که در آیند ساحت رفی چی گونه مشارکت خاحت ولی آن چه واده سوله جهانی که یکی از آلیترین اصنادی که تا کنون در زمینه سول ایلل جنگ ایلل ستیز و راهای سولجوی همین بدون تاروف واده سوله جهانی بودست شاید در آیند نقشای دیگری دنی زمینه ساحت رفی افا بکنه اصواب مطواد باز در لوه دنیا آمده و اگر شما واقعای در تشکل افکار اومومی مطالبو کنی نقش مطواد اولی بخصوست در این سر زمین نی که ما در شستیم شاید کمتر در کنادوالی در امریکا شدیدن مردم اصیر مطواد هرچه مطواد میگویند برای تحقیق و دیدن اون سوی سیکه اهمیت نظام پرلومانی و سلطنتی توجو کامل به امره زراعت تکید در خوب با عالم و از خود بینی بیلون آمده در لوه دنیا آمده لوه دنیا را از یه خود بینیت شما مطالعی کنید بنده اخیرن کدم شاید هم در یه جای نشب شود و اون محبتشون به ایران اشقشون به ایران اجیب غریبی از اول این لو به هر بهانه از هده به حاله محبتشون انایتشون به ایران و آینده ایران مشخص میفرم و شما میدانیت کلان یکی از بانیان اومده یه انگلاب اسلامی ایران تباغات متوسط و اومید این بود که تباغه دیخان یا لغل لایه بالاتر تباغه دیخان به تباغات متوسط بپیبندد و همه جای دنیا تاریخ نشون داده که متباغات متوسط زیربانه و اومده امکرسی و روشت اقصادی هسته و تصفانه چنین چیزی اتفاق نای افتاد بیتوری که ایم روز برای قزای روزانه ایران نیازمنده واردات برای قزای روزانه اکسلیت چیزها نیازمنده واردات لوه مقصود که آخرین لو هیست از این الواقه که خدمتونت ارزم کنم که عال سوریه بوده شایر بوده ارادت داشته و خیلی از احوال و رو ما کم خبر داریم خیلی مرد این آیت فت برای که همه اون مطالبی رو که در ششلوه گزشته خدمتون خلاصه کردم ده زمینه تصویر مدنیت آینده هزاته بحولا در لوه مقصود خلاصه میکنن برای زبان تازه بیفرماین کل برای اتهاد و اتفاق خوک شدن همه رو باید به چشمه یگانگی دید نه به دیدگاه بیگانه حکومت عالم رو باید بر پاید عدل و اقل نهاد مجمعی بزوگ برای اقد سول سول پایدار و امنیت تزامونی برغرار تد زبان و خدت برای برگوزید عالم راوگ یک وطن مصوب دا وشن من علال عرز را اهلان هزاته بحولا ای کاش مخبرین جراهد اینجا بودن و از اسون تغازام میتدن که برا وند و در کتوب و در آساره گزشته بگردن آیا اهدی حتى یک نفر در تمام طول تاریخ این اندیشه این که دنیا یه واهد کل و یک دست چنین مفهومی رو در جای ای دیگر کسی گفت از یا نه البتو خاید گفت که بنی آدم از آی اک دیگرن و نظائر اون ها امه همه میدونن که این ها مفاہیم ارفانی و تا هد اخلاقی داشت در آلی هزاته بحولا قویین متوجه این از که تمام دنیا واهد سیاسی اشتماعی فرهنگی اختصادی تفاوت اینه یعنی بره اولیم بار در تاریخ بشر از ات بالا سریحن مفهوم این یه وجب خاک یک وطن بیشتر این مرزا همه اشمسویست این مرزا برا سر حوادس تاریخی به وجود آمدن بنده گاهی این که اگل اوگلای که در فلسفه ما میش ناسی بممولن فلسفه دوز اوگلا خیرد مندان شناختش دن جنار کانت بوده و همه روجو میدن به رساله سوله کانت رساله سوله کانت شیئی این از که کشفرهای قویی اوروپائی با هم یه اتهاد اوگلا و یه زمان این نبوده از که فستکلی به ساهر کانتیننتا قارها چی میش از هم قارها متره نبوده قارها قالبن مکشوف نبوده و نا برین همه به اوانه یکی از محسولات بزور این دیشه کانت رساله سوله پایدار شا سوله عبادیش رو توسیم میکنن از اوروپائی اون هم بخشی از اوروپا بلی هزت با اولا میفرمون اولم بمساوبی وطن وا هد و من الال ارز اهلان که این روز ما اگر بخوایم به زبان فارسی این روزی سوخن گویم میگویمش همه اهل اولم شهر وندان سیتیزین اون بستلا وا هد راجه به حوریت و تمدون و اهمیت اعتدال برش سوبت می کنن آزادی رو شاید ایک از کانسپتای سیاسی ایک از مفاہیم سیاسی که ازیت با حالا بیش از همه در کتاب مستطاب عردس بش پرداختن بیتوری که از نظر تیداد آیاد بیشتر از اکسر مظامین و مفاہیم کتاب عردس آزادیس ان روزه کنید مصادیخ آزادی در آزادی بیبندو بار اختصادی آزادی ببندو بار اشتمائی آزادی ببندو بار فرهنگی و نظر آیاد های امروز در مونکسه بناولی بجهت نیست که از از دیت به حالنا بیفرمن آزادی بلی بلی بشرد آیاد دار که در هد زمینه ایلرته مستل دم قور و تحق خاص خاص هست. جمینه تمدون همیتور. تمدون باید با اعتدال تو هم باشیم. هزد بالا چند روز پیش میدیدم ایک هدن بیسندگان بیسیار مروفه ماسر ترجمه که هدست تولیرانس رو تالورنس رباداری. بیسلیده نیس. هست بالا چی میفرمان در مغال تالورنس. میفرمانین بورد باریم. تغفقشنگ. در همین لو راجب نیکو کاری و پرحیزگاری توسیم میفرمان. هزد با حالا باز در یه زمینه ای دیگر واقعا نوعاور بین گمه هستن. و اون نخشی که کومینیکیشن در آلم فرده ایفام کنم. در زمان هست با حالا تک تک روز نامهای در آلم بود. تک تک در ایران خوده من بر میگرده به وغایی اتفاقیه یه روز نام ها ملوه تقبل ازو بود. و خیلی پدیده تازویست. در مغرب زمین هم. همون زمان از تبا حالا نقشی متوات رو. نقشی کومینیکیشن رو متواجمش. هر کومینیکیشن براساس چی کلام. شرایت کلام رو. که باید با اتدال باشه. با مداره باشه. احترام ترف رو داشته باشه. با حقی قد جوی باشه. در این لوه مخصود بیان فرم. فوق لاده از یعنی. شما تجسم بی فرمایت که در زمان از اتبا حالا. مثلا در زمین ازاره ایشتدو. لوه مخصود الان یادم نیست. اواخر ایام ای کلم بارک بیده ولی فرس کنیم پنشی سال قبل. در ان زمان ازاره ایشتدو. حبالی ازاره ایشتدو نوود. این قد به همیت کلام همیت میده. و اینجا بنده حاشی میره وانتون بزد مدران یا مدر بزورکای از هیز در مجموه هستن. هزه تبلو بها معکدن میفرماین که کلام کامل و دروس رو باید به اطفال امخود. و ما تقنیت از اطفال نکنیم. چا خیلی از پیدر مادرها به زبان کودکانه سوبت می کنن. در حالی که باید به زبانی که در قد مفاہیم قنی رو در زهن بچه ها بیگزاره. چی رو باید مناجا تا قضالیات جمال بارکه ممکنه معناش به منی دقیق کلمه در زهن بچه نباشه. اما لازم کانسپتای از که یا باش یا باش زهن بچه رو بر مینگزه. تشهیز می کنه، بازال، یعنی بر مینگزه، تقویت می کنه. این بیان باید با حکمت باشه، با ایتدال و بالخلال سوخند رو در این مورد به یک عبارت حزت با حالا بزبانه خودم ولی تقریبا منتبغه با بیان ام بارک. بایان می ده هم، که می فرما همهت اینسان با وید بزوج باشه، می فرما ان اینسان بزور گست، همهت اش هم با وید بزوج باشهد، در اصلاح اولم و اصاقی شومه. یقین داشته باشید که در اون نظام آینده، در اون حکومت جهانی آینده، این عبارت عزت با حالا به زبانه های مختلف نبشته خاتش. اینسان بزور گست، همهت اش هم با وید بزوج باشهد، در اصلاح اولم و اصاقی شومه. چه هکایت، چه هکایت، چه هکایت. در خاطمه ارایز هم، اجازه می تلبم که به موزوه تبییت دوگانه اینسان برگد، که موزوه اصلی این کونفرانست. هر چند که حق مطلب رو جنا بخور دنبار دیشب ادا فرمودن. و برای دوستانی که احیانن دیشب نبودند، متاله کتابی که ایشون اخیرن نبشتند و قرینجا هست به زبان اینگلسی قبیین توسیم می شهد. و ده این انوان شوی ها داش کردم، فورسز اف آر تایم، نیروهای زمان ما، دینامیکز، اف لائت، این دارکنس، هر قد یادا وره از یه جهد آئین مقدسز اردوش دیس که از قوانی روشنانی و ظالمت سخن می گوید. هر چن که ایشون این مطلب رو واقعا حق شو ادا کردن، تستیق این که در آسار این بارکه، طبییت دوگانه اینسان تکید شده، تستیق شده. اما آئین مسی خصوصن بر جمبه گنخکاری اینسان تکید می کنند. اگر شما با مسییان رفت آمد داشته باشید، با اغاهادشون دوگما شون، یعنی اصول جزمیهشون آشنان باشید بیوینید، لغل در مرده کلسای کتولی که بنده میشنان سم و تاحت دی کلسای اورتو دوکس، تمام بنیاد بر غزیگه گنخکاری اینسان. گنخکاری اینسان که از اته مسیی با خون خود اشخاص بیشوید و فقط با پذیروفتن از اته مسی اینسان از این با رگنخکاری بیرون بیرون بید. و از نطایج این البت خیلی چیزا هست، ار تاریخ که حق از در ملسی دیگری در بارش به اصبیش. آئین محمدی از اته رسول اکرم آئین اسلام، سنویت طبییت اینسان روک از فرشته، سرشته و از هیبان می پذیرد. ولی در این حال، آساری و متوکران حقایت می کند که بغیده اولمان کمایول بشر در بشر گویترس. آئین باهای دیانت از که در این تصدیق طبیت دوگانه آدمی شر را نسمی می داند و به ایک آمیل مطلق یعنی سلطان یا اهریمن منصوب نمی داند. یعنی به زبان سادتر شر ایسالت ندارد. و قلبی بر شر رو به مدد ایمان تو ام با امل ممکن می داند و موتقد به تکامل لانهای یه جمبه یه روانی انسان است. یعنی انسان پی وست میتباند در پرورش جمبه های انسانی و روانی خودش معفختر و معفختر باشه. در توغی شکوفندیی تمدون جهانی حزت ولی ازی زمرولا نشان می داند. که این تمدون ازت با حالا آلی تنشکل سازمان رو در جامه بر غرار می کنه. ولی تلتیف اخلاقیات انسان، تقلیی روانیت انسان یک جریان عبادیست. ان جریان در حالا امروزیان می گوین فراؤینده همیشه گیست. با یه کلمه لغتای مودین رو هم بکار بیر. امره از اتبا حالا مثل دیانت زردوشت. اوز یک از نکات اصلی که نظر علمان متراهه این از که حضرت زردوشت اولین پیانبری شناخته هستند. که متخلییت اراده انسان رو نفقه در سرن بشت فرد بلکه در سرن بشت جم معیم فرمت. یعنی اگر انسان نک بکند به قوان آهورا مزداعی و به قوان رو شناعی و نور کمکت هستند. و دنیا رو بلماال از اهریمن و از تاریكی و ظالمد رهند هستند. در این حال آئین از اتزردوش مثل آئین از اتبا حالا که به اتقاد من دومبالگیر فلسفه زردوشت هست. آئین از که خوشبین هست به پیروزی نهای آهورا مزداعی و بر آهرمن اومیده هست. مطمئن هست. و بنابارین جایی برای احساس ادم مصولیت و جبر مزحبی یعنی فیتلیزم و بدمینی نمی گزارد. در حیقت محصل این کلام این از که انسان میتواند تر هر مدنیت آئینده جهان در. که از اتبا حالا اراهی فرمودن به مدد ارادی خودش اتقاد خودش اتمنان خودش در آولن به مغه اجراب گزارد. و بمیزانی که کوشش برای اجرای نقشه بیشتر شبهد اون مجده استغرار ملکوط علاهی برای این زمین زو تر تقوخ بیدا خواهت. مدینه آئینده مثل توصیفی که در مقاشفات یوهنان شده از آسمون به زمین نمید. حتا اروسی نیس که به آسانی به هجل شوهر در بید. باید دنبال اشرفت و باید تلاش کرد باید کوشید تا در هیغد این مجده پیروزی روشنائی بر تاریکی قواهی بستلاه جناب دنبار قواهی روشنائی بر قواهی. در خاتمه از لوت و محبت شما که نزی که به یک ساعت و سر و برو به عراهز نارسائی بنده اختصاص دادی تشکور میکنم. در مورد جناب رئیس جلسه زبان منالکن هست. بغیرن یک از افتخارات همه ما وجود دو شخصیت استلسنائی سوسین امانت و فریبورز شحبا. و فل حقیقه اون چی که ایشون ده از زیبای آفریدن از هونر آفریدن کارای که ایشون که ادن کارای که از امانت کدن سبت تاریخ هست. و نه بگه سبت تاریخ امروزه. یعنی ولی در قد روزنه و سوی مدانیت آینده از اتبه حاله که مدانیت جمال باشه. مدانیت قلبی زیبای و اهونر و احساس دلتیف باشه برای ما گوشودن. ایشون اون چکه پرمودن از باب که تر پروری زر نوازی بود و بیشازون رو باور ندارید. خیلی ما چکیر.