 Çox təsiv ki, ödtən bir il ərzində biz qazlarımızın qarşısında olan borcumuzu layqınca yerinə yetirə bilməmişi. Bu sözləri kanalın çəm sahibəsi zamanı Hüvuxunaz Namizət Səfərov deyip, o, övkə vətəndaşlarının hər birinin, en qədər probleminin olmasına bakmayaraq, dövlətin bu həssas grupa xüsusi qayıqısının vacibliyini vurulur. Sinəsini vətənyolunda sipər etmiş qazilər canlı şəhidlərdir. Di, onlar təsadüf nəticəsində həyatda qalıqlar deyə Namizət Səfərov əlaviki. Qazlarımız, o, təsadüfən sav qalan əslində şəhidlərimizdir. O, həyatlarını itirmiş şəhidlərinə, eyni sencərdə düşmən güləsində, düşmən mərmələrində süpər olan sinələrini iləli verən bu insanlar sadece o, təsadüfən böyün sav qalıqlar və biz onları qazilər kimin qəbul edirik. Və biz borçlu yıxçı bu insanlar muharibədən sonra bütün Azerbaycan xaldı, hər birimiz borçlu yıxçı bu insanların qayıqısına qalaf, ağır qəssayrətlər almış şəxslərin tamamilə sağalması üçün həm biz hər birimiz, həm də dövlət əlindən gelən hər şeyi eləməlidir. Bu bizim borcumuzdur. Biziz bu qazilər də, mən başa düşürəm, onları heç birimizə minnət koymurlar. Məsəl, onların, hətta diərdin, yüzlərlə qazilərimiz var ki, ən ağır dərəzədə bədən xəssərətləri alıqlar, onların əksəriyyəti ömürlüc çarpaya düsar oluqlar, çarpayı xəssətlərlər. Onların haqqı var ki, bizdən, dövlətdən onların sağalması üçün, onların ayaqa qalması üçün, elimizdən gələn hər şeyi etməkimizi tələb etsinlər. Bizim borcumuzdur, əslindəcə, onlar tələb etməkməlidir. Bizim borcumuzdur ki, onları hər cür qayıla əhət edəc, hər cür onların sağlamlığının bərp olunması üçün elimizdən gələn edəc. Çox təhsür ki, muharibənin qurtarmasından kəsən bu bir il ərzində biz qazilər qarşısında bu borcumuzu yerinə getirməm şeycə. Mən hələ çox təhsür edirəm genədə ilə bir qarzi ilə bir şəhid ailəsi işlməm şəmki onlar dövlət tərəfindən onlara göstərilən qayıqdan tam razı qalsınlar. Onların bütün üçün bütün problemləri, hər birimizin problemlərindən ön zəhəl olunmalıdır. Bölçəmizin mən başa çürəm, hər bir vətan başının en qədər problemlər var, məhşət problemlər var, digər qayıqları var, mənzil problemlər var. Açın bugün biz bütün bu qayıqları, bütün bu məhşət problemlərimizi çənara qoyu. Qazilərimizin, şəhidlərimizin ailələrinin problemlər ilə məşhur olmalıdır. Onların qayrisində qalmalıyıq. Bak, diqyət yedirin. Bugün əslində qalandan bizdə el-Mənistanla sül müqaibiləsi bağlanmıydı. Bilirsiniz ki, Rus sülməramlı qujubələri yerləşdirildi azərbaycan ərazini. Muharibə bittikdən sonra bu günə qədər bir dəyqədə olsun, atışıma kəsil mühiddir. Və ilə son hadisələrini qayıdıram ki, Noyabranın 16-sında sərhərdə giden atışmalar nətləsində biz 7 şəhid verdik. 20-dən artıq əskərimizdə ağır yaralandı. Yəni, muharibə bu tar mühiddir? Bilə bir dövdə, əslində biz o qaziləri əlimiz üstündə gəzdirməliyik. O, şimdi qarabaq muharibəsindən sonra yarallarımızı, psixi, digər ağır qəstəklərə dütar olmuş o şəxslərə qusi qayıqı göstərməriyik. Yəni, muharibə bittikməyikdir? Muharibət davam edir. Əcər biz öz qazilərimizə, böyüşlərimizə belə və yaxudnaşı şəhidlərimizə ailələrinə belə qayıqı göstərəcək isə, ahı, bu pis bir nomunədir. Sabah, heç kim müharibəyə gitməz?