 Nou, de euro-top van 21 juli is natuurlijk noodzakelijk geweest om het uit eenval of een eurozamer te voorkomen. Dat was natuurlijk niet alleen met speculatie tegen Griekenland, irland en Portugal, maar ook Italië en Spanje waren het slachtoffer. Dus ze moest wat gebeuren, maar zoals altijd gaan de politici tot de rand van de afgrond. En als ze de dreigen vanaf de kukelen, dan worden de stappen genomen. Ze zijn altijd behind the curve. Wat daar helaas niet gebeurd is, is de ophoering van noodvondsen. Daar heb ik ook al een half jaar voor gepleid. En de ophoering van noodvondsen is noodzakelijk omdat Italië en Spanje op een segment op de speculante lijst stond. Nou, en het noodvondst is 750 miljard bruto, net ongeveer 440 miljard. Dat is groot genoeg voor Griekenland, irland, Portugal en eventueel Spanje, maar niet groot genoeg voor Italië. En je moet natuurlijk, om het even in speeltheoreatische term te zeggen, incredible threat hebben. Een afschrikwekkende dreiging. En dat was er niet. En dat is ook de reden om de speculanten op een segment gepropereerd te hebben met Spanje en Italië. Nou zal dat wel komen, want ik denk dat men zeer wel beseft dat het noodvondst echt opgewoogd moet worden om Italië te coveren. Maar je ziet ook hier weer dat het allemaal too little too late is. En dat is jammer, want daarmee worden de kosten voor de belastingbetalen alleen maar hoger. Wat moet er verder nog gebeuren? Wat er verder moet gebeuren is natuurlijk ontzettend belangrijk de hele discussie over de aanscherpig van stabiliteitspakt, zowel de correctiefarm als de preventiefarm. Wat er moet gebeuren, zoals de Aanvankelijke Europese Commissie heeft voorgesteld en de Raad van Ministers charcoeerde, is zeg maar automatisch sancties bij overschrijding van de 3% tekortgrens. En heeft u ook correctieve maatregelen als de 60% staatsschuldkwoten wordt overschreden. Dat heeft Nicolas Sarkozy, de president van Frankrijk, steeds proberen tegen te houden. Ook bijvoorbeeld de deal van Doveel, van een half jaar geleden met Angela Merkel, was typisch zo'n voorbeeld waar hij dat getropedeerd heeft, zijn politieke beslissing. Dat kan dus niet meer. Ik heb begrepen dat Sarkozy nu bereid is om tot automatisch sancties over te gaan. Dat zou een grote winst zijn. En dan de preventiefarm van de stabiliteitspakt. Dat heeft te maken met de Europese semester. En dat is dus heel belangrijk voor de coördinatie van het broodings, maar ook het belastingbeleid in de eurozone. Dus met andere woorden, dat is een belangrijk stap voorwaarts. En anders komen we natuurlijk weer in dezelfde problemen, want het noodfonds, het Europees noodfondsnieuwe stijl is natuurlijk crisis management. Zou Eurobonds een oplossing zijn? Is een oplossing die op dit moment veel genoemd wordt. Ik ben niet principieel tegen Eurobonds. Eurobonds zijn eigenlijk bonds obligaties die door alle eurozone onanwonder worden uitgegeven. Wat betekent dat? Dat betekent dat Nederland, Duitsland een hoge rente gaat betalen, 30, 40 basispunten. En bijvoorbeeld Italië, Spanje, Frankrijk lager, 100, 200, 300 basispunten. Je krijgt een soort gewogen gemiddelde rente. Je hebt één voordeel natuurlijk, dat is een liquiditeitspremie die je krijgt, omdat je een veel diepere kapitaalmarkt krijgt. Als je dat vergelijkt met de Verenigde Staten, de liquiditeitspremie van de Amerikaanse kapitaalmarkt, is ongeveer 50 basispunten. Er zijn schattingen aan gedaan, 50 basispunten. Dus als we dat als winst kunnen inboeken, dan zouden Nederland en Duitsland daar ook baat bij hebben, maar alleen maar, en dat is de noodzakelijke voorwaarde, als de begrotingsdiscipline in die landen in het zuiden allemaal hersteld wordt. Want als dat niet gebeurt, dan krijg je moreel wandgedacht, more hazard, en dan krijg je freeride op de noordelijke landen. En dan gaan die premies voor Nederland, Duitsland, niet de 30, 40 basispunten zijn, maar misschien wel 60, 70, 80 basispunten. En dan gaat de hele liquiditeitspremie natuurlijk verloren van 50 basispunten. Dus met andere woorden, ik zie Eurobonds als een heel nuttig middel, maar als slaatstuk van het hele proces. Dus we hebben het Europees Notefondsnieve Stijl, we hebben het permanent Notefonds vanaf juli 2013, het Europee European Stability Mechanism. Stabiliteitspak moet nu tanden krijgen, moet aangeschept worden in de correctiefarm, in de preventiefarm. En dan als alles in orde is, als alles in orde is, dan kunnen we besluiten tot de Eurobonds, en niet eerder.