 Parx nonagesi matertia operis deci vitaterei, haeka transcriptio a societate libri voce fakta, bono publico uso i est. Caput quartum decimum, an infantes inea sint resurecturgi habitudine corporis, quam habituri erant etatis accesso. Quidergo de infantibus dicturi sumus nisi quia non inea resurecturgi sunt corporis exiguitate, quam mortui, seda quad ei stadius acessurum erat tempore, hoq sunt illi dei opere miro atque celerrimo recepturi. In sintentia quippe domini quait capillus captis vestris non peribit, diqtum est non defecturum esse quad fuit, non autem negatum est at futurum esse quad defuit. Defuitautem infanti mortuo perfecta quantitas sui corporis, perfecto quippe infanti dest utique perfectio magnitudini corporalis, què cum acesserit, statura jam lonjior esse non possit. Huq perfectionis modum siq habent omnes ut qum illo concipiantur atquenascantur, set habent in eratione non molle, siqtipsa membra omnia jam sunt latentere insemine, qumetiam natis non nulla aduq desint, siqt edentes aksiquid eiusmodi. In quarazione unius coiusco materie indita corporali jam quad am modo ut itadikam lichiatum videturesse quad non dumest, immo quad latet, set acessu tempori serit vel potius apparebit. Hinaq ergo infans jam brevis autolongus est, quì brevis longusve futurus est, secundum hankarationen perfecto in resurexione corporis, detrimenta corporis non timemus, quia et si equalitas futura esse tomnium ita ut omnes usque ada gigante as magnitudines pervenirent, ne illi quì maximi furunt minus haber entali quid instatura, quad eis contrasententium christi periret, quì diksit neq capillum capitis esse periturum. Creatori utique, quì creavit contadenihilo, quamodo de esse poset onde adderet quod addendum esse mirus artifacts noset, caput quintum decimum, han ada dominici corporis modum omnium mortuorum resurectura sint corpora. Sed utique Christus inea mensura corporis in quam mortus est resurexit, neq fas est dicere, quma resurexione somnium tempus venerit, acessuram corpori eius eam magnitudinem quam non habuit, quando inea dixipulis in quà illi seratanotus apparuit, ut longissimis fieri posite qualis. Siautem dikserimus ada dominici corporis modum etiam quorunque mayora corpora redigenda, peribit de multorum corporibus plurimum, qum ipsi neq capillum periturum esse promiserit. Resta tergo uto suam recepiat quisque mensuram, quam vel habuit in juventute, ethiam si senex est mortuus, vel furat habiturus si est ante defuntus, at que illud quod commemoravid apostulus de mensura etatis plenitudinis Christi, autopropter aljud intelegamus dic tumesse, idest utillii capiti in populis christianis acedente omnium perfexione membrorum etatis eius mensura compleator, autosi hoq de resurexione corporum dic tumesse, siq acipiamus dic tum, ute neq infra, neq ultra, juvenilema formam resurgant corpor martuorum, sedineius etate et robore usque adquam Christum hika pervenisse cognovimus, cirka trijinta quipe annus defini eruntesse ethiam seculi huius doktissimi homines juventutem, què cum furit spazio proprio terminata, inde jam hominem in detrimenta vergere gravioris ac senilis etatis. Etidio non es sedictum in mensuram corporis vel in mensuram stature, sedin mensuram etatis plenitudinis Christi, capot sextum decimum, qualis intelligenda sita santorum conformatio ad immaginem fili idei, iludetiam quod aeta predestinatos conforme sefieri immagini sefili idei potes et secundum interiorem hominem intelligi, unde nobis alio loco dicit nolite conformari huic seculo sed reformamini in novitate mentis vestre, ubi ergo reformamur ne conformemur huic seculo ibi conformamur dei filio. Potest etesii kaccipi, ut quemadum nobis ille mortalitate, itanos illi eficiamur immortalitate conformes, quod quidem et adipsam resureccionem corporum pertinet. Si autem etiamini his verbis quà forma resurectura sind corpora, summus admoniti sicut illa mensura ita etista conformatio non quantitatis intelligenda est sed etatis. Resurgent ita què omnes tam mani corpore quam vel erant vel futuri erant in juvenile etate quam vis nil oberit etiamsi eriti infantilis vel senilis corporis forma, ubi nec mentis nec epsius corporis ul la remanebit infirmitas. Onde etiamsi quis ineo corporis modo in quod dei funtus est resurecturum unum quenque contendit non est cumillo laboriosa contradictione puñandum. Caput septimum decimum, ann insuo sexu resuscitanda at quemansura sind corpora feminarum. Non nulli propter hoc quod dictum est, done cor corramus omnes in unitatem fidei, in virum perfectum, in mensuram etatis a plenitudinis Christi, et conformes imaginis fili idei nec in sexu femineo resurecturas feminas credunt sed in virili omnes ayunt, quoniam deus solum virum fecit ex limo, feminam ex viru. Sed miki melius saperevidentur, qui utrunquem sexum resurecturum esse non dubitant. Non enim libido ibi erit, que confusionis est causa. Nam prius quan peccasent, nudi erant et non confunde bantur vir et femina. Corporibus ergo illis vitia de trahentur, natura servabitur. Non est autem vitium sexus femineus sed natura, que tuk quidem eta concubitu eta partu imunis erit. E irunt tamen membra feminia non ackomodata usui veteri sed dekorii novo, quonon aliciatur aspicientis concubitensia, que nulla erit, sed dei laudetur sapienzia atque clemenzia, qui et quod non erat fecit et liberavita corrupzione quod fecit. Utenim in exordio generis humani de latere viri dormientis, costa detracta femina fieret, Christum et ecclesiam tali factu jam tunka profetari oportebat, sopor quip il viri mors erat Christi, cuius exanimis incruce pendentis latus lancia perforatum est, atque inde sanguis et aqua defluxit, que sacramenta esse novimus quibus edificature ecclesia. Nam hoc etiam verboscriptura usa est, ubi non legitur formavit aut fecit sed edificavitiam invulirem, und et apostus edificationem dicit corporis Christi, quod este ecclesia. Creatura est ergo dei femina sicut vir, sed ut de viru fieret unitas akomendata, utautem illo modo fieret Christus ut dictum est et ecclesia figurata est, qui ergo utrunque sexum instituit utrunque restituit. Denike ipsi jesus interrogatus as aduceis, qui negaban tresurrexionem, cuius septem fratrum erituxor kwama singuli habuerunt, dum quisque eorum vellet defuncti semen, sicut eleks preceperat eccitare, erratis incuit nexientes ascripturas, neque virtutem dei et akum locus est et utediceret de quae, enim me interrogatis, vir eritetiam ipsa, non mulier, non hoc dictit, sed dictit, in resurexione enim neque nubend, neque uxores ducent, sed sunt sicut angelidei in celo, e quale sutique angelis immortalitate ak felicitate, non carne, sicut neq resurexione kwà non indiguerunt angeli kwoniam nek mori potuerunt. Nupti asergo dominus futuras esse negabit in resurexione, non feminas, et ibi negabit ubitalis kwestio vertebatur, uteam negato o sexu muliebri celeri ore facilitate disolveret, siéum ibi prenosheret non futurum, imo etian futurum esse firmavit dicendo, non nubend kwadada feminas pertinet, neque uxores ducent kwadad viros, eruntergo quae vel nubere hic solent vel ducere uxores, sed ibi non facient. Kaput duo de vigesimum. De viro perfecto id est christo, et corporeius id est ecclesia kwest ipsius plenitudo. Proinde kwadait apostolus, o cursuros nos omnes invirum perfectum, totius ipsius circustantiam leksionis considerare debemus, kwae itase habet. Quide eshendit, inquit, ipsi est et quia eshendit super omnes celos, uta dimplere tomnia, et ipsi dedit quos dham kwidem apostolos, quos dham autem profetas, quos dham vero evangelistas, quos dham autem pastores et doctores, ada consumazionem santorum in opus ministeri, in edificazionem corporeis Christi. Done corporeus omnes in unitatem fidei et agnitionem fili idei, invirum perfectum, in mensuram et atis plenitudinis Christi. Utu ultranonsimus parvuli yaktati et circumlati omni vento doctrina, in illusione hominum, in astutia ada makinazionem erroris, veritate mauten facientes in caritate auge amur in illo peromnia, quies caput Christus. Exquototum corpus connexum et compactum peromnem tactum sub ministrationis secundum operationem, in mensuram unius cuiusque partis, in crementum corporeis facit in edificazionem sui, in caritate. Ecce qui est vir perfectus, caput et corpus, quod constant omnibus membris, ques suo tempore complebuntur, quotidi etamen e idem corpori accedunt, dum edificature ecclesia, cui dicitur, vosautem estis corpus Christi et membra et alibi, pro corpore incuit eius quodeste ecclesia. I tenque alibi, unus panis unum corpus multisumus, de cuius corporeis edificazione et hic dictum est, ad consumazionem santorum, in opus ministerii, in edificazionem corporeis Christi. Accedeinde subiectum unde nunc agimus, donec ocurramus omnes in unitatem fidei et agnitionem filiidei, in virum perfectum, in mensuram etatis plenitudinis Christi, etc. Donec eade mensura, in cuo corpore intelligenda estet, ostenderet dicens, augeamur in ilo peromnia, qui est caput Christus, exquototum corpus connexum et compactum, peromnem taktum subministrationis, secundum operazionem, in mensuram unius cuius quepartis. Secutergo est mensura unius cuius quepartis, ita totius corporeis quod omnibus suis partibus constant, est utique mensura plenitudinis, de cua dictum est, in mensuram etatis plenitudinis Christi. Qu'am plenitudinem etiam ilo commemoravit loco, ubiaet de Christo, etipsum dedit caput superomnia ecclesie, qui est corpus eius plenitudo eius, qui omnia inomnibus impletur. Verum si hoq ad resureccionis formam, in cua erit unus cuius quepartis, referendum estet, qui de nos impediret nominato viru, intelligere et feminam, ut virum prohomine positum aciperemus, secutineo quod dictum est, beatus vircu etimet dominum, utique ibisunt et femine, quod etiment dominum. Caput un de vigesimum. Quod omnia corporis vitia, qu'a in haq vita humano contraria sunt de cori, in resureccione non sind futura, ubi manente naturali substanzia, in unam pulcritudinem eta qualitas, concurreret eta quantitas. Quidiam respondiam de capillis atque unguibus. Sem el quipe intelecto, ita nighile periturum estet de corpore, ute de forme nighile sitin corpore, simul intelligiturea qu'e de formem factura furant enormitatem, mas se ipsi acessura estet, non locis in quibus membrorum forma turpetur. Velut si de limo vas fieret, quod rursus in eundem limum redactum totum de totu iterum fieret, non estet necesse utilla pars limi, qu'e in ansa furat adansam rediret, autu qu'e fundum fecherat, ipsa rursus facheret fundum, dum tamen totum reverteretur in totum, idest totus ille limus, in totum vas nulla sui perdita parte remearet, qu'apropter si capilli totiens atonsi unguesfe de secti ad sua loka de formite rediunt, non redibunt, nec tamen qu'e resurgenti peribunt, qu'e in eandem carnem ut quem cunque ibi loqum corpori steniant, servata a partium congruentia, materie mutabilitate vertentur. Qu'an vis quod aith dominus capillus capitis vestis non peribit, non de longitudine, sed de numero capillorum dictum multo aptius possit intelligi. Unde et alibi dicit, capillis capitis vestis numerati sunt omnes, neque hoq ideodixerim qu'od aliquid existimem corpori qu'e periturum qu'od naturaliter inerat, sed qu'od de formen natum furat, non uti qu'e ob alliud nisi ut hink qu'o qu'e ostenderetur qu'am sit penalis condicio ista mortallium, sig esser editurum ut servata integritate substanzie de formitas pereat. Si enim statu ampotest artifex homo qu'am propter aliquan causam de formem fecherat, qu'on flare et pulkerrimam reddere, ita ut nigil inde substanzie sed sola de formitas pereat, axi qu'id in illa figura priore indecenter estabat, neq parilitate partium congruebat, non de totu unde fecherat amputare at qu'e separare sed ita conspergeri universo at qu'e mishere, put neq feiditatem faciat neq minu at quantitatem qu'id de omnipotenti artifici essenzi endum est. Ergone non poterit quasque deformitates huma norum corpurum non modo usitatas verumetiam raras at qu'e monstrosas, qu'e qu'ik misere vithe congrunt, abor entautem abilla futura felicitate santorum, sika oferre aq perdere ut qu'as qu'un qu'e arun faciun et sii naturalia tamen indechora excrementa substanzie corporalis, nulla eius de minu tion etoluntur, aq peroq non est macris pingui busque metuendum, ne ibi etiam tales essinta quales si posent neq hiq e se volwissent. Omnis enim corporis pulcritudo est partium congruentia cum aq qu'adam coloris sua vitate. Ubi autem non est partium congruentia, aut idio quid ofendit qu'ia pravum est, aut idio qu'ia parum, aut idio qu'ia nimium. Purvinde nulla erit de formitas, qu'am facit incongruentia partium, ubit et qu'ia pravum sunt corrigentur, et qu'adam minus est quam decet, onde creator novit inde su plebitur, et qu'adam plus est quam decet, materie servata integritate de trahetur. Coloris porro sua vitas quanta erit ubi justi fuljebumd sikut sol in reiño patris sui, qu'e claritas incristi corpore, cum resurexit, aboculis dixipulorum potius abscondita fuisse quam de fuisse credenda est. Non enim eam ferret humanus atque infirmus aspektus quando ille asuis ita deber et attendi utposse tagnosi, qu'o pertinuit etiam uttocontractantebus ostendret suorum vulnerum cicatrices, uttetiam cibum potunque sumeret, non alimentorum indigencia, sed ea qu'e et hoc poterat potestate. Cum autem aliquid non videtur quam vis asit, a quibus alia qu'e pariter asunt videntur, sikut ilam claritatem diximus atfuisse non visam, a quibus alia videbantur, qu'a nostri interpretes latine dicere non valentes il libro geneseus cicitatem interpretati sunt. Hankenim sunt passi sodomite, quando quere abant ostium justiviri nec poterant invenire. Qu'e si fuis et cicitas qu'a fit utteni il posite videri, non ostium qu'a ingrederentur, sed duces itineris a quibus inde ab ducerentur inquirerent. Necio qu'autem modo sik afficimur amore martirum beatorum, utvelimus in il loreño in eorum corporibus videre vulnerum cicatrices, qu'e prochristii nomine pertuleront, et fortase videvimus. Non enim de formitas ineis sed dignita aserit, et quedam qu'an vis in corpore non corporis sed virtutis pulcritudu fulgebit. Nech ideotamen si aliqua martiribus amputata et ablata sunt membra, sine ipsis membris erunt in resurexione mortuorum quibus dictum est, capillus capitis vestis non peribit. Sed si hoca decebit in illo novo seculo ut indicia gloriosorum vulnerum in illa immortali carne cernantur, ubimembra ut apreciterentur percusa vel secta sunt, ibi cicatrices sed etamen eis de membris redditis non perditis aparebunt. Qu'an vis ita qu'onnia qu'aciderunt corpori vidya tung non erunt, non sunt tamen deputanda vel appellanda vidya virtutis indicia. Finis partis non agesime tertia. Pars non agesima quarta operis de civitate dei, ek transcripsio a societate libri voce facta bono publico uso est. Caput vidyesimum, quod in resurexione mortuorum natura corporum quibus libet modis disipatorum in integrum undekun quere vocandasint. Apsit autem utata resuscitanda corpora vidya equer edenda non posit omnipotenzia creatoris omnia revokare, qu'e vel bestie vel ignis absumsit, vel impulvrem cinerem ve collapsum vel inumorum solutum, vel inauras est exalatum. Apsit uta sinusullus secretum quenature ita recepia tali quid subtraktum asensibus nostris, utomnium creatoris aut connitionem latiat aute fugiat potestatem. Deum certe volens sicut poterat definire cicero tantus auto ripsorum mens quadam est inquit soluta et libera, secreta abomni concretione mortali, omnia sentiens et amovens ipsaque predita motu sem piterno. Hoccautem reperit in doctrineis maniorum filosoforum, utigitur secundum ipsos loquar quomodo aliquid vel latet omnia sentientem, vel irrevocabiliter fugit omnia moventem. Unde jam etiam questio illa solvenda est, què dificilior videtur ceteris ubi queritur, cum caro mortui hominis etiam alterius fit viventis caro, cui potius eorum in resurexione redatur. Sienim quispiam confektus fame atque compulsus vescatur cadaveribus hominum quadam alum aliquotiaens acidisse et vetus testatur historia et nostrorum temporum infelicia experimenta docuerunt. Non quisquam veridica razzione contendet totum di gestum fuisse per imos meatus nikil inde ineius carne mutatum atque conversum, cum ipsa machies què fuit et non est, satis indicet què illis estis detrimenta supletas int. Jam ita què aliqua paulo ante premisi, què ad istum quoque nodum solvendum valere debebunt. Quid quid enim carneum exausit fame, uti què inauras est exalatum, unde diximus omni potentendeum posse revocare quod fugit. Redetur ergo caro illa homini in quo esse caro humana primitus cepet. Abilo quip pealtro tanquam mutuo sumta deputanda est, què sicut est alienum ei redi benda est, unde sumta est. Sua vero illi quem famex exinanierat, abeo quì potest etiam exalata revocare redetur. Ilis etsi omnibus aperis et modis ne qulla eius materies inullis nature latebris remansiset, unde vellet eiam repararet omni potents. Sed propter sententiam veritatis, quo adictum est capillus capitis vestis non peribit, absurdum est utputemus, qu'un capillus hominis perire non possit, tantas carnes fame de pastas atque consumtas perire potuisse. Quibus omnibus pro nostro modulo consideratis atque tractatis haek summa conficitur, utin resurexione carnis eneternum eas mensuras habiat corpuru magnitudo, quas habbat perficiende siri perfecte coiusque indita corpori razio juventutis, im membrorum quoque omnium modulis congrua de coreservato. Quod decus uteservetur, si aliquide deemptum furit indecenti aliqui granditati, in parte aliqua constitute, quod pertotum spargatur, uteneque ideperiat et congruentia partium ubiqui teneatur, non est absurdum ut aliquid inde etiam stature corporis addi posse credamus, qu'um omnibus partibus ut decorem custodiant id distribuitur, quod si enormiter in una estet utique non deceret. Out si contenditur inea quenque stature corporis resurecturum esse, in qu'a defuntus est, non puñaciter resistendum est, tantum absit omnis deformitas, omnis infirmitas, omnis tarditas, omnisque corrupcio, et si quid aljud illud non deced renium, in qu'a resurectionis et promissionis fili equale, e erunt angelis dei, si non corpore, non etate, certe felicitate. Capotunum et vigesimum, de novitate corporis aspiritalis, in quam santorum carum motabitur, restituetur ergo quid quid de corporibus vivis vel post mortem de cadaveribus perit, et si mulcumeo, quod in se pulcris remansit, in spiritalis corporis novitatem, exanimalis corporis vetustate, motatum resurget in corrupzione aque immortalitate vestitum. Sed et si vel casu alico gravi, vel inimicorum imanitate, totum penitus conteratur in pulverem at qu'e in auras, vel in aquas dispersum, quantum fieripotest, nusquam essesinatur omnino. Nun lo modo subtrahi poterit omnipotentie creatoris, sed capillus ineo capitis non peribit. Eritergo spiritu i subdita caro spiritalis, sed tamen caro, non spiritus. Sicutacarni subditus fuit spiritus y secarnalis, sed tamen spiritus, non caro. Quius rei habemus experimentum in nostre pene de formitate, non enim secundum carnem, sed utique secundum spiritum carnales erant, quibus ait apostolus, non apotui volbis loquii quasi spiritalibus sed quasi carnalibus, et homo spiritalis sic in haca vita dicitur, uta tamen corpore aduk carnalis sit et vidiat aliam legem in membris suis repuñantem legi mentisue. Eritautem etiam corpore spiritalis, qu'um e adem caro sic resurexerit uta fiat quod scriptum est. Seminatur corpus animale resurget corpus spiritale. Quesitautem eta qu'a mania spiritalis corpores gracia qu'oniam nondum venit in experimentum verior nete merarium sit omne quod de illa profertur e loquium. Veruntamen quia spei nostre gaudium propter dei laudem non estacendum et dei intimis ardentis santi amoris medullis dictum est domine dilexi decorem domus tue. Dei donis eius qu'e in haca e rumnosissima vita bonis malisque largitur, ipso adjuvante coniciamus ut posumus quantum sit illud quod nondum experti utique diñe eloquii non valemus. Omnito anim quando fecit hominem rectum, omnito vita millam duorum cognugum in paradisi fecunditate feliciam qu'oniam tam brevis fuit utad nascentium sensum neqipsa per venerit. In haca qu'am novimus in qu'a aduxumus, cuyus temptationes immo qu'am totam tentaptionem, qu'andiu ineasumus qu'antum libet proficiamos perpeti non desinimus, qu'a esint indica circa genus humanum bonitatis dei, qu'is poterit explicare. Caput alterum et vigesimum, de miseris akmalis, qu'ibus humanum genus meritopreme prevaricationis obnoxium est, et a qu'ibus nemo nisi per Christi graciam liberatur. Nam qu'a dada primam originem pertinet omnem mortallium progenium fuis sedamnatam haq yipsa vita si vita dicenda est tot etantis malis plena testatur. Qu'id enim alliud indicat horrenda qu'edam profunditas ignoranzie, ex qu'a omnis error existit, qu'i omnis filios adam tenebroso qu'odam sinu suscepit ut homo abillo liberari sine labore dolore timore non possit. Qu'id amoripse totererum vanarum at qu'enoxiarum et exok mordatis cure perturbationis merores formidines insanagaudia discordiae, lites bella insidiae iracundiae inimicitiae fallacia, adulatio fraus furtum rapinae, superbia, ambitio, invidencia, homicidiae, parricidiae, crudelitas, seviziae, nequiziae, luxuriae, petulanziae, impudenciae, impudiciziae, fornicatioones, adulteriae, incestae et contranaturam utriusque sexus tot stupra at qu'emunditiae, qu'as turpe est etiam dicere, sacrilegiae, hereses, blasphemiae, periuriae, opresiones innocentium, calumniae, circunvenzioones, prevaricatioones, falsa testimoniae, iniqua judiciae, violenciae, latrociniae, et qu'id qu'id talium malorum immentem nonvenit et tame devitaista hominum non recedit. verum hech hominum sunt malorum, abilla tamen erroris et perversi amoris aradice veniencia, qu'qu'a omnis filiu sadam nasitur, nam qu'is ignorat, qu'qu'anta ignoranzia veritatis, qu'a jam in infantebus manifesta est, et qu'qu'anta abundanzia vane e cupiditatis, qu'e impueris incipit apparere, homo veniat in hank vitam, ita ut si dimitatur vivere ut velit, et facere quid quid velit, in aek facinora et flagitia, qu'e commemoravi, et qu'e commemorare non potui, vel cungta, vel multa perveniat, set divina gobernazione non omni modo deserente, damnatus et deo non continente in ira sua miseratione suas, in ipsis sensibus generis humani froibitio et eruditio contraistas, qu'qu'ibus nasimur, tenebras vigilant, et contra jos impetus opponuntur, plene etamen etiam ipsi laborum et dolorum, quid enimes si bivolunt multimode formidines, e coibindis parvulorum vani tatibus adibentur, quid pedagogi, quid magistri, quid ferule, quid lora, quid virge, quid disciplina illa qua scriptura affaira santà diitit dil invites i pili lateral s etundenda ne crescat indomintus domarri qu'e yama durus aut Victorposit, aut folta-seneg posit. Quid agitur ilhi promising, nizi ut debelaetur interihtia et Alors quid estenim quad cum labore me minimus, sinne labore oblivishimur, cum labore dicimus, sinne labore nechimus, cum labore estrenui, sinne labore inerte sumus, non ne hincaparet in quid velutapondere suo proklivis e venimus, senne labore inerte sumus, nonne hincaparet in quid velutapondere suo proklivis e parona sita vitiosa natura e quanta ope ud hinch liberetur indigiat, Desidia, Seenitia, Pigritia, Neglegentia, Vithia sunt uttike quibus labor fugitur, kum laboripse etiam qui est uttilis penasit. Sed preter pueriles penas, Sine quibus disi non potest quod maiores volunt, qui vix aliquid uttiliter volunt, quot et quantis penis genus agitetur humanum, quë non adam alitiam ne qui ziamque in i quorum, sed ad conditionem pertinent miseriamque communem. Quis ulo sermone digerit, quis ula cogitatione comprendit, quantus estmetus quanta calamitas avo orbitatibus at quë luctu, adamnis et damnationibus, adecepcionibus et mendachis hominum, asuspitionibus falsis, abomnibus violentis facinoribus et shelleribus alienis, quando quidem abeis et de predatio et captivitas et vincla et carceres et exilia et cruciatus et amputatio membrorum et privatio sensu, et opresio korporis adobixenam libidinem oprimentis eksplenam, et alia multa horrenda sepe contingunt, quid ab innumeris casibus quë forensicus korpori formidantur, estibus et frigoribus, tempestatibus, imbribus, aluvionibus, coruscatione, tonitru, grandine, fulmine, motibus, hiatibus, queterrarum, opresionibus ruinarum, aboffensionibus et pavore veletiam malitia yumentorum, artot venenis fruticum, acuarum, aurrarum, vestiarum, aferarum vel tantumodo molestis veletiam mortiferis morsibus, arabiae quë contingit ex rabidocane, frutetiam blanda et amica suo domino vestia, non nun quaveymentius et amarius quam leones draconesque metuatur, faciatque hominem quën forte attaminaverit, contagione pestifera, itarabiosum uta aparentibus, cognige, filis, peyus omni vestia formidetur, quë mala patiuntur navigantes, quë terrena itinera gradientes, quis ambulat ubicunque non inopinatis subiacens casibus, deforo quidam rediens domum, sanis pedibus suis cecidit, pedem fregit, et exilo vulnere finibit hank vitam, quid videtur sedente securius, desella in quase debat cecidit helis acerdos et mortus est, agricole immovero omnes omines quot et quantos acelo et terra vela perniciosis animalibus casus metuunt agrorum fructibus, solent tamen de frumentis tandem colectis et reconditis est se securi, sed quibusdam quadanovimus, proventum optimum frumentorum fluius improvisus fugientibus hominibus de horreis aeicit atque abstulit, contramille formes demonum incursus, quis inocentia sua fidit, quando quidem ne quis fidet etiam parvulos baptisatus quibus certe nighil est inocentius, ali quando si quexant, utineis maxime deoista sinente monstretur huius vite flenda kalamitas et alterius desideranda felicitas. Jan vero de ipso corpore tot existunt morborum mala utenec libris medicorum kungta compreensasint, in quorum pluribus akpene omnibus etiam ipsa adiumenta et medicamenta tormentasunt, ut homines apenarum exitio penali eruantur auxilio. nonne adoc perduxit sityentes homines ardor imanis ut urinam quoke humanam veletiam suam biberent, nonne adoc fames uta carnibus hominum se abstinerenon possent nekinventos homines mortuos, sed propterok aseo chisos, nek quosli betalienos verumetiam filios matres incredibili crudelitate, quam rabida ezuries faciebat absumerent. ipsa postremo somnus, qui proprie quietis nomen acepit, sepe somniorum visis quam sit in quietus et quam manis licet falsarum rerum, terroribus quas ita exibet et quodam mordo eksprimit uta veris eas disernere nequeamus, animam miseram sensus queperturbat, qua falsitate visorum etiam vigilantes in quibus dama morbis et venenis miserabilius agitantur, quam vis multimo da varietate fallace, homines etiam sanos maligni demonis non nunquam decipiant talibus visis, ut etiam si eos parek ad sua traducerenon potuerint, sensus atamen eorum solo apetitu qualliter cunque persuadende falsitatis iludant. Habuius atam miserere quasim quibus dama inferis vitae, non liberat nisi gracia salvatoris Christi, dei ac domini nostri, hokenim nomen est ipsa eesus, interpretator qui pe salvator, nixime ne posthank miserior aks empiterna sushipiat non vita sed mors. Nam inista quam vis sint per sancta et santos curationum mania solacea, tamen idio non semper etiam ipsa beneficia tribuuntur petentibus, ne propter hoq religio queratur, que propter aliam magis vitam, ubi mala non erunt omnino ulla querenda est, et ad hoc meli ores kosque in his malis adjuvat gracia, ut quanto fide li ore, tanto forti ore corde tollerentur. Ad quam rem etiam filosofiam prodesse diqunt dokti huius secoli, quam di quibus dampaujis, ait atulius veram dederunt, neq hominibus inqit havis aut datum est donum maius aut potuit ulum dari. Usque adio etipsi contra quos agimus, quo quomodo compulsi sunt inhabenda non quacunque sed vera filosofia, divinam graciam confiteri. Por si paucis divinitus datum est vera filosofia contra miserias huius vite unikum auxilium, satis et ink aparet umanum genus ad luendas miseriarum apenas est sedamnatum. Si cutautem hoq ota fatentur nullum divinum maius estadonum, sik anullo deo dari credendum est, nisi abilo, quo etipsi quimultos deo skolunt, nullum diqunt est maiorem. Finis partis nonagesime quarte. Pars nonagesima quinta operis de civitate dei, heq atranscriptio a societate librivoce facta, bono publico usui est. Caput vigesimum terzium, dehiis quae preteri la mala, quae bonis malisque communia sunt, ad justorum laborem specialiter pertinent. Preter heq aute mala huius vite, bonis malisque communia, habent inea justi etiam aproprios quosdam labores suos, quibus adversus vitia militant et intallium preliorum temptattionibus periculisque versantur. Alicuando enim concitatius, alicuando remisius, non tamen desinit caro concupisere adversus spiritum et spiritus adversus carne. Ut anon ea quae volumus faciamus, omne malam concupisientiam consumendo, sed eam novis quantum divintus adiuti posumus, non ea consenciendo subdamus, vigiliis continuis excubantes, ne opinio verisimidis fallat, ne decipia tasermo versutus, ne se tenebre alicuius erroris ofundant. Ne quod bonum est malum, ado quod malum est bonum e se credatur. Ne havis quae agenda sunt metus revocet, ne ea quae agenda non sunt cupido precipitet, ne super iracundiam sol ocidat, ne inimicitie provocent ad retributionem mali promalo, ne absorbiat inon est vel imoderata tristitia, ne impertiendorum beneficiorum ingerat men singrata torporem, ne maledici sorumoribus bona conciencia fatigetur, ne temeraria de alio suspicio nos nostra decipiat, ne aliena de novis falsa nos frangat, ne regnet pecatum in nostro mortali corpore adobediendum desideri iseius, ne membranostra exibiantur iniquitatis arma pecato, ne oculus assecuator concupiscienciam, ne vindicandi cupiditas vincat, ne ineo quod maledilectat vel visio, vel cogitatio remoretur, ne improbum aut indecens verbum libenter audiatur, ne fiat quod non licet etiamsi libet, ne ino cabello laborum periculorunque plenissimo, vel de viribus nostris asperetur facienda victoria, vel viribus nostri factatribuator, sedaius gracie, de quo ait apostulus, gracias autemdeo, quidat novis victoriam per dominu nostrum Jezum Christum, qui etalio loco, in his inquit omnibus supervincimus, pereo quidilexit nos. Shea mustamen quantalibet virtute prailiandi vitis repuñemus, veletiam vitia superemus et subiujemus, quandiu sumus in hoq corpore, novis de ese non posse un dedicamus deo, dimite novis debita nostra. In ilo autem reiño, ubis emper cun corporebus immortalibus eribus, ne caprelia novis erontuulla, necdebita, quenus quam etanun quam essent, si natura nostra, si cutarecta creata est permaneret. Acpero keziam nostre iste conflictus, in quo periclitamur, etadeco nos victoria novisima kupimus liberari, adavite hujus mala pertinet, quantot tantorunque testimonio malorum probamus esse damnatam, kaput vicesimom quartum, de bonis quibus etiam hank vitam damnationi obnoksiam creator implevit. Jam nunk consideran dumesta hank hipsam miseriam generis humani, in quo laudatur justitia punyentis, qualibus eta quam multis impleverit bonis e jusdem bonitas, punta quhe creavit administrantis. Primum benediktionem illam quam protulerat ante pekatum dicens, cresitet multipli kamini, et impleete terram, neq post pekatum volvit inibere, mansitque instirpe damnata donata fecunditas. Nequ ilam vim mirabile messeminum, immo etiam mirabiliore macoa inditam corporibus humanis et quodam modo in textam pekatium vitium potuit auferre, quo nobis impacta est etiam necessitas mortis. Sedutrun quesimul currit isto quasi fluvio at quetorrente generis humani malum quod aparente tragitur et bonum quod acreante tributur. In originali malo duosunt pekatum at quesuplitium in originali bono alia duo propagatio et conformatio sed quantum ad apresentem pertinet intenzionem nostram de malis quorum unum de nostra venita audacia. Idest pekatum, altrum de judicio dei idest suplitium yamsatis diksimus. Nunk de bonis dei quae ipsi quo que vitiate damnateque nature contulit si veusque nunk comfort dicere institui. Neque enim damnando alt totum abstulit quod dederat aliokin nek esetomino auteam removit a sua potestate etiam quem diabolo penaliter subdedit quem nek ipsum diabulum a suol alienaverit imperio. Quando quidem utipsius quo que diaboli natura subsistat ille facit quisume est et facit esse quid quid aliqomodo est. Duorum iditurilorum quae diksimus abona etiam in natura ma pekatum vitiatam suplici e oque damnatam de bonitotis eius quodam veluti fonte manare propagazionem imprimis mundi operibus benediktione largitus est a quibus operibus die septimo requievit. Con formazio vero in illo eius est opera quo usquenung operatur efficacem quip potentiam suam di rebus subtrahat nec progredi poterunt et suis dimensis motibus peragere tempora nec prorsus ineo quoda create sunt aliquatenus permanebunt si kergo creavit hominem deus ut ei adderent fertilitatem quandam qua homines alius propagaret con generans eis etiam ipsam propagandi non necessitatem quibus tamen voluit hominibus abstulit e amadeus et steriles fuerunt non tamen generi humano abstulit semeldatam primis duobus cognugibus benediktione generali Hek ergo propagatio quanvis pecato non furi tablata non tamen etiam ipsa talis est qualis fuiset sinemo pekaset eks quo enim homo in honore positus poste a quam de liquid comparatus eis pecoribus similiter generat non ineotamen penitus extinta est quedam velut shintilla rationis in quaa factus est ad imaginem dei huik auten propagatiooni non adibere etur nekipsa in sui generis formas modosque proceedret si enim non concubuissent homines et nihilo minus deus velet implere terras hominibus quomodo creavit unom sinekomixtione maris et femine sig posetomnes concubentes vero nisi ilo creante generantes est sigutergo a ita postulus dei institutione spiritali quaa homo ad apietatem justizianque formatur nekui plantat est aliquid nekui rigat sedekui incrementum dat deus ita etiam hik dici potest nekui concumbit nekui seminat est aliquid sedekui format deus nek matera quee conceptum portat et partum nutrit est aliquid sedekui incrementum dat deus ipsenankue operazione quaa usque nun cooperatur facit ut numeros suos explicent semina eta quibusdam latentibus atque invisibilibus involucris informas visibiles huius quod aspicimus evolvant ipse incorporiam acorporeankue naturam ilam prepositam istam subiektam miris modis copulans eta connectes animantem facit quod opuseius tammanyum eta mirabile est utonono solum in homine quod est anima razzionale eta exoc acuntis terrenis animantibus excelentius atque prestancius sed inkualibet minutisima muscula benekonsideranti stuporementis ingerat laudenque pariat creatoris ipse itaque anime humane mentem dedit ubiratio et intelligentia in infante sopita est quod am modo quazi nullasit excitanda shiricet atque isaccessu quasit scienzi e kapax atque doctrina eta habilis percepcioni veritatis eta moris boni quacapacitate hauriat sapientiam virtutibusque sita predita quibus prudenter fortiter, temperander etiuste, adversus errores et acetera ingenerata vizia dimicet e aque ilius rei desiderio nisi boni ilius summi atque imutabilis vincat quodeci non faciat ipsa talium bonorum kapacitas e natura razionali divinitus instituta quantum sit boni quan mirabile omni potentis opus quis competenter e fatur autcogitat preter enim artes vivendi eta dimortalen perveniendi felicitatem quae virtutis vocantur et sola dei gratia quae in Christo est filis promisionis rei nique donantur nonne humano ingenio tot tanteque artes suntin vente et exercite partim necesarie partim voluptarie utatam excellence vis mentis atquerationis in his etiam rebus quas superfluas imo eta periculosas perniciosasque appetit quantum bonum habiat in natura unde istapotuit vel invenire vel disere vel exerciere testetur vestimentorum et edificiorum quam stupenda industria humana pervenerit quo in agricultura quo in navigazione profecerit quae in fabrikazione corunque vasorum vel etiam statuarum et picturarum varietate escogitaverit et impleverit quae in teatris mirabilia spectantibus audientibus incredibilia facienda et exibenda molitasit incapiendis ocidendis domandis irazionabilibus animantibus quae et quantarepererit adversus ipsos homines tot genera venenorum tot armorum tot machinamentorum et prosalute mortali tuenda atquereparanda quot medicamenta atqueradiumenta comprenderit adendicandas et asu adendas cogitazione quam multitudine varietatemque signorum ubi precipum locum verba et littera etenent addelectandos animos quos e locuttioni sornatus quandiversorum carminum copiam admulcendas aures quot organa musica quot organa musica quos cantileine modos excogitaverit quantamperitiam dimensionum atquenumerorum meatusque et ordines siderum quantasagacitate comprenderit quam multareerum mundanarum cogitione seimpleverit quis positeloqui maksime si velimus non acervatim cungta congerere sed insingulis immorari enipsis postremo erroribus et falsitatebus defendendis quam mania claruer entengenia filosoforum atque hereticorum quis estimare suficiat locumur enim nunc denatura mentis humane quaista vita mortali sornatur non defide quetinere veritatis qua illa immortalis atquiritur huiustante nature conditor cumsit utique deus verus et sumus ipso oculta quae fecit administrante et suman potestatem sumanque habente justitiam nuncua profecto enhas miserias deci diset atque exis pretereus solos qui libera bontur in eternas estitura nisi nimis grande pecatum in homine primo de cuo ceteri exorti sunt precesiset jam vero in ipso corpore quanvis novis sita cun beluis mortalitate comune multisque earum reperiaturi infirmius quanta dei bonitas nonne itasuntineo lokasensum et cetera membre disposita speciesque ipsa acafigura et statura totius corpores ita modificata ut administerium anime rationalis se indicet factum nonenim ut animalia racionis expertia prona ese videmus in terram ita creatus est homo sed erecta in angelum corpores forma admonet eum aque sursum sunt sapere poro mira movilitas coe lingue acmanibus atributa est ad loquendum et scribendum apta aque conveniens et at opera artium plurimarum oficio runque comprenda nonne sati sostendit anime ut serviret tale sit corpus adiontum coe anquam et detractis necessitatibus operandi ita omnium partium congruencia numerosa sit et pul crasibi parilitatae respondiat ut anesias utrum ineo condendo maiorsit utilitatis habitat ratio coe am decoris certe enim creatum in corpore utilitatis causa cood non habiat etiam decoris locum plus autemnobis id apareret si numeros mensurarum quibus interse concta coneksas sunt et co aptata nosemus coos forcitant data opera in hisa coe foris eminent humana poset vestigare solertia coe vero tectasunt et coe anostris remota conspectibus sigutest tanta per plexitas venarum et coe nervorum et viserum segreita vitalium invenire nullus potes quia et si medicorum diligencia non nulla crudelis coos anantomikos appellant laniavit corpora mortuorum si ve etiam intermanus secantis perscrutantisque mordientium atque incarnibus humanis satis inumane abdita cungta remata est ut quid et acuomodo quibus lotis curandum es et adisere numeros atamen de quibus locor quibus co aptatio coe harmonia grece dicitur tankuam coe usdam organi extrinsekus atque intrinsekus totius corporis constant quid dicam nemo valuit invenire quas nemo ausus est querere quia si noti essent potuissent in interioribus coe viseribus coe nullum ostendat decus ita delektaret pulcritudo rationis uniforme aparenti coe oculis placet ipsius mentis coe oculis utitur preferretur arbitrio sunt vero quedam ita posita incorpore ut tantumodo decorem habiant non etusum sicut habit pectus virile mamillas sicut facies barbam quam non esse munimento sed virili ornamento indicant pure facies feminarum quas utique infirmiores muniri totius conveniret si ergo nullum membrum in his quidem cospicuis onde ambigit nemo quod ita sit alikui operi acomodatum uta non etiam sit decorem sunt autem non nulla quorum solum decus et nullus estusus puto facile intelligenti inconditione corporis dignitatum necessitati fuisse parelatum transiture est quip necessitas tempusque venturum quando sola invice polcritudine sine un la libidine per fruamur quad maxime ad laudem referendum est conditoris cui diciturim salmo confesionem et decorem induisti yam cetera polcritudo et utilitas creature quae homini licet inistus labores miseriasque proiecto atque damnato spektanda atque sumenda divina largitate concesa est cuo sermone terminari ipotest vinceli et terre et maris multimoda et varia polcritudine inipsius lucis tanta copia tanque mirabili specie insole acluna et sideribus inopacitatibus nemorum incoloribus et odoribus florum indiversitate ac multitudine volucrum garrularum atque pictarum in multiformi specie tot tanta rungque animantium quarum il plus habent admirationis quae molis minimum plus eninformicularum et apicularum operas tupemus quam inmensa corpora ballenarum inipsius juoque maris tan grandi spektaculo kum sese diversis coloribus velut vestibus induit et alicuando viride atque hoc multis modis alicuando purpureum alicuando ceruleum est quampor delectabiliter spektatur etiam kumqueturbatur et fit indemaior suavitas quae asic demulcet intuentem ut non yaktet et quatiat navigantem quid ciborum usque quacque copia contra famem quid saporum diversitas contra fastidium nature difusa divitis non coquorum arte ac labore coesita quid intam multis rebus tuende aut recepende salutis auxilia quam grata vicissitudo diei alternantis et noctis aurarum quam blanda temperias ine fruticibus et pecoribus induumentorum conficien dorum quantamaterias omnia comemorare quis posit he cautem sola quae ame velut incuendem sunt agerem coartata si velem velut colligata involucra solvere atque discutere quantamiki mora esset in singulis quibus plurima continentur et e comnia miserorum sunt damnato runque solacea non premia beatorum quae ijiturilla sunt sitot et atalia actanta suntista quid dabit eis coos predestinavit atvitam quie hec deditetiam coos predestinavit atmortem quae bona in illa beata vita faciet eos sumere pro quibus in haak misera unigenitum sum filium voluit usque atmortem mala tanta perferre unde apostulus de ipsis in illud regium predestinatis loquens qui proprio filio non pepercit sed pro nobis omnibus atradidideum quomdo non et comilla omnia nobis donabit cum haak promisio quid erimus quales erimus quae bona in illa regio accepturisumus quando quidem christo moriente pro nobis qualis erit spiritus hominis nullum omnino habens vitium nec subocoiaciat nec cuicedat nec contra quod saltem laudabiliter dimicet pacatissima virtute perfectus rerum ibi omnium quanta quanspeciosa quam certa sciensia quale erit corpus quod omnimodo spiritu i subditum et eo suficienter vivificatum nullis alimonis indigebit non enim animale sed spiritale erit habens quidem christo non enim animale sed spiritale habens quidem chrnis sed sine ula chrnali corrupciónem substanciam finis partis nonagesime quinte pars nonagesima sexta operis de civitate dei hecatranscriptio a societate librivoce facta bono publico uso i est caput vigesimum quintum de pervicacia quorundam qui resureccionem quansicut predictum est totus mundus credit impugnant verum de animibonis equibus post hancavitam beatisimus perfruetur non anobis disentiumt philosophy nobiles de carnis resureccione contendumt hancaquantum possunt negant dintes multi negantes paucissimos reli querunt etad christum qui hocaquod estis videtur absurdum insuresureccione monstravit fideli corde conversi sunt docti et indocti sapientes mundi et insipientes hocanim creditit mundus quod predictit deus qui etiam hoca predictit quod hancarem mundus furat crediturus neque enim petri maleficis ea cum laude credentium tanto anteprenunciare compulsus est ille est enim deus quem sicutiam dixi aliquotians nek komonere meepidget confitente perfurio atque id oraculis deorum suorum probare cupiente ipsa numina perorescunt quem sic laudeavit uteum et adeum patrem et regem vocaret apsit enim utesic intelligenda sintahue predixit quem dovolunt hi qui hocaquo mundu non crediderunt quod mundum crediturum ese predixit quor enim non potius ita sicuta crediturus tanto antepredictus est mundus sicuta paucissimi gariunt qui hocaquo mundu quod crediturus predictus est credere non luerunt si enim propterea dikunt aliumodo ese credenda ne si dikser intavana ese conscripta iniuriam facianti ilideo cui tammanyum peribent testimonium tantan prorsus ei veletiam gravioren faciunt iniuriam sdikunt ese intelligenda non sicuta mundus ea creditit quem crediturum ipselaudavit ipsepromisit ipsekomplevit utrum enim non potes facere uta resurgat caro et vivat ina eternum anna propterea credendum non est idaeum ese facturum cui amalum est aqe in dinium deo sed de omni potencia eius qua tot e tanta facit incredibilia jam multa diksimus si voluntin venire quod omni potens non potest habent prorsus ego dikam mentiri non potest credamus ergo quod potest non credendo quod non potest non itaque credentes quod mentiri posit credant ese facturum quod se facturum ese promisit et sik credant sikuti creditit mundus quem crediturum ese predixit quem crediturum ese laudavit quem crediturum ese promisit quem creditisse jam ostendit ho cautem malum ese unde demonstrant non erit ilik ulla corrupcio quod est corporis malum de ordine elementorum jam disputavimus de alis hominum cognecturis satis diksimus quanta sit futura in corpore incorruptibili facilitas motus de presentis bone valetudinis temperamento què utique nullomodo illi comparanda est immortalitati in libiro terzio eksimus satis utopinor ostendimus legant superiora operisujus quival non legerunt vel volunt recollere quod legerunt caput vigesimum sextum quomodo porfuri definitio quabeatis animis putat corpus omne fugiendum ipsius platonis sententia destruatur tummum deum dis pro misisse utanunquam corporibus exuerentur sed porfurius ait inkjunt utabeata sit anima corpus esse omne fugiendum nil ergo prodest quia incorruptibile diksimus futurum corpus si anima beata nonerit nisi omne corpus e fugerit sed jam et hink morato quantum oportuit disputavi verum hik unum indetantum conmemorabo e emendet libros asuus istorum omnium magister platon et edikat eorum deus utabeata isint sua corpura fugiturus i dest esse moriturus quos incelestibus corporibus diksit inklusus quibus tamen deus aquo factis quo posent esse securi imortalitatem i dest ineisdem corporibus aeternam per mansionem non eorum natura id habente sed suo concilio prevalente promisit ubi ethem illud evertid quod dikunt quoniam est imposibilis idio resurexionem narnis non esse credenda apertissime quippe justa eum dem filosofum ubi diis ase factis promisit deus non factus imortalitatem quod imposibile est se diksit esse facturum sic enim eum locutum narrat plato quoniam estisorti inquit imortales esse et indissolubiles non potestis non tamen disolvemini neque vos un la mortis fata periment nec erunt valentiora quam concilium meum quod maius est vinculum ad perpetuitatem vestram quam illa quibus esti colligati si non solum absurdi sed assurdi non sunt qui hec audiunt non uti que dubitant dis factis abillodeo qui eus affecit secundum platonem quod est imposibile fuisse promisum qui enim diisit vos quidem imortales esse non potestis sed mea voluntate imortales eritis quid aliut diisit quam id quod fieri non potest me faci ente tamen eritis il le iditur carnem incorrupti bilem imortalem spiritalem resusitabit qui justa platonem id quod imposibile est se facturum esse promisit quid aduk quod promisit deus quod deo promitenti credidit mundus qui etiam ipse promisus est crediturus esse imposible clamant quod quidem north deum quid etiam secundum platonem facit imposibilia id facturum esse clamamus non ergo uttebeate e sint anime corpus est omne fujendum sed corpus incorruptible recipiendum et incuo conveniencius incorruptibili corpore le etabuntur quamin incuo corruptibili gemuerunt si kenim non ineis erit illa dira cupiditas quan posuit eksplatone virgilius, ubiait rursus et incipiant incorpora velle reverti sic inquam cupiditatem revertendi corpora non habebunt cun corpora incuo reverti cupiunt secum habebunt et sic habebunt utte nunquam non habeant nunquam e apursus velle ad exigum quam libet tempus un la morte deponent caput vigesimum septimum de contraris definitionibus platonis atque porfuri iniquibus si uterque alteri cederet haveritate neuter deviaret singuli quedam dixerunt platon atque porfurius quesi interse comunicare potuissent facti essent fortasse cristiani platon dixit sine corpore bus animas ineternum e senon posse ideo enim dixit etiam sapientium animas post quam libet longum tempus tamen ad corpora redituras porfurius autem dixit animan purgatisimum cum redirit ad patrem ad ek mala mundi nunquam ese redituram acperoc quod verum vidit platu si dediset porfuriu etiam justorum pergatisimas animas ad humana corpora redituras rursus quod verum vidit porfurius dediset platoni nunquam redituras ad miserias corruptibilis corpores animas santas ut non singuli haek singula sedamvo et singuli utrunque dixerunt puto quod viderent ediam consequence ut et redirent anima ad ac corpora et atalia reciproent corpora in quibus beate atque immortaliter viverent quoniam secundum platonem etiam sante anima ad humana corpora redibunt secundum porfurium ad mala mundi huyus sante anima non redibunt et atakwe cum platone porfurius redibunt ad corpora dediset platokum porfuriu non redibunt ad mala et adea corpora redire consensient in quibus nulla paciantur mala hek itakwe non erunt nisi illa hoe prometit deus beatas animas in eternum cum sua etterna carne victuras hokenim quantum existimo jam facile nobis conceder entambu ut quifate rentur ad immortalia corpora redituras animas e se santorum ad sua illas redire permitterent in quibus mala huyus seculi pertulerunt in quibus deum deis malis carerent pie fideliterque coluerunt kaput duodetricesimum quid ad veram resureccionis fidem vel plato vel lebeo vel etiam varro conferresibi potuerint si opiniones eorum in unam sententiam convenisent non nulli nostri propter quoddan preclarissimum indigenus et propter non nulla qu'e veracit ersensit amantes platonem dicuteum aliquid simile nobis etiam de mortuorum resureccionisensis quod quidem si cetangit i libris dei republica atulius utteum luxisse potius quam quod idverum esse afirmet dicere voluise ducit enim hominem revixisse et naras quedam qu'e platonicis disputazioni bus congruebant lebeo etiam duos dicit uno di fuis defuntos et currisse invicem incuodam compito deinde ad acorpora suaiusos fuisse remeare et constituisse interse amicos et se victuros at qu'e ita esse factum donek postia morerentur sedisti autores talem resureccionem corporis factam fuisse nararunt quales fuerun teorum quos resureccis enovimus et huic quidem redditos vitae sed non eomodo uttanon morerentur ulterius mirabilius autem quidem marcus varro ponit in libris quos conscripsit de gente populi romani cuius putavi verba ipsa ponenda genetliaci quidam scripserunt incuit esse in renasendis hominibus quam appellant palingennesian greci hag scripserunt confici in annis numero quadringentis quadraginta ut idem corpus et eadem annima ques fuerint conjuncta in homine aliquando eadem rursus reddiant in conjunctionem istevarro quidem sive illi genetliaci necio qui non enim nomina eorum prodidit quorum commemoravit sententiam aliquide digserunt cum enim semel adeadem corpora ques ceserunt annima reddierint nunquam e asunt postea relikture tamen multa illius impossibilitatis qua contranos istigarriunt argumenta convelit et destruit qui enim hoc sentiunt sives enserunt non eis visum esta fierin non posse kadavera in auras in pulverem in cinerem in humores in corpora versensiunt bestiarum ve ellipsorum quoque hominum adid rursus reddiant quod fuerunt quapropter plato e porfurius vell potius qui cungquem illos diligunt e daduk vivunt si nobis consensiunt etiam annimas ada corpora reddituras si cutaid plato nek tamen ad mala ulla reddituras si cutaid porfurius ut exis fiat consequence quod fides predikat cristiana talia corpora recepturas in quibus si ne ullo malo in eternum feliciter vivunt ad sumant etiam hoc de varrone uta de adem corpora reddiant in quibus antea fuerunt ed apudeus tota questio de carnis in eternum resureccione solvetur finis partis nonagesime sextere