 którzy nie rozumiem języka angielskiego, ale jeżeli jest wola większości, abyśmy jednak oznaczały po polsku angielsku z tym mączeniem, to poprosimy teraz, to zorganizujemy to, bardziej polskie angielski czy angielski angielski? Nie słyszę. Polskie angielski? To jest dla Polski angielski. Musimy zrobić jak w Sejmie. To jest dla angielski angielski. Dobrze, ale tak dużo osób nie rozumiem woli polski angielski, więc tak zorganizuj. Takiemu razie potrzebujemy tu naczkę do nas, jeżeli mogę prosić. Jeszcze raz zaproszę na Sejmie. Strybun Hedlons. Brawa. Musimy czekać na transkrypcję, ponieważ okazja decyduje, że będziemy mówić polski angielski angielski na transkrypcję, więc... Dzień do Rytania. Tak, więc potrzebujemy drugim mikrofonem, który jest tutaj. Czy jest szansa na trzecim mikrofon? Kurwa, to nie jest tak. Sprawdzamy. To jeszcze chwilę. Co powiem? To ok. Proszę Państwa bardzo, dziękuję, że Państwo tak licznie przybyli na czytanie konformatywne na rozmowę w piątkowe dokołudnie, na placu bohności w Poznaniu. I na początku kilka słów na naszym grościu dla tych, którzy nie mieli jeszcze okazji spotkać się ze snyfałem Hedlonsem niewytwórczością. To jest to bezłączenie jeden z najważniejszych pisarzy, nie tylko języka nidelanskiego, ale w ogóle jest najważniejszym pisarzem współczesnej Europy. Zapamiętniemy, w sposób, że Państwo mieli okazję spotkać się już z pieniądzą, pójścią z teatraną Hedlonsa Wojna Interpentina, która zresztą dziś i jutro będzie pokazywana w Poznaniu na Festiwalu Małka w wykonaniu Hit Company. Ale jestem Hedlonsem i tylko pisam, że to także poeta, zostały w Polsce wydany, to mnie go wierzy w krajowe z według braci, a potem kolejne powieści, czyli głośnie i śnieg. A właśnie teraz okazała się najnowsza jego powieść, która tak wygląda w wydaniu Polski. To jest nazwą co ma. A to, co Państwo słyszeli przed chwilą, to jest sztuka napisana przez Stefan Hedlonsa na zamówienie Teatru Brylińskich Antygona Zwygląda. I teraz już przechodzimy do rozmowy po tym pójścich powadzeniu. Chciałem zapytać na początku, na środowocie, jak to się stało? To się stało, że zainteresował się Pan tą postacią, tą postacią z dawnego dramatu Sofokresa, czyli Antygoną. Ale ja, Helena, Krita Mezda, bo myślę, że to, co się stało z kobietą w krakowie, jest coś bardzo, bardzo specyficznego. W każdym razie kobieta mówi, że nie w krakowie. Krakowie w krakowie. Krakowie w krakowie, jak kobieta mówi, nie. Więc w bardzo skargotowaniu, o czym wiele kobiet mówi, nie myślą, że kobiety nie skończą się z nami w krakowie. Na koniec, że skończą się z nami, w krakowie, w krakowie, w krakowie, w krakowie, w krakowie, w krakowie, w krakowie, w krakowie, w krakowie, w krakowie, w krakowie. Teraz to, co my widzieliśmy, cały czas znowu, a teraz znowu, też znowu. To jest twoje personalne moralne. I co jest oficjalne moralne? Co jest state moralne? I co jest twoim inwnicjowym hartem? Co jest twoim hartem, powiedziałem, kiedy opieślałeś lawę? I ja znalazłem tę moralność. Gdybym znowu opieślał w niektórych newspaperach, i gdybym znowu widział na telewizji, na BBC, że w dniu, gdybym znowu opieślał na London Bridge, który możecie pamiętać, że znowu zabiją ludzi. To tak wiele ataków terrorystycznych. Też znowu wiedzieliśmy na telewizji, że w dniu, gdybym znowu opieślał, nie będziemy znowu opieślać tych terrorystycznych. Nie będziemy znowu opieślać ich na Islą. Nie będziemy znowu opieślać ich na Islą. I wtedy myślałem, że to jest pewnie Sofokles. Literalnie. I w porządku. Moje zainteresowanie Sofoklesem, tak naprawdę zainteresowane jestem nim od co najmniej 40 lat. I nie tylko Sofoklesem jako takim, ale postaciami kobiecymi w tragediach greckich. Adygomor, Glitaimestro, Hennemow, Medeo, ponieważ moim zdaniem w momencie, kiedy na scenach chodzi kobieta i w tych tragediach kobieta udmawia, to ten moment zaznacza upadek porządku. To jest to porządek patriachalny. Wiele ludzi uważa, że kobiety nie są istotne w tragediach greckich. Ja się z tym nie zgadzam. Wiele ludzi uważa, że są traktowane niefoły w tragediach greckich. Moim zdaniem w momencie, kiedy na scenę wkracza postać kobieca, to na medycznie jest punktem zwrotnym, w prawie chociażby w przypadku Glitaimestre na przykład dotyczącym dzieci, w przypadku antygonu dotyczącym pochówku. Kobiety na scenie greckiej tragedii oznaczają zmianę stylu myślenia greków. Jeśli chodzi o antygone, to mamy do czynienia z konfliktem, w którym antygoma mówi o tym, że prawo powinno być interpretowane na sposób indywidualny, przy czym krelem, który jest politykiem, więc siłą rzeczy, musi mówić o tym, że prawo ma wymiar uniwersalny. Widzimy konflikt między osobistym podejściem do prawa a prawem państwa i widzimy też, że często istotne jest zadanie to dania, co nasze serce mówi o stosowaniu. Postać głównobochoterkę tej tragedii wybrałem po tym, jak dzień później po atakach na London Bridge, kiedy to ciężarówka wjechała w przechodniów, oglądałem wiadomości na BBC i tam usłyszałem, że deklarują, że atakujący nie zostaną pochowani, ponieważ nie reprezentują oni Islamu. I przyszło mi do głowy, że jest to tak naprawdę, co w okres w czystej postaci. Co oczywiście każde nam zastanawić się na tym, a właściwie jest konstatować z jednego do jednego, że ciągle żyjemy w tej rzeczywistości, którą już dawno temu starożytni Greccy zapisali w mitach i że właściwie wiele rzeczy, które robimy w życiu codziennym, w sztuce, w kulturze, w literaturze, w teatrze, jest uczy więcej, jak tylko reinterpretacja tych mitów. Myślę, że tak naprawdę. Abym chciał myśleć o Moria, jak antygonem w Rosji, zauważyłem, że robili coś, które mogłoby poświęcić ludzi, ponieważ prosiłem, zrozumiałam się, o poradnieniu zespołu terrorystycznego. Jak wiecie w naszej społeczeństwie, do psychologii, do psychologii, do żadnego sortu terapii, w którym jesteśmy poradnieni, ponieważ zrozumiałam się, zrozumiałam się, że to jedna z najważniejszych doświadczeń w życiu. A kiedy przychodzą do rodziny tych terrorystów, myślimy, że nie mamy mojego poradnika. Myślimy, że to jest to, co oni się czują. Ale ona jest antygonem, ona jest systemem. I ona jest systemem. Abym chciał reinterpretować to, myślałem, że zrozumiałam się, że zrozumiałam się, że są ruthless dearies. Wschód będzie zawsze about the individual against the collectivity. Wschód jest o the individual, who does not suit in the normal law. Wschód jest o a pleboje, plebań do tolerancji. Those of who you think they are different and may not be long. Maybe literature is always on its dramas, w swoich namiach, w swoich namiach. To jest o to, że solidiut i inniwezjaty, chce się zbierać, ponieważ Maria chce się zbierać. Sie naprawdę chce się zbierać. Antigono chce się zbierać. Medea chce się zbierać. A, jak mówił Farku, że terroristzy chcą zbierać. Oczywiście chcą zbierać coś. Literatura jest zawsze o tych swoich tymi tymi, i wiesz, że w górskich tragediach almost all great themes of our literature are already contained. It's already there. And now imagine, ladies and gentlemen, we have nine or ten place of Sophocles left. It seems he wrote 105. What would have happened to our civilization if we would have had them all? It seems they are in Herculameum under the lava. Maybe some technology, a few decades. Maybe we will find some new. And we will again discover it's all already there. And then, so to know, I can add something. What I realized is that Sophocles was very radical. He was taking a risk in his time. 400 B.C. Telling the Greeks you should have compassion for the enemy of the state. That was very risky. And I think a writer should always tackle the risky things. Ważne, jeżeli ktoś jest w żałowie, trafia często do specjalistów, do psychiatrów, psychologów. Ale zupełnie inaczej traktujemy żałowe wyrażono przez kogoś, kto należy do rodziny terrorysty. Myślę, że literatura tak naprawdę interpretuje pewne tematy. Cały czas zajmuje się różnicą pomiędzy jednostką a kolektywem. Zajmuje się osobami, które nie czują, że przynależą do wspólnoty i prosi o zrozumienie dla tych, którzy nie należą do końca, nie są do końca pacy jak inni. Literatura zawsze była w pewnym stopniu o tych ludziach, którzy nie przynależą do nikom. Tak chnuria jak antygona, jak media nie czują, że należą. Choć i myślę, że wszystkie te postaci należą do przynależności. Nie do końca możemy to powiedzieć na pewno o terrorystach, na pewno dążyli do czegoś, ale aż tak bym generalizował. I masz rację w tym sensie, że dzisiejsza literatura porusza tematy, które w dużym stopniu były już omówione i przedstawione w tragediach greckich. Sofrokles mówi się, że napisał w sumie 105 sztuk, choć nie wszystkie z nich są nam dostępne. Niektóre z nich są bardzo z historii. I zastanawiam się, jakie wyglądałoby dzisiejsze społeczeństwo, czy byłoby lepsze, gdybyśmy byli w stanie przeczytać te 10 zaginionych sztuk Sofroklesa. Dobrze, to była ważna pytanie, które myślę ma znaczenie nie tylko dla mieszkańców Belgii, ale w ogóle dla mieszkańców Europy współczesnej, Europy zachodniej i środkowodstworniej, skoromowa o języku i o tym, że pisarz powinien stawiać ważne pytania czy pan się nie obawiał tego, jak ta sztuka zostanie przyjęta w Belgii, w Brukseli, w mieście, w którym pan mieszka, w mieście, które doświadczyło krawych zamachów terrorystycznych zaledwie kilkanaście miesięcy temu. Z jakim z jakim podejście pan siadał do pisania tej sztuki dość przecież łatwej, przejrzystej, prostej, nieskomplikowane i łatwo możemy to skoraznić z tej pierwszej antygony, ale po konieczności są inne, żyjemy w czasach strachu, w czasach, w których wmawia nam się, że Europa za chwilę zniknie, bo terroryści ją przejmą, a pan właśnie wsadza kibrowisko, a potem to jest zostało głoszone i jakie było przyjęcie. Dzień dobry, normalne, Brukseli, Muslimy, inhabitancji, którzy również zniszczyli. Teraz jedna z tych chłopaków jest nazywana Mohamed Ben-Shiri, a ona znalazła ten book, który nazywa się Maidzinat of Love. On był człowiekiem tej kobiety, tej kobiety. On staje się z dwóch dzieckami. On jest całkowicie śpiewany i zniszczył. I mówił, że nie zniszczyłem, że nie zniszczył, że nie zniszczył. I zniszczyłem. I zniszczyłem, że nie zniszczyłem i zniszczyłem. I zniszczyłem, że nie zniszczyłem. Ale 항adał, a wiesz, że to byłby oczyszczone, a wiesz, że to jest oznane. I ja zniszczyłem, że to jest oznaczenie Musimy patrzeć na dialog, bo hatred will hate, and it will not solve problems. So we have no choice but to try to individualize the things, and listen to the stories, and it's really the testimony, the witness of this guy who inspired me to write a Muslim Little Antigoby, with which I say nothing about what we think about terrorist attacks, with which I do not go into the political debate, I go into the suffering as a tragedy. Pierwsza rzecz, która dzieje się w mieście, które doświadczyło ataku terrorystycznego, to to, że ludzie są w szoku. Kiedy dzieje się coś tak okrutnego, natychmiast pojawiają się historie. I najpierw co to historie nam wszystkim dobrze znane. Pojawiają się w mediach, mówią o nienawiści, mówią o przemocy, mówią o tym, kto zginął i ile takich osób było. Ale później pojawiają się historie innego rodzaju. Jedną z takich historii po ataku w Metrze w Brukseli, była historia napisana przez Muzaumonina, który stracił swoją żonę podczas ataku. Była ona pienedniarką, która właśnie była w drodze do szpitala, w którym pracowała. I ta historia strzokowała Brukselę, bo była to historia pokazująca zupełnie inny wizerunek. Pokazująca, że w tym ataku ucierpieli również muzułmanie. I książka to nazywa się Jihad of Love, czyli Jihad miłości. Napisana została przez tego mężczyznę, który utracił swoją żonę w tym ataku, który obecnie jest samotnym ojcem dwójki dzieci. I który po trzy kroć powtarza w tej książce, że nie będzie nienawidził. Że jego żona była idealną kobietą, była fenomenalną pienedniarką, że on sam kocha swoją pracę i że jest strażakiem. I w pewnym sensie strzokowała ona osób mieszkańców Brukseli, ponieważ pokazywała, że muzułmanie również są jednymi z tych osób, które wpłynęły ataki terrorystyczne, że autor książki cierpi razem z mieszkańcami Brukseli. I pokazała historię jednostki na tle tej generalizacji, której oskarżano wszystkich muzułmanów o odpowiedzialność za te ataki. I to w tym momencie zainspirowałem się do napisania historii muzułmańskiej antygony. Wyobraziłem sobie siostrę, która jest siostrą terrorysty odpowiedzialnego za ten atak, która mówi, bracie kompletnie cię nie rozumiem, zupełnie cię straciłam, jesteś strasznym dupkiem, jak mogłeś to zrobić. Jeżeli mieszkamy w mieście, jeżeli mieszkamy w mieście, gdzie wydarzyła się taka rzecz, to naszą odpowiedzialnością jest szukać miejsca, w których może powstać dialog. Nie tylko odpowiedzialności, ale tak naprawdę nie mamy innego wyboru. Więc tak wygląda sytuacja, tak wygląda maja inspiracja na pisania muzułmańskiej antygony i ta sztuka nie była do swojej opinii na temat ataków terrorystycznych. Ta sztuka, ta tragedia opisuje po prostu cierpienie. I teraz sobie taką sytuację wyobraźmy. Dla nas w ogóle trudno jednak do wyobrażenia tak myślę, że dzieje się w Brukseli mieście, które nie tylko jest stojącą zjednoczonej Europy, ale także jest miastem wielokultyrowym, które spotykają się ludzie pochodzący z różnych części świata, to znających różne religie, wierzące w różnych bogów, coexistują na co dzień, podają sobie ręce, uśmiechają się do siebie albo się ze sobą łucą i dochodzi do takiej tragedii, za którą odpowiedzialnie są terroryści. My żyjemy w kraju, który jest społeczeństwem bardzo homogenicznym i jednak zdecydowanie zwrócony w kierunku w stronę jednej wialy. Bardzo się boimy tego, a właściwie jesteśmy straszeni tym, że przyjdą innowiercy i zaczną nas w powietrze wysadzać, utracimy zdrowie, życie, jedność itd. itd. To co z Pana punktu widzenia i z Pańskiego doświadczenia wruksyjskiego, bębińskiego można powiedzieć tutaj o potrzebie dialogu, o potrzebie rozmowy, czy to działa, jak to działa, czy ten dialog przeważa nad nienawiścią, nie kręcią, ucieczką od innego, z trawów przed obcym? Oczywiście to jest jedna solucja. My rozmawialiśmy o południach, nawet o południach, ponieważ mieliśmy jakieś area w Monabeg, które się radykalizowali. Wydaje mi się, że nie myśleliśmy dobrze o tym, co się dzieje. W 1960' roku, Grzegorz Moskwy o południach został dostaniany przez nasz nienawi katolików, przez 99 lat do Saudia Radia, nikt nie pomyślał, że nie mogli się wytrzymać do kontainerów i kontainerów, z południami wahabistów i salafistów. I na otwarte, intelektualne, progresywne południenie południów południów nie pomyślałyśmy, że historyjska mogła wrócić, ale to może być. Więc ta faszystyczna faza, która radykalizowała się przez nasz nienawi katolików, imagine what happened with Nazism in the Second World War. Not everybody was pro-Nazism. There were also people who were against it. There were intellectuals, there were prosecutors etc. There are in the Arabic world very progressive liberal thinking people. They have new intellectuals. They also are worried and they also want to move on further and dialogue. But the first thing is, why is it so difficult to have dialogue with those young boys of 1617 who leave school, who have a Belgian passport because their grandfathers already came to Belgium because they are angry. They cannot get the blonde girl. They cannot get the Porsche. They cannot get every richest and they feel that. They get into little criminality very often. That's how it happens. And from little criminality there is always one of those imams being sent by Saudi Arabia. So what happens in Brussels is a geopolitical planetary problem of politics. And then the only thing he can do is conclude. We have to talk more. We have to reach them. We have to have more education, more attention. Because, ladies and gentlemen, we cannot send them back to their Belgian passport. There are poor men in Brussels. And we should think about the question why is the third generation so angry? Why is that? This is because we as societies in the west we have not paid another attention to what could happen with them. So the only answer is more school, more dialogue, more information. And I hope it works. I hope it really works. I'm very interested in Molo Bek these days. Molo Bek is moving. There are young Muslim actors. There are young Muslim writers. They are moving. It's coming. So, you know, I have no choice to try to be positive. Because if I'm negative I'm on the side of the haters and it doesn't work. We have to be pragmatist and to be pragmatist is to leap in faith. To make a leap in faith. Jeszcze do pytam a potem przetłumaczę my całość. OK, but this kind of thinking nie chce pan im przetłumaczyć dobrze. Chciałem tylko zapytać o mniejszość czy większość. It's a minority thinking it because populist parties are very strong in flowers. But because they have no solutions haters can be preached for ten years or something and then people begin to see this doesn't work. So I think that hatred is like a huge fire it burns out and then people have to think if this is not a solution what will we do? So of course I know that tolerance is a difficult thing to sell. But if I stop believing that we can sell it why do you are little? Why do I write? Why am I a citizen? If I don't believe then we can change it. Because the other side, the negative side has no solution. And if you don't want civil wars in Europe you have to go on to talk with them also in Paris, in the Barguers in France you have to give them more chances. You have to think our social rights again. How we will divide riches? How we will organize societies of tomorrow? Because I do believe when I go to New York or to London or to Paris there you already see that world. People are mixed all over. Whether they bear a shadow or not nobody cares anymore they are moving, they are working together and I believe if you look at those great metropoles you see the world of tomorrow. And the only way is to try to see what is happening in those great cities. And then we can also talk about cities and nation states because that's a very important item. Moim zdaniem jedynym rozwiązaniem jedynym możliwym rozwiązaniem jest dialog. I nawet w Brukseli, tego dialogu było za mało, i nawet w Brukseli mamy dzielnice, które się zradykalizowały. I myślę, że kiedy w latach 60. biegłego wieku Karol Baldwin zgadzał się na to, żeby w jakim racze był pod kontrolo arabi-saudyjskiej, to nie widział tego, jakie efekty to będzie miało i jak bardzo potrafi się zradykalizować interpretacja koranów pewnych w rejonach. Ale z drugiej strony musimy przypomnieć sobie, jak to było przed II Wojną Światową, bo przecież nie wszyscy wówczas popierali nazistów, byli ludzie, których martwiła sytuacja, byli ludzie, którzy byli zdecydowanie przeciwko tej idei. I podobnie jest w państwach arabskich są arabowie progresywni, którzy martwią się rozwojem sytuacji którzy stają, którzy przez nich stawiają się rozwijającym się ideologią. Ale nawet dzisiaj to pytanie, w jaki sposób ten dialog nawiązać i w jaki sposób rozmawiać z tymi członkami społeczeństwa, którzy się radykalizują a są to przede wszystkim 16-17 latkowie, którzy mieszkają w Oksalii, którzy mają paszport umijny, którzy są niezadowoleni, bo czuję, że nigdy nie będą mieć tych niesamowitych samochodów, które widzą w telewizji, czy nie udaje im się umówić na randkę z blondynką, to ci właśnie nastolatkowie często starają się, często zwracają się w kierunku przestępczości i to ich gniew może wykorzystać z radykalizowany imam. Więc mamy to do czynienia z problemem na Władzy. Rozwiązanie nie jest przede wszystkim odesłanie ich z powrotem, skąd przyszli, bo oni przyszli z Brukseli, mają Brukselski paszport, co trzecim pokoleniem mieszkającym w Belgii. Pytanie prowadzące nas do rozwiązania tej sprawy to jest przede wszystkim dlaczego to trzecie pokolenie mieszkańców jest tak złe i tak negatywnie nastawione. A odpowiedź moim zdaniem kryje się w tym, że niewystarcząco wiele uwagi poświęciliśmy tym kwestią i nawiązaniu dialogu. Oczywiście ja z mojej strony myślę, że mam nadzieję, że więcej dialogu to będzie rozwiązanie i nie mogę powiedzieć, że nie mogę przełączyć się do tych, którzy mówią, że dialog nie działa. Nie mogę przełączyć się do tych, którzy głoszą nienawiść, bo moim zdaniem jest to czas na swobod z wiarę i odpowiadając na pytanie moje zdanie to jest zdanie mniejszości, bo bardzo często, jeżeli ktoś mówi moją nienawiści to ta mowa się przyjmuje. Ale z drugiej strony często teraz ludzie będą sobie zadawać pytania, od tyle lat słyszymy mowa nienawiści, co to tak naprawdę rozwiązuje. Myślę, że nienawiść jest trochę jak taki wielki pożar, który w końcu się wypali. I myślę, że tolerancja jako pojęcie to jest pojęcie, które się trudno sprzedaje. Ale z drugiej strony, jeżeli chcemy być obywatelami nowoczesnego świata to musimy wjeżyć w to, że zmiany mają sens. Musimy patrzeć na to, jak wygląda nowoczesny obywatel, czy to Parisia, czy to Brukseli, czy to Unijny. I musimy myśleć w tych kategoriach, jakie rozwiązania pomogą nam stworzyć społeczeństwo jutro. Chociażby redystrybucja zasobów, czy zwrócenie uwagi na problemy związane z dostępem do pracy. Przecież wszystkie wielkie metropolie to metropolie, w których mieszają się najróżniejsze rasy i najróżniejsze wyznania. To teraz bo to mam takie wrażenie, że rozmawiamy o świecie, którym zwykało znamy ponieważ nasza rzeczywistość wygląda w zupełnie inaczej. Żyjemy w kraju, w którym nie był krajem mającym koroniem nie mamy tutaj ludzi, którzy w dużej ludźmi wyznają inną wiale, inną edukje. Jesteśmy w dużej mierze jednakoron, jednacy tutaj w Polsce. I przez ostatnie 2-3 lata w tej części Europy dużo mówi się o strawy przed innymi, o strawy przed wychodźcami o właśnie przed wyznawcami Islamu, którzy ucierają do Europy często uciekają z przedwojną. Dwa dni temu węgierski parlament podjął decyzję wpisami do Konstytucji z zakazu pomocy uchodźcą kwestia przyjmowania uchodźców czy nie w Polsce była jednym z głównych tematów kampanii parlamentarnych w roku 2015 zbudował scenar przed inigentami przed orcymią. Pan ma inne doświadczenie jako mieszkaniec wielokulturowego kraju, wielokulturowego miasta. I chciałem zapytać koledoksalnie a może nie, o korzyści jak jest tego płyną co daje życie wielokulturowe w społeczeństwie wielologijne w społeczeństwie czego to uczy? Chciałem zapytać o inne historie z was. Były wielkie uciekania w decyzji w Marokko, w Tunisie i Algerii. Chcieliśmy je w Europie. Chcieliśmy je wrócić do Gryzów jak mieliśmy w Turku industrie, które potrzebują ich. Niech nikt nie widział problemy ale w pierwszym miejscu była reakcja ekonomiczna. W kulturze w drugim miejscu nie muszę mieć opinię czy to jest dobre czy nie. To jest prawdziwe. Nie pomyślałeś czy to jest wystarczająco, żeby mieć słoń, czy nie. Nie mam niej. Nie mam niej, bo jestem writerem i writer nie powinienem moralizować. Nie jestem prietem, nie jestem moralizm. Chciałem tylko myśleć o słońcu ludzi w moim czasie, tylko jak myślałem o słońce w Europie 1000 lat temu w tym miejscu, który jest o christenym miejscu, który stał się w drodze z Józefem i rzucił 900 km przez Francję w 11. century i przyjechali do miasta w Provence, gdzie miałam domu i mieszkałem tam. I tak naprawdę to w ogóle jest w 아무� Pharmacy. To jest tutaj słońce. I tak naprawdę to jest Słońce. Przyjecham do tej serce żeby byłoby w barze błodówkalne. To jest słońce. To jest słońce. Wiecie, sąsikuje pobra moistu i dostanuje sporojki i to jest moja błogoszawa dla cywilizacji. Uruchomić wioski. I jeśli chcesz uruchomić wioski? Uruchomić, co się dzieje przed wioską. Wioski. Uruchomić wioski, a Ty uruchomiłeś wioski. Uruchomiłeś rację, a Ty uruchomiłeś wioski. My wiemy bardzo dużo w Belgii, nie jest to prawie żołnierze. Wioski. Wioski jest w Brasovce i jest młodym człowiekiem. I to jest morokin. I on mówi po pierwszym razie na życie, że to morokin. On mówi, że tak, ale to jest mój dobry morokin. Bo to jest pierwszy raz, kiedy on mówi o tym. I to był przyjacielny człowiek, ale może to jest wyjątkowy. To jest to, co my jesteśmy. My jesteśmy w tym, co musimy znać. I to jest znawany proces. I jeśli Polska decyduje nie do zespołu do solidarity, żeby zrozumieć problem Europy. Ok, to jest to, co my widzimy. To się dzieje z Orbanem w Anglii, a to się dzieje z Kaczynskim z Tobą. On mówi, że nie, że nie będziemy pomóc. To znaczy, że Italy, Spanię i Grysa muszą zrozumieć problemy. Ale potem mam pytanie do Polska. Dlaczego chcesz zrozumieć problemy w Europie, jeśli nie chcesz pomóc zrozumieć problemy? Bo w Europie dla mnie jest zrozumieć solidarity i zrozumieć problemy. To jest pytanie. Nie chcę odpowiedzieć. To jest pytanie. Europy muszą zrozumieć problemy. Brazyl, Indie, China jest zrozumieć problemy. Ameryka jest zrozumieć problemy. To jest bardzo zazwyczaj. Ale nowe ekonomii są zrozumieć problemy. To jest nowe świat. Europy muszą być mocny i mocny. I też tego nie możemy zrozumieć w historii i powiedzieć, że jesteśmy w kraju nazwiska, zrozumieć problemy dla siebie. Niestety, nie możemy. Jesteśmy dependentami. Trump też zrozumieć problemy. Nie możemy zrobić bez błądów atlantycznych. I on będzie to zrozumieć po prostu. W tej open world nie jest używane do przyszłości, żeby się zrozumieć. Ta jedyna, praktyczna solucja jest zrozumieć problemy, i zrozumieć problemy. I ja się zrozumiem, a ja się zrozumiem. Po pierwsze, nie będę się wyrażała na temat polskiej polityki. Myślę, że kiedy mówimy o imikrakcji, o uchodźcach, to nie możemy o tym mówić w kategoriach wyboru, bo to nie jest tak, że mamy wybór. W środow wszystkim Belgia ma inną historię. W latach 60. w Marokku, czy w Algierii były wręcz plakaty zachęcające marokęczyków, algierczyków do tego, żeby przyjechali. Wcześniej były takie plakaty ogłoszenia w Turcji, w Grecji, ponieważ potrzebowaliśmy siły roboczej. Potrzebowaliśmy ich wtedy, ale nie przewidzieliśmy, jakie problemy to może spowodować później. I moje zdanie, to nie jest tak, że możemy mieć opinie, czy emigracja, emigracja jest dobra czy zła, bo po prostu jest to nasza rzeczywistość. To przecież nie pytamy, czy to jest dobrze, że w ogóle też czpada, albo że słońce wschodzi. I nie będę też moralizował, bo nie jestem księdzem, jestem pisarzem, a to moralizowanie nie jest rolą pisarza. Rolą pisarza jest pisanie i ja akurat piszę o ludzkim cierpieniu. Moja ostatnia powieść, nawrócona, mówi o prześcijańskiej dziewczynie, która zakopała się w żydowskim błogcu. W 11 wieku uciekali, trafiając koniec końców do niewielkiej wioski na Prowansji, tam, gdzie ja mieszkam. I po tym, jak mąż tej dziewczyny zginął podczas krucja, to ona udaje się do kairu jako uchodca. I myślę, że to jest właśnie kluczowe w tej historii, że ta dziewczyna z 11 wieku znalazła się w podobnej sytuacji, jak biela osób obecnie. Myślę, że jeżeli mówimy o moralności jako takiej, to ja nie będę mówił, co jest dobre, co jest złe. Natomiast jeżeli mamy gdzieś narysować linie tej moralności dla cywilizacji, to byłoby unikanie trzemocy. A jeżeli chcemy postawić sobie za zadanie unikanie trzemocy, to musimy również unikać rzeczy, które do trzemocy prowadzą, czyli nienawiści. I jest to taki proces. Musimy pamiętać, że to, że Polska, jeśli Polska zdecyduje się nie przyłączać do innych krajów, które radzą sobie, które przyjmują imigrantów, które przyjmują uchodźców, to jest to wybór, którego Polska wykonuje. Ale musimy zdawać sobie sprawy z tego, że jeśli Polska zdecyduje się nie pomagać w kwestiach związanych z przyjmowaniem uchodźców, to zostawia bez pomocy inne państwa, takie jak chociażby Grecja. I decydując się na to, musimy zadać sobie pytanie, jeżeli nie chcemy pomóc, kiedy pojawia się problem, to z czego wynika nasza chęć bycia w Zjednoczonej Europie? Przecież Europa, moim zdaniem przynajmniej, Zjednoczona Europa to jest taka struktura, która ma służyć wzajemnej pomocy i wspólnemu rozwiązywania problemów. Widzimy teraz wzrost wielu gospodark, takich jak gospodarka Brazylii, Chin czy Indie, może nie staną zjednoczonych. Europa, żeby konkurować z tymi gospodarkami, musi być silna, a tę siłę odnajdziemy współpracując ze sobą. I nie ma takiej opcji, że cofniemy się do historii, wszystkie państwa były oddzielne i oddzielne narodowo. Myślę, że nie tylko my bardzo szybko znamy sobie z tego sprawę, ale również Donald Trump zda sobie bardzo szybko sprawę z tego, że izolując swoje państwo nie osiągnie żadnych ze swoich zamierzonych celów. I tak naprawdę jest to kwestia, choć może faktycznie moralizuje, czego nie znoszę. Nasza przyszłość, nasze rozwiązania, są, osprowadzają się do tego, że powinniśmy trzymać się razem. Ale woce do pytania, które potem przykryłem kolejnym, dlatego pewnie nam umknęło w tej części rozmowy, o te pozytywne strony, o pozytywne cechy życia chwilopłtyjowym społeczeństwie, wieloreligijnym społeczeństwie. Co do paru, jako człowiekowym jednostki cedało? Ja znowu powiem, że nie wiem, czy są wystarczającymi. Co chcesz, żebyś mógł mówić, że jest fajne, że musisz kupić tysiące muzyków? Co chcesz tutaj? Oczywiście nie wiem, czy to jest wystarczający. To jest moja realizacja. To jest trudne. To jest bardziej trudne, niż mieszkać się samochodem. To jest bardzo trudne. Myślę, że to jest mój źle. Co się nauczyłeś z tym? Ja się nauczyłem, że moja kultura nie jest absolutna. Ja nauczyłem tę sataniczną rzecz, która popularna dla ciebie, kultury i realizacja. Ja nauczyłem, że moja kultura jest realizowana. To jest... I nauczyłem, że to nie tylko, tylko prawdziwa. To są inne prawdziwa, które znalazły w świecie. Więc nie wiem, czy to jest wystarczające, ale nieważne, jak wiele ludzi w Rosji, zaczęłam czytać więcej arabiców, które nie wiem. To jest bardzo interesujące. To jest niesamowite poetry. To jest taka muzyka w poetry, że już, kobiety, w polskim poetry w Holandach, są poety, którzy są latami, latami morokanów, latami Algerii, a w polskim poetry w Deutschach są zupełnie nowe poetry, które nie myślą. To się zmieniło w języku, ponieważ są inne metaforzy, inne alegery, inne techniki. Więc w artystycznej jest bardzo interesujące. W społeczeństwie jest czasami bardzo trudno. I to będzie costs money i do integracji. Ale ok, to są jedno z moich kompatriotów. Widziesz? Więc nie wiem, czy to są predezie, ale wiesz, że to jest podejście dotyczące prawdziwego prawdziwa. I nauczę się to zrobić w pozytywą stronę. Ale teraz, kobiety, jestem writerem, chciałbym mówić o literacie, nie jestem politykiem, nie jestem profetem, nie mam solucji dla Ciebie, mam mentalność i pójdę do uwagi. To jest co traktuję, jestem artystą w pierwszym miejscu. Jestem politykiem, musimy zmienić ich mentalność. Pytanie może być, że możemy mieć wpływ na politykę? Nie wiem. Myślę, że ci ludzie mają dużo wpływ, że możemy być artystami. Ale my, artystami, możemy pomóc zmienić mentalność. Pomóż nam pomóc. I w pierwszym miejscu, moja Biblia jest, żeby stworzyć piękność. Jeśli widzisz dziewczynę, że ona jest śpiewana przez fantastyczny ekstrasz, który mi dziękuję za wszystkie mojej węzki, jak ona zrobiła, ma bardzo dużo emocji. I widzisz tę solucję z tym, że ona mówi. To jest o tym, co jest o tym. To nie o moją konkluzji moralnej. To o tym, czy jesteś zbudowany przez piękność, czy o tekst, czy o sadności. To jest w pierwszym miejscu. I jeśli, wiesz... Kiedy rejnery spróbują być modelami, czy profetami, to nie jest ciekawoste. To nie będzie zbudowany przez śluby. I nie mam żadnego solucji. I nie wiem, czy to jest w porządku. Ja tylko wiem, że... ...przestałem żyć w mojej wózce, w mojej węzki, i położyć wiadomości. I położyć piękność. Więc jeśli bieker biega, i jeśli... bieger biega i bieger biega i położyć wiadomości i położyć wiadomości to, co musimy zrobić. W społeczeństwie nie ma żadnego solucji. To jest... Wiesz, to jest bardzo piękny język z Kierkegaardą. Gdzieś jest w tym miejscu. Wiesz, jak spokojnie moją moralność. Tak samo, jak możesz wpadć w wózce. To jest moją moralność. Próbujesz zrobić, co możesz zrobić. Nie generalizujesz, ale tylko specyfujesz. I myślę, że literacja jest też o tym, specyfujesz moralność. Nie generalizujesz moralność. I może wtedy, możesz powiedzieć, że, może to jest odpowiedź, żeby żyć w takim świecie. Bo myślę, że jest interesująco. Mój ojciec jest 21. Mnie z dziewczyny Francino z mojego studia są z Magdorabinem do niego, do tej generacji, jest całkowicie normalny. On nie chce mówić o tym. To jest normalne. On już żyje w tym świecie. Więc to wszystko, jest to odpowiedź? Nie wiem. Może to jest prawdziwe. Nie jest prawdziwe, gdybym był ojciec, jeśli myślę, że mam prawdziwe, że nie mam, to bym był bardzo prawdziwe. Myślę, że to jest interesujące. To jest interesujące, żeby żyć w tym świecie. I to się zmienia. Myślę, że się zmieniłem. Tak. Z drogi powietrza, Gendt, a przez 20 lat temu dookoła Brussela i żyjąc w Brusselach, myślę, że się zmieniłem. Jestem nie biorąc już. Myślę, że angiela jest jedna z największych fantamów. Marc mówi, że jest fantam w Europie. Jestem nowym fantamem w Europie. To nazywa się angiela. Ciekawe jest w twierdzi dla strangów. I jeśli zauważyłeś twierdzi i uwielbisz się dla strangów, będziecie szczęśliwe. Nauczyłem się pewnego pojęcia, które uważane jest do takiego trochę upiola, a mianowicie kulturalnego relatywizmu. Nauczyłem się, że moja prawda nie jest jedyną możliwą prawdą, że istnieją różne prawdy. Ale z drugiej strony czytam też więcej poezji. Poezja osób, które mówiły, niż po arabsku, ma zupełnie inny wydźwięk, zupełnie inną melodykę. Dla dzieci, którzy piszą wiersze po niderlandzku, ale jednocześnie z tym niesamowitym rytmem, które dają również pochodzenie z Libany czy z Algerii. To jest zupełnie nowy fenomen i mój język dzięki temu się zmienia. Zmienia się, ci ludzie dodają nowe metafory, dodają nowe techniki. Więc zdecydowanie, jeżeli coś korzysta na społeczeństwie multikulturowym, jest to na pewno sztuka. Ale z drugiej strony dla społeczeństwa jest to, co wymaga bardzo dużych nakładów finansowych, aby wzajemnie móc zintegrować wszystkie grupy obywateli. Ale jeśli zadajemy sobie pytanie na temat tego, czy to jest trudne, musimy sobie odpowiedzieć, że nawet jeśli, to mówimy tu o naszych współobywatelach. I mówiąc o nich, musimy po prostu zaakceptować rzeczywistość, że to są ludzie, którzy mieszkają z nami. I nie jestem politykiem, nie jestem też prorokiem, że w środowach rozwiązań mogę tylko powiedzieć, że powinniśmy wykonać skok w wiarę. Natomiast osoby, które powinny mieć te rozwiązania, to są politycy. I nawet jeśli pisarze nie są do końca w stanie wpłynąć na zdanie polityków, to na pewno jesteście w stanie wpłynąć na zdanie polityków państwo usujący. Ja tylko mogę przez swoje prace pokazywać piękno. I tu w ciągu podziękować również aktorce, do pokazania moich sztuki. Ponieważ to ona właśnie pokazała piękno, pokazała piękno kryjące się w tym smutku i w tym odosobnieniu. Sztuka nie ma mieć, nie ma przekazywać moralnych jakichś informacji. Sztuka ma na celu sprawić, że będziemy w stanie odczuć piękno. Ja staram się pokazywać to przez moją sztukę, pokazywać te posady unikania przemocy i tworzenia piękne. Kimkiewiark mówił, że ma takie powiedzenie, że ludzka moralność kończy się w momencie, czy sięga tylko tak daleko, jak daleko jesteśmy w stanie dojść na pichotę w ciągu jednego dnia. Ja myślę, że jest to bardzo słuszne, bo tak naprawdę moralność jest kwestią bardzo indywidualną. Moralność to jest coś, co każdy indywidualnie, o czym każdy indywidualnie decyduje. Na przykład ma lat 21 i bardzo wiele z jego przyjaciółek to są dziewczyny pochodzenia muzułmańskiego. Na niego to nie jest rzecz dobra albo złata, jest po prostu rzeczywistość, której funkcjonuje odza wcze. Więc nie wiem czy można mówić o zaletach, nie wiem czy można mówić o przywilejach, bo przywilej multikulturowości to strasznie arokanski termin. Ale z drugiej strony myślę, że jeżeli mówię o swoim doświadczeniu, to ja pochodzę z jakiego miasteczka Gent. 20 lat temu przeprowadziłam się z niego do Broxeli i nauczyłam się bardzo wiele w tym czasie, kiedy mieszkałam w Broxeli w tym zróżnicowanym społeczeństwie. Przede wszystkim pozbuję się Lenku, a Lenk jest jednym z takich upiorów wiszących obecnie na Europą. Jeżeli pozbędziemy się Lenku, jeżeli pozbędziemy się nienawiści, to myślę, że będziemy w stanie żyć znacznie bardziej szczęśliwe życie. Proszę Państwa, dzisiaj Państwa Romanta i jutro będzie można zobaczyć te aktywne adaptacje genialne pobieżci z Tytanego Głościa Wojna i Terepentyna. Proszę Państwa, którzy te książki czytają i na pewno się ze mną zgodzą, że to jest wyjątkowo mądre i prysłuszająca pobieść. Mamy już na język polski wśród ułaczonych kilka tekstów naszego dzisiejszego goście, ale chciałbym byśmy ostatnie minuty rozmowy zanim oddam Państwu głos, bo być może będą gościa z dwóch serii. Chciałem zapytać o tym, jak pan dotał do tej historii, w którą opisana jest w nadmiuconej, bo tutaj tak jest objawność części pisarza znaleźć taką historię i moc ją opowiedzieć. W latach, dałem ten artykl i scientific artykl do mnie z kimś, kto mieszka w małym wiosku w Purwodze. Powiedziałam, że musisz to opowiedzieć. To jest historia o nas i nie mogłem to opowiedzieć, bo nie musiałam opowiedzieć angielskie. Ja to słyszałem i to była taka świetna historia, o której słyszałem. To jest o manuscript, który jest napisany w książce. I tutaj... Tak, tutaj to jest. Nie widzisz, oczywiście. To jest tylko spotkanie. Ale to jest nowy manuscript od tysiące lat. To jest znaleźć w Sanago w Cairo, w latach 19. I to mówić o tym, że Christian Birol w porządku z Józefem Józefem i to pójdą. To jest jak Romy i Julia, tysiące lat temu. Ale dzisiejsza ojca szukała jej, więc ona musiała być bardzo świetna dziewczynka od mojego rodziny. Znalazłam, że ona była dziewczynka, bo tam były bardzo wiele wieczniki w Ruonu. I oni wytrzymały do tego małej wioski, gdzie mam mięso. To jest niesamowite. Więc ona została przyjaciela miasta 1000 lat temu i ten manuscript, który jest znalazł w Egipę. Znalazłam, co to jest? Czerwony, bluby, skandynatyczny wieczniki Birol? Uwielbiam się, że jest Józefem Józefem w Cairo? Tysiące lat temu ukończyłem medytaryzmy w górę. Cześć? Czy to jest o dzisiaj czy o tysiące lat temu? Więc zaczęłam wytrzymać w historii. Wytrzymam się. W tym świecie, że to nie było tak dużo jak w naszym świecie teraz, że to były maybe to same dyskusje, które mamy teraz o biznesach w społeczeństwie, bo wszystko było wytrzymać i potem przyjeżdżają kursy, które wytrzymają wszystkie społeczeństwo w Europie, które wytrzymają społeczeństwo w Arabie. Wytrzymają się całą planetę, geografię i mentalizm, i religią. Więc myślę, że muszę powiedzieć tę historię. A ja tylko fokusem o dziewczynce. To jest dźwięk historii. Możesz wytrzeć, że to jest dźwięk historii, ale to jest dźwięk historii, bo wytrzymając dziewczynka, to oczywiście jest bardzo szczęśliwa. Ten człowiek wytrzymał w podróży. W podróży wytrzymał z kursami w mojej małej wioski. Więc nawet kiedy wytrzymałem w górach są wytrzymały tysiące lat temu? Tak, są. Ponieważ świeci nie wytrzymają o mojemu. Oni zostaną, że to jest. Więc ja znalazłem piosenki i tracenki od tyłu w rokach, o których nikt nie znalazł. Więc to był, jak do mnie detektyw. To był tak, znalazłem tę historię. I po prostu mówię tę historię i znowu nie moralizuję. Powiem ci bardzo pięknie, bardzo sadzą historię z dziewczynka z mojej małej wioski. To jest to, że wytrzymałem dziewczynka tak, że nie szukam historii. Historię przychodzą do mnie i zawsze się śmieje, że tak naprawdę nie muszę żadnych historii szukać, a na wszystkie przyłażą. Ta historia zaczyna się od tego, że kupiłam dom na prowansji. To był stary dom, ponieważ nie jestem bogaty, jestem pisarzem. I zabrałem się przez renowację tego domu krok po kroku, odnowiając okna, odnowiając drzwi ściane, aż finalnym efektem był w pewnym momencie przyszedł do mnie jeden z sąsiadów z artykułem wydrukowanym naukowym po angielsku, którego nie był w stanie przeczytać, ale kazał mi przeczytać, ponieważ powiedział, że historia opowiada o nas, właśnie o tej wiosce. Przeczytam ten artykuł, był on fenomenalny, opowiadał niesamowitą historię manuskryptu sprzed tysiąca lat. Manuskryptu, który znalazł się z Nagodze w Kajrze w XIX wieku i opowiadał o historię chrześcijańskiej dziewczyny, która zakochowała się w żydowskim popaku i razem zdecydowali się uciec i pobrać. Czyli tak naprawdę ówczesne historia Romera i Julii. Musiała być to dziewczyna bogata z tego, co udało mi się dowiedzieć, to była to córka czy potomkienie wikingów, bardzo bogatego rodu i szukano jej, więc ukryli się, ta para ukryła się w tej właśnie wiosce, gdzie ja kupiłam dom. Natomiast Manuskrypt, który stanowił jej listę komendacyjny, został znaleziony znacznie później w Kaliże, w Egipcie. I tak sobie pomyślałem, że ta biała, bąchitno oka, blondynka, która wyszła za Żyda i uciekała, aż trafiła do Egiptu, to jest niesamowita historia i tak naprawdę trudno sobie zdawać, możemy sobie zadać pytanie, czy to jest historia, która działa się niedawno, czy to jest faktycznie historia z przed 1000 lat. Kiedy zacząłem badać ten okres, pokazało się, że świat z przed 1000 lat przedstawiał przed sobą bardzo wiele z tych samych pytań, które stawiamy przed sobą obecnie, że toczyły się bardzo podobne dyskusje, że ludzie przemieszczali się, zmieniali kraje zamieszkania, były również wówczas mimo miejsce Kruciaty, które rozpieprzyły porządek świata, społeczny, religijny i zmieniły kompletnie mentalność ludzi. I wtedy wyszedłem do wniosku, że muszę tę historię opowiedzieć. Fundamentalnie jest to historia nieszczęśliwej miłości, ponieważ ukochany ginie, znaczy jest zamordowany przez Kruciatę, która przechodzi przez tę wioskę. Co więcej, jeszcze w tej wiosce można znaleźć ruiny, zresztą ja bawiąc się trochę detektywa, znalazłem ruiny i pozostałości i ślady tych Kruciat. Więc moim zadaniem, jako pisarze, nie jest moralizowanie wymówienie o moralnym wyźwięku tej historii. Ja tylko chciałam powiedzieć piękną, smutną historię dziewczyny, która mieszkała 100 metrów od mojego domu, pewnej wiosce na prowancji i to właśnie tę właśnie historię opowiadam na Wrocławę. Myśmy dzisiaj zaczęli nasze spotkanie ze Stepanem Webalsem od rozmowy o mitach, o przepisytaniu mitów i o tym, że właściwie wszystko już zostało opowiedziane w wielkim, wielkitelom w starożytnej biurecji, a teraz szukamy nowych możliwości o powiedzeniach historii o człowieczeństwie, to jeszcze się Państwu i Steferowo Wrocławem Państwem przyznam, że kiedy czytałem na Wrocłoną ta najgorszą jego książkę, to często nie wiem, gęśną skórkę albo dreszczę, bo historia, którą opowiada w tej książce, która się przecież wydarzyła wielki, wielki temu, pozbawia nas takiego komfortu, myślenia o tym, że jesteśmy wyjątkowi i że żyjemy w jakichkolwiek wyjątkowych czasach, bo to się wszystko jak koło powtarza Myślę, że to jest tak, że jest tak, i wiesz, że takie historie i szukamy w sposóbu komfortu, że wiesz, że nie jesteśmy specjalni, nie mamy specjalnych problemów, jak powiedziałem, mamy problemów w wszystkich czasach. To praktycznie zawsze było trudne żyć razem z ludźmi, niż ty jesteś. To zawsze było. I ludzie zawsze w porządku, w porządku i zawsze było czuć, o którym gość jest dobrym gościem. To najwyższe historie, może to jest historie o Gdzie. To jest jedyne, co nie możemy pokazać. To jest jedyne, dla którego mieliśmy milionów i milionów w historii, bo nie możemy pokazać. To jest strategiczne, że religijne nie mogą żyć razem z innymi. I to dlatego, że są monotheistyczne. Niemcy nie było tak. Niemcy byli mnóstwo krypów, kryminów na górę. F***** every little girl, they're so passing. And drunk all the time. And drunk all the time were there missiles. But they were like human beings. So they didn't have to say, our God is the good God and your God is the bad God. This is the most shameful thing in human culture. That we quarrel and make wars without something you cannot prove. To my, it's okay to believe in God, but it's not okay to think that you have the right to tell others what they should do. And this is maybe what I've learned too in Brussels. You can live with everybody, but don't try to convince others. Believing is a personal question. It's not a question of politics and it's not a question of institutions. It's your relation to something you believe. You have my respect for that. But please don't try to convince the others. Try to respect them in their culture. Because otherwise God is the greatest consul in the brain of humanity. And this is what the myths also learn us. Beware when you get fanatic. The blood will come on your own head. That's what the myths tell. Because the myths are politics. The myths are telling us how to live in the police. Police is the Greek word for the city. And the myths have been told to learn to live in the police. To do politics. Politics means how to govern the city. They are practical. They are learning what you should not do and what you can do. And this is very interesting. And this is what literature is always doing. And this is also what I've tried to do. The only thing I really want to do is write a beautiful poem, write a beautiful text, write a beautiful story that hopefully will move you. And I see very many readers that tell me I was weeping reading it. And I said, you know, I was shocked when I wrote it. I was myself shocked in researching what could have happened to that poor girl. And she's a girl of old times. And that's why we have literature. We were talking about Hamlet today already. All of those figures, Don Quixote, Hamlet, Macbeth, obviously Ulysses, they live forever because they are models of how we should behave. And you could always tell new stories what the old stories, I think. Tak, historia koło się toczy. I z jednej strony jest to takie komfortowe uczucia, że sytuacja w jakiej znajdujemy się teraz, to nie jest sytuacja jakaś niezwykła. Bo przecież ludzie zawsze uważali, że jest strasznie trudno mieszkać razem z innymi ludźmi, którzy są od nich różni. Zawsze kłócili się o to, czy i Bóg jest lepszy i zawsze mieli wyczynienia z ludźmi, którzy zmieniają miejsce zamieszkania i nagle zaczynają mieszkać w ich kraju. Myślę, że najbardziej tragiczne pytanie, czy najbardziej tragiczny powód konfliktu, to jest pytanie o to, czy i Bóg jest lepszy. Bo przecież to jest jedyne pytanie, na które nie możemy odpowiedzieć, na które nie mamy dowodów i jedyny powód, dla którego zabijano w historii biorący ludzi. Np. w Grecji takiej sytuacji nie było, ponieważ w Grecji Pan mawał polityizm, a nie monoteizm. Bogowie mogli sobie współistnieć z innymi Bogami, co więcej nie byli wcale wyidaźcowanymi postaciami, to byli częściowo Pan byci, którzy byzykali wszystko, co mi się nawinęło. Więc do tego stopnia jak ludzie, że ludzie nie czuli się w obowiązku bronić ich w ten sposób. Myślę, że powinniśmy się wstydzić tego, że teraz używamy religii czy Boga jako pretext do konfliktu. Bo przecież jak najbardziej w porządku jest mieć wiary i wierzyć, ale nie w porządku jest starać się narzucić swoje wierzenia innym. Wierzenia to jest coś bardzo osobistego i nie powinny być podmiotem polityki i nie powinny być celem istnienia instytucji. Jeżeli powinniśmy po prostu, czyli ja uważam, że mogę szanować cudzą wiary i szanuję cudzą wiary, ale nie szanuję prób narzucenia innym. W przeciwnym razie, jeżeli Bóg stanie się czymś, co możemy próbować komuś narzucić, to będzie on największym destrukcyjnym czynnikiem. Mity, które przecież tak często powtarzają się w literaturze, chociażby w moich pracach, wiele z nich mówi nam o tym, że powinniśmy wystrzegać się tego typu fanatyzmu, że powinniśmy się wystrzegać fanatyzmu w ogóle i że fanatyzm zazwyczaj skutkuje okrucieństwa. Mity mówił nam o tym, mówił Grekom o tym z praktycznego punktu widzenia, jak odnaleźć się w mieście w polis greckim, czyli o tak naprawdę polityce, która dowodzi się z tego słowa, mają bardzo praktyczny wymiar i literatura zawsze miała w pewnym sensie wymiar praktyczny. Jak opisasz, mogę mieć nadzieję, że poruszę czytelnika i często czytelnika słyszę, że fakali czytając moje powieści, ale ja mogę im odpowiedzieć, że wzajemnie ja byłem sam zszokowany, kiedy pisałem i kiedy prowadziłem badania przed napisaniem powieści tym, co mogło się wydarzyć, co mogło się wydarzyć w bohaterce. W moim zdaniem bohaterzy, literacy pozostają z nami na zawsze, w bohaterze wiekacji jak Hamlet, to są pewnymi modelami ludzkiego zachowania. Proszę Państwa, musimy kończyć powoli, czy nie jest jakieś pytania do Stefana Edmansa? Dobrze, to jedno pytanie, umówmy się, bo widziałem w pani oczach chęć za okładami określą na plany, już za chwilę zaczyna się kolejne spotkanie, które zapowiem. Więc jedno pytanie, zapraszam panią do nas, jeżeli mogę prosić i za chwilę będziemy już kończyć tę część spotkania. Użył pan określenia? Musimy wykonać skok wiara, ponieważ to jest też hasło przyrodnie jakby nasze do festivalu, my jako taniej brzmi tak. Co pan rozumie? Czy nie jest dla pana wiara, czy nie interesują niejakiś naukowy, dekincji i tak dalej, dla pana jako pisarza i jako człowieka? Czy to duchowość, czy kultura? Jak tam zrozumieć? To pan nam stanę. I tu są dwa solucje, i jedna jest negatywna. Cieszę się, że cieszę się. Próbuję tego nie zrobić. Próbuję być pozytywnym, który, oczywiście, w moim kraju jest nazywany Gutmęcznym. Przede wszystkim Gutmęcznym, jeśli mogę wrócić do wojny. Fajny jest dla mnie coś, jak powiedziałam, że chcę do góry. Zacznij z siebie. Zacznij z siebie i widzisz ktoś, czy chcę do wojny, czy chcę do zainteresowania. Fajny jest bardzo praktyczny i do góry. Jeśli mówisz o fajny, bardzo abstrakcji, nie jestem pewien, że pomożecie praktycznie w swoim życiu. Fajny pomoże, jeśli chodzi o konkretne. Dla mnie rozumienie wiary ma taki moment bardzo praktyczny. Czyli na przykład, jeżeli mamy dwa rozwiązania, to na jej sytuacji jedna jest negatywna, a jedna jest pozytywna, to ja uważam, że powinniśmy wypróbować to pozytywne. I często tak jest, jak ja nazywamy, na jednym Gutmęcznym, czy takim stającym się robić dobrze, ale ja z drugiej strony wolę być uznawany na jego, niż pogrążyć się nienawiści. Wiara to jest przede wszystkim rozpoczęcie od siebie, rozpoczęcie zmiany od siebie. Nie pogrążenie się w nienawiści i nie pogrążenie się w strachu i lęku. Wiarę stanąc pojęciem abstrakcyjnym, to myślę, że nie będzie pomagała na co dzień, aby wiara była pomocna, to musi mieć bardzo praktyczne wymiany. I tylko żeby wyjaśnić, ja sam nie jestem takim stereotypowym, niejki, rozmodlonym jakim z reklamenetą daje sobie sprawę z tego, że świat jest trudny i skomplikowany. Proszę Państwa, za chwilę po długiej stronie placu spoczyna się ważne spotkanie w ramach tym symon i dźwięści spotkań i generatorze malta. Na szybkości tutaj w Pazanie będzie Anna Argo. To jest ta osoba, która wymyśliła noż do lepo ma już osób cywilnych dla lepo. Wczoraj uwiedzieliśmy się, że ta inicjatywa została dominawana do popełnianego dynobla. Więc myślę, że warto, jeżeli nie ma Państwowych prawnych, nie ma Państwu do teatru, ma wojnę i terpentynę i ma Państwo w planie spotkań z przyjaciółmi i chcecie być z nami na walcie, to zapraszamy na drugą część placu tam się spotkać za mną albo tutaj na bok, w takim infokunkcie można kupić książki za prawo, jak Państwo sami słysza, nie mieli się aprezy przekonać się podczas czytania i w czasie rozmowy warto czynać jego książki. Dzisiaj goście, moja festiwalowańca był i wciąż jest Stefan Wetmans. Błody dziewczyn. Za bezbłędne przyumaczenie długich naszych pytań nie odkrywisz.