Loading...

ΝΑΥΠΛΙΟ-Φ. ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ_1.mpg

1,086 views

Loading...

Loading...

Loading...

Rating is available when the video has been rented.
This feature is not available right now. Please try again later.
Uploaded on Jun 9, 2010

Η δε πόλις ελάλησεν
Παραγωγή: 1992
«Η ΔΕ ΠΟΛΙΣ ΕΛΑΛΗΣΕΝ» περιηγείται την πόλη του ΝΑΥΠΛΙΟΥ, προβάλλοντας τον βράχο της ΑΚΡΟΝΑΥΠΛΙΑΣ, το ΜΠΟΥΡΤΖΙ να δεσπόζει στον Αργολικό Κόλπο, κτισμένο πάνω στο μικρό νησάκι των Αγίων Θεοδώρων, τη γοητεία του Αργολικού κάμπου και της ομορφιές της παραλίες της Αρβανιτιάς. Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ και ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΒΑΛΤΙΝΟΣ διαβάζουν αποσπάσματα από τις ενότητες «Τ' ΑΝΑΠΛΙ» και «ΤΟ ΠΑΛΙΜΙΔΙ» του πεζογραφήματος «ΤΑΞΕΙΔΙΑ» του ΦΩΤΗ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ. Ο συγγραφέας καταγράφει την εμπειρία του και τα συναισθήματά του, μετά από την περιήγησή του στον τόπο του ΝΑΥΠΛΙΟΥ. Καταθέτει τον πνευματικό του καημό και μας κοινωνεί το αθάνατο νάμα της Ιστορίας του Γένους.


Ο Κόντογλου γεννήθηκε στο Αϊβαλί της Μικράς Ασίας το 1895. Τον επόμενο χρόνο έχασε τον πατέρα του Νικόλαο Αποστολέλη και μεγάλωσε κοντά στον αδελφό της μητέρας του, τον θείο του Στέφανο Κόντογλου, ηγούμενο του οικογενειακού τους μοναστηριού της Αγίας Παρασκευής. Με την υποστήριξη του θείου του σπούδασε ζωγραφική στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (1913-1916) πριν φύγει για το Παρίσι. Η Μικρασιατική Καταστροφή τον έφερε, μαζί με χιλιάδες άλλους πρόσφυγες, πρώτα στη Λέσβο και ύστερα, στην Αθήνα.
Ο Κόντογλου έφυγε από το Αϊβαλί κυνηγημένος, ανέστιος, με μια εικόνα της αγίας Παρασκευής στα χέρια, για να βρεθεί, να πεταχτεί κυριολεκτικά σε μια ελλαδική κοινωνία κατάπληκτη από την αποτυχία της, ανίσχυρη ν' αντιδράσει και, το χειρότερο, δίχως ελπίδες.
Η ανάγκη ανόρθωσης ενός σταθερού κέντρου πνευματικής αναφοράς, ενός νέου μυθικού κόσμου εσωτερικής πίστης τον έφερε το 1923 στο Άγιον Όρος, όπου μελέτησε ­ βρισκόμενος σε «θεϊκό μεθύσι, με καρδιά που καιγότανε, σε έκσταση», όπως γράφει ­ τη βυζαντινή και μεταβυζαντινή τέχνη.
Επιστρέφοντας στην Αθήνα εξέθεσε στο Λύκειο Ελληνίδων μια σειρά από αντίγραφα βυζαντινών τοιχογραφιών και εικόνων που είχε φιλοτεχνήσει στα μοναστήρια. Στον πρόλογο του καταλόγου του αποκαλεί τις αγιογραφίες «τεχνουργήματα - καλλιτεχνήματα», τις θαυμάζει για τη «ζωγραφική σοφία» και τον «έντονο ρυθμό» τους και δεν αρκείται να τις «ξεσηκώσει απλά», αλλά να τις «ανασυνθέσει σχεδόν άρτια»! Ήταν ένας φυσιολάτρης, ένας αισθητιστής «με χριστιανική ανατροφή» και ρομαντικό πάθος για τον «πεθαμένο κόσμο», στον οποίο τον μετέφεραν με την «εξωτική τους φωνή τα μυρίπνοα αυτά άνθη».

Loading...

When autoplay is enabled, a suggested video will automatically play next.

Up next


to add this to Watch Later

Add to

Loading playlists...