 Boek 1, hoofdstuk 1 van Tijl Uylenspiegel in Vlaanderen. Dit is een LibriVox-opname. Alle LibriVox-opnamen zijn vrij van uteursrechten. Voor meer informatie of om je aan te melden als vrijwilliger, ga naar LibriVox.org. Opname door Bart De Leeuw. Tijl Uylenspiegel in Vlaanderen, de Jan Brailands, boek 1, hoofdstuk 1. Wat er gebeurde toen Uylenspiegel werd geboren. De lucht ging open en toe, zo snel schoten de bliksem schicht in achter elkaar uit het zwangere zwijk en rusteloos volgde donderslag op donderslag met gebulder en gebrom. En het regende zodanig dat de ene druppel de andere voorbij viel. Het hutje van Klaas, de houthakker, gans alleen in het woud, daarbij dammen, taverde bij het dreunen van het hemelgeschut en angstig blikte Anna, de gade van Klaas, de voetvrouw aan die bij haar gezeten was en ze privelden beide een gebets. Het ratelde daarboven. Een bliksemstraal, heller dan al de vorige, lichte heel de hut en een droge knal deed Klaas morrend op springen. Wist was het hebelvuur weer op een woudhuis neergekomen. Een jongen, zei de voetvrouw, Klaas, het is een jongen. Goden zijn lof, antwoordde de houthakker, Goden zijn lof, want het was mijn wens. En met de helm geboren, jaagte de vrouw. Hij zou gelukkig zijn, jubelde de moeder, en slim voegde de andere erbij. Dat is minder waard, zei Klaas, want het is beter een beker geluk dan een vat verstand. Hij wezen braver en eerlijk, meer vraag ik niet. Toen het kind gewassen en verzorgd was, kwam de zonne door de gebarte wolkenpinken en zond een warme goldestraal door het van waterperlent gebladerte, recht op de kleine af, die in dat dichtbad aan het schrijigen ging. Zie eens wat wolk van de jonge Klaas, sprak Anna vier, terwijl zij het kindje susm tegen haar borst aandrukten. Zelfs de zon komt naar hem zien. Hij deed het onweer keren, Anna, de hebel zal hem beschermen. Ze keken alle naar de ingang, maar een droog kuggen hun aandacht trok. Daar stond Nelle, de oude Nelle, de heks van het woud, die de macht ter kruiden kende om dieren en ook mensen te genezen en in het boek der toekomst lezen kon. Ze stond daar, gebogen, op hun stokje leunende, met vonkende oogjes in het grau gerimbald smal kort gelaad. En ze lachte schel, als ze zag hoe de twee vrouwen het teken des kruisersloegen. Een kind, alleke, mag ik het eens zien, ze trat binnen. De vrouw van Klaas stak die hand afweerend uit als op de kleiden te beschermen. Handen naar afdellen, zei de houthakker, kort, halfdreigend. Wees gerust, ik zal het kind geen kwaad doen. Ik hou veel van kinderen, van heel kleine kinderen, want als ze groter worden, komt er de mens in. En dan deugen ze niet meer. De oude staden strak het kindje aan. De nieuwsgierigheid won het op de vrees van de moeder. Wat denkt Genelle, zal het een gelukkig kind zijn? De heks stak de geopende hand uit. Op een blik van Anna werd de klaas een munstuk in de percamente holte. En de oude sprak. In heel ons land werd nimmer zo'n kind geboren, want het zal onsterfelijk zijn. Er zit een geest in, die zal blijven voortbestaan, als het stoffelijk om hulsel zal vergaan. Die geest zal helder vlammen werpen in de nacht, om voor te lichten hen die goed zijn, en te misleiden hen die boos zijn, te steunen hen die het waard zijn, te bespotten hen die val zijn. De Vlaamse geest, zo lang verloren, werd in uw zoon herborgen. Zo zal het wezen, zo zal het wezen. En Nelle strompelde de hut uit. Ik versta er geen gemene tijdwoord van, zei klaas. Ik even min, sprak Anna na denkend. Wie weet, zei het geen toverwoorde, opperde de voetvrouw. En ze nam het palktakje uit de bus met gewijd water, dat uit de wand hing, en zegende uilenspiegel. Het einde van half stuk 1. Boek 1, hoofdstuk 2 van Tijl Uilenspiegel in Vlaanderen. Deze LibriVox opname is vrij van oudteursrechten. Opname door Bart De Leeuw. Tijl Uilenspiegel in Vlaanderen door Jan Bruilands. Boek 1, hoofdstuk 2. Hoe uilenspiegel gedopt werd. De jong geborenen werd te dabbig gedopt en tijdelijk geheten naar zijn Peter, broer van klaas, wisverkoper en een der plezantste mannen van de omtrek, grappenmaker en kluchtverteller als niet één. Het ging er dan ook vreugdig toe, als naden de opvoetvrouw en kind, vader en Peter en gehele doopgeleiden in de ton van wilde gezeten waren en het lekkere nat bijna zo spoedig door het keelgat ging als in de beker. En potten schuimen bier volgden op potten schuimen bier. De Peter was opgestaan en met een gevulde knap in de hand sprak hij de lop van zijn Peterkind in de toekomst, toen één der meiden van de ton van wilde hem tegen de arm liep en de inhoud over de kleine tijden spatten. Dat is zijn tweede doopsel, lachte de visverkoper. En op dat tweede doopsel werd er nog een pot geledigd, zodat allen in de hoppegaard des heren verkeerden als het terug naar de hut van Klaas gingen. De lucht was met droeven, grijze wolken overtrokken en het werd grower en grower tot een hevige regenvlaag het water met emmers naar beneden groot en de kleine uiterspiegel druipend van het nat in de van het water lekkende armen de voetvrouw aan het huilig ging. Laat hem zingen, zei de Peter, dat is zijn derde doopsel. Langs het bos liep er een brede beek waarover een paar boobstronken gelegd waren die tot brug moesten dienen. De regen had de schoks glibberig gemaakt en het was een hele kunst om er over te geraken. De voetvrouw die niet gewoon was zoveel potte bier te ledigen en weer benen zoiets niet verdragen konden, ging met schrik over de brug. Wie bevreesd is lichte het eerst en zo kwam ze met het kind in het water er beek terecht. Alles verliep nog op zijn beste en de beide drinkelingen stonden draa op het troog. Dat is nu zijn vierde doopsel, kreeg de visverkoper. Zoek me nog zo een Peter kind dat viermaal op één dag gedoopd wordt. Het hoeft niet gezegd dat tijdens je na al die doop wederwaardigheden er niet zeer fris meer uitzag. De kleine werd er ook thuis met warm water gewassen en zijn Peter danste van plezier als hij dat ontwaarde. Een koninkluk Peter kind jubelde hij, dat is zijn vijfde doopsel. Het einde van half stuk twee. Boek één, half stuk drie van Thijl Eulenspiegel in Vlaanderen. Deze LibriVox-opname is vrij van acteursrechten. Oplamen door Bart De Leeuw. Thijl Eulenspiegel in Vlaanderen door Jan Bruilands. Boek één, half stuk drie. Eulenspiegel spreeuwst die jeugd. De kleine Thijl groeide op als een bloem in de wijn. Gekoesterd door zijn ouders die geen kinderen meer kochten en dan ook hun ene getelk zo lief hadden als het licht hunnerogen. Een bedorven dans was hij in de volle zin van het woord, want de moeder liet hem alles toe. En vader, als hij na de arbeidsavonds thuis kwam, zette er wel eens een paar grote ogen op, maar liet toch ook de kleine zijn goesting doen. Zo werd de knap vijf jaar. Hij was veel groter dan de andere kinderen van zijn jaren en veel verstandiger ook. De ganze dag bracht hij door in het woud en kwam sterkte naar vaders huis om te eten en te slapen. Hij kende ieder hoekje, ieder boopje, elk plekje in het uitgestrekte bos en had ook de hut ontdekt waar Nelle de heks voor bleef. Eulenspiegel was de vriend geworden der oude en Dick was vertoefde hij er uren en keek met aandacht in de vijf, zes, groter in percamentgebonden boeken die de heks bezat en waarin schone gekleurde platen te zien waren. Greetig luisterde hij dan naar de ophelderingen die Nelle hem gaf en er kende op het laatst zowel de betekenis der printjes als zijzelf. Thuis sprak hij nooit een woord over de heks want hij gisterde dat zijn moeder hem dan zou belet hebben de oude nochten naderen. Moen hij vijf jaar geworden was en weer in de hut van Nelle op de grond zat met een boek op de schoot, zei de heks, zeg eens jongen, gewocht vandaag vijf jaar. Als je slim wilt worden is het nu tijd dat geleerd lezen. Lezen, antwoordde de snaak. Lezen, ja, dat zou ik willen leren. Ik zal het u leren. Tijd klapte in de handjes van blijdschap. Dan zult ge al die vreemde tekes met hun naam noemen, er woorden uitmaken en deze lezen die bij de plaatjes staan en je zult heel veel weten. Maar het is moeilijk om te leren. Ik zal mijn best doen, zei de kleide tijl, en dan zal het wel gaan. Ik heb wel leren op de bomenklauter en in de beek zwemmen. Lezen zal zo gemakkelijk niet gaan. Kom. Nelle had buiten de hut op een houten bank plaatsgenomen, de lijvige folianten op de schoot en naast daar staande de blodde lokken door het zonnelicht verguld ten midde van het gezakken der vogels ontving uit de spiegel zijn eerste les in de leeskunst. Het einde van hoofdstuk 3. Boek 1, hoofdstuk 4 van Tijle Uilenspiegel in Vlaanderen. Deze LibriVox opname is vrij van uteursrechten. Opname door Bart De Leeuw. Tijle Uilenspiegel in Vlaanderen door Jan Bruilands, boek 1, hoofdstuk 4, hoe Uilenspiegel met zijn vader te paard naar Brugge reed en de goede burgers plaagde. De broeder van Klaas, de vissverkoper die Vijfbelpeter van de kleine tijl geworden was, had zijn vrouw verlogen die hij in ik lief had gehad en de vent was sindsdien een heel ander mens geworden. Hij liep gedurig met de kop op de brocht en geen enkel kluchtig woord kwam hem nog over de lippen. Hij gaat er van kapot, zeiden de mensen. En zo was het. Korte tijd daarna moest hij te bed blijven en op het daar middag kwam een bruggeling die naast de vissverkoper woonde, Klaas op het werk verwittigen dat zijn broeder op zijn uiterste was. De houthakker hield veel van de oudste, zoals hij hem noemde, en besloot dadelijk naar bruggen te rijden, te paard, want zijn baas wilde hem wel een rij die je afstaat voor deze gelegenheid. Mag ik mee rijden, vaar, vroeg tijl? Nee, jongen, nee. Ik heb geen tijd te verliezen en ik zou te veel last met u hebben. Ik zal heel wijs zijn. Nee, heb ik gezegd. De Kleine ging bij moederklagen en die te waterlanders over zijn wangerolle. Wel, neem het kind mede, zei Anna. Het is toch zijn Peter die op sterven ligt. Het is zo een lastige jongen. Hij zal zich goed gedragen, he, tijl? Ja, moe, mag ik vaar? Kom dan maar op, zei Klaas, die geen twee minuten van zijn telg kon weer staan. De houthakker sprong te paard en de moeder plaatste de kleine tijl achter de vader op het dier. Goed vasthouden, tijl? Ja, moe. Toen ze te dammen kwamen, stonden de meeste lieden aan de deur hunne woning. Al ik goedte hen, want ze kende Klaas als een braaf man. Maar niet zodra waren de twee ruiters voorbij, of ieder kreeg, oh wat een boos getrek. Deug niet van een jongen, daar zullen ze nog plezier van hebben. De kleine schalk had, telkens en dammen naar de vader groeten, zijn hemd opgelicht en niet aan de verbaasde lieden zijn jeugdige maand bewonderen. Toen zijn eindweegs hadden afgelegd, hielte vader het paard staan en zich omkeren, dan sprak hij uit de spiegel toe. Wat hebt genuweer aangevangen? Niet zwaar. Waarom riep je die van dammen ons dan na? Ik weet het niet zwaar, ze doen dat altijd als ze bezien. Ik begrijp er niets van. Ik ook niet. Ik stel toch niet veel vertrouwen in uw tuintje, kom, zit die vormen op het paard, daar kan ik u het oog houden. Zo kwamen ze te bruggen. De kleine staak, zodra zij een mens ontmoeten, stak zover mogelijk zijn tock uit en vertrok zijn gelaten zo lelijk als het maar enigszins kon. En de voorbijgangers riepen de vader toe, een schoon kind dat gedaar hebt. Ziet de kleine niets waard daar in zitten, teug niet de jongen. Er waren er die dreigende, vuisterdaar klaas opstaken, die schudde bollen tot zichzelf zei. Ik begrijp er niets van, zou mijn zoontje onder een slecht gestermd te geboren zijn. Hij zit daar nu toch zo stil als een kinderke Jezus in de kerk en de mensen zijn boos op hem. En de kleine uilen spiegel versteekten in klaas die gedachten door zich om te keren en te zeggen. Er zit wel ervaardig dat de mensen allemaal boos op me zijn, al zeg of doe ik niets. Het is waar, zei klaas, het is waar. De vis verkopen was aan het sterven als de houthakker een tijl binnen te raden. Hij had nog juist de tijd om zijn petenkind te zegenen en met een paar woorden zijn dochterkun die nog een jaar jonger was dan tijl onder de hoede van zijn broeder te stellen om dan de eerlegheid in te treden. Met twee kinderen keerde de houthakker naar de hut in het Wout terug. Niet geheel in zijn schik, want hij wist niet wat zijn vrouw wel over dit onverwacht geschenk zou zeggen. Ze hadden het al niet te breed, want het karig loon van klaas was het nauwelijks voldoende om in hun eenvoudig bestaand te voezien. De mensen op de weg die weer bij de tong en het lelijk vertrokken gezicht hadden af te rekenen, liepen achter de groep te paard alle zorgden van liefdelijkheden en tot overmaat van ramspoed aapte het dochterke haar neef daar en had klaas twee kinderen voor hem zitten die de voorbijgangers hun toontje lieten bewonderen. De lukkigluk werd hij thuis met de twee dergen die te goed ontvangen door Anna, die meende waar er eten is voor drie is er ook eten voor vier. Tijdtje heeft nu een speelgezellin. We zetten een kruisbrave vrouw, sprak klaas en om hels te teler zijn gade. En we zullen goede vriendjes zijn, ze er uit de spiegel tot zijn nichje. Hij sleurde het meisje bij het haar zodat het aan het huiliging. Het einde van half stuk 4. Boek 1, half stuk 5 van Tijl uit de spiegel in Vlaanderen. Deze lieprievoksopname is vrij van auteursrechten. Opname door Bart Tellew. Tijl uit de spiegel in Vlaanderen door Jan Bruilands. Boek 1, half stuk 5, hoe de heks stierf en Tijl onder drie voorwaarden haar enig erf genaam werd. Uilerspiegel groeide voort in het wild op en zijn nichje eveneens. Het meisje dat Nelen heette had veel plaagereeën van tijd te verdragen, maar zijn bezat in zachtzinnig karakter en hield bovendien zeer veel van haar goudige neef. Ondanks tijds Poetsen bleven ze dus goede vrienden, destem meer daar de jongen geen slechte inbost bezat en voor zijn vriendinnetje zou hebben willen sterven. Zo werd hij 14 jaar. Een sterke jongeling die reed zijn vader bij de arbeid behulpzaam was, maar echter weinig lust toonde om houdhakker te worden. Hij werkte wel, maar het was goed te bemerken dat het meer tegenzin was. Dus na middags was hij nooit te vinden hoe zijn vader ook op hem schuld en het Nelen vertrouwt niet te weten waar hij dan ging. Tijl had geen geheimen voor zijn nichje. Hij had haar alles begedeeld wat hij zelf wist, behalve dat hij een dagelijks bezoek aan de oude Nelen bracht en dat hij lezen kon. Een na middag, toen hij weer zijn gewone uurtje in de hutte de heks ging slijten, vond hij deze laatste erg krank op de dode bladeren liggen die haar tot legersteden tiende. Het was met zwakke stem dat ze hem toesprak. Best de jongen, het is met mij gedaan. Dat mocht er niet zeggen, moeder Nelle. Ik voed het jongen. Eer het avond is, zou geen adem meer over mijn lippen komen. Zit neer en luister eens. Ik heb u veel te zeggen. Uilenspiegel plaatste zich op een houten bankje, een brokboomstam, en terwijl de oude zijn handgreep kwam de grote, donkerbruine uier die steeds in de hut vlanderde en de lieden die bij de heks omraad kwamen de schik op het lijfjoeg, want zij zagen in hem de duivel op zijn schouder gevlogen, als wilde de vogel ook het verhaal de oude Nelle horen. De heks sprak. Ik heb veel geleden thuis, zeer veel geleden. Mijn jeugd was zonnig, maar toen ik in het huwelijk zat is die zon voorgoed verdwenen. Mijn echtgenoot is gedood geworden, mijn kinderen zijn gestorven. Al wat ik bezat werd mij ontnomen en ik stond gans alleen op de wereld. Toen ik oud geworden was moest ik vluchten uit de stad, want slechte mensen hadden mij aangeklaagd als heks en ik zou streng gestraft geworden zijn. Toen kwam ik hier in het Wout een schuitplaats zoeken en besloot de Lieder hun slechte handelwijze duur te doen bekopen. De goede moesten het met de slechte betalen. Dat is niet eerlijk, moeder Nelle. Nee, dat was niet eerlijk, maar tegenover mij hadden ze ook niet eerlijk gehandeld. Het weinige dat ik van de heelkunde kende en in mijn boeken las, heeft mij veel doen verdienen, want ik heb de kruiden die ik in het bos vond duur doen betalen. En nog meer muntstokken heb ik verdiend met de toekomst te voorspellen. Ze waren bang geworden van de vrouw, die zul je zelf tot heks hadden uitgeroppen en ze geloofden de gekste dingen die, naar ik zegde, zouden gebeuren. De wereld wil bedrogen zijn, moeder Nelle. Dat is nu al voorbij en ik hoop dat de heer mij zo genadig zijn. Ik heb gemeten met de maat waarmee ik gemeten werd. Ik heb veel voor u over gehad, Tijl, sinds jij hier in mijn hut zei gekomen, zonder vrees voor de heks. Het scheen me dat de heer mij in u mijn zoonjesaliger terug schonk. Al wat ik bezit, is voor u. Mijn geld en mijn boeken. Geboed me echter tribelof te doen. Ik ben nog toe bereid, moeder Nelle. Mijn lijk in het woud begraven en een houten kruis op mijn gaf planten. Dat zal ik. Mijn belzenbud meenemen en hem goed verzorgen totdat hij ook de eeuwigheid invliegt. Ik zal het doen, moeder Nelle, sprak Tijl en steelde de ui over de kattenkom. En nu de derde, maar moeilijk te volbrengen beloften. Geboed hier weg uit het woud en naar de steden gaan om ervan uw geleerdheid en mijn goud gebruik te maken om de braven mensen te helpen en de kwaarden te straffen. Zult je dat doen? Uilenspiegel dacht in ogenblik na. Ik zal het doen, sprak hij, besloten. Het ratelde even in haar keel en ze was niet meer. Uilenspiegel groeft haar gaf, bat er lang en keerde naar vaders hut met een zakje voor gouden geld. De boeken de heks onder de arm en de uil op zijn schoudig. De jongen voelde lang de waterlanders in zijn ogen want hij had de oude Nelle liefgekregen. Het kropte hem in de keel en als hij terugdacht aan de lot gevallen der oude dan wilde een treurig gevoel in hem op. Gevoel dat ontstond uit medeleide voor de mensen die zo dom waren geweest een brave vrouw als modernelle uit hun midden te badden omdat er beweerd werd dat zij een heks was. Tijl was droef en door zijn ziel schoot de eerste straal van het licht der mensenkennis. Het einde van hoofdstuk 5. Boek 1, hoofdstuk 6 van Tijl Uilenspiegel in Vlaanderen. Deze LibriVox-opname is vrij van uteursrechten. Opname door Bart De Leeuw. Tijl Uilenspiegel in Vlaanderen door Jan Bruilands Boek 1, hoofdstuk 6 waar Uilenspiegel het voornemen te kennen geeft zijn derde belofte te volbrengen. Toen Tijl met zijn erfenis thuis kwam zette heel het gezin grote ogen op. Modernelle is dood, zei de jongen, en ik ben haar erf gedaan. Ze was rijk de heks en hij liet het geld in de beurs rinkelen. Wat is dat voor een lelijk beest, creed Nelen de uilaanwijzende die haar met zijn ronde ogen straks had aan te kijken. Dat is zij de hoogheid, Belzebud. De duivel die verwenst werd in een uil omdat hij zo nieuwsgierig was, antwoordde Tijl. Pas maar op of hij wordt in een uil in veranderd Wat gaat hij met die boeken doen, vroeg de moeder? Lezen, zei Tijl 4. De drie andere lachten om die zet, zo dachten ze, van de goud. Luister maar, weder voor Uilenspiegel en er las enige regels uit het boek zo snel en duidelijk dat alle de handen samensloegen. Wie heeft u dat geleerd? Kreeg de vader naar enige stonden zijn zoon met open mond en stormenvermazing te hebben aangegaapt. De oude Nelle, die me nog andere lessen heeft gegeven mijn gedeerde heeft de mensen naar weiden te schatten en te behandelen. Als er maar geen kwa de hand op u rust met al die zonnelingen zaken, zei de moeder Ik heb het niet erg op met die uil Hij zal niet lang hier zijn moeder Gaat ik het best verkopen? Geen sinds? Ik heb beloofd het bij mij te houden tot het dood valt Ik ga u verlaten Spotgen, tuil? Nee, hier kan ik niets blijven uitrichten Ik heb geen lust om gans mijn leven bomen te velen Ik ga de weide wereld in om mijn bro te zoeken Dat is gek uit tuil, zei de vader Misschien gemocht ik me echter niet beletten vader want dan ga ik toch de ene of andere dag op de vlucht Ik wil hier weg zijn naar bruggen, gend, antwerpen, brusselgaan en mijn geluk overal beproeven Maar wat zult gedoelen maar in de kost te komen? Al wat het er doen valt en zijn wel gekke mensen, maar geen zon te bedrijven De moeder en Nelen zaten te wenen Ween niet moeder sprak tuil Het zal voor mij gelukt zijn daarbij in de buurste heks is er genoeg om geruimetijd door de wereld te komen De helft voor u en de helft voor mij Gaat dat? En ik moet hier alleen blijven, snikt de Nelen Ik dacht dat jij zoveel van mij hield Het was dan een leugge dat je me gisteren in het bos verteld hebt Nelen, zei uilenspiegel Ik heb u meer liefd dan de appel mij naar ogen Het is ook voor uw geluk dat ik hier weg moet Ik wil iemand worden in de wereld Zodra het mogelijk is, kom ik u hier halen en we gaan regelrecht de dammen naar de pastoor Dat beloof ik u plechtig De jonge uilenspiegel was niet te weerhouden en zanderen dag in de vroege morgen als de vogeltjes pas hun kopje van onder de vering tevoorschijn hadden gebracht rijkte moeder Anna de reisvaardige tijl een groot pak met brood en ham toe Hij om hels de vuur richt moedig en Nelen drukte vaarden nog eens flink de hand en tat de weide wereld in De uil alleen vergezelde hem Waarheen ging hij? Dat wist hij zelf niet, maar toch stapte hij snel voort Het was alsof een geheimzinnige macht hem voortreef naar het doel, het welk hij niet kende, maar dat toch bestond zich door een onverklaarbare drang in hem op een baarde en daarom stapte hij verder vol betrouwen in het lot Het einde van hoofdstuk 6 Boek 1, hoofdstuk 7 van teil uilenspiegel in Vlaanderen Deze Librivox opname is vrij van houtteursrechten opname door Bart de leeuw teil uilenspiegel in Vlaanderen door Jan Bruilands Boek 1, hoofdstuk 7 hoe uilenspiegel lamme goed zak ontmoeten en hem tot reisgezel kreeg toen teil in diep gebijns in Verzonken een half uurtje door de kleine weegeltjes van het bos had gestapt werd plotseling zijn aandacht getrokken door een vuurtje dat bezijde de weg een eind tussen de bomen een helde vlammentje uitwierp uilenspiegel trat erop af want het kon wel een begin van brand zijn en het woud was hem dierbaar hij bebekte draad dat het een vuurtje was op een open plekje met droge bladeren en takken gestokt en zag plotseling de stoker tussen de bomen tevoorschijn komen het was een jongeling die wel een paar jaar ouder kon zijn dan teil zeer flink gebouwd en met open gelaad fris van kleur en van een paar vinnige zwarte kijkers voorzien enige lompe maakte zijn kleed zo uit hij had een vogeltje gans gepluimd op een lange, smalle primsteken en begon het aan dit eigen aardig spit boven het vuur te braden uilenspiegel was de zondelinge kok genaderd die door het kraakender takjes onder tijdens voet uit zijn beslommering gewekt werd en onze held aankijk Goedemorgen zei uilenspiegel Morgen antwoorden de anderen zonder verder aandacht aan tijd te wijden om zich geheel aan het bradende vogeltje terug te schenken het ruikt u lekker in uw keuken, sprak tijl vliegende vogels scheuren niet, antwoorden de jonge kerel daarom is het ook veel beter 1 vogel aan de punt van uw bradprim dan 10 die genoeg moet vangen, weet je ervoor uilenspiegel de ander keek hem strak aan geziet jij er mij een vieze gast uit sprak hij ik geloof dat wij niet zullen vechten vandaag kan ik uw plezier doen met een half vogeltje ik heb een half uur geleden mijn bekomst gegeten dan gaat het helemaal in één graf lachte de vagebond het is wel niet veel maar wie het klein niet begeert is het groot niet weerd kan ik uw plezier doen met een paar stukken brood met ham dat zou ik denken uilenspiegel open in zijn pak en rijkte de jongeling een brood toe het was op korte tijd verslonden in gezelskap van het gebraden vogeltje tijl had zich op het mos tegen een boomstam neergezet zonder te weten waarom het was alsof een geheimzittige macht hem bij de vreemdeeling hield als deze zijn maal geëindigd had, keek hij uilenspiegel een paar stonden strak aan en sprak dan geziet er een braver kerel uit gezond zeggen, we moeten zijn hart op de tong niet dragen en dat is waar toch, ik stel u alleen die vraag om te weten of we samen niet in eindweeks kunnen afleggen misschien wel, waarheen gaat jij? nergens, en overal zoals ik dan kunnen we lang bij elkaar blijven zolang de reis duurt de wereld is een zee de mensen zijn de baren en wie geen schuitje heeft moet in zijn hoedje varen, zo zit met mij gesteld in we samen de weg op gaan, die geen einde heeft dan aan het gaf wil ik u mijn toestand bekend maken ik bezit niet dan een paar sterke armen veel vrijheidslust, veel dorst en honger dat is al een geikameraat ik weet veel en bezit goudstukken denk je er wel aan dat het gevaarlijk is bij dat hier in het bos waar geen mensen een uur in het rond te vinden is bekend te maken goudstukken zou er mij zeer welkom zijn ik ben niet bang ik kan u in tweebreken vind je beproeven het eens nee, ik heb geen reden om u kwaad te doen wil ik u eens in tweebreken sportje of daartje me uit? neem het zoals gewild eilenspiegel had op de vagebond toe en vooraleer deze er aan dacht had hij een stomp op de maag en de borst ontvangen met zoveel kracht toegebracht dat hij keudend omtuimonde Thijl had dat van zijn vader geleerd als de andere recht gekomen was voeg eilenspiegel hem wat denk je ervan ze zijn een sterke kerel rijk met de hand voor daar mocht je op mijn vriendschap steunen en gij op de mijne, hoe heet ge? m'n naam is Lamme naar mijn Peter en Goedzak naar mijn meter dat hebben ze me toch wijs gemaakt wat mijn ouders betreft die hebben mij vergeten te zeggen waar ze gingen wonen als ze mij ergens kocht naar mijn geboelten op een doopsweg te vinden lechten en gij? ik ben de zoon van Klaas, de houthakker en heet Thij, naar mijn Peter die ter brugge vissverkoper was je hebt deftige familie en, mag ik weten wie de derde makker is? Lamme wees de uil aan die enige tijd in een naburige bomen gezeten en nu op de schone van Thijl terugplaats genomen had dat is Belsbud, de schoonste uil van de wereld waarom draag je dat bezig mee? omdat ik tussen de mensen gaan wil en als ze die uil op mijn schouders zien zij zich wel ligt aan de wijsheid van Minervas Vogel zullen spiegelen een uilenspiegel goed gezegd, we zullen een uilenspiegel wezen en nu de baan op Lamme ik volg u uilenspiegel en de twee jongelieden zetten hun weg naar het onbekende voort het einde van half stuk 7 poek 1 half stuk 8 van Thijl uilenspiegel in Vlaanderen deze LibriVox opname is vrij van uteursrechten opname door Bart De Leeuw Thijl uilenspiegel in Vlaanderen door Jan Bruilands poek 1 half stuk 8 waar uilenspiegel aan het minne water op de koortanst en die van Brugge aan het vechten krijgt te Brugge, waar het tweede al aan landen naar een korte omreis in Vlaanderen was uilenspiegel weldraad door Rijk en Arm jong en oud gekend want hij liep met Lamme, Herberg in en Herberg uit en werd dikwijls ten huizen van burgers en edelen ontboden hij voorspeelde de toekomst en deed het op een zo geestige wijze met al van zinspedingen op de uil die steeds zijn meester weg gezeld dat men geld gaf om hem te horen spreken een zondag na middag was er veel volk bijeen aan het minne water en er kwamen nog steeds nieuwsgierigen want er werd verteld in de stad dat uilenspiegel op de koort zou dansen de huid had inderdaad over het minne water van de ene populier naar de andere een koortgespannen en als er genoeg mensen naar zijn zin vergaderd waren een paar malen op het touw heen en weer en begonnen in het midden op te zwijen en te dansen uren hadden zich daar in het woud in vroeger jaren als hij nog een kind was, op toegelegd en er was er in geslaagd het wonderwel te leren de bijval was groot en Lamme die met zijn hoofddeck zo een omhaling deed bij de toeschouwers als over de giften zeer tevreden uilenspiegel had zich nu neergehoorkt op de koort en deze ook met de handen vast genomen zo langzaam over het water zwijend zong hij het volgende lied burgers van het oude bruggen hebt hij het liken al gehoord van de man die zonder vallen weet te dansen op het koort dansen doen toch alle mensen schoon de dansen niet behoord maar ze doen het op de aardbol en ik doe het op het koort lijkt de vrouwen in Begheren dansen vele mannen voort op de maat die wijfjes spluiten ik tas liever op de koort lieden die zeer hoog gezeten voeren hier het hoge woord dansen naar de vorst zijn nukken ik dans liever op de koort heel de wereld danst op krukken waar de levenslang gaat spoord ik zweef boven al die zotten en dans liever op mijn koort het liedeken vond een overgrote bijval en uilenspiegel moest het opnieuw zingen terwijl Lamme weer zijn ronde deed en het geld in zijn pet regende en luidel klonken de kwingslagen die hij tenbestig af om de ene of andere bruggeling die met open ontstond te luisteren zijn penningen te doen storten sinds het bestaande wereld sinds Kajen zijn boer Abel dode vindt ge overal op aarde mensen die branden van neid en jaloersheid en slechts genoot vinden in het onheil van hun even naaste die onverpoost al doen wat me enigszins mogelijk is om een ander te plagen en ongeluk boven zijn hoofd te roepen de bijval die uilenspiegel oogste de afgeunst op van een paar jongelingen die lelijk misbakerd waren en besefte dat ze er nooit zouden inslagen op de kort te dansen ongemerkt waren ze eender bomen genaderd waar aan het touw was vastgehecht en in hun omzin haal zet met hun mes doorgesneden zodat de op de kort wiegende tijl in het water plonsten het volk lachte iemand die valt doet de toeschouwers lachen dit zit nu eenmaal in de mens uilenspiegel zwoop als een vis en vond zich dat ook spoedig op het drogen hij sprak een paar ogenblikken met lame en begaf zich dan naar het naastgelegen herberg om zijn klederen bij het vuur te hangen lame had zich in tussen met het volk onledig gehouden en riep zoveel het zijn longen bij toelieten mensen komt bij en luistert mensen komt bij en dan sprak hij als voort het is de ene hond leed dat de andere in de keuken gaat enige deugnieten die toch hun verdient loon zullen ontvangen maar uilenspiegel deperkt gebakken waarvan geallend getuigen werd ik heb gezien hoe hij het gedaan heeft en ik was dan ook van plan de twee kerels een vetting van belang te geven maar uilenspiegel die zo braaf is als het best dat steeds op zijn schouder zit want veel te goed is halfzot heeft het mij verboden ze zullen dus elders de gallen vinden die niets waarden ik ga het taal terug vastknopen en heb de eer u te melden dat uilenspiegel zodra zijn klederen droog zijn een tweede vertoning zal geven met nog schoudere kunsten dan de eerste komt bij en zegt het voort het volk, klein en groot jong en oud, bleef natuurlijk wachten want de nieuwsgierigheid maakt ook deel uit van de menselijke plagen uilenspiegel kwam een half uur later terug en toen hij op de koortsprong goede hij vriendelijk de menigte die hem op gauw en hand geklap onthaalde wie ooit koordendanser wilde het zij in de rechten zin deswoord, het zij figuurlijk hij wezen vriendelijk gegens degene die hem al eens in het water doen plonsen en hij zal in populaire banheten thuis richten het woord tot de toeschouwers mensen, het is de laatste wel dat ik hier te bruggen dansen zal, want ik ga de weide wereld in om overal mijn kunsten te vertonen ik wil elders lauren plukken en ik zal dan beter kunnen doen dan hier want niemand is profet in zijn eigen land ik zal tot afscheid dat je je verrichter dat je nog nooit gezien hebt maar ik moet daarvoor 100 al schoenen van uw rechte voet hebben wie geeft ze mij ieder verhaasde zich zijn schoen uit te doen en hem lame toeterijken want de mensen zijn erop uit dienst te bewijzen aan iemand die hoger staat dan zij lame bonden de schoenen aan elkaar en langde uit de spiegel die tof deze zwijde een paar malen het pak schoenen heen en weer en lieten dan tussen de menigte terechtkomen onder de uitroep het zijne het gevolg is lichteraden elk een wilde zijn schoen terug hebben en mannen, vrouwen en kinderen weerpen zich op de samengebande schooi zoals rippen, schreeuwen tieren, stompten, duwden zodat horen en zien vergingen de banden trok een partij voor hun vrouwen de ouders voor hun kinderen en eerder een tiental minuten verlopen waren wanschans die bies werden aan het vechten uile spiegel en lame waren verdwenen het einde van hoofdstuk 8 boek 1, hoofdstuk 9 van tijle uile spiegel in Vlaanderen deze LibriVox opname is vrij van oudersrechten opname door Bart De Leeuw tijle uile spiegel in Vlaanderen door Jan Bruilands boek 1, hoofdstuk 9 hoe uile spiegel en lame aan een noemau geraakten de twee vrienden hadden vele steden en dorpen van de beide Vlaanderen bezocht de uile spiegel had nogal wat verdiend met op de korte dansen en de toekomst te voorspellen maar het Vlaamse Gerstenat en het Franse Druijversap werden niet door hen versmaat even min als een goede tafel op een schone na middag was het goud van de hek ze had het verdiende geld op en keek tijl bedroefd naar de bodem zijn er beurs ze zaten op de boord ene gracht om oorlogsraad te houden het is op, op zei uile spiegel we hadden aan de toekomst moeten denken als het kalverdronken is, vult men de put en men bespot het beest omdat er ingevallen is ik voel maagkrampe mijn bier groot dan moet gegras eten er is niet zo goed voor pijn in de buik zie de honden eens ik heb geen buikpijn en ben ook geen honds ik heb honger honger is een woordlammer dat genooit mocht uitspreken als de beursledig is dat onzalig wordt scherp de eetlust er is aan mijn eetlust niets meer te scherpen hij is als een naald zo fijn en dorst heb ik niet minder kinder loopt een beek met cristalhelder water water een gevaarlijk vochttuil zie eens na hoeveel mensen er in het water zijn omgekomen we zullen die beek maar laten lopen en dorst leiden zolang als het mogelijk is het is maar ten einde raad dat er mensen in het water springt je hebt gelijk en zoveel zijn we toch niet ik heb mijn koord nog om je op te hangen nee om een duitje te wagen de eeuwigheid in dat heb je vandaag zwarte gedachten ze komen recht uit mijn maagtuil ik ga daar in het dorp wat op de koord tansen hier ik geloof dat er in dat gehoord 5 mannen kunnen komen naar kijken en dat je de muntstukken die je er voor je kunst zult krijgen met uw ellenbogen zult mogen in ontvangst nemen eten moeten we het is het ijs der natuur en drinken we ook dat deden we vroeger wel zonder dorst kom maar mede ik zorg voor het noemmaal ze keuden door het dorpje waar slecht 1 afspalling van wat zoek te ontdekken was in de bonten os op de grote baan waar men volgens het uitgangbord kon eten en slapen en stallen zonder waarborg we zullen daar ons buis kevullen zonder waarborg zet tijd ze traden er binnen en deden de baas die er een brave keroer uitzag al opdienen wat hij mag geven kon en dronken er meer bekers bruin erbij dan de hospus ooit op 1 dag getapt had en ze nodigden de gelukkige hospus uit met hen te drinken zodat hij op het laatste onder zijn schedule een onweervoelde opkomen als het mail was afgelopen spakuilen spiegel tot de baas ik wil niet weten hoeveel dat mail kost de hospus keek hem verbluffd aan vanmids wij kruis nog munt hebben om te betalen moest hem het beloop de rekening ons geen belang in dat is mis plaatste spot crete man nee, dat is zo ernstig als bij een beurs leeg is ja maar, dat gaat hier zo niet hoe gaat het hier dan baske sekt de bekers nog eens vol dat zie ik ervan hier ik ga mijn krecht roepen om je naar het gemeentegevang te leiden en dan gezond gestraft worden deugdieten afdrugelaars dieven en dat is hoe rekening betaald nee, maar ik heb toch voldoening daar kunt je uw bakker niet mee betalen nee baske zo willen we u niet vast hebben leggen kan ik niet maar als je de bekers nog eens vult zal ik u iets leren dat voor een man als schij tien noenmalen en een wat bruine waard is wat zou dat zijn vroeg de hospus ongeloovig nee baske, eerst tappen de nieuwsgierigheid treefde herbergier naar de ton en geste dat vloeiden door het keelgat van tijl en lammen ik zal u leren ze uit de spiegel van het vlees in een gewone kat kieken vlees te maken was het noenmel kwijtsgeld sfeert je dat ik heb niets te verliezen sprak de hospus want het is toch niet mogelijk ik sfeer het luister dan goed weder voor tijl gevangt een kat en winst ze met een sterre touw aan de poot ene tafel vast dan neemt je een dikke knuppel danst rond de kat en dreigt ze te slaan en gemaakt ze zodaner bang dat ze van schrik het kieken vlees krijgt zo is het de baas was kwaad maar hij had zijn eet gedaan en uit de spiegel en lammen goed zak konden ongedeerd de afspanning verlaten het einde van hoofd stuk 9 boek 1, hoofd stuk 10 van tijl uit de spiegel in Vlaanderen deze LibriVox opname is vrij van houtteursrechten opname door Bart De Leeuw tijl uit de spiegel in Vlaanderen door Jan Bruilands boek 1, hoofd stuk 10 hoe uit de spiegel een ezel leerde lezen als ze hartelijk lachend over de baan gingen naar de goede poedst die ze de waard uit de bonte os hadden gespeeld zij uit de spiegel dat is nu al goed en wel lammen maar we moeten trachten aan ons brood te geraken overal zullen we er zo gemakkelijk niet doorkomen langs de weg die we nu bewanderen geraken we in de gevangenis laat ons dan maar snel een andere weg nemen al de wegen die we tans betreden leiden naar de gevangenis komen we een groter op tegen of in stad en ik ons brood als dansende maar in de kleine vlekken zullen we onze buikrie moeten toehalen tot onze maag een blad papier even naart in dunte heb je nooit in stil geleerd daar werd ik te fijn voor opgevoed ik heb nooit iets anders gedaan dan gewandeld en geslapen daar is weinig mee te verdienen het is gezond als je er de kost bij hebt ja, want anders gaat je er dood van op dit ogenblik kwam er een ezel met een pakbeladen de baan op gevolgd door een gezond boerke dat tussen de tanden het lidelijke vloot van het lozen vissertje we gaan trachten bij Defend aan de kost te komen zij uit de spiegel doe maar, ik heb vertrouwen in u toen het boerke hergenaderd was trotteil op hem toe met geopende armen en sloot het mannenke aan zijn boezem mijn oude, trouwe, cis zij uit de spiegel ik heet niet cis, ik heet Wannes Wannes, dat wilde ik zeggen ik was te verheurd om uw naam goed te zeggen ik ken u niet kent hij uw neef tuin niet meer van dammen nooit gehoord dat ik daar een def had maar hij zei toch Wannes Wannes Bruinviss, zei het boerke juist, dat is het Wannes Bruinviss van Wannes, sprak het boerke ja, zo is het en geherkent mij niet ik uw welwangers en uw vrouw, die braven hoe heet ze nu weer Mie, zei het boerke juist, die braven Mie ik zal ze met plezier terugzien en zich plots tot de ezelkerende omdat hij zag dat Wannes Bruinviss dus had om zijn neef meerdere toelichtingen te vragen, kreeg tuin wat verstandige ezel die ziet er zo slim uit als mijn uil Lammen hielp het mantje waarin Belse butte de reis met zijn meester medemaakten tot voor de ogen van Wannes ja, dom is mijn ezel niet het is pijter dat hij geen betere opvoeding ontvangt neef zij uilen spiegel zeer ernstig hey, antwoord de Wannes dat mocht geniet zeggen er is geen ezel op de hele wereld die beter verzorgd wordt dan onze chef aan een spiegel dat zijn pet van het hoofd en sprak in bedig buigend wees gegroet meester chef en dan weer tot Wannes neef, ik twijfel niet aan dat je voor uw ezel vaderlijke zorgen over hebt maar dat zijn digaamelijke zorgen en het is voor zijn geestelijk ontwikkeling dat je het nodig zou moeten doen wat wil je daarmee zeggen je moet aan de toekomst van uw ezel denken je moet hem leren lezen het boerke begon te lachen zo hevig dat de twee uiteinden van zijn mond zijn oren draakten zie neef deze dikzak hier is de geleerdste man van het land hij heet Dr. Lammius Hoetsachum en heeft aan de kinderen van voorste en ministers de lees- en cijferkunst geleerd maar hij wilde het verder brengen en nu leert hij paarden koeien, varkens en ezels in de boeken lezen het boerke keek lame met bewonderende blikken aan terwijl eulen spiegel springt het hoog in de lucht en zijn buik vooruitstak dat kost zeker veel geld vroeg het boerke het is met geen geld te betalen zet tijl maar als we enige dagen bij u blijven wat ik bij het plezier doen zou leerde uw egef misschien voor niets lezen hoe denk je daarover dokter ja, zijn lame ontwijkend ja, misschien wel het detail trok naar Sintenijs eulen spiegel dacht diep na hoe hij het boerke zolang mogelijk zou kunnen voor de aap houden lame kon maar niet begrijpen wat tijl ging uitrichten en wat is bruinvis berekenen wat hij op die jaar maakte zoals zou kunnen verdienen met een lezende ezel bakter bruinvis zat er beter voor dan tijl en lame het zich hadden voorgesteld hij bewonen een grote hoeven met stallingen en schuren en tolrijke knichten en meiden zaten in de keuken aan de dis als een trital binnen trots Mie, de vrouw van de Pachter herkende zonder veel aarsel de neef van Damme alhoewel ze haar huidenspiegel nooit in haar leven gezien had en nimmer van een neef haar man had horen spreken vele vrouwen zouden echter hetzelfde doen daar ze voor geen geld ter wereld zouden willen bekennen dat er iets bestaan kan dat zij het niet herkennen Hesp en eieren werden in de pan gelegd en een stoop dubbele bruinig getapt zodat de twee vrienden het allerbest vonden bij bruinvis als ze avonds naar bed gingen zegt de uilenspiegel tegen Lamme het is hier goed, we blijven hier lang op mijn woord van uilenspiegel we zullen jef, de ezel leren lezen tegen de beste ezel op dat is onzin tijl en we gaan hier een rammeling oplopen laat mij maar doen en slaap gerust op uw twee oren ik heb dat al geproefd maar ik ben nooit verder geraakt dan op één oor inderdaad zei tijl over het algemeen zijn er geen onmogelijker dingen dan spreekwoorden rust in vrede Lamme des anderen daarts besloot dokter Lammius Goedzakum de eerste les te geven aan chef en die gezelschap van uilenspiegel verbleef hij een half uurtje in de pot dicht gesloten stal als de les afgelopen was vroeg pachtig bruinvis, wat denk je van heer Lammius het is één daar slimste ezel die ik ooit heb ontmoet zal het spoedig gaan sommige letters ja zei uilenspiegel, andere niet omdat die veel moeilijker zijn veertien dagen bleven de twee makkers op de hoefen van bruinvis aarten en dronken, wandelden en sleepen en bracht de dagelijks een half uurtje in de stal door bij de ezel uilenspiegel had in groot in percament gebonden boek van pachtig bruinvis gekregen het welke hij voor de ezel neerlegde smorgens geen eten kreeg tussen de bladen op verschillende plaatsen legde onze helt distal planten en leerde het dier met de snuit de bladen omleggen ten einde het lekkere plantje te vinden het boelke dronk natuurlijk aan om eerst na te gaan hoe ver zijn chef gevoordd was in de leeskust en eindelijk besloot Tijl een openbare voordracht door de ezel te laten houden het was op een zondag naam middag dat chef op de koer werd gebracht de boek voor zich en tot grote verbaasling er aanwezigen meiden en knechten en niet minder van wannes en zijn vrouw erin begon te bladen en luidt op ja te balken omdat hij geen distals vond zover is hij reed zei dokter Lammius goed zakken hij weet reeds de plaatsen te vinden waar de letters i en a staan en doet luid op deze letters alles noegen de handen in elkaar en bewonderden Lamme die ezel kon leren lezen Tijl en zijn makker besloten de hoeven van bruidvis te verlaten en verkorten de pachter bij het heen gaan een grote fles gevoeld met een grouwe slijmerige vloeistof uit deze fles zij uit de spiegel giet gedageleks twee druppels in het voeder van chef en eer er zes maanden voor lopen zijn lees toen lang oor al de letters zonder moeite aan de omdreider baan als uit het zicht van wannes verdwenen waren en een eindweeg uitgeleider had gedaan gingen ze op de boord eerder gracht zitten en lachten dat ze hun buik moesten vasthouden het slot is waardig van het begin zei Lamme uit de spiegel gezet een wonder de boer het water doen betalen van zijn eigen slot dat is te vet de wereld wil bedrogen zij Lamme en we moesten toch reisgeld hebben dat zou een broodwinning kunnen worden eezels onderwijzig als je de mensen kunt wijsmaken dat een eezel verstandig is dan is de soaks wel het bewijs dat ze zo dom zijn als een eezel luister Lamme dit is het lied dat de eezel van Bruindwits op dit ogenblik waar licht in zijn eigen zou zingen een uilenspiegel zo met klare stem ijan, ijan je kunt er mijn stem wel horen uit wat stam ik ben geboren ijan, ijan ik zal er mij dan niet omstoren als mijn spot met mijn geslacht hij die mijn stem veracht heeft soms tijds veel groter oren dan het beest waarmee men lacht ik zal op mijn stem niet janken schoon ze stroeventonen klopt wie om haar zijn oren stopt scheelt meestal in valsig klanken dan het beest dat hij verschopt denk niet dat ik er mij omquellen als ik mijn stem veracht ik zal er mij dan niet omstoren als mijn spot met mijn geslacht denk niet dat ik er mij omquellen als mijn huid de lach dus dwekt hij die spot met het geen mij dekt heeft soms groter eezelsvellen dan het beest dat hij begeekt ijan, ijan jij kunt er mijn stem wel horen uit wat stam ik ben geboren ijan, ijan maar ik schaam mijn ouders niet lijk mijn vele dieren ziet ijan, ijan ijan einde van hoofdstuk 10 hoofdstuk 11 van Thijle Uilenspiegel in Vlaanderen deze die bivox opname is vrij van oudersrechten opname door Bart de Leeuw Thijle Uilenspiegel in Vlaanderen door Jan Bruilands boek 1 hoofdstuk 11 hoe Uilenspiegel al de zieken in het gasthaas of de kortrijk te been hielp Lammestel die Uilenspiegel voor naar kortrijk de reizen waar hem misschien middel was om hun beurs wat op te knappen die in alle ellendigste toestand verkeerden stamen hun intrek in het wapen van kortrijk de bijzonderste herberg van de stad waar men te voet en te paard lozierde de twee vrienden deden zich een lekker mauw opdissen en het was met een zwaar hoofd van de taalrijke beekers dubbelen dat ze sboigers ontwakten waar zijn we nu eigenlijk voeg Thijlen Lammen die reeds geheel gekleed vorm stond als Uilenspiegel het waarde een oog te openen gelukkige tap zijn Lammen gewoord wakker met de lach op de lippen en geweden deze wij gezuid in het wapen van kortrijk zijn ge ah ja ze hebben hier lekker bierman dat geloof ik en we hebben er vele potten te betalen het getal is al voor meerdere we bezitten geen halve kluitbeer een reden om hier potten te pakken op een ander zullen we er geen krijgen ja maar hoe zal dat aflopen Lammen mijn vriend dat is een vraag die ik geen antwoord weinig acht hoe is het zowel afgelopen als we samen op reis zijn zonder schade of schande niet waar wat heb je hier dan te vrezen we zullen wel eens vast geraken een bedijdenswaardige toestand Lammen eten, trinken en slapen gratis zonder dubbele bruine ja dat ontbreekt er in de herbergen van de vast als ik aan het hoofd ben zal ik dat toe veranderen wat gaan we doen weer een dumme vraag ontbijten pot en bier drinken goed maar daarna noem malen tijd jongen we moeten dan toch naar iets uitzien ja, daar het avond maar Lammen best de vriend laat mij betijden en eten en drinken op bukskevol aan de ontbijttafel bakte uilenspiegel Kellers met een dikke burger die zechten toch er in de geneeskunde te wezen en naar kortrijk te zijn gekomen om de ongeneesbare zieken naar het gastthuis eens te onderzoeken en in behandeling te nemen zeid je al geweest meester voeg uilenspiegel deze naar middag ga ik erheen naar in de stad enige zieken bezochten hebben die mij ook uit Brussel ontboden hebben als ze ontbeten hadden tijd tot zijn bakker we gaan onmiddellijk naar het gastthuis wat zouden we daar gaan uitrichten de zieken geneesen gaat jij dat doen en veel beter dan die dikke mensen zou kunnen gezijdpinnhelper, doe wat ik u zal zeggen en het buiske onze buurs zal zwellen bij de zusteroverste van het gastthuis deed thuis zich aanmelden als dokter Le Mansius van Brussel en hij werd er ook met veel plichtplegingen ontvangen na een lekker glas wijn gedronken te hebben begraven zij zich bij de zieken die ten getalen van 15 sinds lange tijd in het gastthuis verbleven en er daar zusteroverste verklaarde niet uit wilden ik zal ze wel uitkrijgen, zei uit de spiegel laat ons met de zieken alleen zuster omdat ik hen in volle vrijheid kunnen ondervragen 1 voor 1, vroeg hij aan de kranken wat hun schilden en na vernomen te hebben van welke aarde hun ziekte was vluisterde hij hen toe gemocht aan niemand in het woord laten horen van het gedekeuwe gaan zeggen eer er 2 uur voor lopen zijn verlaten zij allen voorkomen gedezen het gastthuis maar daardoor is de opoffering van 1 uur nodig ik ben eer een tovenaar dan een dokter en het is bij middel der zwarte kunst dat ik u wil op goede voet brengen 1 uur moet ik levens verbranden uit zijn as en poeder bereiden en dat moeten de anderen drinken om te genezen ik zal natuurlijk de ziekte van u allen nemen die toch geen hoop op restelbring geeft deze middag zal zuster overste hier komen en roepen wie niet meer ziek is, komt er uit zorg dus dat gespoedig wegkomt want die hier het laatste in de zaal blijft schiet er het hartje bij in wel begrepen toen hij allen bezocht had keerde hij bij de zuster overste weer en zij met de grootste ernst deze middag klokslag 12 zijn al uw zieken in staat terug naar huis te keren zuster overste keek hem ongelover aan het is waaruit zuster ik blijf hier om er bij te wezen als allen heen gaan want ik zou niet willen dat er 1 mocht achterblijven gemoet me niet betalen voer alleen het gasthuis voor later hebben de dokter en zijn helpen ledigden nog een paar flessen oude wijn en zo werd het middag Lamm was zo dus gierig als de zuster overste op het gevolg der kunst van de uilenspiegel te zien hij had echt volle vertrouwen in de uitslag als hij tijd daar zo rustig zag zitten ten 12 uur ging zuster overste naar de ziekenzaal en sprak op verzoek van uilenspiegel de volgende woorden de ziekenzaal komt eruit wie nooit een schouwburg brand heeft bijgewoon kan zich geen gedacht vormen over de wijze waarop alle kranken het gasthuis verlieten ieder liep om het vluchsten en zieken die op krukken sprongen waren nog eerder de poort uit dan de andere ze rolden letterlijk over elkaar om buiten te geraken op een omzien was de ziekenzaal leeg uilenspiegel ontving het hoge loon dat door de beroemde brusselse dokter van te voren bedonger was en ging met landen naar het wapen van kortrijk waar ze in gezelschap van de dikke geneesheer het middagmaal namen ze drukten de dokter de hand en wensen hem veel geluk bij zijn zieken in het gasthuis betaalde de waard en waren reeds buiten de stad toen Le Mansius ontvangen werd door zuster overste en tot zij niet gering een verbazing vernam dat hij daar eens geweest was en al de kranken, genees en huiswaarts gekeerd waren gemorgen nooit uitstellen tot wat gespoorges doen kunt zijn uilenspiegel tot lange dokter Le Mansius zou ook van dat gedacht zijn en hij vertelde aan zijn makker welk zondeling geneesmiddel hij de kranken had toegediend het einde van hoofdstuk 11 boek 1, hoofdstuk 12 van thijluilenspiegel in Vlaanderen deze LibriVox opname is vrij van houtteursregten opname door Bart De Leel thijluilenspiegel in Vlaanderen door Jan Bruilans, boek 1, hoofdstuk 12 de 12 blinden gingen te Lederberg voor beide afspanningen het wit zwijn hier blijft de lezer stil en vraagt zich af hoe 12 blinden bij 1 gekomen waren en samen over de baan gingen 12 de schrijver van dit boek heeft zich dezelfde vraag gesteld zonder een bepaald antwoord te kunnen opvinden als ik de legende wil geloven kwamen die 12 blinden van de uitvaart van een rijk man het is mogelijk alhoewel het betoch zondeling voorkomt dat na die uitvaart zoveel blinden zouden komen en er niet één met een paar ogen bij zou geweest zijn om hen naar huis te leiden en het is zondeling ook dat ze alle dezelfde weg volgden laat ons hier echt er niet langer bij stil blijven want we leven niet in een tijd dat men zich de moeite nog geeft lang te zoeken naar de oorzaak van iets het is er en daarmee uit de 12 blinden waren er en we zullen denken dat de toevall hen bij 1 bracht een toevall is voor de schrijver een das grootste uitvindingen die hem toelaat om het logiek op te staan 12 blinden gingen bij toevall te Ledenberg voor beide afspallen het wit zwijn waar uilenspiegel met lame een praatje voelden om te beslissen hoe ze de waard het zijn zouden geven want de beurs was weer al in volledige staat van onvermogen teil bemerkte de 12 mannen hij had wel draag gezien dat alle het gezicht verloren hadden en liep naar buiten brave Lide sprak hij een boer zeker heerschap antwoorden de blinden ik ben de graaf van Immerschoten de blinden namen hun pet af steeds heb ik meedeleiding ging tijd voor als ik Lide van Uelslag op de baan zie gemoet hierover in het wit zwijn uw buiske eens deugd toe hier zijn 12 gulden uilenspiegel gaf niets maar iedere blinden dacht dat 1 zijn er 11 makkers het geld ontvangen had en wel gezin trokken ze de herberg binnen waar ze een lekker mel en lekker bier bestelden de heer Graaf heeft ons gezegd dat we onze buik maar eens een zielmis moeten laten houden spraken ze tot de waard hij heeft ons 12 gulden gegeven de baas uit het wit zwijn had gezien dat uilenspiegel bij de blinden was geweest en met hen had ze aan praten haaa dacht hij een graaf en het was met de diepste eerbied dat hij uilenspiegel en lame bediende het plezier van de 12 blinden die een weddingschapsschede te hebben aangegaan om het meeste naar hun maag te verzenden drinken deden ze niet minder telkens op de gezondheid van de brave graaf als het op het talen aankwam werd het een anders spel de ene werd door de ander beschuldig de 12 gulden te hebben aangenomen en daar geen hunnen wilden bekennen om de goede reden dat niemand in het bezit der zon was geraakt in de blinden die het dubbel bier sinds lang niet meer geproefd had en de vissenen kregen handgemeen zodat de tafel op een gegeven ogenblik omgeworpen werd en een paar der verters tussen de schervenvielen de waard die de blinden had willen scheiden en zelf enige muiperen tot loon aan het vangen want ze zagen niet waar ze sloegen zei uilenspiegel, kwam bij teil en vroeger billig zou die een graaf niet willen zeggen aan welke blinden hij de 12 gulden gegeven heeft ik geef altijd zonder na te gaan aan wie wat de rechter had geeft mag de linker niet weten ze willen me niet betalen dat is erg en je kunt ze moeilijk doen inzien dat ze daardoor verplicht zijn ze hebben alles aan stukken geslagen het is nu 20 gulden dat ik van hen te ontvangen heb te ontvangen van die arme sukkelaars ik wilde dat ik het zag, zei de blinden en dan sloeg nevens het ei ik zal een doel gevangen nemen die arme sukkelaars zo het geiv er het betalen heeft graaf ik mijn edelmoedigheid en mijn mensliefendheid gaat zover best de man dat ik dagelijks mijn laatste munstuk aan de armen geef ik heb geen koperstuk meer op zak en mijn vriend even min zodat je zelf voor ons verteert tot morgen zot moeten wachten maar ik zal wel iemand vinden in de dorp die boor voor mij zal spreken en voor de blinden ook ja, laat ze maar heen gaan nee, zei de waard dat niet ik heb volle vertrouwen in uw woord hergeruif maar ik ken u van haar nog pluim en ze hebben mij al zo dik werf beet gedoben dat ik geen mens meer laat heen gaan voordat hij betaald heeft je hebt gelijk vriend dus dat geeft vertrouwen in meneer pastoor is dat een vraag? als hij boorg voor ons spreekt boogt hij over m'n grondse afspanning beschikken aardenspiegel ging bij de blinden die nog steeds aan de twisten waren en sprak pravelie de wees kan ik zal voor alles zorgen binnen enige ogenblikken kunt je alle rustig heen gaan ik vind het niet eerlijk dat de geden die de 12 gulden ontvangen heeft die het betalen wil maar dat zal hem later toch oogelijk brengen en ik laat ze hem behouden hij keerde terug bij Lamme en vluisterde hem toe ik ga naar de pastoor moet ik hier blijven? zie Lamme dat heb ik van u niet verwacht gevreest dat ik niet terugkeren ik heb een steek later zo hoe geraken we hier deze maal uit? laat mij me gaan alles aan op wieltjes lopen drink nog een pot bruine om de tijd te noden uilenspiegel begaf zich naar het huis van de dorpspastoor en zei tot de meid dat hij dringend de herder wester te spreken over een belangrijke zaak de pastoor die een paar collega's aan tafel had genodigd verzocht tijd kort en mondig zijn geval uit te leggen gekend de baas aan het wit zwijn zei uilenspiegel ja, verder wat is er met hem gebeurd? ho, hij is niet dood verder vandaar wat moet ik voor hem doen? is hij erg ziek? ziek is hij eigenlijk niet wat verlangt u dan voor hem? hij is ziek en toch niet ziek vriendje, ik zal op die wijze mijn geduld verliezen dan gaat u weer veel tijd nodig hebben met meneer pastoor om het terug te vinden komt u me soms voor de gek houden ik verzoek u meneer pastoor het mij niet uvel te duiden wilt u me nu zeggen wat de baas uit het wit zwijn van mij verlangt? niets meneer pastoor wat komt u dan hier doen? het is zijn vrouw die u doet roepen is hij ziek? is hij iets overkomen? ze is zo gezond als zijn blikst keer in het water het is eigenlijk haar man die krank is de pastoor komt zijn ongeduld niet meer bedwingen en kreeg maak dat gewicht komt ze laat u roepen zei ouderspiegel uiterskalm omdat haar man van de tuivel bezeten is dat is erg ik heb echt een gasten ik zal binnen een uurtje eens komen zien wat er te doen is wel bedankt meneer pastoor ouderspiegel keerde naar de afspanning terug waar hij tot labbe sprak luid genoeg op dat de waard hem goed verstaan zou die brave kero van de pastoor is nog een vriend van mij van in de tijd dat ik te brug in mijn palijst bewonne binnen een uurtje zal hij hier alles komen betalen en zich tot de baas wendende gekunt de kero's laten gaan de waard krab de achter zijn oren maar als de pastoor nu eens niet kwam ik dacht dat ik er zoveel vertrouwen in hem stelde ja maar is het wel waar dat ouderspiegel sponk met geveinste toren op durft gaar mijn woorden twijfelen en lendige bierdief nee dat is het niet heegraaf maar ze hebben mijn reed zo dik werken in de nek gezien als meneer pastoor hier is geweest zal ik die braven die de laten heen gaan het zal er voor hen op geen uurtje aankomen mij goed maar ik heb geen tijd te verliezen tot ziens de baas versperrde hem de weg heegraaf, voer alleen de pastoor hier geweest dus kan ik u niet laten vertrekken uit de spiegel keren zich tot lammen en zeggen dat ik die vet met een paar opstompers naar de overkant de baan kan noem vliegen ik zou het u niet aanraden zei de waard, want in de keukens daar mijn twee knechten gewapend met rieken om op het eerste teken toe te stellen in elk geval kan ik geen uur meer wachten een gedacht top ons nog een pot bier en voor die 12 sukkenlaars ook laat uw vrouw tot bij de pastoor gaan om hem te vragen of hij zijn woord niet gaf de baas stemde hiermee in en de wijd in begaf zich naar de pastoorij de pastoor was ten zeerste gestoogd toen hij weer zijn bezoekers verlaten moest en als hij de vrouw voor zich zag kreet hij toordig ja, ja, ik weet het jij liest het altijd zo haastig binnen een half uurtje zal ik bij u thuis zijn om alles te regelen de waardin kwam met dit bericht thuis de blinden mochten vertrekken en verlieten het wit zwijn onder de kreten lever de graaf lever de graaf de baas deed uiteen de spiegel uitgedijden tot aan de deur en dan met vele buigingen afscheid laat ons nu maar zo snel mogelijk voortstappen, zet Thijl want als de pastoor komt op de duivel uit de Waag te verdrijven dan zag die vent er niet weinig te duivel jagen het einde van hoofdstuk 12 boek 1, hoofdstuk 13 van Thijl Eilerspiegel in Vlaanderen deze LibriVox opname is vrij van uteursrechten opname door Bart De Leel Thijl Eilerspiegel in Vlaanderen door Jan Bruylans boek 1, hoofdstuk 13 hoe Lamme verlieft geraakte hoe de wederliefde was en hoe Eilerspiegel's vraag mislukte eene morgen zaten de twee bakkers aan de oefen van de schelden in het hoge gras en Eilerspiegel's sprak Lamme, jongen, ik geloof dat het in Vlaanderen warm begint te worden de zon steekt en ik geloof dat de mensen ook zouden willen steken we zullen goed doen kinder aan de overkantees gaan kijken of daar ook mensen wonen die huizen hebben waar een mens vernachten kan en een kost brood veroorberen want het slapen als een vink op een boom en de toesnoeren van een buikriem begint met de ergeren de beroemdheid man, de beroemdheid Eilerspiegel is overal gekend en in bekendis stellen de mensen veel minder betrouwen dan in vreemde waarom zijn we gisteravond met de smid niet meegegaan hij boters werk werk en dat zegt gij als de vagebond oud wordt kruimt hij bij de haard lamme, lamme, waar is de tijd dat ging het bos vogeltjes braden je hebt het in de laatste tijd te goed gehad en gezend verwend die smid boesumde mij geen vertrouwen in mij wel de woorden zijn schone zijn de wolf maar ik kom het toch op niet in ik heb honger dat is de beste saus maar je kunt toch geen saus alleen eten lamme we gaan naar het veer het dicht kinder zijn de kleine guitastraks en dan kunnen we overzetten aan de andere kant kent men ons niet en daar zou wel iets te vangen zijn en dan weet ik het te krijgen het is het schoonste van mijn historie niet maar de wereld wil bedrogen zijn en als je het niet pakt komen ze het u thuis niet brengen kunt je geloven dat ik soms vier ben over mijn boefestreken dat vuurke heb ik gestookt zijn de gek en hij had het huis zijn haar moeder in brand gestoken lamme waar haalt ge al die wijsheid om in handelwijzen te hekelen honger geeft slecht de raad laat ons overvaren en ik beloof u dat gezond eten tot gebast ik zal u helpen zijn de smid en hij haalt ijzer nog kolen wat verlangt gedan hier blijven en ginden naar het dorp gaan en dan werken om aan de kost te komen lamme is er een vijslos in uw bovenkamer? zie je dat gisteravond zei het ge heel ander mens wil je weten wat het is? ik ben verliefd uit de spiegel keek lamme verbluffd aan verliefd? dat is onzin op wie zou het gij zou al kunnen verliefd zijn op het tombruin bier en de gebrade kieken? heb je gisteravond de dochter van de smid gezien? gezien en gezien is twee het leek me een aardig meisje te zijn maar wie zavonds een peromeent gevonden te hebben heeft zanderen daar zijn lelijke mij in de hand ik wil haar terugzien gezond goed ontvangen worden ik zal me bij de smid als gast verhuren gij? smiders gast? als het zij moet ja ik wil het meisje spreken en mij verlaten? ja dat ook toe een goesting verwel lamme en veel geluk in de spaders stil gaat het geniet mede? ik ben gek nog verliefd verwel dan lamme nam de weg naar het dorp uit de spiegel volgde de scheldenoever nadat ze enige meters van elkaar verwijderd waren keken beide op hetzelfde ogenblik om het scheiden deed hen pijn ze bleven staan en keken elkaar met verwijtende blik aan en korte strijd werd in thuisbinders te geleverd hij tratt op lamme toe en zei ik ga met u mede moet wille gedwaas dat is braaf tijl vergeef het mij ik kon niet anders ik vergezel u maar bemoei me met niets het is moeilijke te maken kan me nooit eer halen kom, laat ons het mede leren ze boden zich bij de smiet van de dorp aan en werden dadelijk als gasten aangenomen want de man had veel werk kon geen helpers vinden en tot overmaat van ramspoed moest hij zich naar Gent begreven ik zal de baas bezig houden zij uit de spiegel tot lamme traag jij de dochter te spreken als je haar bevalt, blijven we hier ik geef u acht dagen tijd om haar liefde te winnen de smiet bemerkte dadelijk dat de twee mannen nooit in een smitsig gewerkt hadden maar daar ze hem niet zouden kosten dan eten en slapen voor de eerste 14 dagen besloten zich maar met hen te behelpen maar ik voel het met de blaasbal zij hij tot uit de spiegel en bevallamme hem op de koer te vergezellen waar hij een deur met ijzer te beslagen had ter stond ze nam tijd de blaasbal op en volgde zijn meester als deze achter zich keek en uit de spiegel met het taag bemerkte kreeg hij wat betekent dat hier is de blaasbal gebaas en ik zal onmiddellijk de andere halen zij het gegek kerel nee baas wat je hebt gezegd maakt voort met de blaasbal en ik doe altijd letterlijk wat met mij zegt draag spoedig die blaasbal op zijn plaats en blaas het vuur aan goed baas uit de spiegel ging terug uit de smitsen en lame bleef op de koer om zo kwaad en zo goed het ging de smit behulpzaam te wezen als de baas terug in het werkhuis kwam, zat tijdelijk geknield bij het uitgedoofde vuur en blies zoveel zijn loggen het hem toelieten op de kolen wat doet gedaan u kreeg de man het vuur aanblazen baas dat moet je met de blaasbal doen, zei de smit kam die dadelijk bemerkte dat hij met een slimme goud te doen had en een kerel op zijn beurt ook wel beter nemen als het middag was prachtig tijd bij de troch wij in het eten voor de varkens werd gescheurd en sprak geen zijt hier als gast aangenomen op voorwaarde alles te eten wat ik u zou voorzetten ik voel insgelijks alles letterlijk uit et u nu maar zat uw vriend voet alles zo letterlijk niet uit die zal met mij eten dat zal ik u betaald zetten dacht uit de spiegel om na te denken wat er hem te doen stond de kiekens die daar in grote getal ronddiepen pikend en scharlend gaven hem draa het vraagmiddel hij nam uit de troch een oude kostbrood die hij met zijn mes in kleine stukjes neemt daarna zag hij een taal maakte er kleine eindjes aan pond ieder stukje brood aan ieder touwtje zo stevig mogelijk en dan de koortjes met hun andere uiteindende anokamder hij wirpt die troost voor die gretig het brood opslokte al zo alle aan elkaar vast geherd bleven en om los te geraken gedurig rondrijden de smith verlosde zijn kiekens terwijl uit de spiegel plechtig swore dat hij de schuldige het niet was de baas deed alsof hij zo ook geredelijk geloofde en beval uit de spiegel terug aan het werk te gaan tussen de tandenmompelend dat zal ik u betaald zetten kerel in de smits ontvinkt een stuk brood met spek die hij voor zijn vriend van de tafel had weggenomen en verborgen hoe zit het met de liefde? vroeg tijl, wat het teugde je niet ik stel niet veel vertrouwen in de braafheid van de smith hij is fos tegen fos het zou gaan, zij lammen ze heeft me liefdevol aangestaagd en gelachen meer niet als je zo voortgaat dan heb je veel kans hotsinksen geboed het vuur aanblazen jongen de baas heeft het gezegd de saaf was gingen ze vroeg slapen want midden nacht werd uit de spiegel gewekt en bemerkte de smith die voor hem stond het is midden nacht zij de baas hij moet u de moeite niet geven bij dat te komen zeggen, zei tijl het boes het mij geen belang in geboed het daar kinder in het hoekje zeggen aan mijn oor, in dat mandje die is nachts wakker hij zal er u dankbaar om zijn vroeger, sprak de smith te midden nacht is dat ernstig het is mijn gewoonte ik laat mijn gasten gedurende de eerste 8 dagen dat ze hier verblijven, slechts een half nacht slapen ze moeten spoedigen stileren ik kom dadelijk zei tijl eilens begon dan zijn stroozak en bond hem op de rugs liep haastig naar de smitsen en begon dappen op een stuk gloeiend ijzer te bunken zodat de vuurglinsters een spatten en op de stroozak vlogen hou op wat vangt gen nu weer aan je gaat mijn bed in brand steken het is mijn gewoonte zei uit de spiegel kam als ik een half nacht op mijn bed heb gerust laat ik het bed een half nacht op mij rusten deug niet ik laat me niet langer voor de gek houden mijn huis uit, naar boven dat zal ik, zei tijl en hij kloutende terug naar boven waar hij de stroozak van zijn ruchtwierp en snel een gat in de dak maakte baas riep hij ik voel alles letterlijk uit je hebt me gezegd naar boven mijn huis uit ik ga langs daar weg vaarwel de smid liep de trap op maar uit de spiegel zat er eens op een dak als de baas boven kwam en eer deze laatste terug beneden was had tijden de sprook gewaard en was in de duisternis verdwenen onze held wist dat de smid zandere dagstag gendboest hij bracht het overschot van de dag in het bos door en verschoon zich smorgen tot hij de man met zijn karzag voorbijrijden dan kwam hij te voorschijn nu naar Lammen, zei hij verliefd of niet verliefd hij moet uit de smidsen het deugt hij niet als de dochter een aardje naar haar vaartje heeft is de zuckelaar goed geleverd aan de eerste huizen van de dorp zag hij Lammen die hem tegemoet kwam hinkend als een oud paard toen hij dichter kwam bemerkt het tijd dat zijn vrienden zo zwart gelaad vertronen dat geen enkel neger op zoek gitt kon bogen wat betekent dat Lammen met tranen in de stem antwoorden de neger zij heeft dat gedaan wie zij de dochter van de smid ja, zij deed het hoe is het gekomen ik ga je haar uw liefde verklaart en is dat haar antwoord Lammen knikten bevestigend zo de oude zongen zo piepen de jongen Lammen en wie zijn herspen verbrandt moet op de blaren zitten het zij mijn herspen niet die verbrand zijn sprak Lammen, het is mijn been dat met een genuind eizer een aanraking kwam vertel me dan toch wat er gebeurd is als de baas weg was, heb ik al mijn moed in mijn twee handen genomen hoeveel ik van haar hield ze heeft het uitgeproest van het lachen en gevraagd of ik ziek was gewet wat een geschiet tijd op zo'n ogenblik nee, daar weet ik niets van wel ik ben voor haar op de knieren vallen en ik heb smeekend haar handen willen grijpen en toen heeft ze mij bij de nek gegrepen en mij ben het gelaten in een bak met roed gevreven en toen gelijk ben ik met een kattoed als ze niet rei geweest is een aardige middel om de liefde te smachten arme Lammen en dan ik heb me met veel moeite losgerukt want ze heeft ijzeren klauwen de fix ik ben rechtgesproken om haar op haar beurt in het roet te steken maar ze hadden groeiend ijzer gegrepen en riep, nog steeds lachend komarie, lieve schat dat wecht hun vuurige liefde Lammen ik zou haar toch te pakken gekregen hebben maar terwijl ik haar met één sprok ter zijde wilde vastgrijpen smeet zij het ijzer voor mijn voeten en kwam het gloei in de gedeelte in aanraking met mijn been ze is naar boven gevlucht en begon door het fenster om hulp te roepen en jij hebt het hazenpad gekozen wat zou jij gedaan hebben ik zou mij in dit geval moeten bevinden om u te antwoorden zijt genuug in nezen is uw liefde nu met uw been uitgebrand nee, geef zins wat zegt u? ik zie haar zo gaar in de tuin ik zal haar niet kunnen vergeten daar zou uw been voor zorgen gaat het terug naar de smitsen dat niet laat ons dan naar het veer gaan we kunnen daar uw been eens in ogen schouw nemen om daarna streken op te zoeken waar de meisjes u niet in vlam en vuur zetten in het veerhuis werd het been verbonden dat niet al te erg verband was en vroeger zij om over de schelder gevoerd te worden ze moesten wachten want de boot was juist aan de overkant plotsling was uit de spiegel verdwenen op een drafje liep hij naar het torp eilde de smitsen en vandaar de keuken in waar hij heigend aan de dochter vertelde dat hij vaardig met paard en kar in een gracht gereden was en ernstig gekwetst naar het veerhuis werd gedragen het meisje maakte groot misbaar en volgde uit de spiegel daar tot bij de bank pracht waar lammen op hem zat te wachten hier is uw liefje zonder roetbak en zonder gloeiende eisers waar is mijn vader kreeg de dochter die rijdt rustig naar Gent sprak de goud lammen heeft met u nog een eitje te pellen eisers komen hem elkaar niet tegen maar mensen wel teug niet hippet meisje dat is slecht van u zijn lammen en een van bol geblik op tijlwerpende hij trat op het meisje toe en sprak ik vergeef u alles vrees niet want ik bemin u zou het geniet dood vallen kreeg tijl gaat genu al uw zinnen kwijtspelen lammen hij beminnt me nog na al wat er gebeurd is voeg het meisje met verbazing ik zal u nimmer vergeten gezegd een doodbrave jonger melk en brood spotten uit de spiegel gekund hem kneden kom terug naar de smitsen zijn de dochter er liggen nog eisers vervolgde tijl mag ik met u terug gaan, vroeg lammen ja, maar alleen die slechte kerel niet heerschappen zijn de veerman de botwart kom mee lammen, sprak uit de spiegel ik kieke niet uit ik blijf hier, als worden lammen ik ga met haar hij blijft hier het meisje had de arm onder die van lammen gestoken en stouw de aarderspiegel toe hij blijft bij mij tijl voelde zijn bloed koken en naar het hoofd stijgen lammen's laffer handelwijzer maakte hem boos veel gelukk en zegen sprak hij als ik in zo begin reis ik liever alleen een kind zonder hoofd kunt gegeven met spassen hij sprong in de boot roe jaan beval hij hij keerde het paar de rug toe en grommelde tussen de tanden het is vreed zij de uil en hij bekeek zijn jong het is belachelijk hij moet het weten het einde van hoofdstuk 13 boek 1, hoofdstuk 14 van tijl uilerspiegel in Vlaanderen deze LibriVox opname is vrij van oudteursrechten opname door Bart de Leeuw tijl uilerspiegel in Vlaanderen door Jan Bruilands boek 1, hoofdstuk 14 hoe uilerspiegel kennis aanknoopte met Pierre Gautier en de olen kunstschilder werd buiten de veerman was er nog een man in de boot een knap jongeling die in 20 jaar kon oud zijn en zwiere gekleed was hij keek tijden van het hoofd tot de voeten aan en deze nam de vreemdeling even zo op de jongemans geen uilerspiegel vertrouwen in te boezemen want hij richtte het woord tot hem een aangenaam weertje heerschap het antwoord werd met zeer sterke Franse tongval gegeven en luidde daar genoeg inderdaad een mooi weertje vooral op de rivier enige onbeduidende volzinnen werden nog gewisseld en tijdens geen aan de jonge vreemdeling insgelijks te bevallen want deze bood hem een pot bruine aan in het veerhuis als ze over de stroom waren ze dronken meer dan een pot en zoveen aan het tijden dat die jongeling van Frankrijk afkomstig was Pierre Gauthier heette reed ze jaar in Vlaanderen verkeerde en in de steden zijn broodverdiende met landschappen te maken en dansdes te geven een aardig land dat Vlaanderen zei Pierre gevind bijna geen mensen die leren dansen dat geloof ik zei thuis ze hebben sinds jaren geleerd naar de pijpen de vreemdelingen te dansen zodat ze dans geen les meer moeten nemen ze zijn dom beleefd dat is hun schuld niet waarom laat mensen zo drum het is mogelijk dat zij niet zo beleefd zijn als uw landgenoten maar ze zijn braaf en eerlijk mijn landgenoten ook het is mogelijk maar ik heb mijn vader horen zeggen dat de Fransen als eens in een vreemd land zijn niets laten liggen dat niet te heet of te zwaar is ik heb beledigd mijn natie ik zeg wat ik heb horen zeggen als ik lieg wat is het in commissie laat ons daar nu geen twist bij zoeken ieder volk zou als ieder mens zijn deugde en zijn gebreken bezitten dat staat niet zij de wagen maken tot de smid en ze waren beide zo zwacht als Lucifer de hand erop zijn de Fransman hij oordeelt juist zeg eens gaan we samen ter banen want je hier hier en nergens zoals ik en het doel uw reis om de wereld te ver maar als je er niets tegen hebt zal ik u toch een paar dagen ver gezellig want ik zoek een kasteel of een plaats waar ik met mijn penselen of mijn benen iets zou kunnen verdienen we zullen samen zoeken en de twee die in het enge bootje hadden kettens gemaakt gingen samen de weide wereld in zo gaat het in de samenleving een paar poetsen van uilenspiegel die hun voetsel en hun onderkomen verschaften bracht de tijd geheel integratie van de Fransman die langer dan twee dagen bij hem bleef een na middag waren ze op de weg naar Olen waar volgens men hun had gezegd een rijke Edelman op zijn slot woonde die zeer veel van schildregen hield op die weg haalde zij een dik veentje in rijk gekleed met een hoogrood gelaad en een kaal hoofd van dezelfde kleur zijn hoofdeksel in de hand en heigend en blazend onder de warme zonnestraden heerschap zei thuilen zijn we hier op de baan naar de kasteel van de baron van waterschot ja, zei de man hij is eenmijder onderdanen ik ben Mus Patres de schoud van Olen moet je bij de baron zijn? hij heeft ons verzorgd bij hem te komen we zijn twee kunstschilders ha, jij die maakt beeldekers met verf dat is zeer schoon je moet zeker het beeld van de baron maken geraat het, zei uit de spiegel van de baron en als hun voorouders die zijn alle doods dat doet niets te zaken wij schilderen ook het verleden wij kunnen niet alleen schilderen maar ook toveren met behulp van mijn uilen zo gedenkt wel ik dat de baron nu zou betalen natuurlijk geen kruis Duitspeste jongen hij is zo armacintjop ik ben rijk dat zie ik aan uw persoon sprak tijlen wil het gemeenbeeld eens schilderen zeker, als je het bij betaalt hoeveel moet je er voor hebben het komt er op geen kroon aan heb jij geen voorouders ja, maar daar geef ik geen knoop voor uit het waren alle dombeboeren wie het beeld ik niet onder mijn ogen zou willen hebben en hoe vrouw die is zalig in de heer ontslapen ik heb toch kinderen zes dochters en paars van meisjes wel nu zeer uit de spiegel na een blik van verstandhouding voor 500 kronen schilderen wij u en hoe zes dochters op het doek of op de muur van uw kasteel 500 kronen dat is te veel te veel we doen het goedkoop omdat het voor 7 personen ineens is het is te nemen of te laten altijd dat we voor u aan het werk zijn moet u ons daarin boven nog kost en inwonen verstreken de dikke schout dacht in ogenblik na en zei dan ik kan het beter doen dan de baron ik neem aan dan gaan we mede naar uw kasteel ik woon eigenlijk in geen kasteel maar in een grote boerderij die wel het slot van waterschoot waard is gezond er niet te klagen hebben en gij van ons even min antwoorden tijden in het dorp winsgeschiedenis van de pot met drie oren overal bekend is werd Muspatreis door de inboorlingen Irbide Gegoed die met grote ogen en openmond de twee zondelingen vreemdelingen aanstaarden maar van de ene een grote houten bak en de andere een mand met een uitdrog de hoeven van Patreis op korte afstand van de dorp gelegen getuigde inderdaad van de gegoedheid zijn er bewoners uit de spiegel en gootje werden er allerbest door de zes dochters ontvangen die zeer verheugd waren als vader haar had bekend gemaakt wat er ging gebeuren na een stevig nauw genoten te hebben en hun goede pot gedronken leidde Patreis de twee schilders op de hoeven rond om een plaats te vinden waar de beeltenissen van het gezin levensgroot konden gemaald worden in de hoeven werd de geen geschikte plaats ontdekt en op voorstel van de tijl besloot Patreis de graadenschuur te ontruimen om daar op de wanden zichzelf en zijn dochters afgebeeld te zien een tiental dagen maakte de twee op de hoeven goede sier en bleef dagelijks een paar uur spoigers een paar uurs na middag in de schuur waar niemand een blik mocht komen aangen indien één uur de schildering ziet vooral eerst een voltooid is had tijdelijk gezegd dan loopt de verf doorheen en je bekommt niets voor uw geld de eerste dag dat ze in de schuur aan de uitbed gingen had Gootje tot uiterspiegel met bedenkelijk gelaad gesproken je hebt wat schoonzaart gestoken ik kan wel een landschap maken maar een hoofdschilderen dat gaat bekomen u daar niet om was het antwoord geweest ik zorg voor alles neem uw penselen en kleur de wand met groen en rood en blauw en geel maken een regenboog van voor het overige kunt je de dochters leren dansen ik heb mijn plan de tiende dag melden uiterspiegel de schoud dat de zeven beelden voltooid waren gelieven mij de vastgestelde prijs af te tellen en gemoogd ons werk zijn op weg naar de schuur hield uiterspiegel de man in ogenblik staan ik heb u iets vergeten te vragen zei hij, je hebt toch uw vader niet vermoord de andere keek hem verbaasd aan en kreeg wat is met dat nu voor een vraag geen uur vol ouders heeft vader of moeder gedood je moet weten als men zo iemand in zijn familie heeft dan kan men het geschilderd beeld zijn dan ontwaart men alleen verwarde kleuren wees gerust antwoorden de schoud mijn geweten is met geen zo zware zonder beladen en mijn voorouders waren arme boeren door kruisbrave mensen dan is het goed spraktheil hij leid de patrijs in de schuur en verschillende plaatsen op de wanden aanwijzenden terwijl Gootje hem verstompt aanstaarde spraktheil hier is ook onder feitsel beter gelijkend kan het toch niet hier zijn uw schone dochters zie hoe roza u aankrijkt hoe dat mooie haar van middag geschilderd is dat zijn toch wel de prachtige blauwe ogen van Dina en is dat catenlijn niet gewisselt en gedraaid en hoe vind je dat Isabella en Maria gelukt zijn wat zicht je ervan het zweet brak patrijs langs alle poliën uit hij zag niets dan groene blauwe gede strepen en plekken zou er dan toch iemand in mijn familie vader of moeder vermoord hebben dat mag ik toch voor die vreemde dingen niet laten blijken, dacht hij en hij sprak dat uit de spiegel en Gootje, dat is puik geschilderd en gelijkend niet waar, vroeg Teile als twee druppels water op elkaar ik ga uw dochters halen zij onze goud de meisjes waren natuurlijk zeer nieuwsgierig om hun beeldenis te aanschouwen en eilde naar de schuur dat uit de spiegel haar AP gedeeld dat de kinderen van ouders die vader of moeder gedood hadden niets dan door eenlopende kleuren konden zien zo minnend de vader wilde de meisjes bekennen dat zij zulke ouders bezaten en allen vonden de schildering alles schoonst en wonderwel gelijkend zodat patrijs in zijn gedacht versterkt werd de schilders zijn dankbetuigde en ze een eindje uitgeleide te trekken vijfhonderd kronen zij Teile tot de schoud dat is een karig loon voor tien dagen we moeten elders trachten meer te verdienen de bijzondere inwoners van het dorp werden uitgenodigd om de schildering te komen bewonderen en patrijs niet na hen te verwittigen dat ze niet zouden zien als ze de kinderen waren van ouders die vader en moeder hadden vermoord hij hoopte al dus de geheimen van het dorp te onderscheppen al de ouderdaars roemde de schouderk onder feitsers want niet één durfde verklaren dat hij niets bemerkte dan door één gevreven kleuren in hun binnenste deden echter allen de overtuiging op dat éénhundig voorouders hun misdaad begaan had een enkel der boeren riep luiden dat hij niets op de muur zag dan strepen en vegen blauw, rood, geel en groen maar die werd lang in het dorp met de vinger na gewezen terwijl alle dachten dat het dom was zo op een baard te bekennen dat de land weten mocht zo waren de mensen te ouden zo zijn ze nog overal het einde van hoofdstuk 14 boek 1 hoogtstuk 15 van Thijle Uilenspiegel in Vlaanderen deze dieprivox opname is vrij van uteursrechten opname door Bart De Leeuw Thijle Uilenspiegel in Vlaanderen door Jan Bruilands boek 1 hoogtstuk 15 hoe Uilenspiegel voor geld had in de gevangenis kwam zijn uil verloor en zwoer zich te beteren Uilenspiegel deelde het loon van het schilderwerk met Pierre Gauthier die de wens te kennen gaf nu ze er zo warm in zaten naar Antwerpen te reizen nee, zei Uilenspiegel in de grote stad is het te gevaarlijk voor een bekend man als ik op de dorpen kan ik mijn vrij leven leiden zonder erg front rust te worden de Antwerpen zou dit niet lang duren en ik ben nog niet van plan mijn levenswijze te veranderen u zult alleen eens de gebroken potten duur betalen hoe later, hoe liever ik ga naar de schelderstad daar is voor mij misschien meer gelegenheid om eerlijk aan de kosten komen vaarwel dan ik wil u niet weerhouden ieder volgt zijn weg op de wereld ik heb Lammegoedzak wel verlaten ze drukten me elkaar de hand en ieder ging zijn weg Pierre Gauthier werd door uw goede ero geleid want korte tijd na dien van Antwerpen wezen Uilenspiegel werd door een boze geest op zijn weg meegevoerd want de gevangenis wachten hem aan het einde der baan wie kan het noodlot ontvluchten zoals vele jonge lieden dacht Thijl minder aan de dag van morgen zijn leuze was met het fluitje gewonnen met het trommeltje verteerd hij liete kroner rollen en toen hij op middag de aarschot kwam krabbelde hij met de vingers in zijn ledige beurs het hoofd op de bocht en bespiegelingen maken er over de wispeltuurigheden van het leven ging hij doeloos door de straten nu en dan uit zijn mijmringen gewekt door een kramp aan de maag die op deze wijze niet weten dat ze wensen gevuld te worden een pijnlijker kramp, dan de vorige deed hem opkijken en zijn blikken vielen op een vrouw die op de drempelhare woning stond met boven haar hoofd een uithangbord waarop een soort mens was afgebeeld met een dier ernaast en daarom was hij in fantastische letters te lezen in de groene jager hij trot op de vrouw toe en vroeg kan ik hier eten krijgen de vrouw bekeek de zondelingen gast van het hoofd tot de voeten en answoorden hem ja maar voor geld geef me dan het beste dat je bezit sprak tuin, ik zal hier voor geld eten hij nam aan een tafelplaats en liet zich het maal lekker smaken overgroten met een fles oude wijn als hij gedaan had gier bij de waardin voor hoeveel heb ik nu gegeten vroeg hij voor een halve kroon wijn inbegrepen betaal mij dan wat vertelt je ik heb u eten gegeven en jij moet mij betalen dat zijn onze voorwaarden niet vrouwke ik heb je voor geld gegeten zoveel er kon en jij moet mij dat geld geven ha met een vogel van tatslag zei de vrouw dat gaat hier zo niet kereltje en ze riep aan de kelderval karel karel was de waard een vent die bijna de zoldering raakte met het hoofd en die zodra hij wist wat er spraak was uit de spiegel bij de kraag vatten en ondanks zijn tegenstrimmelen naar de gemeente gevangenis sleurde werd tijl in een engers cel werd opgesloten zijn we zover zijn paulis en hij stond voor de poort van de gevangenis dat ziet er maar slecht in gericht uit en ik moet hier wel eerd lang blijven nu ik heb eten en drinken en een dak verrot mijn hooi, dan wast mijn kool zei de boer, als het regende de eerste dag liep nog al goed ten einde maar het droge brood werd klaar water dat hem zanderen daags gebracht werd smaakte tijl niet dagen volgde op dagen en hij werd droef te moeden hij begon aan neelen en zijn ouders te denken al zijn boeverijen kwamen hem voor de gist zijn geweten knaagde toen hij eindelijk zijn vrijheid terugbekwam was hij een ganz ander mens geworden naar ziel en lichaam hij had in de gevangenis geschoren zich te beteren en was zo maagig geworden als een stokvis toen hij vrijwelst dacht hij aan zijn ui aan belsebud en eilde dadelijk naar de groene jager waar de waardem zegt dat de vogels sinds lang verkocht was en hij vanaf om weg te komen wilde hij geen stok op zijn ribber voelen het verlies van zijn ui maakte tijl nog mis troostiger hij had aan de heks beloofd dat hij voor belsebud zorg zou dragen en nu was de vogel in andere handen over gegaan zodat er verwittiging zijn dacht hij en opnieuw zwoer hij een pravenband te worden te werken voor zijn brood en als hij wat geld verzameld had terug de vaders huis te keren daar is best mummelde hij en ging de baan naar Leuven op het einde van hoofdstuk 15 boek 1, hoofdstuk 16 van tijl euler spiegel in Vlaanderen deze LibriVox opname is vrij van uteursrechten opname door Bart De Leeuw tijl euler spiegel in Vlaanderen door Jan Bruilands boek 1, hoofdstuk 16 hoe euler spiegel knicht werd bij de rector der hoge school van Leuven een ontwikkeld man die veel boeken maar ook mensenkenners had opgedaan dan dadelijk tijl in zijn dienst toen deze zich bij hem als knicht aanboot hij bemerkte dat uiter spiegel een zeer verstandig uitzag en het was in die tijd zeer moeilijk slimme dienstboden te ontdekken tijl verborgen natuurlijk zijn ware naam en vertelde de rector dat hij de zoon was van een werkband uit de omtrek van Brugge dat hij thuis was heegegaan dus doodarmelieden waren en naar Leuven was gekomen er wel een zij er makkelijk daar ook in dienst was geweest en velof voor de mensen deze stad over had gezegd mijn man sprak de rector maar ik moet u verwittigen dat je het hier niet gemakkelijk zult hebben dat doet me plezier, zei tijl een mens verandert niet gaanen wat wil je zeggen ik heb het in mijn leven nooit gemakkelijk gehad des avonds moet gefroeg de bed voorgens vroeg de veren uit de tiderin en de vijver uit zeven uur slapen is goed voor alle man min is geestelijk meer is beestelijk zo is het heb je een beroep nee als ik jong was voegde mijn vader bij het houthakken en zat mijn moeder de ganze dag bij het spinnenwiel ik was van mijn tijd en ruste naast mijn ouders heb je nog gediend voor alles heb je het laatst gewoond in de groene jager, de aarschot ben herbeg waarom zei hij niet gebleven de baas was teruil en de waardin wilde mijn eten niet betalen heb je een goed geheugen als ik me wel herinner bezit ik er een dat nog weinig gediend heeft zie hier wat gedagelijk zult te doen hebben te vijf uur de mijtrekken en haar helpen het huisreinigen te zes uur zorgen dat ik uit het bed kom en mijn klederen uitkloppen te zeven uuren het ontbijt opdienen te acht uuren mijn boeken gereden leggen die ik z'n avond zal aanwijzen van negen tot z'n middag de lieden ontvangen en horen wat ze van mij verlangen als ik te twee uuren thuis kom mij alles trouw overbrengen en het maal opdienen als dat afgelopen is zei het gevrij tot tien uur in z'n avonds en zei het genailleuwe slaapsteden als ik vrienden aan mijn tafel nodig zorg het wordt lastiger hebben hoe denk je hierover? ieder land heeft zijn gebruiken ik ben in alle landen thuis wanneer je wilt je in dienst treden ik ben er al een half uur in als het met uw goedheid overeen komt direct door schelden hier is onze trui, zei hij als een dikke vrouw van ongeveer 45 jaar met dom roeg gelaten die zo schil keek als een otter te mouwen opgestroopt en een pollepel in de hand en hier is onze nieuwe knert sprak hij tot de meid trui nam uit de spiegel in ocherschouw hij is nog jong zei ze eindelijk ik zal hem best doen om oud te worden al te worden tijl de meid weer op hem pose blik op hem is dat op mij vroeg ze? nee sprak uit de spiegel die moet je te kunt geusparen vrede, vrede zei director begint nu iets niet te twisten trui en zich tot tijl wendende ik houd veel van trui geboet al doen wat ze u beveelt op haar best director geziet truit jongen is braaf en gedienstig we zullen zien zei de meid, kom maar mee ik zal u naar uw kamer brengen en u kunt gedadelijk beginnen te werken het noemmaal moet opgediend worden ik volg uw bestappen, je vrouw trui dat word je vrouw maakt de indruk op de dienstmarkt en ze keek uit de spiegel de director zat aan de dis en trui rijkte tijl de kom met warme soep over die zo heet was dat ze zijn handen schroeiden dat is warm kreeg hij ons zich uit terwijl hij met de kom naar de eetkamer liep al wat de heet of te zwaar is moet gelaten vallen riep trui hem na ui de spiegel niet te kom aan zijn handen ontglippen er was echte soep in want de bollekers rolden langs alle kanten over de vloer onhandige ui kreeg de rectorg trui heeft het bij bevolen z'n tijl, de gebroken soep kom met droeverblikken aanstaarende je hebt gezegd hier rectorg dat ik haar in alles moet gehoorzamen de rectorglim lachte trui gaf uit de spiegel enige namen die niet in het woordenboek te vinden zijn en werd andere soep opgediend en het maan liep zonder verdere ongevallen ten einde de meid was bedreven in de edelijk kokkunst die liet zich het eten goed smaken het was andere kost dat het droogbrood en halve warme water de gevangenis we zijn hier goed en we blijven hier lang als ik de fix kan temmen leef ik hier in het Luil Lekkerland en dat zal wel gaan ze doen wel beren dansen op de jaarmarkt mens lievens ziet ze er niet uit maar ze kookt fijn en als je eieren wilt verzamelen moet je het kakelen der hennen kunnen aanhoren na het noemel ben ik vrij ik ga met de stad eens kennis maken en ik geloof dat ik voor tien uur in mijn bed zal liggen al waren het slechts om de lange pluimen van mijn laatste herberg te vergeten tijde jongen proficiat gezijd op goede voet om een braaf man te worden zo filosofieerde uit de spiegel terwijl hij in zijn kamer op zijn bed gezeten door het dakvenster naar de blauwe lucht en de schitterende zonkeek als een vrije vogel uit zijn nest neuriede hij het volgende liedeken de zonnen zijn terstralen op alle lieden neer ze is gierig voor de een een ander krijgt er meer zo zeggen toch de mensen maar het is de waarheid niet de zon heeft er geen schuld aan wij zij zover niet ziet wij zijn het die versmachten haar guldrechtvaardigheid omdat hier elk zijn buurman een zonnestraal benijdt zolang ons maar de zonnen laat baden in hun schijn en ze zeggen het moet zo zijn maar zien wij zwarte wolken waarna de zon verdwijnt dan slaan we draa aan het morren dat ze onrechtvaardig schent tijd wandelde een paar uren in de stad nuttigde zijn avondmaal met dezelfde eetlust als zijn noemel en eer het acht uur was strikte hij ver genoeg zijn lenematen op zijn lege steden uit sliep dadelijk in en ontwaakte om zes uur smorgens dus vroeg genoeg kwa de dag te hebben sprak hij kleden zich aan en snelde naar de kamer van de rector die reed ter beenwas en gereed om naar bedenen te gaan tijd wensde hem een goede morgen greep een stok die in een hoek ter kamer stond en zwijde hem in de hoogte om hem op de rug van zijn verbaasd meester te doen neerkomen zei gegek geworden teil kreeg hij zes uren zei uit de spiegel kleren uitkloppen ja zie je wel kleren maar mij toch niet het gaat toch niet anders in rector als hij in uw kleren zit tijd jonge is hij het altijd nou gezet goede meesters maken goede kleren zorg voor mijn ontbijt zeker in rector de meester nam in de eetkamer aan tafelplaats maar het ontbijt kwam niet hij schelde twee maal tijdens geen ogenblikken en mijn ontbijt te zeven uur in rector zoals jij het bevonen hebt ik moet het onmiddellijk hebben waar is trui gehoord nog gezien ze zal nog slapen heb je haar niet gewikt ze mag nog drie uren en half blijven ronken de vijf uur heb ik u gezegd trui zit er twee voor één in rector en twee maar vijf is tien de meester werd pas ik heb een slimme knekt gezocht spakheid maar geen die mij met het onnoosst gezicht van de wereld poets op poets pakt gezout op het laatste de beroep de uilenspiegel van vlaanderen de broek af doen dat is mereens dik was gebeurd zij tijl als gemorgen het niet doet wat ik u kort en mondig heb opgelegd kunt u een andere dienst zoeken begrepen? zal we gaan als het aan het gaan is zij de vader en het kind had maar één been roept trui nu en zorgt dat ik binnen een kwart uurs mijn ontbijt heb dat zal zij tijl en hij bereide zelf het mooie gemal enige ogenblikken later kwam trui in de keuken en wat ze uit de spiegel al naar het hoofdwierp in een vloed van woorden weigert een eerlijke pen te beschrijven ze denkt dat er hier twee lompen knechten zijn want ze ziet er twee voor één naar het uilenspiegel ik verdien dus de helft van haar genegenheid en hij liet een meid uitrazen de volgende dag verricht de tijl met oplettendheid zijn de dienstplichten en de rector drukte er zijn de vredenheid over uit een paar weken later had de meester enige leraars van de hoge schuld ter tafel genodigd en als aan het nagerrecht waren vertelde hij welke een knappe en verstandige dinaar hij had ontdekt de disgenoten drukte de wens uit eens met die rare vogel te mogen spreken en tijl verscheen voor de geleerde vergadering een lang gebouwde leraar richt het woord tot onze goud uw meester, zo sprak hij zegt ons dat hij zo verstandig zijn en op alles een antwoord weet te vinden, wij betwijfelen dat sterk mag ik u een vraag stellen ga u een gang heerschap zet tijl, ik wacht hij dan een zetel er plaat te zich bij de tafel de leraar dacht in ogenblik na en vroeg dan waarom vliegt een vledermuis in de lucht omdat ze moeilijk in het water of in de grond zak kunnen vliegen klonk het antwoord onmiddelijk de geleerde bemerkte dat hij met gekke vragen niet tot zijn doel zou geraken en hebben stoot tijl op wetenschappelijk gebied paal te stellen hoeveel dagen zijn er voorlopig vroeg hij, sinds de schepping der wereld zeven, zet tijl en als die om waren, nog zeven enzovoort, totheden de disgenoten glimlachten waarom is één en één twee dat is niet altijd zo nee, hier heb ik u de spiegel had bemerkt dat de langgebaden leraar en zijn tafelbakkers zeer veel gegeten hadden en hij sprak er zijn soms aan tafel mensen die voor twee eten en als je er zo één en één op dalt krijgt je er vier voor rekening van de gastheer er heeft er een pijnlijke stilte de gasten keken elkaar aan en de langgebaden kregen kleur tot achter de oren een ander genodigde richten het woord tot tijl op de toestand te redden waarom zocht de jogendes in het midden van de dag daar een verstandig mens met een brandende nantaren in de hand omdat hij wist antwoordde tijl dat de eulen steeds tegen een verlichtvensterglas aanvliegen waarom heeft de heer de aarde geschapen omdat de leraars niet teveel in het luchtraam zouden zweven met hun gedachten wat is de waarheid met geen de mensen met veel voorzorgs zetten zeg ineens iets dat waar is niets is waar hoe legt ge dat uit ik vind dat er iets te lang op dat ik het nog zou uitleggen gezegd en viesig uit dat is waar een derde genodigde bekendwege zijn hoge geleerdheid en die nog geen woord had gesproken stelde tijl de volgende vraag als de zon tegen de maan moest lopen wat zou er dan plaatschrijpen een botsing, zei tijl waren er in de oude tijd zulke gekke mensen als er tegenwoordig op de aarde te vinden zijn ja, maar ze waren zo geleerd niet wie bekleed er op de wereld de hoogste plaats het ogen deerte dat op de vleugeltjeshuis valt het insect dat op de hoogste twijg van de hoogste boom van de hoogste berg zit uw meester heeft gelijk, zei de leraar gezijd in verstandige kerel als het betoegelaten is sprak tijl zal ik aan de geleerde vergaderingen op mijn beurt het bij vragen willen stellen toen maar tijl, zei de rector wie is de grootste moorde naar der oud uit geweest de geleerde noemde het tal van namen maar ouderspiegel schudde telkens neig met het hoofd zeg het ons, bevalt de rector Kajen, want toen hij zijn broeder Abo vermoorde dode hij het vierde van het mensdom bravo, zo is het en nu de tweede vraag wie is de eerste apotheker geweest alle soort van vreemde namen werden opgesomd toch zonder ouderspiegels goedkeuring weg te dragen de grijdspraak hij want zodra zij geschapen was zorgt zij kruiden en maakte er pilkens van drinken glas wijn met ons zei de rector, ge hebt het verdiend ouderspiegel dronk zijn beker tot op de bodem leeg er is een schoon spreekwoord hier rector, zegt hij en er spreekwoord dat het de zijvere waardheid verkond, wie gedronken heeft zal drinken inderdaad, zei de rector dat is de waarheid laat me dan toe, mijn beker nog eens te vullen zijn tijl ik heb daar even gedronken ik zal drinken na zijn tweede beker genedigd hebben goede ouderspiegel het gezelschap naar de keuken de goud is van de spaande gesneden zij eender aanwezigen het zijn lauter kwinkslagen antwoorden de lange gebouden die de steek hem door tijl toegebracht nog voelde, hij is slim maar onwetend en de andere beaamde dit gezegde wat bij geleerden is geestigheid meestal een bijzaak wetenschap is veel al droog het einde van hoofdstuk 16