 Een van de belangrijkste risico's is dat als Griekenland de euro zo naar verlaat, dat de financiële markten heel onrustig gaan reageren, omdat dan duidelijk wordt dat de euro ook onomkeerbaar is. En dat zou het toe kunnen leiden, dat met name Spanje en Italië, Portugal heeft wel onder enorme drukke kant staan, dat daar de rentes omhoog gaan lopen. Dus het is van zeer groot belang dat je dat proces goed managet. En ik zou mij heel goed kunnen voorstellen dat één van de elementen daarvan is dat je die gek zit niet nu in gangzet, maar dat je daarmee wacht tot een goed moment. En dat zou wat mij betreft zijn een moment waarbij Spanje, Italië al zich aan het herstellen gaan. En ook het vertrouwen dat het herstel van Spanje en Italië op termijn doorzet, dat dat zich aan het herstellen is. Dan verwacht ik dat de financiële markten die draaien dan toch wat. En als je dan op zo moment onverwacht Griekenland de euro laat verlaten, dan zal het verstorende effect toch veel minder groot kunnen zijn. Ik denk dat het belangrijkste bevinding is dat we toch serieus ook moeten nadenken over andere opties, dan alleen die van het huidige beleid. Dat is de huidige eurozone handhaven en proberen door allerlei maatregelen de integratie daarvan te versterken. En wat is de conclusie? Nou, mijn conclusie is dat je ook andere opties heel serieus overwogen moet worden. Ik denk bijvoorbeeld aan eventueel een uitdreding van Griekenland. Daar zijn toch ook substituële voordelen als je dat vergelijkt met het huidige beleid. Tergelijke tijd moet je daarin wel verdurend de grote risico's in overweging nemen. Die gelden zowel voor de optie om Griekenland uit te laten treden, als ook voor het huidige beleid. Dus het is een trade-off met heel verschillende risico's. Het huidige beleid wil graag dat Griekenland binnen de EU blijft. Is dat zo'n verstandige keuze? Nou, het risico wat je daarin loopt is dat Griekenland daar op kort termijn toch onvoldoende perspectief mee geeft om zich te herstellen. En als gevolg daarvan zou een situatie kunnen optreden dat je verdurend verder leningen moet bieden, verdurend dus eigenlijk verder risico neemt en dat je uiteindelijk die weg kostbaarder blijkt dan dat je nu overweegt om op termijn, misschien over een periode van twee jaar, Griekenland uit te laten treden en schulden voor een groot deel af te schrijven. Maar dan in de hoop dat Griekenland zich dan ook echt kan herstellen zodat de resterende schulden ook daadwerkelijk wel terug betaald kunnen worden. Binnen de EU zijn er nu geen exitopties. Dus die weg lijkt eigenlijk afgesloten. Ja, dus dat is vind ik een meer fundamentele notie die je uit dit rapport kan halen. Dat is namelijk het punt dat wij binnen Europa toch ook serieus moeten nadenken over exit condities om die te formuleren. Omdat je daarmee uit de duurzaamheid van de Munt Unie op langere termijn verzekert. Als eenmaal duidelijk is dat er ook mogelijk en mogelijk onder bepaalde condities het noodzakelijk wordt dat de land uitreed, dan zal dat een disciplinerend effect hebben. En Griekenland is natuurlijk eigenlijk wel het land binnen de Europese Unie wat daar het eerste aang voor in aanmerking komt. Dat brengt dus op een fundamenteelige vraag. Moeten we de euro we willen handhaven? Ja, ik denk dus als je eenmaal verkieest dat je ook exit condities formuleert, dan maak je tegelijk tijd te keuzen dat je niet onder alle condities de huidige eurozonen in de huidige vorm wil handhaven. Dus als je niet kosten wilt het kost de eurozonen in stand wil houden. En dat betekent voor mij dat je het project van de eurozonen en de Europese Unie niet één op één gelijk moet zetten. Natuurlijk, ze zijn heel sterk met elkaar verweven, maar ik denk dat je de euro toch vooral een economisch project moet beschouwen en dus op grond van economische belangen moet beoordelen wat verstandig beleid is.