 Ik ben een docent die echte studentcentraal probeert te zetten. Elke student heeft een rugzakje, een rugzakje met talenten, met dingen die ze goed kunnen, maar ook dingen die hen soms een beetje tegenhouden. Dat kan vaal langs zijn, perfectionisme, een moeilijke thuis-situatie. En wat ik eigenlijk probeer te doen, is op zoek te gaan naar die talenten in dat rugzakje. Dus eigenlijk de student in hun eigen kracht laten staan, waarbij de student zich zelfs om kan overstijgen als het ware. Jurg is heel erg ambitieus en hij kan zijn ambitie ook heel goed overbrengen op studenten. En ik vind dat ook wel heel inspirerend, dus hij kan heel erg over zo'n loopbaan vertellen en hij laat je heel erg zien wat de mogelijkheden zijn als je echt je best doet en er echt iets van wil maken. Wat ik zelf heel belangrijk vind, is interactie en zinvolle interactie. En een student een kleine vraag stellen met een ja of nee-antwoord, maar dat is voor mij geen echte substantiele interactie. Een hoorcollege is het net iets moeilijker, maar dan gebruik ik metooden zoals mentimeter bijvoorbeeld, waarbij studenten kunnen stemmen over relevante actuele stellingen, of een wordclave bijvoorbeeld, waarbij we eigenlijk samen met woorden iets proberen in beeld te brengen. Maar dat eigenlijk vooral interessant is, zijn die kleinere werkcolleges. En wat ik absoluut wil vermijden, is een paar vragen stellen aan één, twee, drie heel actieve studenten. Bij mij moet en zal iedereen antwoorden. En in het begin schrikken studenten daar soms wel even van, maar dat is heel belangrijk. Je weet dat je vragen gesteld krijgt. Het is geen college waarin je gewoon kan gaan zitten. En ik luister wel en ik typen een paar woordjes mee en volgens elkaar ik ben naar huis. Maar nu met COVID-19 moeten we op afstand onderwijs geven. Dat werd een uitdaging. En ik heb geëxperimenteerd op heel korte tijd in een paar dagen met verschillende vormen, bevoor het een powerpoint met voice over. Maar wat ik eigenlijk vooral heb gevonden, is een toel. En die toel noemt het puzzel. En daar is het eigenlijk het plan dat je al zo sinds een video opneemt, maar wel met een duidelijk script voor ogen. Waarbij je individueel vragen sleebt, zowel multiple choice, korte vragen als open vragen. En als de vraag verschijnt, stopt de video en moet elke student antwoord. Dus je hebt interactie op een graad van honderd procent als het ware. We gaan nu over naar opdracht nummer twee. En bij opdracht nummer twee is het natuurlijk belangrijk om eens aan een goede definietering te doen. Wat is nu eigenlijk de definitie? Wat is responsief stuursrecht? Wat ik wel veel heb gezien, is dat docenten eigenlijk van tevoren materiaal hebben opgenomen en dat op kamp was plaatsen. Waardoor er eigenlijk helemaal geen interactie mogelijk is. Wat dat betreft springt hij er wel uit, omdat het heel erg interactief is. En ik ben zelf iemand met heel veel passie en enthousiasme voor mijn eigen vakgebied. En dat broeie ik ook over te dragen op de studenten. Ik ben in het vakgebied van het publiekrecht, waar eigenlijk de grote maatschappelijke vragen centraal staan. Waarbij de overheid optreedt in relatie met de burger. Welke spelregels spelen daar en hoe kunnen die verbeterd worden. En heel graag leidt de studenten op om een kritische, maar constructieve houding te hebben. En eerst dan een heel veel kennis te geven. Dat toe ook natuurlijk wil ik een skills aanleren. Skills waarmee ze de komende jaren zelf hun eigen weg kunnen banen in het leven en ook in de job die ze straks hierna gaan uithoeven. Als docent wordt er verwacht dat hij een basisqualificatie onderwijs behaalt en dan na de hand een senior kwalificatie onderwijs. Soms wordt het een beetje als een last gezien. Maar ik vind dat echt heel belangrijk. Dus ik heb snel die BKAO willen halen. Ook die senior kwalificatie onderwijs. Ondanks het feit dat er nog maar een jonge docent was en nog altijd ben eigenlijk. Maar hoe ik mezelf eigenlijk blijf ontwikkelen, is mezelf kritisch in vraag stellen en daar feedback van studenten voor vragen van wat kan beter volgens jullie. Eén van de dingen die ik nu aan het doen ben zijn korte kennisclips over belangrijke thema's, vormgeven die niet langer duur dan 2, 3, 4 minuten en die we vervolgens kunnen uitdiepen met elkaar. Nederland is dus zo'n gedecentraliseerde eenheidsstaat met ene zijds een centrale overheid of rijksoverheid en anderzijds worden ook bevoegd tijdens een toevertrout aan lagere, décentrale overheden. Namelijk de gemeenten, provincies en waterschappen. Ja, we hebben natuurlijk als faculteit goed nagedacht over wie naar onze universiteit zou kunnen vertegenwoordigen en wie is nou ook een docent die de studenten motiveert, actieveert, inspireert en je ergegozen is bij uitstek zo'n docent. Dus je ziet aan de manier waarop ie les geeft de manier waarop ie zijn colleges voorbereidt de creativiteit en zijn gedrevenheid die erin steekt, die maakt het voor de student ontzettend leuk. Hij weet dat tot leven te brengen en dat is ongelooflijk belangrijk. Ik vind je ook een docent van het jaar omdat ie mensen heel erg in z'n kracht zet. Hij heeft mij begeleid tijdens het schrijven van mijn thesis en ik ben niet zo zeer een onderzoeker. Ik zag eigenlijk best wel tegenop om mijn thesis te moeten schrijven en hij heeft mij er eigenlijk fijnloos doorheen genoot juist door constant kritiek te brengen maar niet zo zin negatief, altijd opbouwen en ook ruimtenaten voor je eigen mening, je eigen visie. Ik vind dat hij een docent van het jaar moet worden omdat hij super betrokken is, heel enthousiast en echt passie heeft voor je vak. Voor mij, de docent van de toekomst is een inspirator en een facilitator. En vooral het faciliteren van de studenten besten in elke student naar boven halen en daarvan gebruik maken van verschillende methodieken en ditactieken, dat is de docent van de toekomst. Iemand die inspireer en faciliteert zodat studenten boven zichzelf kunnen uitstijgen en ook daarna na hun academische loop aan nog heel mooie dingen kunnen doen in de maatschappel.