 Wat ik vandaag met u wil doen is kijken naar wat doen wij als universiteit nu eigenlijk op het gebied van digitalisering, artificial intelligence en staat de wereld bij ons stil zoals veel mensen denken of gaan we daar werken met onze tijd mee en ik hoop dat na mijn presentatie dat laatst duidelijk zal zijn. Ongeveer zijn er veel ook hier in dit gebouw veel skeptici op het gebied van innovatie, artificial intelligence, robotica en veel mensen denken dat het zal zo'n vaart niet lopen en het zal langzaam gaan en zoals Maarten ook al zei van wat mensen denken en het gaat eigenlijk veel sneller dan we denken. Het is ook heel makkelijk om negatief te zijn over al die ontwikkelingen en dat doet me denken aan mijn favoriete scène uit de film I, Robot waarin Will Smith vraagt aan Robot, hij zegt, you're just a machine, an imitation of life. Hij vraagt, can a robot write a symphony or create a masterpiece, a beautiful masterpiece? Dan zegt de robot, can you? Dus het is heel makkelijk om negatief te zijn maar het is heel bijzonder wat er nu al kan en de technologische ontwikkeling gaat exponentieel en dat moeten we inderdaad in de gaten houden dat het veel sneller gaat dan wij denken. Dan de volgende vraag, sommige mensen denken dat dit al bij ons realiteit is of heel snel realiteit zal worden. Als je toch als je kijkt naar onze college zal dan ziet het dat nog steeds zo uit, helaas. Er is niet veel veranderd met negentig jaar geleden toen wij begonnen met de universiteit hier in Tilburg. Maar dat wil niet zeggen dat wij stil zitten en dat wil ik u laten zien, een aantal voorbeelden van projecten waar wij heel actief mee bezig zijn. Een belangrijk project, een heel ambitieus project voor ons is DEEP, as a Digital Education Enhancement Program. Wat we willen met DEEP is eigenlijk digitalisering om armen en ook artificial intelligence in allen vormen en dat binnen ons onderwijsdomijn brengen. DEEP is gebaseerd eigenlijk op een uitspraak van Einstein. Einstein zei, everybody is a genius but if you judge a fish by its ability to climb a tree it will live its whole life believing that it's stupid. Dat idee dat we studenten persoonlijke aandacht moeten geven, moet de challenger op hun kunnen en hun zaken die ze lastig vinden. Het persoonlijke aanbieden van persoonlijke leerstijlen, leerlijnen voor studenten, dat is erg belangrijk voor ons. Dan doen we op basis van drie pijlers. Eén is Enhance Learning, dat betekent dat we een leersysteem hebben, Learning Management System, waar alle elektronische tools en technieken bij elkaar komen. E-learning, maar ook digitale toetsen, maar ook skills, kennis clips, etc. Alles komt daar bij elkaar. Alle faciliteiten die beschikbaar zijn, die gebruiken we. We gebruiken ook tools om meer samenwerking te hebben. Peer review van studenten, samenwerking, maar ook samenwerking met industrie, samenwerking internationaal hacketons bijvoorbeeld, gefaciliteerd door technologie. En het laatste is Enhance Support, waar we digitale tools gebruiken en ook big data gebruiken om ons onderwijs te verbeteren. Dus we doen onderzoek naar leerstijlen, naar effectiviteit van ons onderwijs en daar willen we van leren en daardoor ook systemen verbeteren. Een ander aspect wat heel belangrijk is, een ander groot project, heel ambitious project, wat we samen met 13 partners hebben gestart, is MindLabs. En ik wil een kort filmpje van anderhalve minuut willen kunnen laten zien. Al deze zaken die u ziet, die gebeuren dus al, onder andere in ons Dapflap, maar die zijn we op dit moment aan het uitwerken, verder versterken. En dus is er een hele beweging op gang gekomen waar we artificial intelligence en alles zijn vormen, naar voorwele komen onderzoek naar doen en verder ontwikkelen. En als laatste hebben we Vibe, wat een onderdeel is van MindLabs. Vibe staat Virtual Humans in de Brabant Economy. En wat we in Vibe doen, en met name mijn als trekker, mijn collega Max Lausse, is om avataars te gebruiken voor trainingsdoeleiden. Dus de Betty van Edwin, maar dan in een veel vermaakte reformen, zou ik willen zeggen, die niet afhankelijk is van getiepte input, maar gesproken input kan je kunt geven. Ook terugspreken aan jou, die zetten we in met machine learning, etc., om mensen te trainen in ziekenhuizen in eerste instantie. Mensen van okaas, oncologieafdeling, verloskundeafdelingen, die worden getraind door de avataars. En dat is een hele bijzondere ontwikkeling, denk ik. En dat brengt ons, zeg maar, als universiteit in de digitale society willen we een aandeel leveren aan de digitale society. En dat is voor ons ons voorland. Mijn vakgebied is arbeidsmarkt. En ik ben daarnaast één van de trekkers van ons, zeg maar, in Maartenstermen, vierde generatie, Universiteit Programma, wat wij het impactprogramma noemen, Advancing Society, Science with a Soul, als ondertitel. En dat betekent, voor ons, de keuze voor drie thema's als universiteit. Eén is resilience, veerkracht van de samenleving, health and well-being als tweede. En, ja, value creation for data als derde. En wat wij nu hebben gehoord tot nu toe, dat heeft te maken met al drie, zou je kunnen zeggen. Maar ik wil er even in deze korte pitch te nadruk leggen op dat aspect van resilience. Het is natuurlijk heel duidelijk dat gemaakt al, dat kursmatige intelligentie disruptief kan zijn. Maar de mate waarin en de effecten daarvan, die hebben we nog steeds als mens ook zelf in de hand, is mijn stelling. En dat heeft natuurlijk alles te maken met de mate waarin en manier waarop mensen menemen in die ontwikkeling. Nou, daar heeft collega Geert net al verteld wat we als universiteit doen. Maar we hebben ook in Brabant geconstateerd dat de ambivalentie van die ontwikkeling, daar hebben we invloed op en die invloed moeten we ook uit oefenen. En de zorg zit bijvoorbeeld bij de manier waarop je bedrijven meeneemt, maar ook mensen die al werken. Mensen opleiden is één als computer scientist. En natuurlijk kunnen we daar ook kursmatige intelligentie bij gebruiken. Maar de situatie is op dit moment nog steeds zo, dat ik met dit apparaat een gewoon telefoon regelmatig een melding krijg, dat tijd is voor een update. Ik moet naar een update van de firmware, van de software, want anders werkt-ie straks niet meer, want dan komen er nieuwe apps en dan kan die telefoon niet werken, want dan is de technologie te ver vooruit. Probleem in onze samenleving is dat ik als mens niet zo'n piepje krijg. Dus er piep bij mij niks, nooit. En de vraag is natuurlijk, als er wat zou piepen, zou ik dan weten wat ik zou moeten doen. Waarschijnlijk niet. En de vraag is, als ik dat zou weten of iemand mij daar zou bij helpen, is daar een organisatie voor en zou ook iemand dat willen betalen dan, want het kost ook geld. Op dat punt zijn onze systemen zeer verouderd. En met name in deze provincie kunnen we dat niet zo laten, want als we mensen niet meenemen, dan is het risico dat we bestaande scheidslijnen tussen oud en jong, tussen flex en vast, tussen hoog en laag opgeleid, zullen zien versterken. En als je dat niet wilt, dan moet je dus meer gaan doen en anders gaan opleiden dan nu. Nederland is een land waarin scholing, met name voor mensen die werken, enorm ouderwets is georganiseerd. Je moet onder een CIO vallen, liefst wat jong zijn. En je bedrijf moet genegen zijn om je op te leiden, want we verzamelen premies in. En uiteindelijk heeft de mens zelf heel weinig autonomie om in te spelen op ontwikkelen. Dus als je bent sterk afhankelijk, heb je flexbaan, dan heb je eigenlijk helemaal niets. En binnenkort verdwijnt ook de belastingaftrek, de verschoding bij de inkomstenbelasting. Waardoor je eigenlijk als mens die overal buiten valt, helemaal niets hebt. En dat is iets wat we willen doorbreken, ook in Brabant. Er is nu gelukkig ook, Bert trekt dat, een robotagenda en die gaat ook zien op de ontwikkelingen in bedrijven. Dus het versterken van de awareness van bedrijven, wat is er aan de gang. Dat is toch een voorwaarde om ook te handelen. Maar we hebben ook, en daar hebben we ook Josje hier, ook vertegenwoordigd, ook een Brabant robot academy om mensen die al werken te helpen opleiden. Op dat punt een heleboel nodig. En eigenlijk is het rijkelijk laat, want wat alle sprekers hebben gezegd, de ontwikkelingen gaan ontzettend snel. Dus je zit eigenlijk al in een situatie dat een heleboel mensen niet zullen kunnen profiteren, dan wel goed meezullen kunnen. Dat is een punt waar, denk ik, de innovatiekracht net zo belangrijk is als we dat technologisch doen. Het is eigenlijk een vorm van sociale innovatie. Dat hebben we niet helemaal in de hand, want die ouderwet-systeemen voor wat ze mooiheid en duurzame zetbereid of levenlang leren, dat zijn landelijke systemen, die moeten we dus heel snel ook doorbreken dan wel ook in Brabant daar onze eigen vertaling van geven om die een stuk inclusiever te maken. En wat ik heel mooi vind is dat we die initiatieven ook zien. Wij hebben zelf ontwikkeld de Brabant Robot Challenge, en dat is eigenlijk bedoeld, dat is niet voor werkende mensen, maar de eerste instantie in heel Brabant, die wat ze ook studeren, hun kennis willen verroten van dit soort ontwikkelingen, maar die doen dat samen in een challenge met bedrijven. En wat we daardoor bereiken, is dat we bedrijven en mensen ook meenemen samen met studenten. Het is eigenlijk model waarin bedrijven en studenten gezamenlijk deze ontwikkelingen tot zich nemen en zien wat oplossingen zijn waaruit daar gingen liggen. Dit zijn modellen waarvan, dat we die nog enorm zullen moeten uitbouwen, juist omdat de ontwikkelingen zo snel gaan. Het past ook bij Brabant, Brabant is de meest robotiseerde provincie door de aanwezigheid van de Hightech. Dus het kan ook niet zo zijn de komende tijd dat de piepjes alleen maar afgaan bij de robots of bij de mensen die in feite al een studie hebben gekozen en gezegd gegarandeerd zijn van inkomen ook in de komende tijd. Want ik wil ook tot besluit een beetje ook wat pessimisme meenemen, wat was mens niet kunnen voorspellen. We kunnen wel een beetje kijken, dit is disruptief, banen met sterke routinis komen onder druk, maar we kunnen niet voorspellen wat er aan nieuwe banen en nieuwe werkgelegenheid komt. En daar is het pessimisme in het algemeen veel te groot. Als je kijkt naar de grafiek, ik heb het niet meegenomen dat de aanwezigheid van de Hightech is nog nooit zo hoog geweest. Dus het is niet zo dat internet voor gezorgd heeft dat in Nederland minder mensen werken, sterker nog, er werken heel veel mensen wel in deel tijd. Dus de grote kwestie is in dat opzicht niet zo zeer pessimisme over dat alle banen verdwijnen, dat zal ooit gebeuren, maar dan maken we dat geen, één van alle meiën, ook de 44 jaar, van het bestaande werk en van het nieuwe werk, plus de kansen voor nieuw werk. En dat is, denk ik, een van de belangrijkste agenda-punten om daarvoor open te staan, maar daar mensen letterlijk ook in meenemen. Dus mijn wake-up-call ging over dit en dat was mijn piepje. Dankjewel.