 Goeiemorgen allemaal, het thema is duidelijk voor deze ochtend. Hele bijzondere universiteit zijn we vandaag om een feit te vroeg begonnen. Dus het is wel interessant hoe iedereen vandaag hier met elkaar in gesprek wil met de staatssecretaris, dus het lijkt me een prima begin. Goeiemorgen allemaal, mijn naam is Farid Tabarki. Ik ben vandaag uw host. Ik ga straks gesprek leiden met de staatssecretaris samen met jullie. In dagelijks leven ben ik oprichter van Studio Zeitgeist en columnist voor het financiële dagblad. Fantastisch dat we hier zijn. Nederland is al twee weken lang de voorzitter van de Europese Unie dat een juli gaat door naar het volgende land. In het kader van het voorzitterschap wordt door het hele land gascolleges door ministers en staatssecretaris gegeven. Vandaag is het de eer om de staatssecretaris om veiligheid en justitie dat cooleesje te komen geven. Daar gaan we straks met elkaar in gesprek. De eerste gaatste staatssecretaris een cooleesje gegeven. Dan gaan we hopelijk een interessante gesprek gevoel over een aantal thema's die we ook in het filmpje voorbij zagen komen. Maar eerst een welkomstwoord door de voorzitter van de coolees van de bestuur. Graag naar plaats van Koen Peking. Heel hartelijk dank. Goedemorgen allemaal. Van harte welkom, meneer de staatssecretaris. Ook namens de leiding van de Law School, Corine Prins, uiteraard Randalle Saffer. Geweldig dat u er bent en dat er zoveel van jullie op afzijn gekomen. Klaas Dijk, of dames en heren, studeerde rechten aan Deelbuk University en kreeg voor zijn onderzoeksmaster Europees in internationaal recht een cum laude. Hij promoveerde op 20 december 2010 in het oorlogsrecht bij de hoogleraren Randalle Saffer als eerste promotor en Willem van Genuchten. Hij doseerde ook recht, rhetorica en politieke theorie. In 2010 werd hij lid van de Tweede Kamer van de VVD. En sinds 2015, dat zal jullie niet ontgaan zijn, is hij staatssecretaris van veiligheid en justitie. De staatssecretaris was ook heel actief tijdens een studentenperiode, zoals vele studenten hier in Tilburg. In de studentenpolitiek, eerst bij de fractie Vrijspraak en vervolgens bij de fractie SAM. En dat SAM staat voor studenten aan de macht. Dus misschien dat bij een volgende toespraak hier een student moet staan. Maar we doen dat in goede verhoudingen sowieso hier in Tilburg. Sinds 2005 is de staatssecretaris lid van de Raad van Advies van Magisterie EFT, de faculteitsvereniging van rechten in Tilburg. En dit evenement wordt ook georganiseerd in samenwerking met fractie Vrijspraak en Magisterie EFT-Adrem. En het gastcollege is onderdeel van het symposium rondom het lustrem, het 25-jarig bestaan van Vrijspraak. Dus we zijn er bijzonder trots op dat onze alumnes Klaas Dijkhoff hier vandaag een gastcollege wil geven. Mag ik u uitnodigen? Dank u wel. Leuk om jullie allemaal hier te zien. Het is voor mij ook leuk om terug te zijn. Het was deze zaal, of die hiernaast, dat heette toen nog EI, dat ik begon met inleidingen tot het recht van professor Witteveen, die helaas ons ontvallen is. Wel mooi dat er een zaal naar om vernoemd is, dat verdient hij zeker. En ik zat eerlijk gezegd wel achterin, dat eerste twee weken. Daarna zat ik niet meer in de zaal. Maar het is toch goed gekomen uiteindelijk. En ik ben ook blij dat ik hier weer een gastcollege mag geven. En ik begon toen ook met Europees recht. En ik eindigde zoals jullie al hoorden bij internationaal recht en oorlogsrecht. Het gastcollege van Naag gaat alleen maar over Europees kanten. En we doen nu juist ook alles aan om te voorkomen dat het in metaphorische zin oorlog wordt tussen de lidstaten. En daar, dat is hard werk. Wat jullie net zagen, dat was eigenlijk een soort promo-campagne, de Sealspitch, ons reclame sportje, wat je eigenlijk liefst wil als Nederland. Maar dat hebben we gemaakt vlak voor het voorzitterschap. En dat liet de andere landen ook meteen wel weten dat het serieus was. Voordat ik het over beleid ga praten en hoe we dat met die landen hebben besproken en uiteindelijk kwamen tot waar we nu staan. Je zag het ook al even in beeld, maar het gaat heel snel over aantallen en beleid en hele abstracte dingen. Maar het gaat natuurlijk wel over mensen. En uiteindelijk begint het ermee dat er ergens een oorlog is waardoor mensen gaan vluchten en op de vlucht slaan. En dan vragen ze, wat moet je daarmee? Hou je die tegen en zeg je, het is in jouw land oorlogs, zoek je lekker zelf uit. Weet niet wie dat zou steunen hier. Ik doe niet heel nooit graag formuleren, maar gelukkig niemand. Dus het is de vraag, ja, hebben wij de plicht om vluchtelingen te helpen? Ik zie wel mensen knikken. Er zijn ook mensen die zeggen die plicht hebben we helemaal niet. Mag ook ook, maar genoeg filosofen die dat ook zouden verdedigen. Met anders de vraag natuurlijk, hebben we de plicht om al die mensen in Europa te helpen? Vindt iedereen dat ook? Veel mensen knikken. Ik ga nou met vingers werken, anders kan ik niet meer, kom ik niet meer uit. Maar moeten we dan ook iedereen in Nederland helpen? Wie vindt dat? Ook een realisme hier vandaag, of ik stel gewoon de vragen andersom. Moeten we ook mensen buiten houden die eigenlijk geholpen moeten worden? Nee, toch niet. Dus dan heb je een dilemma eigenlijk, wil je? Waarom moeten we eigenlijk mensen helpen? Even fijn dat jullie het vinden dat het moet, maar waarom eigenlijk? Omdat ze zelf mensen zijn. Nou, dat vind ik al een fijne antwoord, want als het alleen maar is omdat het in een verdrag staat, dan kunnen we ook aanpassen. Dus het is meer een soort menselijke plicht, maar een reale plicht. Nou, oké. Dan kom je op de praktische uitvoerbereid op van, want er zijn echte vluchtelingen, er zijn er een paar miljoen. En dan heb je ook nog een hoop mensen die van zichzelf eigenlijk vinden dat ze alle reden hebben om niet meer te willen zijn waar ze wonen, maar die niet verdraggerechtelijk vluchteling zijn. Nou, dat telt er nog een paar miljoen bij op. Dus dat wordt wel lastig als we dat allemaal in Nederland ook zouden vormgeven. Dus daar loop je praktisch tegenaan. En aan de andere kant is het ook onze plicht om onze samenleving te beschermen. En hoe moeten we die dan beschermen? Is het alleen maar tegen wens die de wet overtreden of zit er ook een culturele component aan? De tweede, waarom? Ja, dus ja, ik zeg als het nou gelos van professor Lossoffer, maar als het nou belgen zijn die na een wateroverstroming moeten komen, dan is dat makkelijker dan wanneer het Syrië zijn uit een ander deel van de wereld. Ja, dat klopt. Dat zijn allemaal vragen waar je mee te maken hebt. Dus, ja, die plichten die je hebt, je hebt de plicht om anderen te helpen. Zo voel ik het zelf ook. En je hebt ook de plicht om die samenleving wel daar in ieder geval ook voor te hebben voor de grenzen wat je aan kunt. Als iemand zegt, kunnen jullie honderdduizend mensen opnemen? Nou, kunnen we honderdduizend mensen opnemen? Ja, kan dat in een jaar ook? Ja, een miljoen uit België. Wie ging het terug? Nou, formeel gezien op papier zeggen we er nu ook tegen Syrië's. Vijf jaar mag je blijven. Als het dan binnen vijf jaar vrede is, dan moet je terug. Wie zou daar zijn geld op zetten dat het binnen vijf jaar daar weer heel erg vredig is? Ja, precies. Dus dat maakt het lastig. Je weet niet of mensen teruggaan. Dat is ooit wel bedacht. Het is tijdelijk, je vangt mensen op, dan is het voorbij. Dan gaat het aan ramp en dan kunnen mensen weer terug. Ja, dat werkt nu anders. Want ja, los van het feit dat je gevlucht bent. Je hebt hier niet slecht dan. Met een miljoen die we toen opvingen hoe we dat toen deden. Ik denk niet dat de toenemineerster alle burgemeester ging bellen of er nog wel genoeg bedden en onderdak waren. Dus de opvang, wij stellen er ook ijs aan. Ik kan makkelijk honderdduizend mensen opvangen. Als ik ergens een oud-vlaate vliegveld mag pakken van jullie en dan een hekker omheen zet en tegen die mensen zegt, als je lang binnen het hek blijft, is het allemaal prima. Maar wie van jullie zou dat een persoonlijke manier van opvang vinden? Ik ben toch meer politisch geworden dan docenten. Ik stel alleen maar suggestieve vragen. Maar ja, het is toch zo. Dus ja, dan zie je, je moet toch ergens een balans vinden en dan die grens bewaak. En daar zijn er ook mensen die zeggen, ja, je moet je land beschermen. Je bewaakt gewoon je grens. Ja, punt, klaar. Dat kan er ook niemand binnen. Op zich, traditioneel gezien, een vrij gezond statement. Zo hebben staat het eeuwelang gedaan. Je hebt een grens en dan mag je niet overeen, dan zei je toestemming. Je hebt, als je toch de toestemming doet, dan staat er een grenswachter die is bewapend en die is getraind en die gebruikt dan zijn wapens ook. Dus je kunt het één keer proberen. Zo werkt het niet meer. En ik was ook in Griekenland. Dan zie je dit. Dit is geen sketch van Monty Python trouwens. Dit is een heel klein Grieks eiland met nul inwoners en 40 militairen waarvan er één mede is getraind is. Die soms op een dag 600 vluchtelingen op dat eiland zouden komen. Die kust is nu opgeruimd, maar wat je daarachter ziet, dat lag beseit met oranje zwemwesten. En dit was de man hier rechts in beeld. Die legde ons uit wat daar gebeurde. Ze hadden ook op zo'n bankje echt een best gedaan. En die man, ik denk dat dat chargiant is zo. Dat is een pro-stuur te zien. Die wees steeds aan waar het over had. Maar op dat eiland, op je telefoon heb je gewoon Turkse netwerk. Dat ligt daar dichtbij. En als je een andere kust ziet, dan is het of een eiland of het Turkije. Maar niet een Grieksse wasseland. En ik vloog daar zo overeen. De Grieken hadden het allemaal net geregeld, met defensie, een helikopter. Ik kon niet veel praten, want dat was wel herrie. Maar je ziet dan al die eilandjes. Toen dacht ik, van hieruit denk je, die Grieken moeten verdomme gewoon naar een eilande bewaakken. Hoe moeilijk kan het zijn? Nou, het vloog daaroverheen. De hoofd van de Marseille en wij keken naar beneden. En dacht, ja, als je ons al deze eilanden geeft, dan lukt het ons ook niet. Dat is gewoon niet te doen. Je kunt niet al die kustlijnen bewaakken. Dat gaat niet. Dus dat is al één praktische componentie. Zeg, ja, we moeten de grenzen bewaakken. Nou, dan kun je nog zeggen, bewaak dan de Nederlandse grenzen. En laat die Grieken weer gewoon mee zitten. Dat kan. Ja, het kan ook wel. Je moet er heel veel containers neerzetten. En als er een aanslag zou zijn in de buurt, zou het ook doen, zou je heel snel allergens intensief bewaakken. Maar ja, dat is economisch ook niet echt prettig. Dus je kunt heel principieel zeggen, ik wil niemand die geen Nederlander is, er extra bij. Nou, dan moet je dan ook je welvaartsprijs voor willen betalen, los van je Morele, dat je dat ook nog moet verantwoorden aan jezelf. Maar als ik het alleen praktisch bekijk, is dat ook makkelijk gezegd, moeilijk uitvoerbaar om het zacht uit te drukken. Nou, dan gaan we toch gewoon opvangen. Vooral in najaar. Er staan 10.000 mensen, 4.000 per week. Hoe gaan we dat doen? Kunnen we die bedden regelen? Nou, die bedden konden we nog wel regelen. 100.000 werd hier ambitieus gezegd, er is nog een stuk meer. Die had ik echt niet kunnen regelen. Maar ja, dan, de rechter toch gezegd, die mensen gaan niet zomaar terug. En kunnen we 100.000 mensen in ons samenleving opnemen. Nou, 5 jaar verspreid misschien wel. Of in 1 jaar, maar dan 5 jaar niks. Of, ja, de Zweden hadden 107.000 binnen in zijn kleine land. Die hebben tot het laatste moment gezegd, we nemen nooit maatregelen. Dat kunnen we echt niet doen. En hebben uiteindelijk een hele oude noodrem op moeten zetten. Dat ging gewoon niet meer. 107.000 mensen moeten allemaal nog in een proces die het leven van die mensen had ook 3 jaar stil. En daarna moeten ze nog een plek zien te vinden in de samenleving. Ja, dat wordt ook een flinke klus. Dus ja, kun je daar, het is een beetje kwaliteit of quantiteit. Je kunt makkelijk 100.000 mensen opvangen als je er niks mee doet. Gewoon laten zitten, wachten, eten geven totdat het vrede is. Het klinkt niet heel menselijk. Wat wij willen doen, is mensen ook opvangen in de samenleving. Ja, dan wordt het wel lastig qua aantallen. We willen ze een verzoenen bestaan geven. Heb je ook nog de vraag vanaf welke kant we beginnen te kijken? Als je van de ellende in de regio uitgaat, dan is er eigenlijk geen grens. Dan kom je weer... Als het een beetje heen en weer, dan kom je weer terug op, ja, ik moet er toch echt iedereen helpen. Maak je niet uit praktische onzin, burgemeestersbedden, protestacties. Dit kun je niet laten gebeuren. Nou, als je voor die mensen opvangt, dan gebeurt het daar nog steeds. Dus dat is natuurlijk wel een probleem. Maar die mensen die hebben er ook niet om gevraagd en we zouden zelf in een situatie ook hulp willen hebben. Dus eigenlijk vanuit die redenering is het heel erg simpel. Het is wel gedoe voor ons, het is lastig en het is duur, maar we hebben geld, dus dat kunnen we doen. Maar ergens, want ik ken ook niemand ergens in Nederland ook met protesten niet, hoor, die dan bij dit beeld, of ergere beelden, vandaag, dit valt nog mee, maar die dan zegt, laat ze maar rotten. Dat doet niemand. Ook de mensen die heel hard staan te schreeuwen protestabelen. Dus ergens onderweg verandert iemand van een armaziel die we moeten helpen in een last. Want je kunt wel zeggen, nou, de eerste 20.000 kunnen we makkelijk aan, of de eerste 50 of 100, net welke tal je zelf nou in je hoofd hebt. Maar er is er altijd één meer die dan ook, waar we toch beginnen, dat het vringt. Dat is ook een individu, dat is ook gewoon één. Die is niet als 100.000 gekomen, die is als één gekomen. En toch gaan we erger zeggen, sorry, we kunnen dit niet meer hier doen. Want dat is wel wat het praktisch eigenlijk opnieuw komt. En dan heb je ook nog een probleem dat mensen, ja, wij kunnen het wel bedenken. Het klinkt allemaal heel human. We hebben samenleving, nou, noemen we iedereen even, vergelijking Nederland doet er 20.000 en Duitsland doet er 200.000. En na heel Europa doet er dan een miljoen, ik noem er even iets over, een paar jaar verspreid. De Briten niet, die doen er 20.000 in vier jaar. Canadezen zijn echt de helden, want die zouden nergens last van hun hoofd hebben. Die vliegen zelf mensen over. Na Canada is, daar komt niemand spontaan aan. Ja, dat is nou helemaal zo. Dus die zijn de helden, als ze 20.000 mensen in een jaar opnemen. En als ik hier bij 58.000 een beetje moeilijk begint te kijken, dan ben je in een barbaar. Dus het is wel waar je ontzandigheden zijn. Het is makkelijker om tegen 20.000 mensen te zeggen, je mag komen. Want die 20.000 in eerste, die kom je niet tegen. Het is moeilijker om tegen de 20.000 in eerste, die gewoon aanklopt in Trappel, te zeggen ja sorry, we zitten dit jaar aan de max. Misschien zijn er nog andere landen in Europa. Nou, we hebben ook in beleid klopt alles. Want we hebben heel net onderscheid, want van die 58.000 zijn niet allemaal vluchtelingen. Dus zeggen we, we hebben een procedure voor, die zou normaal acht dagen duren, maar die is niet berekend op zoveel mensen tegelijk. Als je het neekrijgt, dan is het, wat doen we met iemand die geen vluchteling is? Drugsturen, ja. Dus dan zeg je tegen iemand, u moet terug. Nou, wat zegt die persoon dan? Nou, precies. Wie breng je daarvan mee? Nou, daar heb ik een hele dienst voor, maar ja, die brengen die persoon dan mee, die kun je in een vliegtuig brengen en dan land je daar ergens een afvraan is dan, want daar staat dan ook iemand, hallo, wat komt u doen? Dit, ja, er is een afvraan en die heeft geen recht op asiel, want waar hij vanaan komt, is het niet onveilig genoeg. Ja, zegt die man, daar heb ik een boodschap aan. Nou, dan heb je sommige landen nog, van je weet, dat als je nou deze man even wat lokaal munteneenheid toeschuift, dat het dan wel lukt. Dat doen wij dan weer niet. Daar zijn we te netjes voor. We hebben ook keurig, natuurlijk, zeg ja, gaan dan met die minister praten. Nou, doen we ook, tekenen we ook. Keurig memorandum of understanding, als er een ingezeten uit uw land naar ons komt en die heeft geen recht op asiel, dan brengen we hem terug, natuurlijk, neemt u hem ook terug, natuurlijk. Ja, maar het probleem deze jaar moeilijk, de stempel ontbreekt, weet ik niet. Er zijn ook gewoon landen die het al zeggen voor dat je het vliegtuig stapt, dat is iets goedkoper, maar het is hetzelfde probleem. Dus ja, terugkeren is, ja, dat is een mooi principe, op papier klopt het helemaal, maar in de praktijk is het lastig. Als een land z'n ingezeten niet terugneemt, dat weet die persoon ook wel. Dus die zegt dan, ja, doek niet, geen zin in. En dan kun je heel lang hier blijven. En dan kun je natuurlijk ook gewoon een gezin opbouwen, want ja, wij zijn wel een land waarin we ook mensen die illegaal verblijven hebben, niet laten creperen, zeker niet, als ze kinderen hebben. Nou, en dan wordt het natuurlijk steeds moeilijker om je beleid wat heel simpel is met de uitzetting, om dat ook vorm te geven. Want iemand, ook al heeft hij geen recht op samenleving, kan wel onderdeel daarvan gaan worden. En kan wel het gevoel opleveren, waarom heeft deze persoon, waarom moeten we iemand die iets gister is binnengekomen die we nog niet kennen, heeft hij wel recht en deze persoon niet. Dus dat zijn ook lastige zaken. Wat beleid makkelijk is, maar daar uitvoer ik nogal ingewikkeld. En ook, dat begint al veel eerder, want dit is aan het eind, na het terugkeer, maar ook de echte vluchteling. Je vertrekt uit Sieria. Mijn overtuiging zegt dat die Sierias die waren niet weggegaan als het geen oorlog was. Sieria was, het was geen vrijland, maar het kan een stuk slechter, economisch gezien vooral. En je kon daar gewoon onderwijs hebben voor je kinderen, je kon daar een bestaande bouwen die mensen waren niet, gaan vertrekken als daar geen oorlog was uitgebroken. Maar ja, het is ook niet zo dat mensen dan als er iemand toch op de vlucht gaan, dat is een grote stap, dat ze dan stoppen zodra ze veilig zijn. Dat is wel waar het ooit, de eerste wereldoorlog, dat heb je al de principe. Het verdrag ook, mensen moeten veronveilig, dan vluchten ze en zijn ze veilig klaar. Ja, zo werkt het niet. Ik heb geen gezin, maar als ik geen had, dan zou ik ook die Sieria Turkije, ja, zit er al 2,5 miljoen van mijn landgenoten, kan hier niet werken. Kinderen kunnen hier niet naar school. Ironisch genoeg kunnen mijn kinderen misschien illegaal wel werken, daar wil ik ze helemaal niet aan doen. Ja, dat kan ook nog doorreizen. Nou, kom je in Griekenland, ja. We hebben ook net crisis gehad, 25% werkloosheid, schiet ook niet echt op. Op faciliteiten zijn hier ook niet helemaal fantastisch. Nou, Facebook zie ik, een neef zit in Duitsland, een smokkelaar biedt het me aan, net zoals een vakantie-reisbureau, ik zit er allemaal bij, wat je dan ook krijgt, klopt niet altijd, maar de hele pakket, zo'n all-inclusive Nederland, onderdak, huisvesting, gezinsvereniging, uitkering, wordt allemaal verteld, weten ze allemaal. Dus die mensen die reizen door, dan zijn ze nog steeds vluchteling, maar er zit ook een economisch motief in. Daar hadden we ook niet, hadden we het beleid in onze verdragen zijn, er ook niet echt te berekenen. Nou, het is heel menselijk, dat dat niet werkt, vooral niet in deze tijd, waarin je ook heel makkelijk eigenlijk door kunt. Die smokkerhouten zijn ook goedkoper geworden, net zoals onze reizen goedkoper zijn geworden, omdat die mensen ook niet meer afhankelijk waren van hun informatie, die konden het ook zien, die konden ook horen van landgenoten die al door waren, maar die moet je niet inzemen, die wel, in dit geval letterlijk. En de Turks Griekse oversteken was ook heel klein. Dus je had gewoon botenfabriekjes, en dan werd er weer een bootje opgeblazen en dan kon je weer door. En eerste instantie dachten we als Europese landen ook van, nou, dit is echt fout, we moeten, twee dingen doen, we moeten onze reddingscapaciteit verdrievoudig hebben, ook gedaan, meer mensen redden, op die overtocht en vertellen aan de overkant hoe erg het is, want dat weten ze vast niet. Doel, ik weet niet of jullie, als jullie ergens in een, dat wordt niet verteld, vliegen ze heel erg veilig, maar stel je voor dat je een schaatschappij hebt, en die zegt, ja, er zijn goedkoper, inderdaad, er is wel 2% kans op overlijden. Nou, dan zou je hier in de zaal, er kunnen 2 of 3 mensen, dan zou je denken, 4 mensen uit de zaal. Kijk, voor onze begrippen denk ik, nou, ik weet niet, wie zou dat dan in het vliegtuig stappen? Nou, het hier stapt in ieder geval niet in het vliegtuig. Nou, dat zou het zo smokkelaar nooit zo zeggen, die zou zeggen, je hebt 98% kans om het te halen. En het is ook nog zo, dat het nooit 4 mensen uit één groep zijn, of niet. Dus het gaat 49 keer goed en 1 keer fout voor iedereen. Dus, toen we daar informatie gingen vertrekken, zei je, dat weten we wel, dus dat was het niet. En het drievoudiging van de inzet. Nou, hebben wij meer mensen gered sindsdien? Ja, we hebben veel meer mensen gered. Dus zijn er minder mensen omgekomen? Nee. Die logica gaat niet op. We hebben nog meer mensen geprobeerd, maar de smokkelaar, omdat ze denken de afstand is kleiner, hoeft nu alleen maar de boot te halen. De smokkelaar denkt, de prijs kan hem laag. Er hoeft minder brandstof in die boot. Die boot hoeft niet meer zo heel goed te zijn als vooreen, want als ze die grote boot maar halen, is het ook goed. En als de boot het al haalde en je dacht dan, misschien kunnen we terug, dan springen ze eruit en steken ze de boot. Dat is niet heel verstandig, want je hebt de reddingscapaciteit verperkt. Dus je hebt en meer reddingscapaciteit, en meer mensen gered, en er zijn meer mensen omgekomen. Ja, dat is een best een lastige manier om beleid te voeren. Als je... Mensen zijn onverspelbaar, ze gaan echt hun eigen gang en mensen gaan echt niet luisteren naar wat wij als landen willen en te zeggen hebben. Dus, nou, dat is een beetje vooraf, dat is niet meer een inleiding hoor, maar we komen al in het opgang. Ik mag je al moeilijk kijken. Maar dan komt het politieke toneel en dan komt het Europees voorzinschap en dan heb je een beetje het idee hoe het het probleem is en hoe de eerste pogingen die we hadden hoe die al gestrand waren. Je hebt 2015 in het voorjaar kom je allemaal bij elkaar. Het was echt een oude klassieke Europees reflex. We hebben een probleem. Dus we gaan dit samen oplossen en we gaan eerst laten zien aan heel Europa aan alle bevolkingen dat we dit kunnen. Dat we het samen, dat we solidair zijn. Dat we die vluchtelingen die er zijn gaan verdelen. Dan gaan we daarna kijken hoe we echt oplossingen kunnen vinden. De Europas was sowieso een derde had een probleem, niet heel Europa. Twee landen, Italië, Griekenland en die vijf waar mensen uiteindelijk niet meer doorheen reizen, namelijk Duitsland, Zweden, Nederland, België, Oostrijk waar mensen ook wilden blijven. Frankrijk kerk genoeg voor deze net zo'n hoge instrument als wij in absoluut aantallen. Daar had je nog een derde landen die voelde wel met de Europese gedachte mee en die vond het heel duidelijk voor die andere zeven, maar die hadden op zich niet zo'n probleem. Dus die wilde best wel een oplossing, maar hadden moest wel goed overnagedacht worden. En als je gewoon één derde die zei als jullie probleem, dan gaan we niet het onze maken. Jullie zeggen dat ze welkom zijn. Jullie zeggen weer schaffendas, bij niet. Van ons betreft zetten we het hek bij Griekenland neer en dan zoeken ze daar maar uit. Wij hoeven die mensen niet op te vangen. Die passen niet in onze cultuur. En ik overdrijf nu niet. Dit wordt gewoon zo gezegd. Het is ook helemaal niet veilig. De meeste die wat deze vrij recent het land moet jullie zelf maar denken wij hebben ook een verantwoordelijkheid. We hebben binnenkort katholieke wereld jongerendagen en daar moeten we veilig houden, dus kunnen we geen migranten meegebruiken. Ik heb daarna die man in de vergadering gevraagd of zijn overheid voortaan ook naar de andere woorden van de pauze wilde luisteren als het door vluchtelingen gaat dus ik misschien daardoor wil laten inspireren. Ik heb nog geen reactie, maar ik heb hoop. Dus ja, we hadden een systeem waarin het systeemsloeg eigenlijk neergezocht. We hadden een dubbelingssysteem, en Schengen en het komt er eigenlijk om neer, als je binnenkomt in de land is dat de verantwoordelijke land. Nou, het is top voor Nederland. 100 invluchtelingen per jaar. Een paar via Haverschiphol. Je kunt Nederland niet bereiken. Behalve wie een vliegtuig of een boot zonder door een ander land, het komen dat onder die afspraken valt. Dus voor ons een topdeal op papier. Italië, Griekenland, iets minder. Dus wat was er al jaren aan de hand, we hadden al herverdeling, maar dat is informeel. Italië deed af en toe gewoon zo, dan liepen de mensen door. Als het echt te veel werd, dan gingen wij terugduwen, dan zeiden we, dat is niet het doeling. Dan gingen we treinen controleren, stopten de mensen die stranden dan duttussen. Maar Italië en Griekenland hebben nooit met z'n twee de hele instroomversrekening gehoefd te nemen. En we wisten allemaal dat het eigenlijk niet werkte. In mijn praktijk werken we wel. Waarom zou je dan een drama gaan doen om nieuwe afspraken te maken, als het allemaal wel zo loopt. Totdat de instroom zo hoog is, dat het niet meer werkt. En dat je, dat je niet meer kunt zeggen, nou, de regels leven we niet na. En dat is goed voor ons. Dat werkt, die 15.000 die dan, als nog via naar Nederland komen, kunnen we moeilijk zeggen tegen Italië, Griekenland die moet je ook allemaal terug nemen. Griekenland mocht het van de rechter al niet meer, want de rechter zei die opvangen daar zo slecht, dan mag je mensen niet in de terugzuren. Dus die afspraken, die lagen we eigenlijk al in diggelen. Nou, als in Nederland hadden we twee hele grote redenen om hard te werken. Het voorzitterschap kwam er aan. En wij waren één van die landen met een echt probleem. Omdat er zoveel mensen binnen waren, omdat je weet dat als, dat je altijd één van die 7 favoriete landen zult zijn. En dat het gewoon is, dat het pas Zweden pas op van nummer 1 afgaat op het moment dat het daar echt onprettig wordt voor mensen. En dan Duitsland. En dan dominoot het zo een beetje verder. En we hadden altijd al een hele hoge instroom. Echt vaak te maken met familiebanden en dat soort zaken. Toen hebben we dus, langs de lijnen die jullie net al zagen, maar ja, dat betekent niet dat iedereen te mijn eens is. Ik noemde net al die 3 groepen even golf weg tussen door. En dan heb je ook nog in ieder land een debat, want ik zou even weer schaffen dat het in Duitsland een behoorlijke discussie oplevert. We hadden een soortgelijke golfbeweging, maar die hebben we niet politiek zetje gegeven. Kijk, in het begin was het hier ook, in Nederland. Iedereen wilde helpen. Ben je ender stelde woning ter beschikking. Op tv dan niet echt, natuurlijk. We hadden er al heel arrangement voor bedacht dat als ze het echt wilde, dan kreeg ze ook geld. En zo, dat heeft niemand gebruikt. Dus geen BNR, vier andere mensen wel. In de Biblebeeld. Maar de BNR's op tv, die hebben hun atelier even benaderen inzien, toch niet ongebouwd en zijn lekker blijven schilderen. Maar er was wel zo'n sentiment van en nu gaan we allemaal zorgen dat dit goed komt. En we laten ons Nederland zien, we helpen alleen maar. Nou, Duitsland had je dat ook. Daar dacht het politiek van, dat gaan we nog een zetje geven. Nou, toen het hier in Nederland was, dat is fijn dat het zo is. Maar het slaat ook een keer om. Dus we moeten ons alvast voorbereiden op het feit dat het na vier weken mensen die willen helpen, ook vrijwilligers, echt voor vluchtelingwerk, die op een gegeven moment vragen. Maar ik ga de stroom nog afnemen. Want we kunnen nog een keer op adem komen. We kunnen die mensen ook dadelijk, plaats van Lema Hallow, eten, bed en over drie dagen weer naar een andere plek waar je hopelijk iets langer kunt blijven. We gaan die mensen ook nog verzoelen kunnen behandelen. Ja, ook daar zag je wel dat het gedachte bekroop van, ja, we kunnen van alles willen maar we moeten ook kunnen en in aantal een beetje behapbaar zijn. Nou, die discussie in Duitsland was nog harder. En de Hongaerse discussie was ook heel hard, maar dan aan de andere kant op. Die zeiden, we willen die mensen helemaal niet. Dat vond niet zo'n sterk argument. Hun sterkste argument was, die mensen willen ook helemaal niet hier zijn. Want in Hongaerije waren er 177.000 mensen binnengekomen dat jaar. Veel meer dan Nederland. Riepensoog steeds. Ieder land had een sheet waarin hier zelf het chilligst uitkwam vanuit beleid gezien, of het meest noble, alleen vonden ze dat dan niet. Van die 177.000 zijn er 34 100 ook duidelijk in de procedure een besluit genomen. Waarvan er 505 mochten blijven in Hongaerije. Dus zij zeggen 177.000 en ik zeg dan 58.000 en ik ben geen transitland. Maar het argument van hen was natuurlijk die mensen willen helemaal niet blijven. Wil je die mensen gaan dwingen om in een land te zijn, maar ze niet willen zijn. Het argument van ons en van Duitsland was recht of veiligheid op in Europa, in de EU, betekent niet dat je zelf kunt kiezen welke lid staat dat is. Wij vonden het een Europees probleem en zij vonden het een nationale probleem. Nou, als je daarom niet over eens bent dan wordt het nog lastiger over de oplossing te zoeken. Dus wat moet je dan doen als voorzitter en ik ben wel blij dat het Parlement daar eerlijk zegt ook de ruimte voor gaf. Want je kunt ook iedere week komen uitleggen met wie je nou erop zit te praten of je daar wel het Nederlands standpunt gehamerd hebt. Je moet dan wel luisteren naar anderen. Je moet wel met Hongaerije en later ook Polen. Dat heb je ook eens verkiezing. Heb je net een band mee opgebouwd die kan wel deze oplossing meegaan werken. Je kan hem thuis moeilijk verkopen. Hebben ze verkiezing, komt er een nieuwe collega. Dan denk je weer moedig terug in de vorige die bij naderen inzien toch nog behoorlijk constructief bleek. Nou, dat heb je ook nog. Dus je moet met die landen eerst snappen wat ze denken en wat een probleem is. Dan kun je pas dan moet je volgens naar de ander. En dan moet je dan ook vragen of die probleem ook even wil zien door de ogen van degene waar je net geweest bent. Toen kwamen eigenlijk probleem uit dat de hele discussie over wel of niet herverdelen dat de grootste rekenfout in die oude plannen was dat het een open eindig systeem was. Landen zeiden alleen maar jullie moeten zoveel procent van de vluchtelingestroom opnemen tegen een ander land. Maar ja, 5 procent van 100.000 maakt nog wel wat uit. Of het vooral 100.000 is of 5 procent van een miljoen. Maar daar was niks in geregeld. Dus we zagen als je die solidariteit binnen de Europese landen dat kan alleen maar als je ook het andere probleem benadigt hoe graag je het ook wil er gewoon een beperking zit aan capaciteit aan wat je aan kunt als samenleving. Nou, toen we die dus eenmaal samen hadden getrechterd dat was voor ons niet zo moeilijk als Nederlandse kabinet want we hadden dat in de coalitie op dezelfde manier moeten doen. Als je kijkt naar wat willen landen nu wel waar zijn ze wel toe bereid de plaats van wat willen ze niet dan kom je toch een heel end. En dan kom je ook echt wel op verbeteringen Ja, het punt is dan wel natuurlijk dat je ook nog een Europese juridisch kader hebt waar het binnen moet passen. Want als je dat eerst toch aan moet passen dan ben je drie jaar verder. Dus daar hebben we gelukkig hele goede juristen voor op de departementen die ergens zagen dat als je nu in de conclusie van de Raad van Ministers deze inculuring aaneemt van een vrij verder, vrij obscur artikel uit de richtlijn dan kunnen we er staan verder over conclusie 16. Waarom moet dat per se in? En dan zegt de land dat het wil ik niet dan moeten we heen vliegen uiteindelijk moet je dat ook nog het juridische handwerk en moet je daarbij niet onderschatten. Dat start van het voorzitterschap in Amsterdam dat knetterd het behoorlijk dat moet je dan ook uitlocken want als je als allerlei dingen onbesproken blijft en onderhouds blijft de foto is iedereen altijd vrolijk en vriendelijk, dat is geen enkele probleem. Professionals en het risico is dat het allemaal aardig en professioneel blijft en dan kom je gewoon nergens dus we hadden hier een lunch georganiseerd informeel mocht ook lang duren in Amsterdam, marinereterrein een mooie atmosfeer en wel van tevoren gezorgd dat moet je wel een land bellen en zeggen jij vindt dit, ga je dat alsjeblieft dan ook zeggen en een andere land waarschijnlijk gaat en ik weet dat jij dan een probleem hebt dan moet je daar ook op reageren en zo moet je wel een beetje zorgen dat het los komt en dan aan het eind van zo'n lunch dan zit iedereen te kijken en dan kijken ze weer naar het voorzitterschap maar goed, het was wel nodig want als je pas weet van elkaar waar iedereen staat en waar het echt een probleem zit dan kun je ook pas oplossingen verbouwen en dan is er weer veel extra overleggen veel vliegen we moeten ontstaan van een oplossing een betere grensbewaking stoppen van doorwuiven van als iemand binnenkomt het is pas een probleem als je niet met naar buiten gaat dat is natuurlijk op heel veel landen op de route wel het probleem dit is het Slovaakse collega overigens een hele aardige man is wel een rechtszaak aangespannen tegen het meerdereids, gequalificeerd meerdereidsbesluit voor relocatie het moet de overnemen van mensen het blijft een hele aardige man verwerken mijn zoete ironische troos is dat over een dag of 14 hij voorzit ooit en dan zie je ook langzaam dat die allemaal zo'n land denken we kunnen niet meer alles blijven blokeer dus het helpt juist wel want zij worden gedwongen om met oplossingen te komen en een oplossing mee te denken dus dat is wel een ene kant zes maanden en zoom en je zou natuurlijk nog langer de boel het is nu juist heel erg goed dat een land uit de hoek die toch wel niet moeite hebben met de oplossingen de herverdelingskant te accepteren dat die nu juist moet zorgen dat het de goede kant op blijft gaan dan heb je natuurlijk die grenssluitingen ook nog gehad Oosterrijk, waarvan Duitsland dan zei het is voei, mag je niet doen in Oosterrijk die grenszomer sluiten terwijl ja we hebben dat niet zo wacht geroepen want het zorgde wel voor de oplossingen gevoceerd we hadden al heel lang een idee met Turkije als vraag te maken in Griekenland maar in Griekenland en Turkije zijn ook niet al eeuwelange vriendelijke buren dan heb je daar ook nog zoiets dat heet non-confront borders dat zijn ze gewoon niet eens voor wie welk eiland is dat zijn nog kleiner eiland dan die je straks zag dat ligt is heel gevoelig maar op het moment dat Oosterrijk een Slovenie, een Croatia, een Serbia en Macedonië vooral toen wisten de Grieken ook we gaan nu aan een oplossing meewerken ja of we hebben dadelijk hier echt een enorm probleem dus het forceerde wel het was wel nodig eerlijk gezegd het kon binnen het juridisch kader ook daar hadden we dan niet te lang uit maar daar hadden we dan voor gezorgd maar het zorgde wel het forceerde wel een oplossing dus soms ja dan is dat nodig om te komen dat iedereen weer mee gaat werken het laatste punt Turkije een moeilijk land, we hebben nog een deal mee ook ik ben daar heel erg blij mee er zijn ook heel veel mensen die zeggen je moet het oplossen zonder Turkije ja dan denk ik hoe kun je nou je grenzen maken zonder aan de andere kant van de grenzen een goed afspraak te hebben hoe hebben zij grenzen, die zijn militaire tegen briljant probeer nou naar binnen te komen, lukt het niet ja dat is dan pech he maar je kunt een eiland in een oorlogs tijd vinden wij al humanitair gezien geloof ik niet meer dat je die mag laten verdrinken zou je nog een pleidooi voor kunnen bedenken maar niet de vluchteling of migrant dus hoe kun je nu je eigen grenzen bewaak als je geen afspraken maakt aan de andere kant van die grenzen en Turkije, ja dat kan ook een stuk moeilijker worden om met andere landen te doen dit is de griekse collega trouwens die man die het zou voor zijn gezondheid ook erg goed zijn als we permanente oplossingen konden vinden want die man ligt echt van alle kanten onder vuur Europese landen zeggen tegen je moet sneller je moet sneller met een veel olie bureaucratische machine zoals Nederlanders heeft met uitvoering Europa's starkst kan toch niet dus daar hebben we ook heel veel tijd in gestoken en de uitvoering is er ook mensen van ons bij om te zorgen om dat te helpen uiteindelijk moet de land hetzelfde doen dit is een man van een hele linkspartij en de maatregelen die die moet nemen die komen niet uit de verkiezingsprogramma maar zijn wel noodzakelijk hij is artsen, zo benadert hij het ook hij zegt dan ik vind het niet prettig dat je last hebt van je blindendarm ik zou willen dat je het niet had maar ik moet nu wel constateren dat het beter is te opereren zo benadert hij het ook zelf als probleem en dat geeft wel, ja het is fijn dat we eens gezinder zijn maar als je je verplaatst aan een ander dan kan het ook wel soms ingewikkeld zijn nou waar zijn we dan nu we werken nog tot de laatste dag door met het voorzitterschap we hebben nog de grens en kustwacht die willen dat die er echt komt en dat er ook mensen geleverd worden die dat kunnen doen effectiever terugkeren het probleem waar we eerst over hadden daar moet je gewoon als Europa één vuist maken met z'n land en zeggen we hebben goede relaties economische banden ja, daar hoort wel dit bij anders hebben we een andere gesprek en de Middlandse Zeehouten natuurlijk die begint nu die is niet drukker dan vorig jaar wel net zo druk we hebben er wel meer aandacht voor we hebben nu gereduceerd dus dat er bijna niemand meer oversteekt dus we zijn er nog lang niet maar we hebben wel politieke loopgraven zijn verlaten we hebben contouren van iets van een Europese oplossing een nieuwe benadering eerder te bespreken met de landen in de regio niet pas dat ze daar laten uitzoeken totdat mensen naar Europa komen dat is ook veel beter van de mensen hier opgevangen worden we zorgen dat ze daar toegang krijgen tot werk dat ze daar onderwijs krijgen en zo proberen we uiteindelijk iets te vinden waarin we bijdragen aan de opvang en de veiligheid voor vluchtelingen op een manier die ook rekening houdt met onze eigen dierbare samenlevingen en de grenzen daar aan dank u wel, staatssecretaris voor het eenszetten van toch wel heftige 5 maanden zou ik zeggen maar ook een afgelopen jaar sinds u aantreden als staatssecretaris we gaan snel naar vragen u had een fascinerend tussenzinnetje over eigenlijk is zo'n deal die als kabinet sluit hebben we zijn een coalitieland met altijd een partij die niet genoeg sedens hebben om zelf aan te mag zijn, veel Europese land hebben dat wel een partij in de regering dat maakt Nederland ook een beetje geschikt eigenlijk voor coalitiesmede op Europese niveau kunt u iets aangeven hoe u kleurt elke uel op portefeuille hoe dat nou, dat de voorzitschap van Nederland zich anders kleurt dan de voorzitschappen van de afgelopen twee die u heeft meegemaakt nou kijk wat Nederland natuurlijk daarnaast nog heeft naast dat je in eigen huis al het heel helpt als je probeert te verplaatsen in het standpunt van de andere niet alleen het standpunt maar ook wat er allemaal achter zit want als je dat ziet kun je kijken of in wat er achter zit grond zit om tot elkaar te komen die standpunten zelf als die in elkaar klikten dan was het niet zoveel werk dus dat helpt maar daarnaast wat Nederland heeft en dat is, we zijn als land, ons antelijk apparaat is professioneel als je in veel kleine land bent of een land waarin het allemaal in opbouw is of waarin het toch meer is dat als een nieuwe partij in de macht komt de helft van de ambtenaar ook verbaan wisselt dat dat veel meer partij-geliëerd is dan in Nederland waar het gewoon professionals zijn met hun eigen expertise dan helpt het aan de ene kant om ons als politici betere oplossingen suggesties aan te dragen volgens wij iets verzinnen ook te checken kan het en hoe kan het, maar het helpt ook om de landen te werken dus dat professionele antelijk apparaat dat is echt wel een heel groot verschil met sommige andere lidstaat en daarmee kun je echt veel effectiever zijn oké en het is een beetje gek om van jezelf te zeggen maar kunt u voorbeeld geven waarin je toch dat verschil ook echt ziet dat dat apparaat wat we hebben dat we op die manier georganiseerd en dat het echt ook in de Europese discussie afgelopen zes maanden nou ja wat je wel ziet is dat neemt elkaar in Griekenland dat moet al heel veel gebeuren op operationeel niveau om hier een verklaring aannemen dat je vindt dat nou echt beter moet en het Brussel systeem is heel erg gericht op het besluit te nemen maar implementatie is een zwak puntje nou als je in een Brussel besluit neemt je zegt tegen Nederland voer het uit of tegen Duitsland, Frankrijk dan komt dat vanzelf als de lidstaat er eigenlijk niet voor zin in heeft maar dat is de keuze ja in een land als Griekenland en ook in Afspraken met Turkije daar liggen veel meer gevoeligheden in je kunt als Duitser niet rustig in Kamer binnen lopen je kunt wel rustig doen, maar je bent wel Duitsland je komt wel in een heel groot blok binnen en dat straalt toch als Nederland hang je er net tussen je wordt serieus genoeg je bent geen bedreiging, als ze willen kunnen ze ook tegen je zeggen genoeg, hoe viel je er niet meer bij ja dan kunnen wij wel zeggen dat we niet leuk vinden maar heel veel indruk maakt dat niet niet zoals Duitsland het zou zijn en je ziet nu ook dat nu het voortschap afloopt ook in dat soort gezelschappen als je echt vraagt wat dan onze mensen blijft gewoon deel uitmaken in het clubje ook al ben je geen voorzitter meer dus dat is wel een teken daarvan ja interessant dat is toch natuurlijk altijd meekrecht als je het journaal volgt wie wil de eerste vragen stellen vanuit de zaal ja hiervoor ik had een vraag over het feit het is heel mooi om te horen hoe de Nederlandse regering, hoe het kabinet een probleem, maar raakt u nooit in een spagaat door wat het Nederlandse beleid of wat het Nederlandse publieke debat zou willen en wat u af en toe moest uitdragen als voorzitter want het is uiteindelijk compromis te sluiten dus u moet soms denk ik hoger inzetten om in het midden te eindigen dus raakt u dan nooit in een spagaat tussen wat u moest uitdragen voor het kabinet en als voorzitter ja dat risico heb je wel zeker als je een voorzitterschap hebt wat vrij dienend is in de agenda volgt en wij waren nu wel heel erg we zaten er wel heel erg bovenop vooral op dit dossier dus dan kun je natuurlijk al eerder een beetje meesturen om te zorgen dat dingen die het parlement echt niet trekt om te zorgen dat dat niet gebeurt en wat ik eerder zei ook in Nederland op dit onderwerp was de Tweede Kamer ook wel heel erg bewust van die rol en we hebben ook in de maanden voorzitterschap de Kamer ook gesproken en ook brief gegeven ook gezegd ja straks de ondersbroker dat dan ja dat is je rol en ik denk dat de Kamer dan ook met dat oor wel geluisterd heeft we hebben ook niet heel, ik kan me niet herinneren dat ik dingen heb gezegd van ik denk nou dit zou ik als land niet zeggen je zegt meerdere dingen bij misschien als voorzitter maar ik denk dat heel Nederland het politieke deel in ieder geval wel we zijn nu voor, niet alleen het kabinet is nu voorzitter maar we wel het Kamer heeft ook zelf veel activiteiten georganiseerd met parlementaris uit Europees parlement of uit andere landen dus je zag wel op het hele binnenhoofd wel dat dat gevoel er was en dat maakt het wel natuurlijk wat makkelijker als iedereen snapt dat het nou helemaal zes maanden op onze taak is waar je heel veel voordeel aan hebt maar ook een paar keer ja je kan iets minder uitsproken zijn in het openbaar het voordeel is natuurlijk nadat straks er is ook een compromis moet sluiten bij meerdere voorzitter dat komt er ook een compromis uit dan moet je ook uitleggen hoe het zit en dan gaat het over die Anders Broker het is nou je noemt een paar landen die altijd niet helemaal makkelijk met de dossier omgaan of we de harde beleid op willen voeren Nederland is ook zo belanghemmende als even landen waar relatief veel vluchtlingen uit komen staat daar nog een spanning op van hoe dat zou gezeten zijn van ja maar jullie zijn zelf belanghemmende dus Anders Broker ja kijk ze weten dat wij de azealsystemen voorstanders zijn van meest vergaande iedereen die in Europa azealaan vraagt maakt niet uit waar je dat doet het feit dat je in Nederland aanvraagt betekent niet dat de kans groter is dat je ook in Nederland bescherming krijgt en dan zegt de computer bij wijze van spreken welke het systeem zegt nou feliciteerd je bent echt vluchteling Estland is je plaats van bestemming op Polen of Nederland of Duitsland maar net hoe het eruit rolt landen weten dat van ons dat er afspraken maken moet worden met de regio en dat het basis principe zou moeten zijn dat je pas naar Europa kunt als je toestemming hebt dat hervestiging het vanavonds principe is dat hielp dus ook dat in het najaar de coalitie en het kabinet samen dat zampunt komen maken en ook die kabinetsbrief die hebben we laten vertalen toen al mensen wisten dat we oog hadden voor beide en dat is dan mazzel niet zozeer want je bent natuurlijk zelf bij maar het helpt wel als je het ook al voor beide oog heeft maar die hebben we wel toen heel actief ook naar buiten gebracht zodat iedereen van te voren wist hoe Nederland erin stond daar hoeft dus ook niet als voorzitter iedere keer te raar, dat wisten ze dus ze wisten ook wat ons voorkeur was maar ik denk doordat daar heel open over te zijn kun je juist wel die ondersbroker zijn want dan heb je in ieder geval niet de mensen denken ja doen ze dit nu om tot een oplossing te komen of omdat ze het ziek hemzelf willen daar was dan niks ziek hem zelf en daar vragen aan de staatsekretaris op basis van dat allemaal voorbij ze gekomen vrij urgent en actueel onderwerp zou ik zeggen ja vrees u ervoor als een land als Hongarije zometeen voorzitter word? geluk hebben we een schema dus dat zit op de komende tijd nog niet in ja kijk voor Hongarije zou het ook interessant zijn die landen die zeggen niet van dit Europe we willen eruit dus de eerst de volgende eerst het slookei dan Malta en dan hopelijk de Britten we moeten wel even het staan wel op de planning ik hoop ook echt dat dat gewoon allemaal doorgaat ja voor die landen is het we zullen wat meer werk moeten doen om hun werk als voorzitter in balans te krijgen met wat ze thuis vertellen kijk daarom wat ik over de sloaken zei ja je ziet wel dat die nu nadenken hoe kunnen we toch een succes maken je wil gewoon als land niet falen of een half jaar niks doen of dat er eigenlijk iedere keer om je heen gewerkt moet worden want ze hebben er wel een duidelijke mening over ze brengen die ja dus je ziet dat een land als dat voorzitschap nadigt wel wel een andere houding aannemen en ook op zoek naar de ruimte om tot een oplos te komen die ook thuis nog geaccepteerd wordt het kan eens heel positief werken juist ja en Hongarije zelf is ook heel dubbel want dat is altijd een beetje probleem met retoriek en met daden op het moment dat je daden hoort van een regering of woorden hoort van een regering waar je echt totaal niet meer eens bent dan ben je eigenlijk negatief en dan bouw z'n hek en dan is het neigemachine om te zeggen ja schande maar Hongarije heeft een Schengen buiten grens we hebben een verdragsverplichting opgelegd om een Schengen buiten grens te bewaken we hebben zelf met Europees geld die bouwt tussen bij het Griekse vaste land en Turkije en Hongarije deed in ieder geval nog wel zijn eigen geld ze moeten natuurlijk wel voortsoenlijk omgaan en mensen die recht zouden hebben binnen te komen binnenlaten maar ja dat was dan een keer zo'n goal of van het mag niet wel ja dan komt de Hongarije daarna dan gebruik je niet zo groot te worden dan komt hij met het verdrag aan dan zegt hij, ik volgens mij doe ik keurig wat ik verplicht ben volgens mij zijn er andere landen die het niet doen maar die moeten misschien dan weer wel gaan doen dat is ook heel lastig soms om door de retoriek heen als de daden gewoon nog wel kloppen soms ging dat ook niet goed en dan spreekt je elkaar er wel op aan maar in grote lijnen, het feit dat ze het hek bouwen kun je moeilijk verwijten als je net zelf met z'n allen een hek hebt betaald aan een andere Schengen buiten grens oké daarvoor nog eerst een vraag en dan ziet u daar twee meneer de staatssecretaris u staat bekend als man met de nuchteren door wat de antwoorden en acties we hebben in dit debat rondom de instroom ook gezien dat de denen bijvoorbeeld advertenties geplaatst hebben in de kranten, in de oorlogsregio heeft dat effect gehad hoe beziet u dat en had u het eventueel zelf ook gedaan het had een effect de denen hebben in Irak kranten gezegd denen marks echt niet sleutelig denken nation branding zeker de denes NGO's hebben na twee keer zoveel advertenties geplaatst dezelfde kranten op te zeggen dat denen markt er echt fantastisch is voor vluchtelingen dus het effect was er maar niet dat de regering beoogd had kijk, we hebben zelf gekozen om het heel feitelijk te houden en wel te informeren en dat verspreidt zich dan zelf dat kun je ook bijhouden via social media kijk, ik de feiten zijn al gewoon duidelijk genoeg niet te gaan afschrikken met een reclamecampagne als je op het moment dat je de verwachtingen die val zijn kunt herstellen gewoon met feiten en als mensen het idee hadden van de week zag ik ook weer iemand op de vee die dacht, ik dacht, was mij beloofd door de smokkelaar dat ik binnen drie maanden mijn gezin via een normaal vliegtuig betaald door Nederland naar Nederland zou kunnen krijgen dat is op dit moment niet zo die termijna halen we niet dat kan ruim twee jaar duren dat feit is al vervelend genoeg dus ik vind het feitelijk informeren van de mensen dat vind ik netjes dat hoeft voor mij niet nog een reclamebureau een enge afwilding bij te verzinnen of een schreeuwerig kop ik denk dat het effectiever is als die feiten zichzelf verspreiden en mensen dan een keuzes maken maar dan wons daarvan dan ben je ook heel erg gericht dan is eigenlijk je boodschap van dat je je leven waagt en die smokkelaars betaald om naar Europa te komen of je dat risico op te verdrinken neemt of niet als je in Europa bent maar niet naar mijn land komt ik ook een beetje een rare boodschap als je niet wil die mensen verdrinken dan moet je er eerder bij zijn en daar de situatie ook verbeteren daar gaan wat achter daar naar u eerst ja de links, de rode outfit goeiemorgen mijn Nederland is niet zo goed mijn beste doen, mijn skin en combinatie van angels in Nederland ik ben meiëns dat de pylikide en de bewalking en de opgang van flukteelingen is echt belangrijk daar ben ik meiëns maar op de andere kant ik wil vragen hoe kan dit systeem dat of maak provision voor high qualified refugees die in het systeem zijn zodat ze de kwaliteit van leven in de land en de economie want op de moment of je ziet of wat van m'n experiënties sleep- en uitkeringrepeerd is er is niets dat gaat voor high qualified refugees in de land ok, moeten we ook niet onderscheid maken tussen verschillende soorten flukteelingen die je ook misschien gelijk economisch een rol kunnen spelen in Nederland omdat daar misschien zin geboefd aan is ik vind zelfs dat we in de vluchtelingestroom dezelfde faciliteiten moeten hebben voor mensen en dat we niet moeten vermengen met de economische migratie dat hebben we ook nodig maar ik vind met vluchtelingestroom meer maakt van de nood een deugd mensen hadden de nood om te vluchten kijk dan wat mensen kunnen mensen kunnen ook vrijwilligerswerk makkelijker doen ze kunnen ook al gewoon werken ze kunnen ook een Nederlandse curs kunnen krijgen en we zijn ook bezig om de bedrijfsleven beter aan te haken om te kijken om snel mogelijk die mensen te helpen als er potentie in zit dat ze aan een baan kunnen komen om dan ook bij te dragen zo snel mogelijk maar dat is niet makkelijk ook voor de gemeente die daar heel actief mee bezig zijn geweest je kunt wel met een recruiter en een handvol baan een bezoekcentrum binnen lopen maar de mensen daar je kunt nog zo highly qualified en skilled zijn op het moment dat jouw gezin nog in Syrië is is te vragen hoeveel ruimte je in je hoofd hebt om fijn aan een nieuwe baan te beginnen natuurlijk zijn wij er open voor maar je moet wel rekening houden met dat de groep niet meteen klaar is om aan de slag te gaan we werken er wel aan omdat je weet dat er populatie Syrië is de grotere kant is dat mensen makkelijker kunnen instromen in de Nederlandse arbeidsmarkt dan bij andere bevolkingsgroepen maar het is niet heel simpel en zolang mensen ook niet zeker weten dat ze status hebben is dat meestal wat alle aandacht opreist heeft de bedrijfsleven daar nog een rol in kunnen die wat u betreft actiever in zijn of lopen het eigenlijk wel dat zijn we wel bezig hoe we hen ook beter kunnen betrekken en ook aansluiting kunnen vinden want in een asielzoekercentrum in gesprek is met een bedrijf in de regio en wij komen daarnaan en we hebben gefeliciteerd we hebben een huis voor u in de gemeente aan de andere kant van het land dus we zijn wel steeds beter aan het kijken hoe je in die gevallen de aansluiting kunt vinden dan weet de gemeente ook oké de gemeente is ideaal want die gaat wel een huisregelen voor iemand maar dat hoeft niet een uitkering te betalen er is een match met dat bedrijf en die persoon en zo gaan we wel steeds slimmer kijken hoe we dat kunnen matchen dat is interessant daar in het midden ja, doe maar neer nu blijkt dat Erdogan weigert zijn controversiële antiterreurwetten aan de passen bestaat de kans dat de deal alsnog afgeketst tussen Europa en Turkije wat gaat de kabinet of Europa dan voor plan trekken of er misschien afgeketst gaat worden is er een plan B? ja, heel veel we zijn allemaal niet zo aantrekkelijk als plan A dus we blijven aan het plan A werk hier heb je ook in het verschil de retoriek en wat wij merken in het samenwerking er zijn al een paar stappen tussen die voor visimliberalisatie is nodig dat er aanpassingen komen op het moment dat die dan niet komen heb je geen visimliberalisatie daarmee is nog niet de deal weg in de visimliberalisatie is een traject dat loopt al 20 jaar dat was voorzien als doeldatum 1 oktober en in afspraken met Turkije over luchtelingen is gezegd tegen Turkije nou als jullie op 1 juli al voldoen dan gaan we niet meer wachten tot 1 oktober dan kan het per 1 juli dus in die zin is het voor Turkije duidelijk en is het de deal niet verbroken op het moment dat ze niet voldoen je gaat niet visimliberalisatie doen die hebben niet gezegd op 1 juli mag het dus dat is niet meteen gezegd dat het dan misgaat en de link die Erdogan nu ook vaak legt is met een ander terugnamenverdrag wat niet hetgeen is waarop we nu met Griekenland Turkije de terugkeren veroorzaken ik denk verder dat het ook al erg veel helpt in het aantal oversteken te verminderen en daarmee het aantal verdrinkingen ook dat je niet meer door kunt vanuit Griekenland dus dat zijn 2 elementen je weet als ik ga is de kans groot dat ik weer terug in Turkije eindig en zelfs als ik daar niet terug net Turkije wordt gebracht dan kom ik niet verder in Griekenland dat zijn natuurlijk wel alle 2 factoren en die laatste die zal sowieso blijven ik ben daar nog niet nerveus over we hebben ook het hele voortreject over Turkije als we ook niet een weekje zitten en toen waren we eruit en ja de politieke stuk zijn eigen land wat het eerst komt en wat daar gezegd moet worden en we zullen zien op 1 juli of er voldaan wordt aan de eisen zo niet dan heb je geen visiemucralisatie maar dat betekent niet dat de deal in het water ligt de laatste vraag daar achterin moord ik de laatste vraag mag stellen ik ben de bier Goepan als oude lid van Vrijspraak weet u natuurlijk dat af en toe belangrijk is om een fantastische maar gevatte vraag te stellen aan de gevestigde orde ik heb een simpele vraag op het gebied van vrede en veiligheid kunnen landaals hongerijen, Griekenland, Turkije eigenlijk niet bieden wat wij graag als Nederland van zouden willen ook op economisch gebied kunnen dit soort landen eigenlijk niet aan ons leveren of een toegevoegde waarde zijn die wij misschien wel zouden willen waarom werken we eigenlijk nog samen met dit soort landen in de EU nou, dat is een ingewikkeld antwoord waarom we samenwerken is omdat we elkaar wel veel te bieden hebben, ook zij ons ten eerste hebben we er ook baard bij dat de landen het pad naar welvaarts groei door blijven wandelen en ja, wij zijn terecht heel trots dat wij het economisch beter hebben onze welvaart hoger is en onze parlementaire democratie op zich stabieler moet je wel altijd uitleggen aan zo'n land hoe dat werkt met al die partijen in coalities en zo ingewikkeld maar zij zijn nog niet zo lang dat ze überhaupt de kans hebben daar aan toe te werken, die slagse collega's die jullie zagen, die verliegt in een toepolef die hebben ze namelijk in 1990 gekregen als aflossing van de schulden van toen nog projecten die aan hen nadat ze niet meer in hun dag mag spielen dus ze zijn nu toe aan het vervangen van de float waardoor ze ook niet meer in beeld herinnerd worden aan die onderdrukking dus ze zijn ook niet zo lang vrij en ze hebben nog niet zo lang de kans om een economie op te bouwen het Nederlands bedrijfsleven zal die vraag heel makkelijk kunnen beantwoorden waarop we samenwerken want een groot deel van de economische welvaart wordt daar opgebouwd, ook met Nederlandse bedrijven en die, nou, het zijn Nederlanders dus die weten op zich wel hoe je daar aan verdient dus daar hebben wij een groot belang bij economisch en ik denk dat het ook, ik heb liever gewoon lastige buren waar ik heel goed contact mee heb want er blijven toch die buren kun je er wel geen contact mee hebben maar dan gaan ze weer contact hebben met een ander die een paar deuren verder woont die ik nog veel lastiger vind dus ja, als dan de rijden de rechter langs komt dan heb ik liever de buren aan mijn kant dan aan de andere kant de laatste vraag ja, dank je wel ik had nog één laatste vraag en dat is eigenlijk om de menssmokkel en menshandel die daaruit voort kan komen om dat te bestrijden of te verminderen er wordt wel eens aangedraagd als oplossing dat er dan in gebieden, relatief veilige gebieden buiten Europa en dat daar opvangcentra zouden moeten komen waarbij dan vluchtelingen een asielaanvraag ook daar kunnen indienen en dat er op die manier gekeken wordt wie dan wel of niet een aanmerking komt voor asiel is dat het land van bestemming eigenlijk wordt overgebracht wordt er aan gewerkt of er over gedacht wat is je mening daarover eigenlijk is dat het model waar ik al sprak er zitten nieuwe contours waarin Europa op zich steeds meer in kan vinden met Turkije heb je iets van dat model maar heb je niet één plek hoeveel bouwen in Turkije omdat de Turken het heel goed zelf kunnen die huisvesten nu 2,5 miljoen vluchtelingen afgesproken als er toch nog mensen oversteken dan gaan ze terug en voor elke serie die teruggaat mag een andere serie om het vliegtuig op een gegeven moment is het dat die oversteek stopt en dan heb je dat model dan zeggen we tegen Turkije wij bedragen wij aan de opvang die jullie hebben in jullie land voor vluchtelingen en een afgesproken aantal mensen per jaar wordt daar bekeken en mag naar Europese landen komen nou, zo zijn we ook in Afrika aan het kijken of er landen zijn met wie je die afspraken kunt maken dat ligt daar natuurlijk stuk moeilijker op de kaart gezien zou Libye het is toch wel mogelijk zijn in de partij is dat niet echt handig om te beginnen dat is nogal ingewikkeld maar bijvoorbeeld bij Niger nu gewerkt om te kijken of je daar inderdaad beter opvang kunt hebben ervestiging dat doen we eigenlijk als Nederland al heel lang maar in beperkte mate en daar keek Nederland traditioneel ook altijd naar de mensen die het minst geschikt waren om in die omstandigheden te leven wie is het meest geschikt om een bijdrage te leveren een economie, dus die kijk precies aan de andere kant van de rijtje en wij kijken altijd naar welke mensen zijn fysiek of jonge kinderen of andere problemen niet echt goed geschikt om in deze opvang te zitten en dan kun je dus een aantal mensen inderdaad per jaar daar selecteren en dan over laten komen dat is een model waar nu steeds meer overeenstemming over bestaat voor Europa ja, gaat dan iedereen meedoen gaat dan ieder land ook echt mensen ophalen ja, dat is ik vind principieel dat dat de oplossing zou moeten zijn ik vind het moeilijk om te accepteren dat er eigenlijk een land of vijf zegt we betalen wel gewoon veel meer als we zomaar niet mensen op hoeven te halen om hier in de samenleving te laten zijn dus dat is maar dat wordt nog een flinke discussie maar dat model van in een land die veiligheid bieden in de regio is inderdaad waar aan gewerkt wordt ik zag laatst een Nederlandse architect die het nog creatiever had die dacht als er dan geen land is waar het veilig is dan moet je een land maken als je twee de maasvlakte kunt opspuiten of vakantieresorts in de midden-oosten dan moet dat ook kunnen je had een heel model om een soort ik geloof dat het euphrika heet tussen de twee kusten in een eiland te creëren waar mensen kunnen werken en ik moet zeggen het probleem is zo groot dat ik zelf niet daar bij voorbaat van zeggen maar goed dat is wel inderdaad de model waar je naartoe zou moeten om het te kunnen behalpen een prachtige einde als toekomst is je misschien wel uiteindelijk een groot eiland waar misschien weer verschillende volkeren uit de ene komen dat de situatie open is dank u wel voor uw aanwezigheid dank jullie voor de vragen en tot volgende keer dank u wel ik zou nog heel even kort iets willen zeggen want we kunnen u natuurlijk niet laten gaan zonder te bedanken voor ons voor vrijspraak was afsluiten van het lustrum dus dat is sowieso voor ons heel erg bijzonder om we als erelit hier te hebben en daarnaast denk ik dat voor alle studenten en docenten hier ook super interessant als om iets iets anders te horen dan je normaal in de collegebank hoort dus vandaar hebben wij verschillende presentjes voor u alle eerste we hebben een klein onderscheid gemaakt in een inhouwelijke cadeau in een iets minder inhouwelijke cadeau ik mag u namens de universiteit in ieder geval inhouwelijke cadeau aanbieden en onderzoek vanuit de universiteit wat in zich geeft in de verschillende normen en waarden en gradities binnen Europa het geeft inzicht in hoe wij als Europeanen verschillen, maar ik denk vooral veel belangrijker voor deze tijd hoe wij als Europeanen eigenlijk wel hetzelfde zijn dank u wel ja en dan heb ik nog twee presentjes als eerste een sweater van die alumni office, ik begreep dat u er al een keertje een had ontvangen maar ondertussen was er een nieuwe versie dus vond die alumni office dat u er zeker verdienen dank u wel en als laatste een cadeautje vanuit Vrijspraak en Adrem een flesjes robbeller met echte Vrijspraak glasen die u hopelijk herinneren aan een goede studenten tijd en tijd bij Vrijspraak alsjeblieft, dank u wel dank u wel