 Kanalımıza müracaət edən sevilmərdə tuva dördüşü anasıdır. Övədlərinə təkböydən anam maddi sığındılar içində olduğunu bildirir. Deyir ki, özü xəstə olduğu üçün işləyə bilmir, heç bir yerdən gəlri olmadığı üçün alıq kiraya haqqını da ödəyə bilmir. Və təndaş Azərbaycan xalqından kömə istəyir. Təfəruatlar video müracaətdə. Mən bir dəfə müracaət edəm işləyəm. Azərbaycan xalqımı, millətimi, yenə onu baxmayaraq bir ana kemi təzədən bir də müracaət edəyirəm. Yəki ki, məm də səsmək iş edərlər. Mən vəziyyətim nəm baxılı, şaqlarım nəm baxılı, özüm xəstəyəm. Qöniyirlər ki, ne işləyəm? Sana xəstəyəm. Gözümün görməməzdi, gözlərim görmür, görəyəcən var, ayaqımda prengləyət dəmar nəm baxılı. Nəsə də fələni həkimi getmişəm. Eksperimental nədə oraya yazıblar, srıq dəmar, cərrəhə orda olduğunu görə oraya yazıblar. Yəriyə bilmələn birə, sox yəriyən kimi ayaqlarım şiiri də sadəcə biri. Bir ayaqımda, ayaqımda problem olan ayaqım şiir. Hətə yədən dəstəyəyim, yoxdur, gəlirim, yoxdur. Gözləm nəm baxılın etsə də fələni müracaət edəmişəm ki, itse olmasa, pensiyam olsun, pensiyanım şaqlar tən. Böyük vəsbət oturalara müracaət edəməm, çünki onlar bize həttinən artıq pis gözlən baxılar, dilən sadə verirlər. Olara müracaət edəməm, ancaq öz millətimləm, öz kəsib millətimləm, kəsib millətimləm haldır ki, çöyə qalmaqa pulu olmayan insanlardan mən yəni imdad. Udurəm ki, çünki onlar başa düşürlər. Kəsib bir mağatını böylür. Ələkəki gözünü götürə, ələkəki kimi aylələri verir. Ümkanı insanlar eləmir, sadəcə yenə qalqıma, kəsib qalqıma üzmü tuturam. Yenə müracaət edələrəm ki, bir anı olaraq qabaq vızda eləp diz çöküb yalvarırraq. Mənə ciburam, mənə ciburam, çünki mənim evlatlarım özümdən vərabər çöldə qalmağına istəmirəm. Düz mənə dələr apar at uşaqlar bir yetimxanaya, özündəki anı olma nə eləmərəm, ömrü boyu eləmərəm, uşaqlarma nə yetimxanaya, nə küçəyə, ölətəkləsə, mənə bir yerdə ölətəkləri yaşayacaq, səhət dört balı bir anə bir yerdə yaşayacaq. Çox haşirlərəm, köməklik elin, evimizin puluna, yemehlərinə, məktəb giyimlərinə, məktəb uşaq artıq yaxınlaşır. Qoy mənim də uşaqlarım təhsilindən qalmasın. Mənim evlatlarım səri yoxudan durulam, mənə yemək istəyirlər, un qəpili yumurtanı belə mənə istəyirlər. Çaresiz qaldram, ansiz qaldram evlatlarımın qabağında. Ev yəsəyə gələb, nə yıvar yəxəbə parafamsanı, nə yıvar qalmışıq, bax belə poppulün boş, otaxtlar. Çəşələr, on öncə çıxatmaqdan, dədəkə çıxardıcağım, ev məqəhdə dəremoteləm, mündürbə hanələ gələ çıxartıcın bizə buradan. Mən də buradan nəyə görət, çıxmıran məktəbə artıq yoldu. Bizim evdən məktəbə 5 təqəlik yoldu. Baxçadığı 5 təqəlik həmcinin o yoldu. Qonşular təniyələr, haraca bir yeri gədəndə uşaqlarımı tapışra bilirəm, arxın açığına gədə bilirəm. Yəni, ona baxmayaraq nəzədiyimi valla mürazət edirəm, baxıllar, amma nolurlar ki, dəstək olun, kömək olun. Ən azından, bizə baxanlar, bizə dəstək olanlar, ailə vizi, ana vizi, evlatlar vizi gözünüzün qabağına gətirin ki, mən də bir anayan, bir qatınam. Ana oldum, qatın oldum, amma bahayətə xoşbəxt olmadın. O olan atası bana zəngəlir, deyir ki, mən boşansan, sən boşansan də mən aləmət veriməyəcəm. Gədəp 10 gün üçərdə yatır, çıxazamın yeni aləmətimi veriməyəcəm. O qudər çağrəsiz qalmışam ki, yoldan keçənə də yalvarıram.