 Nederlandse beurschoteerde ondernemingen hebben steeds meer vrouwelijke commissarissen. Het was het vorig jaar, eind augustus 2012, nog 13,7 procent. 31 augustus 2013 zitten we al op 18 procent. Ja, helaas heeft de toegenomen aandacht voor meer diversiteit niet geleidt tot meer vrouwelijke bestuurders. We hebben er per saldo eentje bij gekregen dit jaar. Dat betekent een procentuele stijging van 4,1 procent in 2012 naar 4,7 procent in 2013. Daar blijven we fors achter bij het Europese gemiddelde. Ja, de stijging in de Rade van Commissaris is dus fors. We zitten hiermee op track voor 30 procent in 2016. Het aandeel vrouwelijke bestuurders blijft fors achter bij het doel. Als je kijkt naar de Nederlandse quota-regels, dan moeten we dus 30 procent vrouwen hebben in de Rade van Commissaris en 30 procent vrouwen in de Rade van Bestuur per 1 januari 2016. Op dit moment voldoet geen enkel Nederlands bedrijf formeel aan die criteria. Post-NL zit er heel erg dichtbij. Heeft 50 procent vrouwen in de Rade van Bestuur en 29 procent vrouwen in de Rade van Commissaris, dus bijna de 30 procent. Als we kijken naar de Europese quota, daar wordt gevraagd 40 procent vrouwen in de Rade van Commissaris alleen per 2020. Er zijn op dit moment al vier bedrijven die daar aan voldoen. Unilever, DSM, Wessane en DI Masterblenders. De Fiemers-Boort-index, die rangschik bedrijven aan de hand van het percentage vrouwen in de Rade van Bestuur en Rade van Commissaris. Je zak dus op de ranglijst na mate je minder vrouwen hebt en een grotere Rade van Bestuur en Rade van Commissaris hebt, want je hebt dan simpelweg meer kansen om een vrouw te benoemen. En er zijn nog steeds 32 bedrijven van de 85 die geen enkele vrouwen hebben, niet in de Rade van Bestuur en niet in de Rade van Commissaris. Dit is wel voor het eerst dat we meerderheid hebben van de 85 bedrijven die wel een vrouw hebben benoemd in hun Rade van Bestuur of Rade van Commissaris. Maar er zijn dus nog steeds 32 met 0% vrouwen. Belang van diversiteit wordt heel vaak aangegeven door twee soorten argumenten. Je hebt de morele argumenten die gaan heel erg over gelijke rechten, gelijke kansen, gelijke inzet, waardoor vrouwen recht zouden hebben om ook die posities in de boordvorm te bezetten. Die gaan heel erg over, dan krijg je disse argumenten over deeltijd werken, part-time werken en dan zou je zo het percentage moeten kunnen uitrekenen dat recht zou hebben op een positie in de top. De bedrijfseconomische argumenten vanuit mijn perspectief veel interessanter gaan nog veel meer over waarom het belangrijk is voor een bedrijf een diverse top te hebben. Omdat ze daarmee een betere afspiegeling zijn van de maatschappij omdat ze beter contact hebben met de verschillende stakeholders omdat ze beter gevoel hebben voor wat de werknemers beleefd, dat ze innovatiever zijn omdat ze veel meer perspectieven in ogeschouw nemen en ook vanuit mijn vakgebied Corbett Governance wordt er zijn raakt aan veel aspecten die onderdeel zouden zijn van good governance. Denk aan onafhankelijk toezicht. Meer diverse raad zou kritischer zijn, zou onafhankelijker zijn en zou meerdere perspectief overwegen. Een eerlijk, transparantere besluitvorming en zoals net ook al gezegd een beter contact met de verschillende stakeholders. Vanuit die perspectieven is het vanuit bedrijfseconomisch belang belangrijk om meer vrouwen te hebben in de top van de organisatie. Ik denk ook dat dat de reden is dat ook bedrijven die versiteits steeds meer omarmen. We hebben wel een wettelijk streefgetal gekregen maar ik vraag me af of dat nou echt de driver is achter het grote aantal benoemingen DJA. Ik denk werkelijk dat bedrijven zich zeer bewust zijn van de bedrijfseconomische belang van meer diversiteit. De cijfers zijn eerst als ze positief van Nederland hoe zie je de ontwikkeling voortgaan? Voor de Rade van Commissarissen zitten we dus op het goede pad. Als we met hetzelfde groeipercentage als afgelopen jaar doorgaan dan zitten we in 2016 op 30 procent vrouwelijke commissarissen. Geen probleem dus. De vrouwelijke bestuurders blijven achter. Plus één afgelopen jaar is erg weinig. Toch denk ik dat de toegenomen vrouwelijke commissarissen ook zal bijdragen aan bij de benoeming van nieuwe bestuurders waar zij tenslotte ook medeverantwoordelijk voor zijn zullen zorgen dat er ook het aantal vrouwelijke bestuurders zal toenemen. Het is hiervoor wel van belang dat ook de Rade van Commissarissen zich echt bezighoudt met de pijplijn. Dus het benoemingsproces tot aan de Rade van Bestuur. Dus niet alleen de Rade van Bestuur, maar wat komt daaronder aan om te zorgen dat de aanwas voor potentiele vrouwelijke bestuurders ook binnen de organisatie zelf groeit. Want het steeds maar buiten de onderneming halen is voor bestuurders geen ideale oplossing.