 Ik ben een best welgoed mannen procescoördinator voor de WMO. Ik heb het Honors Program Health Care & Social Work gedaan. Ik heb VWO gedaan op de binnenbare school en een logische stap zou dan zijn om naar de universiteit te gaan. Dat heb ik niet gedaan want ik had het gevoel die ik met de praktijk die zoek ik wel. Maar daarna zit ik wel zoiets van nou als het geen universiteit is dan wel iets anders wat mij verder laat kijken en mij verder laat ontbikkelen. En dat heb ik bij het Honors Program echt gevonden. Waar je in reguliere opleiding vaak opdrachten krijgt, toetsen moet halen, verslagen moet inleveren. Is het opgetelling op het programma eigenlijk heel anders? Je kijkt veel meer naar wat wil je als studenten, waar wil je je ontwikkelen? Ook met het ogen op je toekomstige professie. En zoek jezelf naar opdrachtgevers, vragenstukken en projecten. Want ervoor lijkt dat heel spannend maar daar word je wel heel goed in begeleid. En je hoeft het niet alleen te doen, je bent met andere studenten vanuit andere opleidingen ook. Dus je krijgt vanuit verschillende invalszoeken heel veel feedback. En het is dus heel mooi om af te stemmen met die andere disciplines van wat is de resultaat waar we naartoe willen en hoe gaan we dat gezamenlijk oppakken. En dat stukje dat je niet in een klas zit en daar je opdrachten krijgt, want dat je heel zelf kijkt naar wat zou voor mij waardevol zijn om op te pakken, dat was voor mij het grootste pluspunt. Wat ik bijvoorbeeld heel gemerkt heb is dat ik in het tweede jaar van mijn opleiding maatschappelijk werk en dienstverlening een vak psychiatrie kreeg bij klienten. En dat vond ik zo ontzettend leuk. Alleen toen waren die 10 weken voorbij en toen was het dus zo klaar. En toen dacht ik bij mezelf, ja, maar dat kan niet. Want ik wil daar meer van weten. En toen heb ik dus het honorsprogramma zo net begonnen. Daar heb ik eigenlijk een heel project om heen gebouwd. Mensen geinterviewd, het werkveld ingedoken. Om echt te ontdekken bij mezelf is dit nou iets waar ik meer van wil weten. En dat heeft mij ontzettend geholpen. Want uiteindelijk ben ik, nadat ik afgestudeerd was meteen in de GGZ gaan werken. En ik heb absoluut geen spijt van. Want dat bleek inderdaad heel erg bij mij te passen. En als je dat dan gedaan hebt, dan achteraf denk je van nou had ik nooit willen missen. Dus ik kan het iedereen aanraden. Het toptellingprogramma heeft mij, nadat ik afgestudeerd ben, wel echt een boost gegeven om mezelf te laten zien. Je weet wel een beetje wat je waard bent. Je weet wat je van organisatie zou kunnen betekenen. Mensen vinden het heel interessant om te horen dat je inderdaad al wat verder hebt gekeken dan alleen de kaders binnen je opleiding. En ze zien dat ook terug in hoe je op de werkvloer bent. En ik denk dat dat gewoon heel erg mooi is. Ik vind het gewoon, ze moet gewoon weten om gaaf. Het is eigenlijk, want het is gewoon gaaf. Ja, zo is het gewoon voor mij.