 Το μέλλον δεν είναι αυτό που ήταν. Τροίκα και το πιο κατεστημένο φρόντισαν γι' αυτό. Ούτε οι καλές σπουδές, ούτε οι σκληροί δουλειάν δεν εξασφαλίζουν τίποτα πια. Οι νέες και οι νέοι έχουν όλο και λιγότερες ευκαιρίες από όσες είχαμε εμείς. Ασφυκτιούν σε μια Ελλάδα που τους επιβάλλει να διαλέξουν μεταξύ ενός απαξιωμένου κράτους και μιας παρέα σε ολικαρχών. Γι' αυτό, τα νέα παιδιά μεταναστεύουν ή αναγκάζονται να ζουν χωρίς όνειρα. Δεν νοιάζονται ποιος θα είναι πρωθυπουργός. Νοιάζονται για ένα αξιοπρεπές μέλλον. Το αξιοπρεπές μέλλον όμως απαιτεί ρίξει. Ρίξει με εκείνους που πλουτίζουν. Απ' το ζωφερό τώρα και κάνουν τα πάντα να μην αλλάξει τίποτα, όπως οι μαυραγορίτες της κατοχής. Ρίξει γιατί όλα μπορούν να είναι αλλιώς. Δεκατρία χρόνια η ίδια κρίση που προκάλεσαν οι πολύ λίγοι, αλλά πληρώνουν οι πολύ. Δεκατρία χρόνια που με όπλο το αβάστεκτο χρέος εκβιάζουν, τρομοκρατούν, εκμεταλλεύονται, λιλατούν. Πήραν τα πάντα ξένα και τόποια αρπακτικά, λιμάνια, αεροδρόμια, ρεύμα, ελληνικό, νοσοκομεία, τράπεζες, δρόμους, αγρούς, σπίτια, μικρομάγαζα. Γίνει και είδωρ τους παραδίδουν ασταμάτητα όλες οι μημονιακές κυβερνήσεις, οι ίδιοι τα λένε. Μέσα ευχαριστίες, στις τρεις κυβερνήσεις, τον Πολοκυπουλό, Αντώνη Σαμαρά, Αλέξη Τσίπρα και Κυριαγράφη Μητσοτάρης. Λένε ότι δεν υπάρχει ενελακτική. Βρήκανε φάνταστος τρόπους να κερδίζουν αμήθητα ποσά από το χρεοκοπημένο κράτος. Και από τον Πολοκόσμο, που εξωθούν καθημερινά στη χρεοκοπία την ώρα που τον κατεβουνάζουν με προσβλητικά επιδόματα. Με τέτρεψαν την Ελλάδα σε φυλακή χρέους, σε χρεοδουλοπαρικία και απαιτούν να τους δοξάζουμε που μας έβγαλαν λέει από τα μνημόνια. Έφεραν σε κούρωμα μισθών, συντάξεων, δαπανών για παιδίια και υγεία, το 24% φυπιά της προπληρωμές της κατασχέσεις. Μετά, θεσμοθέτησαν δύο ψευτοαγορές για να μονημοποιήσουν τη Λεηλασία, τον Ηρακλή για τα κόκκινα δάνεια και το ψευτοχρηματιστήριο ενέργειας. Διέλησαν τους ιδυροδρόμους για να τους ιδιωτικοποιήσουν, διαλύουν τα συστήματα ίδρευσης για να ιδιωτικοποιήσουν τον αερό, διαλύουν τα πανεπιστήμια για να προημοδοτήσουν τα κολέγια των φίλων τους, διαλύουν τα νοσοκομεία πέδων για να τα εντάξουν στα ιδρύματα των αφεντικών τους. Και όταν ήρθε ο πληθορισμός, η λογαριασμή ρεύματος και τα αρπακτικά ταμία έγιναν ο φόβος και ο τρόμος των μπολών, μαζί με τους αδύστακτους σούπερμαρκετάδες και τις νέες μορφές ξεζουμίσματος της εργασίας. Γι' αυτό υπάρχει το μέρα 25. Βγήκαμε από τα σπλάχνα του γενναίου όχι και από το διαθυριστικό κίνημα 225 που γέννησε εκείνη η ελληνική άνοιξη. Ξεκινήσαμε από την Αθήνα, περάσαμε από το Βερολίνο, το Παρίσι, το Λονδίνο, τη Λησαβόνα, τη Ρώμη, την Ιρλανδία. Πριν επιστρέψουμε τον Μάρτι του 2018 στην Αθήνα για να εδρύσουμε το μέρα 25. Πριν συνειδρύσουμε την προοδευτική διαθύμη με τον Μπέρνης Σάντες τον Νοέμβρι του 2018. Το 2019 ξαναβάλαμε το όχι στη Βουλή, όπου γίναμε η συνεπής φωνή του και οπουτολμίσαμε να κατονομάζουμε τους ολουγάρχες, περιφρονώντας τις μυνήσεις τους. Είναι ο Τύρος Μαρινάκης, είναι ο Κύριος Σαλαφούζος, είναι ο Κύριος Βαρνόγιας. Αυτή η τρεις, από πού προχήμουν τα υπερκέριδη τους, από πετρέλαιο παράνομο, από πετρέλαιο που δεν θα πρω να διακοινείται, από πετρέλαιο φιαγμένο με αίμα. Ανοίξαμε τις πόρτες, το νου και την αγκαλιά μας στα κοινήματα. Συμπορευτήκαμε παντού με το νέο φεμινισμό, τη ρίζωσπαστική οικολογία, την αγωνιστική αριστερά. Υπερβήκαμε τη λογική της διάσπασης και επαναβαπιστήκαμε, υδρίοντας το 2025, συμμαχία για τη ρίξη. Μαζίπια, ενωμένοι, βάλαμε τις βάσεις για τη νέα μεγάλη παράταξη της αγωνιστικής αριστεράς, που θα επιστρέψει την ελπίδα στην Ελλάδα. Γιατί η ρίξη, επειδή ο τερματισμός της ακρίβειας, της χρεοκοπίας των πολλών, της λεηλασίας των δημόσιων αγαθών, απαιτεί η ρίξη με την εσχροκέρδια του καρτέλ των λίγων. Επειδή χωρίς ρίξη θα συνεχίσει η απαξίωση, το σπάσιμο, η ιδιοτικοποίηση των δημόσιων αγαθών. Επειδή χωρίς ρίξη με το καρτέλ των ιδιωτών της ενέργειας, θα χάσουμε και το τρένο της πράσινης βιωμηχανικής επανάστασης. Επειδή η αστυνομοκρατία δεν θα ανοικηθεί χωρίς ρίξη με εκείνους που έχουν ανάγκη την αστυνομοκρατία και τις υποκλοπές, για να συνεχίζουν τη λεηλασία ανθρώπων και περιβάλλοντος. Επειδή η πατριαρχία που ποδοπατεί γυναίκες, άνδρες και παιδιά μόνο με ρίξη υπερνικέται, επειδή μόνο η ρίξη με την πατριδοκαπηλεία θα βάλει τέλος στον πληκτισμό εμπόρων όπλων διακοινητών και τέλος στον πνυγμό συνανθρώπων μας στο υγείο. Δεν είναι εύκολο πράγμα η ρίξη. Θέλει η δρότα, δάκρυα και αίμα, ό,τι ακριβώς και η ελευθερία. Ρίξη, βέβαια, δεν είναι απλά να λες όχι. Το πρόγραμμα ρίξης του Μέρα 25 καταθέτει άμεσα εφαρμόσυμες και νοτόμες λύσεις. Πριν έκτυε σωσιαλισμός ή η Δευτέρα Παρουσία. Τα αργισή του Χριματιστηρίου Ενέργειας και άμεση η Σαγωγή Πλαφών Στηλιανική στο 5% του Μέσου Κόστους Παραγωγής Ρεύματος. Αυτόματοι τη μαριθμική αναπροσαρμογή, κατότα των μισθών, συντάξεων και κοινωνικών επιδομάτων. Φυπία από το 24 στο 15% και από το 13 στο 7% με κατάργηση προπληρωμών και τέλους επί τη Δεύματος για τους μικρόμεσέους. Πρόστημα και λουκέτα σε Supermarket, όταν ετοιμές τους τρέχουν γρηγορότερα από το κόστος τους. Απαγόρευσης της τράπεζες να μας χρεώνουν για ηλεκτρονικές συναλλαγές και ίδρηση του Δημόσιου Δωρεάν Συστήματος Συναλλαγών Δήμητρα, που δεν θα είναι όμοιρος ούτε των τραπεζητών ούτε της φρακφούρτης. Τέλος της εξορίξεις και στις χερσαίες ανεμογενήτριες. Κάθε πολυκατικία, κάθε γειτονιά, κάθε χωριό και μια ενεργειακή κοινότητα, που εκμεταλεύεται ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στο πλαίσιο Νέας Ενηαίας Δημόσιας ΔΑΐ. Μεγάλες επενδύσεις στον diesel του μέλλοντος, το πράσινο υδρογόνο, στις πλωτές ανεμογενήτριες και σε μονάδες μαζικής παραγωγής σύγχρονων μπαταριών σε παρακμάζουσες βιομηχανικές ζώνες. Ρωτούν οι πολίτες, ποιος μας γλητώσει από το αδυφάγο κράτος, από τη μία και από τους ιδιότες αρπακτικά από την άλλη, εσείς οι ίδιες, εσείς οι ίδιοι, απαντάμε. Πώς θα γίνει αυτό? Φανταστείτε τη δίκηση των δημόσιαν φορέων, να διορίζονται από και να λογοδοτούν σε διαβουλευτικά συμβούλια, αποτελούν με ένα κατά δύο τρύτα αποκλείρου τους και ένα τρίτο εκλεγμένους, ούτε από τον υπουργό, ούτε από τον ιδιότη. Έτσι θα σπάσουμε το δύλημα, κράτος, κεφαλεοκράτες, ιδιωτικομανία, κρατισμός. Με διαβουλευτικά συμβούλια, κλειρωτών και εκλεγμένων πολιτών, με διασκέπ παντού, ως μοχλόε εκδημοκρατισμού, ανάπτυξης και πολιτισμού. Δίνουμε νέο περιεχόμενο στη δημοκρατία. Ούτε κράτος, ούτε κεφάλαιο. Εθνικοποιούμε τα δίκτυα δημόσιαν αγαθών, όπως δείκης οι δυρόδρομους. Δημιουργούμε ενιαίους δημόσιους φορείς και τους παραδίδουμε στην κοινωνία να τους διεικεί και να τους εποπτεύει. Το ίδιο κάνουμε με τους θεσμούς του κράτος που ανακτούμε από την τρόικα, όπως με την αδαέτης, εφορίες, το υπερταμείο, την κεντρική τράπεζα, με τη δικαιοσύνη, την παιδεία, την υγεία, την ενημέρωση. Με τα διασκέπ στην πρώτη γραμμή, ο διαχωρισμός κοινωνίας, οικονομίας καταργείται. Και η δημοκρατία διεισδύει για πρώτη φορά τόσος του κράτος, όσο και στην οικονομία. Με απότερο στόχο, κάθε επιχείρηση να διεικείται στη βάση του ενός εργαζόμενου, μία σμετοχής, μία σψύφου. Με το δικαίωμα στο βασικό ισόδημα, για κάθε πολίτη. Έτσι, αναδεικνίεται το μέρα 25 Συμμαχία για τη ρίξη, ο σημών η παράταξη με κυβερνητικό πρόγραμμα αντικαπιταλιστικό, πράσινο και συνάμα αυτοδιαχειριστικό. Πράγματι, όλα μπορούν να είναι αλλιώς. Το πρόγραμμα ρίξης των 100 ημέρων, είναι το πρώτο βήμα για μια Ελλάδα απελευθερωμένη από τη συστημική εκμετάλευση. Από το μίσος, την ανυπότακτη τέχνη και τη δύσκολη γνώση. Από το πόλεμο χαρές Νάτο και κάθε πόλεμο κάποιλο. Από τη λαγνία της κρατικής βίας. Οι αγόνες του Μέρα 25 θα ήταν αδιάξοδη, χωρίς το όραμα μιας Ελλάδας απελευθερωμένης, τόσο από την τυρανία του κεφαλαίου, όσο και από την εξουσία της Γραφιοκρατίας, της Πατριαρχίας, του Εθνικής μου. Ένα όραμα που χτίζουμε εντός και εκτός της Βουλίση, στην Ελλάδα και εκτός Ελλάδας, σαν ένα κίνημα, μία οικογένεια, με τον Γιουλίανα Σαντς, την Αόμικ Κλάινη, τον Γέρη Μικόμπιν, την έξεται Μέλκουραν, τον Πέρνι Σάντες, τη δήμαρχο της πόλης του Μεξικού και τον πρόεδρο του Μεξικού, με τον DM25 σε κάθε γονιά της Ευρώπης, με την προοδευτική διεθνή σε κάθε γονιά του πλανήτη. Υπάρχουμε και σου ζητάμε να έρθεις μαζί μας. Όχι για να διαχειριστούμε καλύτερα τόσο από πιο τώρα, αλλά επειδή η μόνη αυτά πάτη, είναι ότι τόσο από πιο τώρα, μπορεί να εκπολητιστεί χωρίς ρίξη. Ψηφίζουμε μέρα 25 συμμαχία για τη ρίξη, επειδή λέμε αυτά που πιστεύουμε και πιστεύουμε αυτά που λέμε. Δουλεύουμε για τους ανθρώπους όχι για τα αξιώματα. Για τη ρίξη όχι την εναλλαγή. Επειδή όλα μπορούν να είναι αλλιώς.