 Ayn 19-u şif namazından sonra gəldi yoxuma girdi. İlə hesab elədim ki, yoxu dördü, aşçara döv. Gəldi, mənim bu qıcaqlarda qaldırdı. Qaldıranda gördüm, çöyləyə qaxtı bir ürün də yarası var. Gidim balası, əcullə dəyi, dedəşi yoxmama. Ana döyədim, yox ana, bir çara şeydir. Yoxumda gördüy üçünün, həmi yerdə yara alınışdı. Rəvan Alxaslı II. Qarabag muharbəsində qəhramancasına şəhid ol. Atası Cemil Hüseyinovun sözlərinə görü onun eşyalarını hələ də təhviləvə bilmiyiblər. Şəhidin bir kız bir oğlan olmaqla iki övlərdə var. Kızı o şəhid olduktan sonra dünyaya göz açıldı. Cemil Hüseyinovun sözlərinə görül, Vladi digər dövüş yoldaşlar ilə birgə irməllərin puskusuna düşüb, Azerbaycan hərbiçisinin formasını geyinip, Azerbaycan dilində danışan irməllər öncə onları çaşdırsa da, Rəvan Alxaslı şəhid oldu, bu dövüştə dövüş yoldaşlar ilə birgə irmdürt irməlini öldürməyib acarıb. Rəvan çöğünlü səfərbəli ilə cidib Səntiyabırın 21-i rəpəyə yollandı, tərtər istiqamətində, orda qurbəlidir, dağdırə tərtər istiqamətində. Səntiyabırın ilə girməkətisi dövüş başlayanlar dövüşlərə qatıldı. Təstəz zəngilirdi, xəbər eləyir ki, yerdiyəm nə, rahat olma, hər şey yaxçılı. Ağırıncı danışımız, oktiyabırın 5-i gün oldu. Oktiyabırın 5-i günüdürdir ki, sabaxta danışarı olur inşallah. O zəngbırıdır, ondan sonra xəbər çılmadı. Gün aşıra da olsa zəngbırıdır ki, yaxçamda və zətm yaxçıdır, hər şeyin armanlarız qaydasındadır. Ardısı ayn 5-i zəngilərdir ki, ondan sonra ayn 9-un açımı zəngilə bilməlidir. Zəngi çatmırdı. Hissələ, hər bir sədə ayn zəngbırdım kaman delilərinə də, 1-i də yoxardadılar, də 3-i dədlər, 1-i dədlər bilməlidir. Din zəlirlər eləsi, dədə zəngi çatmırdır. O üçün bir xəbər tutabilməlidir. Ayn 10 günü böy yolum zəngbırdır ki, bəs belə bilər. Evvəc-i inanmadım. Çıktırdı rağını sonra, öz rağınıza da, oraya gətirdilər. Aqsur, aqsur, rəhəmli çəndilər, gətirdilər. Çi cə sadı, çi də gətirdilər çıxardılar. Öründən qəlbə yarası var idi, hərləb ki, minam-i örtün qəlbəsi dəymiştik, nəcərufşün bircə yerində xəsarədi var idi. Onun inanda şəhdi olmuştik. Puskuya düşümləri, hərləb ki, döşdən qaydan da, onlar dinzəlirdilər, dəhşirdilər, iyerlərin təsdiyiz. Qaydan da, bir topa erməni ilə rağsaşıblar, gəlb ki, bizim formada bir olublar onlar. Bizim dildə danışıblar ki, qorma, biz özümüzünki də, yaxınlaşıblar bunlara atışma başlayıb. Düzdə, orda puskuya düşüsələrdə, ahıra çimi yoldaşın deyiməyə nə görə, döşü, brevancı, döşü bu orda, 24-dənə erməni məhvirləyiblər orda. Oların meydi qalmışdı orda, 24-dənəsin. Bu da deyir, son ələ, bana görə bilmərdim deyir, ahırını deyittim göründür gülə, bir tərəftə şəhid olub qalıb orda. Etsinə sözünə çatabilmərdim deyir, nə bir şey. Həmin gündə götürmüştələr, onlar netralda qalmamıştılar, etsinə qötürməmişələr. Həli etsinə, gələmişim kimi etsinə bir şey. Çox hissəyərdim ki, elə bu deyib qaldırmızıya 10 adı verilsin, burada başqa bir şəhid yoxdur. Elə bir dənə bizimki dəri şəhid olan, çox hissəyərdim ki, adı verilsin. Oğlun ən çox deyir, oğlundan danışırdı, Muhamməttən danışırdı ki, Muhamməttin. Kızı görməmişdir, bu da gələndən soruldu. Anası xatirə Hüseyin Ovanın sözlərinə görə isə aile-yəvladlarının maddi çətinliklərlə büyüdü. Hətta bakiək özlükləri üçün Rəvan Alxaslı 4. sinifdən sonra məhdəvə qidə bilməyik. Xatirə Hüseyin Ova deyir ki, oğlu hər fırsətdə qocalar evini, uşaq evlərini və səhər ziyaret edər, onlara əlinən gələn köməklik göstərməyə çalışarmış. O uşaqlar da bəl elə büyüdüm, şəhəm çizilimlə. Yazıq şəhəcəmi bir dördür, məhdə bəxəyik, gəlmiş və başıya imkanımız olunmuş, məhdəbə də qoyaq. Əskəri idi, evə gələn məhdə muharibə başladı, Afriyyül də üçün də yanıq. Deyirdi ana, yanımda dostlarım şəhid olur, Allah o məhdə üzmətə eləmir. Şuan bir yaşın özü çətirdi. Hərimiz bir yandan deyirdi ki, valla çəsıbsılığı da niyinir, səmi bu yaşı çətirdir, səmi çəsıbsılığı vaxtı. Deyirəm, çəs... Yəsidim belə olacaq, də hərdim çaloluy elə. İndi bir yəmə batır. Yəsə muharibə başladı, cədəndə də ahal allasmamışım, hiç şanım. Evdə olmamışım, qardaşım qəstıxana deyirdik. On yanda qalırdı. Yedirə çu şaqlar aparırlar, zəngənədirlər. İçirə oğlumu bir dən apardılar. Belə bir üçüncə inəm, bir üçüncə inəm. Bu şaq cədəcimi ötürüldi. Yəni, cədəndə də qonşular zətləri yananda getmişti buradan rauna. Bu şahan esibində pulıda olmamışım. Şi oracəsində, vətən eski ona eləm çaxrış zamanı, dedik ki, getməliyəm, eləm vətənin çaxrışına getməliyəm, qatılmalıyəm, dövüşəməndə qatılacaq. Deyirdə eləm toya gedirdi. Bu şaq muharibəyə, yox toya gedirdi. Cülə cülə, 5 günü danışdı, gədi atasə təbri cəliyəcəm sabahat günündə. Gəldi, gəlməyi şəhid oldu, gəldi. O xəbəri alan günü səhər-sər, ayn onu günü. Yəni, bu 5 gündə iləpki yoldaşım hər yerə zəngirlədi. Kamandirə, nəbələm, nümrələr verir bilər. Ayn onu günü şüq namazından sonra geldi, yoxuma girdi. İlə hesab elədim, yoxu-dərdə, aşçara-də. Gəldi, mənim bu qıcaqlarda qaldırdı. Qaldırdı, dedin balı, mənə qoy yerə belün sərpərə, mənə ahirəm çıcın çatmaz mənə, dedin, yoxu etsin olmalı. Qaldıranda gördüm, çöynə qaxtı bir önündə yarası var. Dedin balısı, əcürlə dəyi, dedin, şəhə yoxmama, ana deyirdim, yox ana, bir çara şeydir. Yoxamda öz evlərinə. Aqşama qəbəri gəldi. Çirilə van şəhid ol. Yoxumda gördün ki, həmi yerdən yara almışdı. Muharibə olmamıştan bir de, ana məciq Quran okuq. Ana məciq, yəni, Quranı eşidim də, səm mə Quran okunsa. İşti şəhid olsan, məciq ağlamı, ağlasız halal elə məri. Bir dənə qöftəs olurdu, akşam yurdur, səhər cəyib cədirdə. Çibində bir mat olan, çörpələr evinə, qocalar evinə, yetimlər evinə, hamısına cədirdə. Bu, evdə rəvona soru almışım. Bu, rəvona verilən, 11-11 nezadə ispəs qoymuşam, çiç omson balalarına bir ev qaraldı. 15-20 sol təbədə yoxamışım, çirayələrdə. Çaylı qayıdı da, rəvona şəhid olanda, əxli kəsmirdə elədə. İntasət, şəçli qoyurdu yerə, uzan orda üstünə elə, iğniya iğniya, öpürdə diyanmadan, anca ata, ata. Təzəliyəcən qedib qəbrıçsünə, yolda məmasa deyişir, gördüm, danışır özünüzünə, deyirəm, muhammət nə tanışırsın, deyir, ata sənlənə soruşdur. Deyir, soruşdur ki, bəbaçını niye qətməmsən? Deyir, mən də atıya dedim, ki, ata söz veririm, bazımı da qətirəcəm sən. Şöxs deyirəm ki, yana, həmi bu yolumuz düzənsən, həmi orşaqın şəçilin hiç olmasa, çirəcəkdən vuraq ki, bilinsin ki, burada şəhid var da.