 Hoi en welkom bij de presentatie over het vakgebied gedrag in Maatschappij. Ik ben Wander, ik ben student Libor Arts & Sciences en ik ga jullie wat vandaag vertellen. Eénens zei het over de studie's die binnen dit vakgebied vallen. Anderzijds ook over hoe het is om hier te studeren. Eerst kan ik me voorstellen dat jullie een paar vragen hebben over hoe ik mijn studiekeuze nou precies gemaakt heb. Daarom heb ik een kort filmpje voor jullie. Zoals je kan zien zijn er vijf studies waar we het vandaag over gaan hebben. Sommigen zijn in het Engels en die zijn ook wat meer internationaal gefocust. Libor Arts & Sciences valt daar ook onder. Wat ik zelf heel leuk vind aan deze internationale focus is dat je hem terug ziet. Zowel in de lesstof als in de internationale samenstelling van de groep. En dat merk je dus bijvoorbeeld bij het samenwerken en ook bij andere dingen. Tilburg kent dit totaal meer dan 100 nationaliteiten die hier studeren. Dus dat vind ik zelf echt wel heel nice. En nog meer redenen waarom ik het zo nice vind om in Tilburg te studeren. Die kun je zien in de volgende video. Ik hoop dat jullie een stukje beter snappen waarom ik voor Tilburg gekozen heb. Ik kom zelf uit Utrecht dus voor mij was het absoluut geen logische keuze. Maar zeker wel de juiste. Nu wou ik graag door met de dadwerkelijke studies. En daar wou ik jullie wat over vertellen aan de hand van een voorbeeld. En het voorbeeld wat ik daarvoor gekozen had is enigszins tijdless en ook wel enigszins gevoelig. Dat is namelijk racisme. En met racisme bedoel ik de systematische uitsluiting, discriminatie van mensen. Eigenlijk gebaseerd op niks anders dan afkomst, huidskleur en dergelijke factoren. En het gevolg daarvan is natuurlijk een bepaalde ongelijkheid die je in vrijwel elke maat erbij ziet. En ik wou deze ongelijkheid naar dit racisme. Wou ik graag terugkoppelen aan de verschillende studies, richtingen en hoe zij daarop kijken. En wat zij daarover zeggen hebben. Daarbij wou ik graag beginnen bij psychologie. En wat je bij psychologie zit is dat ze heel erg gefocust zijn op het individu. Dus waar ze naar kijken is de oorzaken van racistisch denken. Dus hoe kan het dat iemand dit bepaalde gedachtepatroon heeft? Is dat misschien natuurlijk of is dat altijd aangeleerd? Kan je dat terug zien in de hersenen? Dat zijn heel duidelijke vragen waar je naar kijkt vanuit psychologie. Daarna ga je natuurlijk ook een stapje verder. Dus je gaat kijken naar de gevolgen van racisme. Dat die gevolgen kunnen wat kleiner zijn. Daar heb je dus over bepaalde angsten, een bepaalde verlegheid misschien. En je kan er ook kijken hoe het kan dat iedereen daar anders op reageert. Dus zoals ik zei, psychologie is bezig met het individu en elk individu is anders. En daarom is het heel interessant om te zien hoe sommige mensen heel boos worden als gediscrimineerd worden. En andere juist heel verdrietig. Waar komt dat door? Hoe kan je die gedachte gaan koppelen aan dat gedrag? En naast die kleinere gevolgen, kijk je ook naar de wat grotere gevolgen. Daar heb je dus over dingen als depressies, angstoornissen en hij misschien wel suicidale gedachten is. En daar ga je natuurlijk ook kijken naar de oplossingen. Dus wat kan je daar aan doen om er daadwerkelijk iets aan te veranderen? En op die manier kan je dus vanuit psychologie heel duidelijk iets zeggen over racisme en hopelijk ook een bepaalde oplossing leveren. Wat je bij sociologie ziet is dat ze een stapje uitzoomen. Ze nemen een stapje terug. Ze gaan niet zozeer kijken naar het individu dan wel naar de wisselwerking tussen het individu. En naar maatschappij en misschien wel de instituten binnen maatschappij. Dan heb je dus over culturele verschillen. Hoe het kan dat sommige culturen misschien meer gediscrimineerd worden dan andere. Heeft het ook over een term en dat heet institutioneel racisme. Dat gaat over een heel systematische vorm van racisme die eigenlijk lang niet altijd zo goed terug te zien. Soms is hij heel subtiel, soms wat minder. Hier heb je dus niet over de incidenten, de bepaalde uitspraken die heel veel in het nieuws komen. Maar hier heb je het over iemand die structureel minder grote kans heeft om een baan omdat hij een andere naam heeft. Hier heb je het over iemand die structureel een lager school wat vies krijgt omdat hij een andere huidscolor heeft. Omdat hij misschien op een latere leeftijd naar Nederland gekomen is en gewoon net een accent of een dialect heeft. Dus net, ja, echt de structurele vormen van racisme. Los daarvan is sociologie ook heel erg bezig met de politiek en ook daarmee dus met beleidsoplossingen. Je bekijken ze ene zijds hoe kunnen we racisme in kaart brengen. En anderzijds, wat kunnen wij als Nederland, als Nederland, Tweede Kamer of wat ervoor kunnen we daar aan doen om racisme op de lange termijn op te lossen. Dan nu door naar de opleiding waar ik me al drie jaar mee bezig heb gehouden, liberal arts and sciences. Liberal arts and sciences is een wat bredere opleiding die echt probeert meerdere invalshoeken te combineren. En daarbij vaak ook nog wel een philosophisch aspect meeneemt. En als je dus kijkt naar racisme kan je het heel goed hebben over een stukje rechtvaardigheid en de relatie tussen wetten en rechtvaardigheid. Er zijn er sommige mensen die zeggen dat je een groot universeel rechtvaardigheidsgevoel hebt en dat wetten dat slechts proberen te beschrijven. En andere mensen die zeggen dat je het wetten en alles wat je doet buiten die wetten is altijd fout. En dan denk je misschien wat heeft dit precies met racisme te maken. Maar wat je vaak ziet is dat mensen die voorop liepen in de strijd tegen racisme hier een heel duidelijke mening over hadden. Als je kijkt naar een Martin Lever King maar ook naar een Rosa Parks. Er waren mensen die zelf best wel de grenzen van de wet op konden zoeken. En een Rosa Parks bijvoorbeeld die ging er duidelijk overheen voor de mensen die het niet weten. Zij gingen op een bus spek zitten die eigenlijk alleen voor witte mensen bestemd was. En op dat moment in geschiedenis was zij gewoon fout bezig. Zo overtuigde wet en ze was strafbaar. Later hebben wij als mensheid eigenlijk besloten dat ze een held is. En wat dat eigenlijk zou kunnen zeggen is je hebt dus een grotere rechtvaardigheid. En misschien is het wel goed om soms de wet te breken als die wet niet goed is. En dat stukje, die wisselwerking. Die filoseel, die bijna filosofische slash geschietkundige invalzoek. Dat is een invalzoek waar je bij Liberal Arts heel veel mee aan de slag gaat. We hebben nu over drie tot vijf opleidingen gehad. Een beetje afhankelijk van de jutelt of je de Engelse aparttelt of niet. En ik denk dat het best wel duidelijk is geworden dat ze allemaal best wel wat te maken hebben met gedrag en maatschappij. Toch zijn er ook best wel wat verschillen. En ik hoop dat er een paar duidelijk zijn geworden. Maar ik wou ze nog even uitlichten. Zo zie je bij psychologie heel duidelijk dat er een heel grote focus ligt op het individu. Je kijkt naar het gedrag van het individu. Je kijkt naar zo'n gedachtgang. Hoe verhouden die zich tot elkaar. En je kijkt ook naar zo'n geestelijke steldheid. Hoe gaat er nou eigenlijk met een persoon? Daar ik denk bijvoorbeeld na over vragen als waarom zijn we wie we zijn? Waarom gedragen we zo? Wie zijn we nou eigenlijk? En steeds meer komt het individu eigenlijk naar voren. Dan heb je het over sociologie. En dan neem je een stapje terug. Je zoent als het ware uit. En je gaat meer kijken naar maatschappelijke groepen. Hoe die zich tot elkaar verhouden. En hoe wij ons verhouden tot de maatschappij. En dan kan je dus kijken naar grotere vraagstukken. Maatschappelijke vraagstukken vaak. Als immigratie, culturele verschillen. Integratie, dergelijke problematieken ga je aan de slag. Enerzijds breng je die in kaart. Doe je daar onderzoek naar. Anders ga je ook echt problemen oplossen denken. En probeer je een stukje bij te dragen aan de oplossing. Als je kijkt naar level arts and science. Zie je dat het een opleiding is die heel erg bezig is. Met het combineren van verschillende perspectieven. En wat ze daarmee doen is ze proberen een oplossing te vinden. Op echt de grotere maatschappelijke vraagstuk. Eén van de manieren waarop ze deze inzicht te proberen te combineren. Is met team teaching. Dat is een lesmetode. Waarbij je eigenlijk gewoon twee docenten, professoren. Tegelijk voor de klaszet. Allebei met een totaal andere invalsoek. Soms een andere mening. Vaak ook een andere expertise. En tegelijk gaan die les geven. En soms gaan die dus met elkaar in debat. Soms leggen die elkaar juist beter uit. Maar ze versterken elkaar wel vaak op een bepaald manier. En zorgen in ieder geval heel veel interactie met de groepen. Liberal Arts is natuurlijk de opleiding die ik gekozen heb. En dit is ook voor mij een van de grootste redenen geweest om de Liberal Arts te kiezen. Want die dynamiek en die interactie met de student of de leerling. Hoe je het wil noemen. Die vond ik heel erg tof. Wat ik ook heel erg leuk vind aan deze opleidingen. En dat dat eigenlijk voor de meeste opleidingen waar ik net over heb gehad. Is dat je het heel erg aan aanpast aan je eigenlijk persoonlijke behoeftes. En ook aan wat je later wil. Bij psychologie heb je meer dan negen richtingen waar je uit kan kiezen. En ook bij Liberal Arts heb je heel veel keuzevakken. Hetzelfde geldt voor sociologie. In deze manier kan je dus echt bouwen naar eigenlijk je persoonlijke toekomst. En verder gaan op het vakgebied wat jij interessant vindt. Ik hoop dat ik vandaag al jullie vragen heb kunnen beantwoorden. Hopelijk zie ik jullie snel op de opendag of op de campus. Tot dan.