 Het bijzondere van dit boek is dat het niet alleen laat zien hoe het ideaaliter gaat in economie. Dat vragen en aanbod aan elkaar gelijk zijn en dat marktuitkomst efficiënt zijn. Maar het laat ook zien hoe de dingen mis kunnen gaan. Hoe inefficiënt bedrijfstakken en hele economieën kunnen zijn. En verschillende collega's, onder andere van de Universiteit van Amsterdam, die hebben mij al gezegd dat ze heel erg blij zijn, dat ik aantoon hoe je dat soort verstoringen kunt meten. In principe heb je niet zoveel veel zin om een leerboek te schrijven, want het is erg tijdroofend, collega's waarschuwen mij ook. Maar ik was ontvreden over de bestaande micro leerboeken. Er wordt uitgelegd de theorie van de consument, de theorie van de producent. Maar hoe dat dan samenwerkt, hoe de prijzen tot stand gebracht worden, dat is een beetje duister. Er valt een zogenaamde Edgeworth box uit de hemel en studenten hebben grote moeite om dat te relateren met wat ze eerder hebben geleerd. Dus als studenten geconfronteerd worden met modellen, die gebruikt worden op het Centraal Planbureau of in internationale handelsbesprekingen, dan hebben ze werkelijk geen clue hoe je die zou moeten begrijpen. En dat wordt duidelijk uitgelegd in dit boek. Is het daarmee een weerslag van de theorie of van de praktijk? De meeste leerboeken microeconomie zijn een weerslag van de theorie. Je hebt de theorie van de vraag, je hebt de theorie van het aanbod en dan worden de prijzen geanalyseerd zodanig dat vraag gelijk is aanbod. De zogenaamde evenwichtsprijzen en die zijn dan efficiënt. En er zijn zelfs economen die denken van nou, dat is allemaal mooi. Maar het probleem is dat in de werkelijkheid er geen voorkomen competitief evenwicht is. Je hebt ernstige verstoringen, er is marktmacht, je hebt prijsopdrijvingen. En in dit boek wordt het algemene evenwicht gebruikt als een benchmark. Dat is inderdaad efficiënt, maar het wordt niet geïdentificeerd met wat er in de werkelijkheid gebeurt. En het verschil tussen wat er in de werkelijkheid gebeurt en die benchmark is heel interessant, want het is een maatstaf voor de inefficiëntie in de economie. Hoe gaan we dit boek gebruiken? Dit boek gaat gebruikt worden door studenten die de basisprincipes van economie hebben gehad. Ze hebben een principal scores gehad en dan gaan ze zich verdiepen in microeconomie. Dus dat gaat gebeuren op de universiteiten, op geavanceerd bachelor's niveau, zowel in het binnenland als in het buitenland. Is het dan zo'n boek schrijven, iets wat je eentje doet? Ja en nee, ik ben de enige auteur en ik had de idee om dit op te zetten. Maar op een gegeven moment heeft de uitgeverij besloten om er een zogenaamt groot project van te maken. En dat betekent dat er een enorm team bij betrokken is. Er waren twaalf meelazers en die hebben elk in twee rondes een rapport geschreven. En er werd ook scherp op toegezien dat ik hun verbeteringen zou aanbrengen. Verder sta ik er bekend om dat ik een beetje kort afschrijf en nogal voor mail ben. Dus er is op een gegeven moment ook iemand opgezet die ervoor zorgt dat alles heel erg soepel geschreven wordt. Werkelijk elke zin in dit boek is herschreven door iemand. Dat is een historica in New York. En de doelstelling, de opdracht, was dat zelfs zij de inhoud van het boek zou kunnen begrijpen. En ik meen dat het gelukt is. Dus er was een enorm groot team. Iedereen was er mee bezig. Op een gegeven moment had ik het gevoel van God en was het nog wel nodig dat ik zelf ook schrijf. Maar dat was zo.