Loading...

Damascus - Timmerman

3,488 views

Loading...

Loading...

Loading...

Rating is available when the video has been rented.
This feature is not available right now. Please try again later.
Published on Sep 11, 2011

Nummer 3 van de cd 'Tot Hier En Niet Verder'
Productie: Paradox
Mixing en mastering: Deef
Tekst: Martee, Bob the Poet

Verse 1 (Martee)
Ik ben een filosoof met rare gedachtengangen
Die soms poogt om zichzelf voor de kar te spannen
Worstel vaak in de lange gang die ik mijn brein noem
En twijfel vaak over de dingen die mij pijn doen
Ik dacht steeds bij mezelf: 'het leven maakt me gek'
Dat sneedt in m'n systeem als het breken van m'n nek
Ik leefde nog maar net maar streefde naar het moment
Dat elke fout uit mijn leven tot leegte gemaakt werd
Ik opnieuw kon begonnen en mijn grote Vader
Weer een ziel kon verzinnen, uit grovere aarde
Maar dan zonder de tranen om zonde gelaten
Die honderden daden nog donkerder maken
'Vergeef mij Heer' riep ik echt elke nacht
Niet wetend dat ik huichelde tegen de sterkste kracht
Die mijn leven kon nemen, breken en helen
En toch koos hij om mij steeds te vergeven

Verse 2 (Bob the Poet)
Geef mij een timmerman want ik sla de plank mis
Ik gis in het donker en strompel half dronken over straat
Lantarens schijnen te fel vandaag
Ik vraag je: 'wie maakte deze dag tot een nachtmerrie?'
Geen paard-achtige taferelen meer voor mij
Ik ben de ridder-op-het-paard scene al weken voorbij
God is voor mij ongrijpbaar als ik kijk naar mezelf
Het is nooit de spijt die me helpt maar Zijn handen
Ze brachten mij door de rouwranden van mijn nagels
En dus vouw ik m'n handen voor Hem iedere avond
Heer draag me door dagen als deze, vergeef me
Lees me de les zodat ik mijn blik hef naar het kruis daar
Zodat ik weer op huis ga
En thuis kom bij de vader door genade van de timmerman
Wie ontkooit de vogel zodat hij zingen kan?
Het is Jezus met Zijn liefde die me heelt vanuit de binnenkant

Verse 3 (Martee)
Ik gaf leven aan de dood in het leven dat ik leefde
Zocht mijn zegen in de hoop dat mijn Jezus zou vergeven
Zevenmaal zeventig keer was het minimale
Als Gods hemelse trein kwam zou ik die niet halen
Zovaak vertraging van de tijd die maar tikte
Ik snapte niet dat hij dit van zijn dienaar pikte
Geduld een schone zaak met een roetzwarte ruit
Zat er als gewoonlijk naast alle troep kwam eruit
Ik schreeuwde om hulp met vingers in m'n oren
Wilde klimmen in de toren met een binnenste bevroren
Tot ik die dingen hoorde die mijn tranen triggerden
Het waren woorden van God op weg naar mijn binnenste
Het verscheurde mijn hart tot ontelbare stukken
Waardoor ik blind liep in mijn voorspelbare putten
Ik zocht naar houvast tot ik greep naar de binnenkant
Van de sterke, liefdevolle hand van een timmerman

  • Category

  • License

    • Standard YouTube License

Loading...

When autoplay is enabled, a suggested video will automatically play next.

Up next


to add this to Watch Later

Add to

Loading playlists...