 pars vigesima quinta operis de civitate dei, haeka transcriptio a societate libri voce facta, bono publico uzui est. Caput octavum, oba kwan causam kultore seyani bifrontem imaginem i psius fingserin't, kwam tamen etiam quadrifrontem videri volunt, sed jam bifrontis simulacri interpretatio proferatu. Duas eum facies ante eretro habere dikunt, kwad hiatus noster, kum os aperimus, mundu similis videatur. Unde et palatum greci appellant et non nuli inkit poeta latini cellum vocaveront palatum, aquo hiatus oris et foras esse aditum adentes versus et introsus ad fauces. Et ce quo perduktus est mundus profter palati nostri vocabulum vel grekum vel poetikum. Quid autem ho cadanimam, quid advitam eternam. Profter solas salivas colatur hik deus quibus partim glutiendis partim expuendis sub-cello palati utraque panditurianua. Quid est porro absurdius kwam in ipso mundu noninvenire duas eianu as ex-adverso sitas, per quas vel admittat adese a likid intro, vel emittat assee foras, et de nostro ore et gutture, quorum similitudinem mundus non habit, vel le mundi simulacrum komponere in jano profter solum palatum, cuyus similitudinem jhanus non habit, kum vero euma faciun quadri frontem, et jhanuma geminum appellant, ada quatuor mundi partes hok interpretantur, quasi a likid as pectet mundus foras sikuta per omnes facies jhanus. Deinde si jhanus est mundus et mundus quatuor partibus constat, fal sumest simulacrum jhani bifrontis, aut assee proptere a verum est, cuya etiam nomine orientis et occidentis, totus solet mundus intelegi, nunquid komanduas partes alias nominamus septem trionis et austri, sikut illi quadri frontem dikunt geminum jhanum, ita quisquam geminum dikturus est mundum? Non habit omnino unde quatuor jhanuas, kwe intrantibus et exeuntibus partiant, interpretentur ad mundi similitudinem, sikuta debi fronti, quad diceren saltem in ore hominis invenerunt, nizi neptunus afortes subveniat et porrigat pisem, cuya pretterm hiatum oris et guturis etiam dextra et assinistra fauches patent, et tamen hank vanitatem per tot jhanuas nulla effugitanima nizi quae audit veritatem dicentem, ego sum jhanua. Caput nonum, de yovis potestate atkwe e yusdem cun jhanu comparatione, yovem autem qui etiam yuppiter dicitur, quem velint intelligi exponant, deus est inciunt habens potestatem causarum quibus aliquid fit in mundu. Hok quamanium sit, nobilissimus vergili versus illetestatur, felix qui potuit rerum cognosere causas, sed cur ei preponitur jhanus, hok nobis vir ille akutissimus doctissimusque respondeat, quoniam penes jhanum incuit sunt prima, penes yovem summa, merito ergo rex omnium yuppiter habetur, prima enim vin cuntur assumis, quia licet prima precedant tempore summa superant dignitate, sed rexte hoka diceretur si factorum prima disernerentur et summa, sicut initium facti est aproficisi, summa pervenire, initium facti incepsio dicendi, summa percepsio doctrinee, aksik in omnibus prima sunt initia, summicoe sunt fines, sed jam hoka negotium interianum terminumque discussum est. Cause autem, quia dantur yovi, eficiencia sunt non efekta, neque un lo modo fie ripotest, utvel tempore preveniantur afaktis initisve factorum. Semper enim prior est rex quia facit, quam ila quia fit, quia apropter si ad jhanum apertinent initia factorum, non idio priora sunt eficienti buscausis, quas yovi tribuunt, sicut enim nighil fit ita nighil incuatur utfiat, quod non faciens causa preceserit. Hung sane deum, penes quema sunt omnes causae factorum, omnium naturarum naturali un quererum, si yovem populi apellant, etantis contumelis, tanko celestis, criminationi buscolunt, tetriure sacrilegio sese obstringunt, quam si prorsum nullum putarent deum. Un de sathius esset eis allium alli quem yovis nomine non kupare, dinium turpibus et aflagitiosis honoribus, suposito vanu figmento, quad pocius blasfemarent, sicut saturno dicitur supositus lapis quem profilio devoraret, quam istum andeum dicere et tonantem et adulterantem, et totum mundum regentem, et pertot stupra difluentem, et naturarum omnium naturallium quererum causas sumas habentem, et susas causas bonas non habentem. De inde quero, quem yam loqum interdeus huic yovii tribuant, si yannus est mundus, deus enima verus animam mundi acapartes eius iste definivit, acaperoc quid quid hoq non est, non est utique secundum istos verus deus. Num ijitur ita dikturi sunt yovem animam mundi, ut yannus sit corpus eius, i dest iste visibilis mundus, hoq si diqunt non erit quem ad modum yannum deum diqant, quanyam mundi corpus non est deus ver secundum ipsos, sed animam mundi acapartes eius, unde apertissime idem diqit deuma se arbitrari esse animam mundi, et hunk ipsum mundum esse deum, sed sicuta hominem sapientem qum sit ex animo et corpore, tamen ex animo diqi sapientem, ita mundum deuma diqi ab animo, qum sit ex animo et corpore. Solum ita quem mundi corpus non est deus, sed auta sola anima eius auta simul corpus et animus, ita tamen uta non sit a corpore sed ab animo deus. Si ergo yannus est mundus, et deus est yannus, nunq id yovem uta deus esse posit, alli quem partem yani esse diqturi sunt, magis enim yovi universum solenta tribuere, unde est yovis omnia plena. Ergo et yovem, uta deus sit et maxime rex deorum, non alli umo posunt existimare qum mundum, uta diis et ceteris secundum istus suis partibus renjet. In hanqa sententhiam ethiam quozdam versus valeri esorani, exponit idem varro in eolibro qum seorsum ab istis de cultu deorum ascripsit, qui versus hi sunt. Yupiter omnipotens regum rerunque deunque, progenitor genetrixque deum, deus unus et omnes. Exponuntur altem in eodem libro ita, qum marem existimarent qui semen emitteret, feminam quae acciperet, yovenque esse mundum et heum omnia semina exe emitteret et insere cipere. Qum causa inquit ascripsit soranus yupiter progenitor genetrixque necminus qum causa unum et omnia idem esse, mundus enim unus et ineo uno omnia sunt. Caput decimum, han yani et yovis erecta discrethio sit. Qum ergo et yanus mundus sit et yupiter mundus sit unus quesit mundus, quare duodii sunt yanus et yupiter, quare seorsus habet templa, seorsus haras, diversa sacra dissimilia simulacra, si propterea quod alia vis est primordiorum alia causarum et ila yani ila yovis nomen acepit. Nunquit si unus homo indiversis rebus duas habet potestates auta duas artes, quia singularum diversa vis est, idio duo judices auta duo dicuntur artifices, siq ergo et unus deus qum ipsi habet apotestatem primordiorum ipsi causarum, numo propterea iluma duos deus esse necesse est putari, quia primordia causeque res suesunt, quod si hoc justum putant et yam ipsum yovum tot deus esse dikant quod quod ei cognomina propter multas potestates dederunt, quoniam res omnes exquibus ila cognomina sunt adivita, multe atque diversa sunt, exquibus pauka conmemoro. Caput un decimum, dei cognomini bus yovis, quae non ad multos deus sedad unum eum demque referuntur, dikserunt eum victorem invictum opitulum impulsorem statorem centumpedam su pinalem, tigillum almum ruminum et alia quae persequi longum est, hek autem cognomina impulsuerunt unideo propter causas potestatesque diversas, non tamen propter totres et yam totadeus eum esse coegerunt, quod omnia vinceret, quod anemine vinceretur, quod opem indigentibus ferret, quod haberet impellendi, statuendi, stabilendi, resupinandi potestatem, quod tanquam tigillus mundum contineret a casustineret, quod aleret omnia, quod ruma id est mamma aleret animalia. In his ut advertimus queda mania sunt quedam exigua, et tamen unus utraque facere peribetur. Puto, interse propin quiora esse causas reerum atque primordia, propter quas res unum mundum duos deus esse voluerunt, yovem atque yanum, quam continere mundum et mamam daresi animali bus. Nektamen propter hek opera duotamen longe interse vi et dignitate diversa duo di esse compulsi sunt, sed unus yuppiter propter illud tigillus propter illud ruminus apellatus est. No lo dicere quod animali bus mamma prebere su gentibus magis yunonem potuit dechere quam yovem, prezertim cum eset etiam diva rumina quae in hoq opus adiutorium illi famulatumve prebere. Quodito anim posse responderi et yunonem yunonem nil aliud esse quam yovem, secundum illos valeri sorani versus ubi diktum est yuppiter om nipotens regum reerunque deunque progenitor genetrixque deum. Quare ergo diktus est et ruminus cum diligenciu fortasse quarentibus yinveniatur esse etiam illa diva rumina? Si enim majestate deorum rexte vi debatur indinium, utin una spica alter ad curam geniculi, alter ad foliculi pertinert, quanto est indinius unem rem infimam, idest utamammis alantur animalia, duorum deorum potestate curari, quorum sit unus yuppiter rexte yungtorum, et hoq agat non saltem cungonyu jessua, sed cum ignobili nexiokwa rumina nisi quia y est etiam y rumina? Ruminus fortasse pro sugentibus maribus rumina pro feminis. Dicherem quip no luisse illos yovii femininum nomen imponere, nisi et inillis versibus progenitor genetrixque diceretur, er inter eius alia cognomina legerem, quodetiam pecunia vocaretur, quam deam inter illos minuscularios invenimus, et inquarto libro comemoravimus, sed cum et mares et femine habiant pecuniam, quur non et pecunia et pecunius apellatus sit, siquta rumina et ruminus yviderin. Capo duodecimum, quod yupiter etiam pecunia nuncupetur, quam vero eleganter racionem huius nominis reddiderunt, et pecunia inquit vocatur quod eius sunt omnia, o maniam racionem divini nominis, immo vero ille cuius sunt omnia vilissime et contumeliosissime pecunia nuncupatur. Ad omnia enim qu'e celo et terra continentur, quid est pecunia in omnibus omnino rebus qu'e abominibus nomine pecunia e possidentur, sed nimirum hok avarizia yovin nomen imposuit ut quis quis amat pecuniam non quem libet deum sed ipsum regem omnium siibi amare videatur, aliud nan ques sunt divitia, aliud pecunia, nam dicimus divites sapientes, justos bonos, quibus pecunia vel nulla vel parva est, magis enim sunt virtutibus divites, per quas eis etiam in ipsis corporallium rerum necessitatibus satest quod adest, pauperes vero avarus, semper iniantes etegentes, quam libet enim manias pecunias habere possunt sed in earum quanta cunque abundancia non egeri non possunt, et deum ipsum verum recte dicimus divitem non tamen pecunia sed omnipotentia, dicuntur ita quet divites pecuniosi sed interius egeni si cupidi, item dicuntur pauperes pecunia carentes sed interius divites si sapientes. quali sergo ista theologia debet eis se sapienti, ubi rex deorum eius rei nomen acepit, quam nemo sapiens concupivit, quanta enim facilius si aliquid hakadot trina quod advitam pertinere ta eternam, salubriter diceretur deus mundirector non abeis pecunia sed sapienti avokaretur, cuiu samor purgat asordibus avaritie, hoquest abamore pecuniae. caput tertium decimum, quod dum exponitur quid saturnus quid versit genius, uterque unus yupiter eis sed oceatur, sed quid dehok yove plura, adquem fortasse ceteri referendi sunt, ut inanis remaneat deorum opinio plurimorum, qum hik ypse sind omnes, sive quando parteseius vel potestates existimantur, sive qum vis anime quam putant percuntam difusam ekspartibus molis huius, in quas visibilis mundus iste consurgit, et multiplici administratione nature quasi plurium deorum nomen acepit, quid est anim et saturnus, unus in quid de principibus deus, penes quem sationum omnium dominatus est, nonne expositio versum ilorum valeri eis orani, sic se habet yovem esse mundum, et eum omnia semina exse emittere et insere cipere, quid est genius, deus in quid qui prepositus est, a ca vim habet omnium reerum ginien darum, quem allium hank vim habere credont quam mundum, quid iqtum est yupiter progenitor genetrixque, et acum alio loco genium diicit esse unius quisque animum rationalem, et ideo esse singulus singularum, talem autem mundi animum deum esse, ad hoc idem utique revocat uta tankwam universalis genius y mundi animus esse credatur. iqtest iditur quem appellant yovem, nam si omnis genius deus et omnis viri animus genius, seguitur utsit omnis viri animus deus, quod si et ipsos aborrere absurditas ipsa compellit, resta tut eum singulariter et excelenter diqant deum genium quem diqunt mundi animum, ac per hoc yovem. Caput quartum decimum, de mercurii et martis oficis. Mercurium vero et martem quomodo referant ad aliqas partes mundi et opera dei, quesunt in elementis non invenerunt, et ideo eus saltem operibus hominum preposuerunt, sermo cinandi et belli gerandi administros, quorum mercurius si sermonis etiam deorum potestatem gerit, ipsi quoque regi deorum dominatur, si secundum eus arbitrium yupiter loquitur aut loquendi abillo acepit facultatem, quod utique absurdum est. Si autem ili humani tantum sermonis potestas tributa peribetur, non est credibile ad lactandos mamma non solum pueros, sed etiam pekora, unde ruminus cognominatus est, yovem descendere voluise, et curam nostri sermonis, quo pekoribus antecellimus adase pertinere noluise, acperok idem ipsi est yovis at quomercurius. Quod si sermo ipsi dicitur esse mercurius, sicutea quede illo interpretantur ostendun, nam ideo mercurius quasi medius curres dicitur apellatus, quod sermo currat inter homines medius, ideo hermes grece, quod sermo vel interpretatio, quhe ad sermonem utique pertinet, hermeneia dicitur, ideo etmercibus presse, quia intervendentes et ementes sermo fit medius, alas eius incapite impedibus significare volu crem ferri per aera sermonem, nuncium dicitum quoniam per sermonem omnia cogitata enunciantur. Si ergo mercurius ipsi sermo est, ethiam ipsis confitentibus deus non est, sed qum cibi deus faciun deus, qui nec demones sunt, imundis suplicando spiritibus possidentur abeis, qui non dii sed demones sunt. Item quia nec marti ali quod elementum vel partem mundi invenire potuerunt, ubi ageret opera qualia cungquenatura, deum belli esse diczerunt, quod opus est hominum et optabilius non est, si ergo pacem perpetuam felicitas daret, mars quid ageret non haberet. Si autem ipsum belli est mars, si qut sermo mercurius, utinam quam manifestum est quod non sed deus, tam non sed et belli quod vel falso vocetur deus. Capot quintum decimum, destellis quibusdem quas pagani deorum suorum nominibus non cuparunt, nisi forte il stelle sunt hi di quas eorum apela vere nominibus. Nam stellam quandam vocant mercurium quandam itidem martem, sed ibi est et illa quam vocant jovum et tamen eis mundus est jovis. Ibi quam vocant saturnum et tamen ei preeteria dant non parvam substantiam omnium vidiellicet seminum. Ibi est et illa omnium clarissima quae abeis apellatur venus, et tamen eandem venerem est etiam lunam volunt, quam vis de illo fulgentisimo sidere apudeo stanqua de malo aureo, yuno venusque contendant. Luciferum enim quidam veneris quidam dicunt est yunonis, sed ut solet venus vincit. Nammulto plures eam stellam veneri tribunt, itaut vix eorum quisquam reperiatur quii alliud opinetur. Quisautem non ridiat, qum regem omnium jovum dicant, quod stella eius ab stella veneris tanta vincitur claritate, tanto enim est sedebut et ceteris illa fulgentiur, quanto est ipse potentior. Respondent idio si quvideri, quia illa quae putatur obscurior, superior est atque aterris longe remotior. Si ergo superiorem lokum mayor diñitas meruit, quare saturnus Ibi est yove superior? An vanitas fabule, quae regem yove facit, non potuit usque adassidera pervenire, ed quod non valuit saturnus in reño suo, neque in capitolio saltem obtinere est permissus in celo? Quare autemianus non acepi taliquam stellam? Si proptere a quia mundus est et omnis in illo sunt, et yovis mundus est et habit tamen? Anis te causam suam composuit, utpotuit et pro una stella quam non habit intersidera, tot facies acepit in terra? Deyinde, si proptere solas stellas mercurium et martem partes mundiputant, uteos deos habere posssint, quia utique sermo et bellum non sunt partes mundi, sed actus hominum. Cur arieti et tauro et cancro et scorpioni, ceterisque huius modi, quae celestia sinia numerant, et stellis non singulis, sed singula pluribus constanta superiusque istis in sumo celo peribent collocata, ubi constanzior motus inenarrabile me atum sederibus prebet, nun la saras, nun la sacra, nun la templa fecerunt, nec deos non dico inter hos selectos, sed ne inter illos quidem quasi plebeios habuerunt? Caput sextum decimum, de Apolline et Diana, ceterisque selectis diis, quos partes mundi esse voluerunt. Apolline, quam vis divinatorem, et medicum velint, tamen utinalico aparte mundi statuerunt, y etiam solem esse digserunt. Dianaamque germanam eius similiter lunam et viarum apresidem, unde et virgine volunt, quod via nichil pariat, et idio ambos sagytas habere, quod y duos idera de celo radios terras usque pertendant. Vulcanum volunt inye mundi, neptunum acuas mundi, ditem patrem, hoqest orcum, terrenam et infimam partem mundi. Liberum et acererem preponunt seminibus, velillum masculinis, illam femininis, velillum liqori, illam vero ariditati seminum. Et hoq uti quetotum refertur ad mundum, ilesta diovem, hui propterea diktus est progenitor, genetrixque, quod omnia semina exe emiteret et insere ciperet. Quando quidem etiam matrem manjam eandem acererem volunt, quam nihil aljud dikunt esse quam terrem, eamque peribent et yunonem, et idio ei secundas causas rareum tribunt, qumtamen yovi sithediktum progenitor genetrixque deum, quia secundum eos totus ymundus est yovis. Minervam etiam quia eam humanis artibus preposuerunt, nec invenerunt velestellam ubi eam poneremt, eandem velesumum etera veletiam lunam esse diqzerunt. Vestam quokwem ym quia dearum maximam putaverunt, quod ypsa sithetera, quam vis yinem mundi leviorem, quii pertinet adusus hominum faciles, non violentiorem qualis vulcani est, ei deputandum esse crediderunt. Acperok omnes istos selektos deus hunk esse mundum volunt, inquibuzdam universum, inquibuzdam parteseius, parteseius, universum sikut yovem, parteseius utagenium, ut matrem maniam, ut solemet lunam, velpotius apollinem etedianam, et alequando unum deum res plures, alequando unum rem deus plures faciunt. Nam unus deus res plures sunt, sikut ypsa yupiter, et mundus enim totus yupiter, et solum celum yupiter, et sola stella yupiter habetur et dicitur. Itenqu juno, sekundarum, causarum domina, et juno air, et juno terra, et si venerem vinceret, juno stella. Similiter minerva summus eter, et minerva itidem luna, quam esse in eteris infimo limite existimant. Unum vero rem deus plures ita faciunt, et eianus est mundus et yupiter, siket yuno est terra, et mater maña ete cheres. Caput septimum decimum, quadetiam ipse varro opiniones suas dedis pronunciaret ambiguas. Et sikut heka qu'e exempli gracia commemoravi, ita cetere non explikant, sed potius implikant, sikut impetus e rabunde opinionis impulerit, ita huk et qu'e iluk, hink et qu'e ilink insiliunt et resiliunt, utipse varro de omnibus dubitare, quam aliquid affirmare maluerit. Nam trium extremorum primum dedis certis, cum absolviset librum, inaltero dedis incertis, dicere ingressus ait, cum in huk libello dubias dedis opinionis posuero, repreendi non debeo. Qu'enim putabit yudikari oportere et posse, cum audierit faci et ipse, ego potius perduci posum, ut imprimo librum qu'e dicsi indubitationem revocem, quam in huk qu'e perscrisit, quam in huk qu'e perscribam omnia utad aliquam dirigam sumam. Ida non solum istum dedis incertis, sedetiam ilum dedis fecit incertum. Interzio porro isto dedis selectis postea quam prelo cutus est, quod ex naturali et theologia prelo quendum putabit, ingressurus huius et theologia vanitates et insanias mendaches, ubi eum non solum non ducebat rerum veritas, sedetiam mayorum premebat autoritas, dedis incuit populi romani publicis, quibus edes dedicaverunt e osque pluribus signis ornatos notaverunt inok libro scribam, sed uta gsenofanes kolofonios ascribit quid putem non quid contendam ponam. Hominis est enim hek opinari, dei shire. rerum igitur non comprensarum nek firmissime creditarum sed opinatarum et dubitandarum sermonem trepidus pollicetur dicturus eaque abuminibus institutasunt. Neque enim sigute shiebat esse mundum, esse celum et terram, celum sederibus fulgidum, terram seminibus fertilem, atque huyus modi chetera, sigut hankatotam molem atque naturam vi quadam invisibili akapre potenti regi atque administrari. Certa animi istabilitate credebat, ita poterat afirmare seiano quad mundus ysset aut desaturno invenire quamodo et jovis patereset et jovi reignanti sublitus fattus esset et chetera talia. Finis partis vigesime quintae. Pars vigesima sexta operis decivitate dei hek atranscripcio asocietate libre voce facta bono publico usui est. Caput duo de vigesimum quae credibilior causasit qua error paganitatis inoleverit. Dequibus credibilior reditu ratio cum peribenturu homines fuis et unicu icu eorum abis quii eos adulando deos esse voluerunt ex eus ingenio moribus actibus casibus sacra et solemnia constituta atque hek paulatim per animas hominum demonibus similes et ludicrarum rerum avidas irrependo longe lateque vulgata ornantibus ea mendacis poetarum et adea fallacibus spiritibus seducentibus. Facilius enimefieri potuit ut juvenis impius vel ab impiopatre interfici metuens et avidus reini patrem pellere terreño quam id quod iste interpretatul idio saturnum patrem ayove filio superatum quod ante est causa quae pertinet adiovem quam semen quod pertinet ada saturnum. Si enim hoc ita esset nun quam saturnus prior fuiset nek pater jovis esset. Semper enim semen causa precedit nek unquam generaturex semene. Sedekum conantur vanisimas fabulas sive hominum resegestas velut naturalibus interpretationibus onorare etiam homines akutisimi tantas patiuntur angustias uteorum quokwe anitatem dolere kogamur. Caputunde vigesimum de interpretationibus quibus kolendi saturni razio concinnatur. Saturnum inquit dixerunt quae nata exeo essent solitum devorare quod eo semena onde nascerentur redirent. Et quod ili proiove gleba obiecta est devoranda significat inquit manibus humanis obrui ceptas serendo fruges ante quam utilitas arandi esset inventa. Saturnus ergo dici debuit ypsaterra non semena ypsa enim quodam modo devoratakuea genuerit kum exea nata semena ineam rursus recipienta redirent. Et quod proiove acepis dicitur glebam quid hok adid valet quod manibus hominum semen gleba coopertum est nun quid idio non est utetra devoratum quod gleba coopertum est ita enim hok adictum est quazi qui glebam oppozuit semen abstulerit. Sikuta saturno peribent oblata gleba ablatum yovem ake non potius gleba semen operiendo fecherit illud diligenthius devorari. Deindo isto modo semen est ypsater non semeni causa quod paulo ante dicebatur. Sede quid faciant homines quid kum res astultas interpretantur non invenunt quid sapienter dicatur falsem habit inquid sapter agriculturam certe illo renyante non dum erat agricultura et idio priora eius tempara peribentur sikut idem ypsae fabelas interpretatur quid aprimi homines exhis vivebant semenibus quae terra sponte ginyebat. Anafalcem sceptro perdito achepit ute quid primis etemporibus rex fuerat otiosus filio renyante fierat operarius laboriosus deinde idio dicit a quibusdama pueros ei solitos imolari sikut apenis et a quibusdam etiam mayores sikut agallis quia omnium seminum optimum est genus humanum dehaka crudelisima vanitate quid opus est plura dicere ho capothius advertamus adqueteneamus as interpretationes non referri ad deum verum vivam incorpoream incomutabi lenque naturam acuo vita ineternum beata poshenda est sed earum esse fines inerebus corporalibus temporalibus mutabidibus adquemortalibus quad celum inkuit patrem saturnus castrasse infabulis dicitur hoca significat apenes saturnum non apenes celum semen esse divinum hoca proptere a quantum intelligidatur quia nikil in celo dese minibus nasitur sedece saturnus si celi est filius jovis est filius inumerabiliter et diligenter afirmant ita ista què a veritate non veniunt plerunque et annullo impelente se y subverton chronon apellatum dicit quad greco vocabulo significat tempori spathium sine quo semen inkuit non potest esse fecundum haek et alia desa turno multa di cuntur ed atsemen omnia referuntur sedes altem saturnus seminibus con tanta ista potestate suficeret quid athek di alia requiruntur maxime liber et libera ed est ceres de quibus rursus quad atsemen atinet tanta dicit quasi desa turno nil dixerit capot vigesimum incereris altem sacris predicantur ila eleusinia quae apud atenienses nobilissima fuerunt de quibus iste nil interpretatur nisi quad atinet adofrumentum quad ceres invenit ed at proserpinam quam rapiente orco perdidit et hank ipsam dicit significare fecunditatem semenum de fuiset quad am tempore e ademque esterilitate terra mereret exortam esse opinonem quad filiam ceres id est ipsam fecunditatem quae a proserpendo proserpina dicta estet orcus abstulerat et apudi inferos detinuerat quae res kuma fuiset luctu publico celebrata quia rursus e andem fecunditas redid proserpina reddita exortam esse letitiam et exok solemnia constituta dicit de inde multa in misterius eius tradi quae nisi ad frugum invenitonem non na pertiniant capot vigesimum unum de turpitudine sacrorum quae libero celebrabantur jam vero liberisam iam vero liberisam iam vero liberisacra quem likilis seminibus acaper hoc non solluma liqoribus frugtum quorum quodam modo primatum vinum tenet verum etiam seminibus animallium prefecerunt ad a quantam turpitudinem pervenerit pijet quidem dicere propter sermonis longitudinem sed propter istorum turpitudinem non pijet intercetera quae prettermittere quoniam multa sunt cogor in itali e compitis quedem dicit sacra liberi celebrata quem tanta licentia turpitudinis utineius honorem pudenda virilia colorentur non saltem aliquantum vere cundiore segreto sed impropatulo exultante nequitia nam hoc turpe membrum per liberi dies festos cum honorem anyo plostellis impositum prius rure in compitis etus quen in urbem postia vectabatur inopido autem lavinio unus liberototus mensis tribuebatur cuius diebus omnes verbis trusissimis uterentur donek ilu de membrum perforum transvectum eset aque in loco suo quiesheret cui membro inonesto matrem familias honestisimam palam coronam necesse erat imponere sic videlicet liber deus placandus furat pro eventibus seminum sic abagris fascinatio e pellenda ut matrona facere cogeretur in publico quod nec meretrix si matrona spectarent permiti debuit in teatro propterhec saturnus solus creditus non est suficere posse seminibus ut ocasiones mutlipican dorum deorum in mundanima reperiret edabuno vero merito in munditie destituta aq per multos falsos aviditate majoris in munditie prostituta ista sacrilegia sacra nominaret sesseque spurcorum demonum turbis kon violandam pollu endamque preberet caputalterum et vigesimum de neptuno et salacia aq venilia jam utique abebat salaciam neptunus uxorem quam inferiorem aqam maris esse dixerunt ut quid ili adiunta est et venilia nisi utsine un la causa necesariorum sacrorum sola libidine anime prostitute multiplicaretur invitatio demoniorum sed proferatur interpretatio preclare teologie quenus abista reprensione reddita racione compescat venilia inquit un da est que adlitus venit salacia quen salum reddit quur ergo dea e fiont due cum sit una un da que venit et reddit nemp e ipsa est ans in multa numina libido vesana quam vis enim aqa non geminetur que it et reddit huius tamen ocasione venitatis duobus demoniis invitatis ampilius comaculatur anima que it et non reddit queso te varro vel vos qui tam doktorum hominum talia ascripta legistis et aliquid manium vos didicis e iactatis interpretamini hoc non lo dicere secundum illam eternam incomutabilemque naturam qui solus est deus set saltem secundum anima mundi et parteseius quos deus est severos existimatis partem anima mundi que mare permiat deum vobis fecis e neptunum uttokunque tolerabilioris erroris est itane onda adalitus venis et insalum reddians dues sunt partes mundi autodue partes anima mundi quis vestrum ita desipiat uttohoc sapiat quur ergo vobis deus fecerunt nisi qui aprovisum est asapientibus mayoribus vestris non uttodii pluris vos regerent sed utthea qui istis vanitatibus et falsitatibus gaudent pluravos demonia posiderent quur autem illa salacea perhang interpretatiolem inferiorem maris partem aviro erata subdita perdidit nanque illa modo cum refluentem fluttum est peribetis in superficie posuistis ane qui veniliam pelice macepit irata sum maritum de supernis maris exclusit kaput vigesimum terthium de terra quam varro dea messe konfirmat animus mundi quem opinatur deum etiam hanga corporis sui infimam partem permet e ique vim divinam impertiat nenpe una esterra quam plenam quidem videmus animalibus suis verum tamen ipsam manium corpus in elementis mundique infimam partem quur eam volunt deam ane qui a fecunda est quur ergonon magis homines diisunt qui eam fecundiorem faciunt escolendo sed cum harant non cum adorant sed pars anime mundi inciunt quae per illa mapermiat deam facit quasi non evidentio sit in hominibus anima quae utrum sit nulla feit questio et tamen homines dii non habentur et quadesta graviter dolendum his qui dii non sunt et quibus ipsi meliore sunt colendis et adorandis mirabili et miserabili errore subduntur et certe idem varro in eodem dedis selectis libro tres ese afirmat anima gradus in omni universaaco e natura unum quad omnes partes corporis quae vivunt transit et non habent sensum sed tantum ad vivendum valetudinem hank vim in nostro corpore permanare dicit in ossa ungues capillos sikuti mundo sinesensus aluntur et creskunt et modo quadam suo vivunt secundum gradum anime in quo sensus est hank vim pervenire in oculos aures nares os tactum terthium gradum ese animesumum quad vocaturanimus in quo inteligencia premenet hock preter hominem aare mortales hank partem anime mundi dicit deum in nobis autum genium vocari ese autum in mundo lapides a kterram quam videmus quo non permanata sensus ut ossa ut ungues dei solem vero lunam stellas quae sentimus quibusque y sesentit sensus ese eus et e raporro animu meus quios vim quae pervenit in astra ea quokue facere deus ut perea quod in terram permanat deam telurem quod autum inde permanat in maare at quoe oceanum deum ese neptunum redia tergo abak quam theologiam naturalem putat requie senti causa abis ambagibus atque an fraktibus fratigatus e gresus est rediat inkwam rediat ad civilem hik eum aduktenio tantisper dehak ago non dum diiko si terra et lapides nostris sunt ossibus et ungwibus similes similiter eus intelligentiam non habere sikot asensu carent autsi id circo habere di kuntu rossa et ungwes nostri intelligentiam quia in homines sunt quihabet intelligentiam tam stultum ese quihos in mundodeos dicit quam stultum est quihin nobis ossa et ungwes homines dicit set heck cun filosofis fortassis agenda sunt nun cautem istum aduk politicum volo fieri en impotest ut lichet in illam naturalis theologie veluti libertatem kaput erigere paululum voluise videatur aduk tamen hunk librum versans et se in illo versari cogitans, eum etiam indere spexerit huk propterea dixerit ne mayores eius sive alie civitates tellurem aque neptunum inaniter coluise credantur sed huk digo pars animi mundani coe per terram permiat sicut una est terra cur non etiam unama fecit deam quam dicit esse tellurem quod si ita fecit ubi eri torcus frater jovis at queneptuni quem ditem paatrem volcant ubi eius coniux proserpina qua secundum aliam in eisdem libris positam opiniunem non terre fecunditas sed pars inferior peribetur quod si dikunt animi mundani partem cum permiat terre partem superiorem ditem patrem facere deum cum vero inferiorem proserpinem deam tellus illa quiderit ita enem totum quod ipsa erat induas istas partes deosque divisum est ut ipsa terthia coe sit aut ubi sit invenire non posit nisi quis dikat simul orcum atque proserpinem unem deam est tellurem et non estse jam tres sed aut unem aut duos et tamene tres dikuntur tres habentur tres coluntur aris suis delubris suis sacris simulacris sacerdotibus suis et perhec etiam fallatibus prostitutam animam construprantibus demonibus suis aduk responde atur quam partem atere perme et pars mundani animi u deum faciat tellumonem non inkid sed una e ademque terra habet geminam vim et masculinam quod semina produkat et femininam quod venutriat inde avi feminine diktam esse tellurem amasculi tellumonem quur ergo pontifices utipse indikat aditis quoque alis duobus quatwardis faciunt rem divinam telluri tellumoni altori rusori de tellure et tellumone yam diktum est altori quare quod exterra inkid aluntur omnia quenata sunt rusori quare quod rusus inkid quuta e adem revolvuntur caput vigesimun quartum de telluris cognominibus e orunque significationibus qu'etiamsi erant multarum erum yudices non debuerunt multarum debuerunt multarum deorum firmare opiniones tebuit ergo una terra propter istam quater geminam vim quatur habere cognominna non quatur facere deus sicut tot cognominibus unus yupiter et tot cognominibus unayuno in quibus omnibus vis multiplex esse digitur adunum deum vel unam deama pertinens non multitudo cognominum deorum etiam multitudinem paciens sed profecto o sicut tali quando etiam ypsas vilissimas feminas erum quas libidine quesierunt tedet penitetco turbarum sic animam vilem factam etimundis espiritibus prostitutam deus sibi multiplicare quibus cognominanda prosterneretur sicut plurimum libuit sic alequando etpiguit nam et ypsa varro quasi de ypsa turba verekundatus unam deam vult esse tellurem eamdem inquit dikuntam atrem maniam quod tempanum habiat significari esse orbem quod turre sincapite opida quod sedens fingatur circa eam kumomnia moveantur ypsam nonmoveri quod gallus uica dee utes servirent fecerunt significata qui semine indigiant terram secui oportere inea quippe omnia reperiri quod se apudea miactant quit terrem colunt ne sediant semperenim esse quod agant ciumbalorum assonitus ferramentorum yactandorum acmanum etheius rei crepitum incolendo agro qui fit significant idio ere quod eam antiqui kolebant ere ante quan ferrum esset inventun leonem inquit adiungunt solutum ac mansuetum utos tendant nullum genus esset ere tam remotum ac vehementer ferrum quod non subigi colique conveniat deinde adiungit ethe dicit telurem matrem ethe nominibus pluribus ethe coniominibus quod nominarunt deus existimatos esse con blures telurem inquit quod apere fiat melior matrem quod plurim apariat manjam quod cibum apariat proserpinam quod egzea proserpant fruges vestam quod vestiatur herbis sic alias deas inquit non absurde adhank revokant si ergo una dea est que quidem consulta veritate necipsa est interim quid iturim multas unius sint ista multa nomina nom tam dea multe quam nomina sederantium mayorum autoritas deprimit et eundem varronen posthanka sentenciam trepidare compellit adiungit enim etdicit quun quibus opinium mayorum deis deabus quod pluris eas putarun tese non puñat quomodo non puñat qun valde aliude sit unam dea nomina habere multa aliude est deas multas sed potest inquit fieri ut eadem res et unasit et inea quaidam res sint pluris concedo in uno homine est res pluris non quid idio et deas pluris verum sigut volunt dividant conflent multiplitent replitent implitent hekasund teluris et matris mania preclara musteria unde omnia referunturad mortalia semina et exercendam agrikulturam itane adem relata et hunk finem habenzia tympanum turres galli yactatio insanamembrorum crepitus cimbalorum conficcio leonum vitam quicuam pollicentru eternam itane proptere galli absisii uic maniae dea e serviunt ut sinificent qui semine indigiant quasi non eos ipsa potius servitus semine faciat indigere utrum enim secuendo hank deam cum indigiant semen adeqirunt anapotius secuendo hank deam cum habiant semen amitunt hok interpretari est an detestari nec attenditur anemones prevaluerint qui nec alico amania hisa sacri polliceri ausisunt et tam crudelia exigere potuerunt si dea terra non eset manus ei homines operando inferent utesemina consecuerentur perillam non etsibi serviendo utesemina perderent propterillam si dea non eset fecunda fieret manibus alienis utanon cogeret hominem sterile mefieri manibus suis jam quod in liberi sacris honesta matrona pudenda virilia coronabat spektante multitudine ubi rubens et sudans si est ulafrons genominibus adestabat forcitan et maritus et quod in celebrazione nupciarum super priapi scapum nova nupta sedere yubebatur longe contemtibili ora at co levi ora sunt preista turpitudine crudelisima vel crudelitate turpissima ubi demonia cis eritibus sig uterque sexus iluditur uteneuter suovunre perimatur ibi fascinatio timetur agrorum hik membrorum amputatio non timetur ibi sig theonestatur nove nupta verekundia ut non solun feekunditas sed nec virginitas adimatur hik ita amputatur virilitas utenec convertatur infeminem nec vir relinquatur caput vigesimum quintum quam interpretatioonem de abcisione atidis grecorum sapientium doctrina repeperit etatisile non est comemoratus nec eius abisto interpretatio requisita est in cuyus dileksionis memoriam gallus absiditur sed dokti greci atque sapientes ne quaku amoratioonem tam santama preclaranque ta cuerunt propter vernalem quip entere hoe ceteris esta temporibus pulcrior perfurios filosofus nobilis attin flores significare peribuit et idio abcisum cuya flos decidit ante fructum non ergo ipsum hominem vel quasi hominem cui est avocatus attis sed virilia eius af flori comparaveron ipsa quipe o vivente deciderunt immo vero non deciderunt neque decerpta sed plane discerpta sunt nec illo flore amiso quis quam poste afrutus sed potius sterilitas consecuta est quid ergo ipsa relikus et quid quid remansid abcisum quid eus significari dicitur cuo refertur coe interpretatio inde profertur enhaek frustra moliendo nilque inveniendo persuadent illud postius esse credendum cuo de homine castrato fama yaktavit literisque mandatum est merito hink aversatus est varro noster neque hoca dicerevoluit non enim hominem dotisimum latuit vigesimum sextum de turpitudine sacrorum matris magne itenque de mollibus e idem matri magne contra homine virorum mulierunque vere cundiam concekratis quii usque in esternum diem madidis capillis facie de albata fluentibus membris incesu femineo per plateas, vicosque aginis ethiam apropolis unde turpiter vivrent exigebant nil varro dicerevoluit neq uspiam me legisse commemini diefecit interpretatio erubuit eratio contiquit oratio vicit matris magne omnes deos filios non numinis magnitudu sed criminis monstro neq jani monstrositas comparatur ilin simulacris habebatasolam deformitatem ista in sacris deformem crudelitatem ille membra in lapidibus adita hec in hominibus perdita hoq dedekus tot jovis psius et tantas tupra non vincunt ille interfemineas unu ganumede celum infamavit ista tot molibus profesis et publicis et incunavit terram et celu fecit in yuriam saturnun fortasse posemus huikinisto genere turpissime crudelitatis sive konferre cui patrem canstrasse peribetur sed in saturni sacris alienis manibus pocius o cili quaman suis abcili potuerun devoravit ille filios utapuaete eferun et fysici ex hoc interpre tantur quod volun utautem historia prodit necavit sed quod eipeni suos filios asacrificatisunt non recepere romani at vero ista mania corum mater etiam romaniis tempis castratus intulit atque ista mansevitiam morenque servavit credita vires adjuvare romanorum execando virilia virorum quid sunt ad hoc malum furta mercurii veneris lasivia stupra ac turpitudines ceterorum què proferemus delibris nisi cotidie cantarentur et saltarentur in teatris sed hoc quid sunt ad tantum malum cuius magnitudo maniae matri tantum modo competebat presertim quod ila dicuntur apoetis esse conficta quasi poete id etiam finxerit quod ea sintediiis grata et acepta utergo canarentur vella scriberentur sit audacea vell petulansia poetarum ute vero divinis rebus et honoribus e isdem imperantibus et extorkwentibus numinibus adderentur quid est nisi crimen deorum immovero confesio demoniorum et decepsio miserorum verum illud quod de abscisorum consecratione mater deum coli meruit non poete confixerum sed horre remagis quam canere maluerund hisnediiis selectis quis quam consecrandus est uto post mortem vivat beate quibus consecratus antemortem honeste non poetest vivere tom fedis superstitioonibus subditus et immundis demonibus obligatus sed hecomnia incuit referuntur ad mundum vidiat nepotius ad dim mundum quid autem non poetest referri ad mundum quadesse demonstrator in mundum nos autem animum querimus qui vera religione confisus non tamquam deum sum adoret mundum sed tamquam opus dei propter deum laudet mundum et mundanis sordibus expiatus mundus perveniat ad deum qui condidit mundum finis partis vicesime sexte pars vicesima septima operis de civitate dei hecatranscriptio asocietate librevoce facta bono publico uso est caput vicesimum septimum dei figmentis fuziologorum qui neca veram divinitatem colunt neca eo cultu quo colenda est vera divinitas istos vero deos selectus videmus quidem clarius innotuisse quamaceteros non tamen ut eorum ilustrarentur merita sed ne occultarentur obrobria undemagis eos homines fuisse credibile est sicut non solo ma poetice litere verumetiam historice tradiderunt nam quod vergilius ait primus abeterio venit saturnus olimpu arma jovis fujiens et reignis exul adeptis et que ad angrem pertinencia consecuuntur notam de hoc heuemerus pandit historiam quam eños in latinum vertit elokium unde quia plurima posuerunt quii contra huius modi errores antenos vel greco sermone vel latinos scripserunt non in eo mici plaquit in morari ipsas fuziologias cum considero quibus docti etacuti comines hasres humanas conantur vertere inres divinas micil video nisi adatemporalia terrenakwe opera naturanque corpoream vel etiamsi invisibilem tamen mutabilem potuise revokari quod nun lo modo est verus deus hocautem si saltem religiositati congruis disignificatioonibus ageretur eset quidem dollendum non his verum deum annunciari atque predikari tamen ali quomodo ferendum tam feda etaturpia non firi nec juberi at nunca cum prodeo vero quo solo anima se hinabitante fit felix nepas sit colere auta corpus autanimam quanto magis ne farium est ista sig colere ut nec salutem nec decus humanum corpus autanima colentis obtineat quamo brem si templo sacerdote sacrificio quod vero deo debetur colatur ali quod elementum mundi vel creatus ali quis spiritus etiamsi non mundus et malus non ideo malum est quia illa mala sunt quibus colitur sed quia illa talia sunt quibus solus ille colendus sit qui talis cultus servitusque debetur si autem stoliditate vel monstrositate simulacrorum sacrificis homicidiorum coronatione virilium pudendorum mercede stuprorum seczione membrorum abcisione genitalium concecrazione molium festis impurorum obscenorunque ludorum unum verum deum idest omnis anime corporisque creatorem colere se quisque contendat non ideo peccat quia non est colendus quem colit sed quia colendum non uto colendus est colit qui vero eterebus atalibus idest turpibus et celestis et non andeum verum idest anime corporisque factorem sed creaturum quan vis non vitiosam colit si ve illasit anima si ve corpus si ve anima simulet corpus bis peccat in deum quad et proypso colit quod non est ipse etalibus rebus colit qualibus nec ipse colendus est nec non ipse sed hi quan am modo idest quam turpiter nefari eque coluerint impromptu est quidautem vel quos coluerint eset obscurum nisi eorum testaretur historia ea ipsa quae feida eta turpia confitentur numinibus terribiliter exigentibus reddita unde remotis constant ambagibus nefarios demones aque immundisimus spiritus haq omni civili teologia in visendis stolidis imaginibus et pareas posidendis etiam stultis corribus invitatus capot duodet rigesimum quod doctrina warronis de teologia in nulla civiparte concordet quid egetur valet quod vir doctisimus etacutisimus varro velud subtili disputazione hos onnes deos in celum et terram redigere acreferre conatur non potest fluunt de emanibus resiliunt labuntur et decidunt decturus enem de feminis hoqesta de abus quoniam inkuit utin primolibrodixi delocis duosunt principia deorum animadversa de celu et terra acuodii partim dicuntur celestes partim terrestres utina superioribus initium fecimus acelu cum adiximus deianu quem ali celum ali diczerunt esse mundum sic de feminis scrivendi facimus initium atellure senzio quantamolestiam atale actantum patiatur ingenium ducitur enem quad amrazione verisimili celum esse quod faciat terram quae patiatur et idio ili masculinam vim tribuit huic femininam et non attendit eum opothius esse quae haq facit quae utrunque fecit hink essean samotracum nobilia misteria in superiore libro sic interpretatur e acue se quae nekesuis notasunt scrivendo expositurum e isque missurum quasi religiosissime pollicetur dicit enem esse ibi multis indicis collegisse insimulacris aliude significare celum aliude terram aliude exemplarerum quas plato appellat ideas celum jovem terram yunonem ideas minerva vult intelligi celum acuo fiat aliquid terram de qua fiat exemplum secundum quad fiat qua in re omitto dicere quad plato illas ideas tantam vim habere dicit ut secundum eas non celum aliquid fecit sed etiam celum factum sit hoq dico istum in hoq libro selectorum deorum racionem illama trium deorum quibus quasi cungta complexus est perdidisse celum enim tribut masculus deus feminas terra interquas posuit minervam quam supra y celum ante posuera deinde masculus deus neptunus in mariest quad a terram potius quam adaccelum pertinet dis pater postremo qui grece pluton dicitur etiam y masculus frater cumborum terrenus deus esse peribetur superioram terram tenens in inferiore habens proserpinam cognugem quomodo ergo deus adaccelum deas adaterram referre conantur quid solidum quid constans quid sobrium quid definitum habet haek disputatio illa estautam telus initium deorum mater shilicet mania apud quam molium et absisorum sesekwe secanzium atque yactanzium insana perstrepit turpitudo quid estergo quad dicitur caput deorum yanus caput deorum telus nek ibi facit unum caput terror nek hik sanum furor qure haek frustra referre duntur ad mundum quod et si posent prodeo vero mundum nemo pius colit et tamen eus nek hokposse veritas aperta convincit referanth haek potius ad homines mortus et adamones pessimus et nulla questio remanebit caput undetrigesimum quad omniaque fusioloji ad mundum partesque potius retulerunt adunum verum deum referre debuverint nankwe omniaque abeis existorum deorum teologia velut fusicis rathionibus referuntur ad mundum quam si neullo skrupolo sacrilege opinionis deopothius vero quid facit mundum omnis anime et omnis corporis conditori advertamus hokmodum nos deum colimus non ceilum et terram quibus duabus partibus mundus heek constat nek animam vel animas pervivencia coekunque difusas saddeum quifecit ceilum et terram et omniaque ineis sunt quifecit omnem animam sive quokunque modo viventem et sensus acaracionis ekspertem sive ethiam sentientem sive ethiam intelligentem kaput trigesimum quapietate di cernatur acreaturis creator nepro uno tot di colantur quot sunt opera unius auctoris et utiam incipiam ila unius et veri dei opera percurre propterque istisibi quasihoneste conantur sacramenta turpisima et celestisima interpretari deus multos falsosque fecerunt ilum deum colimus quii naturis ase creatis et subsistendi et movendi inizia finesque constituit quirerum causa sabet novit atque disponit quii vim seminum condidit quii rationalem animam quod dicitur animus quibus voluit viventibus indidit quii sermonis facultatem usunque donavit quimunus futura dicendi quibus placuit spiritibus impertivit et percos placet y futura predicit et percos placet malas valetudin espellit quii bellorum quokue y quum sic emendandum et castigandum estagenus umanum exordis progresibus affinibusque moderator quii mundi huius ingem veementisimum et violentisimum pro immense nature temperamento et creavit et regit quii universarum aquarum creator et gubernatoris quii solem fecit corporallium clarisimum alluminum e ique vim congrum et motum dedit quii y etiam inferis dominazione ma suum potestatem quenum subtrait quii semina et alimenta mortallium sive arida sive liquida naturis competentibus attributa substituit quii terram e cundat quii fructus eius animalibus uminibusque largitur quii causas non solum principales sedetiam subsecuentes novit atque ordinat quii lune statuit modum suum quii vias celestes atque terrestres locorum mutationebus prebet quii humanis ingenis quae creavit quiethiam scienthias artium variarum ad adjuvandam vitam naturamque concesit quii coniuncione maris et femine ad adiutorium propagande prolis instituit quii hominum cetibus quem focis et luminibus adiberent ad afacillimus usus munus terreni ingis indulcit ista sunt certe quae diis selectis pernecio quas fisicas interpretationes vir acutisimus atque doctisimus varro sive quae alliunde acepit sive quae ipse coniecit distribuere laboravit ekautem facit atque agit unus verus deus sedesicut deus idest ubicuetotus nullis inclusus locis nullis vinculis aligatus in nullas partes sectilis ex nullaparte mutabilis imples ceilum et terrem presente potencia non indigente natura sic ita quae administratomnia quae creavit utethiam ipsa proprios exersere et ageremotus sinat quanvis enim nil e posintesine ipsu non sunt quod ipse agitautem multa etiam per angelus sed non nisi exe ipso beatificat angelus ita quanvis propter alicuas causas hominibus angelus mitat non tamen ex angelis homines sed exe ipso sicut angelus beatificat abok uno et vero deo evitam speramos eternam caput tregesimum unum quibus proprie beneficis dei excepta generali largitate sectatores veritatis utantu abemus enim abilo preter huyusce modi beneficia quae exact de qua non nulladiximus administratione nature bonis malisque largitur manium et bonorum proprium manye dileksionis indicium quan quam enim quad sumus quad vivimus quad celum terranque conspicimus quad abemus mentem acqueratioonem quae eum ipsum quae hek omnia conditit inquiramus ne quacuam valeamus aksioni suficere graciarum tamen quad nos meratus o brutosque peccatis et a contemplatioon sue lucis aversus a ctenebrarum id est iniquitatis dileksione cekatus non omnino deseruit misicquenobis verbum sumum quiest eus unicus filius quopronobis asumta carne nato atque passo quanti deus hominem pendret nosheremus atque illo sacrificio singulari apeccatis omnibus mundaremur eiusque spiritu incordibus nostri dileksione difusa omnibus dificultatibus superatis in eternem requiam et contemplatioonis eius inefabilem dulcedinem veniremus quae corda quat lingue ad agendas satis esse contenderin caput alterum et trigesimum quoda sacramentum redemtionis Christi nullis retro temporibus defuerit sem per quesit diversis significatioonibus predicatum hoc mysterium vitae eterne jam inde ab exordio generis umani per quedam signia et sacramenta temporibus congrua quibus oportuit per angelos predicatum est de inde poplus hebreus in unam quandam rempublikam quae hoca sacramentum ageret congregatus est ubi per quosdam nescientes id quadexad ventu Christi usquenung et de inceps agitur pranuncia retur esse venturum quibus eternasalus in Christo futura predicta est omnesenim non sullum profetie quae in verbis sunt nectantum precepta vitae quae mores pietatemque conformant atque illis litteris continentur verum etiam sacra sacerdotia tabernaculum sivetemplum altaria cianrimonie diesvesti et quid quid agiud adeam servitutem pertinent quae deo debetur ete grece proprie latreia dicitur ea significata ete pranunciata sunt quae proptere eternam vita am fidelium dimpleta credimus etimpleri cernimus etimplenda confidimus caput trigesimum terthium quod persola man christianem religionem manifestari potuerit fallacia spiritum malignorum de hominum errore gaudentium perank ergo religionem unam et veram potuit aperiri deos gentium ete imundisimus dimones sub defuntarum ocasionibus animarum vel creaturarum specie mundanarum deos seputari cupientes et quasi divinis honoribus eisdemque celestis acturpibus arabus superba impuritate letantes atque adeverum asionem humanis animis invidentes exquorum immanisimum et impiisimum dominatu homo liberatur cum creditineum coi prebit ad exurgendum atante humilitateis exemplum quanta illi superbia ceciderumt hink sunt non solo me illi dequeibus multa jamandiximus ali atqueali e similes ceterarum gentium atque terrarum sedetiam hi dequeibus nunc agimus tankwam insenatum deorum selecti sede plane selecti nobilitate criminum non dinitate virtutum quorum sacra varro dumquasi ade naturales raciones referre conatur quarens onestare res turpes quomodo his quadret et consonet non potest invenire quoniam non sunt ipse ilorum sacrorum cause quasputat velpothius vultputari nam si non solo ipse verum estiam coeli bet alie hujus generis essence quanvis nihil ad adeum verum vitankum eternam quen religione renda est pertinerent tamen qualicumque dererum natura reddita racione alie quanto lumitigarento offensionem qua non intelecta insakri saliqua velut turpitudo aut absurditas fecerat sicut in quibus damatheatrorum fabulis vel delorum misteris facere conatus est ubi non teatra delorum similitudine absolvit sed teatrorum potius similitudine delubra damnavit tamen utcumque conatus est utsensum horribili bus rebus offensum velut naturalium causarum reddita racio deleniret capot trigesimum quartum delibris nume pompilii quas senatus sacrorum cause quales ineis habebantur innotesherent usit incendi sed contra invenimus sicutipse vir doktisimus prodivit delume pompilii libris redditas sacrorum causas nullomodo potuisse tolerari necdiñas habitatas quae non solum electe innotesherent religiosis sed saltem scripte recondarentur in tenebris jam enimdikam quad in tercio hujus operis libro me suo loco dikturum esse promisera nam sicutaput eundem varronem legitur in libro de cultu deorum terentius quidam cum haberet ad yaniculum fundum et bubulcus eius juxta sepulcrum nume pompilii traiciens aratrum eruiset exterra libro seius ubi sacrorum institutorum scripte erant causa in urbem pertulit ad apretorem atilecum inspectiset principia rem tantam detulit ad senatum ubi cum primores quasdam causas legiscent kur quidcui in sacris furit institutum nume mortuo senatus assensus est eosque libros tanquam religiosi patres conscripti pretur ut cumburret censuerunt credat quisque quad putat immoveru dikat quad dicendum sugeserit versana contentio quili betante impietatis defensor egregius me admonere suficiat sacrorum causas a rege pompilio romanorum a sacrorum institutore conscriptas nec populo nec senatui nec saltem ipsis sacerdotibus innotesere debuisse ipsunque numan pompilium curiositate illicita ade ademonum pervenisse secreta quae ipse quidem scriberet futaberet un de legendo commoneretur sede atamen cumarex esset quii minime quenquam meturet nec docere alicum nec delendo velquoku modo consumento perdere audere. Ita quodashire neminenvoluit ne homines nefaria doceret violare autem timuit ne demones iratos haberet obruit uberet obruit ubitutum putavit sepulco suo propinquare aratrum posse non credens senatui saltem cum religiones formidaret damnare maiorum etidio nume assentiri cogeretur ilos tamen libros tam perniciosos esse judicavit utenec obrui rusus juberet ne humana curiositas multo vehementius rem yam proditam querret sede flammis aboleri nefanda monumenta uta quia yam necesse esse existimabant sacra illa facere tollerabilius erraretur causis eorum ignoratis quam conytis civitas turbareetur caput trigesimum quintum de hudromantia per quam numa visis quibus dam demonum imaginibus ludificabatur nam etipsenuma adquem nullus dei profeta nullus santus angelus mit debatur hudromantiam facere compusus est utinacua videret imagines deorum velpotius ludificationes demonum a quibus audiret quidin sacris constituere adque observare deberet quod genus divinaccionis idem varro apercis dicit allatum quo etipsum numam et poste amputagoram filosufum usum fuisse conmemorat ubi adibito sanguine etiam inferos peribet sicitari et necromanteia grece dicit vocari que sive hudromanteia sive necromanteia dicatur idipsum est ubi videntur mortui divinare quibus hech artibus fiant ipsi viderint nolo enim dicere has artes etiam ante nostri salvatoris adventum inipsis civitatibus gentium legibus solere proiberi et pena severissima vindicari nolo incuam hoq dicere fortassis enim talia tung liceband his tamen artibus didicit sacra illa pompilius quorum sacrorum facta prodidit causas obruit ita timuit etipse quod didicit quorum causarum prodidus libros senatus incendit quid mici ergo varro ilorum sacrorum alias necio quas causas velut fisicas interpretatur quales si libri ili habuissent non utique arsissent autetistos varronis adacezarem pontificem scriptos adque editus patres conscripti similiter incendissent quod ergo aqam egeserit idest exportaverit numa pompilius quem de hudromantian facerit idio nunfam egeseriam cognijem dicitur habuisse quem admodum in supradicto libro varronis exponitur ita enim sol enteres geste aspersione mendaceorum infabulas verti in illa icitur hudromantia curiosissimus rex illa romanus et sacra divicit quae in libris pontifices haberent et teorum causas quas preterse neminem shire voluit itaque eas seorsum ascriptas secum quod amodo mori fecit quando ita subtraendas hominum notizie sepe liendasque curavit autergo demonum ilihe tam sordide et enoxie cupiditates eran conscripte utexis tota illa teologia civilis etiam apu datales homines execrabilis apareret quita multa in ipsis sacris erubeshenda susieperant aut illi homnes nigil aljod quam homines mortui pro debantur quas tamma pro lixa temporis vetustate fere homnes populi genthium deos immortales se crediderant cum et talibus sacris idem ili demones obleta rentur qui se colendos pro ipsis mortuis quas deos putari fecerant quibus dama fallacium miraculorum atestationibus suponebant sed oculta dei veri providencia factum est utet pompilio amico nes conciliati artibus quibus hudromantia fieri potuit cum ta illa confiteri permiterentur et tamen uta moriturus incederet e apotius quam obruret admonere non permiterentur qui ne innotesherent nec aratru quas sunt eruta obsistere potuerunt nec stilo varronis quas abeis vel afligitantum veletiam subici ac decipi justum est quam vero pernicios vel acultu vera divini quas pernicios pernicios pernicios pernicios pernicios vel acultu vera divini tatis aliene il litere yudicate sint hink intelligipotest quod eas maluit senatus incendere quas pompilius ocultavit quam timere quod timuit qui hoc audere non potuit qui ergo vitam nec modo habeire voltpiam talibus quiautem cum malignis demonibus non volt habeire societatem non superstitonem qua coluntur noxiam pertimescat sed veram religionem qua produntur et vincuntur annioscat finis partis vigesime septime