 Wat ik in die periode ook heel lastig vond, is dat ik al iets van negen jaar prima werkte. En dan word je ziek, iets waar je ook niet zelf voor kiest. En dat je dan op zo'n manier met je om moet gaan, alsof er dus niet meer wordt gekeken naar die Jessica die van tevoren was en die prima ook haar bijdragen deed. O, prima beoordelingen had en opeens wordt er anders met je om gegaan. Ja, dat voelde voor mij zo aardig. Daar heb ik me echt ook wel doorgevoeld, alsof ik niet meer gezien werd. Niet meer gezien werd voor dat alleen mijn zieke deel werd gezien en niet meer mij als totaal persoon, zeg maar. Ik ben, zeg maar, meer en meer collega's met mij door een reagonisatie. Dat gaat volgens een heel net principe. Ik weet dat dat nooit aangeven of het mijn ziek zijn aan een rol en heeft gespeeld. Ik heb dat echt wel zo ervaren. Zeker omdat er op een gegeven moment wel weer ook nieuwe functies toch weer kwamen binnen dezelfde afdeling waar ik werkte. Waarbij dan tegen mij werd gezegd dat dat een senior functie was. En dat ik niet daar de senioriteit voor had. Terwijl in de reagonisatie was ik wel afgespiegd tegen iemand die wel senior was. De periode dat ik werkzoekende was, was ik ook in behandeling voor mijn autisme. Dat werd gecombineerd met elkaar. Ik kreeg een jobcoach bij de geregizet of een arbeidscoach bij het geregizet. En we zijn samen eigenlijk weer begonnen van oké, waar sta je, wat wil je gaan doen. Ik wilde niet meer in de zorg werken, maar ik had wel die diplomas. Er moest geld op de plank, dus ik werd naar de thuiszorg gestuurd. Grote thuiszorgorganisatie, open geweest over mijn kwetsbaarheid. En toen werd daar gezegd van je bent al acht jaar verpleegkundige, maar dit is een nieuwe C.A.O. Dus je moet helemaal op nul beginnen, dat was vreemd. Waarom, ja, we willen wel zeker weten dat je je werk goed kunt doen, wordt er dan gezegd. En dan denk je van ja, maar daar is mijn proeftijd voor. Nou, toen ik in Dins kwam daar, vanwege een nieuwe C.A.O. en omdat het allemaal nieuw zou zijn voor mij, werd er besloten van oké, je bent HBO geschoold, je hebt werkervaring. We zetten je in de laatste slaren schaal niet van de HBO, maar van de MBO. Dus in plaats van schaal 45, schaal 40. Dat zouden ze dan een half jaar aanzien. En na het half jaar zou ik een evaluatie komen en dan zou ik netjes betaald gaan worden. Zij stemmen ik in eerste instantie mee in en na een half jaar wordt dat gesprek niet gevoerd. Mijn vriend en ik waren al het heen gestopt, we zijn samen gestopt. We zijn samen ook uit een verslavingskliniek weggelopen. Hij is altijd 17 maanden, ik negen maanden en we zijn uiteindelijk samen weggelopen. En zouden samen op een gegeven moment aan het werk gaan. En ik ging mijn inlaat schrijven bij de uitzendingbureaus. En hij ging zich laten inschrijven bij de uitzendingbureaus. Nou, ik had al heel snel werk eigenlijk al binnen een week. Omdat ik al van tevoren goed had nagedacht over van ga ik dit nou vertellen dat ik verslaafd ben geweest bij die uitzendingbureaus of niet. En toen dacht ik bij mezelf, nou, dat vind ik eigenlijk niet de moeite waard. Om voor een uitzendingbureaus te vertellen dat ik verslaafd ben geweest. Maar ja, ik moet wel een oplossing vinden voor het gat van 10 jaar dat ik niet gewerkt heb. Dus ik heb als excuus gebruikt, want ik vond mijn kind moest zorgen, ik had een zoon. Dus daar moest ik voor zorgen, maar daarom had ik niet kunnen werken. Dus ik was eigenlijk al vrij snel aan het werk. Maar mijn vriendje kreeg me geen werk en geen werk. En elke dag, ik zeg nou, ik kreeg bijna het idee, hij wil niet werken natuurlijk. Hij wil zeker weer gaan gebruiken, dat idee kreeg ik al om overstigma's te praten, dus dat doe ik zelf ook. Toen ben ik eens aan hem gaan vragen van, goh, hoe komt het nou dat jij niet aangenaar hoort. Ja, ik ben altijd eerlijk verteld dat ik verslaafd ben geweest, dat ik opgenomen ben geweest. En dat het nu goed met me gaat en dat ik in het verleden detentie heb gehad. Ja, dat snap ik. Natuurlijk dat jij niet meer aan het werk komt. Dus ik heb me geadvisierd om dan een uitzendingbureaus te gaan en dat niet te vertellen. En toen had hij ook binnen de week werk. Wat ik al zei, ik hoop echt dat we gaan kijken gewoon naar iedereen. Ongehaagd psychische kwetsbaarheid van wat kan iemand, maar hij ziet goed in. En hoe kan hij mijn bedrijf dienen?