 You cannot have your cake and eat it. Dus bij de asset quality reviews en stress testen moet men kiezen tussen ofwel de vertrouwelijkheid waarin die asset quality reviews en die stress testen plaatsvinden, waarbij je ook extreem scenario's kunt toetsen voor de activa, maar ook voor de verschillende scenario's of je gaat voor het publieke de volledige transparantie, maar daar kun je geen extreem scenario's toetsen. Het moet geheim blijven omdat in wezen, als je die asset quality reviews serieus gaat doen, stress testen, dus extreem scenario's, serieus gaat doen en je hebt de achtervang niet geregeld, dan kan het zo zijn dat de financiële markten behoorlijk op holst slaan, op tilt slaan en dat wil je niet, want we hebben na eindelijk even rust, dus het betekent gewoon dat die extreem scenario's en het toetsen van de kwaliteit van de activa's toch in de beslotenheid van, zeg maar, de ECB en de banken moet plaatsvinden. Maar de allerbelangrijkste is dat je natuurlijk gedurend het proces al je rekeningschap geeft, wat nou de achtervang is. Hoe gaan we dat probleem oplossen? Maar die achtervang durven politici niet te regelen omdat ze niet weten hoe vergelden Ja, maar dat is het kip in het ei of catch 22, hoe je het wil noemen. Je kunt alleen maar die asset quality reviews en die stress testen doen, als je weet dat je een voldoende achtervang hebt, want op zekendens zal dat toch bekend raken. En die achtervang die kun je pas eigenlijk regelen, als je weet wat de lijken in de kast zijn in termen van slechte activa's of andere posten op de balans die zeer risicovol zijn. Dus met andere woorden, het moet wel geregeld worden. Dus wat mijn advies is, gaat dat nou zo snel mogelijk regelen, die achtervang, die burden sharing, en zorg gewoon dat je het hele proces van asset quality reviews en de stress testen in de vertrouwelijkheid en snel laat plaatsvinden zodat je daarna snel kan acteren. En in die zin kan je beter naar de amerikanen kijken, die hebben in 2009 dat veel beter geregeld, die hebben gelijk ook gezegd van nou zo gaan we het oplossen. We gaan natuurlijk serieuze stress testen doen, maar we weten ook wat de achtervang is. Nou er zijn er eigenlijk drie mogelijkheden. Eén, de bank lost het zelf op. Dat is het bekende Berlin-regime, alleen het verzenen is dat het Berlin-regime pas in 2018 neergaat. Dus mijn advies is aan het Europese Parlement in de briefing paper om dat naar voren te halen. De Berlin gaat naar voren, dus sub-ordinated debt, achtergesteld leningen, die gaan als eerste breedbloeden, dan senior debt, dat zijn die minder achtergesteld zijn. En dan uiteindelijk kun je zelfs ook nog bij de deposito-houders komen, die niet, zeg maar, boven de limit zitten van de deposito-grantie-stelsel. Dat is de eerste trap. Als dat niet voldoende is, dan komt eigenlijk de tweede trap van de requet, en dat is namelijk dat de nationale toezicht houden en nationale overheden bijdagen. En pas in de laatste instantie kom je bij het ESM, het Europees Stabiliteitsmechanisme, als een achtervang voor banken die op zekend niet voldoende gecapitaliseerd zijn. En dat is de volgorde waarop het moet plaatsvinden. Alleen dat moet wel geregeld zijn en het vervenen is, men is nu met die stresstesten bezig en die asset quality reviews, zonder dat die achtervang op een adequate wijze eigenlijk geregeld is. De uitkomst van de stresstest, moeten die ook geheim blijven? Nou nee, niet als de achtervang geregeld is. Kijk, op het moment dat de achtervang geregeld is en de marktpartijen weten gewoon, nou oké, die banken moeten gerecapitaliseerd worden, gercapitaliseerd worden, en dat is allemaal duidelijk hoe dat gaat gebeuren, dan is er geen probleem. Maar tot dat moment dat het niet geregeld is, is het nu buiten gewoon gevaarlijk om op zekend met die asset quality reviews en stresstesten te hebben laten plaatsgevonden, zonder dat eigenlijk de oplossing duidelijk is.