Loading...

30-10-2016 Πρώτη Σερρών Λαογραφικό Μουσειο " ΧΑΓΙΑΤΙ ΛΑΔΙΑ"

879 views

Loading...

Loading...

Rating is available when the video has been rented.
This feature is not available right now. Please try again later.
Published on Nov 26, 2016

Το " Χαγιάτι Λαδιά " στην Πρώτη Σερρών
Η ιστορία της οικογενείας Αχιλλέα & Δάφνης Λαδιά
"Είμαστε ντόπιοι", έλεγε ο πατέρας μου κάθε φορά που τον ρωτούσα από πού ήταν ο παππούς, η γιαγιά και οι προπαππούδες και η μητέρα μου συμπλήρωνε: "ο δικός μου ο παππούς ήρθε από τα ’γραφα και λεγόταν Χατζηνούνης γιατί είχε πάει στο Χατζηλίκ (στους Αγίους Τόπους)" και καμάρωνε για το σόι της. Ο προπάππους ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΟΣΧΟΥ γεννήθηκε περίπου το 1825-1830 και είχε άλλους τρεις αδερφούς. Τον Δημήτριο, τον Γεώργιο και τον πατέρα του Πούλιου.
Το 1919 ο προπάππους μου με την οικογένειά του μετακόμισαν από το πατρικό τους σπίτι, που ήταν κοντά στο πέτρινο γεφύρι στην σημερινή οικία, που αγόρασε από τον μουσουλμάνο Μεχμέτ Κεχαγιά εις την συνοικίαν Αγίου Γεωργίου κοντά στην πλατεία του χωριού. Από το 1894 με επίσημα έγγραφα (πωλητήρια) δίνει αρκετά χωράφια στον γιο του Ευάγγελο, ο οποίος στη συνέχεια από το 1908 και μετά κάνει και ο ίδιος αγορές χωραφιών. Συγχρόνως αγοράζει οικόπεδα της εκκλησίας Αγίας Παρασκευής κείμενα κοντά στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Το 1923 αγοράζει μεγάλο οικόπεδο κοντά στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, όπου αργότερα κτίζει τριώροφο οικοδομή (Καπνομάγαζο). Επίσης κτίζει τις αποθήκες εντός της αυλή τους σπιτιού, οι οποίες στην αρχή χρησιμοποιούνται ως ξυλαποθήκες και καπναποθήκες και σήμερα σ’ αυτές στεγάζεται το Λαογραφικό Μουσείο. Η κυρίως ασχολία της οικογένειας ήταν η καπνοκαλλιέργεια. Καλλιεργεί πολλά μακεδονικά στρέμματα (το ένα μακεδονικό στρέμμα ίσον 2.500 τ.μ) με καπνό και έχει εργάτες άνδρες και γυναίκες από τη Χαλκιδική κυρίως από την Αρναία, που μένουν στο σπίτι και δουλεύουν στα χωράφια με πληρωμή. Συγχρόνως καλλιεργεί σιτάρια, κριθάρια, αμπέλια, φυτεύει μποστάνια, όσπρια, σουσάμι, λαχανικά, ό,τι χρειάζεται για τη διατροφή μιας μεγάλης οικογένειας. Επίσης ασχολείται με εμπόριο ξυλείας. Ενοικιάζει το 1929 μια αποθήκη στην εταιρεία ΑΣΙΑΤΙΚ και παίρνει την αντιπροσωπεία για τα προϊόντα της (βενζίνη και λοιπά είδη). Το 1931 διορίζεται από τη SHELL ως αντιπρόσωπος για πώληση και κατανάλωση προϊόντων παραγομένων εκ του πετρελαίου. Στις δραστηριότητές του αυτές εμπλέκονται και οι δύο μεγάλοι υιοί του. Στην αρχή συγκατοικούν στο καινούργιο διώροφο σπίτι όλοι μαζί, δηλαδή ο παππούς και η γιαγιά με τα παιδιά τους (και οι προπαππούδες) τα οποία έχουν ενηλικιωθεί και παντρευτεί και σιγά σιγά ο καθένας δημιουργεί δικό του σπιτικό και φεύγει. Μένει ο παππούς με τη γιαγιά και τον τελευταίο γιο τους, τον πατέρα μου, ο οποίος παντρεύεται το 1935 με τη μητέρα μου τη Δάφνη Δημητρίου Νούνη. Εργάζονται σκληρά στα χωράφια μαζί με τους εργάτες, η μητέρα μαγειρεύει για όλους, αποκτούν 9 παιδιά ανά 2 ή 3 χρόνια. Τα αγόρια δεν έχουν την τύχη να ζήσουν και μένουμε τα 6 κορίτσια. Ο πατέρας κατατάσσεται στο 21ον Σύνταγμα Πεζικού και πολεμά στο Αλβανικό μέτωπο για 7 μήνες (5/10/1940-1/5/1941). Στα δύσκολα χρόνια του πολέμου πεθαίνει ο παππούς και η μητέρα μένει αρχηγός στο σπίτι με την ηλικιωμένη γιαγιά και τα τρία μικρά κοριτσάκια της, έχει χάσει εν τω μεταξύ το πρώτο της αγόρι. Έχει όλη την ευθύνη του σπιτιού, του νοικοκυριού δηλαδή, με τα ανύπαρκτα σχεδόν μέσα εκείνης της εποχής, καθώς επίσης έχει όλη την ευθύνη της δουλειάς στα χωράφια (στον κάμπο όπως έλεγε). Μια γυναίκα, η μητέρα μου, με τόση δύναμη και θέληση για ζωή, οικογένεια, δουλειά και νοικοκυριό, ολιγαρκής και πάντα με το χαμόγελο. Ήταν ευτυχισμένη μέσα στο βασίλειό της, στο σπίτι της. Ο πατέρας ένας ήσυχος, γλυκός άνθρωπος την θαύμαζε και την καμάρωνε. Ήταν πολύ περήφανος για τη γυναίκα που είχε, μια γυναίκα βράχο, μπροστάρισσα, δεν της χαλούσε χατίρι. Και η μητέρα όσο είχε την αναγνώριση τόση δύναμη έπαιρνε και δινόταν ολοκληρωτικά στην οικογένεια. Πολλές φορές μιλούσε για τον παππού πάντα με καλά λόγια. Τον θαύμαζε που ήταν έξυπνος και η γιαγιά μια καλοσυνάτη και καλόψυχη μας έλεγε. Με όλους τους συγγενείς, γείτονες, φίλους, γνωστούς οι σχέσεις ήταν άριστες και αργότερα με τους γαμπρούς, συμπεθέρους, κουμπάρους και ξανά καινούργιους φίλους. Ένα σπίτι ανοιχτό, μια μεγάλη αγκαλιά για τον καθένα και όλα αυτά με χαμόγελο και ψυχή. Το βασίλειο αυτό που δημιούργησαν με παιδιά, εγγόνια και δισέγγονα συνεχίζεται να διατηρείται μέχρι και σήμερα, ενώ έχουν περάσει έξι γενιές. Το σπίτι αυτό είναι το σημείο αναφοράς όλων. Εμείς κάναμε το ηθικό χρέος να διατηρήσουμε την ιστορία της οικογένειας Λαδιά με σεβασμό. Ελπίζω και εύχομαι και οι επόμενες γενιές να συνεχίσουν με την ίδια αγάπη, γιατί χωρίς την ιστορία μας είναι σαν να μην υπάρχουμε.
http://www.hayatiladia.gr/gr_history_...
Επιμέλεια: φωτογραφία-video-Παύλος Π.Νούνης
dimiourgia-epikinonia.blogspot.gr
protiepistrofistisrizes.blogspot.com

Loading...

When autoplay is enabled, a suggested video will automatically play next.

Up next


to add this to Watch Later

Add to

Loading playlists...