 Akademik Forum haalde Joris Luijendijk naar Tilburg University voor een masterclass middags en een hardslagcafe benenkomst avonds. In zijn boek Dit kan niet waar zijn onder bankiers beschrijft Luijendijk zijn anthropologische zoektocht in de City van Londen. In de City van Londen is het Finaceel Centrum van Europa en is ook van Nederland. Dus die banken beschouwen Nederland ook al zijn markt. En het ging eigenlijk over zijn het monsters, worden ze gedreven, heb zich en is het probleem opgelost. Je hebt er een boek over geschreven. Is het een mentaliteits kwestie? Volgens mij uiteindelijk niet. Ik heb mentaliteit volgt structuur. En de structuur bestaat uit prikkels en die prikkels zijn heel vaak verkeerd. En dus proberen we hele tijd het symptoom te bestrijden. Door te zeggen oh, ze moeten een andere cultuur, een andere mentaliteit. Maar als je kijkt naar welk gedrag wordt beloond en bestraft, dan worden ze gewoon heel vaak verkeerde richtingen geduurd. Dus we moeten gewoon betere wet hebben met een heel andere financiële architectuur. We zijn hier bij de universiteit. Er wordt mensen opgeleid voor bedrijfseconomie en allerlei andere vormen van economie. Die mogelijke wijze ooit in de raden van bestuur, een commissair, een saloon of een bank. Hoe kan universiteit daarmee omgaan? Maar dat recuitering cirkel zou je moeten door prikken. Want die doen we echt alsof het helemaal fantastisch is om daar te werken. En het is verschrikkelijk. Je wordt helemaal werkverslaafd. Je krijgt alle contacten. Je kan het net goed meteen uitmaken met je vriendin. Dat is allemaal echt vreselijk. En voor de rest is het vingend moeilijk. Want als de prikkels verkeerd zijn, kan je mensen hier wel een enorm ethisch en moreel kompas gaan bijbrengen. Maar ja, als de prikkels verkeerd zijn, moeten ze toch doen waardoor ze worden geprikkeld. Dus ik denk dat je wel een zaartje kan planten. Maar uiteindelijk hebben we gewoon betere wetten nodig, zodat ongeacht die cultuur de banken gewoon het goede doen. Je zegt betere wetten nodig. Dat moet dan toch voortkomen uit een andere idee van hoe je met een bank om moet gaan. Nou, volgens mij moeten we eerst beseffen dat wat we nu hebben, dat dat echt nieuw is. Dat je 40 jaar geleden had je geen too big to fail universele, beursgenoteerde bank. Met allerlei activiteiten met de waan is er zinig belang en conflict er tussen. Met producten die niemand begreet, die vaak ook moetwillig intransparent zijn. Dat halen we heel lang niet. En we kunnen dus ook weer nieuwe wetten aannemen waardoor we dat niet meer hebben. Nou, weet je, in het kapitalisme, het hart van het kapitalisme, heb je gewoon helemaal geen vrije marktwijking. ABN, RABO en ING kunnen niet failliet en zoveel niet te concurreren. Want ze verdelen met ze drie in de markt. Dat is toch waanzin.