 En we merken dat ook daar in het vrijwilligerswerk. Je werkt samen. Het gaat niet echt over charity, het gaat niet echt over iemand iets geven. Daar zijn andere organisaties voor die ook heel goed werk doen. Maar daar geloof ik door samen te participeren, aan cultuur, samen dingen te doen, samen te werken. Dat je die sociale duurzaamheid, dat dat wel echt een groot effect heeft. Met Massella focussen we vooral op contributie. Integratie, hoe je je aanpassen kan aan de maatschappij, maar denk dat je anders moet denken van wat je kan bijdragen aan de maatschappij. En in Gent proberen we dat op die manier te doen. En er is daar ruimte voor om dat te kunnen doen. En eigenlijk, ik ben gewoon zo, oké, ik ben een nieuwe plaats, nieuwe mensen. Ik ben gewoon door. Ik wacht niet dat, oh ja, dat is aangenaam voor mij. Nee, ik doe mijn nuus. Ik steek mijn nuus in. Ja. Ik ben Bilal Abbas. Wat ik vooral mee bezig ben, is de Massella VC2. In die VC2, de gedachte erachter, is natuurlijk dat diversiteit geen doelstelling meer is, maar in realiteit. Als je kijkt naar buiten, is het heel divers. Maar als je kijkt in de media of overal theater, wat dan ook, is er heel altijd dezelfde soort mensen. Niks tegen die mensen, maar als je altijd dezelfde soort mensen hebt die de verhalen vertellen, gaan we altijd dezelfde soorten verhalen hebben. Dus met Massella proberen we meer diversiteit en kunst en cultuur te krijgen omdat daar de beeldvorming wordt gemaakt. Ik denk dat de bijdrage vooral is de know-how of de ervaring die we opdoen als een diverse groep van dat te kunnen gebruiken, om ja, ik ga niet zeggen problemen oplossen, maar toch wel al sinds de na te denken over het probleem van de toekomst. We hebben ook lesen, mobile journalism, waarin we eigenlijk interview techniek leren, camera, monteren. Daarnaast hebben we ook een kort film nu aan het produceren. Het is eigenlijk van alles mee bezig, dus de bedoeling is vooral dat er meer mensen met een diverse achtergrond een platform hebben. Dat is hier de atelier van Massella, atelier Fab Lab. We geven hier workshops rond allerhande thema's. We hebben eigenlijk kleine plotterkjes, dus taken-machine's gebouwd. Met gerecyclerende PC-younger Deon. En dat is eigenlijk een computer gestuurd machine om moesten in te brouwen, een farm bot. Dat gaat ook over de steunieren, compost maken, dus technologie en biologie combineren. Met Pristus Plastics kan er eigenlijk in de buurt plastic verzameld worden. En lokaal gerecycleren worden tot gebruikbare producten. En op die manier kun je ook workshops doen naar jongeren toe. Ronddurs aan mij, denk ik, maak zelfs kleinschalige productie met lokaal gerecycleren plastiek opzij. En dat is een probleem geweest dat we in die transitie denken dat vooral die middenklasse hoog opgeleid een denkkader heeft om te denken van hoeveel de problemen oplossen van de toekomst, zonder eigenlijk een hele groep mee te nemen. Een diverse groep mensen laten nadenken. Van in het begin. Restu-intrim is eigenlijk een sociale, culturele organisatie. En wat wij eigenlijk proberen te doen, is ervoor te zorgen dat er dan nieuw komers en mensen die dus nieuw zijn in België. Dat kunnen vluchtelingen zijn, zoals zeelzoekers of andere groepen van migranten. Dat die eigenlijk voldoende kansen krijgen om zich op sociale en professioneel vlak te ontwikkelen. Want eigenlijk, als je nieuw ergens bent, wat heb je nodig? Ja, een sociaal netwerk. Je moet de taal leren natuurlijk. Je bent op zoek naar manieren om de stad te leren kennen. En wij willen eigenlijk de nieuwkommers verbinden met de stad waar ze in wonen. En we doen dat door vooruitwilligerswerk te zoeken. Binnen de brede sociale, culturele sector. In Gent zijn dat dan vooral theaters, muziekfestivals, musea, sociale, culturele activiteiten. En wij zoeken voor een vooruitwilligerswerk en wij verbinden hen met daarmee. Ja, vinden we het heel belangrijk dat de sociale sector, culturele sector, het middenveil, de festival, de informantensector, dat dat ook een afspiegeling is van de maatschappij dat door vooruitwilligers in te schakelen in de organisatie die van ergens anders komen, dat die ten eerste al heel veel andere ervaringen mee brengen. Een hele nieuwe dynamiek kunnen zorgen in je vooruitwilligersteam. Organisaties zijn ook altijd op zoek naar extra vooruitwilligers, dus dat kan een extra versterking zijn. Na je publiek toe heeft dat ook een positieve uitstraling. Zij trekken ook zelf hun eigen vriend en familie mee om deel te nemen aan die activiteiten. Dus wat mij betreft is dat eigenlijk een redelijk hands-on en gemakkelijke manier om meer te werken om diversiteit en inclusie. Dat diversiteit geen drempel is, maar eerder een opportuniteit. En dat wij eigenlijk vooral de positieve kanten van het verhaal proberen te tonen. Dat wij vooral proberen te tonen dat we niet alleen maar moeten kijken naar hetgeen wat mensen niet hebben, dus bijvoorbeeld het juiste diploma niet hebben of het juiste taaniveau nog niet hebben, maar dat we eigenlijk vooral proberen te kijken naar wat die mensen wel hebben. Zeker na zo'n dag als vandaag, waarbij we weer al 20, 30 mensen hebben gezien, dat ik er toch altijd ongelofelijk van verstelde hoeveel dat die mensen in huis hebben. En dat klinkt wollig, maar dat is eigenlijk niet zo. We proberen vooral daarop te focussen. Ik denk dat dat onze rol is. En ik denk dat wij ook proberen te bewaken dat zoals ik al zei dat die mensen in hun waarde worden geschat en dat het de samenwerking als ze vooral kwalitatief zijn, dat er niet alleen een wind is voor de ontvangende organisatie, maar ook voor de nieuwcomers zelf. Hallo, ik ben Rahaf El-Awaid. Ik kom uit Syrië. Ik ben 25 jaar. Ik ben hier al vier jaar, een paar maanden in België. Dat was drie jaar geleden, toen ik naar hergekomen ben. Ik was totaal nul in mijn Nederlands en ik was gewoon zo echt in een paniek en in een hoekje. Waar ben ik? Wie zijn ze? En dan waren er veel buitenland mensen en ook Arabisch. En dan heeft ze begonnen mij vertellen en ze waren supervriendelijk. En ze weten dat wat voelen wij, zoals een nieuwe land, een nieuwe cultuur voor ons. Ze hebben veel uitleg gedaan, veel geholpen en vooral voor de taal super traag. En ja, daar heeft eigenlijk veel gedaan. Maar tot nu toe ben ik samen met hen. Ja, gewoon doen. Dat wil ik ook nog zeggen. Niet te veel babbelen. Proberen. Gaan. Voilà. Dat heb ik heen.